Strafrecht overig

De verdachte heeft zich gedurende een periode van tien jaren schuldig gemaakt aan oplichting van dertien…

Gerechtshof Den Haag, 5 november 2026

Zaakgegevens

Op 5 november 2026 heeft het Gerechtshof Den Haag in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
5 november 2026
Datum publicatie
9 november 2026
Zaaknummer
22-003028-24
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHDHA:2026:3208
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

De verdachte heeft zich gedurende een periode van tien jaren schuldig gemaakt aan oplichting van dertien slachtoffers voor een bedrag van ruim 300.000 euro en valsheid in geschrifte (art. 326 Sr en art. 225 Sr). Voor wat betreft bewezenverklaring, bewijsvoering en kwalificatie van de feiten bevestigt het hof het vonnis van de rechtbank grotendeels. Wel lagere straf in verband met toepassing art. 63 Sr en overschrijding redelijke termijn. Toepassing van art. 63 Sr maakt ook dat het verbinden van gijzeling aan de schadevergoedingsmaatregelen niet meer mogelijk is. Toewijzing deel vorderingen van benadeelde partijen. Geen schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van slachtoffer dat zich niet heeft gevoegd als benadeelde partij.

Procesgang

  1. Rechtbank Den Haag · 29 augustus 2024

    ECLI:NL:RBDHA:2024:13577
  2. Rechtbank Den Haag · 29 augustus 2024

    ECLI:NL:RBDHA:2024:13602
  3. Gerechtshof Den Haag · 5 november 2026deze uitspraak

    ECLI:NL:GHDHA:2026:3208

Uitspraak

PROMIS

Rolnummer: 22-003028-24

Parketnummers: 09-807001-19 en 09-837305-19

Datum uitspraak: 5 november 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Den Haag gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Den Haag van 29 augustus 2024 in de strafzaak tegen de verdachte:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1962,

adres: [woonadres] , [woonplaats] ,

ten tijde van de behandeling ter terechtzitting in hoger beroep uit anderen hoofde gedetineerd in [naam penitentiaire inrichting] .

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.

Procesgang

In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het bij parketnummer 09-807001-19 (hierna: dagvaarding I) onder 1 primair en 2 tenlastegelegde en het bij parketnummer
09-837305-19 (hierna: dagvaarding II) tenlastegelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 48 maanden, met aftrek van voorarrest. De verdachte is in eerste aanleg vrijgesproken van de oplichting dan wel verduistering van (een geldbedrag van) [naam 17] (incident 2.10), zoals tenlastegelegd onder feit 1 bij dagvaarding I. Ook is de verdachte partieel vrijgesproken van het medeplegen van de valsheid in geschrifte, zoals ten laste gelegd bij dagvaarding I en II, en is hij voorts partieel vrijgesproken van de valsheid in geschrifte ten aanzien van een vijftal geschriften welke zijn tenlastegelegd in dagvaarding II. Tot slot zijn beslissingen genomen ten aanzien van de vorderingen van de benadeelde partijen en de voorlopige hechtenis van de verdachte.

Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.

Omvang van het hoger beroep

De verdachte is door de rechtbank op 29 augustus 2024 vrijgesproken van het onder 1 bij dagvaarding I ten aanzien van aangever [naam 17] (incident 2.10) primair en subsidiair tenlastegelegde. De verdachte heeft op 10 september 2024 onbeperkt hoger beroep ingesteld. Gelet op het bepaalde in artikel 404, vijfde lid, van het Wetboek van Strafvordering staat tegen de vrijspraak geen hoger beroep open. Het hof zal de verdachte mitsdien niet-ontvankelijk verklaren in het ingestelde hoger beroep, voor zover dat is gericht tegen deze in het vonnis waarvan beroep gegeven vrijspraak.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is - na wijziging van de tenlastelegging ter terechtzitting in eerste aanleg en voor zover nog aan de orde in hoger beroep - tenlastegelegd dat:

Zaak met parketnummer 09-807001-19 (dagvaarding I):

1.
hij op één of meer tijdstip(pen) in de periode van 01 januari 2009 tot en met 7 april 2019 in Oosterhout en/of Rijssenhout en/of Leersum en/of Den Haag en/of Nederweert en/of Soest, althans in Nederland, meermalen, althans eenmaal, telkens met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels,

(incident 2.1)

[naam 1] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten (in totaal) een bedrag van 19.000 euro, althans één of meer geldbedragen, door

- zich voor te doen als bonafide zakenman, te weten een autohandelaar, en/of

- aan genoemde [naam 1] voor te houden dat hij, verdachte, een auto voor die [naam 1] zou laten verschepen en/of importeren vanuit Dubai, althans een auto aan deze [naam 1] zou leveren, en/of

- daartoe een koopovereenkomst met die [naam 1] te sluiten en/of

- aan die [naam 1] voor die auto één of meer (aan)betalingen te vragen en/of

- aan genoemde [naam 1] voor te houden dat hij geldproblemen heeft;

en/of

(incident 2.2)

[naam 2] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten (in totaal) een bedrag van 4.550 euro, althans één of meer geldbedragen, door

- zich voor te doen als bonafide zakenman, te weten een autohandelaar, en/of

- aan genoemde [naam 2] voor te houden dat hij, verdachte, een auto uit Duitsland aan deze [naam 2] zou leveren en/of

- aan die [naam 2] één of meer (aan)betalingen voor die auto uit Duitsland te vragen en/of

- voor die [naam 2] een auto aan te kopen bij [naam autobedrijf] en/of

- aan die [naam 2] voor te houden dat hij een aanbetaling aan [naam autobedrijf] , althans een autobedrijf, zou overmaken ten behoeve van de aankoop van die auto en/of

- aan genoemde [naam 2] voor te houden, dat hij, verdachte, een bedrag van 600 euro nodig had om de deurwaarder te betalen omdat anders beslag op zijn rekening zou worden gelegd de dag voordat [naam 2] de auto zouden kunnen halen;

en/of

(incident 2.3)

[naam 3] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten (in totaal) een bedrag van 12.750 euro, althans één of meer geldbedragen, door

- zich voor te doen als bonafide zakenman, te weten een autohandelaar, en/of

- aan die [naam 3] voor te houden dat hij, verdachte, een auto uit Duitsland aan deze [naam 3] zou leveren en/of

- daartoe een koopovereenkomst met die [naam 3] te sluiten en/of

- aan die [naam 3] voor die auto één of meer (aan)betalingen te vragen en/of

- aan die [naam 3] voor te houden dat er problemen waren met de mede bestellers;

en/of

(incident 2.4)

[naam 4] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten (in totaal) een bedrag van 56.900 euro, althans één of meer geldbedragen, door

- zich voor te doen als bonafide zakenman, te weten een autohandelaar, en/of

- aan genoemde [naam 4] voor te houden dat hij, verdachte, auto's uit het buitenland importeerde en/of dat deze auto's in de haven van Rotterdam binnen kwamen en/of dat voornoemde voertuig(en) moesten worden ingeklaard en/of

- aan die [naam 4] voorgehouden dat hij, verdachte, geld nodig had voor het inklaren van die auto's en/of aan die [naam 4] te vragen hem, verdachte, dit geld te lenen, althans, na mededeling van die [naam 4] dat die wat wilde verdienen voor te stellen dat hij mee kon gaan in de autoverkoop en kon investeren in verband met het inklaren van auto’s en/of

- aan die [naam 4] voor te houden dat genoemde [naam 4] het geld voor het inklaren binnen twee tot vier weken met (10%) rente zou (terugkrijgen) en/of

- aan [naam 4] een of meer (valse) bankafschriften van de Deutsche Bank te tonen en/of te overleggen, welke bankafschriften deden voorkomen dat hij, verdachte, een positief banksaldo van miljoenen euro's had om deze [naam 4] te doen geloven dat hij, verdachte, in de toekomst over voldoende middelen zou beschikken om tot (terug)betaling over te kunnen gaan;

en/of

(incident 2.6)

[naam 5] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten een bedrag van (in totaal) circa 100.000 euro, althans één of meer geldbedragen, door

- zich voor te doen als bonafide zakenman en/of

- aan die [naam 5] voor te houden dat hij, verdachte, een handeltje had in tuinmeubilair en/of dat hij tuinmeubilair ging verkopen in Italië en/of dat voornoemde [naam 5] winst kon maken van 12.500 euro als die [naam 5] in die handel zou investeren en/of

- zich aan voornoemde [naam 5] voor te doen als vermogend en/of aan voornoemde [naam 5] te doen voorkomen dat hij, verdachte, zojuist een aantal Porsches en/of dure voertuigen had gekocht en/of

- aan die [naam 5] voor te houden dat er problemen waren bij de grens van Italië en/of dat de partij werd tegengehouden en/of

- aan die [naam 5] te zeggen dat hij, verdachte, aan die [naam 5] een auto cadeau zou geven en/of

- aan die [naam 5] een (vals) afschrift van de FIOD-ECD, Ministerie van Economische Zaken te tonen en/of over te leggen, uit welk afschrift zou blijken dat de FIOD-ECD een vastgezet geldbedrag zou overmaken naar hem, verdachte, om die [naam 5] te doen geloven dat hij in de toekomst over voldoende middelen zou beschikken om tot levering en/of (terug) betaling over te kunnen gaan en/of

- aan die [naam 5] een of meer (valse) bankafschriften van de Deutsche Bank te tonen en/of te overleggen, welke bankafschriften deden voorkomen dat hij, verdachte, een positief banksaldo van miljoenen euro's had om deze [naam 5] te doen geloven dat hij, verdachte, in de toekomst over voldoende middelen zou beschikken om tot (terug)betaling over te kunnen gaan;

en/of

(incident 2.7)

[naam 6] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten een geldbedrag van (in totaal) 45.000 euro, althans één of meer geldbedragen, door

- zich voor te doen als bonafide zakenman, te weten een bemiddelaar/investeerder in onroerend goed / vastgoed en/of

- met die [naam 6] overeen te komen dat hij, verdachte, een kas en/of een woonhuis zou kopen om die kas te verhuren ten behoeve van een orchideeënkwekerij van een derde en/of

- aan die [naam 6] één of meer geldbedragen te vragen voor de (de kosten van de) verhuizing/verplaatsing van die orchideeënkwekerij en/of

- die [naam 6] in een paniekerige stemming te bellen en/of te zeggen dat er zoveel mogelijk geld moest komen om tegen te houden dat de kwekerij van die derde zou worden ontruimd en/of

- tegen die [naam 6] te zeggen dat hij het geld niet direct aan die derde moest geven en/of

- tegen die [naam 6] te zeggen dat hij dit geld niet zelf kon betalen, omdat zijn geld vast stond in Duitsland en het kort daarna vrij zou komen en/of

- aan die [naam 6] een of meer (valse) bankafschriften van de Deutsche Bank te tonen en/of te overleggen, welke bankafschriften deden voorkomen dat hij, verdachte, een positief banksaldo van miljoenen euro's had om deze [naam 6] te doen geloven dat hij, verdachte, in de toekomst over voldoende middelen zou beschikken om tot (terug)betaling over te kunnen gaan en/of

- aan die [naam 6] te zeggen en/of één of meer stukken/documenten te laten zien waaruit bleek dat hij, verdachte, een vermogend man was;

en/of

(incident 2.8)

[naam 7] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten een geldbedrag van (in totaal) 29.160 euro, althans één of meer geldbedragen, door

- zich voor te doen als bonafide zakenman, te weten een autohandelaar, en/of

- aan genoemde [naam 7] voor te houden dat hij, verdachte, voor die [naam 7] een auto zou laten verschepen en/of importeren vanuit Dubai, althans een auto aan deze [naam 7] zou leveren, en/of

- aan die [naam 7] voor die auto één of meer (aan)betalingen te vragen en/of

- aan die [naam 7] voor te houden dat er een plaats was vrijgekomen in de container en dat wanneer die [naam 7] nog een geldbedrag van 8305 euro aan hem, verdachte, zou overmaken, de auto meteen mee naar Nederland zou kunnen;

en/of

(incident 2.9)

[naam 8] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten een geldbedrag van (in totaal) 25.000 euro, althans één of meer geldbedragen, door

- zich voor te doen als bonafide zakenman, te weten een autohandelaar, en/of

- aan die [naam 8] voor te houden dat hij, verdachte, geen geld had om de huur van zijn dochter te betalen en/of om een cadeau voor zijn kleinkind/moeder te kopen en/of dat hij, verdachte, geld nodig had omdat hij problemen had met iemand en/of dat hij net geld te kort had voor de aankoop van (een) auto('s) en/of

- aan die [naam 8] te doen voorkomen en/of zeggen dat hij, verdachte, miljonair is en nog 12 miljoen euro van de staat aan schadevergoeding zou krijgen, om die [naam 8] te doen geloven dat hij in de toekomst over voldoende middelen zou beschikken om tot (terug)betaling over te kunnen gaan;

en/of

(incident 2.11)

[naam 9] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten een bedrag van (in totaal) 2.500 euro, althans één of meer geldbedragen, door

- aan die (bij de ABN Amro-bank werkzame) [naam 9] bij het openen van een bankrekening te vertellen dat er binnenkort veel geld uit het buitenland zou komen en dat hij dat op die bankrekening wilde laten zetten en/of

- aan die [naam 9] te zeggen dat hij, verdachte, een grote vis had binnengehaald en dat er meer geld aan zat te komen en/of

- aan die [naam 9] geldbedragen (van 1.000 en 1.500 euro) te leen te vragen om het weekend door te komen en/of voor een andere reden;

en/of

(incident 2.12)

[naam 10] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten een bedrag van (in totaal) 17.000 euro, althans één of meer geldbedragen, door

- zich voor te doen als bonafide zakenman, te weten een autohandelaar, en/of

- aan genoemde [naam 10] voor te houden dat hij, verdachte, bij de Deutsche Bank een bedrag vrij zou krijgen van 100.000 euro en/of hierbij een of meer document(en) te tonen en/of

- aan genoemde [naam 10] voor te houden dat hij, verdachte, het geld dat hij zou krijgen van de Deutsche Bank wilde ophalen, maar de reis niet kon betalen omdat hij al zijn geld aan advocaten had uitgegeven en/of

- aan genoemde [naam 10] voor te houden dat hij 1.500 euro terug zou krijgen als hij aan verdachte 750 euro zou uitlenen en/of

- aan die [naam 10] voor te houden dat hij bij (een) autodealer(s) voertuigen had staan die al betaald waren en/of die hij, verdachte, daar gekocht had, maar waarvoor nog (een) aanbetaling(en) voor moest worden gedaan en/of

- aan die [naam 10] gevraagd of hij het geld voor die aanbetaling(en) van hem kon lenen omdat hij, verdachte, het geld van de Deutsche Bank nog steeds niet had terug ontvangen en/of omdat de advocaten zijn geld vasthielden waardoor hij, verdachte, geen geld tot zijn beschikking had;

en/of

(incident 2.13)

[naam 11] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten een bedrag van (in totaal) 13.300 euro, althans één of meer geldbedragen, door

- aan die [naam 11] voor te houden dat hij, verdachte, geld nodig had voor een vlucht naar Zwitserland om een erfenis op te halen en/of hierbij een of meer document(en) te tonen waarop stond dat hij, verdachte, een groot geldbedrag op de bank had staan en/of

- aan die [naam 11] te zeggen dat hij zelf het geld niet kon opnemen van de bank omdat er nog een juridische zaak liep en/of

- meermalen aan die [naam 11] geld te leen te vragen omdat het geld dat op de bank was geparkeerd bijna los zou komen en/of om het proces bij de bank verder te zetten en/of

- aan die [naam 11] te zeggen dat hij het te lenen bedrag dubbel terug zou betalen en/of

- aan die [naam 11] te vragen om geld via het Grens wissel Kantoor over te maken en die [naam 11] voor te houden dat als je geld overmaakt naar het buitenland, dat je dan meteen het geld in handen hebt en/of dat hij, verdachte, bijna aan het eind van zijn "procedure" zat en die [naam 11] daarna al het geleende geld terug zou krijgen en/of

- door die [naam 11] voor te houden dat hij in verband met het uitzitten van boetes gedetineerd zat in de gevangenis in Alphen aan den Rijn en/of dat hij 3.950 euro nodig had om vrij te komen;

en/of

(incident 2.15)

[naam 12] en/of [naam 5] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten een bedrag van (in totaal) 3.000 euro, althans één of meer geldbedragen, door

- zich jegens die [naam 5] voor te doen als bonafide zakenman en/of

- zich aan die [naam 5] voor te doen als vermogend en/of aan voornoemde [naam 5] te doen voorkomen dat hij, verdachte, zojuist een aantal Porsches en/of dure voertuigen had gekocht en/of

- aan die [naam 5] een (vals) afschrift van de FIOD-ECD, Ministerie van Economische Zaken te tonen en/of over te leggen, uit welk afschrift zou blijken dat de FIOD-ECD een vastgezet geldbedrag zou overmaken naar hem, verdachte, om die [naam 5] te doen geloven dat hij in de toekomst over veel geld zou beschikken en/of

- aan die [naam 5] een of meer (valse) bankafschriften van de Deutsche Bank te tonen en/of te overleggen, welke bankafschriften deden voorkomen dat hij, verdachte, een positief banksaldo van miljoenen euro's had om deze [naam 5] te doen geloven dat hij, verdachte, in de toekomst over een groot geldbedrag zou beschikken en/of

- tegen die [naam 5] te zeggen dat hij, verdachte, snel naar Duitsland moest om een groot geldbedrag op te halen en/of dat hij, verdachte nu niet bij dat geld kon en/of via die [naam 5] voor het ophalen van het geld in Duitsland een bedrag van 3.000 euro te lenen van die [naam 12] ;

en/of

(incident 2.17)

[naam 13] en/of diens zoon heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten een geldbedrag van (in totaal) 25.250 euro, althans één of meer geldbedragen, door

- zich voor te doen als bonafide zakenman, te weten een autohandelaar, en/of

- aan die [naam 13] voor te houden dat hij, verdachte, een auto voor die [naam 13] zou aankopen en/of importeren uit het buitenland, althans een auto aan deze [naam 13] zou leveren, en/of

- daartoe een koopovereenkomst met die [naam 13] te sluiten waarin werd afgesproken dat na inruil van de oude auto van [naam 13] die [naam 13] nog een bedrag van 7.000 euro zou bijbetalen voor een nieuwe auto en/of

- aan die [naam 13] voor den invoer van die auto nog een bedrag van 2.200 euro vroeg voor het betalen van de BPM zodat de overschrijving van de auto geregeld kon worden en/of

- aan die [naam 13] geldbedragen te leen te vragen voor het betalen van (het laatste gedeelte van het aankoopbedrag van) één of meer door hem, verdachte, gekochte auto's en/of

- aan die [naam 13] voor te houden dat hij net een aantal Porsches had verkocht in Spanje om te doen voorkomen dat hij, verdachte, snel geld zou krijgen en/of

- aan die [naam 13] voor te houden dat hij nog een paar miljoen had staan, maar dat hij hier niet bij kon omdat dit nog niet vrijgekomen was omdat de belastingdienst hier een onderzoek naar deed en/of

- het tonen aan die [naam 13] van (valse) documenten waaruit zou blijken dat hij, verdachte, nog grote geldbedragen zou krijgen en/of

- aan die [naam 13] een bedrag van 5.000 euro te leen te vragen omdat hij, verdachte, anders vastgezet zou worden in België;

subsidiair, indien het vorenstaande al dan niet tot een gehele en/of gedeeltelijke bewezenverklaring en/of een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:


hij/zij op een of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 januari 2009 tot en met 7 april 2019 in Oosterhout en of Rijssenhout en of Leersum en/of Den Haag en/of Nederweert en/of Soest, althans in Nederland

opzettelijk

(incident 2.1)

19.000 euro, in elk geval enig goed geldbedrag, geheel of ten dele toebehorende aan [naam 1] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en welk geldbedrag verdachte anders dan door misdrijf onder zich had, te weten als (vermeende) autohandelaar en/of ontvanger van een of meer aanbetalingen voor de aankoop van een auto,

en/of

(incident 2.2)

4.550 euro, in elk geval enig goed/geldbedrag, geheel of ten dele toebehorende aan [naam 2] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en welk goed geldbedrag verdachte anders dan door misdrijf onder zich had, te weten als (vermeende) autohandelaar en/of ontvanger van een of meer aanbetalingen voor de aankoop van een auto en/of als voorschot,

en/of

(incident 2.3)

12.750 euro, in elk geval enig goed/geldbedrag, geheel of ten dele toebehorende aan [naam 3] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en welk goed/geldbedrag verdachte anders dan door misdrijf onder zich had, te weten als (vermeende) autohandelaar en/of ontvanger van een of meer aanbetalingen voor de aankoop van een auto,

en/of

(incident 2.4)

56.900 euro, in elk geval enig goed/geldbedrag, geheel of ten dele toebehorende aan [naam 4] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en welk goed/geldbedrag verdachte anders dan door misdrijf onder zich had, te weten als lener onder toezegging van terug betaling,

en/of

(incident 2.6)

een geldbedrag van circa 100.000 euro, in elk geval enig goed/geldbedrag, geheel of ten dele toebehorende aan [naam 5] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en welk goed/geldbedrag verdachte anders dan door misdrijf onder zich had, te weten als zakenman die het geld van die [naam 5] zou investeren en/of als lener onder toezegging van terug betaling,

en/of

(incident 2.7)

45.000 euro, in elk geval enig goed/geldbedrag, geheel of ten dele toebehorende aan [naam 6] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en welk goed/geldbedrag verdachte anders dan door misdrijf onder zich had, te weten als bemiddelaar/investeerder bij de aankoop van een orchideeënkwekerij,

en/of

(incident 2.8)

29.160 euro, in elk geval enig/goed geldbedrag, geheel of ten dele toebehorende aan [naam 7] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en welk goed/geldbedrag verdachte anders dan door misdrijf onder zich had, te weten als (vermeende) autohandelaar en/of ontvanger van een of meer aanbetalingen voor de aankoop van een auto,

en/of

(incident 2.9)

25.000 euro, in elk geval enig goed geldbedrag, geheel of ten dele toebehorende aan
[naam 8] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en welk goed geldbedrag verdachte anders dan door misdrijf onder zich had, te weten als lener onder toezegging van terug betaling,

en/of

(incident 2.11)

2.500 euro, in elk geval enig goed/geldbedrag, geheel of ten dele toebehorende aan [naam 9] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en welk goed/geldbedrag verdachte anders dan door misdrijf onder zich had, te weten als lener onder toezegging van terug betaling,

en/of

(incident 2.12)

17.000 euro, in elk geval enig goed/geldbedrag, geheel of ten dele toebehorende aan
[naam 10] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en welk goed/geldbedrag verdachte anders dan door misdrijf onder zich had, te weten als lener onder toezegging van terug betaling,

en/of

(incident 2.13)

13.300 euro, in elk geval enig goed/geldbedrag, geheel of ten dele toebehorende aan
[naam 11] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en welk goed/geldbedrag verdachte anders dan door misdrijf onder zich had, te weten als lener onder toezegging van terug betaling,

en/of

(incident 2.15)

3.000 euro, in elk geval enig goed/geldbedrag, geheel of ten dele toebehorende aan
[naam 12] en/of [naam 5] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en welk goed/geldbedrag verdachte anders dan door misdrijf onder zich had, te weten als lener onder toezegging van terug betaling,

en/of

(incident 2.17)

35.250 euro, in elk geval enig goed/geldbedrag, geheel of ten dele toebehorende aan [naam 13] en/of diens zoon, in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en welk goed/geldbedrag verdachte anders dan door misdrijf onder zich had, te weten als (vermeende) autohandelaar en/of ontvanger van een of meer aanbetalingen voor de aankoop van een auto,

wederrechtelijk zich heeft toegeëigend.

2.
hij op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 24 december 2012 tot en met 12 april 2019 te 's-Gravenhage, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen

opzettelijk

gebruik heeft gemaakt van valse en/of vervalste geschriften die bestemd waren om tot bewijs van enig feit te dienen,

als waren deze echt en onvervalst, door

1) een brief d.d. 18 juli 2017 van The Court of Justice of the European Union (p. 130 e.a.), inhoudende - kort samengevat - dat verdachte [verdachte] recht heeft op een bedrag van 87.593,22 (valuta onbekend) en/of

2) een brief d.d. 28 juni 2018 met het logo FIOD ECD Ministerie van Economische Zaken (p. 129 e.a.), inhoudende - kort samengevat - dat er tegoeden van de Deutsche Bank aan verdachte [verdachte] worden toegekend en/of

3) een Duits bankrekeningenoverzicht (Deutsche Bank) op naam van [verdachte] (p. 128 e.a.), inhoudende dat er 11.214.568,14 euro op de rekening staat, waarin in een rood lettertype "blokkade" op het document staat,

waarvan de valsheid hierin bestaat dat:

ad 1)

- het zaaksnummer [zaaksnummer] en het vonnisnummer [vonnisnummer] kom(t)(en) niet voor in de database van Europese uitspraken [website] ;

- het toegekende bedrag aan verdachte [verdachte] is niet voorzien van valuta;

- de personen, al dan niet in combinatie met instanties, waar in de brief naar wordt verwezen, komen niet voor en/of niet overeen;

- onderzoek op de datum van de brief 18 juli 2017 in combinatie met vonnissen en/of zaken bij The Court of Justice of the European Union geven geen resultaten die enigszins overeenkomen met de voorhanden zijnde gegevens van de verdachte [verdachte] en/of de aangebrachte nummers van vonnissen en/of zaken;

- de vonnissen van dd. 18 juli 2017 die voor de rechter zijn geweest, hebben nummers met een geheel andere opbouw dan in genoemde brief;

- het Europese Hof is gevestigd in Luxemburg en niet in Brussel zoals uit de brief zou blijken;

- het adres in Brussel is van het Europees Parlement en niet van het Europese Hof ;

- aangezien de brief in het Engels is geschreven, zou de datering ook in het Engels moeten geschieden (07.18.2017 i.p.v. 18.07.2017);

ad 2)

- de (naam) 'FIOD-ECD' bestaat al jaren niet meer;

- het logo op de brief komt niet overeen met het logo van het FIOD;

- de FIOD is onderdeel van het Ministerie van Financiën en niet van het Ministerie van Economische Zaken;

- de FIOD gebruikt geen barcode in brieven;

- het vermelde 'FIOD-nummer' is geen nummering zoals door de FIOD wordt gebruikt;

- bij de FIOD werken geen controle medewerkers;

- afgezien van de redactie van de brief, schrijft de FIOD geen brieven met een dergelijke inhoud;

- bij de FIOD en/of Belastingdienst werkt geen [naam 14] of [naam 15] ;

- de in de brief aangehaalde materie (onder meer beslag bij de Deutsche Bank op tegoeden van [verdachte] ) is niet bekend bij de Belastingdienst;

ad 3)

- het 'Kundennummer' [nummer] , rekeningnummer, welke staat weergegeven op het bankafschrift, komt niet voor in de administratie van de Deutsche Bank in Duitsland;

te tonen en/of (kopieën daarvan) te verstrekken aan één of meer personen om te doen voorkomen dat hij, verdachte, beschikte en/of (in de toekomst) zou kunnen beschikken over één of meer grote geldbedragen;

Zaak met parketnummer 09-837305-19 (dagvaarding II):

hij op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 24 december 2012 tot en met 12 april 2019 te 's-Gravenhage. althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer andere

opzettelijk

gebruik heeft gemaakt van valse en/of vervalste geschriften die bestemd waren om tot bewijs van enig feit te dienen,

als waren deze echt en onvervalst, door

1) een door mr. [naam rechter 1] gewezen vonnis/uitspraak van de Rechtbank Den Haag d.d.
5 februari 2015 voorzien van parketnummer 14/7755548-1 (p. 915), en/of

2) zeven, althans één of meer, aan verdachte geadresseerde brieven van mr. [naam rechter 1] van de Rechtbank De Haag d.d. 11 februari 2015 (p. 772) en/of 19 november 2015 (p. 785) en/of 16 december 2015 (p. 786, 847) en/of 6 januari 2016 (p. 930) en/of 13 januari 2016 (p. 926) en/of 14 januari 2016 (p. 849) en/of 24 maart 2016 (p. 928), en/of

3) veertien, althans één of meer, aan verdachte geadresseerde brieven van mr. [naam raadsheer 1] van de Hoge Raad der Nederlanden d.d. 20 februari 2015 (p. 826) en/of 24 februari 2015 (p. 773, 827) en/of 12 maart 2015 (p. 828, 924) en/of 27 maart 2015 (p. 597, 602, 774, 831, 920) en/of 17 april 2015 (p. 919) en/of 22 april 2015 (p. 832) en/of 19 mei 2015 (p. 835) en/of 11 juni 2015 (p. 836) en/of 19 juni 2015 (p. 775) en/of 24 juni 2015 (p. 837) en/of 7 juli 2015 (p. 776, 838, 933) en/of 16 juli 2015 (p. 777, 839, 931) en/of 24 augustus 2015 (p. 781, 842) en/of

4) twee, althans één of meer, aan verdachte geadresseerde brieven van mr. [naam raadsheer 2] van de Hoge Raad der Nederlanden d.d. 6 augustus 2015 (p. 779, 840) en/of 13 augustus 2015 (p. 780, 841), en/of

5) twee, althans één of meer, aan verdachte geadresseerde brieven van mr. [naam raadsheer 3] van de Hoge Raad der Nederlanden d.d. 29 april 2015 (p. 833) en/of 7 mei 2015 (p. 834), en/of

6) een aan verdachte geadresseerde brief van mr. [naam rechter 2] van de Rechtbank Amsterdam d.d. 18 maart 2015 (p. 830, 921), en/of

7) een aan verdachte geadresseerde brief van/namens [naam ambtenaar 1] van het Ministerie van Financiën d.d. 2 september 2015 (p. 782, 843, 934), en/of

8) een aan verdachte geadresseerde brief van [naam werknemer] van de ING bank N.V. d.d. 9 september 2015 (p. 846, 936),

waarvan de valsheid hierin bestaat dat deze vonnis(sen) en/of brieven, althans geschriften,

- niet opgesteld en/of afkomstig zijn van de daarin vermelde afzender/opsteller en/of

- valselijk voorzien zijn van een naam en/of (valse) handtekening en/of

- qua inhoud niet overeen stemmen met de werkelijkheid en/of verzonnen zijn,

te tonen en/of (kopieën daarvan) te verstrekken aan één of meer personen om te doen voorkomen dat hij, verdachte, beschikte en/of (in de toekomst) zou kunnen beschikken over één of meer grote geldbedragen.

Vordering van de advocaat-generaal

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd en dat de verdachte ter zake van het bij dagvaarding I onder 1 primair en onder 2 tenlastegelegde en het bij dagvaarding II tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 42 maanden, met aftrek van voorarrest.

Het vonnis waarvan beroep

Het hof komt niet tot andere beschouwingen en beslissingen dan de rechtbank voor wat betreft de bewezenverklaring van het onder dagvaarding I onder 1 primair en onder 2 tenlastegelegde en het bij dagvaarding II tenlastegelegde, met uitzondering van de bewezen verklaarde bedragen bij incident 2.9 ( [naam 8] ) en 2.17 ( [naam 13] ). Het hof zal het vonnis waarvan beroep dan ook vernietigen voor wat betreft incident 2.9 en 2.17. Voor wat betreft de overige aan het oordeel van het hof onderworpen incidenten zal het hof het vonnis waarvan beroep voor wat betreft de bewezenverklaring, de gehele daaraan ten grondslag liggende bewijsvoering en de kwalificatie van de feiten bevestigen, met dien verstande dat het hof de bewijsvoering op de hierna te vermelden wijze aanvult.

Het hof zal verder het vonnis voor wat betreft de beslissingen met betrekking tot de vorderingen van de benadeelde partijen en de strafoplegging vernietigen nu het hof te dien aanzien tot andere beslissingen komt dan in het vonnis waarvan beroep.

Bewijsoverwegingen

Zoals hiervoor overwogen, verenigt het hof zich met de door de rechtbank in het vonnis opgenomen bewezenverklaring en de daaraan ten grondslag liggende bewijsoverwegingen, met uitzondering van de bewezenverklaring en bewijsoverwegingen specifiek betreffende aangevers [naam 8] (incident 2.9) en [naam 13] (incident 2.17). In zoverre vernietigt het hof het vonnis waarvan beroep. Het hof komt op grond van de hierna opgenomen bewijsoverwegingen in zoverre tot een andere bewezenverklaring. In aanvulling op de door de rechtbank geformuleerde bewijsoverwegingen, overweegt het hof voorts nog als volgt.

Oogmerk tot wederrechtelijke bevoordeling

De verdachte en zijn raadsman hebben zich ter terechtzitting in hoger beroep op het standpunt gesteld dat de verdachte nimmer het opzet heeft gehad op het niet-nakomen van zijn afspraken. De verdachte heeft altijd de intentie gehad om de bestelde auto’s daadwerkelijk te leveren, aldus de verdediging. Daarvan getuigt het feit dat de verdachte naar eigen zeggen voor tientallen afnemers wel succesvol auto’s heeft geïmporteerd en afgeleverd. Verder heeft de verdachte verklaard dat de onderzoeksbevindingen waaruit volgt dat er geen auto’s of vastgoed hebben gestaan op de naam van de verdachte of [naam bedrijf] kunnen worden verklaard doordat verdachte met zijn bedrijf enkel als tussenpersoon fungeerde. De verdachte bracht afnemers in contact met autobedrijven, die de auto’s vervolgens rechtstreeks leverden aan de afnemers.

Met de rechtbank is het hof van oordeel dat op geen enkele wijze is gebleken van enige bonafide autohandel door de verdachte. [naam bedrijf] is in mei 2016 weliswaar ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, maar uit enige administratie noch uit bankafschriften van [naam bedrijf] en de verdachte blijkt dat het bedrijf van de verdachte op enig moment daadwerkelijk een autohandel heeft gedreven. Ook zijn geen gegevens van de Belastingdienst bekend die steun bieden aan het standpunt dat de verdachte een legitieme onderneming in de autohandel dreef, noch heeft de verdediging ter onderbouwing daarvan enig ander aanknopingspunt verschaft. Zelfs als er geen auto’s of vastgoed op zijn naam of die van [naam bedrijf] werden gesteld als gevolg van de wijze waarop de verdachte zijn bedrijf had ingericht, zou te verwachten zijn dat de verdachte betaald zou worden voor zijn bemiddelingswerkzaamheden via de bankrekening van [naam bedrijf] . Uit het onderzoek dat de politie heeft gedaan naar de financiële situatie van [naam bedrijf] is echter gebleken dat er geen transacties boven de € 1.000,- hebben plaatsgevonden, anders dan transacties van de aangevers en overschrijvingen van/naar andere rekeningen van de verdachte.

Het hof is van oordeel dat de verdachte in geen van de bewezen verklaarde gevallen van oplichting de intentie heeft gehad om daadwerkelijk op legitieme/bonafide wijze (auto)handel te drijven. Het handelen van de verdachte is van meet af aan gericht geweest op het bewegen van de aangevers tot afgifte van geldbedragen met het oogmerk om zichzelf wederrechtelijk te bevoordelen. Het verweer met betrekking tot het ontbreken van opzet wordt dan ook verworpen.

[naam 5] (incident 2.6)

In aanvulling op de door de rechtbank geformuleerde (bewijs)overwegingen betreffende [naam 5] overweegt het hof als volgt.

De verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep ten aanzien van [naam 5] (incident 2.6) – kort gezegd en zakelijk weergegeven – verklaard dat hij ‘klusjes’ deed voor [naam 5] die ertoe strekten dat wit geld van [naam 5] zwart werd gemaakt. Zo ‘leende’ de verdachte geldbedragen ter waarde van enkele tonnen van [naam 5] , waarvoor hij schuldbekentenissen tekende, om dat bedrag vervolgens direct aan [naam 5] terug te geven. Voor deze klusjes kreeg de verdachte telkens wisselende vergoedingen van [naam 5] .

Hetgeen de verdachte heeft verklaard over zijn relatie met [naam 5] en de redenen die [naam 5] zou hebben gehad voor het verrichten van betalingen aan de verdachte, vindt op geen enkele wijze steun in het dossier. De verklaring van de verdachte hierover wordt als onaannemelijk terzijde wordt geschoven en ziet daarin dus geen aanleiding te twijfelen aan de juistheid en geloofwaardigheid van de door de rechtbank in dit verband gebezigde bewijsmiddelen.

[naam 8] (incident 2.9)

[naam 8] heeft op 18 april 2019 aangifte gedaan van oplichting en heeft daarbij het volgende verklaard. Hij heeft de verdachte 6,5 jaar geleden leren kennen in zijn winkel, een postzegel- en muntenhandel. De verdachte vertelde over zijn eigen zaak in Dubai, een autohandel voor luxe auto’s. De verdachte zei zaken te willen doen met [naam 8] , maar dat is er nooit van gekomen. De verdachte en [naam 8] kregen een zakelijke relatie. De verdachte kwam hierbij erg geloofwaardig over, hij leek verstand van zaken te hebben. Op een gegeven moment begon de verdachte [naam 8] om geld te vragen. Hij vertelde dat hij de huur van zijn dochter niet kon betalen en een cadeau moest kopen voor zijn kinderen voor kerst. De verdachte vertelde dat hij door de autohandel zo weer aan geld kon komen. [naam 8] heeft hem meerdere keren geld geleend. Zo vertelde de verdachte dat hij net wat geld tekort kwam voor de aankoop van een auto, had hij geld nodig voor een cadeau voor zijn moeder of had hij problemen met een ander waarvoor geld nodig was. De verdachte betaalde het geld niet terug en had daar iedere keer een andere reden voor. De verdachte vertelde ook dat hij twaalf miljoen euro schadevergoeding zou krijgen van de Staat.

In het SMS-gesprek tussen de verdachte en [naam 8] , dat de periode beslaat tussen 30 maart 2016 en 28 maart 2019, is – onder meer – te lezen dat [naam 8] de volgende berichten stuurt aan de verdachte:

- 7 april 2016: "En [verdachte] , weet je al iets over de betaling".

- 12 april 2016: "Kom op nou [verdachte] , het duurt echt al lang genoeg".

- 15 april 2016: "Ik heb nog nooit ene euro gezien”, “Er is ALTIJD wat".

- 18 april 2016: “Begrijp jij mij nou niet [verdachte] . Weer een dag voorbij. Het verhaal wordt

wel raar. Weer een week voorbij en weer geen ene euro gezien. Ik begin mijzelf ECHT af te

vragen of het ooit nog eens goed komt. Jij zit in Amsterdam.. Wat doe jij daar dan???

Nogmaals als ik geld heb dan kan ik daar iets mee. WORDT WEER MORGEN. AL 1200

dagen hoor ik MORGEN. IK ben er wel klaar mee. Ondanks alle overmakingen en

stortingen heb ik geen ene ruk.".

- 28 april 2016: “Beste [verdachte] . Van jouw vorige aankoop van meer dan een jaar geleden

krijg ik zelfs nog geld. Ik reken op morgen maar erg veel hoop kan ik niet opbrengen want

er is al ENIGE malen beloofd dat het goed zou komen. Al 1222 dagen wacht ik op geld.

Nogmaals door jou is mijn dochter niet in Amerika gaan studeren. Was mijn studiegeld voor

mijn kinderen. Hopelijk kun je ook een keer aan mijn wanhoop denken. Zo kan ik doorgaan

tot morgen van alle beloftes die jij niet bent nagekomen. Er staan 2 auto's al 3 halfjaar te

wachten als het klopt".

- 7 oktober 2016: “Weer een makkelijk antwoord. Jij zou al 63 x de gerechtelijke papieren

laten zien [verdachte] . Kom nou eens een keer iets na ipv loze beloftes".

Verder is te lezen dat de verdachte - onder meer - de volgende berichten naar [naam 8] stuurt:

- 27 mei 2016: “Krijg toch wat...mijn moeder ligt in het ziekenhuis.. mij nooit meer bellen of smsen... een bankrekening sturen en ik stort daar op...".

- 10 juni 2016: “Man ik kom net uit het ziekenhuis...vanmorgen met ambulance

erheen...rikketik, dus oordeel eens een keer niet zo snel... ik bel je morgen...".

- 25 juli 2016: “Ik ga de akte ophalen. Ik weet al wat erin staat...24 augustus volledige

vrijgave...dus we moeten nog 3 weken wachten en dan is het eindelijk rond…".

- 11 april 2017: "Beste [naam 8] ... ok kom GODVERDOMME net 10 minuten geleden uit het

ziekenhuis...heb KANKER.. wordt vanaf donderdag bestraald... dus ff wat anders aan mijn

hoofd. Maar doe lekker waar je zin in hebt... .met al je kul dreigementen met mijn

moeder bellen... doe gvd wat je wil vent".

In totaal heeft [naam 8] de verdachte een bedrag van € 25.000,- geleend. De verdachte heeft dit ter terechtzitting in hoger beroep bevestigd.

Met de rechtbank is het hof van oordeel dat ook met betrekking tot aangever [naam 8] sprake is geweest van oplichting en niet enkel – zoals door de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep aangevoerd – van verduistering. De verdachte is kennelijk een overtuigende man die zijn voorkomen kracht bij zette door geschriften te tonen waaruit afgeleid zou kunnen worden dat hij binnen afzienbare tijd over een groot vermogen zou beschikken. De verdachte pretendeerde een succesvol zakenman te zijn die luxe auto’s vanuit Dubai importeerde en stond ook als zodanig bekend. Mede hierdoor werd bij [naam 8] het vertrouwen gewekt dat de verdachte iedere belofte die hij maakte, kon en zou nakomen. Van middelen als bedoeld in artikel 326, eerste lid, Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr), is zonder meer sprake, immers heeft de verdachte zich bediend van een valse hoedanigheid als bonafide zakenman, listige kunstgrepen (gebruikmaken van stukken waaruit zou moeten blijken dat hij een grote schadevergoeding krijgt) en een samenweefsel van verdichtsels (het voorhouden dat hij om verschillende onware redenen geld moest lenen), waardoor de aangever er telkens toe werd bewogen de verdachte geld te geven.

Verder is het hof met de rechtbank van oordeel dat de verdachte deze middelen heeft ingezet teneinde zichzelf wederrechtelijk te bevoordelen en nooit van zins is geweest om zijn beloftes na te komen en de geleende geldbedragen terug te betalen. Dat vindt overigens ook steun in de opmerking van de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep dat hij ‘misbruik heeft gemaakt van de situatie’. Het gehele samenstel van handelingen van de verdachte in deze zaak is voorts gelijk aan de modus operandi zoals deze blijkt uit de andere incidenten.

Het hof oordeelt dus – gelijk aan de rechtbank – dat wel degelijk sprake is van oplichting van [naam 8] door de verdachte, doch tot een hoger bedrag, zijnde € 25.000,-, welk bedrag door de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep is erkend.

[naam 13] en diens zoon (incident 2.17)

[naam 13] heeft op 16 mei 2019 aangifte gedaan van oplichting en heeft daarbij het volgende verklaard. [naam 13] kent de verdachte van het zwembad en de verdachte vroeg hier naar iemand die hem geld kon lenen, te weten een bedrag van € 1.000,-. De verdachte zou dit geld dan weer terugbetalen. Hij zou hier dan rente bij doen. Dit bedrag heeft [naam 13] aan de verdachte geleend. De verdachte vertelde [naam 13] dat hij in de autohandel- en import zat. [naam 13] wilde een nieuwe auto kopen. Er is een koopovereenkomst opgesteld voor de koop van een Volkswagen Golf tegen een prijs van € 18.995,-. De levering zou op 3 september 2014 plaatsvinden. [naam 13] zou zijn eigen auto inruilen, zodat een te betalen bedrag van € 7.000,- resteerde. Dit bedrag is door [naam 13] overgemaakt. Op 24 juli 2014 berichtte de verdachte aan [naam 13] dat hij was vergeten om € 2.200,- aan BPM te rekenen, waarna [naam 13] dit bedrag heeft overgemaakt aan de verdachte. [naam 13] verklaart dat de verdachte erg amicaal was en een goede indruk gaf. De verdachte vroeg [naam 13] steeds vaker om geld om nieuwe auto’s te kopen. Dit ging om bedragen van een paar honderd euro. [naam 13] voldeed hieraan en maakte het geld aan de verdachte over. De verdachte beloofde steeds om de bedragen terug te betalen, maar deed dit niet. Zo zou de verdachte snel over geld beschikken omdat hij een aantal Porsches in Spanje had verkocht; kon hij niet bij zijn paar miljoen euro omdat de Belastingdienst hier onderzoek naar deed en zou hij verschillende rechtszaken hebben lopen, waardoor hij tijdelijk niet bij zijn geld kon. De verdachte liet diverse brieven aan [naam 13] zien om dit alles te onderbouwen. De verdachte vroeg na enige tijd om nog eens € 5.000,-, omdat hij anders vast zou worden gezet in België. Dit bedrag heeft [naam 13] van zijn zoon gekregen en aan de verdachte overgemaakt. Op een later moment heeft de zoon van [naam 13] nog € 1.100,- en € 800,- overgemaakt aan de verdachte.

In totaal heeft [naam 13] een bedrag van € 33.543,- overgemaakt aan de verdachte. De verdachte heeft in totaal € 14.050,- terugbetaald, zodat een schuld van

€ 19.493,- resteert.

Ter terechtzitting in hoger beroep heeft de verdachte – hoewel hij de bedragen niet meer zeker weet – bevestigd dat [naam 13] bedragen aan hem heeft geleend en dat hij een bedrag aan [naam 13] heeft terugbetaald. Ook heeft de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep bevestigd dat de zoon van [naam 13] betrokken is geweest bij het lenen van geld van [naam 13] en dat hetgeen [naam 13] zegt over de aan hem gegeven bedragen zal kloppen.

In het Whatsapp-gesprek tussen de verdachte en [naam 13] , dat de periode van 22 juli 2014 tot en met 28 januari 2016 beslaat, is – onder meer – te lezen dat de verdachte de volgende berichten stuurt aan [naam 13]:

- 11 augustus 2014: "Hai..ff schrikken...heb een gat van 40 mille die deze week betaald

moet worden. Maar lever vandaag nog een auto af en vlieg ik morgen op en neer na Dubai

om het geld te halen. Heb alleen nog 1 maal 2200 nodig...dan heb jij met een paar dagen

25.000 terug en dan hoor je wel hoeveel meer. (..) Dus ik hoop dat je me kan helpen...want ik moet vandaag export papieren halen en een ticket voor morgen. Terug heb ik geld bij

me. (...) Top maat...ja deal is goed toch....en er komt nog veel meer aan. (...) [naam 13] ...niet

boos of teleurgesteld zijn...maar ik heb de papieren betaald en auto afgeleverd...en nu kom

ik nog 485 te kort voor morgen en vanavond... kan je dat ajb nog regelen."

- 19 september 2014: "Hai [naam 13] , ik heb vandaag 4 auto ’s als onderpand achtergelaten en is

€ 16.000.- naar mijn ING rekening overgemaakt. Ik doe alles om het in orde te maken. (..) Die betaling die ik liet lezen is toch bij de bank tegengehouden., "dubieuze handelingen" zei de bank over de koper."

- 23 september 2014: "Hai...staat er vanmiddag op. Ik lig in het ziekenhuis., voor mijn hart.

Ging ineens onderuit."

- 20 oktober 2014: "Hai ik zit in het ziekenhuis... kan ff niet opnemen."

- 24 december 2014: "vriend....ik kan pas de 5de geld halen als alles vrij is. Ik haal dan op

en boek al mijn geld gelijk naar een andere bank. Ik ben helemaal vertieft. Hartkloppingen."

- 17 maart 2015: "He [naam 13] ....moet morgenochtend om 11.15uur met advocaat bij de hoge

raad zijn. Dan MOET het goed zijn. Ik bel jou direct na de rechtbank."

- 22 april 2015: "Hai...vanmiddag diende er weer een zaak ivm vrijgave. Daar was de bank

bij. Wederom gewonnen. Nu staat dat op papier en daarmee kan ik gewoon geld bij de ING

krijgen."

- 21 juli 2015: "Haha...het enige wat nu nog rest is een telefoontje van de bank dat de

rekening vrij is en da schadeclaim kan worden overgemaakt. Maar dan kan ik wel al over

mijn eigen geld beschikken wat op de rekening staat."

In het Whatsapp-gesprek tussen de verdachte en [naam 13] , dat de periode van 19 november 2016 tot en met 11 april 2019 beslaat, is – onder meer – te lezen dat de verdachte de volgende berichten stuurt aan [naam 13]:

- 3 januari 2017: "ik lig op bed met buikvliesontsteking. Moet morgen echo laten maken in

het ziekenhuis."

- 17 februari 2017: "zit in het ziekenhuis voor controle."

- 27 februari 2017: "zit in het ziekenhuis. Duurt hier nog wel."

- 20 maart 2017: "slecht nieuws vandaag. Was gisteren opgenomen in het westeinde… Zeer

veel pijn in mijn onderbuik... Door de scan geweest en heb een tumor op mijn darm.

Woensdag naar antoniushove voor gehele scan om te kijken of er uitzaaiingen zijn..."

- 11 april 2017: "had een second opinie laten maken in het cancer lab en vandaag nog

enkele onderzoeken en de uitslag… is niet zo goed… zijn toch uitzaaiingen en moet snel

geopereerd worden en chemo."

- 13 april 2017: "Hai vriend...komende week alles rond...EINDELIJK...staan nu in Duitsland

in de file...ernstig ongeluk met brand"

- 21 september 2017: "Hai [naam 13] ...goed nieuws vandaag op mijn verjaardag...vanaf 01/10 is

de belasting eraf en doen me passen het. Masr maandag kan ik in duitsland wat geld halen

en maak dan in de middag wat naar je over..."

- 4 februari 2019: "Hai vriend...heb alles een dag uitgesteld...ben zaterdag van de trap

gevallen... 14 trede naar beneden....zat gisteren paar uur in het westeinde..."

- 5 februari 2019: "ga morgen met mijn zoon naar de bank in Rotterdam… daar zit ook de

Deutsche Bank.."

7 februari 2019: "zit nog even in het ziekenhuis… controle..."

12 februari 2019: "vandaag wordt hem niet… stap net in de auto vanaf het ziekenhuis…

hebben opnieuw fotos van mijn nek genomen via MRI"

20 februari 2019: "ik heb een brief gehad van mijn Belgische advocaat die hij heeft

gekregen van het Europeese Hof. Daarin stat dat alles geregeld is enkel dat ze het grote

bedrag noet kunnen overmaken omdat mijn rekening in Duitsland nog steeds heblokkeerd is. Dat heeft de Deutsche Bank gisteren geregeld zodat het ksn worden overgeboekt... Hier staat een paar dagen voor."

29 maart 2019: "maandag moet ik de hele dag naar westeinde ziekenhuis voor onderzoeken

voorafgaand aan mijn operatie medio april."

De volgende brieven en geschriften heeft [naam 13] van de verdachte ontvangen:

- drie brieven van [naam rechter 1] namens de rechtbank Den Haag, gedateerd 11 februari 2015, 16 december 2015 en 14 januari 2016;

- elf brieven van [naam raadsheer 1] namens de Hoge Raad der Nederlanden, gedateerd 20 februari

2015, 24 februari 2015, 12 maart 2015, 27 maart 2015, 22 april 2015, 19 mei 2015, 11 juni 2015, 24 juni 2015, 7 juli 2015, 16 juli 2015 en 24 augustus 2015;

- twee brieven van [naam raadsheer 3] namens de Hoge Raad der Nederlanden, gedateerd 29 april

2015 en 7 mei 2015;

- twee brieven van [naam raadsheer 2] namens de Hoge Raad der Nederlanden, gedateerd 6

augustus 2015 en 13 augustus 2015;

- een brief van [naam rechter 2] namens de Rechtbank Amsterdam, gedateerd 18 maart 2015;

- een brief van [naam 16] , namens [naam ambtenaar 2] , van het Ministerie van Financiën,

gedateerd 2 september 2015.

Met de rechtbank is het hof van oordeel dat de verdachte van begin af aan niet van plan was om de genoemde auto te leveren. De verdachte heeft [naam 13] en ook – zoals hierna overwogen – diens zoon, bewogen tot de afgifte van geldbedragen door het aannemen van een valse hoedanigheid als bonafide autohandelaar, listige kunstgrepen (de koopovereenkomst, het tonen van valse documenten) en door een samenweefsel van verdichtsels (om verschillende redenen geld nodig hebben, het zullen leveren van een auto, het voorhouden dat hij geld ter beschikking zal krijgen). Dat geldt ook voor de bedragen die [naam 13] aan de verdachte heeft gegeven anders dan ten behoeve van de koop van de auto, aangezien de verdachte, om [naam 13] daartoe te bewegen, allerlei geschriften heeft getoond en allerlei verhalen heeft verzonnen, telkens met het oogmerk zichzelf wederrechtelijk te bevoordelen.

Anders dan de rechtbank, ziet het hof geen aanleiding om het blijkens de aangifte door de zoon van [naam 13] aan de verdachte betaalde bedragen van in totaal € 6.900,- buiten het totale schadebedrag te laten. De oplichtingsmiddelen behoeven immers niet te zijn aangewend jegens degene die wordt bewogen tot afgifte van een goed. Voor oplichting in de zin van art. 326, eerste lid, Sr is vereist dat iemand door een oplichtingsmiddel wordt “bewogen” tot de in die bepaling bedoelde handelingen. Niet vereist is dat het oplichtingsmiddel rechtstreeks wordt aangewend jegens degene die wordt bewogen tot de desbetreffende handelingen. Oplichting kan ook geschieden door tegenover een (niet-strafbare) tussenpersoon het oplichtingsmiddel aan te wenden, mits de verdachte daarbij heeft gehandeld met het in art. 326 Sr bedoelde oogmerk (zie bijvoorbeeld HR 1 oktober 2019, ECLI:NL:HR:2019:1454). De verdachte heeft bewust oplichtingsmiddelen ingezet jegens [naam 13] om vertrouwen bij hem te wekken en heeft [naam 13] bewogen om zijn zoon geld te laten overmaken ten behoeve van de verdachte. [naam 13] was hierbij te goeder trouw. De verdachte heeft het geldbedrag aanvaard, wetende dat de zoon van [naam 13] ertoe bewogen is om dit geldbedrag over te maken op grond van het vertrouwen dat de verdachte, bedrieglijk, bij [naam 13] had gewekt.

Met de rechtbank is het hof van oordeel dat uit de verklaringen van [naam 13] volgt dat het bedrag waarvoor de verdachte [naam 13] en zijn zoon heeft opgelicht hoger is dan het tenlastegelegde bedrag van € 25.250,-. Het hof komt tot een totaalbedrag van € 40.443,-. Met de rechtbank is het hof het echter ook eens dat er niet méér bewezen kan worden verklaard dan is ten laste gelegd en aan de verdachte is enkel tenlastegelegd dat hij [naam 13] en diens zoon heeft bewogen tot afgifte van een geldbedrag van € 25.250,-. Het hof zal dit laatste bedrag dan ook bewezen verklaren en bij de strafoplegging alleen uitgaan van dat (door [naam 13] senior afgegeven) bedrag.

De verklaring van de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep

De verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep een verklaring afgelegd. Het hof vult de bewijsmiddelen aan met deze verklaring, voor zover de inhoud daarvan in het navolgende wordt benoemd. Ook vult het hof de gebezigde bewijsmiddelen aan met de schriftelijke verklaring van de verdachte, zoals deze is overgelegd bij zijn politieverhoor op 11 september 2019 en met enkele hierna te vermelden bewijsmiddelen.

De verdachte heeft bekend dat hij gebruik heeft gemaakt van de door de rechtbank onder dagvaarding I en II bewezen verklaarde valse geschriften. In zijn schriftelijke verklaring bevestigt de verdachte dat hij de documenten ‘aan de mensen’ heeft laten zien om het eerlijk te laten overkomen.

De verdachte heeft verder verklaard dat hij de enige was die optrad namens [naam bedrijf] en dat alle stukken van [naam bedrijf] door hem zijn ondertekend.

De verdachte heeft bekend dat [naam 1] € 19.000,- heeft betaald en dat de bestelde auto niet is afgeleverd.

De verdachte heeft verklaard dat hij de aangifte van [naam 3] heeft bevestigd in zijn schriftelijke verklaring zoals deze is overgelegd bij zijn politieverhoor op 11 september 2019. In deze schriftelijke verklaring heeft de verdachte vermeld dat ‘deze 3 mensen gelijk hebben dat ik de auto niet heb kunnen afleveren. De bedragen van mevr [naam 1] kloppen, zo ook van de heer [naam 3] en van de heer [naam 7] ’. Ten aanzien van [naam 7] heeft de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep ook erkend dat hij de auto heeft verkocht aan [naam 7] , dat deze niet is afgeleverd en dat hij [naam 7] niet heeft terugbetaald. De auto zou door de verdachte zijn doorverkocht aan een handelaar. Het hof vult de gebezigde bewijsmiddelen aan met de eindafrekening ten name van [naam 7] , waaruit blijkt dat de koopprijs van de auto € 29.160,- bedroeg.

De verdachte heeft verder verklaard dat hij bedragen van [naam 6] heeft ontvangen en daar € 10.000,- zelf van heeft gehouden. Het hof vult de gebezigde bewijsmiddelen aan met een proces-verbaal van de politie, waaruit blijkt dat er twee bankoverschrijvingen van € 10.000,- en € 35.000,- hebben plaatsgevonden van [bedrijf naam 6] (naar bleek: van de heer [naam 6] ) naar de bankrekening van de verdachte.

De verdachte heeft bekend dat hij in totaal een bedrag van € 25.000,- van [naam 8] heeft ontvangen.

De verdachte heeft verklaard dat hij meer dan € 1000,- heeft gekregen van [naam 9] . Hiervan is een gedeelte terugbetaald, maar er staat nog een schuld open.

De verdachte heeft verder verklaard dat hij geld heeft ontvangen dat afkomstig was van [naam 11] en dat hij documenten heeft getoond aan [naam 11] . In zijn schriftelijke verklaring benoemt de verdachte dat hij geld van [naam 11] heeft geleend en dat de schuld op enig moment voor € 6.000,- zou kunnen worden afgelost.

Ook van [naam 10] bekent de verdachte geld te hebben geleend.

Bewezenverklaring [naam 8] en [naam 13]


Het hof komt voor de incidenten 2.9 inzake [naam 8] en 2.17 inzake [naam 13] tot de volgende bewezenverklaring, te weten dat de verdachte:

(in de periode van 01 januari 2009 tot en met 15 januari 2019 in Nederland, meermalen, telkens met het oogmerk om zich wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels,)

(incident 2.9)

[naam 8] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten een geldbedrag van (in totaal) 25.000 euro, althans één of meer geldbedragen, door

- zich voor te doen als bonafide zakenman, te weten een autohandelaar, en/of

- aan die [naam 8] voor te houden dat hij, verdachte, geen geld had om de huur van zijn dochter te betalen en/of om een cadeau voor zijn kleinkind/ kinderen en moeder te kopen en/of dat hij, verdachte, geld nodig had omdat hij problemen had met iemand en/of dat hij net geld tekort had voor de aankoop van (een) auto('s) en/of

- aan die [naam 8] te doen voorkomen en/of zeggen dat hij, verdachte, miljonair is en nog 12 miljoen euro van de staat aan schadevergoeding zou krijgen, om die [naam 8] te doen geloven dat hij in de toekomst over voldoende middelen zou beschikken om tot (terug)betaling over te kunnen gaan;

(incident 2.17)

[naam 13] en/of diens zoon heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten een geldbedrag van ongeveer 25.250 euro, althans één of meer geldbedragen, door

- zich voor te doen als bonafide zakenman, te weten een autohandelaar, en/of

- aan die [naam 13] voor te houden dat hij, verdachte, een auto voor die [naam 13] zou aankopen en/of importeren uit het buitenland, althans een auto aan deze [naam 13] zou leveren, en/of

- daartoe een koopovereenkomst met die [naam 13] te sluiten waarin werd afgesproken dat na inruil van de oude auto van [naam 13] die [naam 13] nog een bedrag van 7.000 euro zou bijbetalen voor een nieuwe auto en/of

- aan die [naam 13] voor de invoer van die auto nog een bedrag van 2.200 euro te vragen voor het betalen van de BPM zodat de overschrijving van de auto geregeld kon worden en/of

- aan die [naam 13] geldbedragen te leen te vragen voor het betalen van (het laatste gedeelte van het aankoopbedrag van) één of meer door hem, verdachte, gekochte auto's en/of

- aan die [naam 13] voor te houden dat hij net een aantal Porsches had verkocht in Spanje om te doen voorkomen dat hij, verdachte, snel geld zou krijgen en/of

- aan die [naam 13] voor te houden dat hij nog een paar miljoen had staan, maar dat hij hier niet bij kon omdat dit nog niet vrijgekomen was omdat de belastingdienst hier een onderzoek naar deed en/of

- het tonen aan die [naam 13] van (valse) documenten waaruit zou blijken dat hij, verdachte, nog grote geldbedragen zou krijgen en/of

- aan die [naam 13] een bedrag van 5.000 euro te leen te vragen omdat hij, verdachte, anders vastgezet zou worden in België.

Strafmotivering

Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.

Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

De verdachte heeft zich gedurende een periode van tien jaren schuldig gemaakt aan oplichting van dertien slachtoffers voor een bedrag van ruim 300.000 euro en valsheid in geschrifte. Daarbij is hij zeer berekenend te werk gegaan en stelde hij al het mogelijke in het werk om het vertrouwen van de slachtoffers te winnen, hen te bewegen tot afgifte van geldbedragen en vervolgens – soms jarenlang – aan het lijntje te houden. De verdachte maakte hierbij gebruik van valse geschriften van onder andere banken, rechtbanken en de Hoge Raad der Nederlanden om de slachtoffers ertoe te bewegen om (nog meer) geldbedragen aan de verdachte over te maken of te geven en in sommige gevallen ook om slachtoffers in de waan te laten dat zij hun geld uiteindelijk wel terug zouden krijgen. Burgers moeten kunnen vertrouwen op de juistheid van brieven van dit soort (overheids)instanties. De verdachte heeft zich kennelijk enkel laten leiden door zijn eigen financiële gewin en het vertrouwen van de slachtoffers ernstig geschaad. Ook heeft de verdachte slachtoffers door de bewezen verklaarde oplichting veel financieel nadeel toegebracht. De verdachte heeft zich op geen enkele wijze bekommerd om de gevolgen voor de betrokkenen, die door zijn toedoen soms in grote financiële problemen zijn geraakt. Het hof rekent de verdachte dit zwaar aan.

Het hof heeft acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 22 september 2026, waaruit blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor het plegen van soortgelijke strafbare feiten, zoals verduistering en oplichting.

Het hof is - alles afwegende en in het bijzonder gelet op de veelheid van slachtoffers en de in de bewezenverklaring genoemde bedragen - van oordeel dat alleen een geheel onvoorwaardelijke gevangenisstraf zoals door de rechtbank in deze zaak is overwogen (te weten een gevangenisstraf voor de duur van 54 maanden) in beginsel een passende en geboden reactie vormt.

Het hof stelt echter – met de advocaat-generaal - vast dat artikel 63 Sr inmiddels van toepassing is gelet op de recente veroordeling van de verdachte voor soortgelijke feiten van oplichting tot een gevangenisstraf voor de duur van 54 maanden. Rekening houdend met de bepalingen voor meerdaadse samenloop, zoals bedoeld in artikel 57 Sr, kan een totale maximale gevangenisstraf voor de duur van acht jaren worden opgelegd voor beide zaken tezamen. Na aftrek van de reeds opgelegde 54 maanden gevangenisstraf, resteert voor de onderhavige zaak een maximale gevangenisstraf voor de duur van 42 maanden, wat betekent dat er in deze zaak thans niet méér dan 42 maanden gevangenisstraf kan worden opgelegd.

Redelijke termijn

Het hof constateert echter ook dat de redelijke termijn, als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden zowel in eerste aanleg als in hoger beroep is overschreden.

In het vonnis waarvan beroep is reeds benoemd dat de redelijke termijn in eerste aanleg is overschreden met ruim drie jaren. Het hof deelt het oordeel van de rechtbank dat vanwege deze forse overschrijding van de redelijke termijn in eerste aanleg een substantiële strafkorting passend is.

In hoger beroep is de termijn aangevangen op 10 september 2024 en het eindarrest is gewezen op 5 november 2026. De verdachte heeft in hoger beroep slechts 119 dagen doorgebracht in voorarrest (althans in deze zaak), zodat ook in hoger beroep een redelijke termijn van twee jaren geldt. De redelijke termijn in hoger beroep is derhalve beperkt, te weten met circa twee maanden overschreden.

Het hof zal de genoemde overschrijding van de redelijke termijn in eerste aanleg en in hoger beroep verdisconteren in de strafmaat.

Waar het hof zonder overschrijding van de redelijke termijn een gevangenisstraf voor de duur van 42 maanden aan de verdachte zou hebben opgelegd, wordt nu een gevangenisstraf voor de duur van 36 maanden opgelegd.

Voorwaardelijk verzoek tot het laten opstellen van een reclasseringsrapport

De raadsman heeft ter terechtzitting in hoger beroep een voorwaardelijk verzoek gedaan tot het laten opstellen van een reclasseringsrapport, indien het hof twijfel zou hebben over welke strafmodaliteit passend is. Het hof heeft reeds overwogen dat zij van oordeel is dat enkel een substantiële onvoorwaardelijke gevangenisstraf passend en geboden is, zodat er geen noodzaak bestaat om het verzoek van de verdediging toe te wijzen. Het verzoek wordt dan ook afgewezen.

Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de veroordeelde in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering, aan de orde is.

Vorderingen benadeelde partijen

Vordering tot schadevergoeding [naam 1]

In het onderhavige strafproces heeft [naam 1] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden materiële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde, tot een bedrag van € 26.000,-.

In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot dit in eerste aanleg gevorderde en in hoger beroep gehandhaafde bedrag van € 26.000,-.

De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij tot een bedrag van € 19.000,-, onder toekenning van wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Voor het overige dient de vordering te worden afgewezen.

De vordering van de benadeelde partij is namens de verdachte niet betwist tot een bedrag van € 19.000,-.

Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij aangetoond dat tot een bedrag van
€ 19.000,- materiële schade is geleden. Hoewel de koopsom € 26.000,- bedroeg, heeft de benadeelde partij immers € 19.000,- daadwerkelijk overgemaakt aan de verdachte. Deze schade is een rechtstreeks gevolg van het bewezenverklaarde. De vordering van de benadeelde partij zal derhalve tot dat bedrag worden toegewezen, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 12 september 2017 tot aan de dag der algehele voldoening.

Voor het overige zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk worden verklaard in de vordering tot vergoeding van de geleden schade. Dit deel van de vordering kan in zoverre bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [naam 1]

Nu vaststaat dat de verdachte tot een bedrag van € 19.000,- aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde is toegebracht, zal het hof aan de verdachte de verplichting opleggen dat bedrag aan de Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [naam 1] , eveneens te vermeerderen met de wettelijke rente.

Gelet op het voorgaande dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Vordering tot schadevergoeding [naam 2]

In het onderhavige strafproces heeft [naam 2] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden materiële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde, tot een bedrag van € 13.859,57.

In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot het in eerste aanleg toegewezen bedrag van € 4.500,-.

De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij, voor zover nog aan de orde, onder toekenning van wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De vordering van de benadeelde partij is door de verdachte betwist.

Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij aangetoond dat tot een bedrag van
€ 3.900,- materiële schade is geleden. De door de benadeelde partij laatstelijk betaalde
€ 600,- wordt in de vordering niet genoemd en kan om deze reden niet worden toegewezen. De overige gevorderde bedragen zien op andere schadeposten. De schade van € 3.900,- is een rechtstreeks gevolg van het bewezenverklaarde. De vordering van de benadeelde partij zal derhalve tot dat bedrag worden toegewezen, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 25 juli 2017 tot aan de dag der algehele voldoening.

Voor het overige zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk worden verklaard in de vordering tot vergoeding van de geleden schade. Dit deel van de vordering kan in zoverre bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [naam 2]

Nu vaststaat dat de verdachte tot een bedrag van € 3.900,- aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde is toegebracht, zal het hof aan de verdachte de verplichting opleggen dat bedrag aan de Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [naam 2] , eveneens te vermeerderen met de wettelijke rente.

Gelet op het voorgaande dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [naam 4]

Benadeelde partij [naam 4] heeft zich in eerste aanleg niet gevoegd in het strafproces met een vordering tot schadevergoeding.

Op 6 oktober 2026 is door de advocaat van de benadeelde partij, mr. V.C. van der Velde, een brief gezonden aan het Openbaar Ministerie, inhoudende het verzoek aan de advocaat-generaal om ter terechtzitting in hoger beroep te vorderen dat aan de verdachte de verplichting wordt opgelegd om aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer een bedrag van € 48.050,- te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 15 oktober 2018 tot de dag van algehele voldoening, met bepaling van gijzeling bij niet-betaling.

De advocaat-generaal heeft dienovereenkomstig gerekwireerd.

Het hof overweegt in dit verband als volgt.

Binnen het wettelijk systeem is niet uitgesloten dat, onder omstandigheden, een schadevergoedingsmaatregel wordt opgelegd voor schade die niet is gevorderd dan wel niet zonder meer toewijsbaar is als vordering benadeelde partij. Deze mogelijkheid heeft echter niet tot doel om de wettelijke beperking, inhoudende dat een benadeelde partij zich niet pas in hoger beroep kan voegen met een vordering tot schadevergoeding, te omzeilen. Naar het oordeel van het hof is in het onderhavige geval van dit laatste sprake. Om deze reden zal het hof dan ook niet overgaan tot oplegging van een schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van het slachtoffer [naam 4] .

Vordering tot schadevergoeding [naam 5]

In het onderhavige strafproces heeft [naam 5] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden materiële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde, tot een bedrag van € 411.704,-.

In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot dit in eerste aanleg gevorderde en in hoger beroep gehandhaafde bedrag van € 411.704,-.

De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij tot een bedrag van € 102.425,-, onder toekenning van wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De benadeelde partij dient voor het overige niet-ontvankelijk te worden verklaard.

De vordering van de benadeelde partij is door de verdachte betwist.

Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij aangetoond dat tot een bedrag van
€ 102.425,- materiële schade is geleden. Deze schade is een rechtstreeks gevolg van het bewezenverklaarde. De vordering van de benadeelde partij zal derhalve tot dat bedrag worden toegewezen, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 15 januari 2019 tot aan de dag der algehele voldoening.

Voor het overige zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk worden verklaard in de vordering tot vergoeding van de geleden schade. Dit deel van de vordering kan in zoverre bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [naam 5]

Nu vaststaat dat de verdachte tot een bedrag van € 102.425,- aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde is toegebracht, zal het hof aan de verdachte de verplichting opleggen dat bedrag aan de Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [naam 5] , eveneens te vermeerderen met de wettelijke rente.

Gelet op het voorgaande dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Vordering tot schadevergoeding [naam 6]

In het onderhavige strafproces heeft [naam 6] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden materiële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde, tot een bedrag van € 45.000,-.

In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot dit in eerste aanleg gevorderde en in hoger beroep gehandhaafde bedrag van € 45.000,-.

De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij, onder toekenning van wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De vordering van de benadeelde partij is door de verdachte niet betwist.

Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij aangetoond dat tot een bedrag van
€ 45.000,- schade is geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het bewezenverklaarde. De vordering van de benadeelde partij zal derhalve worden toegewezen, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 2 mei 2018 tot aan de dag der algehele voldoening.

Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [naam 6]

Nu vaststaat dat de verdachte tot een bedrag van € 45.000,- aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde is toegebracht, zal het hof aan de verdachte de verplichting opleggen dat bedrag aan de Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [naam 6] , eveneens te vermeerderen met de wettelijke rente.

Gelet op het voorgaande dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Vordering tot schadevergoeding [naam 7]

In het onderhavige strafproces heeft [naam 7] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden materiële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde, tot een bedrag van € 29.160,-.

In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot het in eerste aanleg toegewezen bedrag van € 28.860,-.

De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij, voor zover nog aan de orde, onder toekenning van wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De vordering van de benadeelde partij is door de verdachte niet betwist.

Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij aangetoond dat tot een bedrag van
€ 28.860,- materiële schade is geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het bewezenverklaarde. De vordering van de benadeelde partij zal derhalve tot dat bedrag worden toegewezen, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 31 oktober 2015 tot aan de dag der algehele voldoening.

Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [naam 7]

Nu vaststaat dat de verdachte tot een bedrag van € 28.860,- aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde is toegebracht, zal het hof aan de verdachte de verplichting opleggen dat bedrag aan de Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [naam 7] , eveneens te vermeerderen met de wettelijke rente.

Gelet op het voorgaande dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Vordering tot schadevergoeding [naam 8]

In het onderhavige strafproces heeft [naam 8] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden materiële en immateriële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde, tot een bedrag van € 30.000,-.

In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot dit in eerste aanleg gevorderde en in hoger beroep gehandhaafde bedrag van € 30.000,-.

De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij tot een bedrag van € 25.000,-, onder toekenning van wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De benadeelde partij dient voor het overige niet-ontvankelijk te worden verklaard.

De vordering van de benadeelde partij is door de verdachte niet betwist.

Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij aangetoond dat tot een bedrag van
€ 25.000,- materiële schade is geleden. Deze schade is een rechtstreeks gevolg is van het bewezenverklaarde. De vordering van de benadeelde partij zal derhalve tot dat bedrag worden toegewezen, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 1 juli 2013 tot aan de dag der algehele voldoening.

Voor wat betreft de gevorderde immateriële schade overweegt het hof – grotendeels in navolging van de rechtbank – als volgt.

In artikel 6:95 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) is bepaald dat immateriële schade alleen voor vergoeding in aanmerking komt in de limitatief in de wet opgesomde gevallen. In artikel 6:106 BW worden de gevallen genoemd waarin vergoeding van immateriële schade kan worden toegekend. Voor zover hier van belang is dat aan de orde indien de benadeelde partij ‘op andere wijze in zijn persoon is aangetast’. Daarvan kan sprake zijn

indien is komen vast te staan dat een benadeelde partij naar objectieve maatstaven geestelijk

letsel heeft opgelopen. Van dergelijk geestelijk letsel is, blijkens vaste jurisprudentie van de

Hoge Raad, in het algemeen pas sprake wanneer de benadeelde partij als gevolg van het

strafbare feit lijdt aan een in de psychiatrie erkend ziektebeeld. Uit de door [naam 8] ingediende

vordering en de onderbouwing daarvan blijkt niet dat bij de benadeelde partij sprake is (geweest) van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld als gevolg van de bewezen verklaarde feiten.

Ook kan sprake zijn van een aantasting in persoon 'op andere wijze’, indien de aard en ernst

van de normschending en de nadelige gevolgen voor de benadeelde partij zozeer voor de

hand liggen dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen. Van een aantasting

in de persoon als hier bedoeld is niet reeds sprake bij de enkele schending van een

fundamenteel recht (zie ECLI:NL:HR:2019:793).

Hoewel het hof invoelbaar acht dat de benadeelde partij psychisch ongemak heeft ervaren als gevolg van de bewezen verklaarde oplichting, biedt de wet in dit geval geen grondslag om hem hiervoor een immateriële schadevergoeding toe te kennen. De Hoge Raad overweegt dat het niet is uitgesloten dat een strafbaar feit dermate ingrijpende gevolgen heeft dat zij grond kan bieden voor het aannemen van een aantasting in de persoon, ook als die gevolgen niet als geestelijk letsel zijn aan te merken. Los van het zich hier niet voordoende geval dat de aard en ernst van de normschending meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen, is dan wel vereist dat vaststellingen omtrent die gevolgen (kunnen) worden gedaan. Daarnaast ligt niet voor de hand om een dergelijke aantasting in de persoon aan te nemen als de nadelige gevolgen enkel bestaan in het verlies van een voorwerp (zie ECLI:NL:HR:2019:1465). De benadeelde partij heeft de nadelige gevolgen naar het oordeel van het hof onvoldoende onderbouwd. Het de benadeelde partij alsnog in de gelegenheid stellen om deze gevolgen nader te onderbouwen, levert een onevenredige belasting van het strafgeding op. De benadeelde partij wordt met betrekking tot de verzochte vergoeding ten bedrage van € 5.000,- voor immateriële schade dan ook niet-ontvankelijk verklaard. Dit deel van de vordering kan in zoverre bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [naam 8]

Nu vaststaat dat de verdachte tot een bedrag van € 25.000,- aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde is toegebracht, zal het hof aan de verdachte de verplichting opleggen dat bedrag aan de Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [naam 8] , eveneens te vermeerderen met de wettelijke rente.

Gelet op het voorgaande dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Vordering tot schadevergoeding [naam 9]

In het onderhavige strafproces heeft [naam 9] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden materiële en immateriële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde, tot een bedrag van € 2.000,-.

In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot dit in eerste aanleg gevorderde en in hoger beroep gehandhaafde bedrag van € 2.000,-.

De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij tot een bedrag van € 1.750,-, onder toekenning van wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De benadeelde partij dient voor het overige niet-ontvankelijk te worden verklaard.

De vordering van de benadeelde partij is door de verdachte betwist.

Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij aangetoond dat tot een bedrag van
€ 1.750,- materiële schade is geleden. Deze schade is een rechtstreeks gevolg van het bewezenverklaarde. De vordering van de benadeelde partij zal derhalve tot dat bedrag worden toegewezen, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 31 december 2009 tot aan de dag der algehele voldoening.

De benadeelde partij wordt met betrekking tot de verzochte vergoeding ten bedrage van € 250,- voor immateriële schade niet-ontvankelijk verklaard. Voor wat betreft de motivering van deze beslissing verwijst het hof naar hetgeen over de door benadeelde partij [naam 8] gevorderde immateriële schade is overwogen, hetgeen ook opgaat voor dit deel van de vordering van [naam 9] . Dit deel van de vordering kan in zoverre bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [naam 9]

Nu vaststaat dat de verdachte tot een bedrag van € 1.750,- aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde is toegebracht, zal het hof aan de verdachte de verplichting opleggen dat bedrag aan de Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [naam 9] , eveneens te vermeerderen met de wettelijke rente.

Gelet op het voorgaande dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Vordering tot schadevergoeding [naam 11]

In het onderhavige strafproces heeft [naam 11] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden materiële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde, tot een bedrag van € 13.000,-.

In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot dit in eerste aanleg gevorderde en in hoger beroep gehandhaafde bedrag van € 13.000,-.

De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij tot een bedrag van € 10.950,-, onder toekenning van wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De benadeelde partij dient voor het overige niet-ontvankelijk te worden verklaard.

De vordering van de benadeelde partij is door de verdachte niet betwist tot een bedrag van
€ 6.000,-.

Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij aangetoond dat tot een bedrag van
€ 10.950,- materiële schade is geleden. Deze schade is een rechtstreeks gevolg van het bewezenverklaarde. De vordering van de benadeelde partij zal derhalve tot dat bedrag worden toegewezen, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 31 december 2012 tot aan de dag der algehele voldoening.

Voor het overige zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk worden verklaard in de vordering tot vergoeding van de geleden schade. Dit deel van de vordering kan in zoverre bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [naam 11]

Nu vaststaat dat de verdachte tot een bedrag van € 10.950,- aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde is toegebracht, zal het hof aan de verdachte de verplichting opleggen dat bedrag aan de Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [naam 11] , eveneens te vermeerderen met de wettelijke rente.

Gelet op het voorgaande dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Vordering tot schadevergoeding [naam 12]

In het onderhavige strafproces heeft [naam 12] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden materiële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde, tot een bedrag van € 3.317,80.

In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot dit in eerste aanleg gevorderde en in hoger beroep gehandhaafde bedrag van € 3.317,80.

De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij tot een bedrag van € 3000,-, onder toekenning van wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De benadeelde partij dient voor het overige niet-ontvankelijk te worden verklaard.

De vordering van de benadeelde partij is door de verdachte betwist.

De benadeelde partij heeft naast het overgemaakte bedrag van € 3.000,- onder het kopje ‘immateriële schade’ tevens kosten opgevoerd voor afspraken in het hotel en de tijd die hij daarvoor kwijt was. Het hof gaat er dan ook van uit dat de benadeelde partij hiermee eveneens materiële schade bedoelt.

Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij aangetoond dat tot een bedrag van
€ 3.000,- materiële schade is geleden. Deze schade is een rechtstreeks gevolg van het bewezenverklaarde. De vordering van de benadeelde partij zal derhalve tot dat bedrag worden toegewezen, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 26 april 2017 tot aan de dag der algehele voldoening.

De opgevoerde kosten á € 317,80 zijn naar het oordeel van het hof onvoldoende onderbouwd. Voor dit deel van de vordering zal de benadeelde partij dan ook niet-ontvankelijk worden verklaard. Dit deel van de vordering kan in zoverre bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [naam 12]

Nu vaststaat dat de verdachte tot een bedrag van € 3.000,- aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde is toegebracht, zal het hof aan de verdachte de verplichting opleggen dat bedrag aan de Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [naam 12] , eveneens te vermeerderen met de wettelijke rente.

Gelet op het voorgaande dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Vordering tot schadevergoeding [naam 13]

In het onderhavige strafproces heeft [naam 13] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden materiële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde, tot een bedrag van € 19.493,-.

In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot dit in eerste aanleg gevorderde en in hoger beroep gehandhaafde bedrag van € 19.493,-.

De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij, onder toekenning van wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De vordering van de benadeelde partij is door de verdachte niet betwist.

Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij aangetoond dat tot een bedrag van
€ 19.493,- materiële schade is geleden en dat deze schade een rechtstreeks gevolg is van het bewezenverklaarde. De vordering van de benadeelde partij zal derhalve worden toegewezen, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 23 december 2015 tot aan de dag der algehele voldoening.

Het hof merkt hier nog op dat het hof er zoals hiervoor reeds is overwogen van uitgaat dat de verdachte de benadeelde partij voor een aanmerkelijk hoger bedrag heeft opgelicht dan het in de tenlastelegging opgenomen bedrag. De benadeelde partij is dus ook voor een hoger bedrag benadeeld. Voor wat betreft het benadelingsbedrag gaat het hof – net als de verdachte - uit van de door de benadeelde partij aan de vordering ten grondslag gelegde berekening. Tussen het bewezen verklaarde handelen van de verdachte en de (gehele) schade zoals die wordt gevorderd bestaat zonder meer voldoende verband om te kunnen aannemen dat de benadeelde partij door het handelen van de verdachte rechtstreeks schade heeft geleden tot het gevorderde bedrag.

Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [naam 13]

Nu vaststaat dat de verdachte tot een bedrag van € 19.493,- aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde is toegebracht, zal het hof aan de verdachte de verplichting opleggen dat bedrag aan de Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [naam 13] , eveneens te vermeerderen met de wettelijke rente.

Gelet op het voorgaande dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Vordering tot schadevergoeding [naam 17]

In het onderhavige strafproces heeft [naam 17] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden materiële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde, tot een bedrag van € 64.950,-.

In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot dit in eerste aanleg gevorderde en in hoger beroep gehandhaafde bedrag van € 64.950,-.

De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot niet-ontvankelijkverklaring van de benadeelde partij.

De vordering van de benadeelde partij is door de verdachte betwist.

Zoals reeds is overwogen, wordt de verdachte partieel niet-ontvankelijk verklaard in zijn appel voor zover dat is gericht tegen de vrijspraak in eerste aanleg ten aanzien van aangever [naam 17] . De benadeelde partij heeft zijn vordering tot schadevergoeding in hoger beroep gehandhaafd, zodat het hof zich genoodzaakt ziet op hierop te beslissen. Gelet op de (onherroepelijke) vrijspraak zal het hof bepalen dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in de vordering. De vordering kan daarom slechts bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Geen schadevergoedingsmaatregel [naam 3]

Anders dan de rechtbank en de advocaat-generaal ziet het hof geen aanleiding om ten behoeve van aangever [naam 3] een schadevergoedingsmaatregel op te leggen. [naam 3] heeft zich, nadat zijn vordering door de rechtbank niet-ontvankelijk was verklaard, niet opnieuw gevoegd in hoger beroep en zijn vordering aldus niet uitdrukkelijk gehandhaafd. Aangezien zijn vordering reeds eerder door de civiele rechter is toegewezen en het hof geen informatie heeft over de stand van zaken met betrekking tot de tenuitvoerlegging van dat vonnis en of [naam 3] nog gebaat is bij en prijsstelt op de oplegging van de schadevergoedingsmaatregel, zal het hof daartoe niet overgaan.

Toepassing van gijzeling bij de schadevergoedingsmaatregelen

Voor de vervangende hechtenis bij de geldboete bepaalt artikel 24c lid 3 Sr dat de duur daarvan ten hoogste een jaar beloopt. Uit de wetsgeschiedenis volgt dat die vervangende hechtenis ook bij de samenloop van misdrijven en/of overtredingen is gemaximeerd op de duur die op grond van artikel 24c lid 3 Sr geldt als geen sprake is van meerdaadse samenloop. Verder bevat artikel 60, aanhef en onder 3°, Sr eenzelfde regeling voor de vervangende vrijheidsstraffen bij verbeurdverklaring en de schadevergoedingsmaatregel, waarbij in relatie tot de schadevergoedingsmaatregel onder “de vervangende vrijheidsstraffen” dan moet worden verstaan: de totale duur van de gijzeling voor de schadevergoedingsmaatregelen (zie ECLI:NL:HR:2024:566). Op grond van (thans) artikel 60 Sr in verbinding met art. 24c lid 3 Sr geldt genoemd maximum ook in een geval waarin de oplegging van meerdere schadevergoedingsmaatregelen samenloopt (zie ECLI:NL:HR:2019:793, r.o. 2.9.5).

Het in deze zaak toepasselijke artikel 63 Sr (oud) luidde als volgt:

“Indien iemand, nadat hem een straf is opgelegd, schuldig wordt verklaard aan een misdrijf of een overtreding voor die strafoplegging gepleegd, zijn de bepalingen van deze titel voor het geval gelijktijdig straf wordt opgelegd van toepassing.”

Gelet op het bepaalde in artikel 63 (oud) Sr in samenhang bezien met de op grond daarvan toepasselijke samenloopbepaling uit artikel 60 Sr en de in artikel 24c lid 3 genoemde maximumduur van de aan (in geval van samenloop) aan schadevergoedingsmaatregelen te verbinden gijzeling, stelt het hof vast dat het verbinden van gijzeling aan de op te leggen schadevergoedingsmaatregelen niet meer mogelijk is, nu de rechtbank bij vonnis van 8 juli 2026 in een andere strafzaak tegen de verdachte reeds een gijzeling voor de maximale duur van één jaar (365 dagen) heeft opgelegd. Daarom bestaat thans geen ruimte meer om in de onderhavige zaak een gijzeling van enige andere duur dan 0 dagen aan de op te leggen schadevergoedingsmaatregelen te verbinden.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

Het hof heeft gelet op de artikelen 36f, 57, 63, 225 en 326 Sr, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.

BESLISSING

Het hof:

Verklaart de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep, voor zover gericht tegen de beslissing ter zake van het bij parketnummer 09-807001-19 onder feit 1 (primair en subsidiair) tenlastegelegde incident 2.10 ( [naam 17] ).

Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de bewezenverklaring maar alleen voor wat betreft de incidenten 2.9 ( [naam 8] ) en 2.17 ( [naam 13] en zoon), ten aanzien van de strafoplegging en ten aanzien van de beslissingen op de vorderingen van de benadeelde partijen en doet in zoverre opnieuw recht.

Verklaart bewezen dat de verdachte het als incidenten 2.9 en 2.17 ten laste gelegde heeft begaan, zoals hiervoor omschreven.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 36 (zesendertig) maanden.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, Sr bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Vordering van de benadeelde partij [naam 1]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [naam 1] ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 19.000,00 (negentienduizend euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [naam 1] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 19.000,00 (negentienduizend euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 12 september 2017.

Vordering van de benadeelde partij [naam 2]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [naam 2] ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 3.900,00 (drieduizend negenhonderd euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [naam 2] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 3.900,00 (drieduizend negenhonderd euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 25 juli 2017.

Vordering van de benadeelde partij [naam 5]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [naam 5] ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 102.425,00 (honderdtweeduizend vierhonderdvijfentwintig euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [naam 5] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 102.425,00 (honderdtweeduizend vierhonderdvijfentwintig euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 15 januari 2019.

Vordering van de benadeelde partij [naam 6]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [naam 6] ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 45.000,00 (vijfenveertigduizend euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [naam 6] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 45.000,00 (vijfenveertigduizend euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 2 mei 2018.

Vordering van de benadeelde partij [naam 7]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [naam 7] ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 28.860,00 (achtentwintigduizend achthonderdzestig euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [naam 7] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 28.860,00 (achtentwintigduizend achthonderdzestig euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 31 oktober 2015.

Vordering van de benadeelde partij [naam 8]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [naam 8] ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 25.000,00 (vijfentwintigduizend euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [naam 8] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 25.000,00 (vijfentwintigduizend euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 1 juli 2013.

Vordering van de benadeelde partij [naam 17]

Verklaart de benadeelde partij [naam 17] niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding en bepaalt dat de benadeelde partij de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de benadeelde partij in de door verdachte gemaakte kosten en begroot deze op nihil.

Vordering van de benadeelde partij [naam 9]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [naam 9] ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 1.750,00 (duizend zevenhonderdvijftig euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [naam 9] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 1.750,00 (duizend zevenhonderdvijftig euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 31 december 2009.

Vordering van de benadeelde partij [naam 11]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [naam 11] ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 10.950,00 (tienduizend negenhonderdvijftig euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [naam 11] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 10.950,00 (tienduizend negenhonderdvijftig euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 31 december 2012.

Vordering van de benadeelde partij [naam 12]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [naam 12] ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 3.000,00 (drieduizend euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [naam 12] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 3.000,00 (drieduizend euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 26 april 2017.

Vordering van de benadeelde partij [naam 13]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [naam 13] ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 19.493,00 (negentienduizend vierhonderddrieënnegentig euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [naam 13] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 09-807001-19 onder 1 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 19.493,00 (negentienduizend vierhonderddrieënnegentig euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële schade op 23 december 2015.

Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene.

Dit arrest is gewezen door mr. B.P. de Boer, als voorzitter, en mr. M.S. Lamboo en
mr. M.E.L. Hendriks, leden, in bijzijn van de griffier mr. E.C. Sjardin.

Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 5 november 2026.

Proces-verbaal onderzoek transacties IBAN verdachte [verdachte] d.d. 9 februari 2019 van de politie Eenheid Den Haag met proces-verbaalnummer 19 (p. 32 tot en met 38). Proces-verbaal van aangifte d.d. 18 april 2019 van de politie Eenheid Den Haag met proces-verbaalnummer [proces-verbaalnummer 1] (pagina 523 tot en met 525). Een geschrift, te weten een SMS-gesprek tussen de verdachte en [naam 8] van 30 maart 2016 tot en met 28 maart 2019 (ongenummerd), als bijlage bij proces-verbaal onderzoek telefoon d.d. 11 april 2019 van de politie Eenheid Den Haag met proces-verbaalnummer 58 (pagina 55 e.v.). Een geschrift, te weten een SMS-gesprek tussen de verdachte en [naam 8] van 30 maart 2016 tot en met 28 maart 2019 (ongenummerd), als bijlage bij proces-verbaal onderzoek telefoon d.d. 11 april 2019 van de politie Eenheid Den Haag met proces-verbaalnummer 58 (pagina 55 e.v.). Proces-verbaal van aangifte d.d. 18 april 2019 van de politie Eenheid Den Haag met proces-verbaalnummer [proces-verbaalnummer 1] (pagina 523 tot en met 525). De verklaring van de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep van 8 oktober 2026. De verklaring van de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep van 8 oktober 2026. Een geschrift, te weten een koopovereenkomst van [naam bedrijf] (pagina 823 en 824). Proces-verbaal van aangifte d.d. 16 mei 2019 van de politie Eenheid Den Haag met proces-verbaalnummer [proces-verbaalnummer 2] (pagina 818 tot en met 820). Proces-verbaal van aangifte d.d. 16 mei 2019 van de politie Eenheid Den Haag met proces-verbaalnummer [proces-verbaalnummer 2] (pagina 818 tot en met 820) en een geschrift, te weten een overzicht van de betalingen aan en door de verdachte aan aangever [naam 13] (ongenummerd), bijlage bij het verzoek tot schadevergoeding van [naam 13] . De verklaring van de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep van 8 oktober 2026. Een geschrift, te weten een Whatsapp-gesprek tussen de verdachte en [naam 13] van 22 juli 2014 tot en met 28 januari 2016 (pagina 851 tot en met 879). Een geschrift, te weten een Whatsapp-gesprek tussen de verdachte en [naam 13] van 19 november 2016 tot en met 11 april 2019 (pagina 880 tot en met 895). Proces-verbaal van 17 mei 2019 van de politie Eenheid Den Haag met nr. [proces-verbaalnummer 3] (pagina 821 tot en met 822, inclusief bijlagen pagina 823 tot en met 850). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam rechter 1] namens de rechtbank Den Haag ten aanzien van [verdachte] van 11 februari 2015 (pagina 826). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam rechter 1] namens de rechtbank Den Haag ten aanzien van [verdachte] van 16 december 2015 (pagina 847). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam rechter 1] namens de rechtbank Den Haag ten aanzien van [verdachte] van 14 januari 2016 (pagina 849). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam raadsheer 1] namens de Hoge Raad der Nederlanden ten aanzien van [verdachte] van 20 februari 2015 (pagina 827). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam raadsheer 1] namens de Hoge Raad der Nederlanden ten aanzien van [verdachte] van 24 februari 2015 (pagina 828). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam raadsheer 1] namens de Hoge Raad der Nederlanden ten aanzien van [verdachte] van 12 maart 2015 (pagina 829). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam raadsheer 1] namens de Hoge Raad der Nederlanden ten aanzien van [verdachte] van 27 maart 2015 (pagina 831). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam raadsheer 1] namens de Hoge Raad der Nederlanden ten aanzien van [verdachte] van 22 april 2015 (pagina 832). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam raadsheer 1] namens de Hoge Raad der Nederlanden ten aanzien van [verdachte] van 19 mei 2015 (pagina 835). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam raadsheer 1] namens de Hoge Raad der Nederlanden ten aanzien van [verdachte] van 11 juni 2015 (pagina 836). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam raadsheer 1] namens de Hoge Raad der Nederlanden ten aanzien van [verdachte] van 24 juni 2015 (pagina 837). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam raadsheer 1] namens de Hoge Raad der Nederlanden ten aanzien van [verdachte] van 7 juli 2015 (pagina 838). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam raadsheer 1] namens de Hoge Raad der Nederlanden ten aanzien van [verdachte] van 16 juli 2015 (pagina 839). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam raadsheer 1] namens de Hoge Raad der Nederlanden ten aanzien van [verdachte] van 24 augustus 2015 (pagina 842). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam raadsheer 3] namens de Hoge Raad der Nederlanden ten aanzien van [verdachte] van 29 april 2015 (pagina 833). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam raadsheer 3] namens de Hoge Raad der Nederlanden ten aanzien van [verdachte] van 7 mei 2015 (pagina 834). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam raadsheer 2] namens de Hoge Raad der Nederlanden ten aanzien van [verdachte] van 6 augustus 2015 (pagina 840). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam raadsheer 3] namens de Hoge Raad der Nederlanden ten aanzien van [verdachte] van 13 augustus 2015 (pagina 841). Een geschrift, te weten een brief van mr. [naam rechter 2] namens rechtbank Amsterdam ten aanzien van [verdachte] van 18 maart 2015 (pagina 830). Een geschrift, te weten een brief van [naam 16] namens [naam ambtenaar 1] van het Ministerie van Financiën van 2 september 2015 (pagina 843). De verklaring van de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep van 8 oktober 2026. Een geschrift, te weten de schriftelijke verklaring van de verdachte zoals deze is overgelegd bij het politieverhoor van de verdachte op 11 september 2019 (pagina 1086). De verklaring van de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep van 8 oktober 2026. Een geschrift, te weten de schriftelijke verklaring van de verdachte zoals deze is overgelegd bij het politieverhoor van de verdachte op 11 september 2019 (pagina 1066). De verklaring van de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep van 8 oktober 2026. Een geschrift, te weten de schriftelijke verklaring van de verdachte zoals deze is overgelegd bij het politieverhoor van de verdachte op 11 september 2019 (pagina 1066). De verklaring van de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep van 8 oktober 2026. Een geschrift, te weten een eindafrekening van [naam bedrijf] ten name van A. [naam 7] (pagina 443). De verklaring van de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep van 8 oktober 2026. Proces-verbaal vaststellen identiteit aangever [naam 6] d.d. 21 februari 2019 van de politie Eenheid Den Haag met proces-verbaalnr. 22 (pagina 294 tot en met 295). De verklaring van de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep van 8 oktober 2026. De verklaring van de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep van 8 oktober 2026. De verklaring van de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep van 8 oktober 2026. Een geschrift, te weten de schriftelijke verklaring van de verdachte zoals deze is overgelegd bij het politieverhoor van de verdachte op 11 september 2019 (pagina 1072). Een geschrift, te weten de schriftelijke verklaring van de verdachte zoals deze is overgelegd bij het politieverhoor van de verdachte op 11 september 2019 (pagina 1072).