Cel en tbs met dwang voor doodslag partner in Lent

De man maakte zich op 21 september 2025 schuldig aan de mishandeling van zijn (ex-)partner, de bedreiging van hun oudste zoon en het negeren van een ambtelijk bevel. Deze incidenten pasten in een patroon van jarenlange spanningen binnen het gezin, mede veroorzaakt door het drank- en middelengebruik van de man. Deze gebeurtenissen waren voor het slachtoffer de definitieve aanleiding om de scheiding in te zetten. De consequenties van deze breuk en de verder oplopende spanningen vormden de fatale afloop.

Doodslag bewezen

In de late avond van 2 oktober 2025 bracht de man het slachtoffer op de openbare weg opzettelijk en op gruwelijke wijze om het leven door haar met vijfentwintig messteken neer te steken. De rechtbank kwalificeert dit handelen als doodslag. Zij vindt daarbij van belang dat uit getuigenverklaringen volgt dat de man die avond met het slachtoffer wilde praten. Vervolgens was de man 39 minuten uit het zicht van de camera’s en is er geen objectief bewijs waaruit blijkt wat hij in die tijd heeft gedaan of gedacht.

Geen vooropgezet plan

Concrete aanwijzingen dat hij in die periode een plan beraamde of dat hij voor de confrontatie de beslissing had genomen om het slachtoffer om het leven te brengen, ontbreken. Ook het dragen van een mes is niet voldoende om voorbedachte raad aan te nemen. Er is geen bewijs dat hij het mes specifiek voor de confrontatie heeft meegenomen, mede kijkend naar zijn niet-onaannemelijke verklaring dat hij het mes bij zich had vanwege het vissen eerder die dag. De rechtbank spreekt de man dan ook vrij van moord.

Stoornis

Uit gedragskundig onderzoek blijkt dat de man lijdt aan een licht verstandelijke beperking, een persoonlijkheidsstoornis en ernstige verslavingen. Volgens de deskundigen werkten deze problemen direct door in zijn gedrag tijdens de delicten: zijn beperkte vermogens - gecombineerd met middelengebruik - veroorzaakten verminderde impulscontrole, paranoïde denkbeelden en extreme frustratie. De rechtbank neemt deze conclusie over en rekent de delicten in verminderde mate aan de man toe.

Gevaar voor samenleving

Het is van belang dat de man langdurig binnen een strak forensisch kader zal worden behandeld aan zijn stoornissen. De rechtbank legt om die reden tbs met dwangverpleging op. Daarnaast legt de rechtbank gezien de aard en de ernst van de delicten 12 jaar celstraf op.

Bij de strafbepaling  weegt de rechtbank aan de ene kant mee dat de delicten in verminderde mate aan de man kunnen worden toegerekend. Aan de andere kant wegen het gruwelijke geweld, de eerdere delicten en zijn proceshouding strafverzwarend mee. Zo beweert de man dat hij geen herinnering meer heeft aan het steekincident. Maar volgens deskundigen is dat onwaarschijnlijk; er is geen medische of neurologische reden voor zo'n totaal geheugenverlies. De rechtbank rekent het hem zwaar aan dat hij de familie hiermee in onzekerheid houdt over de exacte toedracht. De opgelegde straf is anders dan de eis van de officier van justitie, omdat de rechtbank uitgaat van doodslag en niet van moord.

Daarnaast is aan de man een gedragsbeïnvloedende en/of vrijheidsbeperkende maatregel opgelegd, waarmee hij na zijn straf langdurig onder toezicht kan worden geplaatst om herhaling te voorkomen.

Schadevergoeding

Tot slot moet de man een schadevergoeding van in totaal meer dan 100 duizend euro betalen aan de nabestaanden van het slachtoffer.