Strafrecht overig
Faillissementsfraude. Het hof veroordeelt verdachte voor feitelijk leidinggeven aan het medeplegen van…
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 4 november 2026
ECLI:NL:GHARL:2026:7114 · Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · 4 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-arnhem-leeuwarden/strafrecht/strafrecht-overig/hoger-beroep/ecli-nl-gharl-2026-7114
Zaakgegevens
Op 4 november 2026 heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Gerechtshof Arnhem-LeeuwardenGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Zwolle
- Datum uitspraak
- 4 november 2026
- Datum publicatie
- 5 november 2026
- Zaaknummer
- 21-005655-24
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:GHARL:2026:7114
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Faillissementsfraude. Het hof veroordeelt verdachte voor feitelijk leidinggeven aan het medeplegen van voorafgaand aan het faillissement van een ander zich wederrechtelijk hebben bevoordeeld tot een taakstraf van 100 uren. Het hof verklaart een niet inbeslaggenomen woning verbeurd. De zaak hangt samen met de strafzaak tegen een BV waarvan verdachte aandeelhouder en bestuurder is.
Uitspraak
Afdeling strafrecht
Parketnummer: 21-005655-24
Uitspraakdatum: 4 november 2026
TEGENSPRAAK
Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Zwolle,
gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Overijssel, zittingsplaats Zwolle, van 16 december 2024 met parketnummer 84-053485-22 in de strafzaak tegen
[verdachte] ,
geboren op [geboortedag] 1970 in [geboorteplaats] ,
wonende te [adres] .
Hoger beroep
De officier van justitie heeft hoger beroep ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Overijssel.
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 14 oktober 2026 en het onderzoek op de terechtzitting bij de rechtbank.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal, strekkende tot veroordeling van verdachte ter zake van het aan hem subsidiair tenlastegelegde tot een gevangenisstraf van 12 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren.
Deze vordering is na voorlezing aan het hof overhandigd.
Verder heeft het hof kennisgenomen van wat verdachte en zijn raadsman, mr. J.M. Jansen, hebben aangevoerd.
Het vonnis
De rechtbank Overijssel heeft bij vonnis van 16 december 2024, waartegen het hoger beroep is gericht, verdachte vrijgesproken van het aan hem tenlastegelegde.
Het hof komt in dit arrest tot een andere beslissing over het bewijs dan de rechtbank Overijssel. Het hof vernietigt daarom het vonnis en doet opnieuw recht.
Tenlastelegging
Op de zitting bij de rechtbank Overijssel is de tenlastelegging gewijzigd. Aan verdachte is na deze wijziging ten laste gelegd dat:
primair
hij, op een of meer verschillende tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 15 mei 2017 tot en met 25 april 2019, in de gemeente(n) [plaats] en/of [plaats] en/of [plaats] , althans in Nederland en/of te [plaats] (Duitsland),
tezamen en in vereniging met een of meer ander(en),
als medepleger van [medeverdachte 2] die op 24 april 2018 door de rechtbank Noord-Nederland in staat van faillissement is verklaard,
wetende dat hierdoor een of meer schuldeisers in hun verhaalsmogelijkheden worden benadeeld,
opzettelijk voor en/of tijdens het faillissement
a. a)
enig goed aan de boedel heeft onttrokken of onttrekt, immers heeft/hebben hij/zij:
- onroerend goed en/of (een) opstal(len), gelegen aan [adres] verkocht aan [betrokkene 2] op of omstreeks 15 mei 2017, en/of
- een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , ten bedrage van (ongeveer) € 170.984,83, gecedeerd aan [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] voor een bedrag van (ongeveer) € 10.000,=,
en/of
b)
een van de schuldeisers van [medeverdachte 2] (te weten [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] ) op enige wijze wederrechtelijk heeft bevoordeeld of bevoordeelt, immers heeft/hebben hij/zij een vordering een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , ten bedrage van (ongeveer) € 170.984,83, gecedeerd aan [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] voor een bedrag van (ongeveer) € 10.000,=, waarop vervolgens die betaling van (ongeveer) € 10.000,= in mindering is gebracht op (een) openstaande factu(u)r(en) en/of vordering(en) van [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] aan/op [medeverdachte 2] ;
subsidiair
[medeverdachte 1] en/of [vennootschap] op een of meer verschillende tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 15 mei 2017 tot en met 25 april 2019 in de gemeente(n) [plaats] en/of [plaats] en/of [plaats] , althans in Nederland en/of te [plaats] (Duitsland),
tezamen en in vereniging met een of meer ander(en),
als medepleger van [medeverdachte 2] die op 24 april 2018 door de rechtbank Noord-Nederland in staat van faillissement is verklaard,
wetende dat hierdoor een of meer schuldeisers in hun verhaalsmogelijkheden worden benadeeld, opzettelijk voor en/of tijdens het faillissement
a. a)
enig goed aan de boedel heeft onttrokken of onttrekt, immers heeft/hebben zij:
- onroerend goed en/of (een) opstal(len), gelegen aan [adres] verkocht aan [betrokkene 2] op of omstreeks 15 mei 2017,
en/of
- een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , ten bedrage van (ongeveer) € 170.984,83, gecedeerd aan [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] voor een bedrag van (ongeveer) € 10.000,=,
en/of
b)
een van de schuldeisers van [medeverdachte 2] (te weten [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] ) op enige wijze wederrechtelijk heeft bevoordeeld of bevoordeelt, immers heeft/hebben zij een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , ten bedrage van (ongeveer) € 170.984,83, gecedeerd aan [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] voor een bedrag van (ongeveer) € 10.000,=, waarop vervolgens die betaling van (ongeveer) € 10.000,= in mindering is gebracht op (een) openstaande factu(u)r(en) en/of vordering(en) van [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] aan/op [medeverdachte 2] ,
zulks terwijl hij, verdachte, tezamen en in vereniging met een of meer ander(en), althans alleen, (telkens) opdracht heeft gegeven tot het/de vorenomschreven strafbare feit(en), althans feitelijk leiding heeft gegeven aan vorenomschreven verboden gedraging(en);
meer subsidiair
hij, op een of meer verschillende tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 15 mei 2017 tot en met 25 april 2019, in de gemeente(n) [plaats] en/of [plaats] en/of [plaats] , althans in Nederland en/of te [plaats] (Duitsland),
tezamen en in vereniging met een of meer ander(en),
Ingeval van het faillissement van [medeverdachte 2] die op 24 april 2018 door de rechtbank Noord-Nederland in staat van faillissement is verklaard,
wetende dat hierdoor een of meer schuldeisers in hun verhaalsmogelijkheden worden benadeeld,
opzettelijk voor en/of tijdens het faillissement
a)
enig goed aan de boedel heeft onttrokken of onttrekt, immers heeft/hebben hij/zij een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , ten bedrage van (ongeveer) € 170.984,83, gecedeerd aan [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] voor een bedrag van (ongeveer) € 10.000,=,
en/of
b)
een van de schuldeisers van [medeverdachte 2] (te weten [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] ) op enige wijze wederrechtelijk bevoordeeld of bevoordeelt, immers heeft/hebben hij/zij een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , ten bedrage van (ongeveer) € 170.984,83, gecedeerd aan [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] voor een bedrag van (ongeveer) € 10.000,=, waarop vervolgens die betaling van (ongeveer) € 10.000,= in mindering is gebracht op (een) openstaande factu(u)r(en) en/of vordering(en) van [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] aan/op [medeverdachte 2] ;
meest subsidiair
[medeverdachte 1] en/of [vennootschap] op een of meer verschillende tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 15 mei 2017 tot en met 25 april 2019, in de gemeente(n) [plaats] en/of [plaats] en/of [plaats] , althans in Nederland en/of te [plaats] (Duitsland)
tezamen en in vereniging met een of meer ander(en),
ingeval van het faillissement van [medeverdachte 2] die op 24 april 2018 door de rechtbank Noord-Nederland in staat van faillissement is verklaard,
wetende dat hierdoor een of meer schuldeisers in hun verhaalsmogelijkheden worden benadeeld,
opzettelijk voor en/of tijdens het faillissement
a. a)
enig goed aan de boedel heeft onttrokken of onttrekt, immers heeft/hebben zij een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , ten bedrage van (ongeveer) € 170.984,83, gecedeerd aan [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] voor een bedrag van (ongeveer) € 10.000,=,
en/of
b)
een van de schuldeisers van [medeverdachte 2] (te weten [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] ) op enige wijze wederrechtelijk bevoordeeld of bevoordeelt, immers heeft/hebben zij een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , ten bedrage van (ongeveer) € 170.984,83, gecedeerd aan [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] voor een bedrag van (ongeveer) € 10.000,=, waarop vervolgens die betaling van (ongeveer) € 10.000,= in mindering is gebracht op (een) openstaande factu(u)r(en) en/of vordering(en) van [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] aan/op [medeverdachte 2] ,
zulks terwijl hij, verdachte, tezamen en in vereniging met een of meer ander(en), althans alleen, (telkens) opdracht heeft gegeven tot het/de vorenomschreven strafbare feit(en), althans feitelijk leiding heeft gegeven aan vorenomschreven verboden gedraging(en).
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.
Vrijspraken
Standpunt van de advocaat-generaal
De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte dient te worden vrijgesproken van het aan hem primair tenlastegelegde, nu verdachte het feit niet zelf heeft gepleegd, maar eraan feitelijk leiding heeft gegeven.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft volledige vrijspraak bepleit.
Oordeel van het hof
Verdachte heeft als indirect bestuurder van de rechtspersoon [medeverdachte 1] feitelijk leiding gegeven, maar kan naar het oordeel van het hof daarnaast niet – ook – als pleger worden aangemerkt. Om die reden komt het hof reeds tot vrijspraak ten aanzien van het primair en het meer subsidiair tenlastegelegde.
Bewijsoverweging
Standpunt van de advocaat-generaal
De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het aan verdachte subsidiair tenlastegelegde wettig en overtuigend bewezen kan worden. Hiertoe heeft hij – zakelijk weergegeven – aangevoerd dat er goederen zijn onttrokken aan de boedel van [medeverdachte 2] , te weten een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , welke aan de BV van verdachte is gecedeerd, en een woning gelegen aan [adres] . Daarnaast heeft hij aangevoerd dat een faillissement van [medeverdachte 2] al vóór onttrekking van bovengenoemde goederen voorzienbaar is geweest voor verdachte. Dat sprake was van een aanmerkelijke kans op een faillissement blijkt uit het feit dat er meer schulden waren dan baten. Verdachte was zich vervolgens van deze aanmerkelijke kans bewust nu hij jarenlang rechtsbijstand verleende aan [medeverdachte 2] . Van verdachte had ook extra oplettendheid mogen worden verwacht, nu hij bekend was met de betalingsonwil van [medeverdachte 2] , aldus de advocaat-generaal. Daarnaast is sprake van feitelijk leidinggeven, nu verdachte de middellijk bestuurder was van de vennootschap en hij leiding gaf aan de vennootschap.
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft volledige vrijspraak bepleit. Hiertoe heeft hij – kort samengevat en zakelijk weergegeven – aangevoerd dat verdachte geen bemoeienis heeft gehad met de verkoop door [medeverdachte 2] van de woning aan de [adres] en dat de cessie van de vordering van [medeverdachte 2] op [betrokkene 1] een uitvloeisel was van de door [medeverdachte 2] geaccepteerde voorwaarden waaronder verdachte bereid was om zijn diensten als advocaat te verlenen aan [medeverdachte 2] . Daarnaast was een faillissement van [medeverdachte 2] ten tijde van de verkoop van de woning aan [adres] niet voorzienbaar, nu de schuld van [medeverdachte 2] aan de Belastingdienst door laatstgenoemde was kwijtgescholden en [medeverdachte 2] daardoor in een financieel betere situatie verkeerde.
Oordeel van het hof
Het hof heeft uit het onderzoek op de zitting en door de inhoud van wettige bewijsmiddelen evenmin de overtuiging gekregen dat verdachte het subsidiair tenlastegelegde heeft begaan. Het hof overweegt het volgende.
[medeverdachte 2] is bij vonnis van 16 december 2024 door de rechtbank Overijssel veroordeeld voor - onder meer - het als gefailleerde voor of tijdens het faillissement onttrekken van goederen aan de boedel waardoor schuldeisers in hun verhaalsmogelijkheden worden benadeeld en voor het wederrechtelijk bevoordelen van een van zijn schuldeisers voor of tijdens het faillissement (ECLI:NL:RBOVE:2024:6716). Naar het oordeel van het hof hebben de rechtspersoon en verdachte als feitelijk leidinggever niet in nauwe en bewuste samenwerking met [medeverdachte 2] hieraan meegewerkt. Daarom spreekt het hof verdachte daarvan vrij.
Het hof heeft verdachte vrijgesproken van het primair, subsidiair en meer subsidiair tenlastegelegde. Het hof is van oordeel dat er wel voldoende wettig en overtuigend bewijs is dat verdachte het aan hem meest subsidiair tenlastegelegde heeft begaan. Het hof twijfelt niet aan de juistheid en betrouwbaarheid van dat bewijs. Het overweegt hiertoe het volgende.
Bij vonnis van de rechtbank Noord-Nederland van 24 april 2018 is [medeverdachte 2] , handelend onder de naam [bedrijf medeverdachte 2] , in staat van faillissement verklaard. Uit het dossier blijkt dat [medeverdachte 2] er jarenlang een gewoonte van maakte om vermogensbestanddelen bij derden onder te brengen om beslagleggingen door schuldeisers te voorkomen. Daarvoor maakt [medeverdachte 2] gebruik van diverse juridische constructies, maar waardoor hij feitelijk toch een soort van beschikkingsmacht over zijn goederen bleef behouden. Zo heeft [medeverdachte 2] in 2003 de woning gelegen aan [adres] ‘met gesloten beurzen’ verkocht en overgedragen aan zijn voormalig [advocaat] , om zichzelf – naar eigen zeggen – ‘uit de wind te houden’. [medeverdachte 2] had ontdekt dat een onderzoek tegen hem liep door het UWV en de Belastingdienst. Uit vrees voor een mogelijk beslag op de woonboerderij hebben [advocaat] en [medeverdachte 2] afspraken gemaakt om de woonboerderij in eigendom aan [advocaat] over te dragen. De koopsom werd omgezet in een geldlening, waarbij [medeverdachte 2] had bedongen dat hij bij de verkoop van deze woning het eerste recht zou hebben om de woning terug te kopen. Op 8 maart 2017 is [advocaat] veroordeeld door de rechtbank om het perceel te [plaats] om niet terug te leveren aan [medeverdachte 2] . Verdachte heeft [medeverdachte 2] in deze procedure bijgestaan.
Twee maanden nadat de woning terugvloeide in het vermogen van [medeverdachte 2] heeft hij dezelfde constructie toegepast met betrekking tot het perceel met de daarop aanwezige restanten van een woonboerderij en verdere opstallen door deze – feitelijk opnieuw met gesloten beurzen – over te dragen aan zijn ex-vriendin [betrokkene 2] , waarbij de koopsom verschuldigd bleef en werd omgezet in een lening die per 16 mei 2047 opeisbaar zou zijn. In deze overeenkomst is eveneens opgenomen dat [medeverdachte 2] het exclusieve terugkooprecht kreeg. Deze overeenkomst is op 15 mei 2017 ondertekend door [medeverdachte 2] , [betrokkene 2] en verdachte. Verdachte heeft de curator in het faillissement van [medeverdachte 2] hierover namens zijn cliënte [betrokkene 2] geïnformeerd. [medeverdachte 2] heeft verklaard dat hij de woning heeft verkocht aan [betrokkene 2] , omdat [advocaat] nog in hoger beroep kon gaan tegen het vonnis van de rechtbank.
Eenzelfde constructie heeft [medeverdachte 2] gehanteerd bij de overdracht van de woning aan [adres] . Die woning is verkocht aan [betrokkene 1] , waarbij de koopprijs door [betrokkene 1] niet werd voldaan, maar door [medeverdachte 2] als lening werd verstrekt aan [betrokkene 1] met een hypotheekrecht ten behoeve van [medeverdachte 2] .
Verdachte heeft meerdere malen verklaard dat hij [medeverdachte 2] jarenlang heeft bijgestaan in civiele procedures. [medeverdachte 2] weigerde echter structureel deze werkzaamheden te betalen. Dit weigerachtige gedrag heeft uiteindelijk geresulteerd in een veroordelend vonnis van de rechtbank Noord-Nederland van 4 september 2013, waarin [medeverdachte 2] werd veroordeeld tot betaling van een bedrag van € 98.215,00 aan [medeverdachte 1] . Ook na dit vonnis bleef verdachte [medeverdachte 2] bijstaan, waardoor de schuld van [medeverdachte 2] aan het kantoor van verdachte flink is opgelopen tot een bedrag van € 154.596,52 per 31 december 2016.
Bij brief van 26 mei 2014 heeft verdachte [medeverdachte 2] gemeld dat de kantonrechter van de Rechtbank Noord-Nederland hem bij vonnis van 21 mei 2014 heeft veroordeeld tot betaling in de kwestie [naam] . Verdachte heeft [medeverdachte 2] erop gewezen dat [naam] naar verwachting het faillissement van [medeverdachte 2] zal aanvragen zodra dit vonnis onherroepelijk wordt. [medeverdachte 2] heeft daarop hoger beroep ingesteld. Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft in dit hoger beroep in de zaak [naam] en in het samenhangend hoger beroep van [pensioenfonds] cs arrest gewezen op 4 april 2017, waarin [medeverdachte 2] wordt veroordeeld tot betaling van een bedrag van € 251.223,86 met kosten en rente. [medeverdachte 2] is in deze procedure bijgestaan door een kantoorgenoot van verdachte. Verdachte heeft verklaard dat hij geen bemoeienis heeft gehad met deze procedure, maar wel op de hoogte is geraakt van de uitkomst daarvan.
Op 11 april 2017 zijn verdachte en [medeverdachte 2] overeengekomen de vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] te cederen aan verdachte. Deze overeenkomst is op 11 april 2017 namens [medeverdachte 1] ondertekend door verdachte en door [medeverdachte 2] . In deze overeenkomst staat vermeld dat de Ontvanger van de Belastingdienst onder [betrokkene 1] beslag heeft gelegd ten laste van [medeverdachte 2] voor een bedrag van € 550.000,00. Op dat moment is verdachte er dus van op de hoogte dat [medeverdachte 2] een flinke schuld heeft aan de Belastingdienst. [medeverdachte 2] is in onderhandeling getreden met de Ontvanger teneinde een regeling te treffen, maar blijkens de overeenkomst was ten tijde van het opmaken en ondertekenen van de overeenkomst op 11 april 2017 daarover nog geen overeenstemming bereikt. Op dezelfde dag is uiteindelijk wel een vaststellingsovereenkomst tussen [medeverdachte 2] en de Ontvanger tot stand gekomen. Bij brief van 19 april 2017 is verdachte door de Ontvanger geïnformeerd over het doorhalen van het beslag op de woning in [plaats] en het opheffen van het ten laste van [medeverdachte 2] onder [betrokkene 1] gelegde beslag. Op 7 juni 2017 is de akte van cessie vervolgens ingeschreven in het daarvoor bestemde register.
Op 17 januari 2018 hebben [pensioenfondsen] het faillissement van [medeverdachte 2] aangevraagd nu zij een bedrag van € 336.764,35 van [medeverdachte 2] te vorderen hebben. Hieraan ligt voornoemd arrest van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 4 april 2017 ten grondslag. In deze procedure is [medeverdachte 2] bijgestaan door een kantoorgenoot van verdachte. Op 24 april 2018 heeft de Rechtbank Noord-Nederland het faillissement van [medeverdachte 2] uitgesproken.
Bankbreuk ex artikel 344, eerste lid, onder sub b, van het Wetboek van Strafrecht (Sr)
Vaststaat dat [medeverdachte 2] op 24 april 2018 door de rechtbank Noord-Nederland in staat van faillissement is verklaard. Het hof ziet zich voor de vraag gesteld of de vennootschap van verdachte wederrechtelijk is bevoordeeld door het aan de vennootschap van verdachte cederen van de vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] . Tevens dient het hof de vraag te beantwoorden of het faillissement van [medeverdachte 2] voorzienbaar was voor verdachte.
Verdachte was jarenlang betrokken bij de handel en wandel van [medeverdachte 2] en goed geïnformeerd over diens financiële situatie. Door het bijstaan van [medeverdachte 2] in diverse procedures was verdachte tevens bekend met de slechte – zelfs onwillige – betalingsmoraal van [medeverdachte 2] . [medeverdachte 2] had in de loop der jaren een flinke schuld opgebouwd bij het kantoor van verdachte. Verdachte was bovendien bekend met de procedure tegen [pensioenfonds] en heeft [medeverdachte 2] in 2014 al gewaarschuwd voor een mogelijk faillissement. Daarnaast was er sprake van een flinke schuld bij de Belastingdienst. Ondertussen was [medeverdachte 2] structureel bezig om zijn onroerend goed zoveel mogelijk bij derden onder te brengen om beslagleggingen door schuldeisers te voorkomen, terwijl [medeverdachte 2] wel een vinger in de pap hield met betrekking tot dit onroerend goed. Verdachte was hiermee bekend en heeft [medeverdachte 2] ook geholpen in het opstellen van overeenkomsten en het voeren van procedures hierover.
Na diverse pogingen om zijn vordering van [medeverdachte 2] betaald te krijgen, heeft verdachte getracht door middel van een overeenkomst tot cessie een betalingszekerheid tot stand te brengen om zijn vordering veilig te stellen. Dit is in de overeenkomst van 11 april 2017 geëffectueerd op een moment dat verdachte ermee bekend was dat [medeverdachte 2] een regeling met de belastingdienst tot stand wilde brengen en de beslagleggingen onder [betrokkene 1] en op de woning in [plaats] zouden komen te vervallen. Dat zou met zich brengen dat er voor verdachte een goede, althans betere, uitgangspositie zou ontstaan om zijn vordering via [betrokkene 1] dan wel via verkoop van de woning in [plaats] betaald te krijgen. Hiermee heeft verdachte zich bevoordeeld ten opzichte van andere schuldeisers van [medeverdachte 2] , waardoor de andere schuldeisers van [medeverdachte 2] zijn benadeeld.
Nu de overeenkomst tot cessie tussen verdachte en [medeverdachte 2] dateert van 11 april 2017 is het de vraag of het faillissement van [medeverdachte 2] op die datum al voorzienbaar was en er sprake is van wederrechtelijk handelen. Het hof beantwoordt die vraag bevestigend, gelet op alle hiervoor weergegeven feiten en omstandigheden.
Verdachte heeft [medeverdachte 2] al in 2014 gewaarschuwd dat een faillissement op de loer lag als hij de schulden aan het pensioenfonds niet zou betalen. Ondanks dat [medeverdachte 2] meerdere malen door verdachte erop is gewezen dat hij zijn vorderingen diende te voldoen, liet [medeverdachte 2] zich nergens iets aan aangelegen liggen: hij weigerde de pensioenfondsen te betalen, met als gevolg een meer dan aanmerkelijke kans op een faillissement. Verdachte kende de slechte betalingsmoraal van [medeverdachte 2] . Verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep ook verklaard dat [medeverdachte 2] er een sport van maakte om niet te betalen en te kijken hoe ver hij daarin kon gaan. Dit is in grote lijnen een herhaling van zijn eerder in het strafproces afgelegde verklaringen. Uit de hiervoor weergegeven structurele werkwijze van [medeverdachte 2] blijkt naar het oordeel van het hof meer dan een slechte betalingsmoraal. Daar komt bij dat, los van de vraag of iemand kan betalen, het ook kan zijn dat een faillissement volgt wanneer iemand onwillig is te betalen. [medeverdachte 2] had met al zijn vorderingen de gewoonte om niet te betalen. Om die reden had verdachte rekening moeten houden met de omstandigheid dat [medeverdachte 2] failliet zou worden verklaard. Verdachte was ook bekend met het arrest van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 4 april 2017. Een week later is de overeenkomst met [medeverdachte 2] definitief geworden.
Verdachte heeft aangevoerd dat al in 2015 met [medeverdachte 2] was afgesproken dat hij hem in de procedure tegen [advocaat] wilde bijstaan, maar dat na ommekomst van de procedure in eerste aanleg ofwel zijn vordering op [betrokkene 1] aan het kantoor van verdachte zal worden overgedragen ofwel een eerste recht van hypotheek zal worden gevestigd op het onroerend goed te [plaats] ten behoeve van het kantoor van verdachte. Het eerste – de cessie – is geëffectueerd in de overeenkomst van 11 april 2017, een week na de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 4 april 2017. Zoals hiervoor overwogen was een faillissement van [medeverdachte 2] op dat moment al voorzienbaar. Het had op de weg van verdachte gelegen om deze afspraak niet meer te voltooien. Daarnaast merkt het hof op dat ook in 2015 zich al de situatie voordeed dat [medeverdachte 2] van alles deed om vermogen te onttrekken aan het gezicht van zijn schuldeisers en [medeverdachte 2] een aanzienlijke schuld had. Ook op dat moment diende verdachte en zijn vennootschap ernstig rekening te houden met het feit dat [medeverdachte 2] in staat van faillissement zou worden verklaard.
Daarnaast merkt het hof nog op dat de overeenkomst van cessie tussen verdachte en [medeverdachte 2] alle kenmerken heeft van een overdracht tot zekerheid van betaling van de vordering nu het meerdere boven de vordering teruggaat naar [medeverdachte 2] . Door het in deze vorm te gieten werd aan [medeverdachte 2] de mogelijkheid geboden te doen voorkomen alsof de vordering niet meer tot zijn vermogen behoorde.
Het hof is dan ook van oordeel dat gelet op het vorenstaande in onderlinge samenhang bezien het kantoor van verdachte door de cessie is bevoordeeld in het vooruitzicht van een faillissement van [medeverdachte 2] .
Feitelijk leidinggeven en medeplegen
Het ten laste gelegde handelen van [medeverdachte 1] past in de normale bedrijfsvoering van de rechtspersoon. Uit de verklaring van verdachte en de gegevens van de Kamer van Koophandel blijkt dat de handelingen werden verricht door haar indirect en enige bestuurder, zijnde verdachte. Eveneens is het handelen van verdachte de vennootschap dienstig geweest en vonden de handelingen plaats in de sfeer van de rechtspersoon.
Nu de vordering op [betrokkene 1] met het hypotheekrecht op de woning in [plaats] in het vermogen van de rechtspersoon terecht zijn gekomen, is de rechtspersoon aan te merken als bevoordeelde partij. De nauwe en bewuste samenwerking tussen de rechtspersoon en [medeverdachte 2] ziet hierop.
Gelet op het feit dat verdachte in zijn hoedanigheid van (indirect) bestuurder de bewezen verklaarde gedragingen namens de rechtspersoon heeft verricht, acht het hof wettig en overtuigend bewezen dat verdachte feitelijk leiding heeft gegeven aan het strafbare handelen van [medeverdachte 1] .
Door verdachte is nog aangegeven dat hem bekend was dat [medeverdachte 2] beschikte over vermogensbestanddelen in het buitenland die [medeverdachte 2] in staat zouden stellen om aan zijn verplichtingen te voldoen. Ook dit verweer kan verdachte niet baten. Gelet op het hierboven omschreven gedrag van [medeverdachte 2] waarvan verdachte op de hoogte was en het feit dat hij desondanks nalatig bleef om zijn schuld aan verdachtes vennootschap te voldoen, kon verdachte daaraan niet het gerechtvaardigd vertrouwen ontlenen dat [medeverdachte 2] dat vermogen zou gebruiken om zijn schuldeisers te voldoen.
Het hof acht op grond van hetgeen hiervoor is overwogen het meest subsidiair ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen.
Bewezenverklaring
Het hof acht op grond van de inhoud van wettige bewijsmiddelen, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het meest subsidiair tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:
meest subsidiair
[medeverdachte 1] en/of [vennootschap] op een of meer verschillende tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 15 mei 2017 tot en met 25 april 2019, in de gemeente(n) [plaats] en/of [plaats] en/of [plaats] , althans in Nederland en/of te [plaats] (Duitsland)
tezamen en in vereniging met een of meer ander(en),
ingeval van het faillissement van [medeverdachte 2] die op 24 april 2018 door de rechtbank Noord-Nederland in staat van faillissement is verklaard,
wetende dat hierdoor een of meer schuldeisers in hun verhaalsmogelijkheden worden benadeeld,
opzettelijk voor en/of tijdens het faillissement
a. a)
enig goed aan de boedel heeft onttrokken of onttrekt, immers heeft/hebben zij een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , ten bedrage van (ongeveer) € 170.984,83, gecedeerd aan [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] voor een bedrag van (ongeveer) € 10.000,=,
en/of
b)
een van de schuldeisers van [medeverdachte 2] (te weten [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] ) op enige wijze wederrechtelijk bevoordeeld of bevoordeelt, immers heeft/hebben zij een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , ten bedrage van (ongeveer) € 170.984,83, gecedeerd aan [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] voor een bedrag van (ongeveer) € 10.000,--, waarop vervolgens die betaling van (ongeveer) € 10.000,-- in mindering is gebracht op (een) openstaande factu(u)r(en) en/of vordering(en) van [medeverdachte 1] en/of [vennootschap] aan/op [medeverdachte 2] ,
zulks terwijl hij, verdachte, tezamen en in vereniging met een of meer ander(en), althans alleen, (telkens) opdracht heeft gegeven tot het/de vorenomschreven strafbare feit(en), althans feitelijk leiding heeft gegeven aan vorenomschreven verboden gedraging(en).
Het hof spreekt verdachte vrij van die onderdelen van de tenlastelegging die hierboven niet bewezen zijn verklaard.
Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het bewezenverklaarde is strafbaar.
Het meest subsidiair bewezenverklaarde levert op:
feitelijk leidinggeven aan het medeplegen van voorafgaand aan het faillissement van een ander, terwijl dit is gevolgd, wetende dat hierdoor een of meer schuldeisers in hun verhaalsmogelijkheden worden benadeeld, zich wederrechtelijk hebben bevoordeeld, begaan door een rechtspersoon.
Strafbaarheid van verdachte
Verdachte is strafbaar omdat geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die maakt dat verdachte niet strafbaar is.
Oplegging van straf
Bij het bepalen van de straf houdt het hof rekening met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte. Het hof overweegt hiertoe in het bijzonder het volgende.
Verdachte heeft feitelijk leidinggegeven aan het door een rechtspersoon begaan van het medeplegen van bankbreuk bij een faillissement van een ander. Door aldus te handelen heeft verdachte eraan meegewerkt dat zijn vennootschap werd bevoordeeld boven de overige concurrente schuldeisers, waardoor deze werden benadeeld in hun verhaalsmogelijkheid.
Het hof heeft bij de strafoplegging gelet op de Justitiële Documentatie van verdachte van 10 september 2026, waaruit blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor enig strafbaar feit.
Het hof heeft gelet op de persoonlijke omstandigheden van verdachte, zoals dit door hem ter terechtzitting in hoger beroep naar voren is gebracht.
Het hof heeft bij de strafoplegging in het bijzonder de ernst van de feiten betrokken. De vennootschap van verdachte had een vordering op [medeverdachte 2] . Door zijn handelen heeft verdachte bijgedragen aan het bevoordelen van zijn eigen onderneming. Andere schuldeisers zijn hierdoor benadeeld. Verdachte heeft hierbij gebruik gemaakt van zijn kennis van juridische constructies, maar heeft dat gedaan in het licht van een klant met wie hij al een jarenlange samenwerking had en waarvan hij ook al jarenlang een substantieel bedrag te vorderen had.
Evenwel acht het hof een onvoorwaardelijke gevangenisstraf niet aan de orde.
Gelet op al het hiervoor overwogene alsmede de hiernavolgende verbeurdverklaring acht het hof alles afwegende een taakstraf van 100 uur, te vervangen door 50 dagen hechtenis, passend en geboden.
Verbeurdverklaring
De vordering die [medeverdachte 2] op [betrokkene 1] had, vloeide voort uit een koopovereenkomst betreffende de woning aan [adres] . Door de onrechtmatige cessie is de vordering voor een bedrag van € 160.984,83 tot het vermogen van [medeverdachte 1] gaan behoren.
[medeverdachte 1] heeft [vennootschap] vervolgens, mede gelet op het hypotheekrecht, de gelegenheid geboden de woning van [betrokkene 1] te kopen. De woning is thans derhalve onderdeel van het vermogen van [vennootschap] , waar verdachte enig aandeelhouder en enig bestuurder van is.
De betreffende vordering is door het advocatenkantoor van verdachte verkregen door middel van het strafbare feit. Vervolgens heeft verdachte de woning ondergebracht bij de holding, waar [medeverdachte 1] , tevens medeverdachte, en het advocatenkantoor onder zijn gebracht. Feitelijk is de verkrijging van de woning door [vennootschap] aldus gefinancierd door [medeverdachte 1] . [vennootschap] was ten tijde van de verkrijging van de woning niet te goeder trouw, nu de enig bestuurder van de vennootschap – verdachte – wist dat de vordering in strijd met artikel 344 Sr was verkregen.
Verdachte kan beschikken over de woning, door middel van zijn rollen bij de vennootschappen.
Gelet op het hiervoor overwogene zal het hof de woning aan [adres] verbeurdverklaren. Het hof stelt de waarde vast op € 218.000,00. Het hof beveelt in geval volledig verhaal uitblijft, de vervangende hechtenis van 360 dagen. Daarnaast bepaalt het hof dat de opbrengst van de woning, voor zover deze uitkomt boven een bedrag van € 160.984,83 terug moet naar de rechthebbende, te weten [medeverdachte 2] .
Wetsartikelen
De straf is gebaseerd op de artikelen 9, 22c, 22d, 33, 33a, 47, 51 en 344 van het Wetboek van Strafrecht.
Deze voorschriften zijn toegepast zoals zij golden op het moment van het bewezenverklaarde.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Verklaart niet bewezen dat de verdachte het primair en subsidiair en meer subsidiair tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het meest subsidiair tenlastegelegde heeft begaan.
Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart het meest subsidiair bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 100 (honderd) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 50 (vijftig) dagen hechtenis.
Verklaart verbeurd het niet in beslag genomen voorwerp, te weten:
- woning ( [adres] ).
Dit arrest is gewezen door mr. G. Dam, mr. J.H.W.R. Orriëns-Schipper en mr. P.L.M. van Gorkom, in aanwezigheid van de griffier mr. L. Dijkman en is uitgesproken op de openbare zitting van het hof van 4 november 2026.