Strafrecht overig

Ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel na oplichting van 13 slachtoffers.

Gerechtshof Den Haag, 5 november 2026

Zaakgegevens

Op 5 november 2026 heeft het Gerechtshof Den Haag in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
5 november 2026
Datum publicatie
9 november 2026
Zaaknummer
22-003029-24
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHDHA:2026:3210
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel na oplichting van 13 slachtoffers.

Procesgang

  1. Rechtbank Den Haag · 29 augustus 2024

    ECLI:NL:RBDHA:2024:13577
  2. Rechtbank Den Haag · 29 augustus 2024

    ECLI:NL:RBDHA:2024:13602
  3. Gerechtshof Den Haag · 5 november 2026deze uitspraak

    ECLI:NL:GHDHA:2026:3210

Uitspraak

Rolnummer: 22-003029-24 PO

Parketnummer: 09-807001-19

Datum uitspraak: 5 november 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Den Haag gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Den Haag van 29 augustus 2024 in de ontnemingszaak tegen de betrokkene:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1962,

adres: [woonadres] , [woonplaats] ,

ten tijde van de behandeling ter terechtzitting in hoger beroep uit anderen hoofde gedetineerd in [naam penitentiaire inrichting] .

Procesgang

Bij arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van dit gerechtshof Den Haag van
5 november 2026 is de betrokkene, voor zover hier van belang, onder meer ter zake van het in zijn strafzaak als feit 1 in de zaak met parketnummer 09-807001-19 bewezenverklaarde, gekwalificeerd als:

oplichting, meermalen gepleegd,

veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 36 maanden, met aftrek van voorarrest.

De in eerste aanleg ingediende vordering van het Openbaar Ministerie houdt in dat aan de betrokkene de verplichting zal worden opgelegd tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 662.413,- (zeshonderd tweeënzestigduizend vierhonderddertien euro), ter ontneming van het door de betrokkene wederrechtelijk verkregen voordeel als bedoeld in artikel 36e, vijfde lid, van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr).

De rechtbank Den Haag heeft bij vonnis van 29 augustus 2024 het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vastgesteld op € 316.485,- en ter ontneming van dat wederrechtelijk verkregen voordeel aan de betrokkene de verplichting opgelegd tot betaling aan de Staat van een bedrag van € 279.088,-.

Namens de betrokkene is tegen het vonnis inzake de ontnemingsvordering hoger beroep ingesteld.

Onderzoek van de zaak

Deze beslissing is genomen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de betrokkene naar voren is gebracht.

Vordering van het Openbaar Ministerie

De advocaat-generaal heeft ter terechtzitting in hoger beroep gevorderd dat het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt vastgesteld op € 293.888,- en dat de betalingsverplichting aan de Staat wordt vastgesteld op € 279.088,-.

Beoordeling van het vonnis

Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven, omdat het hof zich daarmee niet verenigt.

Bewijsvoering

Het hof grondt zijn overtuiging dat de veroordeelde het hierna te bepalen voordeel heeft verkregen op de hierna te vermelden wettige bewijsmiddelen en ontleent aan de inhoud daarvan tevens de schatting van bedoeld voordeel:

1. Het arrest van het gerechtshof Den Haag van 5 november 2026, gewezen in de strafzaak tegen de betrokkene, alsmede het grotendeels door het hof bevestigde vonnis van de rechtbank. Het hof neemt de in beide uitspraken gebruikte bewijsvoering (voor zover het vonnis niet is vernietigd) over en hecht deze beide uitspraken aan dit arrest. De schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel ontleent het hof rechtstreeks aan de in de strafzaak in de bewezenverklaring genoemde bedragen en de in dat verband benoemde bewijsmiddelen. In de ontnemingszaak verbindt het hof op grond van dezelfde overwegingen dezelfde gevolgtrekkingen aan die bewijsmiddelen. Voor zover de bedragen waarvan wordt uitgegaan bij de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel afwijken van de in de bewezenverklaring genoemde bedragen worden deze hieronder van een nadere motivering voorzien.

2. Het proces-verbaal van aangifte van [naam 1] d.d. 29 april 2019 van de politie Eenheid Den Haag met [proces-verbaalnummer] (pagina 809 tot en met 811). Dit proces-verbaal houdt in – zakelijk weergegeven –:

Ik doe aangifte van fraude via Marktplaats. Ik heb gereageerd op een advertentie. De advertentie was geplaatst door [verdachte] . Hij wilde bankbiljetten verkopen. Ik heb op verzoek van [verdachte] het geld overgemaakt op een rekeningnummer t.n.v. [verdachte] . Ik lijd schade met een totaal van 2150.00 EUR.

Vaststelling van het wederrechtelijk verkregen voordeel en de betalingsverplichting

Het wederrechtelijk verkregen voordeel

Het hof gaat bij de berekening van de omvang van het wederrechtelijk verkregen voordeel uit van de in de strafzaak bij parketnummer 09-807001-19 onder 1 bewezen verklaarde feiten en betrekt het oordeel over de toegewezen vorderingen van de benadeelde partijen daarbij. Daaruit blijkt dat de veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft verkregen door middel van of uit de baten van die feiten. De grondslag voor ontneming van dat voordeel is artikel 36e, eerste en tweede lid, Sr.

Uit het dossier leidt het hof af dat de betrokkene ook wederrechtelijk voordeel heeft verkregen door middel van of uit baten van een ander strafbaar feit. Er bestaan voldoende aanwijzingen dat dit feit door de betrokkene is begaan. Hierbij betrekt het hof het volgende.

[naam 1] heeft op 29 april 2019 aangifte gedaan tegen de betrokkene. Hij verklaarde hierbij dat hij op 3 april 2014 reageerde op een Marktplaatsadvertentie van de betrokkene waar bankbiljetten werden aangeboden. [naam 1] heeft € 650,- overgemaakt naar het rekeningnummer op naam van de betrokkene. Bij een ontmoeting heeft [naam 1] hem nog eens € 600,- contant gegeven, evenals gulden-biljetten met een waarde van € 900,-. [naam 1] heeft nooit de beloofde bankbiljetten gekregen van de betrokkene. Hiervoor zei hij verschillende redenen te hebben, zoals een hartoperatie, een bedrijf in Dubai en een autobedrijf in Duitsland.

Naar het oordeel van het hof staat buiten redelijke twijfel vast dat de betrokkene zich schuldig heeft gemaakt aan oplichting van [naam 1] . Hierbij weegt het hof mee dat de betrokkene vergelijkbare excuses heeft gebruikt bij de bewezen verklaarde oplichtingen.
Ook de modus operandi vertoont voldoende overeenkomsten. De grondslag voor ontneming van dat voordeel is artikel 36e, tweede lid, Sr.

Verder heeft het hof in de strafzaak de oplichting van [naam 2] bewezenverklaard tot een bedrag van € 25.250,-, te weten het bedrag zoals dat is opgenomen in de tenlastelegging. Naar het oordeel van het hof bestaan er echter voldoende aanwijzingen dat [naam 2] zelf daadwerkelijk is opgelicht voor een bedrag van € 33.543,- en staat gelet op de inhoud van de aangifte en de verklaringen van [naam 2] , ook buiten redelijke twijfel vast dat ook sprake is van oplichting door betrokkene voor wat betreft de door de zoon van [naam 2] betaalde bedragen van in totaal € 6.900,-. Het hof rekent ook dat laatste bedrag mee in de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel, waarbij de grondslag voor ontneming van dat voordeel voor het meerdere artikel 36e, tweede lid, Sr is.

Ook bij [naam 3] wordt een (iets) hoger bedrag ontnomen dan rechtstreeks uit de bewezen verklaarde oplichting volgt. De rechtbank heeft ten aanzien van [naam 3] bewezen verklaard dat hij is bewogen tot de afgifte van een bedrag van ongeveer € 100.000.-. Uit de bewijsoverweging blijkt dat het in totaal gaat om bedragen van € 89.925 en € 12.500,- (opgeteld € 102.425,-). Bij de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel zal van dat laatste bedrag worden uitgegaan.

Uit het arrest van dit hof van 5 november 2026 in de strafzaak (en in het bijzonder de bewezenverklaring en de daaraan ten grondslag liggende bewijsoverwegingen zoals opgenomen in dat arrest en het grotendeels door het hof bevestigde vonnis van de rechtbank), aangevuld met het voorgaande, blijkt dat de betrokkene de volgende opbrengst heeft genoten uit de door hem gepleegde strafbare feiten:

  1. [naam 4] : € 19.000,-

  2. [naam 5] € 4.500,-

  3. [naam 6] € 12.750,-

  4. [naam 7] € 48.050,-

  5. [naam 3] € 102.425,-

  6. [naam 8] € 45.000,-

  7. [naam 9] € 28.860,-

  8. [naam 10] € 25.000,-

  9. [naam 11] € 2.500,-

  10. [naam 12] € 10.950,-

  11. [naam 13] € 3.000,-

  12. [naam 2] € 40.443,-

  13. [naam 1] € 2.150,-

_____________

€ 344.628,-

Uit het rapport ‘berekening wederrechtelijk verkregen voordeel per delict’ van 4 september 2019 blijkt dat de betrokkene kosten heeft gemaakt voor benzine, zijn telefoon en zijn jurist. Deze kosten komen neer op € 22.597,-. Het hof acht het aannemelijk dat de betrokkene deze kosten heeft moeten maken en zal deze kosten dan ook – overeenkomstig het standpunt van de advocaat-generaal - aftrekken van het wederrechtelijk verkregen voordeel.

Het hof zal, gelet op het bepaalde in artikel 36e, achtste lid Sr (zoals dat gold ten tijde van de oplichting van aangever [naam 6] ), het wederrechtelijk verkregen voordeel verder te verlagen met € 12.750,-. Het hof heeft de oplichting van [naam 6] bewezenverklaard ter hoogte van dit bedrag. De vordering tot vergoeding van deze schade is reeds onherroepelijk in rechte toegekend door de kantonrechter van de rechtbank Midden-Nederland op 15 oktober 2014.

Gelet op bovenstaande stelt het hof het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat, vast op € 309.281,-

De betalingsverplichting

Uit het dossier blijkt dat de betrokkene aan [naam 11] € 750,- heeft terugbetaald en aan [naam 2]
€ 14.050,-. Deze bedragen zullen worden afgetrokken van de betalingsverplichting.

Het hof ziet in het dossier geen aanleiding voor verdere matiging, mede gelet op de verklaring van de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep, waaruit blijkt dat er na de aanvang van de strafzaak in 2019 geen bedragen meer zijn terugbetaald aan de aangevers.

Gelet op het voorgaande zal het hof de betrokkene de verplichting opleggen om
€ 294.481,- aan de Staat te betalen.

Toepasselijk wettelijk voorschrift

Het hof heeft gelet op artikel 36e Sr.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Stelt het bedrag waarop het door de betrokkene wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op een bedrag van € 309.281,00 (driehonderdnegenduizend tweehonderdeenentachtig euro).

Legt de betrokkene de verplichting op tot betaling aan de Staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel van een bedrag van € 294.481,00 (tweehonderdvierennegentigduizend vierhonderdeenentachtig euro).

Bepaalt de duur van de gijzeling die ten hoogste kan worden gevorderd op 1080 dagen.

Dit arrest is gewezen door mr. B.P. de Boer, als voorzitter, en mr. M.S. Lamboo en
mr. M.E.L. Hendriks, leden, in bijzijn van de griffier mr. E.C. Sjardin.

Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 5 november 2026.