Strafrecht overig

Faillissementsfraude. Het hof veroordeelt de besloten vennootschap voor het medeplegen van voorafgaand aan…

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 4 november 2026

Zaakgegevens

Op 4 november 2026 heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
Zittingsplaats
Zwolle
Datum uitspraak
4 november 2026
Datum publicatie
5 november 2026
Zaaknummer
21-005656-24
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHARL:2026:7137
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Faillissementsfraude. Het hof veroordeelt de besloten vennootschap voor het medeplegen van voorafgaand aan het faillissement van een ander zich wederrechtelijk hebben bevoordeeld tot een geldboete van € 7.500,00. De zaak hangt samen met de strafzaak van de bestuurder van de BV, die eveneens veroordeeld is.

Uitspraak

Afdeling strafrecht

Parketnummer: 21-005656-24

Uitspraakdatum: 4 november 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Zwolle,

gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Overijssel, zittingsplaats, van 16 december 2024 met parketnummer 84-250869-20 in de strafzaak tegen

[verdachte] ,

gevestigd te [adres] .

Hoger beroep

De officier van justitie heeft hoger beroep ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Overijssel.

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 14 oktober 2026 en het onderzoek op de terechtzitting bij de rechtbank.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal, strekkende tot veroordeling van verdachte ten aanzien van het primair ten laste gelegde tot een geldboete van € 50.000,00.

Deze vordering is na voorlezing aan het hof overhandigd.

Verder heeft het hof kennisgenomen van wat verdachte en haar raadsman, mr. J.M. Jansen hebben aangevoerd.

Het vonnis

De rechtbank Overijssel heeft bij vonnis van 16 december 2024, waartegen het hoger beroep is gericht, verdachte vrijgesproken van het aan hem ten laste gelegde.

Het hof komt in dit arrest tot een andere beslissing over het bewijs dan de rechtbank Overijssel. Het hof vernietigt daarom het vonnis en doet opnieuw recht.

Tenlastelegging

Op de zitting bij de rechtbank Overijssel is de tenlastelegging gewijzigd. Aan verdachte is na deze wijziging ten laste gelegd dat:

primair
zij, op een of meer verschillende tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 15 mei 2017 tot en met 25 april 2019,

in de gemeente(n) [plaats] en/of [plaats] en/of [plaats] , althans in Nederland en/of te [plaats] (Duitsland),

tezamen en in vereniging met een of meer ander(en),

als medepleger van [medeverdachte 2] die op 24 april 2018 door de rechtbank Noord-Nederland in staat van faillissement is verklaard,

wetende dat hierdoor een of meer schuldeisers in hun verhaalsmogelijkheden worden benadeeld,

opzettelijk voor en/of tijdens het faillissement

a. a)

enig goed aan de boedel heeft onttrokken of onttrekt, immers heeft/hebben zij:

- onroerend goed en/of (een) opstal(len), gelegen aan [adres] verkocht aan [betrokkene 2] op of omstreeks 15 mei 2017,

en/of

- een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , ten bedrage van (ongeveer) € 170.984,83, gecedeerd aan [verdachte] en/of [vennootschap] voor een bedrag van (ongeveer) € 10.000,=,

en/of

b)

een van de schuldeisers van [medeverdachte 2] (te weten [verdachte] en/of [vennootschap] ) op enige wijze wederrechtelijk heeft bevoordeeld of bevoordeelt, immers heeft/hebben zij een vordering een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , ten bedrage van (ongeveer) € 170.984,83, gecedeerd aan [verdachte] en/of [vennootschap] voor een bedrag van (ongeveer) € 10.000,=, waarop vervolgens die betaling van (ongeveer) € 10.000,= in mindering is gebracht op (een) openstaande factu(u)r(en) en/of vordering(en) van [verdachte] en/of [vennootschap] op [medeverdachte 2] ;

subsidiair
zij, op een of meer verschillende tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 15 mei 2017 tot en met 25 april 2019,

in de gemeente(n) [plaats] en/of [plaats] en/of [plaats] , althans in Nederland en/of te [plaats] (Duitsland),

tezamen en in vereniging met een of meer ander(en),

Ingeval van het faillissement van [medeverdachte 2] die op 24 april 2018 door de rechtbank Noord-Nederland in staat van faillissement is verklaard,

wetende dat hierdoor een of meer schuldeisers in hun verhaalsmogelijkheden worden benadeeld,

opzettelijk voor en/of tijdens het faillissement

a. a)

enig goed aan de boedel heeft onttrokken of onttrekt, immers heeft/hebben zij een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , (ten bedrage van (ongeveer) € 170.984,83), gecedeerd aan [verdachte] en/of [vennootschap] voor een bedrag van (ongeveer) € 10.000,=,

en/of

b)

een van de schuldeisers van [medeverdachte 2] (te weten [verdachte] en/of [vennootschap] ) op enige wijze wederrechtelijk bevoordeeld of bevoordeelt, immers heeft/hebben zij een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , ten bedrage van (ongeveer) € 170.984,83, gecedeerd aan [verdachte] en/of [vennootschap] voor een bedrag van (ongeveer) € 10.000,=, waarop vervolgens die betaling van (ongeveer) € 10.000,= in mindering is gebracht op (een) openstaande factu(u)r(en) en/of vordering(en) van [verdachte] en/of [vennootschap] op [medeverdachte 2] .

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

Vrijspraak

Standpunt van de advocaat-generaal

De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het primair aan verdachte tenlastegelegde wettig en overtuigend bewezen kan worden verklaard. Hiertoe heeft hij – zakelijk weergegeven – aangevoerd dat er goederen zijn onttrokken aan de boedel van [medeverdachte 2] , te weten een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , welke aan verdachte is gecedeerd, en een woning gelegen aan [adres] . Daarnaast heeft hij aangevoerd dat een faillissement van [medeverdachte 2] al vóór onttrekking van bovengenoemde goederen voorzienbaar is geweest voor verdachte. Dat sprake was van een aanmerkelijke kans op een faillissement blijkt uit het feit dat er meer schulden waren dan baten. Verdachte was zich vervolgens van deze aanmerkelijke kans bewust nu een van haar advocaten jarenlang rechtsbijstand verleende aan [medeverdachte 2] . Deze advocaat was op de hoogte van de betalingsonwil van [medeverdachte 2] , zodat zij wetenschap had van een mogelijk aanstaand faillissement. De gedragingen van de advocaat kunnen worden toegerekend aan verdachte.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft vrijspraak bepleit van het primair en subsidiair aan verdachte ten laste gelegde feit.

Oordeel van het hof

Het hof heeft uit het onderzoek op de zitting en door de inhoud van wettige bewijsmiddelen niet de overtuiging gekregen dat verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan. Het hof overweegt het volgende.

[medeverdachte 2] is bij vonnis van 16 december 2024 door de rechtbank Overijssel veroordeeld voor - onder meer - het als gefailleerde voor of tijdens het faillissement onttrekken van goederen aan de boedel waardoor schuldeisers in hun verhaalsmogelijkheden worden benadeeld en voor het wederrechtelijk bevoordelen van een van zijn schuldeisers voor of tijdens het faillissement (ECLI:NL:RBOVE:2024:6716). Naar het oordeel van het hof hebben verdachte en [medeverdachte 1] , in zijn hoedanigheid van feitelijk leidinggever van verdachte, niet in nauwe en bewuste samenwerking met [medeverdachte 2] hieraan meegewerkt. Daarom spreekt het hof verdachte daarvan vrij.

Bewijsoverweging

Standpunt van de advocaat-generaal

Zoals hierboven weergegeven heeft de advocaat-generaal gerekwireerd tot een bewezenverklaring van het primair aan verdachte ten laste gelegde feit.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft vrijspraak bepleit van het primair en subsidiair aan verdachte ten laste gelegde feit. Hiertoe heeft hij – kort samengevat en zakelijk weergegeven – aangevoerd dat verdachte geen bemoeienis heeft gehad met de verkoop door [medeverdachte 2] van de woning aan [adres] en dat de cessie van de vordering van [medeverdachte 2] op [betrokkene 1] een uitvloeisel was van de door [medeverdachte 2] geaccepteerde voorwaarden waaronder een advocaat van verdachte bereid was om zijn diensten als advocaat te verlenen aan [medeverdachte 2] . Daarnaast was een faillissement van [medeverdachte 2] ten tijde van de verkoop van de woning aan [adres] niet voorzienbaar, nu de schuld van [medeverdachte 2] aan de Belastingdienst door laatstgenoemde was kwijtgescholden en [medeverdachte 2] daardoor in een financieel betere situatie verkeerde.

Oordeel van het hof

Verdachte heeft aangevoerd dat vrijspraak moet volgen. Het hof is van oordeel dat er voldoende wettig en overtuigend bewijs is dat verdachte het aan haar subsidiair tenlastegelegde heeft begaan. Het hof twijfelt niet aan de juistheid en betrouwbaarheid van dat bewijs. Het hof overweegt hiertoe het volgende.

Verdachte is een vennootschap, waarvan [vennootschap] de enig aandeelhouder en enig bestuurder is. [medeverdachte 1] is enig aandeelhouder en enig bestuurder van [vennootschap] en advocaat bij het advocatenkantoor [naam] , dat door verdachte wordt gevoerd. Tevens is [medeverdachte 1] vertegenwoordiger in deze strafzaak van verdachte.

Bij vonnis van de rechtbank Noord-Nederland van 24 april 2018 is [medeverdachte 2] , handelend onder de naam [bedrijf] , in staat van faillissement verklaard. Uit het dossier blijkt dat [medeverdachte 2] er jarenlang een gewoonte van maakte om vermogensbestanddelen bij derden onder te brengen om beslagleggingen door schuldeisers te voorkomen. Daarvoor maakt [medeverdachte 2] gebruik van diverse juridische constructies, maar waardoor hij feitelijk toch een soort van beschikkingsmacht over zijn goederen bleef behouden. Zo heeft [medeverdachte 2] in 2003 de woning gelegen aan [adres] ‘met gesloten beurzen’ verkocht en overgedragen aan zijn voormalig [advocaat] , om zichzelf – naar eigen zeggen – ‘uit de wind te houden’. [medeverdachte 2] had ontdekt dat een onderzoek tegen hem liep door het UWV en de Belastingdienst. Uit vrees voor een mogelijk beslag op de woonboerderij hebben [advocaat] en [medeverdachte 2] afspraken gemaakt om de woonboerderij in eigendom aan [advocaat] over te dragen. De koopsom werd omgezet in een geldlening, waarbij [medeverdachte 2] had bedongen dat hij bij de verkoop van deze woning het eerste recht zou hebben om de woning terug te kopen. Op 8 maart 2017 is [advocaat] veroordeeld door de rechtbank om het perceel te [plaats] om niet terug te leveren aan [medeverdachte 2] . [medeverdachte 1] heeft [medeverdachte 2] in deze procedure bijgestaan.

Twee maanden nadat de woning terugvloeide in het vermogen van [medeverdachte 2] heeft hij dezelfde constructie toegepast met betrekking tot het perceel met de daarop aanwezige restanten van een woonboerderij en verdere opstallen door deze – feitelijk opnieuw met gesloten beurzen – over te dragen aan zijn [betrokkene 2] , waarbij de koopsom verschuldigd bleef en werd omgezet in een lening die per 16 mei 2047 opeisbaar zou zijn. In deze overeenkomst is eveneens opgenomen dat [medeverdachte 2] het exclusieve terugkooprecht kreeg. Deze overeenkomst is op 15 mei 2017 ondertekend door [medeverdachte 2] , [betrokkene 2] en [medeverdachte 1] . [medeverdachte 1] heeft de curator in het faillissement van [medeverdachte 2] hierover namens zijn cliënte [betrokkene 2] geïnformeerd. [medeverdachte 2] heeft verklaard dat hij de woning heeft verkocht aan [betrokkene 2] , omdat [advocaat] nog in hoger beroep kon gaan tegen het vonnis van de rechtbank.

Eenzelfde constructie heeft [medeverdachte 2] gehanteerd bij de overdracht van de woning aan [adres] . Die woning is verkocht aan [betrokkene 1] , waarbij de koopprijs door [betrokkene 1] niet werd voldaan, maar door [medeverdachte 2] als lening werd verstrekt aan [betrokkene 1] met een hypotheekrecht ten behoeve van [medeverdachte 2] .

[medeverdachte 1] heeft meerdere malen verklaard dat hij [medeverdachte 2] jarenlang heeft bijgestaan in civiele procedures. [medeverdachte 2] weigerde echter structureel deze werkzaamheden te betalen. Dit weigerachtige gedrag heeft uiteindelijk geresulteerd in een veroordelend vonnis van de rechtbank Noord-Nederland van 4 september 2013, waarin [medeverdachte 2] werd veroordeeld tot betaling van een bedrag van € 98.215,00 aan verdachte. Ook na dit vonnis bleef [medeverdachte 1] [medeverdachte 2] bijstaan, waardoor de schuld van [medeverdachte 2] aan verdachte flink is opgelopen tot een bedrag van € 154.596,52 per 31 december 2016.

Bij brief van 26 mei 2014 heeft [medeverdachte 2] gemeld dat de kantonrechter van de Rechtbank Noord-Nederland hem bij vonnis van 21 mei 2014 heeft veroordeeld tot betaling in de kwestie [naam] . [medeverdachte 1] heeft [medeverdachte 2] erop gewezen dat [naam] naar verwachting het faillissement van [medeverdachte 2] zal aanvragen zodra dit vonnis onherroepelijk wordt. [medeverdachte 2] heeft daarop hoger beroep ingesteld. Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft in dit hoger beroep in de zaak [naam] en in het samenhangend hoger beroep van de [pensioenfonds] cs arrest gewezen op 4 april 2017, waarin [medeverdachte 2] wordt veroordeeld tot betaling van een bedrag van € 251.223,86 met kosten en rente. [medeverdachte 2] is in deze procedure bijgestaan door een andere advocaat, eveneens werkzaam bij het advocatenkantoor [naam] , dat door verdachte wordt gevoerd, tevens kantoorgenoot van [medeverdachte 1] . [medeverdachte 1] heeft verklaard dat hij geen bemoeienis heeft gehad met deze procedure, maar wel op de hoogte is geraakt van de uitkomst daarvan.

Op 11 april 2017 zijn [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] overeengekomen de vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] te cederen aan verdachte. Deze overeenkomst is op 11 april 2017 namens verdachte ondertekend door [medeverdachte 1] en door [medeverdachte 2] . In deze overeenkomst staat vermeld dat de Ontvanger van de Belastingdienst onder [betrokkene 1] beslag heeft gelegd ten laste van [medeverdachte 2] voor een bedrag van € 550.000,00. Op dat moment is verdachte er dus van op de hoogte dat [medeverdachte 2] een flinke schuld heeft aan de Belastingdienst. [medeverdachte 2] is in onderhandeling getreden met de Ontvanger teneinde een regeling te treffen, maar blijkens de overeenkomst was ten tijde van het opmaken en ondertekenen van de overeenkomst op 11 april 2017 daarover nog geen overeenstemming bereikt. Op dezelfde dag is uiteindelijk wel een vaststellingsovereenkomst tussen [medeverdachte 2] en de Ontvanger tot stand gekomen. Bij brief van 19 april 2017 is [medeverdachte 1] door de Ontvanger geïnformeerd over het doorhalen van het beslag op de woning in [plaats] en het opheffen van het ten laste van [medeverdachte 2] onder [betrokkene 1] gelegde beslag. Op 7 juni 2017 is de akte van cessie vervolgens ingeschreven in het daarvoor bestemde register.

Op 17 januari 2018 hebben [pensioenfondsen] het faillissement van [medeverdachte 2] aangevraagd nu zij een bedrag van € 336.764,35 van [medeverdachte 2] te vorderen hebben. Hieraan ligt voornoemd arrest van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 4 april 2017 ten grondslag. In deze procedure is [medeverdachte 2] bijgestaan door een andere advocaat, werkzaam bij het advocatenkantoor [naam] , dat door verdachte wordt gevoerd, tevens kantoorgenoot van [medeverdachte 1] . Op 24 april 2018 heeft de Rechtbank Noord-Nederland het faillissement van [medeverdachte 2] uitgesproken.

Bankbreuk ex artikel 344, eerste lid, onder sub b, van het Wetboek van Strafrecht (Sr)

Vaststaat dat [medeverdachte 2] op 24 april 2018 door de rechtbank Noord-Nederland in staat van faillissement is verklaard. Het hof ziet zich voor de vraag gesteld of verdachte wederrechtelijk is bevoordeeld door het aan haar cederen van de vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] . Tevens dient het hof de vraag te beantwoorden of het faillissement van [medeverdachte 2] voorzienbaar was voor verdachte.

[medeverdachte 1] was jarenlang betrokken bij de handel en wandel van [medeverdachte 2] en goed geïnformeerd over diens financiële situatie. Door het bijstaan van [medeverdachte 2] in diverse procedures was verdachte tevens bekend met de slechte – zelfs onwillige – betalingsmoraal van [medeverdachte 2] . [medeverdachte 2] had in de loop der jaren een flinke schuld opgebouwd bij het kantoor van verdachte. Verdachte was bovendien bekend met de procedure tegen de Stichting bedrijfstakpensioenfonds cs en heeft [medeverdachte 2] in 2014 al gewaarschuwd voor een mogelijk faillissement. Daarnaast was er sprake van een flinke schuld bij de Belastingdienst. Ondertussen was [medeverdachte 2] structureel bezig om zijn onroerend goed zoveel mogelijk bij derden onder te brengen om beslagleggingen door schuldeisers te voorkomen, terwijl [medeverdachte 2] wel een vinger in de pap hield met betrekking tot dit onroerend goed. Verdachte was hiermee bekend: [medeverdachte 1] , in zijn hoedanigheid van advocaat van het advocatenkantoor dat verdachte voerde, heeft [medeverdachte 2] ook geholpen in het opstellen van overeenkomsten en het voeren van procedures hierover.

Na diverse pogingen om haar vordering van [medeverdachte 2] betaald te krijgen, heeft verdachte getracht door middel van een overeenkomst tot cessie een betalingszekerheid tot stand te brengen om haar vordering veilig te stellen. Dit is in de overeenkomst van 11 april 2017 geëffectueerd op een moment dat verdachte ermee bekend was dat [medeverdachte 2] een regeling met de Belastingdienst tot stand wilde brengen en de beslagleggingen onder [betrokkene 1] en op de woning in [plaats] zouden komen te vervallen. Dat zou met zich brengen dat er voor verdachte een goede, althans betere, uitgangspositie zou ontstaan om haar vordering via [betrokkene 1] dan wel via verkoop van de woning in [plaats] betaald te krijgen. Hiermee heeft verdachte zich bevoordeeld ten opzichte van andere schuldeisers van [medeverdachte 2] , waardoor de andere schuldeisers van [medeverdachte 2] zijn benadeeld.

Nu de overeenkomst tot cessie tussen verdachte en [medeverdachte 2] dateert van 11 april 2017 is het de vraag of het faillissement van [medeverdachte 2] op die datum al voorzienbaar was en er sprake is van wederrechtelijk handelen. Het hof beantwoordt die vraag bevestigend, gelet op alle hiervoor weergegeven feiten en omstandigheden.

[medeverdachte 1] heeft [medeverdachte 2] al in 2014 gewaarschuwd dat een faillissement op de loer lag als hij de schulden aan het pensioenfonds niet zou betalen. Ondanks dat [medeverdachte 2] meerdere malen door [medeverdachte 1] erop is gewezen dat hij zijn vorderingen diende te voldoen, liet [medeverdachte 2] zich nergens iets aan aangelegen liggen: hij weigerde de pensioenfondsen te betalen, met als gevolg een meer dan aanmerkelijke kans op een faillissement. Verdachte kende de slechte betalingsmoraal van [medeverdachte 2] . [medeverdachte 1] heeft ter terechtzitting in hoger beroep ook verklaard dat [medeverdachte 2] er een sport van maakte om niet te betalen en te kijken hoe ver hij daarin kon gaan. Dit is in grote lijnen een herhaling van zijn eerder in het strafproces afgelegde verklaringen. Uit de hiervoor weergegeven structurele werkwijze van [medeverdachte 2] blijkt naar het oordeel van het hof meer dan een slechte betalingsmoraal. Daar komt bij dat, los van de vraag of iemand kan betalen, het ook kan zijn dat een faillissement volgt wanneer iemand onwillig is te betalen. [medeverdachte 2] had met al zijn vorderingen de gewoonte om niet te betalen. Om die reden had verdachte rekening moeten houden met de omstandigheid dat [medeverdachte 2] failliet zou worden verklaard.

Verdachte was ook bekend met het arrest van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 4 april 2017. Een week later is de overeenkomst met [medeverdachte 2] definitief geworden.

Verdachte heeft aangevoerd dat al in 2015 met [medeverdachte 2] was afgesproken dat [medeverdachte 1] hem in de procedure tegen [advocaat] wilde bijstaan, maar dat na ommekomst van de procedure in eerste aanleg ofwel zijn vordering op [betrokkene 1] aan verdachte zal worden overgedragen ofwel een eerste recht van hypotheek zal worden gevestigd op het onroerend goed te [plaats] ten behoeve van verdachte. Het eerste – de cessie – is geëffectueerd in de overeenkomst van 11 april 2017, een week na de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 4 april 2017. Zoals hiervoor overwogen was een faillissement van [medeverdachte 2] op dat moment al voorzienbaar. Het had op de weg van verdachte gelegen om deze afspraak niet meer te voltooien. Daarnaast merkt het hof op dat ook in 2015 zich al de situatie voordeed dat [medeverdachte 2] van alles deed om vermogen te onttrekken aan het gezicht van zijn schuldeisers en [medeverdachte 2] een aanzienlijke schuld had. Ook op dat moment diende verdachte ernstig rekening te houden met het feit dat [medeverdachte 2] in staat van faillissement zou worden verklaard.

Daarnaast merkt het hof nog op dat de overeenkomst van cessie tussen verdachte en [medeverdachte 2] alle kenmerken heeft van een overdracht tot zekerheid van betaling van de vordering nu het meerdere boven de vordering teruggaat naar [medeverdachte 2] . Door het in deze vorm te gieten werd aan [medeverdachte 2] de mogelijkheid geboden te doen voorkomen alsof de vordering niet meer tot zijn vermogen behoorde.

Het hof is dan ook van oordeel dat gelet op het vorenstaande in onderlinge samenhang bezien verdachte door de cessie is bevoordeeld in het vooruitzicht van een faillissement van [medeverdachte 2] .

Toerekening aan de rechtspersoon en medeplegen

Het ten laste gelegde handelen van [verdachte] past in de normale bedrijfsvoering van de rechtspersoon. Uit de verklaring van [medeverdachte 1] en de gegevens van de Kamer van Koophandel blijkt dat de handelingen werden verricht door haar indirect en enige bestuurder, zijnde [medeverdachte 1] . Eveneens is het handelen van [medeverdachte 1] de vennootschap dienstig geweest en vonden de handelingen plaats in de sfeer van de rechtspersoon.

Nu de vordering op [betrokkene 1] met het hypotheekrecht op de woning in [plaats] in het vermogen van verdachte terecht zijn gekomen, is verdachte aan te merken als bevoordeelde partij. De nauwe en bewuste samenwerking tussen de rechtspersoon en [medeverdachte 2] ziet hierop.

Het hof acht op grond van hetgeen hiervoor is overwogen het subsidiair ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen.

Bewezenverklaring

Het hof acht op grond van de inhoud van wettige bewijsmiddelen, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het subsidiair tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

subsidiair
zij, op een of meer verschillende tijdstip(pen) in of omstreeks de periode van 15 mei 2017 tot en met 25 april 2019, in de gemeente(n) [plaats] en/of [plaats] en/of [plaats] , althans in Nederland en/of te [plaats] (Duitsland),

tezamen en in vereniging met een of meer ander(en), ingeval van het faillissement van [medeverdachte 2] die op 24 april 2018 door de rechtbank Noord-Nederland in staat van faillissement is verklaard,

wetende dat hierdoor een of meer schuldeisers in hun verhaalsmogelijkheden worden benadeeld, opzettelijk voor en/of tijdens het faillissement

a)

enig goed aan de boedel heeft onttrokken of onttrekt, immers heeft/hebben zij een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , (ten bedrage van (ongeveer) € 170.984,83), gecedeerd aan [verdachte] en/of [vennootschap] voor een bedrag van (ongeveer) € 10.000,=, en/of

b)

een van de schuldeisers van [medeverdachte 2] (te weten [verdachte] en/of [vennootschap] ) op enige wijze wederrechtelijk heeft bevoordeeld of bevoordeelt, immers heeft/hebben zij een vordering die [medeverdachte 2] had op [betrokkene 1] , ten bedrage van (ongeveer) € 170.984,83, gecedeerd aan [verdachte] en/of [vennootschap] voor een bedrag van (ongeveer) € 10.000,--. waarop vervolgens die betaling van (ongeveer) € 10.000,-- in mindering is gebracht op (een) openstaande factu(u)r(en) en/of vordering(en) van [verdachte] en/of [vennootschap] op [medeverdachte 2] .

Het hof spreekt verdachte vrij van die onderdelen van de tenlastelegging die hierboven niet bewezen zijn verklaard.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde is strafbaar.

Het subsidiair bewezenverklaarde levert op:

medeplegen van voorafgaand aan het faillissement van een ander, terwijl dit is gevolgd, wetende dat hierdoor een of meer schuldeisers in hun verhaalsmogelijkheden worden benadeeld enig goed zich wederrechtelijk hebben bevoordeeld.

Strafbaarheid van verdachte

Verdachte is strafbaar omdat geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die maakt dat verdachte niet strafbaar is.

Oplegging van straf

Bij het bepalen van de straf houdt het hof rekening met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan, het maatschappelijk functioneren van verdachte en haar financiële draagkracht. Het hof overweegt hiertoe in het bijzonder het volgende.

Verdachte heeft zich op aldus bewezenverklaarde wijze schuldig gemaakt aan het medeplegen van bankbreuk bij faillissement van een ander. Zodoende heeft zij zichzelf bevoordeeld boven de overige concurrente schuldeisers.

Het hof heeft bij de strafoplegging gelet op het uittreksel van de Justitiële Documentatie van verdachte, waaruit blijkt dat verdachte niet eerder voor enig strafbaar feit is veroordeeld.

Het hof heeft bij de strafoplegging eveneens acht geslagen op het feit dat [medeverdachte 1] indirect directeur en enig aandeelhouder is van verdachte. De verbeurdverklaring van de woning, welke is ondergebracht in [vennootschap] , die het hof heeft uitgesproken in de zaak tegen [medeverdachte 1] , raakt ook verdachte, nu verdachte de vordering op [medeverdachte 2] hierdoor niet meer kan innen.

Gelet op het hiervoor overwogene acht het hof een geldboete van € 7.500,00 passend en geboden.

Wetsartikelen

De straf is gebaseerd op de artikelen 23, 24 en 344 van het Wetboek van Strafrecht.

Deze voorschriften zijn toegepast zoals zij golden op het moment van het bewezenverklaarde.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart niet bewezen dat de verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het subsidiair tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het subsidiair bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een geldboete van € 7.500,00 (zevenduizend vijfhonderd euro).

Dit arrest is gewezen door mr. G. Dam, mr. J.H.W.R. Orriëns-Schipper en mr. P.L.M. van Gorkom, in aanwezigheid van de griffier mr. L. Dijkman en is uitgesproken op de openbare zitting van het hof van 4 november 2026.

Wanneer hierna wordt verwezen naar paginanummers, zijn dit pagina’s uit het dossier van de FIOD/Belastingdienst met nummer 64808/Geraldton. Tenzij hieronder anders wordt vermeld, wordt steeds verwezen naar bladzijden van een in de wettelijke vorm, door daartoe bevoegde personen, opgemaakt proces-verbaal. Een ander geschrift, te weten een uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel (DOC-100), opgenomen op pagina 1126 en 1127. Een ander geschrift, te weten een uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel (DOC-101), opgenomen op pagina 1132. Een vonnis van de rechtbank Noord-Nederland van 24 april 2018 (DOC-001), opgenomen op pagina 614 e.v. Een vonnis van de rechtbank Noord-Nederland van 4 mei 2016 (DOC-180), opgenomen op pagina 1422 e.v. Een vonnis van de rechtbank Noord-Nederland van 8 maart 2017 (DOC-181), opgenomen op pagina 1431 e.v. Andere geschriften, te weten een overeenkomst van geldlening van 15 mei 2017 (DOC-182), opgenomen op pagina’s 1436-1437 en een overeenkomst van 15 mei 2017 (DOC-183), opgenomen op pagina’s 1438-1439). De verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting van het gerechtshof op 14 oktober 2026. Een ander geschrift, te weten een brief met bijlagen van verdachte van 11 januari 2019 (DOC-011), opgenomen op pagina 635 e.v. Proces-verbaal van verhoor van verdachte [medeverdachte 2] van 14 oktober 2020 (V01-002), opgenomen op pagina 81 e.v. Andere geschriften, te weten een overeenkomst van 27 juni 2003 (DOC-184), opgenomen op pagina 1453 e.v. en een akte van hypotheekrecht van 27 juni 2003 (DOC-184), opgenomen op pagina 1456 e.v. De verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting van het gerechtshof op 14 oktober 2026. Een ander geschrift, te weten een brief van verdachte aan [medeverdachte 2] van 26 mei 2014 (DOC-126), opgenomen op pagina 1211. Een arrest van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 4 april 2017 (DOC-041), opgenomen op pagina 744 e.v. De verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting van het gerechtshof van 14 oktober 2026. Een ander geschrift, te weten een overeenkomst van 11 april 2017 (DOC-188), opgenomen op pagina 1483 e.v. Een ander geschrift, te weten een vaststellingsovereenkomst van 11 april 2017 (DOC-118), opgenomen op pagina 1178 e.v. Een ander geschrift, te weten een brief van de Ontvanger van de belastingdienst van 19 april 2017 (DOC-025), opgenomen op pagina 696. Een ander geschrift, te weten een akte van cessie van 7 juni 2017 (DOC-014), opgenomen op pagina 650 e.v. Een ander geschrift, te weten een verzoek tot faillietverklaring van 17 januari 2018 (DOC-041), opgenomen op pagina 739 e.v. Een ander geschrift, te weten een brief van 30 juli 2015, gevoegd bij de processtukken door het openbaar ministerie op 26 juli 2023. Een ander geschrift, te weten een uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel (DOC-100), opgenomen op pagina 1126 en 1127 en een ander geschrift, te weten een uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel (DOC-101), opgenomen op pagina 1132.