Naar inhoud
Uitspraken.nl
Terug naar zoeken

Strafrecht overig

Veroordeling voor het plegen van seksuele handelingen met zijn zestienjarige dochter en bedreiging met…

Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 12 november 2026

ECLI:NL:RBZWB:2026:11050 · Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 12 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-zeeland-west-brabant/strafrecht/strafrecht-overig/op-tegenspraak/ecli-nl-rbzwb-2026-11050

Zaakgegevens

Op 12 november 2026 heeft de Rechtbank Zeeland-West-Brabant uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Zeeland-West-Brabant
Zittingsplaats
Breda
Datum uitspraak
12 november 2026
Datum publicatie
12 november 2026
Zaaknummer
02-074892-25
Rechtsgebied
Strafrecht Strafrecht overig
Procedure
Op tegenspraak
ECLI
ECLI:NL:RBZWB:2026:11050
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Veroordeling voor het plegen van seksuele handelingen met zijn zestienjarige dochter en bedreiging met verkrachting gepleegd jegens zijn zestienjarige dochter. Oplegging van een gevangenisstraf van twaalf maanden waarvan zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Benadeelde partij.

Uitspraak

Rechtbank ZEELAND-WEST-BRABANT

Strafrecht

Zittingsplaats: Breda

Parketnummer: 02-074892-25

Vonnis van de meervoudige kamer van 12 november 2026

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1984,

ingeschreven op het [adres 1] ,

raadsvrouw mr. M.C. Kersemaekers-Schraven, advocaat te Breda.

1 Onderzoek op de terechtzitting

De zaak is inhoudelijk behandeld op de zitting van 29 oktober 2026, waarbij de officier van justitie mr. M.P. de Graaf en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.

2 De tenlastelegging

De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.

De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte seksuele handelingen heeft verricht met zijn dochter die destijds tussen de 16 en 18 jaar oud was (feit 1) en dat hij zijn dochter heeft bedreigd met verkrachting (feit 2).

3 De voorvragen

De dagvaarding is geldig.

De rechtbank is bevoegd.

De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging.

Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.

4 De beoordeling van het bewijs

4.1.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte de ten laste gelegde feiten heeft gepleegd. Hij acht de verklaring van de dochter van verdachte betrouwbaar en er is volgens hem voldoende steunbewijs.

4.2.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft vrijspraak bepleit van beide feiten. Ten aanzien van feit 1 is aangevoerd dat de kus op de mond gebruikelijk was binnen het gezin en bedoeld was als troost, zodat zowel het seksuele karakter als het opzet op het verrichten van een seksuele handeling ontbreekt. Een eventuele aanraking van de borst was onbedoeld, zodat ook daarbij het opzet op het verrichten van een seksuele handeling ontbreekt. Ten aanzien van feit 2 moeten de uitlatingen in hun context worden bezien: verdachte wilde juist geen herhaling van het verleden. Volgens de verdediging konden de woorden geen redelijke vrees voor verkrachting doen ontstaan en ontbreekt het opzet op bedreiging.

4.3.

Het oordeel van de rechtbank

4.3.1.

De bewijsmiddelen

De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.

4.3.2.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

Feiten en omstandigheden

Verdachte is in 2022 veroordeeld tot een gevangenisstraf van vijf jaar voor seksueel misbruik van zijn oudste dochter. Na ruim drie jaar detentie is hij op 14 november 2024 voorwaardelijke in vrijheid gesteld en weer bij zijn partner en zijn jongste dochter, [slachtoffer], gaan wonen. [slachtoffer] was op dat moment zestien jaar oud.

Op 12 januari 2025 was verdachte ’s avonds alleen met [slachtoffer] in de woning. Hij heeft haar gevraagd mee naar boven te gaan om met haar te praten. Uit zowel de verklaring van [slachtoffer] als zijn eigen verklaring ter zitting blijkt dat hij dit gesprek boven wilde voeren omdat beneden een camera stond en hij niet wilde dat zijn partner mee kon kijken.

De verklaring van [slachtoffer] en het steunbewijs

[slachtoffer] heeft verklaard dat zij en verdachte in de slaapkamer van haar ouders tegenover elkaar stonden. Verdachte zei dat hij het warm van haar kreeg wanneer zij samen waren of stoeiden. Hij gaf haar vervolgens een knuffel en zei: “Als jij mij dat gevoel geeft, dan wil ik je het liefste op bed gooien en seks met je hebben”. Daarna gaf hij haar opnieuw een knuffel en twee kussen op haar mond. Vervolgens gaf hij haar weer een knuffel, waarbij hij met zijn hand onder haar shirt langzaam vanaf haar heup naar boven ging en met zijn hele hand in haar borst kneep.

De rechtbank acht deze verklaring betrouwbaar. [slachtoffer] heeft vanaf het eerste moment in de kern consequent verklaard over wat verdachte heeft gezegd en gedaan. Ook bij de rechter-commissaris is zij bij deze verklaring gebleven. Op de vraag of verdachte het precies zo heeft gezegd zoals zij verklaart, namelijk dat verdachte haar op bed wilde gooien en seks met haar wilde hebben, heeft zij verklaard zeker te weten dat hij het zo heeft gezegd. Over het betasten van haar borst verklaart zij niet anders dan zij eerder bij de politie heeft gedaan: verdachte heeft onder haar shirt, over haar bh, haar borst aangeraakt. Dat zij daar na een nadere vraag over heeft verklaard, maakt haar verklaring niet minder betrouwbaar.

De verklaring van [slachtoffer] vindt bovendien steun in de berichten die verdachte kort na het incident heeft verstuurd. In zijn berichten aan [slachtoffer] biedt hij haar zijn excuses aan, belooft hij dat het nooit meer zal gebeuren en schrijft hij dat hij hulp zal vragen. Aan zijn partner, de moeder van [slachtoffer] , schrijft hij dat zijn behandelaar ervan op de hoogte is dat hij een terugval heeft gehad. De moeder heeft daarnaast waargenomen dat [slachtoffer] onrustig was en huilde toen zij de dag erna aan haar over het incident vertelde. Deze berichten en de door moeder waargenomen emoties ondersteunen de verklaring van [slachtoffer] over de seksuele gedragingen en uitlatingen.

Het seksuele karakter van de handelingen en het opzet

De verdediging heeft aangevoerd dat een kus een gebruikelijke uiting van genegenheid binnen het gezin was en uitsluitend bedoeld was om [slachtoffer] troosten. De rechtbank beoordeelt de twee kussen op de mond echter in samenhang met de overige gedragingen en uitlatingen van verdachte. Door [slachtoffer] mee naar boven te vragen omdat hij niet wilde dat zijn partner via de camera’s kon meekijken, heeft verdachte bewust een situatie gecreëerd, waarin hij alleen met haar buiten het zicht van de camera’s was. Daar heeft hij haar verteld dat hij het warm van haar kreeg en haar het liefst op bed wilde gooien en seks met haar wilde hebben. Vervolgens heeft hij haar tweemaal op de mond gekust en is hij met zijn hand onder haar shirt gegaan, waarna hij in haar borst heeft geknepen. In deze context hadden de kussen een seksueel karakter en was het opzet van verdachte gericht op het verrichten van seksuele handelingen. Daarbij is door [slachtoffer] bij de rechter-commissaris betwist dat in die periode een kus op de mond geven door haar vader gebruikelijk was in het gezin.

Ook het verweer dat de borst mogelijk onbedoeld tijdens een knuffel is aangeraakt, wordt verworpen. De door [slachtoffer] beschreven handelingen, waarbij verdachte zijn hand onder haar shirt vanaf haar heup naar boven bracht en vervolgens met zijn hele hand in haar borst kneep, getuigen van doelgericht handelen. Dit past niet bij een toevallige aanraking tijdens een knuffel. De rechtbank acht daarom bewezen dat verdachte opzettelijk de onder feit 1 tenlastegelegde seksuele handelingen heeft verricht.

De bedreiging met verkrachting

De rechtbank gaat uit van de betrouwbaar geachte verklaring van [slachtoffer] dat verdachte zei dat hij het warm van haar kreeg en haar het liefst op bed wilde gooien en seks met haar wilde hebben. Zij volgt daarom niet de uitleg van de verdediging dat verdachte uitsluitend zijn grenzen wilde aangeven en een herhaling van het verleden wilde voorkomen.

Verdachte sprak deze woorden toen hij alleen met [slachtoffer] in de slaapkamer was, bewust buiten het zicht van de camera’s. [slachtoffer] wist dat hij kort daarvoor gedetineerd had gezeten voor het seksueel misbruiken van haar oudere zus. Onder deze omstandigheden konden zijn woorden bij haar de redelijke vrees doen ontstaan dat hij haar zou verkrachten. Zij heeft ook verklaard daarvoor bang te zijn geweest. Door onder deze omstandigheden zo te spreken en te handelen, heeft verdachte ten minste bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat die vrees bij haar zou ontstaan. De rechtbank acht daarom ook feit 2 wettig en overtuigend bewezen.

4.4.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

1.

op 12 januari 2025 te [plaats] met een kind in de leeftijd van zestien tot achttien jaren, te weten [slachtoffer] (geboren op [geboortedatum] 2008) seksuele handelingen heeft verricht, te weten

- die [slachtoffer] tweemaal op haar mond heeft gekust en

- met zijn hand onder haar shirt is gegaan en vervolgens in haar borst heeft geknepen

en haar borst heeft betast,

terwijl dit feit werd begaan jegens verdachtes kind;

2.

op 12 januari 2025 te [plaats] [slachtoffer] heeft bedreigd met verkrachting, door die [slachtoffer] dreigend de woorden toe te voegen -zakelijk weergegeven-

dat als hij, verdachte, samen met die [slachtoffer] is, hij het daar wel een beetje

warm van krijgt en haar dan het liefst op bed wil gooien en seks met haar wil

hebben.

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

5 De strafbaarheid

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Dit levert de in de beslissing genoemde strafbare feiten op.

Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.

6 De strafoplegging

6.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van twaalf maanden, waarvan zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar en de bijzondere voorwaarden zoals deze zijn geadviseerd door de reclassering.

6.2.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft verzocht een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf met passende bijzondere voorwaarden op te leggen. Voor zover een onvoorwaardelijk deel noodzakelijk wordt geacht, wordt verzocht dit zoveel mogelijk te beperken.

6.3.

Het oordeel van de rechtbank

Verdachte heeft seksuele handelingen verricht met zijn zestienjarige dochter en haar bedreigd met verkrachting. Daarmee heeft hij niet alleen haar lichamelijke integriteit aangetast, maar ook het vertrouwen dat zij in hem als vader moest kunnen stellen, ernstig geschonden. Dit gebeurde bovendien in haar eigen woning, waar zij zich bij uitstek veilig had moeten kunnen voelen.

De rechtbank rekent het verdachte zwaar aan dat hij deze feiten heeft gepleegd nog geen twee maanden nadat hij voorwaardelijk in vrijheid was gesteld. Hij had toen een langdurige gevangenisstraf ondergaan wegens seksueel misbruik van zijn oudste dochter. Ondanks die veroordeling, de behandeling tijdens zijn detentie en de intensieve hulpverlening en begeleiding daarna, heeft hij opnieuw seksueel grensoverschrijdend gehandeld tegenover een dochter. Daarbij heeft hij haar welbewust meegenomen naar boven, omdat hij niet wilde dat zijn partner via de camera kon meekijken.

Verdachte heeft zijn handelen willen doen voorkomen als het aangeven van grenzen en het troosten van zijn dochter. Daarmee geeft hij onvoldoende blijk van inzicht in de ernst van zijn eigen handelen en zijn verantwoordelijkheid daarvoor. Dat is zorgelijk, juist omdat hij al uitvoerig is behandeld en begeleid.

De rechtbank heeft oog voor de positieve ontwikkeling die de reclassering beschrijft en het belang van voortzetting van de behandeling en begeleiding. Deze omstandigheden rechtvaardigen echter geen geheel voorwaardelijke straf. Verdachte heeft de feiten immers gepleegd terwijl hij al intensief werd begeleid binnen een voorwaardelijk kader.

De reclassering acht voortzetting van het toezicht en de hulpverlening van belang voor risicobeheersing en gedragsverandering, ook na afloop van het huidige traject in het kader van zijn voorwaardelijke invrijheidstelling in juli 2027. De rechtbank onderschrijft dit en legt daarom een deel van de gevangenisstraf voorwaardelijk op, met de geadviseerde bijzondere voorwaarden.

Alles afwegend acht de rechtbank, overeenkomstig de eis van de officier van justitie, een gevangenisstraf van twaalf maanden, waarvan zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar en de geadviseerde bijzondere voorwaarden, passend en geboden.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet.

7 De vordering van de benadeelde partij

De benadeelde partij [slachtoffer] vordert een schadevergoeding van € 6.000,- aan immateriële schade, waarvan € 5.000,- voor feit 1 en € 1.000,- voor feit 2, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De verdediging heeft primair verzocht de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren vanwege de bepleite vrijspraak. Subsidiair heeft zij verzocht het gevorderde bedrag te matigen, gelet op de aard van de handelingen en het eenmalige, kortdurende karakter van het incident.

De rechtbank heeft hiervoor overwogen dat bewezen kan worden verklaard dat verdachte deze feiten heeft gepleegd. Dit betekent ook dat verdachte onrechtmatig heeft gehandeld tegenover de benadeelde partij en dat hij verplicht is de schade van de benadeelde partij te vergoeden.

De benadeelde partij is seksueel misbruikt en bedreigd door haar vader. De combinatie van de bewezenverklaarde seksuele handelingen, de bedreiging met verkrachting en de vader-dochterrelatie maakt dat de nadelige gevolgen naar hun aard en ernst zo voor de hand liggen dat sprake is van een aantasting in de persoon op andere wijze. Gelet op alle omstandigheden en de bedragen die in vergelijkbare gevallen zijn toegekend, acht de rechtbank de door de benadeelde partij gevorderde schadevergoeding tot een bedrag van

€ 2.000,- billijk. Deze zal worden toegewezen. De benadeelde partij zal voor het overige deel van de vordering niet-ontvankelijk worden verklaard.

De rechtbank zal de gevorderde wettelijke rente toewijzen vanaf het tijdstip waarop het feit werd gepleegd, te weten 12 januari 2025.

De rechtbank zal tevens de schadevergoedingsmaatregel opleggen tot betaling van het toegekende schadebedrag. Dit betekent dat het CJIB de inning zal verzorgen en dat bij niet betaling gijzeling kan worden toegepast als dwangmiddel.

8 De wettelijke voorschriften

De beslissing berust op de artikelen 14a, 14b, 14c, 36f, 57, 245 en 285 van het Wetboek van Strafrecht zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.

9 Beslissing

De rechtbank:

Bewezenverklaring

- verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;

- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;

Strafbaarheid

- verklaart dat het bewezenverklaarde de volgende strafbare feiten oplevert:

feit 1: aanranding in de leeftijdscategorie van zestien tot achttien jaren, begaan jegens een kind van diegene;

feit 2: bedreiging met verkrachting;

- verklaart verdachte strafbaar;

Strafoplegging

- veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van twaalf (12) maanden, waarvan zes (6) maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee (2) jaar;

- bepaalt dat het voorwaardelijke deel van de straf niet ten uitvoer wordt gelegd, tenzij de rechter tenuitvoerlegging gelast, omdat verdachte voor het einde van de proeftijd de hierna vermelde voorwaarden niet heeft nageleefd;

- stelt als algemene voorwaarde dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf;

- stelt als bijzondere voorwaarden:

 dat verdachte zich gedurende de proeftijd meldt op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn. Voor de eerste afspraak meldt de verdachte zich binnen drie werkdagen nadat de proeftijd is ingegaan bij Reclassering Nederland op het adres Ringbaan West 275, 5037 PD Tilburg ;

 dat verdachte zich gedurende de proeftijd laat behandelen door forensisch psychiatrische polikliniek Fivoor, of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De behandeling is reeds gestart. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op psychische problematiek, cognitieve vaardigheden, sociale vaardigheden en seksueel grensoverschrijdend gedrag;

 dat verdachte gedurende de proeftijd op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zoekt of heeft met mevrouw [slachtoffer] , geboren op [geboortedatum] 2008, tenzij de reclassering hier, in overleg met de betrokken hulpverlenende organisaties zoals Sterk Huis en team CAS, toestemming geeft voor contact;

 dat verdachte zich gedurende de proeftijd, of zolang de reclassering dat noodzakelijk acht in samenwerking met de betrokken hulpverlenende organisaties zoals Sterk Huis en team CAS, niet bevindt in de omgeving van [adres 2] te [plaats] (het gebied gelegen tussen de [straat 1] en [straat 2] te [plaats] , zoals weergeven op als bijlage III bij dit vonnis gevoegde plattegrond);

van rechtswege gelden de volgende voorwaarden:

 dat verdachte ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit, medewerking verleent aan het nemen van vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage biedt;

 dat verdachte medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, de medewerking aan huisbezoeken daaronder begrepen;

- geeft opdracht aan de reclassering tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde bijzondere voorwaarden en verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;

Benadeelde partij

- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [slachtoffer] van € 2.000,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 12 januari 2025 tot aan de dag der voldoening;

- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot nu toe begroot op nihil;

- verklaart de benadeelde partij in het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk en bepaalt dat de vordering voor dat gedeelte bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht;

- legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer] , € 2.000,- te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 12 januari 2025 tot aan de dag der voldoening;

- bepaalt dat bij niet betaling 20 dagen gijzeling kan worden toegepast, met dien verstande dat toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft;

- bepaalt dat bij voldoening van de schadevergoedingsmaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd.

Dit vonnis is gewezen door mr. M. Koek, voorzitter,

en mr. D.H. Hamburger en mr. R. de Jong, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. S.E. van Wijk, griffier,

en is uitgesproken ter openbare zitting op 12 november 2026.

Bijlage I: De tenlastelegging

1.

hij op of omstreeks 12 januari 2025 te [plaats]

met een kind in de leeftijd van zestien tot achttien jaren, te weten [slachtoffer]

(geboren op [geboortedatum] 2008)

een of meer seksuele handelingen heeft verricht, te weten

-die [slachtoffer] twee, althans eenmaal op haar mond gekust en/of

-met zijn hand onder haar shirt gegaan en/of vervolgens in haar borst geknepen

en/of haar borst betast,

terwijl dit feit werd begaan jegens verdachtes kind;

( art 245 lid 1 Wetboek van Strafrecht )

2.

hij op of omstreeks 12 januari 2025 te [plaats]

[slachtoffer] heeft bedreigd

met verkrachting,

door die [slachtoffer] dreigend de woorden toe te voegen -zakelijk weergegeven-

dat als hij, verdachte, samen met die [slachtoffer] is, hij het daar wel een beetje

warm van krijgt en haar dan het liefst op bed wil gooien en seks met haar wil

hebben, althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking;

( art 285 lid 1 Wetboek van Strafrecht )