Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van witwassen van € 40.000,00. Overschrijding…

De bewijsmiddelen

De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.

Beoordelingskader witwassen

Voor een veroordeling voor witwassen zoals bedoeld in artikel 420bis, eerste lid, onder a en b, van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) dient te worden bewezen dat het ten laste gelegde geldbedrag uit enig misdrijf, het gronddelict, afkomstig is. Nu geen verband kan worden gelegd tussen een concreet misdrijf en voornoemd bedrag, kan worden gesteld dat er, indien het geld van een misdrijf afkomstig is, geen gronddelict bekend is. De rechtbank zal daarom gebruikmaken van het zes-stappen toetsingskader zoals uiteengezet in het arrest van het gerechtshof Amsterdam van 11 januari 2013 (ECLI:NL:GHAMS:2013:BY8481). Hieruit volgt dat het in de tenlastelegging opgenomen bestanddeel ‘afkomstig uit enig misdrijf’ kan worden bewezen, als het op grond van de vastgestelde feiten en omstandigheden niet anders kan zijn dan dat het voorwerp uit enig misdrijf afkomstig is.

Daarvoor moet allereerst worden vastgesteld of de feiten en omstandigheden van zodanige aard zijn dat zonder meer sprake is van een vermoeden van witwassen. Als dat het geval is, mag van verdachte worden verlangd dat hij een verklaring geeft voor de herkomst van het geld. Deze verklaring moet concreet, min of meer verifieerbaar en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijk zijn. Bij de beoordeling van deze verklaring spelen de omstandigheden waaronder en het moment en de wijze waarop deze verklaring tot stand is gekomen een rol. Zo kan het van belang zijn of verdachte van meet af aan tegenwicht tegen de verdenking heeft geboden of dat hij pas in een later stadium van het onderzoek is gaan verklaren. Indien de verklaring van verdachte voldoende tegenwicht biedt, is het aan het Openbaar Ministerie om nader onderzoek te doen naar de door verdachte gestelde alternatieve herkomst van het geld. Uit de resultaten van dat onderzoek zal moeten blijken of met voldoende mate van zekerheid kan worden uitgesloten dat het geld waarop de verdenking betrekking heeft, een legale herkomst heeft en dat een criminele herkomst als enige aanvaardbare verklaring overblijft.

Vermoeden van witwassen

In april 2019 heeft [medeverdachte 1] een woning aangekocht aan [adres 2] . De woning is deels gefinancierd met een hypotheek van € 70.000,-. Het overige deel van de aankoopsom (€ 96.606,-) heeft [medeverdachte 1] voldaan uit eigen middelen. De eigen middelen zijn afkomstig van zijn spaargeld en geld dat [medeverdachte 1] van de verdachte en de andere [medeverdachte 2] heeft ontvangen. Door hen is ieder

€ 40.000,- bijgeschreven op de rekening van [medeverdachte 1] in de ten laste gelegde periode. Opvallend is dat verdachte en [medeverdachte 2] nagenoeg gelijktijdig kort voor de overschrijvingen grote contante bedragen in delen op hun rekeningen hebben gestort. Deze contante stortingen bestonden onder meer uit ongebruikelijke coupures van € 200,- en € 500,-. Onduidelijk is gebleven waarom zij het geld niet contant aan [medeverdachte 1] hebben kunnen overhandigen. De gestorte bedragen passen daarnaast niet bij het in- en uitgavenpatroon van verdachte. Sterker nog, verdachte heeft, naar eigen zeggen, zijn gehele financiële buffer/spaarpot aan verdachte overgemaakt. Het is onduidelijk om welke reden hij dit zouden doen nu hij hiermee enkel een financieel risico lopen en het alleen [medeverdachte 1] is die hieruit volop voordeel geniet. Gelet op de hiervoor genoemde omstandigheden kan naar het oordeel van de rechtbank worden vastgesteld dat sprake is van een gerechtvaardigd vermoeden van witwassen.

Verklaring van verdachte

Verdachte heeft wisselend verklaard over de herkomst van het geld. Bij de politie en ter zitting heeft hij verklaard dat hij het geld heeft gespaard in Spanje en Nederland. Hij heeft zijn spaargeld vervolgens uitgeleend aan [medeverdachte 1] . Verdachte heeft zijn verklaring over het spaargeld niet nader onderbouwd met stukken. Bij de politie heeft verdachte ook een verklaring afgelegd waarin hij heeft aangegeven dat hij het contante geld van verdachte had ontvangen met de opdracht dit op zijn rekening te storten en vervolgens aan verdachte over te maken. Ondanks dat verdachte deze bekennende verklaring heeft ingetrokken, gaat de rechtbank uit van de juistheid van deze verklaring. [verbalisant] heeft geverbaliseerd dat verdachte gedurende de verhoren een erg gestreste indruk maakte. Bij het verhoor van 2 juni 2021 gaf de verdachte aan dat hij de waarheid ging vertellen. Tijdens dit verhoor maakte verdachte ook een minder gespannen indruk op de verbalisant. Daarnaast heeft verdachte gedetailleerd verklaard over de ontvangst van het geld en past de verklaring bij de omstandigheden uit het dossier. Nu de rechtbank uitgaat van de juistheid van de verklaring op 2 juni 2021 heeft verdachte hiermee geen concrete, min of meer verifieerbare en niet op voorhand hoogst onwaarschijnlijke verklaring gegeven over de legale herkomst van het geldbedrag.

Conclusie

De rechtbank is van oordeel dat uit het voorgaande volgt dat het vermoeden van witwassen niet is weerlegd. Verdachte heeft contant geld ontvangen van [medeverdachte 1] en dit in delen op zijn eigen rekening gestort. Vervolgens heeft hij dit geld weer naar [medeverdachte 1] overgemaakt. Verdachte heeft verklaard dat hij niet wist op welke manier [medeverdachte 1] het geldbedrag heeft verkregen. Gelet op de verhullende wijze waarop verdachte heeft gehandeld, is de rechtbank evenwel van oordeel dat verdachte wist dat dit geld een criminele herkomst had. De rechtbank acht dan ook wettig en overtuigend bewezen dat verdachte een bedrag van € 40.000,- voorhanden heeft gehad, terwijl hij wist dat dit geld afkomstig was uit enig misdrijf.