Strafrecht overig

Het hof spreekt na terugwijzing door de Hoge Raad verdachte vrij van de tenlastegelegde oplichtingen. Het hof…

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 10 november 2026

Zaakgegevens

Op 10 november 2026 heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
Zittingsplaats
Arnhem
Datum uitspraak
10 november 2026
Datum publicatie
10 november 2026
Zaaknummer
21-003704-24
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHARL:2026:7204
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Het hof spreekt na terugwijzing door de Hoge Raad verdachte vrij van de tenlastegelegde oplichtingen.

Het hof legt een straf op voor de door de Hoge Raad in stand gelaten bewezenverklaarde feiten (met name mensenhandel). Het hof legt ook schadevergoedingsmaatregelen op en beslist over het beslag.

Uitspraak

Afdeling strafrecht

Parketnummer:21-003704-24

Uitspraakdatum:10 november 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Arnhem, gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de Rechtbank Gelderland, zittingsplaats Arnhem, van 10 mei 2019 met parketnummer 05-881714-17, gewezen - na terugwijzing door de Hoge Raad der Nederlanden bij arrest van 3 september 2024 - op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de Rechtbank Gelderland, zittingsplaats Arnhem, van 10 mei 2019 met parketnummer 05-881714-17 in de strafzaak tegen

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] 1993 in [geboorteplaats] ,

wonende te [woonplaats] .

Procesverloop

Eerste aanleg

Verdachte is door de Rechtbank Gelderland, zittingsplaats Arnhem, bij vonnis van 10 mei 2019 – kort gezegd – vrijgesproken voor mensenhandel en enkele daaraan gekoppelde feiten. Verdachte is veroordeeld voor – kort gezegd – oplichtingen ontucht met een minderjarige. Daarvoor heeft de rechtbank aan verdachte een gevangenisstraf opgelegd van dertig (30) maanden, met aftrek van voorarrest. Er is beslag teruggegeven en de vordering van de [benadeelde partij 5] is gedeeltelijk toegewezen.

Hoger beroep

Zowel verdachte als de officier van justitie heeft tegen dit vonnis hoger beroep ingesteld.

Dit hof heeft bij arrest van 29 april 2022 verdachte veroordeeld voor – kort gezegd – mensenhandel, oplichting, ontucht met iemand die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren heeft bereikt, (mede) bestaande uit het seksueel binnendringen van het lichaam, en mensenhandel ten aanzien van een minderjarige.

Daarvoor heeft het hof aan verdachte een gevangenisstraf opgelegd van vier (4) jaren, waarvan acht (8) maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaren, met aftrek van voorarrest, en met teruggave van beslag en met (gedeeltelijke) toewijzing van de vorderingen van de benadeelde partijen.

Hoge Raad

De Hoge Raad heeft bij arrest van 3 september 2024 de uitspraak van het hof vernietigd, maar uitsluitend voor wat betreft de beslissingen over het onder 1B (oplichting van [benadeelde partij 1] , 1E ( [benadeelde partij 2] ) en 1F ( [benadeelde partij 3] ) tenlastegelegde en de strafoplegging, met uitzondering van de aan de verdachte opgelegde schadevergoedingsmaatregelen ten behoeve van [benadeelde partij 4] , [benadeelde partij 5] en [benadeelde partij 6] .


De Hoge Raad heeft vervolgens de zaak teruggewezen.

Onderzoek van de zaak

Het hof heeft bij de beslissing betrokken wat er op de zitting van het hof van 27 oktober 2026 en wat er op de zitting bij de rechtbank besproken is.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overhandigd. Verder heeft het hof kennisgenomen van wat er namens de verdachte door zijn raadsman, mr. R.J. Laatsman, is aangevoerd en van wat er door mr. P.W.M. Soekhai, advocaat van de [benadeelde partij 1] , is aangevoerd.

Het vonnis waarvan beroep

Gelet op het verloop van de procedure is – met inachtneming van de uitspraak van de Hoge Raad van 3 september 2024 – alleen aan het oordeel van het hof onderworpen het onder feit 1B, 1E en 1F tenlastegelegde, de strafoplegging en de schadevergoedingsmaatregel met betrekking tot [benadeelde partij 1] en [benadeelde partij 2] , nu de bewezenverklaring met betrekking tot het tenlastegelegde onder feit 1A, feit 4 en feit 5 in stand is gebleven, evenals de beslissingen ten aanzien van de vorderingen van alle benadeelde partijen.

Het hof zal het vonnis waarvan beroep – voor zover nog aan het oordeel van het hof onderworpen – vernietigen omdat het tot een vrijspraak komt van het onder 1B, 1E en 1F tenlastegelegde. Het hof zal een straf opleggen voor de door de Hoge Raad in stand gelaten bewezenverklaringen en een beslissing nemen over de vernietigde schadevergoedingsmaatregelen. Het hof zal daarom in zoverre opnieuw rechtdoen.

Tenlastelegging

Aan verdachte is – voor zover na terugwijzing door de Hoge Raad nog aan de orde – tenlastegelegd dat:

Feit 1B
B: oplichting van [benadeelde partij 1]
hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van september 2014 tot en met 17 april 2015 te [plaats] , althans in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, (telkens) met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [benadeelde partij 1] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten-- afgifte van meerdere, althans één mobiele telefoon(s) en/of contract(en), in elk geval van enig goed, en/of liet aangaan van een schuld, te weten liet afsluiten van meerdere, althans één telefoonabonnement(en) door indringende wijze tegen [benadeelde partij 1] te zeggen dat er een bedrijf was dat abonnementen kon verwijderen uit liet systeem en/of dat een abonnement geen gevolgen had en/of-- dat liet veilig was en/of dat zij later meer geld zou krijgen en/of dat zij liet voor [naam] deed althans woorden van gelijke aard en/of strekking, waardoor [benadeelde partij 1] werd bewogen tot voornoemde afgifte en/of liet aangaan van voornoemde schuld;

Feit 1E
E: oplichting van [benadeelde partij 2]
hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 18 februari 2016 tot en met 10 maart 2016 te [plaats] , althans in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, (telkens) met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [benadeelde partij 2] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten afgifte van meerdere, althans één mobiele telefoon(s)en/of contract(en),in elk geval van enig goed, en/of — het aangaan van een schuld, te weten het afsluiten van meerdere, althans één telefoonabonnement(en) door op indringende wijze tegen [benadeelde partij 2] te zeggen dat hij iemand kent binnen het hoofdkantoor die het abonnement weer van naam konden halen, althans woorden van gelijke aard en/of strekking, waardoor [benadeelde partij 2] werd bewogen tot voornoemde afgifte en/of het aangaan van voornoemde schuld;

Feit 1F
F: oplichting van [benadeelde partij 3]
hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 4 mei 2016 tot en met 13 mei 2016 te [plaats] . althans in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, (telkens) met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [benadeelde partij 3] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten afgifte van meerdere, althans één mobiele telefoon(s) en/of contract(en), in elk geval van enig goed, en/of het aangaan van een schuld, te weten het afsluiten van meerdere, althans één telefoon abonnement(en) door op indringende wijze tegen [benadeelde partij 3] te zeggen dat hij mensen kende die werkten bij een bedrijf en/of dat deze mensen het abonnement konden verwijderen uit het systeem en/of dat zij geen rekeningen zou krijgen, althans woorden van gelijke aard en/of strekking, waardoor [benadeelde partij 3] werd bewogen tot voornoemde afgifte en/of het aangaan van voornoemde schuld.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

Vrijspraak

Het hof heeft uit het onderzoek op de zitting niet door de inhoud van wettige

bewijsmiddelen de overtuiging gekregen dat verdachte het onder 1B, 1E en 1F tenlastegelegde heeft begaan. Daarom spreekt het hof verdachte daarvan vrij.

Het hof overweegt daartoe het volgende.

Naar het oordeel van het hof staat op basis van het voorhanden bewijsmateriaal met betrekking tot het afsluiten van telefoonabonnementen vast dat de handelwijze van verdachte, zijn voorstellen aan [benadeelde partij 1] , [benadeelde partij 2] en/of [benadeelde partij 3] en de wijze waarop hij hen probeerde te overtuigen, een samenweefsel van verdichtsels opleveren als bedoeld in artikel 326 van het Wetboek van Strafrecht. Het hof kan evenwel niet buiten redelijke twijfel vaststellen dat [benadeelde partij 1] , [benadeelde partij 2] en [benadeelde partij 3] daardoor werden bewogen tot het op hun naam afsluiten van de telefoonabonnementen en het aangaan van een schuld. Zij hebben namelijk alle drie hun bedenkingen geuit, maar stonden open voor het idee om er geld mee te verdienen. Zo heeft [benadeelde partij 1] bij de politie verklaard dat zij ‘het gevoel had dat het niet klopte’. [benadeelde partij 3] heeft verklaard dat zij ‘aan de ene kant wel dacht dat het fout was’. [benadeelde partij 2] vertelt (in een audiobestand) aan haar vriendin over het afsluiten van abonnementen en zegt “wij gaan zwaar veel maken”. Uiteindelijk hebben alle drie genoemde aangeefsters, ondanks hun twijfel dat het niet goed was wat zij deden, zelf de keuze gemaakt om mee te gaan in het voorstel van verdachte om telefoonabonnementen af te sluiten op hun naam en/of de daarbij verkregen telefoons aan verdachte af te geven.

Oplegging van straf en/of maatregel

Nu verdachte – na terugwijzing – wordt vrijgesproken van de onder 1B, 1E en 1F tenlastegelegde oplichtingen, dient het hof aan verdachte een straf op te leggen voor de feiten waarvan de bewezenverklaring door het hof in zijn arrest van 29 april 2022 na het arrest van de Hoge Raad in deze zaak van 3 september 2024 in stand is gebleven (Hoge Raad 7 september 2010, ECLI:NL:HR:2010:BM693), zijnde de onder 1A en 4 en 5 bewezenverklaarde feiten.

Bij de strafoplegging heeft het hof ook de omstandigheden waaronder de verdachte de feiten heeft begaan en zijn persoonlijke omstandigheden betrokken. Het hof zal dit nader uitleggen.

De feiten waarvan verdachte nu wordt vrijgesproken, maken naar het oordeel van het hof feitelijk en qua gedragingen ook deel uit van de eerder door het hof bewezenverklaarde mensenhandel. Het hof is van oordeel dat de hoogte van de eerder opgelegde gevangenisstraf voor een groot deel is bepaald door de ernst en de zwaarte van de bewezenverklaarde mensenhandel.

Verdachte is onder valse voorwendselen met vier jonge vrouwen een relatie aangegaan. Deze vrouwen wisten niet dat verdachte van plan was ze financieel en seksueel te misbruiken, maar kwamen daar gaandeweg de relatie achter toen het misbruik al was begonnen. Twee van de vier vrouwen hebben seksuele handelingen moeten verrichten met een derde en deze handelingen moeten filmen terwijl ze dat niet wilden. Er is daardoor inbreuk gemaakt op hun lichamelijke integriteit. Deze vrouwen zijn door toedoen van verdachte schulden aangegaan, doordat zij onder de invloedsfeer van verdachte en zijn medeverdachte telefoonabonnementen hebben afgesloten. De vrouwen hebben hiervan nog lang de (financiële) gevolgen van ondervonden.

De twee vrouwen met wie de verdachte geen relatie had, zijn ook door hem misleid. Ook zij hebben telefoonabonnementen afgesloten en hebben daardoor flinke schulden opgelopen.

Een van de twee heeft bovendien tegen haar wil (onbeschermde) seks met verdachte en zijn ‘neef’ moeten hebben. Ook in haar geval is sprake van een inbreuk op haar lichamelijke integriteit. Verdachte is bovendien een seksuele relatie aangegaan met een 14-jarig meisje, terwijl hij toen 22 jaar oud was. Hij had een seksfilm van haar en dreigde die film aan anderen te verstrekken als zij niet deed wat hij zei. Zij heeft ook een keer gelijktijdig seks moeten hebben met verdachte en een andere man.

Deze feiten zijn niet alleen ernstig, het gaat ook om een groot aantal slachtoffers, namelijk zeven in totaal. Het betreft bovendien jonge vrouwen, een daarvan was een meisje van slechts 14 jaar oud. Gelet op de ernst van de feiten en het aantal slachtoffers kan niet worden volstaan met een andere straf dan een gevangenisstraf met een fors onvoorwaardelijk deel.

Verdachte heeft geen enkele compassie gehad met zijn slachtoffers: niet op het moment dat hij inbreuk maakte op hun lichamelijke integriteit, niet op het moment dat hij ze heeft misleid, en ook niet op het moment dat hij ze in de schulden heeft gestort.

Het hof houdt bij de strafoplegging in het voordeel van de verdachte rekening met de omstandigheid dat de feiten meer dan twaalf tot negen jaar geleden zijn gepleegd. Verdachte was toen 20 tot 23 jaar oud. Inmiddels is hij 32 jaar oud en heeft hij - naar het zich laat aanzien - zijn leven op orde. Volgens zijn justitiële documentatie is hij ook niet opnieuw met politie en justitie in aanraking gekomen.

Bij de strafoplegging houdt het hof in het bijzonder rekening met de volgende omstandigheden:

  • Er is in de fase na terugwijzing door de Hoge Raad opnieuw sprake van schending van de redelijke termijn. Het arrest van de Hoge Raad werd gewezen op 3 september 2024 en het hof doet uitspraak in deze zaak op 11 november 2026.

  • Verdachte werd op 15 mei 2018 in verzekering gesteld en heeft onafgebroken tot 3 januari 2020 in voorarrest doorgebracht, in totaal ongeveer twintig (20) maanden. Verdachte is nu weer ruim 6 jaar op vrije voeten.

Het hof zal, alles afwegende, een groot deel van de op te leggen gevangenisstraf voorwaardelijk opleggen, om te voorkomen dat verdachte nu weer geruime tijd in detentie zal moeten doorbrengen, wat thans onevenredig grote gevolgen voor zijn leven zou hebben. Alles overwegend zal het hof, aan verdachte opleggen een gevangenisstraf van achtendertig (38) maanden, waarvan achttien (18) maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaren.

Beslag

Het hof zal de teruggave gelasten van de onder verdachte inbeslaggenomen voorwerpen, nu de strafvordering zich daartegen niet langer verzet.

De schadevergoedingsmaatregel

Overeenkomstig het bepaalde in het arrest van de Hoge Raad van 3 september 2024 moet het hof ook opnieuw een beslissing te nemen over de door de advocaat-generaal gevorderde schadevergoedingsmaatregel met betrekking tot de civiele vorderingen van [benadeelde partij 1] en [benadeelde partij 5] . Het hof zal, om te bevorderen dat de schade door verdachte wordt vergoed, de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht opleggen op de hierna te noemen wijze.

Wetsartikelen

De straf is gebaseerd op de artikelen 14a, 14b, 14c, 36f, 57, 245 en 273f van het Wetboek van Strafrecht.

Deze voorschriften zijn toegepast zoals zij golden op het moment van het bewezenverklaarde.

BESLISSING

Het hof:

Verklaart niet bewezen dat de verdachte het onder 1B, 1E en 1F tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Veroordeelt de verdachte ten aanzien van de bij arrest van het hof van 29 april 2022 onder 1A, 4 en 5 bewezenverklaarde feiten tot een gevangenisstraf voor de duur van 38 (achtendertig) maanden.

Bepaalt dat een gedeelte van de gevangenisstraf, groot 18 (achttien) maanden, niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Beslag

Gelast de teruggave aan de verdachte van de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten:

- het rijbewijs van verdachte;

- een IPhone (IBN code: K.01.01.001).

Schadevergoedingsmaatregel

[benadeelde partij 1]

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd , ter zake van het onder 1A bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 9.008,01 (negenduizend acht euro en één cent) bestaande uit € 6.508,01 (zesduizend vijfhonderdacht euro en één cent) materiële schade en € 2.500,00 (tweeduizend vijfhonderd euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 70 (zeventig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van de aan hem opgelegde betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op

2 juni 2015 en van de immateriële schade op 13 februari 2019.

[benadeelde partij 2]

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [benadeelde partij 2], ter zake van het onder 1A bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 1.300,10 (duizend driehonderd euro en tien cent) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 13 (dertien) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van de hem opgelegde betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 10 maart 2016.

Dit arrest is gewezen door mr. R.H. Koning, mr. J. Steenbrink en mr. I.C.E. Draisma, in aanwezigheid van de griffier mr. A.C. Wormgoor en is uitgesproken op de openbare zitting van het hof van 10 november 2026.

Proces-verbaal van het in dezelfde zaak voorgevallene ter openbare terechtzitting van het gerechtshof van 10 november 2026.

Tegenwoordig:

mr. J. Steenbrink, voorzitter,

mr. N.M. Smits, advocaat-generaal,

mr. I.M.G. van der Lee, griffier.

De voorzitter doet de zaak uitroepen.

De verdachte is niet in de zaal van de terechtzitting aanwezig.

De voorzitter spreekt het arrest uit.

Waarvan is opgemaakt dit proces-verbaal, dat door de voorzitter en de griffier is vastgesteld en ondertekend.