Strafrecht overig
Bewezenverklaring medeplegen van het verkopen van cocaïne. Overschrijding van de redelijke termijn. Oplegging…
Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 13 november 2026
ECLI:NL:RBZWB:2026:11090 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 13 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-zeeland-west-brabant/strafrecht/strafrecht-overig/op-tegenspraak/ecli-nl-rbzwb-2026-11090
Zaakgegevens
Op 13 november 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Zeeland-West-BrabantRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Breda
- Datum uitspraak
- 13 november 2026
- Datum publicatie
- 13 november 2026
- Zaaknummer
- 02-219075-24
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Op tegenspraakOp tegenspraakBeide partijen – of in een strafzaak de verdachte – hebben zich verweerd; het tegenovergestelde van verstek.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBZWB:2026:11090
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Bewezenverklaring medeplegen van het verkopen van cocaïne. Overschrijding van de redelijke termijn. Oplegging taakstraf.
Uitspraak
Rechtbank ZEELAND-WEST-BRABANT
Strafrecht
Zittingsplaats: Breda
Parketnummer: 02-219075-24
Vonnis van de meervoudige kamer van 13 november 2026
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1999,
ingeschreven in de basisregistratie personen op het [adres]
,
raadsman mr. M.G. van Wijk, advocaat te Hoorn.
1 Onderzoek op de terechtzitting
De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 30 oktober 2026, waarbij de officier van justitie mr. P. Emmen en de bepaaldelijk gemachtigde raadsman hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.
2 De tenlastelegging
De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.
De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van het verkopen, dan wel aanwezig hebben, van cocaïne in de periode van 9 april 2023 tot 19 februari 2024.
3 De voorvragen
De dagvaarding is geldig.
De rechtbank is bevoegd.
De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging.
Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.
4 De beoordeling van het bewijs
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van het verkopen van cocaïne in de periode van 1 juli 2023 tot 24 januari 2024.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging is van mening dat de rechtbank niet tot een bewezenverklaring kan komen. Verdachte zou op twee momenten hebben gedeald, namelijk op 19 en 24 januari 2024.
Ten aanzien van 19 januari 2024 kan niet worden vastgesteld dat verdachte de bestuurder van de Volkswagen Golf was die heeft gedeald. Ook kan niet worden vastgesteld dat sprake is geweest van het overdragen van cocaïne door verdachte, nu de in beslag genomen middelen slechts indicatief zijn getest. De kennisgeving van inbeslagneming en de indicatieve test dateren daarnaast van drie dagen later. Ook voor de overdracht op 24 januari 2024 geldt dat het dossier alleen een indicatieve test van de middelen bevat en dus niet kan worden vastgesteld dat dit cocaïne betrof. Het is bovendien onduidelijk wat er in beslag is genomen, nu een kennisgeving van inbeslagneming of afstandsverklaring ontbreekt.
Het oordeel van de rechtbank
De bewijsmiddelen
De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.
De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs
Feitenvaststelling
Uit de bewijsmiddelen volgt dat verdachte op 19 en 24 januari 2024 in of vanuit een auto die bij hem in gebruik was, een Volkswagen Golf met het Nederlandse [kenteken] , cocaïne heeft verkocht. De afnemers namen contact op via WhatsApp met het [telefoonnummer] , waarna een locatie werd afgesproken waar de cocaïne aan hen werd verkocht en geleverd. Er verschenen ook wel eens andere dealers dan verdachte na een aanvraag via voornoemd telefoonnummer. De rechtbank merkt het [telefoonnummer] aan als een dealernummer.
De afnemers hebben verklaard al langere tijd, namelijk meerdere maanden, gebruik te maken van dit dealernummer om cocaïne te verkrijgen. De methode is telkens gelijk. Een afnemer stuurt een bericht via Whatsapp naar het dealernummer, waarna een locatie wordt bepaald in Hoogerheide of Putte en daar iemand verschijnt met de te verstrekken cocaïne.
Is verdachte de bestuurder van de Volkswagen Golf geweest op 19 januari 2024?
De rechtbank stelt vast dat verdachte zowel op 24 als op 27 januari 2024 in voornoemde Golf met [kenteken] reed. Verdachte was dus in de periode eind januari 2024 de feitelijke gebruiker van deze auto en gebruikte deze auto om cocaïne te verkopen. [afnemer 1] omschrijft degene van wie hij op 19 januari 2024 cocaïne heeft gekocht als kaal, wat verdachte blijkens de Informatiestaat SKDB op 2 april 2024 in ieder geval wel was. De rechtbank stelt dan ook vast verdachte ook op 19 januari 2024 de bestuurder van de Volkswagen Golf en dus degene die cocaïne aan [afnemer 1] heeft verkocht, moet zijn geweest.
Is sprake geweest van cocaïne?
Alle verdovende middelen die in dit onderzoek in beslag zijn genomen, zijn indicatief getest en testten positief op cocaïne. Daarnaast bevat het dossier meerdere verklaringen van afnemers die verklaren dat zij cocaïne hebben gekocht van verdachte en dat zij ook al meerdere keren cocaïne bij hem hebben afgenomen. Via contact met het dealernummer werd al langere tijd besteld en dat betrof alleen cocaïne. Hoewel de verdovende middelen niet zijn getest door het NFI, is de rechtbank van oordeel dat, gelet op het voorgaande, voldoende vast is komen te staan dat hetgeen verdachte verkocht cocaïne betrof. Dat de afnemers gedurende langere tijd en meerdere malen cocaïne via dit dealernummer zijn blijven afnemen, maakt naar het oordeel van de rechtbank dat ook telkens sprake van moet zijn geweest van het product dat de afnemers verwachtten, namelijk cocaïne.
19 januari 2024
Dat de kennisgeving van inbeslagneming en de indicatieve test van de cocaïne die bij [afnemer 1] in beslag is genomen van drie dagen later dateren dan 19 januari 2024, maakt de conclusie dat sprake is geweest van cocaïne naar het oordeel van de rechtbank niet anders. [afnemer 1] verklaart een halve gram te hebben gekocht. Dat komt overeen met de hoeveelheid cocaïne die wordt genoemd in de kennisgeving van inbeslagneming en in het proces-verbaal van bevindingen over het wegen en testen van de bij [afnemer 1] inbeslaggenomen cocaïne. Daarnaast wordt in beide stukken hetzelfde sealbag-nummer genoemd. De rechtbank heeft dan ook geen reden om te twijfelen aan de gang van zaken omtrent de inbeslagneming en het testen van de door [afnemer 1] gekochte cocaïne.
24 januari 2024
Van de cocaïne die op 24 januari 2024 in beslag is genomen bij [afnemer 2] zit geen kennisgeving van inbeslagneming in het dossier. Desondanks staat naar het oordeel van de rechtbank voldoende vast dat hetgeen op 24 januari 2024 indicatief getest is als zijnde cocaïne, ziet op hetgeen bij [afnemer 2] in beslag is genomen. Het genoemde sealbag-nummer is een ander nummer dan het nummer dat bij de inbeslaggenomen cocaïne van [afnemer 1] wordt genoemd, wat maakt dat daar geen verwarring over kan ontstaan. Bovendien komt het BVH-nummer [nummer] in zowel het verhoor van [afnemer 2] als in het proces-verbaal van bevindingen over de indicatieve test van de cocaïne terug.
Medeplegen
De verkoop van cocaïne heeft in nauwe en bewuste samenwerking tussen verdachte en anderen plaatsgevonden. Er blijkt sprake te zijn van meerdere dealers die na contact door een afnemer met hetzelfde dealernummer op de deallocatie konden verschijnen. Verdachte is een van deze dealers geweest. Er moet dus sprake zijn geweest van een organisatie, waarbij anderen de cocaïne aan verdachte en de andere dealers ter beschikking moeten hebben gesteld en de opbrengst zullen hebben geïnd. De rol van verdachte in het geheel is van zodanig gewicht geweest dat verdachte als medepleger is betrokken bij de verkoop van cocaïne. Verdachte was namelijk een essentiële schakel in de drugsketen/drugslijn met het dealernummer en heeft met zijn handelen een wezenlijke bijdrage geleverd aan de verkoop van cocaïne. Dit brengt met zich dat verdachte nauw en bewust heeft samengewerkt met overige, verder onbekend gebleven betrokkenen en dat dus sprake was van een zodanige samenwerking dat van medeplegen gesproken moet worden.
Periode
[afnemer 1] verklaarde in januari 2024 dat hij sinds een half jaar via het dealernummer cocaïne bestelt. Er wordt door hem een of twee keer in de week besteld. Meestal is verdachte degene die de cocaïne dan komt afleveren. Gelet hierop stelt de rechtbank vast dat verdachte in ieder geval sinds juli 2023 aan het dealen was.
Het dossier bevat geen aanknopingspunten om vast te stellen dat verdachte zich na
24 januari 2024 nog bezig heeft gehouden met de verkoop van cocaïne. De rechtbank komt dan ook tot een pleegperiode van 1 juli 2023 tot 24 januari 2024.
Conclusie
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van het verkopen, afleveren, verstrekken en vervoeren van cocaïne in de periode van 1 juli 2023 tot 24 januari 2024.
De bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte
in de periode van 1 juli 2023 tot 24 januari 2024 te Hoogerheide en Putte, gemeente
Woensdrecht , tezamen en in vereniging met anderen, meermalen, opzettelijk heeft verkocht en afgeleverd en verstrekt en vervoerd, een hoeveelheid van een materiaal bevattende
cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet gehorende lijst I.
De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
5 De strafbaarheid
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten. Dit levert het in de beslissing genoemde strafbare feit op.
Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.
6 De strafoplegging
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een taakstraf van 160 uur, te vervangen door 80 dagen hechtenis.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging verzoekt bij de strafoplegging rekening te houden met het feit dat verdachte in de afgelopen vijf jaar niet is veroordeeld voor overtreding van de Opiumwet. Daarnaast is sprake van overschrijding van de redelijke termijn en heeft verdachte zijn leven inmiddels op de rit. Verzocht wordt een taakstraf op te leggen.
Het oordeel van de rechtbank
Verdachte heeft zich gedurende een half jaar met anderen schuldig gemaakt aan de handel in cocaïne. Dat hij zich hiermee schuldig heeft gemaakt aan een ernstig strafbaar feit is evident. Verdovende middelen zijn verslavend en kunnen bij langdurig gebruik zeer schadelijk zijn voor de geestelijke en lichamelijke gezondheid van de gebruikers daarvan. Zeker cocaïne is uiterst verslavend en kan ervoor zorgen dat gebruikers in zeer korte tijd maatschappelijk afglijden. Daarnaast veroorzaken verdovende middelen en de daarmee samenhangende handel veel schade en overlast voor de samenleving. Verdachte heeft door de handel in cocaïne daaraan bijgedragen. Dit neemt de rechtbank hem kwalijk.
De landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting (LOVS) schrijven voor dealen met enige regelmaat in beginsel een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor. In het geval van verdachte is niet komen vast te staan dat het dealen met grote intensiteit plaatsvond.
Bij de beoordeling van de strafbepaling slaat de rechtbank acht op het strafblad van verdachte. Hieruit blijkt dat geen sprake is van recidive binnen de afgelopen vijf jaar.
De rechtbank houdt ook rekening met de overschrijding van de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 EVRM. Als uitgangspunt heeft in deze zaak te gelden dat de behandeling op zitting had moeten zijn afgerond met een eindvonnis binnen 24 maanden nadat de op zijn redelijkheid te beoordelen termijn was aangevangen. De rechtbank stelt vast dat de redelijke termijn in deze zaak is aangevangen op 25 maart 2024, zijnde de datum waarop de woningen van de verdachten in dit onderzoek zijn doorzocht en meerdere inbeslagnemingen hebben plaatsgevonden. In beginsel had een eindvonnis dan gereed moeten zijn op 25 maart 2026. Daarmee is de redelijke termijn overschreden met meer dan zeven maanden. Door deze gang van zaken heeft verdachte langdurig in onzekerheid verkeerd over de uitkomst van zijn strafzaak. De rechtbank zal deze overschrijding van de redelijke termijn verdisconteren in de strafmaat.
Alles afwegende zal aan verdachte voor het bewezenverklaarde feit een taakstraf worden opgelegd voor de duur van 160 uur, te vervangen door 80 dagen hechtenis.
7 De wettelijke voorschriften
De beslissing berust op de artikelen 9, 22c, 22d, 47 en 57 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 2 en 10 van de Opiumwet, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.
8 Beslissing
De rechtbank:
Bewezenverklaring
- verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;
- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
Strafbaarheid
- verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:
medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd;
- verklaart verdachte strafbaar;
Strafoplegging
- veroordeelt verdachte tot een taakstraf van 160 uur;
- beveelt dat indien verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht, vervangende hechtenis zal worden toegepast van 80 dagen.
Dit vonnis is gewezen door mr. V.M. Schotanus, voorzitter,
en mr. M.E.I. Beudeker en mr. J.P.E. Mullers, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. C.E.A.M. van der Ven-van de Riet, griffier,
en is uitgesproken ter openbare zitting op 13 november 2026.
De voorzitter, jongste rechter en griffier zijn buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
Bijlage I: De tenlastelegging
Hij in of omstreeks de periode van 9 april 2023 (andere pleegperiode ivm gs van ve)
tot 19 februari 2024 te Hoogerheide en/of
Ossendrecht en/of Putte, gemeente Woensdrecht , in elk geval in Nederland,
tezamen en in vereniging met een of meer
anderen, althans alleen, meermalen, althans eenmaal, (telkens) opzettelijk heeft
verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt
en/of vervoerd, in elk geval (telkens) opzettelijk aanwezig heeft gehad, een
hoeveelheid van een materiaal bevattende
cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet gehorende
lijst I, danwel aangewezen krachtens het
vijfde lid van artikel 3a van die wet.
( art 10 lid 4 Opiumwet, art 2 ahf/ond B Opiumwet )