Strafrecht overig

Ontuchtige handelingen en verkrijgen en voorhanden hebben kinderpornografisch materiaal. Bevestiging vonnis…

Gerechtshof Amsterdam, 28 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 28 oktober 2026 heeft het Gerechtshof Amsterdam in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
28 oktober 2026
Datum publicatie
8 november 2026
Zaaknummer
23-001639-25
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHAMS:2026:3091
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Ontuchtige handelingen en verkrijgen en voorhanden hebben kinderpornografisch materiaal. Bevestiging vonnis, met uitzondering van de in eerste aanleg opgelegde straf. Oplegging gevangenisstraf 12 maanden, waarvan 8 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren en met bijzondere voorwaarden.

Procesgang

  1. Rechtbank Noord-Holland · 1 juli 2025

    ECLI:NL:RBNHO:2025:8386
  2. Gerechtshof Amsterdam · 28 oktober 2026deze uitspraak

    ECLI:NL:GHAMS:2026:3091

    Overig

Uitspraak

afdeling strafrecht

parketnummer: 23-001639-25

datum uitspraak: 28 oktober 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Noord-Holland van 1 juli 2025 in de strafzaak onder parketnummer 15-382219-24 tegen

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats 1] op [geboortedag 1] 1986,

adres: [adres 1] .

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 14 oktober 2026 en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.

De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte, zijn raadsman en de advocaat van de benadeelde partij naar voren hebben gebracht.

Vonnis waarvan beroep

Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep en zal dit derhalve bevestigen, behalve ten aanzien van de opgelegde straf. In zoverre zal het vonnis worden vernietigd.

Oplegging van straf

De rechtbank heeft de verdachte voor het in eerste aanleg bewezenverklaarde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 9 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk en met een proeftijd voor de duur van 2 jaren. Als bijzondere voorwaarden zijn hieraan gekoppeld een meldplicht bij de reclassering, een ambulante behandelverplichting, een contactverbod met de slachtoffers [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] en de verplichting tot het verwijderen van kinderporno. Tevens is de vordering benadeelde partij van [slachtoffer 2] toegewezen voor het bedrag van € 2.000,00 (tweeduizend euro) met schadevergoedingsmaatregel en wettelijke rente. De in beslag genomen gsm is aan het verkeer onttrokken verklaard.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 15 maanden, waarvan 5 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren en met oplegging van bijzondere voorwaarden, en voor het overige gelijk te beslissen ten aanzien van de vordering benadeelde partij en het beslag als de rechtbank had gedaan

Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het plegen van ontuchtige handelingen met [slachtoffer 1] (hierna: [slachtoffer 1] ), die destijds 15 jaar was, en aan het verkrijgen en voorhanden hebben van kinderpornografisch materiaal [slachtoffer 1] en de destijds 11-jarige [slachtoffer 2] (hierna: [slachtoffer 2] ). De verdachte bekent de feiten te hebben gepleegd en verklaart dat hij in die periode aan huis gebonden was door een ernstige hernia en door de zware pijnstilling die hij gebruikte, als ook door problemen op zijn werk (burn-out). Hierdoor is hij in een isolement geraakt. Hij heeft naar eigen zeggen zijn uitvlucht gezocht op datingsites – bedoeld voor contact tussen volwassenen – en is toen in contact gekomen met [slachtoffer 1] , maar over haar leeftijd is volgens de verdachte nooit gesproken. Zij hebben seksueel getinte gesprekken gevoerd en hebben beeldmateriaal uitgewisseld, waaronder naaktbeelden. Vervolgens hebben zij tweemaal afgesproken en heeft de verdachte de 15-jarige [slachtoffer 1] gevingerd. De verdachte heeft op dezelfde wijze contact gekregen met de 11-jarige [slachtoffer 2] en ook tijdens hun whatsappgesprekken zijn naaktfoto’s en -filmpjes uitgewisseld. Het hof meent dat de verdachte meer onderzoek had moeten doen naar de leeftijd van de beide meisjes; uit de profielfoto van [slachtoffer 2] blijkt dat zij er erg jong en niet als een volwassene of ouder dan 16 jaar uit ziet. Desondanks heeft de verdachte meerdere malen aan [slachtoffer 2] gevraagd om seksueel getinte foto’s en filmpjes van zichzelf op te sturen, wat [slachtoffer 2] ook heeft gedaan. Ook heeft hij seksueel getinte foto’s en filmpjes van zichzelf aan [slachtoffer 2] opgestuurd. Zelfs toen [slachtoffer 2] op enig moment aan de verdachte vertelde dat zij pas 11 jaar oud was, reageerde de verdachte dat het hem niet uitmaakte omdat ze leuk was. Ook [slachtoffer 1] was op basis van de gesprekken duidelijk dat zij kwetsbaar en jeugdig was, maar toch is de verdachte contact met haar blijven zoeken. Het hof is van oordeel dat de verdachte had moeten beseffen dat sprake was van ongelijkwaardig contact, dat schadelijk was voor de slachtoffers. Minderjarigen moeten geacht worden nog in onvoldoende mate in staat te zijn om zelf hun seksuele grenzen te bewaken en de gevolgen van hun gedrag in dat opzicht te overzien. Om die reden zijn zij op seksueel gebied wettelijk beschermd tegen oudere, verder ontwikkelde volwassenen, zoals de verdachte. De verdachte heeft zijn eigen lustgevoelens laten prevaleren boven de belangen van de minderjarige slachtoffers. Uit de verklaring van de moeder [slachtoffer 1] blijkt dat de impact van de strafbare feiten op haar dochter en het gezin zeer groot is geweest en nog is. Dat blijkt evenzeer voor de onderbouwing van de vordering tot immateriële schade namens de benadeelde partij [slachtoffer 2] . Het hof rekent de verdachte dit zwaar aan. Dat de verdachte ten tijde van het begaan van de feiten in een isolement is geraakt, rechtvaardigt niet dat hij seksueel contact heeft gezocht en gedurende enige tijd heeft onderhouden met minderjarigen.

Uit de slachtofferverklaring van de moeder van [slachtoffer 2] volgt dat het gedrag van de verdachte een enorme impact op [slachtoffer 2] en op het gezin heeft gehad. Tot op heden is [slachtoffer 2] niet in staat om te praten over wat er is gebeurd; ze klapt volledig dicht bij elke poging om het bespreekbaar te maken.

Het hof houdt rekening met het feit dat de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep openheid heeft gegeven over de bewezenverklaarde gedragingen en zijn psychische gesteldheid in die periode. Hij stelt geen pedoseksuele gevoelens te hebben en zegt zich bewust te zijn van de schade die hij bij [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] heeft veroorzaakt. Hij verklaart dat hij in een nachtmerrie leeft en hoopt ooit weer het gevoel te krijgen dat hij een normaal mens is, maar op dit moment vooral schaamte, verdriet en frustratie te voelen over wat hij heeft gedaan. De verdachte heeft een relatie, een woning en een baan die hij leuk vindt. Hij heeft met mensen in zijn omgeving gesproken over wat er is gebeurd.

Het hof is van oordeel dat het ernstige feiten betreft en dat deze verstrekkende gevolgen hebben voor de slachtoffers [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] . De schade die de verdachte heeft veroorzaakt zullen zij nog vele jaren en mogelijk de rest van hun leven met zich meedragen. Daarnaast houdt het hof rekening met de openheid die de verdachte heeft gegeven en de mate waarin hij spijt heeft betuigd.

Het hof acht, alles afwegende, een gevangenisstraf voor de duur van 12 maanden, waarvan 8 maanden voorwaardelijk en met daaraan gekoppeld bijzondere voorwaarden, passend en geboden. Het hof is van oordeel dat niet kan worden volstaan met een andere straf dan een (deel voorwaardelijke) gevangenisstraf en dat de ernst van de feiten een hogere straf rechtvaardigt dan in eerste aanleg aan de verdachte is opgelegd. Het hof kiest daarbij voor een langere proeftijd van drie jaar, om daaraan de bijzondere voorwaarden te verbinden die de rechtbank in eerste aanleg ook heeft opgelegd en in het reclasseringsrapport van juni 2025 werden geadviseerd.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 36f, 55, 57, 240b (oud) en 245 (oud) van het Wetboek van Strafrecht.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de opgelegde straf en doet in zoverre opnieuw recht.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 12 (twaalf) maanden.

Bepaalt dat een gedeelte van de gevangenisstraf, groot 8 (acht) maanden, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 3 (drie) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt dan wel gedurende de proeftijd de hierna te noemen bijzondere voorwaarde(n) niet heeft nageleefd.

Stelt als bijzondere voorwaarden dat de verdachte:

1. Meldplicht reclassering

zich meldt op afspraken bij Reclassering Nederland ( [adres 2] ) en zich blijft melden op afspraken zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt;

2. Ambulante behandeling

zich laat behandelen door [zorgverlener] of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering. De behandeling duurt de gehele proeftijd of zoveel korter als de reclassering nodig vindt. De verdachte houdt zich aan de huisregels en de aanwijzingen die de zorgverlener geeft voor de behandeling;

3. Contactverbod

op geen enkele wijze – direct of indirect – contact zoekt met:

- [slachtoffer 2] , geboren op [geboortedag 2] 2013 te [geboorteplaats 2] ;

- [slachtoffer 1] , geboren op [geboortedag 3] 2008 te [geboorteplaats 3] ;

4. Vermijden kinderporno

  1. digitale omgevingen vermijdt waarin hij in aanraking kan komen met kinderpornografisch materiaal;

  2. digitale omgevingen vermijdt waarin over seksuele handelingen met minderjarigen wordt gecommuniceerd;

  3. geen gebruik maakt van virtuele machines, versleutelprogramma’s (zoals Bitlocker, Veracrypt) of applicaties die helpen de identiteit te verbergen (zoals een VPN), tenzij de reclassering toestemming heeft gegeven voor het gebruik (zoals voor werk of bankzaken);

  4. inzicht geeft in de wijze waarop hij de omgevingen genoemd onder a en b zal vermijden en bespreek hoe dit verlopen is voor het verstreken deel van de proeftijd.

Het toezicht op de naleving van de onderdelen a tot en met c beperkt zich tot geautomatiseerde controles van digitale apparaten (zoals computers, smart devices, USB-sticks, SD-kaarten, externe harde schijven) waarop bestanden kunnen worden opgeslagen en/of waarmee internet kan worden benaderd en die de verdachte in gebruik heeft.

De verdachte werkt mee aan deze controles tijdens (on)aangekondigde huisbezoeken en verschaft toegang tot alle aanwezige digitale apparaten die de verdachte in gebruik heeft. Hieronder wordt begrepen het verstrekken van wachtwoorden, codes of andere wijzen van ontgrendeling of ontsluiting zoals vingerafdrukken, die nodig zijn voor toegang. Op verzoek past de verdachte de instellingen zodanig aan dat controle mogelijk is. De wijzigingen mogen niet leiden tot definitieve wijzigingen aan het apparaat en worden aan het einde van de controle weer teruggezet.

De controles worden uitgevoerd door de reclassering. Indien en voor zover noodzakelijk mag de reclassering voor ondersteuning op technisch en digitaal gebied een specialist, niet zijnde een opsporingsambtenaar meenemen.

De controles mogen gedurende de proeftijd maximaal zes keer worden uitgevoerd, waarbij de persoonlijke levenssfeer van de verdachte zoveel mogelijk wordt geëerbiedigd. De controles strekken er in het bijzonder niet toe een min of meer volledig beeld te krijgen van het persoonlijke leven van de verdachte.

Van rechtswege gelden hierbij als voorwaarden dat de verdachte:

- meewerkt aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een geldig identiteitsbewijs als bedoeld in

artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt.

- meewerkt aan het hierna te noemen reclasseringstoezicht als bedoeld in artikel 14c van het Wetboek

van Strafrecht, waaronder het meewerken aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo

vaak en zolang als de reclassering dat noodzakelijk vindt.

Geeft opdracht dat de reclassering toezicht houdt op de naleving van de voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan begeleidt.

Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. W.F. Groos, mr. M.T.C. de Vries en mr. B. de Wilde, in tegenwoordigheid van mr. S.K. van Eck, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 28 oktober 2026.

mr. B. de Wilde is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.

=========================================================================

[…]