De rechtbank volgt de procesafspraken.

Inhoud van de procesafspraken

Deze strafzaak kenmerkt zich doordat het Openbaar Ministerie en de verdediging zogeheten procesafspraken hebben gemaakt, over wat volgens hen een passende uitkomst van de strafzaak zou zijn. Deze procesafspraken hebben zij opgenomen in een overeenkomst. Deze overeenkomst is gedateerd 19 oktober 2026 en is voorzien van de handtekeningen van alle procespartijen. Dit document is voorafgaand aan de inhoudelijke behandeling ter zitting overgelegd aan de rechtbank. Het Openbaar Ministerie en de verdediging hebben de rechtbank daarmee een gezamenlijk voorstel gedaan over de wijze van afdoening van de zaak.

Het afdoeningsvoorstel houdt, in de kern, het volgende in:

en/of schorsings- dan wel opheffingsverzoeken ten aanzien van de voorlopige hechtenis

indienen, tenzij thans onvoorziene omstandigheden / een acute situatie van persoonlijke

aard ontstaat die thans niet wordt voorzien;

• niet-ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie in de vordering tot tenuitvoerlegging met parketnummer 02-273784-20;

• vrijspraak van het onder feit 3 tenlastegelegde;

• bewezenverklaring van het onder feit 1 en onder feit 2 tenlastegelegde (al het vorenstaande conform de inhoud van bijlage A);

• een gevangenisstraf voor de duur van 49 maanden, met aftrek van voorarrest;

• een geldboete ter hoogte van 20.000 euro, bij niet betaling te vervangen door 135 dagen vervangende hechtenis;

De gehele overeenkomst procesafspraken Openbaar Ministerie en verdachte, inzake onderzoek Pedron, is als bijlage aan dit vonnis gehecht.

Beoordeling van de procesafspraken door de rechtbank

De rechtbank heeft zich gebogen over de vraag of het mogelijk is de zaak conform de tussen het Openbaar Ministerie en de verdediging gemaakte procesafspraken af te doen. Bij de beoordeling zijn voor de rechtbank leidend geweest de uitgangspunten zoals verwoord door de Hoge Raad in het arrest van 27 september 2022 (vgl. ECLI:NL:HR:2022:1252).

De rechtbank stelt vast dat verdachte bij de totstandkoming van de procesafspraken is bijgestaan door zijn raadsman. Verdachte is ook samen met zijn raadsman aanwezig geweest op de openbare zitting van 29 oktober 2026, alwaar de inhoud van het afdoeningsvoorstel is besproken.

De rechtbank heeft ter zitting benadrukt dat de rechtbank geen partij is bij de (totstandkoming van) de procesafspraken en dat de rechtbank daaraan niet gebonden is. De rechtbank heeft immers een eigen verantwoordelijkheid ervoor te zorgen dat de behandeling en de beoordeling van de strafzaak plaatsvinden overeenkomstig de geldende wettelijke bepalingen. Hierbij staat met name de beantwoording van de vragen conform artikel 348 en artikel 350 van het Wetboek van Strafvordering centraal.

De officier van justitie, de raadsman en verdachte hebben ter zitting allen bevestigd achter het voorstel te staan. Verdachte heeft ter zitting verklaard dat hij het voorstel met zijn raadsman heeft besproken en dat de inhoud van die afspraken duidelijk voor hem is. Verdachte begrijpt wat de consequenties zijn als de rechtbank het voorstel volgt - in het bijzonder met betrekking tot zijn verdedigingsrechten - en hij accepteert de op te leggen straf zoals deze is voorgesteld.

De rechtbank is van oordeel dat verdachte vrijwillig, op basis van voldoende en duidelijke informatie en terwijl hij zich bewust is geweest van de rechtsgevolgen, is gekomen tot de ondubbelzinnige beslissing mee te werken aan het afdoeningsvoorstel en de daarmee gepaard gaande afstand van verdedigingsrechten. De wijze waarop de overeenkomst tot stand is gekomen doet geen afbreuk aan het aan verdachte op grond van artikel 6 EVRM toekomende recht op een eerlijk proces. De rechtbank ziet dan ook geen reden om de inhoud van de procesafspraken niet bij haar oordeel te betrekken.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gerekwireerd -overeenkomstig de procesafspraken- de bewezenverklaring gevorderd van het onder feit 1 en feit 2 tenlastegelegde. Voor feit 3 is om een vrijspraak gevraagd.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft -overeenkomstig de procesafspraken- geen bewijsverweren gevoerd.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

feit 1:

in de periode van 20 september 2020 tot en met 3 maart 2021 te Rosmalen, tezamen en in vereniging met anderen, om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet (te weten het opzettelijk bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken, vervoeren, vervaardigen en buiten het grondgebied van Nederland brengen van hoeveelheden van een materiaal bevattende (met)amfetamine, zijnde middelen als vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I), voor te bereiden en te bevorderen voorwerpen en stoffen voorhanden heeft gehad, waarvan hij en zijn mededaders wisten dat die bestemd waren tot het plegen van dat feit, immers hebben hij en zijn mededaders opzettelijk daartoe onderdelen van een in werking zijnde productieopstelling, bedoeld voor de productie van BMK en een in werking zijnde productieopstelling van BMK naar (met)amfetamine laboratoriumbenodigdheden en hardware voorhanden gehad, waaronder

feit 2:

op tijdstippen in de periode van 25 december 2020 tot en met 26 januari 2021 te Breda en elders in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander, telkens opzettelijk buiten het grondgebied van Nederland heeft gebracht hoeveelheden amfetamine (speed), zijnde amfetamine een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I.

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft -conform de procesafspraken- gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 49 maanden met aftrek van voorarrest en een geldboete van € 20.000 subsidiair 135 dagen vervangende hechtenis.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft geen inhoudelijk strafmaatverweer gevoerd en heeft de rechtbank verzocht aan sluiten bij de procesafspraken.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank acht bewezen dat verdachte, als medepleger, voorbereidingshandelingen heeft verricht met het oog op de productie, de handel en de uitvoer van synthetische drugs. Daarnaast is bewezen dat verdachte samen met een ander meermalen hoeveelheden amfetamine (speed) vanuit Nederland naar het buitenland heeft geëxporteerd.

Het is een feit van algemene bekendheid dat het gebruik van synthetische drugs schadelijk is voor de volksgezondheid. De (voorbereidingen op) grootschalige productie, handel en export van harddrugs veroorzaken regelmatig overlast of genereren andere vormen van criminaliteit. Dergelijke misdrijven hebben dan ook een ontwrichtend effect op de samenleving als geheel. Verdachte heeft met zijn handelen hieraan een wezenlijke bijdrage geleverd. Het internationale drugscircuit kenmerkt zich immers door geweldsexplosies, afvaldumpingen met milieuschade tot gevolg en vermogensmisdrijven gepleegd door armlastige verslaafden. Op die manier worden ook nietsvermoedende en onschuldige burgers geconfronteerd met allerlei nare gevolgen, terwijl verdachten zich er doorgaans niks aan gelegen laten liggen om hun crimineel handelen voort te zetten. Kennelijk heeft verdachte zich om al deze gevolgen niet bekommerd en zich enkel laten leiden door een eigen (financieel) belang. Dit neemt de rechtbank verdachte kwalijk.

Gelet op de aard en ernst van deze feiten kan naar het oordeel van de rechtbank niet anders worden gereageerd dan met een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Bij de bepaling van de duur heeft de rechtbank acht geslagen op straffen die plegen te worden opgelegd in soortgelijke zaken en rekening gehouden met de rechterlijke oriëntatiepunten voor straftoemeting. De rechtbank betrekt bij haar oordeelsvorming ook het uittreksel uit de Justitiële Documentatie van verdachte. Hieruit blijkt dat verdachte eerder met justitie in aanraking is gekomen wegens geweldsmisdrijven. Hij is niet eerder veroordeeld voor een aan de Opiumwet gerelateerd misdrijf.

De rechtbank betrekt ook het vonnis van de medeverdachte (parketnummer 02-053462-22) in haar strafmaatoverwegingen. De medeverdachte is (zonder procesafspraken) tot een onherroepelijke gevangenisstraf van 84 maanden en een geldboete van € 20.000 veroordeeld. De bewezenverklaring in de onderhavige zaak is minder verstrekkend dan in de zaak van de medeverdachte, omdat in laatstgenoemde zaak niet alleen dezelfde drugsdelicten maar ook het witwassen van een groot geldbedrag en het bezit van een vuurwapen bewezenverklaard zijn. De strafwaardigheid en het ondermijnend effect in de zaak van de medeverdachte is daardoor groter geweest, waardoor daar een hogere straf gerechtvaardigd was.

Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de strafeis die de officier van justitie in de procesafspraken als vertrekpunt heeft genomen passend is. Verdachte heeft meegewerkt aan een korte behandeling van de zaak waarin geen inhoudelijke verweren zijn gevoerd en door naleving van de overeenkomst wordt een hoger beroep voorkomen. Dit levert tijdswinst op en bespaart kostbare zittingscapaciteit. Naast deze proceseconomische belangen zorgt deze procedure er ook voor dat zaken eerder onherroepelijk zijn en opgelegde straffen sneller kunnen worden geëxecuteerd. De procesafspraken doen daarmee ook recht aan de belangen van de maatschappij. De procesafspraken zijn pas in een heel laat stadium van de procedure tot stand gekomen, nadat er al vele pro forma zittingen hadden plaatsgevonden en onderzoekwensen waaronder getuigenverhoren in Zweden zijn uitgevoerd. Gezien het voorgaande is een beperkte matiging van de straf gerechtvaardigd. De voorgestelde stafkorting van 15% is naar het oordeel van de rechtbank reëel en zal worden gevolgd.

Tot slot neemt de rechtbank in ogenschouw dat verdachte -hoewel hij zelf daar naartoe is afgereisd- in het kader van de uitleveringsprocedure voor deze zaak een detentieperiode van bijna twee jaar in Colombia heeft ondergaan. De detentie-omstandigheden in dat land zijn zodanig zwaar geweest, dat een verdere strafmatiging nog op zijn plaats is. De rechtbank kan de voorgestelde strafkorting van 5,4 maanden hiervoor, zoals opgenomen in de procesafspraken, volgen en zal conform dat voorstel ook oordelen.

De rechtbank is, alles afwegende, van oordeel dat de vrijheidsstraf en financiële sanctie die in de procesafspraken zijn overeengekomen onder de gegeven omstandigheden in redelijke verhouding staan tot de ernst en omvang van de feiten, alsook de rol die verdachte daarin heeft vertolkt. De rechtbank legt dan ook aan verdachte op een onvoorwaardelijke gevangenisstaf voor de duur van 49 maanden, met aftrek van de tijd die reeds in voorarrest is doorgebracht. Daarnaast zal een geldboete worden opgelegd van € 20.000 subsidiair 125 dagen vervangende hechtenis indien de geldboete niet betaald wordt.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.