Strafrecht overig

Huiselijk geweld. De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan mishandeling van zijn ex-partner in het…

Gerechtshof Den Haag, 26 november 2024

Zaakgegevens

Op 26 november 2024 heeft het Gerechtshof Den Haag in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
26 november 2024
Datum publicatie
5 november 2026
Zaaknummer
22-001216-24
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHDHA:2024:2965
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Huiselijk geweld. De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan mishandeling van zijn ex-partner in het bijzijn van haar minderjarige zoontje.

Gepubliceerd naar aanleiding van het arrest van de Hoge Raad.

Procesgang

  1. Gerechtshof Den Haag · 26 november 2024deze uitspraak

    ECLI:NL:GHDHA:2024:2965

  2. Conclusie A-G · 25 augustus 2026

    ECLI:NL:PHR:2026:800
  3. Hoge Raad · 3 november 2026

    ECLI:NL:HR:2026:1767

Uitspraak

Rolnummer: 22-001216-24

Parketnummers: 10-005412-24 en 21-001609-20 (TUL)

Datum uitspraak: 26 november 2024

TEGENSPRAAK

Gerechtshof Den Haag

meervoudige kamer voor strafzaken

Arrest

gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Rotterdam van 22 maart 2024 en de van dat vonnis deel uitmakende beslissing op de vordering tot tenuitvoerlegging in de strafzaak tegen de verdachte:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] (Nederlandse Antillen) op [geboortedatum] 1979,

BRP-adres: [BRP-adres] , [woonplaats] .

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen namens de verdachte naar voren is gebracht.

Procesgang

In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het onder 1 en 2 tenlastegelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 weken met aftrek van voorarrest. Tevens is er een beslissing genomen omtrent de vordering tenuitvoerlegging, als nader omschreven in het vonnis waarvan beroep.

Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

1.
hij op of omstreeks 6 januari 2024 te Schiedam, zijn levensgezel, [het slachtoffer] , heeft mishandeld door die [het slachtoffer]

- op/tegen het gezicht, althans het hoofd te slaan en/of - in de vingers te bijten en/of

- met kracht vast te pakken en/of vervolgens aan het lichaam te trekken;

2.
hij op of omstreeks 6 januari 2024 te Schiedam, opzettelijk niet heeft voldaan aan een bevel of een vordering, krachtens enig wettelijk voorschrift, te weten artikel 55e lid 1 Wetboek van Strafvordering, gedaan door een ambtenaar, te weten, [politieambtenaar] (aspirant bij politie Eenheid Rotterdam), belast met de uitoefening van enig toezicht en/of belast met en/of bevoegd verklaard tot het opsporen en/of onderzoeken van strafbare feiten, door, nadat deze ambtenaar hem had bevolen of van hem had gevorderd medewerking te verlenen aan een onderzoek uitgeademde lucht, hieraan geen, althans niet voldoende gevolg te geven.

Vordering van de advocaat-generaal

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd en dat de verdachte ter zake van het onder 1 tenlastegelegde partieel van het strafverzwarende bestanddeel “levensgezel” en van het onder 2 tenlastegelegde zal worden vrijgesproken en ten aanzien van de onder 1 tenlastegelegde eenvoudige mishandeling zal worden veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 3 weken met een proeftijd van 2 jaren en onder de bijzondere voorwaarden een meldplicht bij Reclassering Nederland, het meewerken aan ambulante behandeling bij Impegno en begeleid/beschermd wonen .

Beoordeling van het vonnis

Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof tot een andere bewezenverklaring komt dan de eerste rechter.

Partiële vrijspraak feit 1

Overeenkomstig het oordeel van de rechtbank in eerste

aanleg en het standpunt van de advocaat-generaal en de verdediging zal de verdachte van het bestanddeel “levenspartner” worden vrijgesproken. Dit behoeft geen nadere motivering.

Nadere bewijsoverweging feit 2

De raadsman heeft zich, overeenkomstig zijn pleitnota, ter terechtzitting in hoger beroep op het standpunt gesteld dat de verdachte van het onder 2 tenlastegelegde dient te worden vrijgesproken.

De advocaat-generaal heeft eveneens – zij het met een andere motivering – vrijspraak gevorderd.

Anders dan hiervoor weergegeven standpunten, acht het hof het onder 2 tenlastegelegde wettig en overtuigend bewezen. Het hof overweegt hiertoe als volgt.

Op 6 januari 2024 omstreeks 18:00 uur kreeg de politie de melding te gaan naar de [adres] te Schiedam. Aldaar zou iemand zojuist mishandeld zijn. Vervolgens heeft [het slachtoffer] aangifte gedaan van mishandeling door de verdachte.

De verdachte is om 19:10 uur aangehouden op verdenking van mishandeling zoals strafbaar gesteld in artikel 300 Wetboek van Strafrecht (Sr).

Uit het proces-verbaal gebruik middelen bij geweldsdelicten van 6 januari 2024 (p. 27 dossier) volgt dat door de desbetreffende verbalisant werd waargenomen dat bij de verdachte sprake was van rood doorlopende ogen en dat hij rook naar het inwendig gebruik van alcohol. Hierop werd bij de verdachte om 19:30 uur een onderzoek ingesteld naar de aanwezigheid van middelen, te weten een voorlopig onderzoek van uitgeademde lucht of een onderzoek naar de psychomotorische functies en de oog- en spraakfuncties ter vaststelling van het gebruik van alcohol overeenkomstig artikel 55d van het Wetboek van Strafvordering (Sv). De verdachte wenste niet mee te werken aan dit onderzoek, ook niet nadat hem de medewerking werd bevolen door een hulpofficier van justitie.

De verdachte kan echter niet, door elke medewerking te weigeren, ontkomen aan strafbaarheid op dit punt. Op grond van artikel 55e, eerste lid Sv kan een opsporingsambtenaar - ook als (op zichzelf in strijd met richtlijnen) een voorlopig onderzoek naar uitgeademde lucht niet heeft plaatsgevonden - een verdachte bevelen toch medewerking te verlenen aan een (nader) onderzoek van uitgeademde lucht, indien het vermoeden dat hij alcohol heeft gebruikt op andere wijze ten aanzien van hem is ontstaan. Uit hiervoor genoemd proces-verbaal gebruik middelen bij geweldsdelicten volgt dat bij de verdachte rood doorlopende ogen werden waargenomen en dat hij rook naar het inwendig gebruik van alcohol, op grond waarvan het vermoeden was ontstaan dat de verdachte alcohol had gebruikt. De verdachte is vervolgens overeenkomstig artikel 55e, eerste lid Sv om 19:31 uur bevolen zijn medewerking te verlenen aan een (nader) onderzoek van uitgeademde lucht. Hierbij is de verdachte meegedeeld dat een weigering van dit onderzoek strafbaar is gesteld in artikel 184 Sr. De verdachte heeft eveneens geweigerd aan dit onderzoek mee te werken.

Het hof stelt op grond hiervan vast dat de verdachte op de juiste wijze en gronden is bevolen mee te werken aan een nader onderzoek van de uitgeademde lucht. De verdachte heeft hieraan geen medewerking verleend en heeft zich derhalve schuldig gemaakt het opzettelijk niet voldoen aan een bevel of een vordering, krachtens enig wettelijk voorschrift, te weten artikel 55e lid 1 Sv.

De door de verdediging gevoerde verweren maken het voorgaande niet anders. Uit de hiervoor geschetste tijdslijn volgt dat de verdachte wel degelijk zo snel mogelijk na het constateren van het geweld is bevolen zijn medewerking te verlenen aan zowel het voorlopige als het nadere onderzoek ex artikel 55d lid 1 jo 55e lid 1 Sv. Voorts doet het door de raadsman geschetste scenario dat de verdachte mogelijk eerst na de ruzie met aangeefster alcohol zou hebben gebruikt – hetgeen overigens niet door de verdachte zelf is verklaard - , niet af aan het gegeven dat de verdachte heeft geweigerd aan genoemd onderzoek mee te werken. Het verweer wordt verworpen.

Bewezenverklaring

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

1.
hij op of omstreeks 6 januari 2024 te Schiedam, zijn levensgezel, [het slachtoffer] , heeft mishandeld door die [het slachtoffer]

- op/tegen het gezicht, althans het hoofd te slaan en/of - in de vingers te bijten en/of

- met kracht vast te pakken en/of vervolgens aan het lichaam te trekken;

2.
hij op of omstreeks 6 januari 2024 te Schiedam, opzettelijk niet heeft voldaan aan een bevel of een vordering, krachtens enig wettelijk voorschrift, te weten artikel 55e lid 1 Wetboek van Strafvordering, gedaan door een ambtenaar, te weten, [politieambtenaar] (aspirant bij politie Eenheid Rotterdam), belast met de uitoefening van enig toezicht en/of belast met en/of bevoegd verklaard tot het opsporen en/of onderzoeken van strafbare feiten, door, nadat deze ambtenaar hem had bevolen of van hem had gevorderd medewerking te verlenen aan een onderzoek uitgeademde lucht, hieraan geen, althans niet voldoende gevolg te geven.

Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

Bewijsvoering

Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.

In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het onder 1 bewezenverklaarde levert op:

mishandeling.

Het onder 2 bewezenverklaarde levert op:

opzettelijk niet voldoen aan een bevel of een vordering, krachtens wettelijk voorschrift gedaan door een ambtenaar met de uitoefening van enig toezicht belast.

Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

Strafmotivering

Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.

Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen. De verdachte heeft zich op de bewezenverklaarde wijze schuldig gemaakt aan mishandeling van zijn ex-partner. De mishandeling vond plaats in de woning van het slachtoffer en in het bijzijn van haar minderjarige zoontje. De woning is bij uitstek een plek waar zij zich veilig zou(den) moeten voelen. Door aldus te handelen heeft de verdachte ernstige inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van het slachtoffer. Daarnaast heeft hij een bevel van een politieambtenaar geweigerd op te volgen door niet mee

te werken aan een blaastest bij een alcoholonderzoek.

Het hof heeft in het nadeel van de verdachte acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie van 29 oktober 2024, waaruit blijkt dat de verdachte reeds eerder onherroepelijk is veroordeeld voor het plegen van strafbare feiten. Dat heeft hem er kennelijk niet van weerhouden de onderhavige feiten te plegen.

Ter terechtzitting heeft de raadsman van de verdachte aangevoerd dat bij de verdachte sprake is van problematiek op verschillende leefgebieden. Hij ontvangt sinds 2 jaren ambulante begeleiding van Impegno, gericht op praktische zaken zoals het regelen van zijn financiën en het vinden van woonruimte. Op termijn zou de verdachte graag in een beschermde woonvorm willen verblijven. Een onvoorwaardelijke gevangenisstraf zou de positieve lijn die de verdachte heeft ingezet, doorkruisen met alle mogelijke gevolgen van dien.

Het hof is - alles afwegende - van oordeel dat een geheel onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur een passende en geboden reactie vormt. Anders dan door de verdediging verzocht en door de advocaat-generaal gevorderd, ziet het hof thans onvoldoende (gegronde) redenen om een voorwaardelijk strafdeel op te leggen.

Vordering tenuitvoerlegging

Bij vonnis van de politierechter in de rechtbank Arnhem van 15 juli 2021 is de verdachte veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van

8 maanden, met bevel dat die gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd onder de algemene voorwaarde dat de verdachte zich vóór het einde van de proeftijd van drie jaren niet schuldig maakt aan een strafbaar feit.

De advocaat-generaal heeft ter terechtzitting in hoger beroep in afwijking van de in eerste aanleg ingediende vordering van het Openbaar Ministerie tot tenuitvoerlegging van die niet ten uitvoer gelegde straf, gevorderd dat een gedeelte van de niet ten uitvoer gelegde straf alsnog zal worden tenuitvoergelegd, te weten: een gevangenisstraf voor de duur van vier maanden.

In hoger beroep is komen vast te staan dat de verdachte de genoemde algemene voorwaarde niet heeft nageleefd. De verdachte heeft immers het in de onderhavige strafzaak bewezenverklaarde feit begaan terwijl de hiervoor bedoelde proeftijd nog niet was verstreken.

De vordering van het openbaar ministerie tot tenuitvoerlegging van die niet-tenuitvoergelegde straf is derhalve gegrond.

Gelet op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting in hoger beroep is gebleken, zal het hof de tenuitvoerlegging van een gedeelte van de niet ten uitvoer gelegde straf gelasten, te weten voor de duur van vier maanden.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

Het hof heeft gelet op de artikelen 57, 63, 184 en 300 van het Wetboek van Strafrecht, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het onder 1 en 2 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 (drie) weken.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Beveelt de tenuitvoerlegging van een gedeelte van de straf, voor zover voorwaardelijk opgelegd bij vonnis van de politierechter in de rechtbank Arnhem van 15 juli 2021, parketnummer 21-001609-20, te weten van:

gevangenisstraf voor de duur van 4 (vier) maanden.

Dit arrest is gewezen door mr. M.C. Bruining, als voorzitter, en mr. H.C. Wiersinga en mr. M. Pheijffer, leden, in bijzijn van de griffier mr. E.G. Ouwens.

Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 26 november 2024.