Strafrecht overig
Bewezen verklaard is bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht. Het gerechtshof wil in de…
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 2 november 2026
ECLI:NL:GHARL:2026:7028 · Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · 2 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-arnhem-leeuwarden/strafrecht/strafrecht-overig/hoger-beroep/ecli-nl-gharl-2026-7028
Zaakgegevens
Op 2 november 2026 heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Gerechtshof Arnhem-LeeuwardenGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Leeuwarden
- Datum uitspraak
- 2 november 2026
- Datum publicatie
- 2 november 2026
- Zaaknummer
- 21-000323-26
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:GHARL:2026:7028
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Bewezen verklaard is bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht.
Het gerechtshof wil in de strafoplegging met name tot uitdrukking brengen dat het voorkomen van herhaling voorop staat. Het belang van het slachtoffer om niet meer lastig te worden gevallen door de verdachte dient daarbij zwaar te wegen.
Het gerechtshof legt op een gevangenisstraf van 100 dagen, waarvan 51 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaren, met de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering - met uitzondering van het locatieverbod - en met aftrek van de periode die de verdachte heeft doorgebracht in voorarrest. Daarnaast legt het gerechtshof op een contactverbod krachtens de maatregel ex artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht gedurende 3 jaren, met bepaling dat deze maatregel dadelijk uitvoerbaar is.
Uitspraak
Afdeling strafrecht
Parketnummer: 21-000323-26
Uitspraakdatum: 2 november 2026
Tegenspraak
Verkort arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Leeuwarden, gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Nederland, zittingsplaats [plaats 1] , van
28 januari 2026 met het parketnummer 18-346932-25 en de van dat vonnis deel uitmakende beslissing op de vordering na voorwaardelijke veroordeling, parketnummer 18-293896-22, in de strafzaak inzake de verdachte
[verdachte] ,
geboren op [geboortedag] 1982 in [geboorteplaats] ( [geboorteland] ),
wonende te [adres 1] .
Het hoger beroep
De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen het hierboven genoemde vonnis van de politierechter.
Het onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het gerechtshof van 19 oktober 2026 en het onderzoek op de terechtzitting bij de politierechter.
Het gerechtshof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal, inhoudende dat het gerechtshof:
- de verdachte zal veroordelen tot een gevangenisstraf van 100 dagen, waarvan
51 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaren, met de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering - met uitzondering van het locatieverbod - en met aftrek van de periode die de verdachte heeft doorgebracht in voorarrest;
- zal opleggen de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid, inhoudende dat de verdachte voor de duur van 3 jaren op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer] , geboren op [geboortedatum] , met het bevel dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van deze vervangende hechtenis bedraagt 1 week voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een gezamenlijk maximum van 6 maanden;
- de vordering na voorwaardelijke veroordeling zal afwijzen.
Verder heeft het gerechtshof kennisgenomen van hetgeen de verdachte en zijn raadsvrouw, mr. R.J.J. Bosma, hebben aangevoerd op de zitting in hoger beroep.
Het vonnis waartegen het hoger beroep is gericht
Het hoger beroep is gericht tegen het hierboven genoemde vonnis. In dat vonnis heeft de politierechter:
- de verdachte veroordeeld tot een gevangenisstraf van 49 dagen, met aftrek van de periode die de verdachte heeft doorgebracht in voorarrest;
-
opgelegd de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid, inhoudende dat de verdachte voor de duur van 2 jaren op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer] , geboren op [geboortedatum] , met het bevel dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van deze vervangende hechtenis bedraagt 1 week voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een gezamenlijk maximum van 6 maanden. De politierechter heeft deze maatregel dadelijk uitvoerbaar verklaard;
-
opgelegd de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid, inhoudende dat de verdachte voor de duur van 2 jaren zich niet zal bevinden in de wijk [naam 1] te [plaats 1] (het gebied omgeven door de [straatnaam 1] , [straatnaam 2] , [straatnaam 3] en de [straatnaam 4] ) en zich tevens niet op zal houden bij de voorgenoemde locaties. De politierechter heeft deze maatregel dadelijk uitvoerbaar verklaard;
- inzake de vordering na voorwaardelijke veroordeling de proeftijd verlengd met
2 jaren, onder wijziging van de bijzondere voorwaarden.
In het proces-verbaal van de zitting van de politierechter zijn de gebruikte bewijsmiddelen niet uitgewerkt conform de wet. Hierdoor kan het gerechtshof dat vonnis niet bevestigen. Het gerechtshof vernietigt daarom het vonnis en doet opnieuw recht.
Tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
hij op of omstreeks 19 december 2025 te [plaats 1] , althans in Nederland, [slachtoffer] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, door die [slachtoffer] (via een derde) dreigend de woorden toe te voegen dat hij, verdachte, zichzelf en die [slachtoffer] van het leven gaat beroven op het moment dat zijn, verdachtes, vader en moeder naar [land] gaan, althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking;
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
Overweging met betrekking tot het bewijs
De verdachte heeft op de zitting in hoger beroep ontkend dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan de aan hem ten laste gelegde bedreiging van [slachtoffer] . Zijn raadsvrouw heeft zich gerefereerd aan het oordeel van het gerechtshof inzake de bewezenverklaring.
Het gerechtshof is van oordeel dat hetgeen door de verdachte is aangevoerd wordt weerlegd door de door het gerechtshof gebezigde bewijsmiddelen, zoals deze in geval van cassatie tegen dit arrest in de dan op te maken aanvulling op dit arrest zullen worden opgenomen. Het gerechtshof heeft geen reden om aan de juistheid en betrouwbaarheid van de inhoud van die bewijsmiddelen te twijfelen en acht de ontkenning van de verdachte niet geloofwaardig.
Op grond van het bovenstaande verwerpt het gerechtshof het bewijsverweer van de verdachte.
Bewezenverklaring
Het gerechtshof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het aan hem ten laste gelegde feit heeft begaan, te weten dat:
hij op 19 december 2025 te [plaats 1] [slachtoffer] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, door die [slachtoffer] via een derde dreigend de woorden toe te voegen dat hij, verdachte, zichzelf en die [slachtoffer] van het leven gaat beroven op het moment dat zijn, verdachtes, vader en moeder naar [land] gaan.
Het gerechtshof spreekt de verdachte vrij van die onderdelen van de tenlastelegging die hierboven niet bewezen zijn verklaard.
Strafbaarheid van het bewezen verklaarde feit
Het bewezen verklaarde feit is strafbaar en levert op:
bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht.
Strafbaarheid van de verdachte
De verdachte is strafbaar omdat geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die maakt dat de verdachte niet strafbaar is.
Oplegging van straf en maatregel
Bij het bepalen van de straf en maatregel houdt het gerechtshof rekening met de aard en de ernst van het bewezen verklaarde feit, de omstandigheden waaronder dat feit is begaan en de persoon van de verdachte.
Met betrekking tot de aard en de ernst van het bewezen verklaarde feit heeft het gerechtshof in het bijzonder acht geslagen op:
-
de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komt in het hierop gestelde wettelijk strafmaximum en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd;
-
de omstandigheid dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan mondelinge bedreiging van zijn ex-vriendin [slachtoffer] . Door de bewezen verklaarde bedreiging heeft hij haar schrik en/of angst aangejaagd. Hij heeft door dit gedrag ook blijk gegeven van een gebrek aan respect voor [slachtoffer] ;
-
de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht ter zake van bedreiging.
Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft het gerechtshof in het bijzonder acht geslagen op:
de inhoud van het hem betreffend uittreksel uit de justitiële documentatie van
14 september 2026, waaruit onder meer blijkt dat hij eerder meerdere keren is veroordeeld voor bedreiging, welke veroordelingen onherroepelijk zijn. Dit pleit niet in zijn voordeel, nu eerdere bestraffingen de verdachte er kennelijk niet van hebben weerhouden opnieuw een identiek delict te plegen;
de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, voor zover daarvan uit het onderzoek op de zitting in eerste aanleg en in hoger beroep is gebleken. Kern daarvan is de inhoud van het reclasseringsrapport van 28 januari 2026, waarover hieronder méér.
Uit het hierboven genoemde reclasseringsrapport blijkt dat verdachte stelselmatig in aanraking met justitie komt over de jaren, voor diverse strafbare feiten. Hij heeft in het verleden een tijd als veelpleger geregistreerd gestaan en is in de afgelopen jaren vooral in beeld voor huiselijk geweldsdelicten en rijden onder invloed.
Verder is er een patroon van belaging en geweldsdelicten zichtbaar.
De verdachte staat sinds maart 2023 onder toezicht bij de verslavingsreclassering, in het kader van een opgelegde maatregel van 38v van het Wetboek van Strafrecht.
Bij de verdachte is onder meer sprake van een licht verstandelijke beperking, een persoonlijkheidsstoornis met narcistische en antisociale trekken, een ongespecificeerde disruptieve impulsbeheersings- of andere gedragsstoornis, een gokstoornis en een stoornis in het gebruik van alcohol (ernstig), cocaïne (licht) en opioïde (matig). Met name dat middelengebruik maakt zijn gedrag onvoorspelbaar, hetgeen een grote risicofactor vormt.
De woonsituatie van de verdachte is ook niet ideaal, hij heeft geen dagbesteding en heeft vermoedelijk schulden binnen het criminele circuit en er is sprake van negatieve contacten.
Positief is dat de verdachte openstaat voor klinische opname ten aanzien van zijn middelengebruik.
De grootste risicofactoren zijn het middelengebruik van de verdachte en diens psychosociaal functioneren. Met het huidige toezicht en ambulante behandeling is niet gekomen tot gedragsverandering en abstinentie. De verdachte is wisselend gemotiveerd. Door zijn gedragsproblematiek en zijn beperkte verstandelijke vermogens is hij moeilijk begeleidbaar. Een klinische behandeling in vrijwillig kader is niet haalbaar gebleken en daarom is een gedwongen klinische behandeling voor maximaal 1 jaar nodig, gevolgd door plaatsing in een instelling voor beschermd wonen, met zo nodig ambulante behandeling. Daar staat de verdachte open voor; hij is aangemeld hiervoor en is, in afwachting van een opnamedatum, ter overbrugging aangemeld bij een beschermde woonvoorziening van het Leger des Heils.
Op de zitting in hoger beroep zijn de actuele persoonlijke omstandigheden van de verdachte nader toegelicht door de verdachte zelf en door zijn reclasseringswerker, dhr. [naam 2] .
Daaruit is gebleken dat er nu geen lopend toezicht is en dat het [Veiligheidshuis] betrokken is bij de ondersteuning van de verdachte in praktische zaken. Zo lang de verdachte geen middelen gebruikt gaat het goed en dat is nu 3 maanden het geval. Wél is sprake van een fragiele balans, aangezien de verslavingsproblematiek van de verdachte een klinische behandeling behoeft. De wachttijd voor een degelijke klinische behandeling bedraagt nu naar verwachting ongeveer 6 maanden.
De bijzondere voorwaarden die de reclassering in januari 2026 heeft geadviseerd zijn ook nu nog actueel, met uitzondering van het locatieverbod, aldus dhr. [naam 2] . Het locatieverbod dat de politierechter opgelegde, acht hij niet opportuun meer omdat dat verbod ertoe zal leiden dat de verdachte [plaats 1] – en dus zijn huidige verblijfadres – moet verlaten. Dat zal destabiliserend werken.
Het gerechtshof wil in de strafoplegging met name tot uitdrukking brengen dat het voorkomen van herhaling voorop staat. Het belang van het slachtoffer [slachtoffer] om niet meer op de hierboven weergegeven wijze, of op andere wijze, lastig te worden gevallen door de verdachte dient daarbij zwaar te wegen. Daarnaast is de oplegging van de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden nodig, om de verdachte een passend hulpkader te bieden, ter voorkoming van (verdere) herhaling van delictgedrag.
Het gerechtshof zal weer in de voorwaarden opnemen dat het innemen van medicatie onderdeel kan uitmaken van zijn behandeling in een kliniek. Ook dat is met hem besproken tijdens de zitting en daarmee ging hij akkoord, terwijl ook de raadsman zich daarover heeft kunnen uitlaten en dat ook heeft gedaan. Het gerechtshof heeft in zijn beslissing betrokken wat de Hoge Raad over het stellen van deze voorwaarde in een recent arrest heeft overwogen:
“Wel kan, als de veroordeelde de aanwijzingen van de zorgverlener over het innemen van medicijnen niet naleeft, de rechter op grond van artikel 6:6:21 lid 1 van het Wetboek van Strafvordering een op die niet-naleving steunende vordering tot (al dan niet gedeeltelijke) tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke straf toewijzen. Bij zijn beoordeling van die vordering moet de rechter de therapeutische noodzaak van het innemen van de betreffende medicijnen betrekken, evenals het antwoord op de vraag of de veroordeelde voldoende is geïnformeerd over die medicijnen en de mogelijke gevolgen van het niet innemen daarvan (vgl., over het toedienen van medicijnen tegen de achtergrond van artikel 3 EVRM, EHRM 6 november 2014, nr. 12927/13 ( [naam 3] ), overweging 104).”
Op grond van het vorenstaande en uit een oogpunt van normhandhaving, vergelding en met name speciale preventie, acht het gerechtshof passend en geboden de oplegging van de straf die de advocaat-generaal heeft gevorderd, te weten een gevangenisstraf van 100 dagen, waarvan 51 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaren, met de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering - met uitzondering van het locatieverbod - en met aftrek van de periode die de verdachte heeft doorgebracht in voorarrest.
Daarnaast is geboden oplegging van een contactverbod krachtens de maatregel ex artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht gedurende 3 jaren, ter voorkoming van nieuwe strafbare feiten. Dit nu uit het onderzoek op de zitting is gebleken dat de justitiële documentatie van de verdachte bedreiging en ander gewelddadig delictgedrag, zoals mishandeling, toont en dat het de verdachte kennelijk nog steeds moeite kost om zich te beheersen. Zo lang de verdachte geen middelen gebruikt gaat het weliswaar even goed, maar dat is nu nog een (te) fragiele balans, aangezien de verslavingsproblematiek van de verdachte hardnekkig is en een klinische behandeling behoeft.
Het gerechtshof zal daarom ook bepalen dat de 38v-maatregel dadelijk uitvoerbaar is, nu er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte wederom een soortgelijk misdrijf als bedreiging zal begaan. Het gerechtshof zal voorts bepalen dat telkens wanneer niet aan de maatregel wordt voldaan vervangende hechtenis voor de duur van één week zal worden toegepast, met dien verstande dat de totale duur van de ten uitvoer gelegde vervangende hechtenis ten hoogste zes maanden bedraagt.
Het gerechtshof ziet gezien het advies van dhr. [naam 2] , verdachtes eigen verklaring en de overige recente informatie die zich in het dossier bevindt, geen reden meer om aan de verdachte een locatieverbod op te leggen.
Verder beveelt het gerechtshof dat de tijd die de verdachte al onderworpen is geweest aan de door de politierechter opgelegde en dadelijk uitvoerbaar verklaarde vrijheidsbeperkende maatregel bij de uitvoering van de opgelegde vrijheidsbeperkende maatregel in mindering zal worden gebracht.
Het gerechtshof beveelt daarnaast dat de vervangende hechtenis die eventueel al is tenuitvoergelegd, eveneens bij een eventuele tenuitvoerlegging van de vervangende hechtenis in mindering wordt gebracht.
Vordering na voorwaardelijke veroordeling
In de zaak met het parketnummer 18-293896-22 heeft de politierechter in de rechtbank Overijssel de verdachte op 17 maart 2023 veroordeeld. Aan de verdachte is toen onder meer een voorwaardelijke gevangenisstraf opgelegd van 4 maanden, met een proeftijd van
3 jaren. Het openbaar ministerie heeft de tenuitvoerlegging gevorderd van deze voorwaardelijke gevangenisstraf. Deze vordering is in hoger beroep ook aan de orde.
Het gerechtshof wijst de vordering tot tenuitvoerlegging af, omdat het de tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke straf nu niet opportuun acht. Tenuitvoerlegging zou het hierboven weergegeven behandeltraject kunnen doorkruisen en dat is uiterst ongewenst.
Wetsartikelen
De straf en/of maatregel is gebaseerd op de artikelen 14a, 14b, 14c, 38v, 38w en 285 van het Wetboek van Strafrecht. Deze wettelijke voorschriften zijn toegepast zoals deze golden op het moment van het bewezenverklaarde.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.
Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 100 (honderd) dagen.
Bepaalt dat een gedeelte van de gevangenisstraf, groot 51 (eenenvijftig) dagen, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 3 (drie) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt dan wel gedurende de proeftijd de hierna te noemen bijzondere voorwaarde(n) niet heeft nageleefd.
Stelt als bijzondere voorwaarde dat de verdachte zich gedurende de proeftijd meldt op afspraken met de reclassering, zo vaak en zo lang de reclassering dat nodig vindt.
De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn. Voor de eerste afspraak meldt de verdachte zich binnen drie dagen nadat de proeftijd is ingegaan bij VNN reclassering op het adres [adres 2] te [plaats 1] .
Stelt als bijzondere voorwaarde dat de verdachte zich tijdens de proeftijd voor één jaar of zoveel korter als de reclassering nodig vindt, laat opnemen in en behandelen door forensische [verslavingskliniek] te [plaats 2] of een soortgelijke zorginstelling, te bepalen door de voor plaatsing verantwoordelijke instantie. De opname start zo spoedig mogelijk nadat de proeftijd is gestart en zodra de plaatsing mogelijk is. De zorginstelling bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op psychische problematiek, verslavingsproblematiek, agressiebeheersing, cognitieve vaardigheden, sociale vaardigheden, schuldenproblematiek en/of andere problematiek. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat de verdachte voorgeschreven medicatie zal gebruiken. De verdachte houdt zich aan de huisregels en aanwijzingen van de zorginstelling en de behandelaren. Als de reclassering een overgang naar ambulante zorg of verblijf in een instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang nodig vindt, werkt de verdachte betrokkene mee aan de indicatiestelling en plaatsing.
Stelt als bijzondere voorwaarde dat de verdachte zich gedurende de proeftijd laat behandelen door [naam 4] of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zo lang de reclassering de behandeling nodig vindt. De behandeling start op een nader te bepalen moment. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling.
De behandeling is gericht op psychische problematiek, verslavingsproblematiek, agressiebeheersing, cognitieve vaardigheden, sociale vaardigheden, schuldenproblematiek en/of andere problematiek. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat de verdachte voorgeschreven medicatie zal gebruiken.
Stelt als bijzondere voorwaarde dat de verdachte gedurende de proeftijd of zoveel korter als de reclassering dat nodig vindt, verblijft in een nader te bepalen instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang, te bepalen door de reclassering. Het verblijf start op een door de reclassering te bepalen moment. De verdachte houdt zich aan de huisregels en het dagprogramma dat de instelling in overleg met de reclassering opstelt.
Stelt als bijzondere voorwaarde dat de verdachte gedurende de proeftijd op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer] geboren op [geboortedatum] .
Stelt als bijzondere voorwaarde dat de verdachte zich inspant voor het vinden en behouden van betaald werk, onbetaald werk en/of vrijetijdsbesteding, met een vaste structuur.
De dagbesteding draagt bij aan het voorkomen van delictgedrag.
Stelt als bijzondere voorwaarde dat de verdachte meewerkt aan het aflossen van zijn schulden en het treffen van afbetalingsregelingen, ook als dit inhoudt meewerken aan schuldhulpverlening in het kader van de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen.
De verdachte geeft de reclassering inzicht in zijn financiën en schulden.
Stelt als bijzondere voorwaarde dat de verdachte gedurende de proeftijd meewerkt aan controles om zicht te krijgen op het gebruik en/of het gebruik te leren beheersen van alcohol en verdovende middelen, genoemd in lijst I (harddrugs), lijst II (softdrugs) en middelen die vallen onder een stofgroep genoemd in lijst IA in de Opiumwet. Deze controles kunnen bestaan uit urineonderzoek/ademonderzoek/speekseltest. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd.
Van rechtswege gelden hierbij als voorwaarden dat de verdachte:
- meewerkt aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een geldig identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt.
- meewerkt aan het hierna te noemen reclasseringstoezicht als bedoeld in artikel 14c van het Wetboek van Strafrecht, waaronder het meewerken aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dat noodzakelijk vindt.
Geeft opdracht dat de reclassering toezicht houdt op de naleving van de voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan begeleidt.
Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
Legt op de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid inhoudende dat de veroordeelde voor de duur van 3 jaren op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer] geboren op [geboortedatum] .
Beveelt dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van deze vervangende hechtenis bedraagt 1 week voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een gezamenlijk maximum van
6 maanden.
Toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolge de opgelegde maatregel niet op.
Beveelt dat de opgelegde maatregel dadelijk uitvoerbaar is.
Beveelt dat de tijd die de verdachte al onderworpen is geweest aan de door de rechtbank opgelegde en dadelijk uitvoerbaar verklaarde vrijheidsbeperkende maatregel bij de uitvoering van de opgelegde vrijheidsbeperkende maatregel in mindering zal worden gebracht.
Beveelt daarnaast dat de vervangende hechtenis die eventueel al is tenuitvoergelegd, eveneens bij een eventuele tenuitvoerlegging van de vervangende hechtenis in mindering wordt gebracht.
Wijst af de vordering van de officier van justitie van het Parket Centrale Verwerking O.M. van 14 januari 2026, strekkende tot tenuitvoerlegging van de bij vonnis van de politierechter in de rechtbank Overijssel van 17 maart 2023, parketnummer 18-293896-22, voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf van 4 maanden.
Dit arrest is gewezen door mr. J. Hielkema, mr. L. Pieters en mr. G. Souer, in aanwezigheid van de griffier H. Kingma en is uitgesproken op de openbare zitting van het hof van
2 november 2026.
Mr. G. Souer is niet in staat dit arrest te ondertekenen.