Veroordeling poging tot doodslag door met mes in rechter borst/thorax te steken. Voorwaardelijk opzet. Beroep…

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht de primair ten laste gelegde poging tot doodslag wettig en overtuigend bewezen.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging betwist niet dat verdachte [slachtoffer] met een mes heeft gestoken. Op grond van het dossier kan echter niet worden bewezen dat verdachte (voorwaardelijk) opzet heeft gehad op de dood van dan wel op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel aan [slachtoffer] . Verdachte moet dan ook integraal worden vrijgesproken.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

op 19 april 2026 te Tilburg , ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ander, te weten [slachtoffer] , van het leven te beroven, die voornoemde [slachtoffer] met een mes in de rechter borst/thorax heeft gestoken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging verzoekt verdachte te ontslaan van alle rechtsvervolging en beroept zich daarbij op noodweer, dan wel noodweerexces. Verdachte werd blootgesteld aan een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding van zijn lijf doordat er op zijn deur werd gebonkt, waarna hij de voordeur opende en hij een klap op zijn hoofd kreeg. Gelet op het langdurige conflict met [slachtoffer] en zijn vrienden dat hieraan vooraf ging, vreesde verdachte dat de situatie uit de hand zou lopen en hij slachtoffer zou worden van buitensporig geweld. Ter verdediging van zichzelf heeft verdachte een mes uit de keuken gepakt, maar dit had net zo goed een koekenpan of ander keukengerei kunnen zijn. Indien verdachte de grenzen van het noodzakelijke heeft overschreden door met een mes te steken, betoogt de verdediging dat dit het gevolg is geweest van een hevige gemoedstoestand die is veroorzaakt door de aanval van [slachtoffer] en zijn vrienden.

Het standpunt van de officier van justitie

Volgens de officier van justitie dient het beroep op noodweer(exces) te worden verworpen. Het is onvoldoende aannemelijk geworden dat sprake was van een wederrechtelijke aanranding en dus van een noodweersituatie. Ook zijn de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit overschreden.

Het oordeel van de rechtbank

Voor noodweer is vereist dat de verdediging gericht is tegen een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding. Van een ogenblikkelijke aanranding is ook sprake bij een onmiddellijk dreigend gevaar voor een aanranding. De enkele vrees/angst voor zo'n aanranding is daartoe echter niet voldoende. De door een verdachte tegen deze (dreigende) aanranding gevoerde verdediging dient noodzakelijk en geboden te zijn geweest.

Gelet op de onder 4.3 vastgestelde feitelijke gang van zaken heeft verdachte zijn deur geopend en meteen met een mes gestoken. Pas daarna is er geweld tegen verdachte gebruikt. Daarbij komt dat verdachte op zitting heeft verklaard dat hij niet bang was op het moment dat er op zijn voordeur werd gebonkt en dat hij geen angst voelde. De rechtbank concludeert dan ook dat verdachte bewust de confrontatie met o.a. [slachtoffer] is aangegaan en dus van een noodweersituatie geen sprake was. Daarom komt verdachte geen beroep toe op noodweer en dus ook niet op noodweerexces. De betreffende verweren worden verworpen.

Er zijn ook overigens geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit of van verdachte uitsluiten. Dit levert het in de beslissing genoemde strafbare feit op.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf van 24 maanden, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar en daaraan verbonden de door de reclassering geadviseerde voorwaarden. Hij vordert de dadelijke uitvoerbaarheid van alle voorwaarden.

Het standpunt van de verdediging

Mocht de rechtbank komen tot een bewezenverklaring, dan wordt verzocht om het advies van de psycholoog te volgen en de feiten (sterk) verminderd aan verdachte toe te rekenen. De verwachting is dat verdachte binnen drie maanden kan worden opgenomen bij Mondriaan voor een klinische opname. Om de overgang tussen detentie en een klinische behandeling te laten plaatsvinden zou het onvoorwaardelijk deel van de op te leggen gevangenisstraf maximaal 9 maanden moeten zijn, met aftrek van het voorarrest.

Het oordeel van de rechtbank

De ernst van het feit

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan poging tot doodslag op [slachtoffer] , met wie hij bevriend was, door hem met een groot keukenmes in zijn rechterborst te steken. Dit deed verdachte terwijl hij onder invloed was van alcohol en cannabis. Dat [slachtoffer] relatief gering letsel heeft opgelopen, is niet aan verdachte te danken geweest en is simpelweg geluk geweest.

Verdachte heeft met het levensgevaarlijke steken geen enkel respect voor andermans leven getoond en een grove inbreuk gemaakt op de lichamelijke en psychische integriteit van [slachtoffer] . Uit de schriftelijke slachtofferverklaring blijkt dat het incident voor [slachtoffer] een zeer beangstigende en traumatische ervaring is geweest. Het heeft zijn gevoel van veiligheid en vertrouwen in andere mensen aangetast. Het is voor hem erg frustrerend en verwarrend dat iemand die hij als een goede vriend beschouwde en die hij vertrouwde, hem dit heeft aangedaan. Ook ervaart hij tot op de dag van vandaag veel spanning en angst in situaties die voorheen voor hem normaal waren. Vanwege de mentale gevolgen krijgt [slachtoffer] op dit moment een EMDR-behandeling. Ook is hij door het feit tijdelijk arbeidsongeschikt geraakt.

In beginsel is bij een poging tot doodslag een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van een aantal jaar passend. Ook bij iemand die niet eerder voor zo’n feit met justitie in aanraking is gekomen, zoals verdachte. De rechtbank ziet echter in de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte aanleiding om daar sterk van af te wijken in het voordeel van verdachte en overweegt daartoe als volgt.

De persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte

De [psycholoog] heeft in het rapport van 6 augustus 2026 gemotiveerd geconcludeerd dat het feit (sterk) verminderd kan worden toegerekend aan verdachte. Ten tijde van het delict was bij hem sprake van een depressieve stoornis, een stoornis in het gebruik van cannabis en alcohol en een vermijdende persoonlijkheidsstoornis met borderline, afhankelijke en antisociale trekken. De rechtbank neemt de conclusie van de psycholoog over dat verdachte verminderd toerekeningsvatbaar was.

De psycholoog heeft verder geconstateerd dat de depressieve stoornis en de stoornis in het gebruik van cannabis en alcohol momenteel in remissie zijn, omdat verdachte in detentie zit en dus verblijft binnen een gestructureerde context. Op het moment dat deze context wegvalt, schat de psycholoog het risico op gewelddadige recidive in als hoog op de korte en (middel)lange termijn. Het feit dat verdachte geen vaste woonplek heeft na zijn detentie is van negatieve invloed op dit risico. Om dit recidivegevaar te beperken, adviseert de psycholoog om een deels voorwaardelijke straf op te leggen met bijzondere voorwaarden. Deze voorwaarden dienen ten minste te bestaan uit een verbod op het gebruik van alcohol en cannabis met daaraan verbonden urinecontroles en een verplicht kader in een klinische setting waar behandeling van de persoonlijkheidsstoornis en de stemmings- en verslavingsproblematiek gerealiseerd kan worden. Ook kan vanuit daar toegewerkt worden naar een intensief ambulant behandel- en begeleidingskader en naar beschermd of begeleid wonen.

Het reclasseringsrapport van 9 oktober 2026 is van gelijke strekking als voornoemde rapportage. Bij een veroordeling adviseert de reclassering een (deels) voorwaardelijke straf met een groot aantal bijzondere voorwaarden, waaronder opname in een zorginstelling en ambulante behandeling met mogelijke kortdurende opname. De reclassering schat het risico op recidive en op letsel in als hoog en adviseert de dadelijke uitvoerbaarheid van de voorwaarden en het toezicht.

Gezien de problematiek van verdachte acht de rechtbank het noodzakelijk dat hij klinisch wordt behandeld in een forensische setting. Op zitting is gebleken dat verdachte gemotiveerd is om zijn leven anders vorm te geven en dat hij bereid is zich aan alle bijzondere voorwaarden te houden. Het gestructureerde en drugs- en alcoholvrije verblijf in voorarrest heeft verdachte zichtbaar goed gedaan. De rechtbank neemt daarom de adviezen over om aan verdachte een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen, zodat de geadviseerde bijzondere voorwaarden kunnen worden opgelegd die behandeling van verdachte mogelijk maken om het recidiverisico te verminderen.

Straf

Alles afwegende, is de rechtbank van oordeel dat de door de officier van justitie gevorderde straf passend en geboden is. Zij zal aan verdachte een gevangenisstraf opleggen van 24 maanden, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar en daaraan de door de reclassering geadviseerde voorwaarden verbinden. Tevens zal de rechtbank bepalen dat de bijzondere voorwaarden en het hierop uit te voeren toezicht dadelijk uitvoerbaar zijn. Er moet namelijk ernstig rekening mee worden gehouden dat verdachte wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet.