Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan grooming van een kwetsbare persoon. Verdachte heeft met een…

geboren op [geboortedag] 1967 in [geboorteplaats] ,

wonende te [adres]

Verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank.

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 24 februari 2026 en 25 augustus 2026, en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting bij de rechtbank.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal, strekkende tot:

Deze vordering is na voorlezing aan het hof overhandigd.

Verder heeft het hof kennisgenomen van wat door verdachte is aangevoerd.

In het vonnis is bewezen verklaard dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan – kort gezegd - grooming, door als volwassene online een minderjarige te benaderen met als doel het ontmoeten van elkaar en het plegen van ontucht (het onder 1 primair tenlastegelegde), het versturen van een afbeelding van een mannelijk geslachtsdeel aan die minderjarige (het onder 2 tenlastegelegde) en het bezitten van kinderporno van die minderjarige (het onder 3 tenlastegelegde).

De rechtbank heeft verdachte hiervoor veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van 6 maanden met een proeftijd van 2 jaren, alsmede een taakstraf van 150 uren, te vervangen door 75 dagen hechtenis.

Het hof komt in dit arrest op een enkel punt tot een andere bewezenverklaring dan de rechtbank. Het hof vernietigt daarom het vonnis en doet opnieuw recht.

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

Standpunt van de verdediging

Verdachte heeft aangevoerd niet de intentie te hebben gehad een ontmoeting met aangeefster te verwezenlijken en ook niet het oogmerk te hebben gehad daadwerkelijk ontuchtige handelingen met haar te willen plegen. Hij dacht dat hij in een rollenspel zat en wist niet dat hij daadwerkelijk contact had met een minderjarige.

Oordeel van het hof

Het hof is van oordeel dat er voldoende wettig en overtuigend bewijs is dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de tenlastegelegde grooming, begaan tegen een persoon bij wie misbruik van een kwetsbare positie is gemaakt. Het hof twijfelt niet aan de juistheid en betrouwbaarheid van dat bewijs. Als cassatie wordt ingesteld, neemt het hof de bewijsmiddelen op in een aanvulling op dit arrest.

Het hof overweegt –in lijn met de rechtbank – daartoe als volgt.

De verklaring van verdachte dat hij niet de intentie heeft gehad een ontmoeting met aangeefster te verwezenlijken en ook niet het oogmerk heeft gehad ontuchtige handelingen met haar te plegen, acht het hof onaannemelijk. De aard en de inhoud van het

e-mailcontact vanuit verdachte laten moeilijk een andere conclusie toe dan dat het contact gericht was op het daadwerkelijk laten plaatsvinden van een seksafspraak tussen beiden. Door verdachte is immers over concrete data, tijdstippen en locaties gesproken om tot een ontmoeting met aangeefster te komen. Uit het contact blijkt verder onmiskenbaar dat deze ontmoeting specifiek gericht was op het verrichten van seksuele handelingen met elkaar. Verdachte heeft ook daadwerkelijk handelingen ondernomen gericht op het verwezenlijken van die ontmoeting met aangeefster. Zo heeft verdachte het adres gedeeld waar aangeefster hem kon ontmoeten, is de afspraak een keer verplaatst op verzoek van aangeefster, heeft verdachte een skypeverbinding met aangeefster tot stand willen brengen en verder haar gevraagd naar haar telefoonnummer.

Minderjarige (persoon beneden de 16 jaar)

De verklaring van verdachte dat hij dacht dat hij in een rollenspel verkeerde met een volwassen man die zich voordeed als een minderjarige en dat hij niet wist dat hij daadwerkelijk contact had met een minderjarige, acht het hof eveneens onaannemelijk geworden. Verdachte heeft immers meerdere naaktfoto’s van aangeefster ontvangen nadat hij haar aanwijzingen gaf hoe zij op die foto’s moest staan. Ook heeft verdachte in het

e-mailcontact met aangeefster onder meer aangegeven dat hij voorzichtig moest zijn vanwege haar leeftijd en haar gevraagd of het klopt dat zij vijftien jaar oud is. Ten slotte hecht het hof waarde aan de omstandigheid dat verdachte zichzelf als een man van 47 jaar voordeed (een paar jaar jonger dan zijn werkelijke leeftijd) en een foto van zichzelf aan aangeefster stuurde zodat naar het oordeel van het hof verdachte zelf kennelijk geen personage speelde in het door hem genoemde rollenspel. Gelet op het vorenstaande is het hof van oordeel dat verdachte wist dat aangeefster de leeftijd van zestien jaren nog niet had bereikt en hij dus het oogmerk had om ontuchtige handelingen te verrichten met een 16-minner.

Kwetsbare positie

Verder blijkt uit het e-mailcontact en de verklaring die verdachte tegenover de politie heeft afgelegd dat verdachte op de hoogte was van het feit dat aangeefster in een kwetsbare positie zat. Verdachte wist immers dat aangeefster op een zogenaamde ‘woongroep’ verbleef en daar ‘kwetsbare mensen wonen’. Ook heeft aangeefster hem verteld dat ze niet meer thuis woonde, dat haar moeder ziek was en dat ze met haar broer geen contact had.

Gelet op het vorenstaande, is het hof dan ook van oordeel dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan grooming, begaan tegen een persoon bij wie misbruik van een kwetsbare positie is gemaakt.

Verdachte heeft de aan hem onder 2 en 3 tenlastegelegde feiten ondubbelzinnig bekend en namens hem is geen vrijspraak bepleit. Om die reden behoeft de bewezenverklaring in zoverre geen nadere motivering. Als cassatie wordt ingesteld, neemt het hof de bewijsmiddelen op in een aanvulling op dit arrest.

Het hof acht op grond van de inhoud van wettige bewijsmiddelen overtuigend bewezen dat verdachte het onder 1 primair, 2 en 3 tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

Het hof spreekt verdachte vrij van die onderdelen van de tenlastelegging die hierboven niet bewezen zijn verklaard.

Het bewezenverklaarde is strafbaar.

Het onder 1 primair bewezenverklaarde levert op:

door middel van een geautomatiseerd werk of met gebruikmaking van een communicatiedienst aan een persoon die de leeftijd van zestien jaren nog niet heeft bereikt een ontmoeting voorstellen met het oogmerk ontuchtige handelingen met die persoon te plegen, terwijl hij enige handeling onderneemt gericht op het verwezenlijken van die ontmoeting en terwijl de schuldige het feit begaat tegen een persoon bij wie misbruik van een kwetsbare positie wordt gemaakt.

Het onder 2 bewezenverklaarde levert op:

een afbeelding, bevattende een afbeelding waarvan de vertoning schadelijk is te achten voor personen beneden de leeftijd van zestien jaar, verstrekken aan een minderjarige van wie hij weet dat deze jonger is dan zestien jaar.

Het onder 3 bewezenverklaarde levert op:

een afbeelding van een seksuele gedraging, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, is betrokken of schijnbaar is betrokken, in bezit hebben.

Verdachte is strafbaar omdat geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die maakt dat verdachte niet strafbaar is.

Standpunt van de verdediging

Verdachte heeft verzocht aan hem een lagere taakstraf op te leggen dan de rechtbank heeft gedaan. Het was een enorme eenmalige fout, waarvan hij de nodige gevolgen al heeft ondervonden. Daarnaast maakt hij zich zorgen over de inpasbaarheid van een taakstraf naast zijn werk en leven met zijn kinderen die ieder weekend bij hem verblijven.

Oordeel van het hof

Bij het bepalen van de straf houdt het hof rekening met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte.

Ernst van de feiten

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan grooming van een kwetsbare persoon. Verdachte heeft met een minderjarig meisje, van wie hij wist dat zij zich in een kwetsbare positie bevond, seksueel getinte gesprekken gevoerd en meerdere ontmoetingen voorgesteld om seksuele handelingen met haar te verrichten. Ook heeft verdachte haar een foto van een mannelijk geslachtsdeel gestuurd. Daarnaast heeft verdachte aangeefster meerdere naaktfoto’s en een naaktfilmpje laten maken en van haar ontvangen. Daarbij gaf hij haar aanwijzingen over hoe zij op die foto’s moest poseren. Verdachte heeft zich met zijn handelen laten leiden door zijn eigen seksuele behoeften. Hij heeft zich niet bekommerd om de belangen van aangeefster en de gevolgen die een en ander voor haar zouden kunnen hebben. Ter zitting bij het hof is gebleken dat het op dit moment naar omstandigheden goed gaat met de inmiddels jongvolwassen aangeefster.

Het is echter algemeen bekend dat jeugdige slachtoffers van dergelijke delicten, die nog aan het begin van hun seksuele ontwikkeling staan, daarvan ook in latere fasen in hun leven nadelige, psychische gevolgen kunnen ondervinden. De tijd zal uitwijzen of daarvan bij aangeefster sprake zal zijn.

Ook in hoger beroep neemt verdachte geen volledige verantwoordelijkheid voor zijn handelen. Het hof vindt het moeilijk te begrijpen dat verdachte heeft aangegeven zich enerzijds zeer te schamen voor zijn gedrag, maar tegelijkertijd blijft vasthouden aan zijn verklaring dat hij tijdens een rollenspel per ongeluk in aanraking is gekomen met een minderjarig meisje.

Strafdoelen

Omdat van minderjarigen niet verwacht kan worden dat zij steeds zelf voldoende in staat zijn om hun seksuele integriteit te bewaken, beschermt de wet hen daartegen. Vanuit het oogpunt van strafdoelen is het bewezenverklaarde feit een misdrijf waarvoor de maatschappij om te beginnen om vergelding vraagt. In verband met generale preventie moet bovendien een signaal aan de samenleving worden afgegeven dat grooming ten strengste is verboden. Een beginsel dat echter ook voortvloeit uit het strafdoel vergelding, is het proportionaliteitsbeginsel. Dat brengt met zich dat sprake moet zijn van een redelijke verhouding tussen de straf enerzijds en de concrete omstandigheden van het geval anderzijds. Daarbij is het volgende van belang.

Oriëntatiepunten voor straftoemeting

Voor een aantal strafbare feiten, zoals – kort gezegd – het bezit van kinderporno worden binnen de rechtspraak in verband met de straftoemeting oriëntatiepunten gehanteerd. Die oriëntatiepunten kunnen een vertrekpunt vormen voor een in een concreet geval op te leggen straf. Zo wordt voor het bezit van kinderporno (feit 3) als uitgangspunt genomen een gevangenisstraf van 6 maanden, waarvan een kort gedeelte onvoorwaardelijk (eventueel met bijzondere voorwaarden) en daarnaast een taakstraf van 240 uur.

Strafblad

Het hof heeft bij de strafoplegging gelet op een uitdraai van verdachte’s strafblad van 24 juli 2026. Daaruit blijkt dat hij niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor strafbare feiten. Aangezien het niet plegen van strafbare feiten de norm is, heeft dit geen invloed op de hoogte van de straf.

Reclasseringsadvies

Het hof heeft onder meer gelet op het recentste reclasseringsadvies van 10 augustus 2026. Hieruit is naar voren gekomen dat verdachte ten tijde van het plegen van onderhavige feiten financiële stress ervaarde en relatieproblemen had, waarbij het online contact mogelijk als afleiding heeft gefungeerd. Volgens de reclassering zijn er geen aanwijzingen voor een structureel patroon van grensoverschrijdend gedrag. Het risico op recidive wordt ingeschat als laag en de reclassering acht de oplegging van reclasseringstoezicht of bijzondere voorwaarden niet noodzakelijk. Het hof neemt dit advies over.

Op de zitting in hoger beroep is door verdachte naar voren gebracht dat zijn eerdere financiële problemen zijn opgelost en dat ook de eerdere relatieproblemen niet meer bestaan. Hij is gescheiden en heeft goed contact met zijn ex-partner en zijn kinderen. Hij woont op zichzelf en werkt fulltime in loondienst. Dit geeft verdachte veel rust.

Strafoplegging

Anders dan verdachte, is het hof van oordeel dat de rechtbank bij de oplegging van de straf al in voldoende mate rekening heeft gehouden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte. Verdachte heeft zich immers schuldig gemaakt aan drie ernstige misdrijven, waarvoor het niet ongebruikelijk is om een (deels) onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen. Daarbij komt dat het oriëntatiepunt bij het enkel bezitten van kinderporno al uitgaat van een zwaardere straf dan de rechtbank aan verdachte heeft opgelegd.

Rekening houdend met het bovenstaande, in onderling verband en samenhang bezien, acht het hof net als de rechtbank de oplegging van een voorwaardelijke gevangenisstraf van 6 maanden met een proeftijd van 2 jaren, en ook een taakstraf van 150 uren, te vervangen door 75 dagen hechtenis, passend en noodzakelijk.

De straf is gebaseerd op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 57, 240a (oud), 240b (oud), 248 (oud) en 248e (oud) van het Wetboek van Strafrecht.

Deze voorschriften zijn toegepast zoals zij golden op het moment van het bewezenverklaarde.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 primair, 2 en 3 tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het onder 1 primair, 2 en 3 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 6 (zes) maanden.

Bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 150 (honderdvijftig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 75 (vijfenzeventig) dagen hechtenis.

Dit arrest is gewezen door mr. J. Hielkema, mr. T.H. Bosma en mr. R. Godthelp, in aanwezigheid van de griffier mr. S.A. van der Zwaag en is uitgesproken op de openbare zitting van het hof van 8 september 2026.