Verdachte heeft zich twee maanden schuldig gemaakt aan de belaging van zijn ex-partner. Gevangenisstraf van 6…

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht beide feiten wettig en overtuigend bewezen. Voor feit 1 gaat de officier van justitie uit van een pleegperiode van 15 maart 2026 tot en met 24 mei 2026. [slachtoffer] heeft aangifte gedaan van belaging. De aangifte wordt ondersteund door de bewijsmiddelen in het dossier. Gelet op de aard, de duur en de frequentie van de handelingen van verdachte is er sprake van een stelselmatige inbreuk op het persoonlijk leven van [slachtoffer] . Ook voor de mishandeling bevat het dossier voldoende bewijs. [slachtoffer] heeft hiervan aangifte gedaan en in haar hals was een verkleuring zichtbaar. Op het moment van de mishandeling had [slachtoffer] hun dochter aan de telefoon en zij heeft de mishandeling ook gehoord.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging stelt zich op het standpunt dat niet de gehele tenlastegelegde pleegperiode kan worden bewezen en verzoekt de rechtbank deze te beperken van 14 maart 2026 tot en met 19 april 2026. Subsidiair verzoekt de verdediging de rechtbank rekening te houden met de onderbreking van het contact zoeken tijdens de detentie van verdachte. Daarnaast verzoekt de verdediging om verdachte partieel vrij te spreken van de bedreiging met verdrinking, bedreiging met de dood en de anonieme telefoontjes. Ten aanzien van feit 2 bepleit de verdediging vrijspraak. De verdenking van mishandeling berust enkel op de aangifte van [slachtoffer] . Ondersteunende bewijsmiddelen ontbreken.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

1

in de periode van 15 maart 2026 tot en met 24 mei 2026 in Nederland,
wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk heeft gemaakt op eens anders persoonlijke levenssfeer, te weten die van [slachtoffer] , door
- die [slachtoffer] veelvuldig te bellen en
- die [slachtoffer] veelvuldig whatsappberichten en smsberichten en emailberichten te sturen en
- die [slachtoffer] -telefonisch en middels berichten- via haar [dochter] te bedreigen met de dood en
- die [slachtoffer] te dreigen haar in het water te gooien en/of te verdrinken en
- langs de woning (in [plaats 2] ) van die [slachtoffer] te gaan en- langs het werk (in [plaats 3] ) van die [slachtoffer] te gaan en
- die [slachtoffer] te volgen en
- andere mensen te benaderen om contact op te nemen met die [slachtoffer] met het oogmerk die die [slachtoffer] , te dwingen iets te doen, niet te doen, te dulden en/of vrees aan te jagen;

2

op 18 maart 2026 te [plaats 2] [slachtoffer] heeft mishandeld, door die [slachtoffer] bij haar keel te pakken en vervolgens haar keel dicht te knijpen

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf van 169 dagen met aftrek van het voorarrest. Daarnaast verzoekt de officier van justitie om een contactverbod met [slachtoffer] op te leggen zoals bedoeld in artikel 38v Sr en deze maatregel dadelijk uitvoer te verklaren.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging verzoekt in de strafmaat rekening te houden met de beweegredenen van verdachte. Hij wilde zijn ex-partner waarschuwen en behoeden voor problemen.

Het oordeel van de rechtbank

Verdachte heeft zich gedurende ruim twee maanden schuldig gemaakt aan de belaging van zijn ex-partner. Met zijn dwingende, controlerende en verbaal agressieve gedrag heeft verdachte langere tijd het leven van [slachtoffer] ontregeld en beheerst. Ook nadat zij duidelijk had aangegeven dat verdachte moest stoppen, hem contactverboden waren opgelegd en hij door de politie was opgepakt, ging verdachte door met de stalking waarbij hij haar veelvuldig belde, berichtte, opzocht en volgde. Verdachte heeft haar daarnaast meerdere malen met de dood bedreigd. Verdachte heeft ook de daad bij het woord gevoegd en [slachtoffer] mishandeld door haar bij haar keel te pakken en een begin te maken met haar keel dicht te knijpen. [slachtoffer] heeft naar eigen zeggen dan ook meermaals doodsangsten uitgestaan en gevreesd voor haar eigen veiligheid. Verdachte heeft zich daarmee schuldig gemaakt aan wat inmiddels breder bekend staat als intieme terreur. Naar het oordeel van de rechtbank is het handelen van verdachte verontrustend in het kader van de risicofactoren die veelvoorkomend zijn bij femicide.

Met zijn handelen heeft verdachte een forse inbreuk gemaakt op de privacy en de lichamelijke en psychische integriteit van [slachtoffer] . De belaging en de mishandeling hebben een enorme impact gehad op haar. De rechtbank neemt het verdachte kwalijk dat hij telkens opnieuw de keuze heeft gemaakt om [slachtoffer] lastig te vallen. Daarbij komt dat uit het dossier volgt dat hun dochter regelmatig getuige is geweest van de stalking en van de mishandeling. Ook dit neemt de rechtbank verdachte kwalijk.

Verdachte heeft op geen enkele manier verantwoordelijkheid genomen voor zijn handelen. Ook ter zitting heeft verdachte geen schuldbewustzijn getoond. Sterker nog, hij probeert (tevergeefs) rechtvaardigingen aan te dragen voor zijn eigen handelen en heeft [slachtoffer] zelfs vanuit de gevangenis benaderd met de vraag of zij haar aangifte wilde intrekken. De rechtbank weegt deze proceshouding in het nadeel van verdachte mee.

De rechtbank heeft acht geslagen op het strafblad van verdachte. Hieruit blijkt dat hij op 23 april 2026 door de politierechter is veroordeeld voor het meermalen handelen in strijd met een gedragsaanwijzing die was opgelegd ten aanzien van [slachtoffer] . Deze was al aan verdachte opgelegd, omdat hij [slachtoffer] niet met rust liet. Kennelijk weerhield deze gedragsaanwijzing verdachte er niet van te stoppen met zijn gedrag. De rechtbank houdt er dan ook rekening mee dat er weliswaar formeel geen sprake is van recidive, maar dat verdachte wel een gewaarschuwd man was. De rechtbank komt mede daardoor tot een hogere strafoplegging dan door de officier van justitie geëist.

Alles afwegend is de rechtbank van oordeel dat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 6 maanden, met aftrek van het voorarrest, een passende sanctie is.

Daarnaast legt de rechtbank op een maatregel als bedoeld in artikel 38v Sr. Zij zal deze maatregel opleggen in de vorm van een contactverbod ten aanzien van [slachtoffer] . De rechtbank is van oordeel dat een contactverbod noodzakelijk is ter voorkoming van strafbare feiten en ter bescherming van [slachtoffer] en daarmee tevens de maatschappij. Deze maatregel zal worden opgelegd voor de duur van drie jaar. De rechtbank beveelt daarbij dat er vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de duur van twee weken voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een maximum van zes maanden. De rechtbank ziet geen aanleiding om deze maatregel trapsgewijs, waarbij de vervangende hechtenis steeds per overtreding hoger zal worden, zoals door de officier van justitie is gevorderd op te leggen.

Tevens zal de rechtbank bevelen dat de maatregel dadelijk uitvoerbaar is nu er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte opnieuw een strafbaar feit pleegt of zich belastend gedraagt jegens [slachtoffer] . Gebleken is verder dat verdachte ondanks de opgelegde gedragsaanwijzingen en herhaaldelijke en ondubbelzinnige sommaties niet is gestopt met het zoeken van contact met [slachtoffer] .