Strafrecht overig

OPENBAARMAKING ARREST NA HET ONHERROEPELIJK WORDEN DAARVAN, INCLUSIEF DE VERMELDING VAN DE PERSONALIA VAN DE…

Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 20 november 2024

Zaakgegevens

Op 20 november 2024 heeft het Gerechtshof 's-Hertogenbosch in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof 's-Hertogenbosch
Zittingsplaats
's-Hertogenbosch
Datum uitspraak
20 november 2024
Datum publicatie
7 januari 2025
Zaaknummer
20-001261-22
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHSHE:2024:4170
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

OPENBAARMAKING ARREST NA HET ONHERROEPELIJK WORDEN DAARVAN, INCLUSIEF DE VERMELDING VAN DE PERSONALIA VAN DE VERDACHTE, DOOR PUBLICATIE DAARVAN OP DE WEBSITE WWW.RECHTSPRAAK.NL.

Het arrest van het gerechtshof 's-Hertogenbosch is inmiddels onherroepelijk door de uitspraak van de Hoge Raad van 21 april 2026, waarbij de veroordeling terzake oplichting en verduistering, meermalen gepleegd, in stand is gebleven (gedeeltelijke vernietiging). Ook de beslissing tot het gelasten van openbaarmaking van het onherroepelijk geworden arrest is in stand gebleven, evenals de beslissingen op de vorderingen van de benadeelde partijen.

Procesgang

  1. Gerechtshof 's-Hertogenbosch · 20 november 2024deze uitspraak

    ECLI:NL:GHSHE:2024:4170

  2. Conclusie A-G · 3 maart 2026

    ECLI:NL:PHR:2026:195
  3. Hoge Raad · 21 april 2026

    ECLI:NL:HR:2026:690

    (Gedeeltelijke) vernietiging en zelf afgedaan

Uitspraak

Parketnummer : 20-001261-22

Uitspraak : 20 november 2024

TEGENSPRAAK

Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof

's-Hertogenbosch

gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Limburg, zittingsplaats Maastricht, van 30 mei 2022 in de in eerste aanleg gevoegde strafzaken, parketnummers 03-217012-20 en 03-334234-21, tegen

WILHELMUS SCHUTTE,

geboren te Heerlen op 23 april 1972,

thans verblijvende in P.I. Zuid Oost, locatie Roermond, te Roermond.

Hoger beroep

Bij vonnis waarvan beroep heeft de rechtbank de verdachte vrijgesproken van het onder feit 7 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20, voor zover dit ziet op de oplichting van aangever [aangever 1] , het overige tenlastegelegde bewezenverklaard en dat gekwalificeerd als:

- ‘ oplichting’ (feit 1 in de zaak met parketnummer 03-217012-20),

- ‘ verduistering, meermalen gepleegd’ (feit 2 in de zaak met parketnummer 03-217012-20),

- ‘ verduistering, meermalen gepleegd’ (feit 3 in de zaak met parketnummer 03-217012-20),

- ‘ oplichting, meermalen gepleegd’ (feit 4 in de zaak met parketnummer 03-217012-20),

- ‘ oplichting’ (feit 5 in de zaak met parketnummer 03-217012-20),

- ‘ oplichting, meermalen gepleegd’ (feit 6 in de zaak met parketnummer 03-217012-20),

- ‘ oplichting, meermalen gepleegd’ (feit 7 in de zaak met parketnummer 03-217012-20),

- ‘ oplichting’ (feit 1 primair in de zaak met parketnummer 03-334234-21),

- ‘ oplichting’ (feit 2 primair in de zaak met parketnummer 03-334234-21),

- ‘ verduistering, meermalen gepleegd’ (feit 3 in de zaak met parketnummer 03-334234-21),

de verdachte strafbaar verklaard en hem daarvoor veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vier jaar en zes maanden, met aftrek van het voorarrest. Tevens zijn er beslissingen genomen ten aanzien van de vorderingen van de benadeelde partijen alsmede ten aanzien van het beslag.

Van de zijde van de verdachte is tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep alsmede het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het vonnis waarvan beroep zal bevestigen, met uitzondering van de opgelegde straf, en in die zin opnieuw rechtdoende aan de verdachte op zal leggen een gevangenisstraf voor de duur van vijf jaren, met aftrek van het voorarrest, en daarnaast als bijkomende straf de openbaarmaking van dit arrest zal gelasten en met aanvulling van een beslissing omtrent het beslag, in die zin dat het hof de teruggave aan de verdachte zal gelasten van de inbeslaggenomen telefoons, althans voor zover daar nog beslag op rust.

Door en namens de verdachte is primair vrijspraak bepleit van:

  • feit 2 integraal in de zaak met parketnummer 03-217012-20,

  • feit 7 in de zaak met parketnummer 03-217012-20, voor zover deze ziet op de verdenking van oplichting van aangever [aangever 2] ,

  • feit 1 integraal in de zaak met parketnummer 03-334234-21.

De verdediging heeft zich gerefereerd aan het oordeel van het hof ten aanzien van de bewezenverklaring van:

  • feit 1 in de zaak met parketnummer 03-217012-20,

  • feit 3 in de zaak met parketnummer 03-217012-20,

  • feit 4 in de zaak met parketnummer 03-217012-20,

  • feit 5 in de zaak met parketnummer 03-217012-20,

  • feit 6 in de zaak met parketnummer 03-217012-20,

  • feit 7 in de zaak met parketnummer 03-217012-20, voor zover deze ziet op oplichting van aangevers: [aangever 3] [aangever 4] , [aangever 5] , [aangever 8] en/of [bedrijf 1] , [aangever 6] , [aangever 7] , [aangever 9] en/of [bedrijf 2] , [aangever 10] , [aangever 11] en [aangever 12]

  • feit 2 in de zaak met parketnummer 03-334234-21,

  • feit 3 in de zaak met parketnummer 03-334234-21.

Subsidiair heeft de verdediging een strafmaatverweer gevoerd. Daarnaast zijn opmerkingen gemaakt ten aanzien van de vorderingen van de benadeelde partijen [aangever 2] , [benadeelde 1] en [benadeelde 2] . Voor wat betreft de vorderingen van de overige benadeelde partijen heeft de raadsman verzocht overeenkomstig de beslissingen van de rechtbank te beslissen, met dien verstande dat de benadeelde partijen niet-ontvankelijk dienen te worden verklaard in hun vordering, voor zover vrijspraak is bepleit van de met die vorderingen samenhangende feiten. Ten slotte zijn opmerkingen gemaakt ten aanzien van de inbeslaggenomen en nog niet teruggegeven goederen, te weten een horloge en twee Samsung telefoons.

Ontvankelijkheid van het beroep

Blijkens de akte rechtsmiddel d.d. 8 juni 2022 is het hoger beroep namens de verdachte onbeperkt ingesteld. Dit hoger beroep is op een later moment niet beperkt door een partiële intrekking.

De verdachte is door de rechtbank Limburg partieel vrijgesproken van het onder feit 7 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20, voor zover dit feit ziet op de oplichting van aangever [aangever 1] . Het hof is van oordeel dat dit een impliciet cumulatief tenlastegelegd feit betreft.

Gelet op het bepaalde in artikel 404, vijfde lid, van het Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv) staat voor de verdachte tegen deze vrijspraak geen hoger beroep open. Het hof zal de verdachte in zoverre dan ook niet-ontvankelijk verklaren in het hoger beroep.

Al hetgeen hierna wordt overwogen en beslist heeft uitsluitend betrekking op dat gedeelte van het bestreden vonnis dat aan het oordeel van het hof is onderworpen.

Vonnis waarvan beroep

Het beroepen vonnis zal worden vernietigd omdat het hof tot een andere bewezenverklaring komt dan de rechtbank.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is - na wijziging van de tenlastelegging ex artikel 314a Sv in de zaak met parketnummer 03-217012-20 ter terechtzitting in eerste aanleg en voor zover thans nog aan het oordeel van het hof onderworpen - tenlastegelegd dat:

Zaak met parketnummer 03-217012-20:

1.
hij op of omstreeks 24 september 2018 in de gemeente Zwolle, althans in Nederland, met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [benadeelde 3] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten een geldbedrag van ongeveer 28.000,00 euro, door

- zich voor te doen als bonafide verkoper van een Mercedes AMG cabrio en/of eigenaar van een sloopbedrijf en/of

- te melden dat hij handelt in import en export van bedrijfsauto’s en/of een kavel auto’s heeft gekocht bij Domeinen en/of

- de indruk te wekken dat hij de Mercedes AMG cabrio in zijn bezit had en/of

- met die [benadeelde 3] afspraken te maken over de verkoop en/of

- met het overhandigen van zijn bankpas en/of rijbewijs en/of identiteitskaart vertrouwen te wekken en/of

- - die [benadeelde 3] voor te houden/beloven dat hij de Mercedes AMG cabrio zou leveren na betaling/overschrijving op het rekeningnummer [rekeningnummer 1] ten name van W. Schutte en/of

- te zweren op het leven zijn kinderen dat hij geen kwade bedoelingen heeft,

waardoor die [benadeelde 3] werd bewogen tot bovenomschreven afgifte;

2.
hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 18 november 2019 tot en met 22 december 2019 in de gemeente Roerdalen en/of Echt-Susteren, althans in Nederland, meermalen, althans eenmaal, (telkens) opzettelijk

- een autoambulance, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [benadeelde 4] en/of [bedrijf 3] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en/of

- een aanhangwagen, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [benadeelde 1] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte,

en welk(e) goed(eren) verdachte (telkens) anders dan door misdrijf onder zich had,

te weten als bruiklener van die autoambulance en aanhangwagen (onder de toezegging van teruggave), wederrechtelijk zich heeft toegeëigend;

Het hof stelt ter zake van de onder feit 2 cumulatief tenlastegelegde verduisteringen, zoals luidend na de toegewezen vordering aanpassing omschrijving feiten in tenlastelegging ex artikel 314a Sv, vast dat de pleegperiode in of omstreeks de periode van 18 november 2019 tot en met 22 december 2020 betreft, terwijl laatstgenoemde einddatum voor wat betreft het jaartal niet strookt met de aan deze verduisteringen ten grondslag liggende aangiftes. Zo heeft aangever [aangever 13] van [bedrijf 3] (pagina 81 e.v. van het politiedossier met kenmerk PL233F-2020133100 van 3 december 2021) verklaard dat het tenlastegelegde zou hebben plaatsgevonden op 18 november 2019. Aangever [aangever 14] heeft namens [benadeelde 1] (pagina 97 e.v. van het politiedossier met kenmerk PL233F-2020133100 van

3 december 2021) verklaard dat het tenlastegelegde op 22 december 2019 zou hebben plaatsgevonden. Aldus is het hof van oordeel dat het jaartal 2020 in de thans voorliggende tenlastelegging een kennelijke schrijffout betreft waardoor de verdachte bij een verbeterde lezing niet in enig belang wordt geschaad. Gelet op voorgaande leest het hof

-overigens overeenkomstig de weergave in de bewezenverklaring in het rechtbankvonnis- de einddatum van 22 december 2020 verbeterd, in die zin dat de pleegperiode komt te luiden: in of omstreeks de periode van 18 november 2019 tot en met

22 december 2019 . Voorts stelt het hof vast dat hoewel feit 2 blijkens de tekst van het tenlastegelegde ziet op de cumulatie van twee verduisteringen de verfeitelijking in de onderste twee regels louter lijkt te zien op de verduistering van een autoambulance. Ter terechtzitting is hiertegen geen verweer gevoerd en overigens is het hof gebleken dat het de verdachte en zijn raadsman duidelijk is dat de verdachte hier twee verduisteringen, te weten van een autoambulance alsmede van een aanhangwagen, worden verweten. Ook op dit punt leest het hof de tenlastelegging verbeterd en wordt in de voorlaatste regel ‘en aanhangwagen’ als voormeld ingelezen. De verdachte is door deze verbeterde lezing niet in enig belang geschaad.


3.
hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 3 december 2019 tot en met

11 augustus 2020 in de gemeente Roermond en/of Echt-Susteren, althans in Nederland, meermalen, althans eenmaal, (telkens) opzettelijk

- een elektrische mountainbike, geheel of ten dele toebehorende aan [bedrijf 4] , en/of

- een motorfiets en/of een helm, geheel of ten dele toebehorende aan [bedrijf 5] in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan een ander of anderen dan aan verdachte,

en welk(e) goed(eren) verdachte (telkens) anders dan door misdrijf onder zich had,

te weten als bruiklener (in het kader van het maken van een proefrit), wederrechtelijk zich heeft toegeëigend;

Het hof stelt ter zake van de onder feit 3 cumulatief tenlastegelegde verduisteringen, zoals luidend na de toegewezen vordering aanpassing omschrijving feiten in tenlastelegging ex artikel 314a Sv, vast dat de naam/namen van de aangever/benadeelde als weergegeven onder het tweede gedachtestreepje [naam bedrijf 1] onvolledig is. Blijkens de aangifte door aangever [aangever 15] (paginanummer 275 e.v. van het politiedossier met kenmerk PL233F-2020133100 van 3 december 2021) betreft het slachtoffer [bedrijf 5] Het hof is van oordeel dat hier sprake is van een kennelijke schrijffout, waardoor de verdachte bij een verbeterde lezing niet in enig belang is geschaad. Gelet op het voorgaande heeft het hof de in de tenlastelegging voorkomende naam ‘ [naam bedrijf 1] ’ verbeterd in [bedrijf 5]

4.
hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 31 december 2019 tot en met 2 januari 2020 in de gemeente Stein, althans in Nederland, meermalen, althans eenmaal, (telkens) met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels,

- [benadeelde 5] heeft bewogen tot de afgifte van 300,00 euro en/of

- [benadeelde 6] heeft bewogen tot de afgifte van 250,00 euro,

in elk geval die [benadeelde 5] en/of [benadeelde 6] (telkens) heeft bewogen tot de afgifte van een geldbedrag, althans enig goed, door

- zich voor te doen als bonafide verkoper van een refurbished iPhone [nummer 4] en/of een refurbished laptop en/of

- te melden dat hij als medewerker van DSM gebruikte telefoons en/of laptops die vervangen worden, voor een gereduceerd tarief kan kopen en/of

- met die [benadeelde 5] en/of [benadeelde 6] afspraken te maken over de verkoop en/of

- de indruk te wekken dat hij dat/die goed(eren) in zijn bezit had en/of

- met het overhandigen van zijn bankpas vertrouwen te wekken en/of

- die [benadeelde 5] en/of [benadeelde 6] voor te houden/beloven dat hij bovengenoemde goederen zou leveren na betaling/overschrijving op het rekeningnummer [rekeningnummer 1] ten name van W. Schutte ,

waardoor die [benadeelde 5] en/of [benadeelde 6] (telkens) werd(en) bewogen tot bovenomschreven afgifte(s);

5.
hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 23 maart tot en met 24 maart 2020 in de gemeente Landgraaf, althans in Nederland, meermalen, althans eenmaal, (telkens) met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [benadeelde 7] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten een Opel Insignia en/of een geldbedrag van ongeveer 4.000,00 euro, althans een goed, door

- te melden dat een vriend een Audi A5 bij Domeinen had gekocht en/of verdachte nog wat te goed heeft van die vriend en/of

- af te spreken dat die [benadeelde 7] de Audi A5 kan krijgen indien hij zijn Opel Insignia aan verdachte levert en/of daarnaast 4.000,00 euro aan verdachte betaalt en/of

- de indruk te wekken dat hij de Audi A5 in zijn bezit had en/of

- een foto van een bankpas op naam van R.E.W. Schutte te sturen en/of

- die [benadeelde 7] voor te houden/beloven dat verdachte de Audi A5 aan hem zou leveren na afgifte van de Opel Insignia en/of betaling/overschrijving op het rekeningnummer [rekeningnummer 2] ten name van R.E.W. Schutte , waardoor die [benadeelde 7] (telkens) werd bewogen tot bovenomschreven afgifte(s);

6.
hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 14 mei 2020 tot en met 18 mei 2020 in de gemeente Echt-Susteren en/of Sittard-Geleen, althans in Nederland, meermalen, althans eenmaal, (telkens) met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [benadeelde 8] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten 500,00 euro en/of 4.000,00 euro en/of 4.300,00 euro, in elk geval die [benadeelde 8] heeft bewogen tot de afgifte van een geldbedrag, althans enig goed, door

- zich voor te doen als eigenaar van een door hem, verdachte, op te richten zorgboerderij en/of

- te melden dat hij een paard gaat kopen en/of de dochter van die [benadeelde 8] voor dat paard zou moeten zorgen en/of

- af te spreken dat die [benadeelde 8] 500,00 euro bijdraagt voor het paard en/of

- zich voor te doen als eigenaar van een sloopbedrijf in Geulle en/of

- zich voor te doen als bonafide verkoper van een Fiat 500 cabrio en/of met die [benadeelde 8] afspraken te maken over de verkoop en/of

- een foto te sturen van een Fiat 500 cabrio en/of de indruk te wekken dat deze door Domeinen werd verkocht en/of verdachte in het bezit was van die Fiat 500 cabrio en/of

- die [benadeelde 8] voor te houden/beloven dat hij de Fiat 500 cabrio aan hem zou leveren na betaling aan verdachte en/of

- zich voor te doen als bonafide verkoper van een Toyota Yaris en/of

- te melden dat hij de Toyota Yaris voor 4.300,00 euro bij Domeinen heeft gekocht en/of voor 8.000,00 euro heeft verkocht aan andere mensen en/of

- af te spreken dat [benadeelde 8] 4.300,00 euro aan verdachte betaalt als investering en/of

- die [benadeelde 8] voor te houden/beloven dat hij 8.000,00 zou verkrijgen, na betaling aan verdachte,

waardoor die [benadeelde 8] (telkens) werd bewogen tot bovenomschreven afgifte(s);

Het hof stelt ter zake van de onder feit 6 tenlastegelegde oplichting, zoals luidend na toewijzing van de vordering aanpassing omschrijving feiten in tenlastelegging ex artikel 314a Sv, vast dat onder het eerste gedachtestreepje is opgenomen: zich voor te doen als eigenaar van een zorgboerderij terwijl deze voorstelling niet strookt met de aangifte van [benadeelde 8] en de getuigenverklaringen van [getuige 1] en [getuige 2] . Gelet op die aangifte en getuigenverklaringen (paginanummers 163 e.v., 176 e.v. en 188 e.v. van het politiedossier met kenmerk PL233F-2020133100 van 3 december 2021), betreft de juiste voorstelling: zich voor te doen als eigenaar van een door hem, verdachte, op te richten zorgboerderij. Aldus is het hof van oordeel dat de voorstelling onder het eerste gedachtestreepje dienovereenkomstig verbeterd dient te worden gelezen, door welke verbeterde lezing de verdachte niet in enig belang is geschaad.

7.
hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 15 januari 2020 tot en met 14 juli 2020 in de gemeente Eindhoven en/of Landgraaf en/of Echt-Susteren en/of Beek en/of Maastricht en/of Weert en/of Stein, althans in Nederland, en/of in Maasmechelen en/of Riemst en/of Houthalen-Helchteren en/of Peer en/of Lanaken, althans in België, meermalen, althans eenmaal, (telkens) met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels,

- [aangever 3] heeft bewogen tot de afgifte van een Mercedes-Benz GLK 220 en/of

- [aangever 2] heeft bewogen tot de afgifte van een boot (Capelli) en/of

- [aangever 4] heeft bewogen tot de afgifte van een Landrover Defender en/of

- [aangever 5] heeft bewogen tot de afgifte van een camper (Rimor) en/of

- [aangever 8] en/of [bedrijf 1] heeft bewogen tot de afgifte van een Mercedes-Benz C220 Bluetec en/of

- [aangever 6] heeft bewogen tot de afgifte van een BMW 740 I en/of

- [aangever 7] heeft bewogen tot de afgifte van een Audi RS 4 Avant en/of

- [aangever 9] en/of [bedrijf 2] heeft bewogen tot de afgifte van een Range Rover Evoque en/of

- [aangever 10] heeft bewogen tot de afgifte van een BMW 520D en/of

- [aangever 11] heeft bewogen tot de afgifte van een camper (Volkswagen California) en/of

- [aangever 12] heeft bewogen tot de afgifte van een camper (Adria Matrix),

in elk geval voornoemd(e) perso(o)n(en) (telkens) heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, door

- zich voor te doen als bonafide autohandelaar en/of eigenaar van autodemontagebedrijf Willem Schutte te Geulle en/of bonafide koper van voornoemd(e) goed(eren) en/of

- met voornoemde perso(o)n(en) afspraken te maken over de aankoop van voornoemd (e) goed(eren) en/of

- een of meer koopovereenkomsten te ondertekenen en/of de indruk te wekken dat hij de overeengekomen prijs kan betalen en/of,

- - met het overhandigen van zijn bankpas en/of rijbewijs en/of identiteitskaart vertrouwen te wekken en/of

- (telkens) ter betaling van voornoemd(e) goed(eren) een Europese overschrijvingskaart van de ING Bank, dan wel een cheque, op te maken en/of in te (laten) dienen (bij de bank), terwijl verdachte (telkens) onvoldoende saldo op zijn bankrekening had,

waardoor voornoemd(e) perso(o)n(en) (telkens) werd(en) bewogen tot bovenomschreven afgifte(s).

Het hof stelt ter zake van de onder feit 7 cumulatief tenlastegelegde oplichtingen, zoals opgenomen in de vordering aanpassing omschrijving feiten in tenlastelegging ex artikel 314a Sv, vast dat onder het tweede gedachtestreepje is opgenomen: [naam 1] terwijl de weergave van deze achternaam niet strookt met de achternaam als vermeld in daaraan ten grondslag liggende aangifte. Gelet op die aangifte, (paginanummer 197 e.v. van het politiedossier met kenmerk PL233F-2020133100 van 3 december 2021), betreft de juiste spelling van de achternaam van deze aangever [aangever 2] . Aldus is het hof van oordeel dat de naam [naam 1] een kennelijke schrijffout betreft waardoor de verdachte bij een verbeterde lezing niet in enig belang is geschaad. Gelet op het voorgaande heeft het hof

-overigens overeenkomstig de weergave in de bewezenverklaring in het rechtbankvonnis- de in de tenlastelegging voorkomende naamsvermelding van aangever verbeterd, in die zin dat deze als volgt komt te luiden: [aangever 2] .


Zaak met parketnummer 03-334234-21:

1.

hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 30 maart 2021 tot en met 3 mei 2021 in de gemeente Valkenswaard en/of Westerhoven, althans in Nederland, meermalen, althans eenmaal, (telkens) met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [benadeelde 2] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten een Ford Escort MK1, door

- zich voor te doen als bonafide autohandelaar en/of koper en/of

- te melden dat een klant van hem interesse heeft in de Ford Escort MK1 en/of hiermee een proefrit wil maken en/of

- met die [benadeelde 2] afspraken te maken over het maken van een proefrit en/of

- de indruk te wekken dat die klant een proefrit zal maken en/of de Ford Escort MK1 op het terrein De Kempervennen zal blijven zolang er geen betaling geschiedt en/of

- te melden dat die klant de Ford Escort MK1 wil kopen en/of afspraken te maken over de verkoop en/of

- te melden dat de klant 49.000,00 euro naar de Belgische bankrekening van verdachte heeft overgemaakt en/of

- - die [benadeelde 2] voor te houden/beloven dat die 49.000,00 euro onmiddellijk zal worden overgemaakt aan [benadeelde 2] , maar dat de verwerking van die transactie twee dagen kan duren en/of

- (vervolgens) te melden dat die [benadeelde 2] 250,00 euro transportkosten aan verdachte dient te betalen om de Ford Escort MK1 terug te krijgen,

waardoor die [benadeelde 2] werd bewogen tot bovenomschreven afgifte;

subsidiair, althans indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij in of omstreeks de periode van 30 maart 2021 tot en met 3 mei 2021 in de gemeente Bergeijk, althans in Nederland, opzettelijk een Ford Escort MK1, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [benadeelde 2] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en welk goed verdachte anders dan door misdrijf onder zich had, te weten als bruiklener (in het kader van het maken van een proefrit), wederrechtelijk zich heeft toegeëigend;

2.

hij in of omstreeks de periode van 15 april 2021 tot en met 16 april 2021 in de gemeente Nijmegen, althans in Nederland, met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [benadeelde 9] en/of [bedrijf 7] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te weten een Mercedes-Benz C180, door

- zich voor te doen als bonafide koper van een Mercedes-Benz GLE 400 d4MATIC Coupé en/of

- met die [benadeelde 9] afspraken te maken over het lenen van een Mercedes-Benz C180 en/of de indruk te wekken dat hij, die leenauto nodig heeft tot aan het moment dat de Mercedes-Benz GLE 400 d4MATIC Coupé aan hem wordt geleverd en/of

- een opdracht tot levering van de Mercedes-Benz GLE 400 d4MATIC Coupé (met een totaalprijs van 141.000,00 euro) te ondertekenen en/of

- met het overhandigen van zijn rijbewijs vertrouwen te wekken en/of

- 1.000,00 euro aan die [benadeelde 9] en/of [bedrijf 7] over te (laten) maken als aanbetaling van de Mercedes-Benz GLE 400 d4MATIC Coupé en/of

- (daarmee) de indruk te wekken dat hij de geleende Mercedes-Benz C180 uiterlijk 30 april 2021 zal teruggeven en/of het overige aankoopbedrag van de Mercedes-Benz GLE 400 d4MATIC Coupé zal gaan betalen,

waardoor die [benadeelde 9] en/of [bedrijf 7] werd(en) bewogen tot bovenomschreven afgifte;

subsidiair, althans indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij in of omstreeks 16 april 2021 tot en met 11 mei 2021 in de gemeente Nijmegen, althans in Nederland, opzettelijk een Mercedes-Benz C180, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [bedrijf 7] , in elk geval aan een ander of anderen

dan aan verdachte, en welk goed verdachte anders dan door misdrijf onder zich had,

te weten als bruiklener van die Mercedes-Benz C180 (onder de toezegging van teruggave),

wederrechtelijk zich heeft toegeëigend;

Het hof stelt ter zake van het onder feit 2 primair tenlastegelegde, zoals opgenomen in de dagvaarding, vast dat het typenummer van een van de twee voertuigen niet strookt met het typenummer als vermeld in daaraan ten grondslag liggende opdrachtbevestiging als gevoegd bij de aangifte. Gelet op die opdrachtbevestiging, (paginanummer 76 e.v. van het politiedossier met kenmerk PL233F-20211158989 van 2 december 2021), betreft de juiste weergave van het typenummer GLE 400 d4MATIC Coupé in plaats van GLE 400 dMATIC Coupé. Het hof is van oordeel dat hier sprake is van een kennelijke schrijffout, waardoor de verdachte bij een verbeterde lezing niet in enig belang is geschaad. Gelet op het voorgaande heeft het hof het in de tenlastelegging voorkomende typenummer verbeterd, in die zin dat het als volgt komt te luiden: GLE 400 d4MATIC Coupé.


3.
hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 18 april 2021 tot en met 7 mei 2021 in de gemeente Maastricht en/of Sittard-Geleen en/of Son en Breugel en/of Beekdaelen, althans in Nederland, meermalen, althans eenmaal, (telkens) opzettelijk

- een Peugeot 108, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [bedrijf 8] en/of [benadeelde 10] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en/of

- een Volkswagen Golf, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [bedrijf 9] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, en/of

- een Range Rover Evoque, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [bedrijf 10] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte,

en welk(e) goed(eren) verdachte (telkens) anders dan door misdrijf onder zich had,

te weten als huurder en/of bruiklener (in het kader van het maken van een proefrit), wederrechtelijk zich heeft toegeëigend.

Het hof stelt ter zake van de onder feit 3 cumulatief tenlastegelegde verduisteringen vast dat de naam/namen van de aangever/benadeelde als weergegeven onder het eerste gedachtestreepje [naam bedrijf 2] en/of [benadeelde 10] , zoals opgenomen in de dagvaarding, onvolledig is. Blijkens de aangifte door aangever [benadeelde 10] (paginanummer 130 e.v. van het politiedossier met kenmerk PL233F-20211158989 van 2 december 2021) betreft het slachtoffer [bedrijf 8] Het hof is van oordeel dat hier sprake is van een kennelijke schrijffout, waardoor de verdachte bij een verbeterde lezing niet in enig belang is geschaad. Gelet op het voorgaande heeft het hof de in de tenlastelegging voorkomende naam/namen verbeterd ins en/of [benadeelde 10] .

De overige in de tenlasteleggingen voorkomende taal- en/of schrijffouten of omissies zijn verbeterd. De verdachte is daardoor evenmin geschaad in de verdediging.

Vrijspraak feit 2 in de zaak met parketnummer 03-217012-20

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep integrale vrijspraak van het onder feit 2 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20 bepleit. Daartoe is aangevoerd dat er onvoldoende wettig en overtuigend bewijs is om tot een bewezenverklaring te kunnen komen van beide verduisteringen. Het dossier bevat immers geen steunbewijs voor de aangiften van [benadeelde 4] en [benadeelde 1] . De verdachte heeft de autoambulance van aangever [benadeelde 4] teruggebracht. Getuige [getuige 3] is bijna een jaar later gehoord door de politie, waardoor er niet kan worden vastgesteld dat hij over dezelfde autoambulance heeft verklaard. Aldus kan de tenlastegelegde verduistering van de autoambulance van aangever [benadeelde 4] niet worden bewezen. De aanhangwagen van aangever [benadeelde 1] heeft de verdachte weliswaar niet teruggebracht, maar ook niet verduisterd. De verdachte zou een klusje voor [benadeelde 1] verrichten door goederen voor hem op te halen, maar eenmaal ter plaatse bleek dat de verdachte zich mogelijk aan heling schuldig zou maken indien hij de volle aanhangwagen zou vervoeren. De verdachte stelt [benadeelde 1] hierover te hebben geïnformeerd en te hebben gezegd waar de aanhangwagen stond en dat [benadeelde 1] deze daarom zelf kon gaan ophalen. Aldus kan ook in dit geval de tenlastegelegde verduistering van de aanhangwagen van aangever [benadeelde 1] niet worden bewezen.

Het hof overweegt dienaangaande als volgt.

Het hof is op grond van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep en het procesdossier van oordeel dat er onvoldoende wettig bewijs voorhanden is om de overtuiging te bekomen dat verdachte de onder feit 2 tenlastegelegde verduisteringen in de zaak met parketnummer 03-217012-20 heeft begaan, zodat hij daarvan zal worden vrijgesproken.

Bewezenverklaring

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 1, 3, 4, 5, 6 en 7 en in de zaak met parketnummer

03-334234-21 onder 1 primair, 2 primair en 3 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande, dat:

Zaak met parketnummer 03-217012-20:

1.
hij op 24 september 2018 in Nederland met het oogmerk om zich wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [benadeelde 3] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, te weten een geldbedrag van ongeveer 28.000,00 euro, door

- zich voor te doen als bonafide verkoper van een Mercedes AMG cabrio en/of

- te melden dat hij handelt in import en export van bedrijfsauto’s en een kavel auto’s heeft gekocht bij Domeinen en/of

- de indruk te wekken dat hij de Mercedes AMG cabrio in zijn bezit had en/of

- met die [benadeelde 3] afspraken te maken over de verkoop en/of

- met het overhandigen van zijn bankpas en rijbewijs en identiteitskaart vertrouwen te wekken en/of

- - die [benadeelde 3] voor te houden dat hij de Mercedes AMG cabrio zou leveren na betaling op het rekeningnummer [rekeningnummer 1] ten name van W. Schutte en/of

- te zweren op het leven zijn kinderen dat hij geen kwade bedoelingen heeft,

waardoor die [benadeelde 3] werd bewogen tot bovenomschreven afgifte;


3.
hij op tijdstippen in de periode van 3 december 2019 tot en met 11 augustus 2020 in Nederland telkens opzettelijk

- een elektrische mountainbike, toebehorende aan [bedrijf 4] , en

- een motorfiets en een helm, toebehorende aan [bedrijf 5]

welk(e) goed(eren) verdachte telkens anders dan door misdrijf onder zich had,

te weten als bruiklener (in het kader van het maken van een proefrit),

wederrechtelijk zich heeft toegeëigend;

4.
hij op tijdstippen in de periode van 31 december 2019 tot en met 2 januari 2020 in Nederland telkens met het oogmerk om zich wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels,

- [benadeelde 5] heeft bewogen tot de afgifte van 300,00 euro en

- [benadeelde 6] heeft bewogen tot de afgifte van 250,00 euro, door

- zich voor te doen als bonafide verkoper van een refurbished iPhone [nummer 4] en/of een refurbished laptop en/of

- te melden dat hij als medewerker van DSM gebruikte telefoons en/of laptops die vervangen worden, voor een gereduceerd tarief kan kopen en/of

- met die [benadeelde 5] en/of [benadeelde 6] afspraken te maken over de verkoop en/of

- de indruk te wekken dat hij dat/die goed(eren) in zijn bezit had en/of

- met het overhandigen van zijn bankpas vertrouwen te wekken en/of

- die [benadeelde 5] en/of [benadeelde 6] voor te houden dat hij bovengenoemde goederen zou leveren na betaling/overschrijving op het rekeningnummer [rekeningnummer 1] ten name van W. Schutte ,

waardoor die [benadeelde 5] en [benadeelde 6] werden bewogen tot bovenomschreven afgiftes;

5.
hij op tijdstippen omstreeks de periode van 23 maart tot en met 24 maart 2020 in Nederland telkens met het oogmerk om zich wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [benadeelde 7] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, te weten een Opel Insignia en een geldbedrag van ongeveer 4.000,00 euro, door

- te melden dat een vriend een Audi A5 bij Domeinen had gekocht en verdachte nog wat te goed heeft van die vriend en/of

- af te spreken dat die [benadeelde 7] de Audi A5 kan krijgen indien hij zijn Opel Insignia aan verdachte levert en daarnaast 4.000,00 euro aan verdachte betaalt en/of

- een foto van een bankpas op naam van R.E. W. Schutte te sturen en/of

- die [benadeelde 7] voor te houden dat verdachte de Audi A5 aan hem zou leveren na afgifte van de Opel Insignia en betaling/overschrijving op het rekeningnummer [rekeningnummer 2] ten name van R.E. W. Schutte ,

waardoor die [benadeelde 7] werd bewogen tot bovenomschreven afgiftes;

6.
hij op tijdstippen in de periode van 14 mei 2020 tot en met 18 mei 2020 in Nederland telkens met het oogmerk om zich wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [benadeelde 8] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, te weten 500,00 euro en 4.000,00 euro en 4.300,00 euro, door

- zich voor te doen als eigenaar van een door hem, verdachte, op te richten zorgboerderij en/of

- te melden dat hij een paard gaat kopen en de dochter van die [benadeelde 8] voor dat paard zou moeten zorgen en/of

- af te spreken dat die [benadeelde 8] 500,00 euro bijdraagt voor het paard en/of

- zich voor te doen als eigenaar van een sloopbedrijf in Geulle en/of

- zich voor te doen als bonafide verkoper van een Fiat 500 cabrio en met die [benadeelde 8] afspraken te maken over de verkoop en/of

- een foto te sturen van een Fiat 500 cabrio en de indruk te wekken dat deze door Domeinen werd verkocht en verdachte in het bezit was van die Fiat 500 cabrio en/of

- die [benadeelde 8] voor te houden dat hij de Fiat 500 cabrio aan hem zou leveren na betaling aan verdachte en/of

- zich voor te doen als bonafide verkoper van een Toyota Yaris en/of

- te melden dat hij de Toyota Yaris voor 4.300,00 euro bij Domeinen heeft gekocht en voor 8.000,00 euro heeft verkocht aan andere mensen en/of

- af te spreken dat [benadeelde 8] 4.300,00 euro aan verdachte betaalt als investering en/of

- die [benadeelde 8] voor te houden dat hij 8.000,00 zou verkrijgen, na betaling aan verdachte, waardoor die [benadeelde 8] werd bewogen tot bovenomschreven afgiftes;

7.
hij op tijdstippen in de periode van 15 januari 2020 tot en met 14 juli 2020 in Nederland en/of in België telkens met het oogmerk om zich wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels,

- [aangever 3] heeft bewogen tot de afgifte van een Mercedes-Benz GLK 220 en/of

- [aangever 2] heeft bewogen tot de afgifte van een boot (Capelli) en/of

- [aangever 4] heeft bewogen tot de afgifte van een Landrover Defender en/of

- [aangever 5] heeft bewogen tot de afgifte van een camper (Rimor) en/of

- [aangever 8] en/of [bedrijf 1] heeft bewogen tot de afgifte van een Mercedes-Benz C220 Bluetec en/of

- [aangever 6] heeft bewogen tot de afgifte van een BMW 740 I en/of

- [aangever 7] heeft bewogen tot de afgifte van een Audi RS 4 Avant en/of

- [aangever 9] en/of [bedrijf 2] heeft bewogen tot de afgifte van Range Rover Evoque en/of

- [aangever 10] heeft bewogen tot de afgifte van een BMW 520D en/of

- [aangever 11] heeft bewogen tot de afgifte van een camper (Volkswagen California) en/of

- [aangever 12] heeft bewogen tot de afgifte van een camper (Adria Matrix),

door

- zich voor te doen als bonafide autohandelaar en/of eigenaar van autodemontagebedrijf Willem Schutte te Geulle en/of bonafide koper van voornoemd(e) goed(eren) en/of

- met voornoemde perso(o)n(en) afspraken te maken over de aankoop van voornoemd (e) goed(eren) en/of

- een of meer koopovereenkomsten te ondertekenen en de indruk te wekken dat hij de overeengekomen prijs kan betalen en/of,

- - met het overhandigen van zijn bankpas en/of rijbewijs en/of identiteitskaart vertrouwen te wekken en/of

- (telkens) ter betaling van voornoemd(e) goed(eren) een Europese overschrijvingskaart van de ING Bank op te maken en/of in te (laten) dienen (bij de bank), terwijl verdachte telkens onvoldoende saldo op zijn bankrekening had,

waardoor voornoemde personen werden bewogen tot bovenomschreven afgiftes.

Zaak met parketnummer 03-334234-21:

1. primair
hij op 30 maart 2021 in Nederland met het oogmerk om zich wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [benadeelde 2] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, te weten een Ford Escort MK1, door

- zich voor te doen als bonafide autohandelaar en/of koper en/of

- te melden dat een klant van hem interesse heeft in de Ford Escort MK1 en hiermee een proefrit wil maken en/of

- met die [benadeelde 2] afspraken te maken over het maken van een proefrit en/of

- de indruk te wekken dat die klant een proefrit zal maken en de Ford Escort MK1 op het terrein De Kempervennen zal blijven zolang er geen betaling geschiedt en/of

- te melden dat die klant de Ford Escort MK1 wil kopen en afspraken te maken over de verkoop,

waardoor die [benadeelde 2] werd bewogen tot bovenomschreven afgifte;


2. primair
hij in de periode van 15 april 2021 tot en met 16 april 2021 in Nederland met het oogmerk om zich wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, [benadeelde 9] en/of [bedrijf 7] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, te weten een Mercedes-Benz C180, door

- zich voor te doen als bonafide koper van een Mercedes-Benz GLE 400 d4MATIC Coupé en/of

- met die [benadeelde 9] afspraken te maken over het lenen van een Mercedes-Benz C180 en de indruk te wekken dat hij die leenauto nodig heeft tot aan het moment dat de Mercedes-Benz GLE 400 d4MATIC Coupé aan hem wordt geleverd en/of

- een opdracht tot levering van de Mercedes-Benz GLE 400 d4MATIC Coupé (met een totaalprijs van 141.000,00 euro) te ondertekenen en/of

- met het overhandigen van zijn rijbewijs vertrouwen te wekken en/of

- 1.000,00 euro aan die [benadeelde 9] en/of [bedrijf 7] over te laten maken als aanbetaling van de Mercedes-Benz GLE 400 d4MATIC Coupé en/of

- de indruk te wekken dat hij de geleende Mercedes-Benz C180 uiterlijk 30 april 2021 zal teruggeven en het overige aankoopbedrag van de Mercedes-Benz GLE 400 d4MATIC Coupé zal gaan betalen,

waardoor die [benadeelde 9] en/of [bedrijf 7] werd(en) bewogen tot bovenomschreven afgifte;

3.
hij op tijdstippen in de periode van 18 april 2021 tot en met 7 mei 2021 in Nederland telkens opzettelijk

- een Peugeot 108, toebehorende aan [bedrijf 8] , en/of

- een Volkswagen Golf, toebehorende aan [bedrijf 9] , en/of

- een Range Rover Evoque, toebehorende aan [bedrijf 10] ,

en welk goed verdachte telkens anders dan door misdrijf onder zich had, te weten als huurder en/of bruiklener (in het kader van het maken van een proefrit),

wederrechtelijk zich heeft toegeëigend.

Het hof acht niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hierboven bewezen is verklaard, zodat hij daarvan zal worden vrijgesproken.

Bewijsvoering

Algemene overwegingen

De verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep een integraal bekennende verklaring afgelegd inzake de hierna te noemen tenlastegelegde feiten:

  • feit 1 tenlastegelegd in de zaak met parketnummer 03-217012-20,

  • feit 3 tenlastegelegd in de zaak met parketnummer 03-217012-20,

  • feit 4 tenlastegelegd in de zaak met parketnummer 03-217012-20,

  • feit 5 tenlastegelegd in de zaak met parketnummer 03-217012-20,

  • feit 6 tenlastegelegd in de zaak met parketnummer 03-217012-20,

  • feit 7 tenlastegelegd in de zaak met parketnummer 03-217012-20, voor zover deze ziet op de tenlastegelegde oplichting van aangevers

- [aangever 3]

- [aangever 4] ,

- [aangever 5] ,

- [aangever 8] en/of [bedrijf 1] ,

- [aangever 6] ,

- [aangever 7] ,

- [aangever 9] en/of [bedrijf 2] ,

- [aangever 10] ,

- [aangever 11] ,

- [aangever 12] ,

  • feit 2 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-334234-21,

  • feit 3 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-334234-21.

Het hof volstaat op de voet van het bepaalde in artikel 359, derde lid, Sv met een opgave van de bewijsmiddelen ten aanzien van voornoemde feiten, aangezien de verdachte in zoverre al het bewezenverklaarde heeft bekend, hij nadien niet anders heeft verklaard en er ten aanzien van deze feiten geen vrijspraak is bepleit.

In de zaak met parketnummer 03-217012-20 verwijzen onderstaande bewijsmiddelen naar paginanummers van het dossier van de politie-eenheid Limburg, district Noord- en Midden-Limburg, dossiernummer PL2300-2020133100 (deel I en deel II, met de hand gewijzigd in: PL233F-2020133100), gesloten d.d. 3 december 2021 (doorgenummerde pagina's 1 tot en met 814), nader te noemen: het politiedossier A* (omvattende voornoemde delen I en II).

In de zaak met parketnummer 03-334234-21 verwijzen onderstaande bewijsmiddelen naar paginanummers van het dossier van de politie-eenheid Limburg, district Noord- en Midden-Limburg, dossiernummer PL2300-2021158989 (met de hand gewijzigd in: PL233F-2021158989), gesloten d.d. 2 december 2021 (doorgenummerde pagina's 1 tot en met 154), nader te noemen: het politiedossier B*.

Alle processen-verbaal zijn in de wettelijke vorm opgemaakt door daartoe bevoegde verbalisanten.

De beslissing dat het bewezenverklaarde door de verdachte is begaan berust op de feiten en omstandigheden als vervat in de navolgende bewijsmiddelen, in onderlinge samenhang beschouwd.

Elk bewijsmiddel wordt – ook in zijn onderdelen – slechts gebruikt tot bewijs van dat bewezenverklaarde feit, of die bewezenverklaarde feiten, waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft.

Opsomming van de bewijsmiddelen

1. De ter terechtzitting van dit hof op 23 oktober 2024 afgelegde bekennende verklaring van de verdachte ter zake van alle door de rechtbank in het vonnis, waarvan beroep, bewezenverklaarde feiten met uitzondering van:

feit 2 integraal in de zaak met parketnummer 03-217012-20,

feit 7 in de zaak met parketnummer 03-217012-20, voor zover dit ziet op de verdenking van oplichting van aangever [aangever 2] ,

feit 1 in de zaak met parketnummer 03-334234-21.

De volgende bewijsmiddelen in politiedossier A* ter zake van de feiten in de zaak met parketnummer 03-217012-20:

2. Het proces-verbaal van aangifte met bijlagen d.d. 5 oktober 2018 (paginanummers 73 t/m 80), voor zover inhoudende als verklaring van aangever [benadeelde 3] (feit 1).

3. Het proces-verbaal van aangifte met bijlagen d.d. 9 december 2019 (paginanummers 87 t/m 93, voor zover inhoudende als verklaring van aangever [aangever 16] , namens [bedrijf 4] (feit 3).

4. Het proces-verbaal van aangifte d.d. 11 augustus 2020 (paginanummers 275 t/m 278), voor zover inhoudende als verklaring van aangever [aangever 15] , namens [bedrijf 5] (feit 3).

5. Het aanvullend proces-verbaal d.d. 13 augustus 2020 (paginanummer 279, voor zover inhoudende als relaas van verbalisant [verbalisant 1] (feit 3).

6. Het proces-verbaal van aangifte met bijlagen d.d. 12 januari 2020 (paginanummers 104 t/m 110), voor zover inhoudende als verklaring van aangever [benadeelde 5] (feit 4).

7. Het proces-verbaal van aangifte met bijlagen d.d. 13 januari 2020 (paginanummers 113 t/m 119), voor zover inhoudende als verklaring van aangever [benadeelde 6] (feit 4).

8. Het proces-verbaal van aangifte met bijlagen d.d. 19 augustus 2020 (paginanummers 146 t/m 151), voor zover inhoudende als verklaring van aangeefster [benadeelde 7] (feit 5).

9. Het proces-verbaal van aangifte met bijlagen d.d. 4 juni 2020 (paginanummers 163 t/m 175), voor zover inhoudende als verklaring van aangever [benadeelde 8] (feit 6).

10. Het proces-verbaal van aangifte met bijlagen d.d. 27 januari 2020 (paginanummers 122 t/m 136), voor zover inhoudende als verklaring van aangever [aangever 17] , namens [aangever 3] (feit 7).

11. Het proces-verbaal van de Belgische politie d.d. 3 februari 2020 (paginanummers 336 t/m 339), met als bijlage het politieverhoor van aangever [aangever 4] van die datum (paginanummers 340 en 341) (feit 7).

12. Het proces-verbaal van de Belgische politie d.d. 30 januari 2020 (paginanummers 372 t/m 375), met als bijlage het politieverhoor van aangever [aangever 5] d.d. 28 januari 2020 (paginanummers 376 t/m 378), en overige bijlagen (paginanummers 379-381) (feit 7).

13. Het proces-verbaal van de Belgische politie d.d. 3 februari 2020 (paginanummers 384 t/m 387), met als bijlage het politieverhoor van aangever [aangever 8] namens [bedrijf 1] d.d. 30 januari 2020 (paginanummers 388 en 389), en overige bijlagen (paginanummers 390 t/m 392) (feit 7).

14. Het proces-verbaal van de Belgische politie d.d. 19 februari 2020 (paginanummers 399 t/m 403), met als bijlage het politieverhoor van aangever [aangever 6] d.d. 18 februari 2020 (paginanummer 404 t/m 406).

15. Het navolgend proces-verbaal van de Belgische politie met bijlagen d.d. 26 februari 2020 (paginanummers 408 t/m 415), voor zover inhoudende als relaas van verbalisant [verbalisant 2] (feit 7).

16. Het proces-verbaal van de Belgische politie d.d. 17 november 2020 (paginanummers 485 t/m 488), met als bijlage het politieverhoor van aangever [aangever 7] d.d. 22 september 2020 (paginanummers 489 en 490), en overige bijlagen (paginanummers 491 tot en met 493) (feit 7).

17. Het proces-verbaal van de Belgische politie d.d. 11 mei 2020 (paginanummers 501 t/m 506), met als bijlage het politieverhoor van aangeefster [aangever 9] namens [bedrijf 2] d.d. 9 maart 2020 (paginanummers 507 t/m 509), en overige bijlagen (paginanummers 510 tot en met 521) (feit 7).

18. Het proces-verbaal van de Belgische politie d.d. 26 april 2020 (paginanummers 535 t/m 538), met als bijlage een ongedateerde door [aangever 10] opgestelde verklaring (paginanummers 539 en 540), en overige bijlagen (paginanummers 541 tot en met 546) (feit 7).

19. Het proces-verbaal van de Belgische politie d.d. 10 augustus 2020 (paginanummers 630 tot en met 632), met als bijlage het politieverhoor van aangever [aangever 12] d.d. 28 juli 2020 (paginanummers 633 t/m 635), en overige bijlagen (paginanummers 636 tot en met 642) (feit 7).

De volgende bewijsmiddelen in politiedossier B* ter zake van de feiten in de zaak met parketnummer 03-334234-21:

20. Het proces-verbaal van aangifte met bijlagen d.d. 12 mei 2021 (paginanummers 73 t/m 88), voor zover inhoudende als verklaring van aangever [benadeelde 9] (feit 2).

20. Het proces-verbaal van aangifte met bijlagen d.d. 1 december 2021 (paginanummers 130 t/m 138), voor zover inhoudende als verklaring van aangever [benadeelde 10] , namens [bedrijf 8] (feit 3).

20. Het proces-verbaal van aangifte met bijlagen d.d. 28 april 2021 (paginanummers 89 t/m 96), voor zover inhoudende als verklaring van aangever [aangever 18] , namens [bedrijf 9] (feit 3).

20. Het proces-verbaal van aangifte met bijlagen d.d. 7 mei 2021 (paginanummers 99 t/m 105), voor zover inhoudende als verklaring van aangever [aangever 19] , namens [bedrijf 10] (feit 3).

Uitgewerkte bewijsmiddelen

Ter zake van feit 7 (aangever [aangever 2] – een boot (Capelli)) in de zaak met parketnummer 03-217012-20 (politiedossier A*)

De verdachte heeft de oplichting van aangever [aangever 2] ontkend. Hieruit volgt dat voor dit onderdeel van het onder feit 7 bewezenverklaarde niet kan worden volstaan met een opsomming van de bewijsmiddelen.

24. Het proces-verbaal aangifte met bijlagen d.d. 16 juni 2020 (paginanummers 197 t/m 211), voor zover inhoudende als verklaring van aangever [aangever 2] :

(paginanummer 197)

Ik doe bij deze aangifte van oplichting tegen Willem Schutte . Schutte heeft van mij

een boot gekocht. Ik heb echter geen geld ontvangen van Schutte .

Ik ben eigenaar van een Rib (rubberboot), merk Capelli, type 770WA. Deze boot is

voorzien van een 300 pk Yamaha buitenboordmotor, serienummer [serienummer] . De boot is in Nederland geregistreerd onder nummer [nummer 1] op mijn naam. Ik had deze boot in Spanje staan. Ik wilde de boot gaan verkopen. De boot stond te koop voor 59.750 euro. Ik had op de advertentie enkele gegadigden om de boot te kopen. Ik heb de boot daarom over laten komen naar België en deze is bezorgd bij jachthaven [naam 2] . De hoogste bieder voor de boot was meneer Schutte die 55.000 euro wilde betalen.

Ik heb telefonisch contact gehad met dhr. Schutte en we zijn tot koop overeengekomen. Ik heb een contract opgemaakt en deze gemaild naar dhr. Schutte op zijn e-mailadres Schuttewillem4@gamil.com . Ik wist dat Schutte ergens in Nederland verbleef in de buurt van Meerssen. Zijn adres is [adres 1] . Schutte had een foto van zijn ID kaart per WhatsApp naar mij gestuurd. Ik zag dat zijn gegevens waren: Schutte, Wilhelmus , geboren 23-4- 1972. Schutte heeft toen het koopcontract ondertekend en mij teruggemaild.

(paginanummer 198)

Toen de boot in België was, heb ik weer contact gehad met Willem Schutte op telefoonnummer 06-33396802 . We hebben toen de afspraak gemaakt dat ik naar Beek zou komen om de betaling te regelen en de boot over te schrijven op zijn naam.

Op 12-6-2020 ben ik naar Beek (NL) gegaan en heb Willem Schutte daar getroffen. We zijn toen naar een winkeltje gegaan waar ook een ING-loket was. Daar heeft Schutte een Europese overschrijvingskaart ingevuld ter waarde van 55.000 euro. Schutte had toen ook zijn rijbewijs bij zich, waarvan een foto gemaakt is. Tevens laat ik u een foto zien van de overschrijvingskaart en van het bankpasje

van Schutte . De mevrouw aan het ING-loket zei dat ze de overschrijving naar Arnhem zou sturen en dat daarna het geld overgemaakt zou worden naar mij.

De mevrouw van de winkel zou de overschrijving versturen.

We zijn dus naar Kinrooi gereden (ieder in eigen auto) en daar heb ik de boot achter

mijn auto gekoppeld. Schutte is toen voorop gereden naar een parkeerplaats aan de Passtraat te Roosteren . Daar stond zijn vriend met een zwarte Opel met Nederlands kenteken. Schutte reed zelf ook in een BMW met Nederlands kenteken.

Ik heb Schutte alle documenten van de boot en trailer gegeven zoals: CE verklaring van de boot, CE verklaring van de buitenboordmotor, CE verklaring van de trailer en het Belgische kentekenbewijs van de trailer. Hier in Roosteren vond dus op 12-6-2020 officieel de overdracht plaats.

(paginanummer 199)

Schutte deed zich ook voor als een opkoper en verkoper van boten en auto's.

Hij deed zich als een oprechte opkoper/verkoper voor die onder andere contact had met [naam 3] uit Maasbracht. Ik dacht in eerste instantie dat ik ook te maken had met een eerlijke koper. Ik ging er ook vanuit dat het geld goed zou komen omdat we op een ING-kantoor waren en dat de bediende zei dat het geld overgemaakt zal worden, waarschijnlijk 17-6-2020, maar uiterlijk 19-6-2020. Ik begrijp echter nu dat dit niet zal gaan gebeuren.

(Onderstaande als bijlage bij het hiervoor genoemde proces-verbaal van aangifte van [aangever 2] van 16 juni 2020 gevoegde afbeelding (hierna: foto 1, anummer 204)

(Onderstaande als bijlage bij het hiervoor genoemde proces-verbaal van aangifte van [aangever 2] van 16 juni 2020 gevoegde afbeelding (hierna: foto 2, paginanummer 205)

(Onderstaande als bijlage bij het hiervoor genoemde proces-verbaal van aangifte van [aangever 2] van 16 juni 2020 gevoegde afbeelding (hierna: foto 3, paginanummer 209)

25 De eigen waarneming van het hof, inhoudende:

Op voormelde foto 1 neemt het hof, voor zover relevant, waar een afbeelding van een deel van een oranjekleurige Europese overschrijvingskaart van de ING-Bank met witte invulstroken, met de voorgedrukte tekst:

Hr W. Schutte (het hof begrijpt de naam van de kaartgebruiker) en [rekeningnummer 1] (het hof begrijpt het rekeningnummer van de kaartgebruiker). Voorts is handmatig ingevuld bij Bedrag € ’55.000,00’en bij IBAN ontvanger ‘ [nummer 2] ’ en is een handtekening geplaatst, leesbaar als ‘ SCHUTTEW ’.

Op voormelde foto 2 neemt het hof, voor zover relevant, waar een oranje ING betaalpas met daarop de volgende gegevens:

Hr W Schutte

Betaalrekening [rekeningnummer 1]

Pasnummer [nummer 3]

Op voormelde foto 3 neemt het hof, voor zover relevant, waar een roze Nederlands AM-B Rijbewijs met daarop een portretfoto van een man met donker haar en de volgende gegevens:

1. Schutte

2. Wilhelmus

3. 23.04. 1972 Heerlen

4a 11.10.2013 4b 11.10.2023

4.c Gemeente Echt-Susteren

Voorzien van een handtekening, leesbaar als SCHUTTENW

26. Het proces-verbaal van verhoor getuige met bijlagen d.d. 16 juni 2020 (paginanummers 212 t/m 231), voor zover inhoudende als verklaring van getuige [getuige 4] :

(Paginanummer 212)

Ik heb een [naam 4] bedrijf, genaamd [bedrijf 11] in

Stevensweert op het adres [adres 3] Stevensweert.

(Paginanummer 213)

Op 12 juni 2020 verscheen ineens meneer Schutte (het hof begrijpt: de verdachte) weer op mijn bedrijf. Hij was nu met een zwarte BMW en een vriend was bij hem die in een Opel Vectra reed. Achter de Opel was een boottrailer gekoppeld waarop een grote Rib (rubberboot) stond van het merk Capelli. Ik weet dat dit een goed en niet goedkoop merk is. Ik zag dat achter de boot een 300 pk Yamaha buitenboordmotor zat. Deze motor kost nieuw rond de 30.000 euro. Schutte zei dat hij een boot had ingeruild en vroeg of ik interesse had in deze Capelli. Hij vroeg 20.000 euro voor deze combinatie. Ik zag dat op de boot het Nederlandse registratienummer [nummer 1] stond. Ik vond dit een beetje verdacht omdat dit bedrag veel te laag was.

Op 13 juni 2020 verscheen Schutte weer bij mijn bedrijf, nu alleen in de zwarte BMW en zonder boot. Hij vroeg toen of ik zelf interesse had in de Rib. Hij bood de boot toen te koop aan voor 15.000 euro.

Bewijsoverwegingen feit 7 ( [aangever 2] – een boot (Capelli)) in de zaak met parketnummer 03-217012-20

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep vrijspraak van de tenlastegelegde oplichting van aangever [aangever 2] betoogd. Daartoe is aangevoerd dat de verdachte de boot contant heeft betaald en hij zichzelf aldus niet wederrechtelijk heeft bevoordeeld. Er is geen overschrijvingskaart aangeboden bij het ING-kantoor. De verdachte zou de boot daarna voor een bedrag van € 30.000,00 en twee gouden horloges doorverkopen. Dit betreft dus geen lager bedrag dan het bedrag dat hij aan aangever (€ 55.000,00) heeft betaald. De verklaring van de verdachte is dan ook voldoende aannemelijk geworden, aldus de verdediging. Gelet hierop dient de verdachte te worden vrijgesproken van de tenlastegelegde oplichting van aangever [aangever 2] .

Het hof overweegt dienaangaande als volgt.

Het hof stelt voorop dat voor een veroordeling ter zake van oplichting is vereist dat de verdachte bij een ander door een specifieke, voldoende ernstige vorm van bedrieglijk handelen een onjuiste voorstelling in het leven heeft willen roepen teneinde daarvan misbruik te maken. Daartoe moet de verdachte een of meer van de in artikel 326, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) bedoelde oplichtingsmiddelen hebben gebruikt, door welk gebruik die ander is bewogen tot de afgifte van een goed, het verlenen van een dienst, het beschikbaar stellen van gegevens, het aangaan van een schuld of het tenietdoen van een inschuld.

Het antwoord op de vraag of in een concreet geval het slachtoffer door een oplichtingsmiddel dat door de verdachte is gebruikt, is bewogen tot een van voornoemde handelingen, is in sterke mate afhankelijk van de omstandigheden van het geval. In algemene zin kunnen tot die omstandigheden behoren enerzijds de mate waarin de in het algemeen in het maatschappelijk verkeer vereiste omzichtigheid het beoogde slachtoffer aanleiding had moeten geven die onjuiste voorstelling van zaken te onderkennen of zich daardoor niet te laten bedriegen, en anderzijds de persoonlijkheid van het slachtoffer, waarbij onder meer de leeftijd en de verstandelijke vermogens van het slachtoffer een rol kunnen spelen. Bij een samenweefsel van verdichtsels behoren tot die omstandigheden onder meer de vertrouwenwekkende aard, het aantal en de indringendheid van de (geheel of gedeeltelijk) leugenachtige mededelingen in hun onderlinge samenhang.

Op grond van het verhandelde ter terechtzitting en het politiedossier stelt het hof het volgende vast.

Op 16 juni 2020 doet [aangever 2] aangifte tegen de verdachte ter zake van oplichting. Aangever had een boot, merk Capelli, met buitenboordmotor te koop gezet. Het registratienummer van de boot betreft [nummer 1] . De verdachte heeft het hoogste bod uitgebracht op de boot (€ 55.000,00) en na telefonisch contact zijn aangever en verdachte een koop overeengekomen. De verdachte heeft het koopcontract ondertekend en gemaild aan aangever. Over het feit dat de verdachte voornoemde boot van aangever heeft gekocht, bestaat ook geen discussie. Dit is anders voor wat betreft het feit dat aangever heeft verklaard dat de koopsom nimmer daadwerkelijk door de verdachte is betaald. Volgens aangever deed de verdachte zich voor als opkoper en verkoper van boten en auto’s. Zij zijn na het sluiten van de koop samen op 12 juni 2020 naar een ING-servicepunt in Beek gegaan. Naar zeggen van de aangever heeft de verdachte een Europese overschrijvingskaart ingevuld ter waarde van het overeengekomen bedrag van € 55.000,00. Van deze overschrijvingskaart, op naam van de verdachte met daarop vermeld een bedrag van € 55.000,00 alsmede de naam van aangever en voorzien van een handtekening waarin de naam SchutteW valt te lezen, is een foto gemaakt die als afbeelding bij de bewijsmiddelen is opgenomen.

Aangever heeft verder een foto van de pinpas en het rijbewijs van de verdachte aangeleverd. Ook hiervan zijn de afbeeldingen aan de bewijsmiddelen toegevoegd. Op dezelfde dag, 12 juni 2020, is een overschrijving van het vaartuig geregeld en heeft de fysieke overdracht van de boot plaatsgevonden. De boot met, nog steeds hetzelfde registratienummer [nummer 1] , is evenwel reeds dezelfde en de volgende dag door de verdachte voor respectievelijk

€ 20.000,00 en € 15.000,00 aangeboden aan [getuige 4] , eigenaar van een [naam 4] bedrijf.

Het vorenstaande leidt bij het hof tot het volgende oordeel.

De op naam van de verdachte afgegeven Europese overschrijvingskaart waarvan een afbeelding is opgenomen bij de bewijsmiddelen is naar het oordeel van het hof ten behoeve van de aankoop van de boot van aangever door verdachte gebruikt. Dit neemt het hof, naast de verklaring van aangever, aan op basis van het feit dat deze kaart is voorzien van een handtekening die een grote gelijkenis vertoont met de handtekening op het rijbewijs van de verdachte. Daarnaast komt het rekeningnummer op de overschrijvingskaart overeen met het rekeningnummer op de bankpas van de verdachte ( [rekeningnummer 1] die eveneens door aangever is gefotografeerd en waarvan de afbeelding in de bewijsmiddelen is opgenomen. Het hof ziet dan ook geen reden om aan de juistheid en de betrouwbaarheid van de afbeelding van deze Europese overschrijvingskaart te twijfelen noch aan de verklaring van aangever hierover. Bovendien staat deze wijze van handelen door de verdachte geenszins op zichzelf, maar is sprake van een vergelijkbare modus operandi als terug is te zien in overige feiten die thans ter beoordeling aan het hof voorliggen. Het hof overweegt daartoe als volgt.

De aangifte van aangever [aangever 2] past qua modus operandi goed bij de modus operandi van de bewezenverklaarde en (grotendeels) door de verdachte bekende feiten ter zake van oplichting. Ook bij die feiten bediende de verdachte zich veelal van een ongedekte Europese overschrijvingskaart in combinatie met identiteits- en/of verificatiedocumenten, zoals een rijbewijs en een bankpas. Ook werd veelal een ING-kantoor door verdachte en het door hem beoogde slachtoffer bezocht, alwaar de formaliteiten werden afgerond, maar waar het in geen geval kwam tot een betaling.

Daarentegen vindt de verklaring van de verdachte dat hij de boot contant zou hebben betaald op geen enkele wijze steun in het dossier. Bovendien laat een contante betaling zich lastig rijmen met een door verdachte (eveneens) afgegeven overschrijvingskaart ten bedrage van de volledig overeengekomen prijs. Verdachtes verklaring is daarmee, zeker bezien in het licht van alle andere bewezenverklaarde feiten, volstrekt ongeloofwaardig te achten. Het hof zal daar dan ook verder geen acht op slaan.

Daarbij komt nog dat uit het gegeven dat de verdachte op dezelfde dag van de koop deze boot voor een substantieel lager bedrag te koop heeft aangeboden zonder redengevende verklaring daarvoor niets anders kan worden afgeleid dan dat de verdachte geenszins de bedoeling had om de aangever zijn geld te betalen. Integendeel, zijn handelwijze duidt er zonder meer op dat hij trachtte het eenmaal aan hem verstrekte goed zo snel mogelijk van de hand te doen om zo snel mogelijk de waarde daarvan in geld te verzilveren en zodoende de eventuele mogelijkheid tot beslaglegging onder de verdachte te voorkomen.

Gelet op dit alles ontbreekt iedere aanleiding voor ook maar een begin van twijfel aan de inhoud van de verklaringen van aangever [aangever 2] en getuige [getuige 4] , zodat het hof uitgaat van de juistheid van hun verklaringen, waarmee het vrijspraakverweer van de verdediging faalt.

Concluderend is het hof gelet op voorgaande van oordeel dat er sprake is van -met het oogmerk van wederrechtelijke bevoordeling van zichzelf- het aannemen van een valse hoedanigheid en/of listige kunstgrepen en/of een samenweefsel van verdichtsels, waardoor aangever [aangever 2] werd bewogen tot afgifte van zijn Capelli boot.

Bewijsmiddelen feit 1 primair ( [benadeelde 2] – Ford Escort MK1) in de zaak met parketnummer 03-334234-21

De paginanummers die in onderstaande bewijsmiddelen in de zaken met parketnummer 03-334234-21 zijn genoemd verwijzen naar paginanummers van het dossier van de politie-eenheid Limburg, district Noord- en Midden-Limburg, dossiernummer PL2300-2021158989 (met de hand gewijzigd in: PL233F-2021158989), gesloten d.d. 2 december 2021 (doorgenummerde pagina's 1 tot en met 154), nader te noemen: het politiedossier B*.

Alle processen-verbaal zijn in de wettelijke vorm opgemaakt door daartoe bevoegde verbalisanten.

27. Het proces-verbaal van aangifte met bijlagen d.d. 2 april 2021 (paginanummers 30 t/m 37), voor zover inhoudende als verklaring van aangever [benadeelde 2] :

(paginanummer 30)

Op 30 maart 2021, omstreeks 15.00 uur, was ik op de [adres 4] te Valkenswaard. Ik was hier op mijn bedrijf [bedrijf 12] . Ik heb hier een hal met daarin oldtimers. Ik handel zelf in oldtimers.

Er kwam een man bij mij op het bedrijf. Ik herkende deze man als Willem

Schutte omdat hij eerder bij mij in de zaak is geweest om informatie in te winnen

over oldtimers. Ik had op de [adres 4] een Ford Escort MK1 met kenteken [kenteken] staan. Willem was erg geïnteresseerd in de Ford omdat hij zelf autohandelaar was en een klant had voor mijn Ford.

Willem zat op vakantiepark De Kempervennen in Westerhoven. De klant van Willem zou naar De Kempervennen kunnen komen om naar mijn Ford te kijken en deze eventueel te kopen.

Op 30 maart 2021, omstreeks 16.00 uur, reed ik met mijn Ford naar De

Kempervennen. Willem reed voor mij uit naar De Kempervennen. Ik parkeerde mijn Ford hier bij De Kempervennen. Ik sprak met Willem af dat mijn Ford pas van het terrein af mocht zodra deze betaald was. Ik sprak ook af dat Willem mij moest bellen als de klant mijn Ford niet wilde hebben. Ik heb de autosleutels van mijn Ford aan Willem gegeven zodat de klant goed naar mijn Ford kon kijken.

(Paginanummer 31)

Op 30 maart 2021, omstreeks 19.00 uur, belde Willem mij op om te zeggen dat mijn Ford verkocht was aan de klant. Ik heb met Willem een prijs van 49.000 euro afgesproken voor mijn Ford. Willem gaf aan dat de klant een bedrag van 49.000 euro voor de Ford had overgemaakt naar de Belgische bankrekening van Willem . Willem zou dit bedrag onmiddellijk naar mij laten overmaken door zijn vrouw. Willem gaf aan dat dit twee dagen kon duren omdat het van een buitenlandse rekening moest komen. Willem bevestigde mij dat ik me geen zorgen moest maken omdat het geld zeker betaald zou worden.

De dagen hierna gaf Willem verschillende argumenten waarom hij dit

voertuig niet bij mij neer kon zetten. Ik denk dat dit smoesjes waren omdat de

argumenten niet klopten en het allemaal steeds langer duurde.

Op 1 april 2021, omstreeks 21.30 uur, belde Willem mij op. Ik vertelde

Willem dat ik zijn smoesjes moe was en dat hij het bedrag van mijn Ford gewoon moest overmaken. Willem zei dat ik mij niet druk hoefde te maken omdat de Ford gewoon betaald werd. Ik probeerde nog een afspraak te maken voor de volgende dag om mijn geld of een voertuig terug te krijgen. Willem gaf aan dat hij niet kon omdat hij naar het ziekenhuis moest. Ik geloofde dit niet.

Willem heeft mij vandaag, op 2 april 2021, al verschillende keren gebeld. Ik

heb mijn telefoon nog niet opgenomen.

Tijdens het kennismakingsgesprek op 30 maart 2021 had Willem een Mercedes 190 SL personenauto gekocht bij een collega van mij. Willem heeft toen een

(paginanummer 32)

koopovereenkomst getekend voor dit voertuig (het hof stelt vast voor een bedrag van € 105.000,00 blijkens de koopovereenkomst). Ik heb een kopie van deze overeenkomst en van het rijbewijs van Willem gemaakt, deze voeg ik toe aan mijn aangifte. Willem wil deze Mercedes morgen komen halen. Mijn collega heeft nog geen geld van Willem ontvangen.

(Paginanummer 36)

(Onderstaande als bijlage bij het hiervoor genoemde proces-verbaal van aangifte van 2 april 2021 gevoegde afbeelding (hierna: foto 4, paginanummer 36)

28 De eigen waarneming van het hof, inhoudende:

Op voormelde foto 4 neemt het hof, voor zover relevant, waar een roze Nederlands AM-B Rijbewijs met daarop een portretfoto van een man met donker haar en de volgende gegevens:

1. Schutte

2. Wilhelmus

3. 23.04 .1972 Heerlen

4a 11.10.2013 4b 11.10.2023

4.c Gemeente Echt-Susteren

Voorzien van een handtekening, leesbaar als SCHUTTEW

29. Het proces-verbaal van bevindingen d.d. 2 december 2021 (paginanummer 63), voor zover inhoudende als relaas van verbalisant [verbalisant 3] :

Uit dit onderzoek bleek dat verdachte Schutte een bankrekening had bij de Regiobank onder nummer [rekeningnummer 3] . Deze rekening werd bevraagd en daaruit bleek dat op 3 mei 2021 een bedrag van 250,00 euro bijgeschreven was op die rekening. Bij deze bijschrijving stond vermeld LOSGELD TGV: [rekeningnummer 3] TNV schutte w . Als tegenrekening stond vermeld [rekeningnummer 4] [benadeelde 2] . Op 2 december 2021 te 09.55 uur had ik telefonisch contact met aangever [benadeelde 2] . Ik deelde hem mee dat we een geldbedrag van 250,00 euro op een rekening van verdachte hadden gevonden dat afkomstig was van hem. Ik hoorde dat [benadeelde 2] dit bevestigde. Op mijn vraag hoe hij aan het rekeningnummer van Schutte was gekomen, hoorde ik dat hij zei dat hij dat van Willem Schutte zelf gekregen had. Op mijn vraag waarom hij dat geld op de rekening van verdachte had gestort, hoorde ik dat hij zei dat hij met Schutte contact had gehad omdat hij zijn auto terug wilde. Schutte zou tegen hem gezegd hebben dat hij de auto al op transport had staan en dat [benadeelde 2] dan 250,00 euro transportkosten moest betalen. Ik hoorde dat [benadeelde 2] zei dat hij toen maar die 250,00 euro betaald had om zo zijn Ford Escort terug te krijgen. Hij had het geldbedrag tijdens het overmaken maar losgeld genoemd. Ik hoorde dat [benadeelde 2] zei dat hij uiteraard na betaling de auto niet had teruggekregen en dat hem dat nog steeds veel leed deed.

Bewijsoverwegingen feit 1 primair ( [benadeelde 2] – Ford Escort MK1) in de zaak met parketnummer 03-334234-21

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep vrijspraak van het onder feit 1 primair tenlastegelegde met parketnummer 03-334234-21 bepleit. Daartoe is aangevoerd dat aangever de verdachte heeft benaderd om de auto (Ford Escort MK1) te laten verdwijnen om zichzelf vervolgens te laten uitbetalen door de verzekering en op die manier verzekeringsfraude te plegen. Het is opvallend dat aangever eerst zeer gedetailleerd verklaard en later opnieuw door de politie wordt benaderd dat hij een geldbedrag van

€ 250,00 aan de verdachte heeft overgemaakt. Het bedrag van € 250,00 betrof een deel van de vergoeding die verdachte zou krijgen voor het wegmaken van de auto. Daarnaast blijkt uit het politiedossier (hof: B*) dat er verschillende berichten tussen de verdachte en aangever zijn verwijderd. Dit kan aangever gedaan hebben om zijn deel in het wegmaken van de auto te maskeren. Gelet hierop dient de verdachte te worden vrijgesproken van de oplichting van aangever [benadeelde 2] .

Het hof overweegt dienaangaande als volgt.

Op grond van het verhandelde ter terechtzitting stelt het hof het volgende vast. Op 30 maart 2021 kwam de verdachte bij het bedrijf van aangever, een handelaar in oldtimers. De verdachte had interesse in een Ford Escort MK1, omdat hij zelf een autohandelaar zou zijn en een klant zou hebben voor deze auto. Tijdens het kennismakingsgesprek diezelfde dag heeft de verdachte bij een collega van aangever een auto gekocht voor een bedrag van

€ 105.000,00 en daartoe een koopovereenkomst ondertekend, evenwel zonder dat gebleken is dat aan de hieruit voortvloeiende betalingsverplichting is voldaan.

De verdachte deelde aan aangever mede dat zijn klant de Ford Escort MK1 in het vakantiepark De Kempervennen kwam bekijken. Aangever is vervolgens naar De Kempervennen gereden om de auto af te leveren. De verdachte en aangever spraken af dat de auto pas van het terrein af mocht als deze was betaald. Aangever gaf de autosleutels aan de verdachte. De verdachte belde aangever later dat de auto verkocht was aan de klant, en aangever en de verdachte kwamen een prijs overeen van € 49.000,00. Het bedrag zou door de klant van de verdachte overgemaakt zijn naar de Belgische bankrekening van de verdachte, en de verdachte zou dit geldbedrag naar aangever (laten) overmaken. Aangever ontving het geld tijdens de daaropvolgende dagen maar niet en de verdachte stelde hem gerust dat het enkele dagen kon duren voor hij zou ontvangen. Aangever heeft het geld nooit ontvangen. Op 3 mei 2021 heeft aangever nog € 250,00 naar de verdachte overgemaakt, in een poging om de auto van de verdachte terug te krijgen. De verdachte had medegedeeld dat de auto klaar stond voor transport richting aangever, maar dat aangever de kosten voor het transport moest betalen.

De verdachte heeft ten overstaan van het hof verklaard dat aangever hem heeft benaderd met de vraag of hij de Ford Escort MK1 kon laten ‘verdwijnen’. Aangever zit ook in de autohandel en de verdachte kent hem van het racen. Aangever wilde dubbel verdienen aan de auto door enerzijds geld te krijgen voor de auto via de verzekering en anderzijds de auto in het geheim te verkopen. De auto is volgens de verdachte dan ook heimelijk verkocht voor ongeveer € 3.000,00 of € 4.000,00 aan ene niet nader omschreven [naam 5] (hof: fonetisch).

Het hof overweegt als volgt.

Het hof acht de verklaring van de verdachte ongeloofwaardig en schuift deze dan ook ter zijde. Het hof overweegt daartoe dat de verklaring van de verdachte niet past bij de gang van zaken zoals deze blijkt uit het politiedossier B*. Daaruit volgt immers dat aangever al op 2 april 2021, en dus zeer kort na het overeenkomen van de verkoop en het aan het lijntje worden gehouden door de verdachte dat betaling zou volgen, aangifte heeft gedaan van oplichting. Daarnaast heeft aangever op 3 mei 2021 een bedrag van € 250,00 aan de verdachte overgemaakt in een poging de auto terug te krijgen, nu de Ford Escort MK1 door de verdachte nog steeds niet was betaald. Het hof is van oordeel dat deze feiten en omstandigheden niet passen bij het door de verdachte geschetste scenario dat aangever aan de verdachte tegen een vergoeding van minimaal € 250,00 zou hebben gevraagd om de auto te laten verdwijnen. Immers uit de aangifte volgt dat de aangever zijn auto vrijwillig heeft afgegeven hetgeen een uitkering van verzekeringsgeld weinig aannemelijk maakt. Bovendien ligt het niet in de rede om degene bij naam te noemen met wie je een afspraak zou hebben gemaakt om de auto te laten verdwijnen, hetgeen namelijk ook zou kunnen leiden tot het aanwijzen van aangever als opdrachtgever, zoals verdachte thans aangever aanwijst. Nog minder ligt het in de rede om degene die de auto zou moeten laten verdwijnen vervolgens via een girale overschrijving te betalen, onder vermelding van het woord ‘losgeld’, om deze zelfde auto vervolgens terug te laten brengen en daarmee volledig in tegenspraak met de gestelde bedoeling van aangever en het in dat kader afgesproken plan te handelen. In dat geval zou het retourneren van de verdwenen auto betekenen dat de verzekeraar nog minder reden heeft om geld uit te keren. Het hof vermag niet inzien welk belang de aangever redelijkerwijs gehad zou kunnen hebben om te handelen op de wijze zoals door de verdachte is geschetst. Het hof overweegt, wellicht ten overvloede, dat ook overigens uit het dossier en het verhandelde ter terechtzitting geen aanwijzingen naar voren komen die de verklaring van de verdachte ondersteunen. Het hof ziet dan ook geen reden om aan de juistheid en de betrouwbaarheid van aangever te twijfelen.

Mede in het licht van het feit dat de verdachte aangever heeft willen doen geloven kapitaalkrachtig te zijn door vrijwel gelijktijdig een nimmer betaalde aankoop van een auto te doen ter waarde van € 105.000,00 is het hof dan ook van oordeel dat er sprake is van - met het oogmerk van wederrechtelijke bevoordeling van zichzelf - het aannemen van een valse hoedanigheid, listige kunstgrepen en een samenweefsel van verdichtsels, waardoor aangever [benadeelde 2] werd bewogen tot afgifte van de Ford Escort MK1. Het hof hecht eraan hierbij nog op te merken dat bij verdachte, gelet op de bewezenverklaarde en grotendeels ook door de verdachte bekende feiten ter zake oplichting, nimmer het voornemen heeft bestaan om de Ford MK1 te betalen waardoor het hof geen enkele grond ziet voor het aannemen van verduistering waar de aangifte wel vanuit gaat. Het handelen valt naar het oordeel van het hof dan ook niet anders te kwalificeren dan als oplichting op de wijze zoals bewezen is verklaard.

Het hof verwerpt het tot vrijspraak strekkende verweer van de verdediging.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 1 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

oplichting.

Het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 3 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

verduistering, meermalen gepleegd.

Het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 4 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

oplichting, meermalen gepleegd.

Het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 5 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

oplichting, meermalen gepleegd.

Het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 6 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

oplichting, meermalen gepleegd.

Het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

oplichting, meermalen gepleegd.

Het in de zaak met parketnummer 03-334234-21 onder 1 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

oplichting.

Het in de zaak met parketnummer 03-334234-21 onder 2 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

oplichting.

Het in de zaak met parketnummer 03-334234-21 onder 3 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

verduistering, meermalen gepleegd.

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluiten. De feiten zijn strafbaar.

Strafbaarheid van de verdachte

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De verdachte is daarom strafbaar voor het hiervoor bewezenverklaarde.

Op te leggen sanctie

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep verzocht om te volstaan met een lagere straf dan de straf die is geëist door de advocaat-generaal. Daartoe is naar voren gebracht dat de verdachte kampt met ernstige gezondheidsproblemen. Daarnaast heeft hij een andere proceshouding ingenomen in hoger beroep en spijt betuigd van zijn daden.

Het hof overweegt als volgt.

Het hof heeft bij de bepaling van de op te leggen straf gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. Daarnaast is gelet op de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komende in de hierop gestelde wettelijke strafmaxima en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd.

De verdachte heeft zich in een lange periode veelvuldig schuldig gemaakt aan oplichting van vele personen en aan verduistering van meerdere waardevolle goederen. Dit trof een groot aantal slachtoffers in zowel Nederland als België, door het doen van valse beloftes, vertellen van verzinsels en het aannemen van een valse hoedanigheid, en deze slachtoffers vervolgens wederrechtelijk geld of goederen afhandig te maken. De verdachte is zowel bij de oplichtingen als de verduisteringen telkens gewetenloos en geraffineerd te werk gegaan. De verdachte heeft op doordachte en slinkse wijze het vertrouwen gewonnen van de slachtoffers en daar vervolgens op grove wijze misbruik van gemaakt. Verdachte maakt hierbij misbruik van het vertrouwen dat iedereen ten behoeve van het maatschappelijk en economisch verkeer tot op zekere hoogte mag stellen in de oprechtheid waarmee anderen aan het maatschappelijk en economisch verkeer deelnemen. Door zijn bedrog heeft verdachte veel schade veroorzaakt. Het gaat hierbij met name om grote geldbedragen, dure auto’s en een kostbare boot, voorwerpen die hij de slachtoffers één voor één afhandig heeft gemaakt. De verdachte heeft daarbij kennelijk enkel en alleen oog gehad voor zijn eigen financiële gewin en zich geen moment bekommerd om de met name financiële gevolgen voor de slachtoffers. Naast de veroorzaakte financiële schade brengen dergelijke feiten immers ook gevoelens van onrust en onveiligheid met zich mee, in het bijzonder voor de slachtoffers maar ook voor de maatschappij in het algemeen. Dit blijkt ook uit de vorderingen tot schadevergoeding van diverse benadeelde partijen. De slachtoffers hebben nog geruime tijd last gehad van het bewezenverklaarde en het vertrouwen in de medemens heeft bij velen van hen een deuk opgelopen. Het hof neemt het de verdachte dan ook ernstig kwalijk dat hij heeft gehandeld zoals bewezenverklaard.

Het hof heeft ten nadele van de verdachte acht geslagen op het uittreksel uit de Justitiële Documentatie d.d. 2 juli 2024, waaruit volgt dat de verdachte eerder en herhaaldelijk onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke delicten. Het hof stelt voorts vast dat in eerste aanleg de voorlopige hechtenis van de verdachte per 24 december 2020 is geschorst en per 12 oktober 2021 deze schorsing is opgeheven, in welke schorsingsperiode de verdachte door is gegaan met het plegen van strafbare feiten zoals die thans bewezen zijn verklaard. Hieruit blijkt de kennelijke onverbeterlijkheid bij de verdachte als het aankomt op het oplichten van personen. Daarna is de verdachte tijdens een schorsing uit de voorlopige hechtenis op de vlucht geslagen en een tijdlang voor politie en justitie onvindbaar geweest. Zo is in die periode buiten zijn aanwezigheid in eerste aanleg over deze feiten beslist. De verdachte heeft door zich aldus te gedragen getracht elke verantwoordelijkheid voor de bewezenverklaarde feiten te ontlopen. Dat de verdachte ter terechtzitting in hoger beroep ervoor heeft gekozen om een andere proceshouding aan te nemen, doet aan de ernst van deze omstandigheden niet af. Daarnaast blijkt uit voornoemd uittreksel dat het bepaalde in artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) van toepassing is.

Voorts heeft het hof acht geslagen op de overige persoonlijke omstandigheden, voor zover daarvan ter terechtzitting in hoger beroep is gebleken. Ten overstaan van het hof heeft de verdachte verklaard dat hij schoon schip wil maken. Hij heeft een nieuwe vriendin en als hij vrijkomt kan hij terecht bij een voormalig werkgever, zo begrijpt het hof, om graafwerkzaamheden te verrichten. Hij heeft ernstige gezondheidsklachten en staat op de wachtlijst voor een operatie.

Naar het oordeel van het hof kan, gelet op de ernst van het bewezenverklaarde en de gevolgen daarvan voor de slachtoffers, niet worden volstaan met een andere of lichtere sanctie dan een straf die onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming met zich brengt. Het hof stelt ten aanzien van de duur van die op te leggen straf het volgende vast. Gelet op de van toepassing zijnde samenloopregeling ex artikel 57 Sr is de maximaal op te leggen straf in het geval van samenloop van feiten die als op zichzelf staande handelingen moeten worden beschouwd en meer dan één misdrijf opleveren waarop hoofdstraffen zijn gesteld niet meer dan een derde boven het hoogste maximum. De maximaal op te leggen straf voor een veroordeling van artikel 326 Sr betreft een gevangenisstraf voor de duur van vier jaren. De maximaal op te leggen straf voor een veroordeling van artikel 321 Sr betreft een gevangenisstraf voor de duur van drie jaren. In dit geval betreft de maximum op te leggen straf aldus een gevangenisstraf voor de duur van vier jaren, verhoogd met een derde, hetgeen resulteert in een maximum gevangenisstraf voor de duur van vijf jaren en vier maanden (= 64 maanden). Het hof is van oordeel dat het opleggen van deze maximumstraf in beginsel passend zou zijn, en heeft daarbij de persoonlijke omstandigheden van de verdachte mede in acht genomen. De door de advocaat-generaal gevorderde straf doet naar het oordeel van het hof, niettegenstaande de vrijspraak van het onder feit 2 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20, geen recht aan de ernst van het bewezenverklaarde zoals hiervoor uiteengezet. Het hof heeft daarbij acht geslagen op het bijna veertig pagina’s tellende strafblad van de verdachte en het feit dat de verdachte op verschillende manieren heeft getracht om zijn verantwoordelijkheid aan het bewezenverklaarde te ontlopen. Bovendien neemt het hof het de verdachte zeer kwalijk dat hij tijdens een schorsing van de voorlopige hechtenis verder is gegaan met het plegen van soortgelijke strafbare feiten, welke feiten uiteindelijk gevoegd zijn in deze strafzaak onder parketnummer 03-334234-21 en ook bewezen zijn verklaard door het hof. Het opleggen van een straf zoals door de raadsman verzocht kan om diezelfde redenen niet aan de orde zijn.

Het hof heeft bij het bepalen van de duur van de gevangenisstraf tevens het bepaalde in artikel 63 Sr betrokken.

Concluderend is het hof van oordeel dat in beginsel een gevangenisstraf voor de duur van 64 maanden, met aftrek overeenkomstig artikel 27 van het Wetboek van Strafrecht, passend en geboden is.

Het hof stelt ten slotte voorop dat elke verdachte recht heeft op een afdoening van zijn strafzaak binnen een redelijke termijn als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het EVRM. Deze waarborg strekt er onder meer toe te voorkomen dat een verdachte langer dan redelijk is onder de dreiging van een strafvervolging zou moeten leven.

Geconstateerd is dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het EVRM, is geschonden. Na onderzoek is het volgende gebleken:

  • De verdachte is op 27 augustus 2020 in verzekering gesteld.

  • Op 30 mei 2022 is door de rechtbank vonnis gewezen.

  • Op 8 juni 2022 is namens de verdachte hoger beroep ingesteld tegen het vonnis.

  • Op 23 oktober 2024 heeft de inhoudelijke behandeling bij het gerechtshof te ’s-Hertogenbosch plaatsgevonden.

  • Het arrest is gewezen op 20 november 2024.

Naar het oordeel van het hof betrof de redelijke termijn in eerste aanleg een periode van 16 maanden. Weliswaar is de voorlopige hechtenis van de verdachte enkele keren geschorst geweest, ten tijde van de uitspraak van het vonnis was de verdachte voorlopig gehecht. Tussen de inverzekeringstelling van de verdachte en de uitspraak van de rechtbank is een termijn van ruim 21 maanden verstreken, hetgeen niet (geheel) aan de verdachte valt toe te rekenen. Dit is een overschrijding van de redelijke termijn in eerste aanleg met ruim 5 maanden.

Naar het oordeel van het hof betrof de redelijke termijn in hoger beroep tevens een periode van 16 maanden. Daartoe overweegt het hof dat de verdachte gedurende de procesgang in hoger beroep grotendeels gedetineerd is geweest. De voorlopige hechtenis is geschorst om een in een andere strafzaak opgelegde gevangenisstraf uit te zitten en daarnaast is de voorlopige hechtenis ook een korte periode geschorst waarna de verdachte niet teruggekeerd is naar de penitentiaire inrichting. Het hof zal echter, nu de totale duur van detentie nog niet inzichtelijk is gemaakt, uitgaan in het voordeel van de verdachte van een redelijke termijn van 16 maanden. Tussen het instellen van het hoger beroep en de uitspraak van het hof is een termijn verstreken van ruim 29 maanden, hetgeen niet (geheel) aan de verdachte valt toe te rekenen. Dit betreft een overschrijding van de redelijke termijn met 13 maanden.

Het hof heeft hiervoor overwogen dat een gevangenisstraf voor de duur van 64 maanden met aftrek van het voorarrest in beginsel passend en geboden is. Gelet op de overschrijding van de redelijke termijn zal het hof echter volstaan met oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 57 maanden, met aftrek overeenkomstig artikel 27 van het Wetboek van Strafrecht.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering, aan de orde is.

De advocaat-generaal heeft ter terechtzitting in hoger beroep nog verzocht om openbaarmaking van de uitspraak op www.rechtspraak.nl.

Het hof overweegt dienaangaande als volgt.

Gelet op de ernst en de lange duur van het bewezenverklaarde strafbare handelen door de verdachte, de omstandigheid dat de verdachte geen blijk heeft gegeven het laakbare van al zijn handelen in te zien en dat hij op verschillende manieren heeft getracht om zijn verantwoordelijkheid aan het bewezenverklaarde te ontlopen, het feit dat hij tietallen slachtoffers heeft gemaakt, het feit dat hij ook eerder meermalen onherroepelijk is veroordeeld voor vergelijkbare zaken, het feit dat hij zelfs tijdens de schorsing van de voorlopige hechtenis in onderhavige zaak met parketnummer 03-217012-20 is verder gegaan met het plegen van soortgelijke strafbare feiten en de omstandigheid dat er aldus rekening moet worden gehouden met een gevaar voor herhaling acht het hof het van belang om de maatschappij in het algemeen te waarschuwen voor de handelwijze van de verdachte en diens praktijken door hen hiervan op de hoogte te stellen.

Derhalve zal het hof bepalen dat deze uitspraak nadat deze onherroepelijk is geworden, openbaar zal worden gemaakt door deze te publiceren op www.rechtspraak.nl zonder de gegevens van verdachte te anonimiseren, zodat een ieder via internet op de hoogte kan geraken van de praktijken van de verdachte. Met de oplegging van deze bijkomende straf beoogt het hof nieuwe slachtoffers te voorkomen. Aangezien hiermee geen op de verdachte te verhalen kosten gemoeid zijn, zal het hof met toepassing van artikel 36, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht de kosten van openbaarmaking op nihil schatten.

Benadeelde partijen

Ontvankelijkheid benadeelde partij na vrijspraak

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 1] (feit 2, parketnummer 03-217012-20 )

De benadeelde partij [benadeelde 1] heeft in eerste aanleg ten aanzien van het onder feit 2 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20 een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding tot een bedrag van € 600,00 aan materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep toegewezen tot een bedrag van € 564,25, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 22 december 2020 tot aan de dag der algehele voldoening. Voorts heeft de rechtbank de vordering voor het overige (een bedrag van € 35,75 aan materiële schadevergoeding) afgewezen.

De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd ter zake van het bedrag van de oorspronkelijke vordering

Gelet op de bepleite vrijspraak, heeft de verdediging verzocht dientengevolge de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren.

Nu aan verdachte ter zake van het tenlastegelegde handelen waardoor de gestelde schade veroorzaakt zou zijn, geen straf of maatregel wordt opgelegd en evenmin toepassing wordt gegeven aan het bepaalde in artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht, kan de benadeelde partij [benadeelde 1] in de vordering niet worden ontvangen.

Het hof zal de benadeelde partij veroordelen in de proceskosten aan de zijde van de verdachte. Deze proceskosten zijn tot op heden begroot op nihil.

Ontvankelijkheid vorderingen immateriële schadevergoedingen

Het hof stelt vast dat de volgende benadeelde partijen een immateriële schadevergoeding hebben gevorderd en hun vorderingen (mede) op dit onderdeel in hoger beroep hebben gehandhaafd:

  • [aangever 12] voor een bedrag van € 1.000,00 ten aanzien van het onder feit 7 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20,

  • [aangever 10] voor een forfaitair bedrag van € 500,00, ten aanzien van het onder feit 7 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20,

  • [aangever 11] voor een bedrag van € 2.000,00, ten aanzien van het onder feit 7 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20,

  • [benadeelde 2] voor een bedrag van € 1.250,00 ten aanzien van het onder feit 1 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-334231-21.

De vordering van – inmiddels – wijlen [benadeelde 2] omvat weliswaar schadeposten die blijkens het formulier ‘Verzoek tot Schadevergoeding’ in rubriek 4B Immateriële schade (smartengeld) zijn opgenomen maar naar het oordeel van het hof louter zien op, gestelde, materiële schade. Het hof gaat er dan ook vanuit dat deze posten kennelijk abusievelijk onder de noemer van immateriële schade zijn geschaard en zal deze thans verder onbesproken laten. De verzoeken om vergoeding van materiële schade zullen na de thans te bespreken vorderingen om vergoeding van immateriële schade worden besproken, zo ook de (gehele) op de nabestaanden overgegane vordering ter zake materiële schade van wijlen [benadeelde 2] .

Het hof overweegt met betrekking tot alle overige hiervoor genoemde vorderingen tot immateriële schadevergoeding als volgt. Voornoemde vorderingen hebben telkens betrekking op hetzelfde onderliggende strafbare feit, te weten oplichting in de zin van artikel 326 Sr.

Als een benadeelde als gevolg van een strafbaar feit naar objectieve maatstaven vast te stellen geestelijk letsel oploopt, dan is er sprake van ‘aantasting in de persoon op andere wijze’ zoals bedoeld in de wet (artikel 6:106, eerste lid, aanhef en onder b, van het Burgerlijk Wetboek). Degene die zich hierop beroept, zal voldoende concrete gegevens moeten aanvoeren waaruit kan volgen dat in verband met de omstandigheden van het geval psychische schade is ontstaan. Daartoe is vereist dat naar objectieve maatstaven het bestaan van geestelijk letsel kan worden vastgesteld. Ook als het bestaan van geestelijk letsel in voornoemde zin niet kan worden aangenomen, is niet uitgesloten dat de aard en de ernst van de normschending en van de gevolgen daarvan voor de benadeelde, meebrengen dat van de in art. 6:106, eerste lid, aanhef en onder b, BW bedoelde aantasting in zijn persoon ‘op andere wijze’ sprake is. In zo een geval zal degene die zich hierop beroept de aantasting in zijn persoon met concrete gegevens moeten onderbouwen. Dat is slechts anders indien de aard en de ernst van de normschending meebrengen dat de in dit verband relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde zo voor de hand liggen, dat een aantasting in de persoon kan worden aangenomen.

Het hof is van oordeel dat de vorderingen op dit onderdeel onvoldoende (concreet) zijn onderbouwd en ook anderszins onvoldoende is gebleken van ‘aantasting in de persoon op andere wijze’ in de zin van artikel 6:106, eerste lid, aanhef en onder b, BW. Hoewel het hof zonder meer begrijpt dat het bewezenverklaarde op de benadeelden een grote indruk heeft gemaakt, kan in dit geval de aard en de normschending niet zonder meer de gestelde nadelige immateriële gevolgen voor de benadeelden meebrengen. Om aan een adequate behandeling van de vordering toe te komen, zouden de benadeelden alsnog in de gelegenheid moeten worden gesteld om de vorderingen op dit punt te onderbouwen. Naar het oordeel van het hof zou zulks evenwel een onevenredige belasting van het strafgeding opleveren, aangezien het alsnog in de gelegenheid stellen van de benadeelde partijen om de vorderingen nader te onderbouwen, tot gevolg zou hebben de heropening en aanhouding van de strafzaak en, alle belangen afwegende, tot een onwenselijke vertraging, terwijl de strafzaak voor het overige inmiddels geheel is afgerond. Het hof acht dat dan ook niet aangewezen. Het hof zal daarom bepalen dat de vorderingen tot immateriële schadevergoeding van voornoemde benadeelde partijen niet-ontvankelijk zijn en dat de benadeelde partijen hun vorderingen in zoverre slechts bij de burgerlijke rechter kunnen aanbrengen.

Het hof stelt vast dat ook benadeelde partij [benadeelde 8] om immateriële schadevergoeding heeft verzocht, maar geen bedrag heeft opgegeven in het voegingsformulier. Het hof zal de vordering van benadeelde partij [benadeelde 8] voor dat deel niet verder behandelen.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 3] (feit 1, parketnummer 03-217012-20)

De benadeelde partij [benadeelde 3] heeft in eerste aanleg ten aanzien van het onder feit 1 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20 een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding tot een bedrag aan materiële schade ad € 28.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag is bij vonnis waarvan beroep toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 24 september 2018 tot aan de dag der voldoening.

Daarnaast heeft de benadeelde partij een bedrag ad € 1.180,69 aan proceskosten gevorderd, welke vordering door de rechtbank niet-ontvankelijk is verklaard.

De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd ter zake van het bedrag van de oorspronkelijke vordering.

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep de vordering van de benadeelde partij niet betwist.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij [benadeelde 3] als gevolg van verdachtes onder feit 1 bewezenverklaarde in de zaak met parketnummer 03-217012-20 handelen rechtstreeks schade heeft geleden. Het hof is van oordeel dat de materiële schade tot een bedrag van € 28.000,00 voor de niet geleverde auto, geheel toewijsbaar is nu deze voldoende is onderbouwd en voorts in voldoende rechtstreeks verband staat met het bewezenverklaarde. Bovendien is dit bedrag door de verdediging niet betwist en toewijzing daarvan komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 24 september 2018, zijnde de datum waarop de schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

Het hof is van oordeel dat deze kosten, die betrekking hebben op de civiele procedure in België, niet aan te merken zijn als proceskosten ingevolge artikel 238 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Het hof zal deze kosten aanmerken als materiële schade, ex artikel 6:96, tweede lid, van het Burgerlijk Wetboek. Het hof is desalniettemin van oordeel dat deze kostenposten onvoldoende onderbouwd zijn, nu het hof niet kan vaststellen wat de uitkomst is geweest in de civiele procedure in België. Het hof is van oordeel dat de behandeling van deze kosten een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert, aangezien de vordering op deze punten onvoldoende is onderbouwd en behandeling daarvan een nadere bewijslevering vergt. Het alsnog in de gelegenheid stellen van de benadeelde partij om de vordering nader te onderbouwen op deze onderdelen, zou leiden tot aanhouding van de strafzaak, die voor het overige geheel is afgerond. Het hof zal daarom bepalen dat de vordering tot schadevergoeding voor het bedrag van € 1.180,69 niet-ontvankelijk is en dat de benadeelde de vordering in zoverre slechts bij de burgerlijker rechter kan aanbrengen.

Vordering van de benadeelde partij [bedrijf 5] (feit 3, parketnummer 03-217012-20)

De benadeelde partij [bedrijf 5] heeft in eerste aanleg ten aanzien van het onder feit 3 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20 een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding tot een bedrag van € 13.000,00 aan materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep toegewezen tot een bedrag van € 12.999,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 22 december 2020. Het overige deel is afgewezen.

De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd ter zake van het bedrag van de oorspronkelijke vordering.

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep de vordering van de benadeelde partij niet betwist.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij [bedrijf 5] als gevolg van verdachtes onder feit 3 in de zaak met parketnummer 03-217012-20 bewezenverklaarde handelen rechtstreeks schade heeft geleden. Uit de aangifte op pagina van het 276 van het politiedossier A* blijkt dat de schade die benadeelde heeft geleden de motor betreft die voor een bedrag van € 12.999,00 te koop stond. Het hof zal de vordering aan materiële schade tot een bedrag van € 12.999,00 toewijzen nu deze voldoende is onderbouwd en voorts in voldoende rechtstreeks verband staat met het bewezenverklaarde. Bovendien is dit bedrag door de verdediging niet betwist en toewijzing daarvan komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Het hof zal het overige deel van de vordering afwijzen. Verdachte is tot vergoeding van de schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 11 augustus 2020, zijnde de datum waarop de schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 5] (feit 4, parketnummer 03-217012-20)

De benadeelde partij [benadeelde 5] heeft in eerste aanleg ten aanzien van het onder feit 4 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20 een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding tot een bedrag van € 300,00 aan materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 31 december 2019 tot aan de dag der algehele voldoening.

De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd ter zake van het bedrag van de oorspronkelijke vordering

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep de vordering van de benadeelde partij niet betwist.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij [benadeelde 5] als gevolg van verdachtes onder feit 4 in de zaak met parketnummer 03-217012-20 bewezenverklaarde handelen rechtstreeks schade heeft geleden. Het hof is van oordeel dat de vordering aan materiële schade voor een bedrag van € 300,00 geheel toewijsbaar is nu deze voldoende is onderbouwd en voorts in voldoende rechtstreeks verband staat met het bewezenverklaarde. Bovendien is dit bedrag door de verdediging niet betwist en toewijzing daarvan komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 31 december 2019, zijnde de datum waarop de schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 7] (feit 5, parketnummer 03-217012-20)

De benadeelde partij [benadeelde 7] heeft in eerste aanleg ten aanzien van het onder feit 5 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20 een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding tot een bedrag aan materiële schade van € 4.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 24 maart 2020 tot aan de dag der algehele voldoening.

De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd ter zake van het bedrag van de oorspronkelijke vordering

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep de vordering van de benadeelde partij niet betwist.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij [benadeelde 7] als gevolg van verdachtes onder feit 5 in de zaak met parketnummer 03-217012-20 bewezenverklaarde handelen rechtstreeks schade heeft geleden. Het hof is van oordeel dat de vordering aan materiële schade ad € 4.000,00 voor de betaling van de Audi A5 geheel toewijsbaar is nu deze voldoende is onderbouwd en voorts in voldoende rechtstreeks verband staat met het bewezenverklaarde. Bovendien is dit bedrag door de verdediging niet betwist en toewijzing daarvan komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 24 maart 2020, zijnde de datum waarop de schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 8] (feit 6, parketnummer 03-217012-20)

De benadeelde partij [benadeelde 8] heeft in eerste aanleg ten aanzien van het onder feit 6 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20, naast de hiervoor reeds besproken vordering ter zake van immateriële schade, een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding tot een bedrag aan materiële schade van € 8.800,00, te vermeerderen met de wettelijke rente. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 18 mei 2020 tot aan de dag der algehele voldoening.

De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd ter zake van het bedrag van de oorspronkelijke vordering.

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep de vordering van de benadeelde partij niet betwist.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij [benadeelde 8] als gevolg van verdachtes onder feit 6 in de zaak met parketnummer 03-217012-20 bewezenverklaarde handelen rechtstreeks schade heeft geleden. Het hof is van oordeel dat de vordering aan materiële schade ad € 8.800,00 geheel toewijsbaar is nu deze voldoende is onderbouwd en voorts in voldoende rechtstreeks verband staat met het bewezenverklaarde. Bovendien is dit bedrag door de verdediging niet betwist en toewijzing daarvan komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 18 mei 2020, zijnde de datum waarop de schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

Vordering van de benadeelde partij [aangever 12] (feit 7, parketnummer 03-217012-20)

De benadeelde partij [aangever 12] heeft in eerste aanleg ten aanzien van het onder feit 7 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20, naast de hiervoor reeds besproken vordering ter zake van immateriële schade, een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding tot een bedrag aan materiële schade van € 55.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep geheel toegewezen tot een bedrag van € 55.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 14 juli 2020 tot aan de dag der algehele voldoening.

Daarnaast heeft de benadeelde partij proceskosten gevorderd tot een bedrag van

€ 1.302,50.

De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd ter zake van het bedrag van de oorspronkelijke vordering.

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep de vordering van de benadeelde partij niet betwist.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij [aangever 12] als gevolg van verdachtes onder feit 7 in de zaak met parketnummer 03-217012-20 bewezenverklaarde handelen rechtstreeks materiële schade heeft geleden. Het hof is van oordeel dat de vordering aan materiële schade van een bedrag van € 55.000,00 voor de kampeerwagen geheel toewijsbaar is nu deze voldoende is onderbouwd en voorts in voldoende rechtstreeks verband staat met het bewezenverklaarde. Bovendien is dit bedrag door de verdediging niet betwist en toewijzing daarvan komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is. Het bedrag zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 14 juli 2020, zijnde de datum waarop de schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

Ten aanzien van de gevorderde proceskosten oordeelt het hof als volgt. Het hof is van oordeel dat deze kostenposten, die betrekking hebben op een factuur van de advocaat en geschatte bijkomende kosten, niet aan te merken zijn als proceskosten in de zin van artikel 238 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (hierna: Rv). Het hof zal deze kosten aanmerken als materiële schade, ex artikel 6:96, tweede lid BW. Het hof is desalniettemin van oordeel dat deze kostenposten niet toewijsbaar zijn, nu deze onvoldoende onderbouwd zijn. De behandeling van deze kostenposten levert een onevenredige belasting van het strafgeding op, aangezien de vordering op deze punten onvoldoende is onderbouwd en behandeling daarvan een nadere bewijslevering vergt. Het alsnog in de gelegenheid stellen van de benadeelde partij om de vordering nader te onderbouwen op deze onderdelen, zou leiden tot aanhouding van de strafzaak, die voor het overige geheel is afgerond. Het hof zal daarom bepalen dat de vordering tot een bedrag van € 1.302,50 niet-ontvankelijk is en de benadeelde deze vordering slechts bij de burgerlijker rechter kan aanbrengen.

Vordering van de benadeelde partij [aangever 2] (feit 7, parketnummer 03-217012-20)

De benadeelde partij [aangever 2] heeft in eerste aanleg ten aanzien van het onder feit 7 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20 een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding tot een bedrag van € 6.506,50, te vermeerderen met de wettelijke rente. Daarnaast heeft de benadeelde proceskosten gevorderd. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep toegewezen tot een bedrag van € 1.006,50, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 14 juli 2020. De vordering behelst de volgende posten:

Materieel

Geldopname borg € 500,00

Geldopname borg € 506,50

Verlies waarde boot € 5.500,00

Totaal € 6.506,50

Proceskosten

Kosten verzoekschrift mr. [naam advocaat] € 484,00

Voorschot [naam 6] € 1.210,00

Declaratie [naam 6] € 1.610,51

Declaratie [naam 6] € 304,92

Totaal € 3.609,43

De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd ter zake van het bedrag van de oorspronkelijke vordering.

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep gesteld dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in de vordering tot schadevergoeding, gelet op de bepleite vrijspraak van het onder feit 7 ter zake van de tenlastegelegde oplichting van aangever [aangever 2] in de zaak met parketnummer 03-217012-20.

Het hof overweegt als volgt.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij [aangever 2] als gevolg van verdachtes onder feit 7 in de zaak met parketnummer 03-217012-20 bewezenverklaarde handelen rechtstreeks schade heeft geleden.

Met betrekking tot kostenposten I en II oordeelt het hof als volgt. Het hof is van oordeel dat deze kostenposten geen rechtstreekse schade betreffen. Weliswaar houdt deze betaling verband met de bewezenverklaarde oplichting waarbij de benadeelde partij is bewogen tot afgifte van de boot, maar niet kan worden gezegd dat de betaling van deze bedragen hier rechtstreeks uit voortvloeide. Het een volgt niet automatisch uit het ander. Voor de mogelijkheid tot vergoeding van deze bedragen in een strafprocedure had de afgifte van deze bedragen in de tenlastelegging moeten staan en dat is niet het geval waardoor een bewezenverklaring noch een schadevergoeding op grond van 361 Sv mogelijk is. Het hof zal de benadeelde partij in zoverre niet-ontvankelijk verklaren in de vordering tot schadevergoeding (ten aanzien van kostenposten I en II).

Met betrekking tot kostenpost III is het hof van oordeel dat dit bedrag voldoende onderbouwd is en in voldoende rechtstreeks verband staat met het bewezenverklaarde. De benadeelde partij heeft de boot weliswaar teruggekregen, maar dat heeft geruime tijd geduurd. De boot stond als gevolg van de oplichtingspraktijken meteen op naam van de verdachte en dit moest worden teruggedraaid. De boot was daarnaast niet helemaal compleet toen de benadeelde partij deze terugkreeg; sleutels en meerdere documenten moesten worden gedupliceerd. Aldus heeft de benadeelde partij een geschat verlies van 10% geleden op de waarde van de boot. Het hof is van oordeel dat er voldoende rechtstreeks verband bestaat tussen deze door benadeelde partij gevorderde schade en het bewezenverklaarde en zal deze kostenpost dan ook toewijzen (kostenpost III).

Met betrekking tot kostenposten IV, V, VI en VII oordeelt het hof als volgt. Het hof is van oordeel dat deze kostenposten, die betrekking hebben op diverse facturen van de advocaat van benadeelde, niet aan te merken zijn als proceskosten in de zin van artikel 238 Rv. Het hof zal deze kosten aanmerken als materiële schade, ex artikel 6:96, tweede lid, BW. Het hof is desalniettemin van oordeel dat deze kostenposten niet toewijsbaar zijn, nu deze onvoldoende onderbouwd zijn. Het is immers niet duidelijk op welke werkzaamheden de diverse facturen betrekking hebben. Het hof is van oordeel dat de behandeling van deze kostenposten een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert, aangezien de vordering op deze punten onvoldoende is onderbouwd en behandeling daarvan een nadere bewijslevering vergt. Het alsnog in de gelegenheid stellen van de benadeelde partij om de vordering nader te onderbouwen op deze onderdelen, zou leiden tot aanhouding van de strafzaak, die voor het overige geheel is afgerond. Het hof zal daarom bepalen dat de vordering in zoverre (kostenposten IV, V, VI en VII) niet-ontvankelijk is en de benadeelde deze vordering slechts bij de burgerlijker rechter kan aanbrengen.

Verdachte is tot vergoeding van de schade ad € 5.500,00 gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 8 september 2020, zijnde de datum waarop de schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

Vordering van de benadeelde partij [aangever 17] (feit 7, 03-217012-20)

[aangever 17] heeft zich in eerste aanleg ten aanzien van het onder feit 7 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20 in het strafproces gevoegd als benadeelde partij met een vordering tot schadevergoeding van € 11.000,00 aan materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep niet-ontvankelijk verklaard, overwegende dat dit niet de persoon is die de schade daadwerkelijk heeft geleden, te weten [aangever 3] .

De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd voor het bedrag van de oorspronkelijke vordering. Het hof stelt vast dat hetzelfde geldt voor hetzelfde bedrag voor de hierna nog te bespreken vordering van de benadeelde partij [aangever 3] .

Het hof verbindt aan de overwegingen van de rechtbank die hij tot de zijne maakt het oordeel dat de benadeelde partij in haar vordering kennelijk niet-ontvankelijk is en dat geen nader onderzoek dient plaats te vinden, nu evident is dat geen rechtstreeks verband bestaat tussen de gevorderde schade en deze partij. Het hof zal de benadeelde partij [aangever 17] derhalve niet-ontvankelijk verklaren.

Het hof zal de benadeelde partij, die als de grotendeels in het ongelijk gestelde partij kan worden aangemerkt, tevens veroordelen in de proceskosten aan de zijde van de verdachte. Deze proceskosten zijn tot op heden begroot op nihil.

Vordering van de benadeelde partij [aangever 10] (feit 7, 03-217012-20)

De benadeelde partij [aangever 10] heeft in eerste aanleg een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding ad € 22.000,00, bestaande uit € 21.500,00 aan materiële schade en € 500,00 aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente. Daarnaast heeft de benadeelde primair een forfaitair bedrag van € 150,00 aan proceskosten gevorderd voor administratie- en verplaatsingskosten en subsidiair in dat verband een bedrag van € 37,52 voor gemaakte reiskosten. Daarnaast is ter terechtzitting in eerste aanleg een bedrag van

€ 746,00 aan proceskosten (2 punten à € 373,00) vanwege advocaatkosten gevorderd. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep gedeeltelijk toegewezen tot een bedrag ad € 21.500,00 aan materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 14 juli 2020 tot aan de dag der algehele voldoening en de maatregel van schadevergoeding is opgelegd. De rechtbank heeft de vordering voor het overige deel niet-ontvankelijk verklaard. De gevorderde proceskosten zijn geheel toegewezen, tot een bedrag ad € 996,00.

Namens de benadeelde partij is per e-mailbericht van 4 juni 2024 aan het hof te kennen gegeven dat de vordering tot schadevergoeding voor zover deze ziet op de gevorderde reiskosten en de immateriële schade wordt ingetrokken en voor het overige overeenkomstig de door de rechtbank toegewezen bedragen wordt gehandhaafd. Aanvullend vordert de benadeelde partij tevens een bedrag van € 3.142,00 aan proceskosten (2 punten à € 1.571,00) voor de procedure in hoger beroep.

Ter terechtzitting in hoger beroep heeft de gemachtigde van de benadeelde partij hierbij gepersisteerd.

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep de vordering van de benadeelde partij niet betwist.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij [aangever 10] als gevolg van verdachtes onder feit 7 in de zaak met parketnummer 03-217012-20 bewezenverklaarde handelen rechtstreeks schade heeft geleden. Het hof is van oordeel dat de vordering aan materiële schade ad € 21.500,00 voor de BMW 520 geheel toewijsbaar is nu deze voldoende is onderbouwd en voorts in voldoende rechtstreeks verband staat met het bewezenverklaarde. Bovendien is dit bedrag door de verdediging niet betwist en toewijzing daarvan komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is. Het toewijsbare bedrag te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 3 april 2020, zijnde de datum waarop de schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

De gevorderde kosten voor rechtsbijstand, zowel voor de procedure in eerste aanleg als de procedure in hoger beroep, acht het hof toewijsbaar tot een bedrag van € 4.138,00.

Het hof zal mitsdien de verdachte veroordelen in de kosten van het geding door de benadeelde partij gemaakt (en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken), tot op heden begroot op € 4.138,00. Dit bedrag bestaat uit € 996,00 voor de procedure in eerste aanleg, zijnde 2 punten van het toepasselijke liquidatietarief (per 1 februari 2021 tot 1 februari 2023, te weten € 498,00) en € 3.142,00 voor de procedure in hoger beroep, zijnde 2 punten van het toepasselijke liquidatietarief III, per 1 februari 2024 ter zake van de procedure in hoger beroep, te weten € 1.571,00.

Vordering van de benadeelde partij [aangever 3] (feit 7, 03-217012-20)

De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg ten aanzien van het onder feit 7 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20 in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding, tot een bedrag van € 11.000,00 aan materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep niet-ontvankelijk verklaard.

De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd ter zake van het bedrag van de oorspronkelijke vordering.

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep de vordering van de benadeelde partij niet betwist.

Het hof stelt vast dat anders dan ter terechtzitting in eerste aanleg thans aan het dossier is toegevoegd een schriftelijke machtiging d.d. 28 mei 2024 waarin [aangever 3] [aangever 17] machtigt om de zaken en diens belangen met betrekking tot de strafzaak Willem Schutte te behartigen. Het hof acht de benadeelde partij ontvankelijk.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij [aangever 3] als gevolg van verdachtes onder feit 7 in de zaak met parketnummer 03-217012-20 bewezenverklaarde handelen rechtstreeks schade heeft geleden. Het hof is van oordeel dat de vordering aan materiële schade ad € 11.000,00 voor de Mercedes GLK geheel toewijsbaar is nu deze voldoende is onderbouwd en voorts in voldoende rechtstreeks verband staat met het bewezenverklaarde. Bovendien is dit bedrag door de verdediging niet betwist en toewijzing daarvan komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 15 januari 2020, zijnde de datum waarop de schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

Vordering van de benadeelde partij [aangever 7] (feit 7, parketnummer 03-217012-20)

De benadeelde partij [aangever 7] heeft in eerste aanleg ten aanzien van het onder feit 7 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20 een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding tot een bedrag van € 35.500,00, te vermeerderen met de wettelijke rente. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep geheel toegewezen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 14 juli 2020 tot aan de dag der algehele voldoening.

De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd ter zake van het bedrag van de oorspronkelijke vordering.

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep de vordering van de benadeelde partij niet betwist.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij [aangever 7] als gevolg van verdachtes onder feit 7 in de zaak met parketnummer 03-217012-20 bewezenverklaarde handelen rechtstreeks schade heeft geleden. Het hof is van oordeel dat het gevorderde bedrag aan materiële schade ad € 35.500,00 voor de personenauto Audi RS4 geheel toewijsbaar is nu deze voldoende is onderbouwd en voorts in voldoende rechtstreeks verband staat met het bewezenverklaarde. Bovendien is dit bedrag door de verdediging niet betwist en toewijzing daarvan komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 17 februari 2020, zijnde de datum waarop de schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

Vordering van de benadeelde partij [aangever 4] (feit 7, 03-217012-20)

De benadeelde partij [aangever 4] heeft in eerste aanleg ten aanzien van het onder feit 7 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20 een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding tot een bedrag van € 15.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep toegewezen, te vermeerderen met de wettelijk rente vanaf 14 juli 2020 tot aan de dag der algehele voldoening.

De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd ter zake van het bedrag van de oorspronkelijke vordering.

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep de vordering van de benadeelde partij niet betwist.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij [aangever 4] als gevolg van verdachtes onder feit 7 in de zaak met parketnummer 03-217012-20 bewezenverklaarde handelen rechtstreeks schade heeft geleden. Het hof is van oordeel dat het gevorderde bedrag aan materiële schade ad € 15.000,00 voor de Landrover Defender 110 TD5 geheel toewijsbaar is nu deze voldoende is onderbouwd en voorts in voldoende rechtstreeks verband staat met het bewezenverklaarde. Bovendien is dit bedrag door de verdediging niet betwist en toewijzing daarvan komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 13 januari 2020, zijnde de datum waarop de schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

Vordering van de benadeelde partij [aangever 11] (feit 7, parketnummer 03-217012-20)

De benadeelde partij [aangever 11] heeft in eerste aanleg ten aanzien van het onder feit 7 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20, naast de reeds hiervoor besproken vordering ter zake van immateriële schade, een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding tot een bedrag van -ter terechtzitting in eerste aanleg gematigd tot-

€ 50.098,80 aan materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep toegewezen tot een bedrag van € 50.098,80, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 14 juli 2020 tot aan de dag der algehele voldoening. Deze vordering behelst thans de volgende posten:

Materieel

Mobilhome VW California € 50.000,00

Reiskosten politie België en Sittard € 98,80

Totaal € 50.098,80

De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd ter zake van het bedrag van de oorspronkelijke -ter terechtzitting in eerste aanleg gematigde- vordering.

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep de vordering van de benadeelde partij niet betwist.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij [aangever 11] als gevolg van verdachtes onder feit 7 bewezenverklaarde handelen in de zaak met parketnummer 03-217012-20 rechtstreeks schade heeft geleden.

Het hof is van oordeel dat kostenpost I geheel toewijsbaar is nu deze voldoende onderbouwd is en voorts in voldoende rechtstreeks verband staat met het bewezenverklaarde. Bovendien is dit bedrag door de verdediging niet betwist en toewijzing daarvan komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor.

Met betrekking tot kostenpost II merkt het hof het volgende op. Het hof is van oordeel dat kostenpost II geen rechtstreekse materiële schade betreft en dus niet bestemd is ter voorkoming of beperking van de schade ingevolge artikel 6:96, tweede lid, aanhef en onder a, BW, noch kosten zijn ter vaststelling van aansprakelijkheid of schade zoals bedoeld in artikel 6:96, tweede lid, aanhef en onder b, BW betreffen. Het hof zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaren voor kostenpost II.

Verdachte is tot vergoeding van de schade tot een bedrag van € 50.000,00 gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 25 juni 2020, zijnde de datum waarop de schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

Vordering van de benadeelde partij [bedrijf 1] (feit 7, parketnummer 03-217012-20)

De benadeelde partij [bedrijf 1] heeft in eerste aanleg ten aanzien van het onder feit 7 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20 een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding tot een bedrag van € 20.000,00 aan materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 14 juli 2020 tot aan de dag der algehele voldoening.

De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd ter zake van het bedrag van de oorspronkelijke vordering.

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep de vordering van de benadeelde partij niet betwist.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij [bedrijf 1] als gevolg van verdachtes onder feit 7 in de zaak met parketnummer 03-217012-20 bewezenverklaarde handelen rechtstreeks schade heeft geleden.

Het hof is van oordeel dat het gevorderde bedrag aan materiële schade ad € 20.000,00 voor de Mercedes C220 geheel toewijsbaar is nu deze voldoende is onderbouwd en voorts in voldoende rechtstreeks verband staat met het bewezenverklaarde. Bovendien is dit bedrag door de verdediging niet betwist en toewijzing daarvan komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 27 januari 2020, zijnde de datum waarop de schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

Vordering van de benadeelde partij [bedrijf 2] (feit 7, 03-217012-20)

De benadeelde partij [bedrijf 2] heeft in eerste aanleg ten aanzien van het onder feit 7 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20 een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding tot een bedrag van € 16.290,00, te vermeerderen met de wettelijke rente. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep toegewezen tot een bedrag van € 16.290,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 14 juli 2020 tot aan de dag der algehele voldoening. Deze vordering behelst thans de volgende posten:

Materieel

Voorschot Range Rover Evoque € 3.620,00

Saldofactuur Range Rover Evoque € 12.670,00

Totaal € 16.290,00

Daarnaast heeft de benadeelde partij proceskosten gevorderd tot een bedrag van

€ 2.280,81, welke vordering door de rechtbank niet-ontvankelijk is verklaard. Deze proceskosten zijn als volgt uitgesplitst.

Proceskosten

Uitvoeringskosten € 944,14

Vonniskosten € 1.336,67

Totaal € 2.280,81

De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd ter zake van het bedrag van de oorspronkelijke vordering.

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep de vordering van de benadeelde partij niet betwist.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij [bedrijf 2] als gevolg van verdachtes onder feit 7 in de zaak met parketnummer 03-217012-20 bewezenverklaarde handelen rechtstreeks schade heeft geleden.

Het hof is van oordeel dat kostenposten I en II geheel toewijsbaar zijn nu deze voldoende zijn onderbouwd en voorts in voldoende rechtstreeks verband staan met het bewezenverklaarde. Bovendien is dit bedrag door de verdediging niet betwist en toewijzing daarvan komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is. Het bedrag zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 23 februari 2020, zijnde de datum waarop de schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

Met betrekking tot kostenposten III en IV oordeelt het hof als volgt. Het hof is van oordeel dat deze kostenposten, die betrekking hebben op de civiele procedure in België, niet aan te merken zijn als proceskosten ingevolge artikel 238 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Het hof zal deze kosten aanmerken als materiële schade, ex artikel 6:96, tweede lid, van het Burgerlijk Wetboek. Het hof is desalniettemin van oordeel dat deze kostenposten niet toewijsbaar zijn, nu deze onvoldoende onderbouwd zijn. Het hof kan immers niet vaststellen wat de uitkomst is geweest van de civiele procedure in België. Het hof is van oordeel dat de behandeling van deze kostenposten een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert, aangezien de vordering op deze punten onvoldoende is onderbouwd en behandeling daarvan een nadere bewijslevering vergt. Het alsnog in de gelegenheid stellen van de benadeelde partij om de vordering nader te onderbouwen op deze onderdelen, zou leiden tot aanhouding van de strafzaak, die voor het overige geheel is afgerond. Het hof zal daarom bepalen dat de vordering ten aanzien van kostenposten III en IV niet-ontvankelijk is en de benadeelde deze vordering slechts bij de burgerlijker rechter kan aanbrengen.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 2] (feit 1, parketnummer 03-334234-21)

De benadeelde partij [benadeelde 2] heeft in eerste aanleg ten aanzien van het onder feit 1 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-334234-21, naast de hier niet verder te bespreken vordering ter zake van immateriële schade, een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding tot een bedrag van € 50.000,00 aan materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente. Daarnaast heeft de benadeelde een bedrag van € 1.250,00 aan schade gevorderd die ziet op het doen van aangifte, privéopsporing en ondersteuning van opsporing via media. Deze vordering is bij vonnis waarvan beroep toegewezen tot een bedrag van € 49.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 3 mei 2021 tot aan de dag der algehele voldoening.

De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd ter zake van het bedrag van de oorspronkelijke vordering. De benadeelde partij is na de behandeling van de strafzaak in eerste aanleg maar vóór de behandeling van de strafzaak in hoger beroep overleden. Dit is ter terechtzitting in hoger beroep door het hof medegedeeld en de vordering is onderdeel van het onderzoek ter terechtzitting geweest. Met inachtneming van het arrest van de Hoge Raad van 15 april 2014, ECLI:NL:HR:2014:917, dient het hof, ingevolge 361, vierde lid, Sv op deze zelfde vordering te beslissen. Dit betekent dat het hof in het onderhavige geval een beslissing ten titel van de benadeelde partij zal geven.

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep gesteld dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in de vordering tot schadevergoeding, gelet op de bepleite vrijspraak van het onder feit 1 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-334234-21.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij [benadeelde 2] als gevolg van het in de zaak met parketnummer 03-334234-21 onder feit 1 primair bewezenverklaarde handelen van verdachte rechtstreeks schade heeft geleden. Het hof is van oordeel dat de materiële schade tot een bedrag van € 49.000,00 voor de Ford Escort MK1 voldoende onderbouwd is en daarnaast in voldoende rechtstreeks verband staat met het bewezenverklaarde. Immers blijkt uit de aangifte op pagina 31 van het politiedossier A* dat de verdachte en benadeelde partij [benadeelde 2] een bedrag hadden afgesproken van

€ 49.000,00 voor de Ford Escort MK1. Nu de benadeelde partij dat bedrag nooit heeft ontvangen en de auto ook nooit heeft teruggekregen, bedraagt een bedrag van € 49.000,00 de geleden schade. Het hof zal de vordering tot zoverre dan ook toewijzen. Het hof zal het overige deel van de vordering (€ 1.000,00) gelet op het voorgaande afwijzen. Verdachte is tot vergoeding van de schade tot het bedrag van € 49.000,00 gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is. Het bedrag zal worden vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 30 maart 2021, zijnde de datum waarop de schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

Daarnaast heeft de verdachte een bedrag van € 1.250,00 gevorderd als immateriële schadevergoeding. Het hof begrijpt op grond van het verzoek tot schadevergoeding d.d. 28 januari 2022 dat het bedrag betrekking heeft op privé-opsporing, ondersteuning van de opsporing via de media en het doen van aangifte. Het hof is van oordeel dat deze bedragen niet aan te merken zijn als immateriële schade in de zin van artikel 6:106 BW. Het hof zal deze kosten aanmerken als materiële schade, ex artikel 6:96, tweede lid, BW. Het hof is desalniettemin van oordeel dat het bedrag niet toewijsbaar is, nu deze post onvoldoende onderbouwd is. Het hof is van oordeel dat de behandeling van deze kostenpost een onevenredige belasting van het strafgeding oplevert, aangezien de vordering op dit punt onvoldoende is onderbouwd en behandeling daarvan een nadere bewijslevering vergt. Het alsnog in de gelegenheid stellen van de benadeelde partij om de vordering nader te onderbouwen op deze onderdelen, zou leiden tot heropening van de strafzaak en vervolgens schorsing van het onderzoek, terwijl de strafzaak voor het overige geheel is afgerond. Het hof zal daarom bepalen dat de vordering ten aanzien van een bedrag tot € 1.250,00 niet-ontvankelijk is en de benadeelde deze vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Vordering van de benadeelde partij [bedrijf 8] (feit 3, parketnummer 03-334234-21)

De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg ten aanzien van het onder feit 3 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-334234-21 in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding voor een bedrag van € 2.850,48 aan materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep niet-ontvankelijk verklaard.

De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep opnieuw gevoegd ter zake van het bedrag van de oorspronkelijke vordering.

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep de vordering van de benadeelde partij niet betwist.

Het hof stelt vast dat anders dan ter terechtzitting in eerste aanleg thans aan het dossier is toegevoegd een aparte schriftelijke machtiging d.d. 31 mei 2024 waarin [bedrijf 8] in de persoon van [benadeelde 10] [bedrijf 8] . machtigt om in de onderhavige zaak (parketnummer 20-001261-22) bezwaar te voeren. Het hof stelt overigens vast dat op pagina 2 van het voegingsformulier een gelijke machtiging is gegeven, gedateerd 21 april 2022. Uit het procesdossier alsmede de stukken ter onderbouwing van de vordering is het hof overigens gebleken dat [benadeelde 10] namens [bedrijf 8] als de verhuurder is opgetreden ter zake de onderhavige Peugeot namens [bedrijf 8] en is [benadeelde 10] degene die de aangifte namens de rechtspersoon [bedrijf 8] heeft verzorgd. Het hof acht [benadeelde 10] bevoegd namens [bedrijf 8] de vordering in te dienen, temeer nu hiertegen in hoger beroep geen verweer is gevoerd. Het hof acht de benadeelde partij daarom ontvankelijk.

Uit het onderzoek ter terechtzitting is het hof voldoende gebleken dat de benadeelde partij [bedrijf 8] als gevolg van verdachtes onder feit 3 in de zaak met parketnummer 03-334234-21 bewezenverklaarde handelen rechtstreeks schade heeft geleden. Het hof is van oordeel dat de vordering aan materiële schade ad € 2.850,48 voor de verhuur van de Peugeot 108 geheel toewijsbaar is nu deze voldoende is onderbouwd en voorts in voldoende rechtstreeks verband staat met het bewezenverklaarde. Bovendien is dit bedrag door de verdediging niet betwist en toewijzing daarvan komt het hof niet onrechtmatig of ongegrond voor. Verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag toewijsbaar is, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 23 april 2021, zijnde de datum waarop de schade is ontstaan, tot aan de dag der algehele voldoening.

Kosten van het geding

In aanvulling op hetgeen het hof hiervoor reeds expliciet over de gevorderde proceskosten heeft geoordeeld, zal het hof de verdachte, die als de (grotendeels) in het ongelijk gestelde partij kan worden aangemerkt, veroordelen in de kosten gemoeid met deze procedure aan de zijde van de benadeelde partijen, tot op heden begroot op nihil aan de zijde van die benadeelde partijen, met uitzondering van de beslissing in de zaak van benadeelde partij [aangever 10] als hiervoor overwogen. Voorts zal de verdachte worden veroordeeld in de ten behoeve van de tenuitvoerlegging van dit arrest door de benadeelde partijen nog te maken kosten. Ten aanzien van benadeelde partij [aangever 17] heeft het hof reeds overwogen dat de benadeelde partij, die als de grotendeels in het ongelijk gestelde partij kan worden aangemerkt, zal worden veroordeeld in de proceskosten aan de zijde van de verdachte. Deze proceskosten zijn tot op heden begroot op nihil.

Schadevergoedingsmaatregelen en gijzeling

Op grond van het onderzoek ter terechtzitting heeft het hof in rechte vastgesteld dat door het bewezenverklaarde handelen van de verdachte rechtstreeks schade aan de benadeelde partijen [benadeelde 3] , [bedrijf 5] [benadeelde 5] , [benadeelde 7] , [benadeelde 8] , [aangever 12] , [aangever 2] , [aangever 10] , [aangever 3] [aangever 7] , [aangever 4] , [aangever 11] , [bedrijf 1] , [bedrijf 2] , [benadeelde 2] en [bedrijf 8] is toegebracht tot de hiervoor vermelde bedragen. De verdachte is daarvoor jegens de slachtoffers naar burgerlijk recht aansprakelijk.

Het hof ziet aanleiding om aan de verdachte per toewijsbare vordering voor wat betreft de toegewezen schadeposten (aldus niet ter zake van de proceskostenveroordeling) de maatregel tot schadevergoeding op te leggen, telkens te vermeerderen met de wettelijke rente op de wijze zoals hiervoor steeds per benadeelde partij voor wat betreft het toewijsbare deel van de vordering is vermeld, nu het hof het wenselijk acht dat de Staat der Nederlanden schadevergoeding aan de slachtoffers bevordert. Het hof zal daarbij bevelen dat gijzeling zal worden toegepast als de verdachte in gebreke blijft bij betaling en geen verhaal biedt, met dien verstande dat de toepassing van die gijzeling de verschuldigdheid jegens de benadeelde partijen niet opheft. Nu aan de verdachte meerdere maatregelen tot schadevergoeding zullen worden opgelegd en de gijzeling hierdoor de maximale duur van een jaar zal overschrijden, zal het hof de gijzeling tot een jaar beperken (sinds de inwerkingtreding op 1 januari 2020 van de Wet herziening tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen bedraagt het juridisch jaar 360 dagen), waardoor het hof voor een totaalbedrag van ruim € 335,739,48 aan toe te wijzen vorderingen 360 dagen gijzeling zal opleggen. Het hof heeft de duur van de gijzeling per toewijsbaar deel van de vorderingen als volgt naar rato berekend:

Beslag

Uit het onderzoek ter terechtzitting is zijdens de verdachte te berde gebracht dat de volgende onder de verdachte inbeslaggenomen voorwerpen mogelijk nog niet zijn teruggeven en te dien aanzien nog een beslissing moet volgen:

- 1 horloge (Omschrijving: PL2300-2020127621-G1344976, Emporio Armani);

- 1 telefoon (goednummer P2300-2020127621-1344972);

- 1 telefoon (goednummer: PL2300-2020127621-1344982);

- 1 telefoon (goednummer PL2300-2020127621-1346458).

Het hof zal -voor zover daarvan niet reeds sprake is geweest- indachtig het belang van strafvordering dat zich daartegen niet (langer) verzet de teruggave gelasten van deze vier inbeslaggenomen voorwerpen aan de beslagene, te weten verdachte, als zijnde de redelijkerwijs als rechthebbende aan te merken persoon zoals volgt uit het politiedossier A*.

Voorts blijkt uit de kennisgeving van inbeslagneming op pagina 791 van het politiedossier A* dat op 27 augustus 2020 onder verdachte een contant geldbedrag van € 1.270,-(goednummer PL2300-2020127621-1344960) in beslag is genomen. Het hof is van oordeel dat uit de bewezenverklaarde feiten volgt dat verdachte zijn inkomsten in belangrijke, althans in een niet te veronachtzamen, mate door middel van of uit de baten van de bewezenverklaarde strafbare feiten heeft verkregen (artikel 33a, eerste lid, sub a Sr). Het is niet aannemelijk geworden, mede gelet op het aanvullend proces-verbaal van bevindingen van 17 maart 2022 met kenmerk PL233F-020127621-70, dat de verdachte het inbeslaggenomen geld door middel van een legaal inkomen of dito vermogen onder zich had. Gelet op het voorgaande is het hof van oordeel dat genoegzaam kan worden vastgesteld dat het geldbedrag een voorwerp betreft dat geheel dan wel grotendeels door middel van of uit baten van strafbare feiten is verkregen. Aldus is het hof van oordeel dat het geldbedrag vatbaar is voor verbeurdverklaring.

Het hof heeft hierbij rekening gehouden met de draagkracht van de verdachte. Het hof ziet in hetgeen ter terechtzitting in hoger beroep door de verdediging naar voren is gebracht geen grond om anders te beslissen.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De beslissing is gegrond op de artikelen 33, 33a, 36, 36f, 57, 63, 321 en 326 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van het wijzen van dit arrest rechtens gelden.

BESLISSING

Het hof:

verklaart de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep, voor zover dat is gericht tegen de vrijspraakbeslissing van de politierechter ter zake van het onder feit 7 tenlastegelegde in de zaak met parketnummer 03-217012-20, voor zover dit feit ziet op de oplichting van aangever [aangever 1] ;

Vernietigt het vonnis waarvan beroep, voor zover aan het oordeel van het hof onderworpen, en doet in zoverre opnieuw recht:

verklaart niet bewezen dat de verdachte het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 2 tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 1, 3, 4, 5, 6 en 7 en in de zaak met parketnummer

03-334234-21 onder 1 primair, 2 primair en 3 tenlastegelegde heeft begaan;

verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 1, 3, 4, 5, 6 en 7 en in de zaak met parketnummer 03-334234-21 onder 1 primair, 2 primair en 3 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar;

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 57 (zevenenvijftig) maanden.

beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Gelast de teruggave aan de verdachte van de in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, te weten:

  • 1 horloge (Omschrijving: PL2300-2020127621-G1344976, Emporio Armani);

  • 1 telefoon (goednummer P2300-2020127621-1344972);

  • 1 telefoon (goednummer: PL2300-2020127621-1344982);

  • 1 telefoon (goednummer PL2300-2020127621-1346458).

Verklaart verbeurd het in beslag genomen, nog niet teruggegeven voorwerp, te weten:

- € 1.270,00 ( € 1.270,00 (goednummer PL2300-2020127621-1344960).

Gelast de openbaarmaking van dit arrest na het onherroepelijk worden daarvan, inclusief de vermelding van de personalia van de verdachte, door publicatie daarvan op de website www.rechtspraak.nl;

schat de kosten van die openbaarmaking op nihil.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 3]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde 3] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 1 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 28.000,00 (achtentwintigduizend euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 24 september 2018 tot aan de dag der voldoening.

Verklaart de vordering van de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [benadeelde 3] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 1 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 28.000,00 (achtentwintigduizend euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 24 september 2018 tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 30 (dertig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 1]

Verklaart de benadeelde partij [benadeelde 1] niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding.

Veroordeelt de benadeelde partij in de door verdachte gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Vordering van de benadeelde partij [bedrijf 5]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [bedrijf 5] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 3 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 12.999,00 (twaalfduizend negenhonderdnegenennegentig euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 11 augustus 2020 tot aan de dag der voldoening.

Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor het overige af.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [bedrijf 5] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 3 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 12.999,00 (twaalfduizend negenhonderd negenennegentig euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 11 augustus 2020 tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 14 (veertien) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 5]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde 5] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 4 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 300,00 (driehonderd euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 31 december 2019 tot aan de dag der voldoening.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [benadeelde 5] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 4 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 300,00 (driehonderd euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente 31 december 2019 tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 1 (één) dag.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 7]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde 7] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 5 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 4.000,00 (vierduizend euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 24 maart 2020 tot aan de dag der voldoening.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [benadeelde 7] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 5 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 4.000,00 (vierduizend euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 24 maart 2020 tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 4 (vier) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 8]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde 8] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 6 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 8.800,00 (achtduizend achthonderd euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 18 mei 2020 tot aan de dag der voldoening.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [benadeelde 8] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 6 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 8.800,00 (achtduizend achthonderd euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 18 mei 2020 tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 9 (negen) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Vordering van de benadeelde partij [aangever 12]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [aangever 12] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 55.000,00 (vijfenvijftigduizend euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 14 juli 2020 tot aan de dag der voldoening.

Verklaart de vordering van de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [aangever 12] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 55.000,00 (vijfenvijftigduizend euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 14 juli 2020 tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 58 (achtenvijftig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Vordering van de benadeelde partij [aangever 2]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [aangever 2] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 5.500,00 (vijfduizend vijfhonderd euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 8 september 2020 tot aan de dag der voldoening.

Verklaart de benadeelde partij voor niet-ontvankelijk in de vordering zover deze ziet op kostenposten I en II.

Verklaart de vordering van de benadeelde partij niet-ontvankelijk voor zover deze ziet op kostenposten IV, V, VI en VII en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [aangever 2] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 5.500,00 (vijfduizend vijfhonderd euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 8 september 2020 tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 6 (zes) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Vordering van de benadeelde partij [aangever 17]

Verklaart de benadeelde partij [aangever 17] kennelijk niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding.

Veroordeelt de benadeelde partij, in de door de verdachte gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Vordering van de benadeelde partij [aangever 10]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [aangever 10] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 21.500,00 (eenentwintigduizend vijfhonderd euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente 3 april 2020 tot aan de dag der voldoening.

Verklaart de vordering van de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op € 4.138,00 (vierduizend honderdachtendertig euro).

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [aangever 10] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 21.500,00 (eenentwintigduizend vijfhonderd euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 3 april 2020 tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 23 (drieëntwintig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Vordering van de benadeelde partij [aangever 3]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [aangever 3] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 11.000,00 (elfduizend euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 15 januari 2020 tot aan de dag der voldoening.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [aangever 3] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 11.000,00 (elfduizend euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 15 januari 2020 tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 12 (twaalf) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Vordering van de benadeelde partij [aangever 7]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [aangever 7] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 35.500,00 (vijfendertigduizend vijfhonderd euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 17 februari 2020 tot aan de dag der voldoening.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [aangever 7] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 35.500,00 (vijfendertigduizend vijfhonderd euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 17 februari 2020 tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 38 (achtendertig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Vordering van de benadeelde partij [aangever 4]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [aangever 4] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 15.000,00 (vijftienduizend euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 13 januari 2020 tot aan de dag der voldoening.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [aangever 4] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 15.000,00 (vijftienduizend euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 13 januari 2020 tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 16 (zestien) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Vordering van de benadeelde partij [aangever 11]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [aangever 11] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 50.000,00 (vijftigduizend euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 25 juni 2020 tot aan de dag der voldoening.

Verklaart de benadeelde partij [aangever 11] voor zover deze ziet op kostenpost II niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding.

Verklaart de vordering van de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [aangever 11] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 50.000,00 (vijftigduizend euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 25 juni 2020 tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 54 (vierenvijftig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Vordering van de benadeelde partij [bedrijf 1]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [bedrijf 1] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 20.000,00 (twintigduizend euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 27 januari 2020 tot aan de dag der voldoening.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [bedrijf 1] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 20.000,00 (twintigduizend euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 27 januari 2020 tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 21 (eenentwintig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Vordering van de benadeelde partij [bedrijf 2]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [bedrijf 2] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 16.290,00 (zestienduizend tweehonderdnegentig euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 23 februari 2020 tot aan de dag der voldoening.

Verklaart de vordering van de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [bedrijf 2] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-217012-20 onder 7 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 18.570,81 (achttienduizend vijfhonderdzeventig euro en eenentachtig cent) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 23 februari 2020 tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 17 (zeventien) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde 2]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [benadeelde 2] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-334234-21 onder 1 primair bewezenverklaarde tot het bedrag van € 49.000,00 (negenenveertigduizend euro) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 30 maart 2021 tot aan de dag der voldoening.

Wijst de vordering van de benadeelde partij tot schadevergoeding voor een bedrag van

€ 1.000,00 (duizend euro) aan materiële schade af.

Verklaart de vordering van de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [benadeelde 2] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-334234-21 onder 1 primair bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 49.000,00 (negenenveertigduizend euro) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 30 maart 2021 tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 53 (drieënvijftig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Vordering van de benadeelde partij [bedrijf 8]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [bedrijf 8] ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-334234-21 onder 3 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 2.850,48 (tweeduizend achthonderdvijftig euro en achtenveertig cent) ter zake van materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 23 april 2021 tot aan de dag der voldoening.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [bedrijf 8] , ter zake van het in de zaak met parketnummer 03-334234-21 onder 3 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 2.850,48 (tweeduizend achthonderdvijftig euro en achtenveertig cent) als vergoeding voor materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 23 april 2021 tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 3 (drie) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Aldus gewezen door:

mr. N.I.B.M. Buljevic, voorzitter,

mr. G.J. Schiffers en mr. H.A.T.G. Koning raadsheren,

in tegenwoordigheid van mr M.B. Mobach, griffier,

en op 20 november 2024 ter openbare terechtzitting uitgesproken.