Strafrecht overig

Veroordeling voor het opzettelijk aanwezig hebben van ongeveer 25 kilogram cocaïne. Oplegging van een…

Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 13 november 2026

Zaakgegevens

Op 13 november 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Zeeland-West-Brabant
Zittingsplaats
Middelburg
Datum uitspraak
13 november 2026
Datum publicatie
11 november 2026
Zaaknummer
02-327801-22
Procedure
Op tegenspraak
ECLI
ECLI:NL:RBZWB:2026:11005
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Veroordeling voor het opzettelijk aanwezig hebben van ongeveer 25 kilogram cocaïne. Oplegging van een gevangenisstraf van 27 maanden met aftrek van voorarrest. Overschrijding van de redelijke termijn.

Uitspraak

Rechtbank ZEELAND-WEST-BRABANT

Strafrecht

Zittingsplaats: Middelburg

Parketnummer: 02-327801-22

Vonnis van de meervoudige kamer van 13 november 2026

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] (Turkije) op [geboortedag] 1964,

ingeschreven in de basisregistratie personen op het [adres 1] ,

raadsman mr. W.B.M. Bos, advocaat te Oud-Beijerland.

1 Onderzoek op de terechtzitting

De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 30 oktober 2026, waarbij de officier van justitiemr. M. van Leeuwen, en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.

2 De tenlastelegging

De tenlastelegging is gewijzigd overeenkomstig artikel 314a van het Wetboek van Strafvordering. De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.

De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte zich op 15 december 2022 schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van de (verlengde) invoer van ongeveer 25 kilogram cocaïne, dan wel dat hij 25 kilogram cocaïne aanwezig heeft gehad.

3 De voorvragen

De dagvaarding is geldig.

De rechtbank is bevoegd.

De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging.

Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.

4 De beoordeling van het bewijs

4.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht op grond van de bewijsmiddelen wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de verlengde invoer van ongeveer 25 kilogram cocaïne, zoals primair ten laste is gelegd. De officier van justitie heeft daartoe gewezen op het proces-verbaal van bevindingen van de douaneambtenaren, de getuigenverklaringen van de bemanningsleden van het schip en de resultaten van het onderzoek aan de telefoon van verdachte.

4.2.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft integrale vrijspraak bepleit om verschillende redenen.

De getuigenverklaringen van de bemanningsleden van het schip, zijnde [bemanningslid 1] , [bemanningslid 2] en [bemanningslid 3] dienen te worden uitgesloten van het bewijs, nu de verdediging geen gebruik heeft kunnen maken van het ondervragingsrecht. Deze verklaringen zijn ‘Sole en decive’ verklaringen. Zonder genoemde getuigenverklaringen resteert enkel dat verdachte op 15 december 2022 op het schip aanwezig was en dat er twee foto’s op zijn telefoon zijn gevonden waarvoor hij geen duidelijke verklaring heeft kunnen geven. Dat is onvoldoende wettig en overtuigend bewijs om tot een bewezenverklaring te komen.

Voor zover de getuigenverklaringen niet worden uitgesloten, kunnen zij niet het doorslaggevende bewijs vormen nu er sprake is van tegenstrijdigheden in die verklaringen. Verder kan het door verdachte geschetste alternatieve scenario niet worden uitgesloten. Indien de rechtbank van oordeel is dat verdachte de blauwe zak met cocaïne aanwezig heeft gehad, ontbreekt het bewijs voor de wetenschap van de aanwezigheid van verdovende middelen in die zak.

Ingeval de rechtbank van oordeel is dat verdachte enige betrokkenheid heeft gehad bij de blauwe zak met daarin de cocaïne, dan kan niet worden vastgesteld of de cocaïne aan boord van het schip was toen het schip Nederland binnenkwam. Daarom dient verdachte ook in dat geval te worden vrijgesproken van het primair ten laste gelegde feit. De verdediging refereert zich dan wel aan het oordeel van de rechtbank over het subsidiair ten laste gelegde feit.

4.3.

Het oordeel van de rechtbank

4.3.1.

De bewijsmiddelen

De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.

4.3.2.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

Niet ter discussie staat dat op 15 december 2022 in de [haven] in [plaats] op het motorschip [motorschip] (hierna: de [motorschip] ) omstreeks 16:30 uur een blauwe (vuilnis)zak met daarin 25 kilo cocaïne in beslag is genomen. Verdachte heeft uiteindelijk verklaard dat hij die blauwe zak kort heeft opgetild toen die in de buurt van een pallet stond. Dat is volgens hem het enige wat hij met de zak heeft gedaan en hij wist niet dat er cocaïne in zat.

Primair: opzettelijke verlengde invoer
Op basis van het dossier en de behandeling op zitting kan niet vastgesteld worden waar de op de [motorschip] aangetroffen cocaïne aan boord is gekomen, dus ook niet of dat buiten Nederlands grondgebied is geweest. Alleen al om die reden zal verdachte worden vrijgesproken van de primair ten laste gelegde verlengde invoer.

Subsidiair: opzettelijk aanwezig hebben
De rechtbank moet vervolgens de vraag beantwoorden of wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte die cocaïne opzettelijk aanwezig heeft gehad. Daarvoor is vereist dat de cocaïne zich in de machtssfeer van verdachte heeft bevonden en dat verdachte wetenschap had van de cocaïne. Om de bewijsvraag te beantwoorden, stelt de rechtbank op basis van de bewijsmiddelen eerst de volgende feiten en omstandigheden vast.

Op 15 december 2022 heeft verdachte geen opdrachten van zijn werkgever waarvoor hij in de [haven] of in Vlissingen of op de [motorschip] moest zijn. Die middag tussen 12:27:29 uur en 16:02:05 hebben verdachte en ene “ [naam] ” 22 keer daadwerkelijk telefonisch contact.

In de telefoon van verdachte is die middag om 13:12:30 uur een afbeelding van de [motorschip] opgeslagen. Om 14:08:18 bericht verdachte aan [naam] : Ik ben er en sta in de rij. [naam] antwoordt om 14:08:58 uur: Is goed, hoe staat het ermee? En stuurt om 14:09:13 uur aan verdachte: Broer, klaar deze klus. Verdachte antwoordt om 14:10:03: Zodra ik binnen ben zal ik bellen. Om 14:10:51 uur bericht [naam] aan verdachte: Ok, zodra je in het schip bent moet je even beneden met beeld bellen als je/het vertrekt.

Die middag omstreeks 14:14 uur wordt voor de door verdachte bestuurde bakwagen het automatische schuifhek geopend van de toegangspoort tot het terrein van [bedrijf] ) Vlissingen aan [adres 2] in [plaats] . Hierna rijdt verdachte de bakwagen het terrein van [bedrijf] op.

Op de telefoon van verdachte is om 14:32:30 een afbeelding van een ladder en de tekst “2B”, met daaronder N Smoking, gedeeld met de telefoon van [naam] . Het betreft een afbeelding van een ruim van een schip en de tekst “2B” geeft aan dat het om ruim 2B gaat.

Op de telefoon van verdachte is om 14:41:26 uur een notitieblaadje met daarop een tekening met de cijfers 1 tot en met 4 en de letters A, B, C, D en E, gedeeld met de telefoon van [naam] . Er staat een kruisje bij 2B. De afbeelding lijkt op een schematische tekening de ruimen van een motorschip met daarop de aanduiding van dek 2B. Bij het (op de tekening boven ruim 2B gelegen) ruim 2A van de [motorschip] is later die middag een sleutelbos aangetroffen met daaraan een sleutel die past op het portiek van de toenmalige woning van verdachte.

Getuige [getuige] werkt die middag als kraanmachinist bij [bedrijf] . Hij ziet een man met een gewone jas met een veiligheidshesje eroverheen en een helm op, samen met een bemanningslid. Die man kwam op het masthuis kijken naar een cilinder van een kraan. Getuige ziet de man lopen bij het masthuis van ruim twee en drie. Op enig moment ziet hij de man met het hesje en helm bij het masthuis aan komen lopen met een blauwe vuilniszak op zijn rug en deze zet hij op de grond bij het masthuis van ruim drie. Er was toen ook een bemanningslid bij.

Verdachte wordt door de douane aangetroffen bij zijn voertuig bij de gangway van de [motorschip] . Hij vertelt dat hij aan boord van de [motorschip] mee moest lopen met een bemanningslid om naar een cilinder te kijken. Verdachte draagt een geel reflecterende jas en een blauwe helm, die hij volgens eigen zeggen ook aan boord van de [motorschip] aan heeft gehad.

Over de jas van verdachte merkt de rechtbank op dat op twee foto’s van die jas te zien is dat het grootste deel van de mouwen en een brede onderrand van het voor- en achterpand donker gekleurd zijn. Het is goed voorstelbaar dat dat van een afstand wordt waargenomen als een gewone jas met een veiligheidshesje er overheen. Gelet op voornoemde feiten en omstandigheden in onderlinge samenhang bezien, gaat de rechtbank ervan uit dat verdachte de door getuige [getuige] genoemde man is die met een blauwe vuilniszak over de [motorschip] loopt.

Voornoemde feiten en omstandigheden schreeuwen om een uitleg. Die heeft verdachte niet gegeven. Integendeel, verdachte heeft op belangrijke punten wisselende verklaringen afgelegd. Met name over of hij wel of niet in een ruim van de [motorschip] is geweest en of hij de blauwe vuilniszak met cocaïne überhaupt heeft vast gehad. Bovendien heeft verdachte zelfs op zitting de rechtbank willen doen geloven dat het contact met [naam] in de middag van 15 december 2024 enkel zag op een sociale ontmoeting die later die dag zou plaatsvinden. Die verklaring schuift de rechtbank als ongeloofwaardig terzijde.

Gelet op de hierboven beschreven gang van zaken kan de rechtbank niet anders dan concluderen dat verdachte in opdracht van [naam] de blauwe vuilniszak met cocaïne van boord moest halen. De vuilniszak heeft zich in de machtssfeer van verdachte bevonden die moet hebben geweten van de inhoud. Voor verdachte die beroepshalve goederen aan schepen levert en ophaalt, moet door het op deze wijze in opdracht van een ander van boord halen van een zak duidelijk zijn geweest dat deze zak geen legale inhoud had, Daarmee staat naar het oordeel van de rechtbank vast dat verdachte op zijn minst voorwaardelijk opzet heeft gehad op het aanwezig hebben van cocaïne. Daarom kan het opzettelijk aanwezig hebben wettig en overtuigend bewezen worden, zoals hierna onder 4.4. wordt weergegeven.

Ten overvloede merkt de rechtbank tot slot op dat het bewijsverweer over de bemanningsleden van de [motorschip] geen bespreking behoeft, nu hun verklaringen niet voor het bewijs worden gebruikt.

4.4.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

op 15 december 2022 te [plaats] , gemeente Vlissingen, opzettelijk aanwezig heeft gehad ongeveer 25 kilogram van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

5 De strafbaarheid

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluit. Dit levert het in de beslissing genoemde strafbare feit op.

Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.

6 De strafoplegging

6.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van 48 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en met aftrek van de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht. Daarnaast verzoekt de officier van justitie om oplegging van een maatregel als bedoeld in artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht, bestaande uit een locatieverbod voor de havens in Nederland. Dit alles voor de duur van vijf jaren met vervangende hechtenis van twee weken voor iedere keer dat verdachte de maatregel niet naleeft, met een maximum van zes maanden. De officier van justitie heeft in zijn strafeis rekening gehouden met de overschrijding van de redelijke termijn.

6.2.

Het standpunt van de verdediging

Indien de rechtbank tot een bewezenverklaring komt, wordt verzocht om rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte. Ook heeft verdachte zich ruim drie jaar aan de strenge schorsingsvoorwaarden gehouden. De impact van een gevangenisstraf is groot en zal alle positieve stappen die verdachte heeft gezet doorkruizen. De verdediging heeft daarnaast gewezen op de overschrijding van de redelijke termijn. De verdediging verzoekt de rechtbank derhalve om aan verdachte geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen die de duur van het reeds ondergane voorarrest overstijgt.

6.3.

Het oordeel van de rechtbank

De aard en ernst van het feit

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het opzettelijk aanwezig hebben van ongeveer 25 kilogram cocaïne. Door zijn handelen is verdachte medeverantwoordelijk voor de nadelige effecten die door de handel in en het gebruik van verdovende middelen worden veroorzaakt. Het is algemeen bekend dat harddrugs schadelijk zijn voor de volksgezondheid, mede vanwege de zeer verslavende werking ervan. Door de verspreiding van drugs en het gebruik ervan wordt niet alleen de volksgezondheid ernstig bedreigd, maar de ervaring leert ook dat dit in veel gevallen gepaard gaat met andere vormen van criminaliteit. Bovendien gaat er van de georganiseerde drugshandel in toenemende mate een ondermijnend effect uit. Het voorgaande is de reden dat er op het plegen van drugsfeiten strenge straffen staan.

Volgens de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS) is het oriëntatiepunt voor het opzettelijk aanwezig hebben van meer dan twintig kilogram cocaïne een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van meer dan 36 maanden. Ook voor iemand die voor de eerste keer voor een dergelijk feit in aanraking komt met justitie, zoals ingeval van verdachte. Vervolgens kijkt de rechtbank naar de persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte.

De persoon en de persoonlijke omstandigheden van verdachte
Ook op zitting heeft verdachte geen verantwoordelijkheid genomen voor zijn handelen. Gelet op de bewezenverklaring moet de rechtbank constateren dat hij ten onrechte heeft volgehouden van niets te hebben geweten. Aan de andere kant komt uit het dossier het beeld naar voren dat verdachte slechts een klein radertje is geweest binnen een grotere criminele organisatie. Daar komt bij dat verdachte op de terechtzitting, anders dan tijdens zijn politieverhoor in 2022, heeft verklaard dat hij destijds een schuld van € 10.000,00 had bij een privépersoon. De rechtbank acht het zeer wel mogelijk dat verdachte zich eenmalig heeft laten verleiden tot het plegen van het onderhavige feit om deze schuld af te lossen.

In het voordeel van verdachte houdt de rechtbank verder rekening met het gedrag van verdachte sinds het plegen van het feit. Hij heeft zich sinds 15 september 2023 gehouden aan de strenge voorwaarden die waren verbonden aan de schorsing van zijn voorlopige hechtenis en is dus ook niet opnieuw met politie of justitie in aanraking geweest.

Tot slot houdt de rechtbank in het voordeel van verdachte rekening met het tijdsverloop van deze zaak. De redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVMR) is namelijk overschreden. Als uitgangspunt heeft te geleden dat de behandeling ter terechtzitting moet zijn afgrond met een eindvonnis binnen twee jaar nadat de redelijke termijn is aangevangen, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden. Van bijzondere omstandigheden is de rechtbank niet gebleken. In dit geval moet de termijn worden gerekend vanaf 15 december 2022, te weten de dag waarop verdachte in verzekering is gesteld. De behandeling van deze zaak is niet afgerond met een eindvonnis binnen twee jaar na deze datum: vóór 15 december 2024. De redelijke termijn is met meer dan twaalf maanden overschreden. De rechtbank is van oordeel dat de overschrijding van bijna twee jaar op zich een strafvermindering van zes maanden tot gevolg moet hebben.

De straf

Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf van 27 maanden passend en geboden is. De tijd dat verdachte in voorarrest heeft doorgebracht zal op de tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf in mindering moeten worden gebracht.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.

De vrijheidsbeperkende maatregel

De rechtbank ziet geen aanleiding om de door de officier van justitie gevorderde maatregel als bedoeld in artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht op te leggen. Sinds het bewezenverklaarde feit is al bijna vier jaar verstreken en er zijn geen aanwijzingen dat verdachte zich gedurende die periode nog in enig havengebied heeft begeven. Bovendien heeft verdachte op zitting toegelicht dat hij in een bedrijf werkt dat trapliften maakt en dat hij niet van plan is nog werk te gaan doen, waarvoor hij in havens moet komen.

7 De wettelijke voorschriften

De beslissing berust op de artikelen 2 en 10 van de Opiumwet zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.

8 Beslissing

De rechtbank:

Bewezenverklaring

- verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;

- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;

Strafbaarheid

- verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:

opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder C van de Opiumwet gegeven verbod

Strafoplegging

- veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 27 (zevenentwintig) maanden;

- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf;

Voorlopige hechtenis

- heft het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op.

Dit vonnis is gewezen door mr. M. van de Wetering, voorzitter, en mr. R.J.H. de Brouwer en mr. J.F.C. Janssen, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A.S.S. Fanis, griffier, en is uitgesproken ter openbare zitting op 13 november 2026.

De griffier is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.

Bijlage I: De tenlastelegging

hij op of omstreeks 15 december 2022 te [plaats] , gemeente Vlissingen, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk binnen het grondgebied van Nederland heeft gebracht (als bedoeld in artikel 1 lid 4 van de Opiumwet) ongeveer 25 kilogram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet

(art 10 lid 5 Opiumwet, art 2 ahf/ond A Opiumwet, art 47 lid 1 ahf/sub 1 Wetboek van Strafrecht)

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 15 december 2022 te [plaats] , gemeente Vlissingen, althans in Nederland, opzettelijk aanwezig heeft gehad ongeveer 25 kilogram, in elk geval een

hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die Wet;

(art 10 lid 3 Opiumwet, art 2 ahf/ond C Opiumwet)