Op de rol: ‘We zijn er bijna’

Lees hier deel 1 van deze rechtszaak: 'Ik voel me nog steeds niet veilig'

Er werd een nieuwe datum geprikt, en vandaag zit Fidel om 11 uur in zaal L1 van het Haagse gerechtsgebouw weer voor dezelfde politierechter. Inge en Barbara zijn ook van de partij. Zij hebben hun zegje gedaan; nu is het de beurt aan de officier van justitie en de advocaat van Fidel. En aan de rechter om te vertellen wat zij ervan vindt.

Opzet

‘Ik moet om 12 uur weg’, zegt de nieuwe tolk nog voordat de zitting is begonnen. We hebben dus een uur. ‘Ik val dus maar gelijk met de deur in huis’, begint officier van justitie Raterman. ‘Ik vind alle ten laste gelegde feiten bewezen op basis van de aangiften, de digitale communicatie en de verklaringen van de verdachte.’ Fidel heeft Inge belaagd met welgeteld 976 ongewenste appjes en haar met een prijslijst op internet aangeboden. Daarvoor brak hij in op het account van zijn andere ex Barbara, die hij ook met escortwerk in verband bracht en stalkte. Fidel heeft zich volgens de officier tegenover zijn exen ‘dwingend en gewoon doodeng’ opgesteld. ‘Mijnheer wist dat Inge een lange tijd in een safehouse moest verblijven en speelde daarop in en zocht steeds nieuwe manieren om contact te maken. Voor Barbara geldt dat zij ook nog eens een kind met hem heeft.’

Gevangenisstraf

De reclassering heeft uitvoerig met Fidel gesproken over zijn geestelijke problemen en zijn drugsgebruik en heeft voorgesteld om aan iedere straf bijzondere voorwaarden te verbinden: een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod en locatieverbod en behandeling van zijn drugsverslaving. De officier vindt deze voorwaarden nuttiger dan een ‘in principe gerechtvaardigde’ lange gevangenisstraf, maar wel in combinatie met een taakstraf en een voorwaardelijke celstraf. Ze pleit voor een taakstraf van 180 uur en een gevangenisstraf van 150 dagen, waarvan 139 dagen voorwaardelijk. (Fidel heeft dit voorjaar elf dagen vastgezeten.) Ook als Fidel in beroep gaat, zouden de contact- en locatieverboden onmiddellijk moeten ingaan. Houdt Fidel zich daar niet aan, dan moet hij bij iedere overtreding een week achter slot en grendel, tot een maximum van een half jaar. Ten slotte zou Fidel Inge 23.000 euro en Barbara 3.000 euro moeten betalen.

Tesla

Fidel heeft geen probleem met de bijzondere voorwaarden, ‘hoewel hij zich wel zorgen maakt om de omgang met zijn dochtertje’, zegt zijn raadsman. Fidel heeft Inge belaagd en hij heeft computervredebreuk gepleegd, maar hij heeft zijn ex Barbara niet gestalkt. Raadsman Van Klaveren: ‘Als ik de aangiften lees, dan kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat de exen van mijnheer op elke hoek van de straat dachten: daar heb je hem. Net als bij elke Tesla die langsreed.’ En dan moet de rechter zich wel bedenken dat Fidel op 110 meter van Barbara woonde. ‘Dan is het niet zo gek dat hij een paar keer bij mevrouw in de straat parkeert.’ Als het aankomt op het uitdelen van een straf, dan zou de rechter volgens raadsman Van Klaveren rekening moeten houden met Fidels spijtbetuiging en proceshouding, met de analyse van de politie dat lang niet alle berichten dreigende taal bevatten, met zijn psychische problemen en met het feit dat hij was gestopt met het belagen van Inge voordat hij werd opgepakt.

Woning

Dat Fidel Inge heeft belaagd, betekent volgens zijn raadsman niet dat Fidel ook haar verhuiskosten van bijna 10 duizend euro zou moeten betalen. De raadsman: ‘Mijnheer is in september drie keer in de buurt van haar woning geweest, maar om vijf maanden later een nieuwe woning te huren, de oude woning aan te houden en al die kosten op mijn cliënt te verhalen, dat gaat te ver. Vooral omdat ik nergens in het dossier lees dat de politie en het OM de woonsituatie onveilig vonden.’ De raadsman begrijpt ook niet waarom Fidel zou moeten opdraaien voor Inge’s gederfde inkomsten. ‘Ik denk dat we langer hebben gepraat over de vorderingen dan over de rest’, besluit de raadsman nadat hij de vorderingen van Inge en Barbara geruime tijd tegen het licht heeft gehouden.

Verhuisadvies

Inge is op advies van de politie uit haar woning vertrokken, reageert de slachtofferadvocaat van Inge en Barbara. ‘Waar blijkt dat uit?’, wil de politierechter weten. De advocaat: ‘Ze gaat toch niet uit eigen beweging weg? De politie kon haar veiligheid niet garanderen. Daarom is ze vier keer verhuisd en kreeg ze uiteindelijk met voorrang de woning waar ze nu zit. Ze heeft kosten moeten maken om die woning bewoonbaar te maken.’ De rechter: ‘Er zitten heel veel bijlagen bij de vordering, maar ik heb geen verhuisadvies van de politie gezien.’ De slachtofferadvocaat: ‘Het was mondeling.’ De tijd begint te dringen. Het laatste woord is aan Fidel, via zijn tolk. ‘Ik heb mijn verantwoordelijkheid genomen en zal mijn best doen om met de reclassering te werken aan mijn mentale gezondheid. Ik leefde in een zwarte tijd. Ik heb hulp nodig.’

Tolk

Maar nu moet de tolk toch écht weg. ‘We gaan op zoek naar een telefonische tolk’, reageert de politierechter. Als na een kwartiertje de tolk is gevonden, gaan we verder. Fidel moet wat naar voren komen, zodat Fidel en de telefoontolk elkaar kunnen verstaan. De politierechter is ervan overtuigd dat Fidel Inge heeft belaagd. Telkens een cent overmaken, met hele lappen tekst erbij, honderden tekstberichten versturen, bellen met verschillende nummers, ook vanuit het buitenland, in haar nabijheid verblijven en contact zoeken via Instagram. Hij heeft Inge ook zwartgemaakt bij haar collega’s door een mail te versturen vanuit het gehackte account van Barbara, die hij in dezelfde periode heeft gestalkt. ‘U hebt de dames misschien niet heel lang maar wel stelselmatig en heel indringend lastiggevallen. De gevolgen daarvan waren en zijn nog steeds groot, zoals we eerder hebben gehoord in de slachtofferverklaringen.’

Hond

De politierechter volgt de eis van de officier en geeft Fidel een taakstraf van 180 uur met een gevangenisstraf van 150 dagen, waarvan 139 dagen voorwaardelijk. Verder moet Fidel zich houden aan de bijzondere voorwaarden en de drie jaar durende contact- en locatieverboden, die meteen ingaan. En nu vertrekt ook Fidels advocaat. ‘Ik moet echt gaan. Ik denk dat de vordering ook nog even gaat duren. Ik krijg het wel op papier.’ We gaan verder. Inge wil een vergoeding voor materiële schade van 11 duizend euro en een vergoeding van 12 duizend euro voor immateriële schade. Van die 11 duizend euro wijst de rechter iets meer dan duizend euro toe. Fidel hoeft de kosten van de verhuizingen niet te vergoeden, omdat dit deel van de vordering ‘gemotiveerd is betwist’ en het laten onderbouwen van ‘de noodzakelijkheid van de verhuizing een onevenredige belasting van het strafproces’ zou opleveren.

Inmiddels klinkt een blaffende hond bij de tolk thuis. Tijd voor een middagblokje om. Even later valt de verbinding weg. De rechter: ‘We zijn er bijna. Hebt u er bezwaar tegen als ik in steenkolenengels doorga? You will get it in writing.’ ‘No problem’, antwoordt Fidel. De rechter vindt voorts een vergoeding voor Inge’s immateriële schade van 9 duizend euro op zijn plaats. Barbara krijgt de 3 duizend euro waarom ze heeft gevraagd. ‘You have two weeks to appeal. Discuss it with your lawyer, but please do it on time. Yes? That’s it.’

* Dit zijn niet hun echte namen.

Lees hier- U verlaat Rechtspraak.nl meer Op de rol-verhalen