Vrijspraak van uitlokking van brandstichting, wel bewezen poging tot uitlokking van brandstichting, artikel…

De officier van justitie acht het primair ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen. Verdachte heeft verklaard dat hij via zijn telefoon berichten, foto’s en instructies aan derden heeft verstuurd en hun geld in het vooruitzicht heeft gesteld. De brand is overeenkomstig deze instructies gesticht.

De verdediging heeft vrijspraak bepleit van het primair ten laste gelegde feit, omdat geen causaal verband bestaat tussen de aangetroffen telefoonberichten en de ten laste gelegde brandstichting. Niet duidelijk is of de uitvoerders waar verdachte voorafgaand aan zijn detentie contact mee heeft gehad, ook daadwerkelijk de brand hebben gesticht. Daarnaast komt de wijze waarop de brand is gesticht niet overeen met de door verdachte gegeven instructies. Er kan niet worden uitgesloten dat de opdracht tot en uitvoering van de brandstichting op een later moment uit een andere hoek is gekomen. Ten aanzien van het subsidiair ten laste gelegde heeft de verdediging zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte in de periode 12 mei 2025 tot en met 13 mei 2025 in Nederland, heeft gepoogd om anderen, door beloften en door het verschaffen van inlichtingen te bewegen om een misdrijf, te weten brandstichting, te plegen
hebbende verdachte die anderen;
- instructies gegeven over welke locatie in brand moest worden gestoken en,
- instructies gegeven hoe de locatie in brand moest worden gestoken, en

- informatie gegeven over mogelijk routes, en
- foto's van de locatie gestuurd, en
- geld in het vooruitzicht gesteld.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

De officier van justitie vordert dat aan verdachte, rekening houdend met artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht (Sr), een gevangenisstraf van acht maanden wordt opgelegd.

De verdediging verzoekt bij de strafoplegging rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte en stelt dat artikel 63 Sr van toepassing is. Primair verzoekt de verdediging art. 9a Sr toe te passen. Subsidiair wordt verzocht te volstaan met een geheel voorwaardelijke straf van vier maanden en meer subsidiair met oplegging van een taakstraf.

Ernst van het feit

Verdachte heeft geprobeerd anderen over te halen om brand te stichten. Brandstichting is een zeer ernstig feit en kan forse schade of gevaar opleveren. Uit het dossier blijkt dat verdachte een aansturende rol heeft gehad. Hij heeft anderen benaderd, instructies gegeven en informatie verstrekt over een brandstichting. Verdachte heeft op zitting verklaard dit te hebben gedaan om geld te verdienen. Hij zou hiervoor € 1.500 ontvangen, dat hij met de uitvoerders zou delen. Hierbij heeft hij zijn eigen geldelijk gewin voorop gesteld en voor lief genomen dat een brand zeer ingrijpende gevolgen voor anderen kan hebben. Hoewel het bij een poging is gebleven, is dit niet aan verdachte te danken. Verdachte heeft immers concrete stappen gezet om anderen over te halen om een brand te stichten.

De rechtbank neemt in het voordeel van verdachte mee dat hij op zitting openheid van zaken heeft gegeven en verantwoordelijkheid heeft genomen voor zijn rol.

De persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte

De rechtbank heeft verder kennisgenomen van het strafblad van verdachte van 10 september 2026. Daaruit blijkt dat de verdachte eerder is veroordeeld voor strafbare feiten in criminele samenwerkingsverbanden, laatstelijk door de rechtbank Rotterdam op 10 oktober 2025 tot een (forse) gevangenisstraf van 24 maanden waarvan 8 maanden voorwaardelijk, met bijzondere voorwaarden. Daarbij zijn een meldplicht, begeleid wonen en een behandel- en inspanningsverplichting opgelegd. De rechtbank houdt daarom rekening met artikel 63 Sr.

De rechtbank heeft ook kennisgenomen van de reclasseringsrapporten van 17 februari 2026 en 17 augustus 2026 en het door de raadsman overgelegde detentie & re-integratieplan. De reclassering spreekt van een zorgelijk signaal nu de delicten in ernst lijken toe te nemen, specifiek gelet op de jonge leeftijd van verdachte. Het lijkt verdachte te ontbreken aan juiste coping- en oplossingsvaardigheden voor zijn problemen, maar hij staat wel open voor hulpverlening. Daarnaast bestaan vermoedens van LVB (licht verstandelijke beperking). De situatie lijkt inmiddels te verbeteren. Verdachte is aangemeld bij [hulpverlener 1] en hij kan daar na zijn detentie geplaatst worden. Hij heeft in detentie al enkele werkgerelateerde certificaten behaald (training "Aan de bak" en de COVA training), hij krijgt ondersteuning van [hulpverlener 2] en is hij aangemeld voor ambulante zorg. Daarnaast beschikt verdachte over een steunend netwerk, namelijk zijn gezin- en familieleden.

Straf

Rekening houdend met de jonge leeftijd van verdachte, de genoemde positieve ontwikkelingen en artikel 63 Sr, ziet de rechtbank weinig ruimte en meerwaarde om verdachte een onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen.

Alles overwegende acht de rechtbank een taakstraf van 240 uur passend en geboden. Daarnaast zal de rechtbank een voorwaardelijke gevangenisstraf van twee maanden met een proeftijd van 2 jaar opleggen om verdachte ervan te weerhouden in de toekomst opnieuw (soortgelijke) strafbare feiten te plegen.(vul naam in van de benaddelde partij met alleen voorletters)