Strafrecht overig

Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep, voor zover nog aan het oordeel van het hof onderworpen…

Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 13 augustus 2026

Zaakgegevens

Op 13 augustus 2026 heeft het Gerechtshof 's-Hertogenbosch in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof 's-Hertogenbosch
Zittingsplaats
's-Hertogenbosch
Datum uitspraak
13 augustus 2026
Datum publicatie
5 augustus 2026
Zaaknummer
20-001668-25
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHSHE:2026:2139
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep, voor zover nog aan het oordeel van het hof onderworpen, met aanvulling en verbetering van de gronden waarop dit berust, en met uitzondering van de beslissing op de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij en de daarmee samenhangende beslissing tot oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

- bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht (feit 1)

- opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, beschadigen (feit 3)

Uitspraak

Parketnummer : 20-001668-25

Uitspraak : 13 juli 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof

's-Hertogenbosch

gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Zeeland-West-Brabant, zittingsplaats Middelburg, van 30 juni 2025, in de strafzaak met parketnummer 02-086704-25 tegen:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag 1] 1981,

wonende te [adres 1] .

Hoger beroep

Bij vonnis waarvan beroep heeft de politierechter de verdachte vrijgesproken van het onder feit 2 tenlastegelegde. De politierechter heeft de verdachte veroordeeld ter zake van ‘bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht’ (feit 1) en ‘opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, beschadigen’ (feit 3) tot een taakstraf voor de duur van 40 uren, subsidiair 20 dagen hechtenis en een gevangenisstraf voor de duur van 2 weken voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren.

De politierechter heeft aan de voorwaardelijke gevangenisstraf naast de algemene voorwaarden de volgende bijzondere voorwaarden verbonden:

  • een meldplicht bij de reclassering;

  • een contactverbod met [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] , tenzij dit contact plaatsvindt met uitdrukkelijke toestemming van de reclassering en daarbij de aanwijzingen van de reclassering worden opgevolgd;

  • het meewerken aan het aflossen van schulden en het treffen van afbetalingsregelingen;

  • het meewerken aan praktische begeleiding, gericht op het bevorderen van de stabiliteit op de leefgebieden.

Aan de reclassering is de opdracht gegeven om toezicht te houden op de naleving van de voormelde voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden.

Voorts heeft de politierechter de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij

[slachtoffer 2] gedeeltelijk toegewezen tot een bedrag ter hoogte van € 250,00 aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente tot aan de dag der algehele voldoening en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. De politierechter heeft de verdachte veroordeeld in de gemaakte en nog te maken proceskosten van de benadeelde partij, tot aan de datum van het vonnis begroot op nihil. De politierechter heeft de benadeelde partij voor het overige gedeelte niet-ontvankelijk verklaard in de vordering en heeft bepaald dat de vordering voor dat gedeelte slechts bij de burgerlijke rechter kan worden aangebracht.

Namens de verdachte is tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.

Omvang van het hoger beroep

Het hoger beroep is in de appelakte uitdrukkelijk beperkt tot de veroordeling ter zake van hetgeen aan de verdachte onder feit 1 en feit 3 is tenlastegelegd. Al hetgeen hierna wordt overwogen en beslist heeft uitsluitend betrekking op dat gedeelte van het beroepen vonnis dat aan het oordeel van het hof is onderworpen.

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep en in eerste aanleg.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof het vonnis waarvan beroep zal bevestigen, met aanvulling van de gronden waarop het berust.

De verdediging heeft bepleit dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van de tenlastegelegde feiten. Voorts heeft de verdediging naar voren gebracht dat het door de politierechter opgelegde contactverbod met [slachtoffer 1] problematisch kan zijn in het kader van de omgangsregeling van de dochter van de verdachte en [slachtoffer 1] . Met betrekking tot de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 2] heeft de verdediging – in lijn met de bepleite vrijspraak – betoogd dat deze niet-ontvankelijk dient te worden verklaard.

Vonnis waarvan beroep

Het hof verenigt zich met het vonnis waarvan beroep, voor zover nog aan het oordeel van het hof onderworpen, met aanvulling en verbetering van de gronden waarop dit berust, en met uitzondering van de beslissing op de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 2] en de daarmee samenhangende beslissing tot oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. In zoverre zal het vonnis waarvan beroep worden vernietigd. Bijgevolg komen de overwegingen van de politierechter met betrekking tot die beslissingen te vervallen en zullen deze worden vervangen door hetgeen hierna zal worden overwogen.

Voorts zal het hof de kennelijke schrijffouten in de bewezenverklaring verbeterd lezen, in dier voege dat:

  • ten aanzien van feit 1: tussen de woorden ‘gericht’ en ‘door’ het woord ‘en/’ komt te vervallen;

  • ten aanzien van feit 3: ‘een jas dat geheel’ wordt verbeterd gelezen als ‘een jas die geheel’;

  • ten aanzien van feit 3 voorts: tussen de woorden ‘ [slachtoffer 1] ’ en ‘heeft’ wordt ingevoegd het woord ‘toebehoorde’.

Door deze verbeterde lezing is de verdachte niet in zijn rechtens te beschermen belangen geschaad.

Daarnaast zal het hof de door de politierechter gestelde bijzondere voorwaarde inhoudende een contactverbod verbeterd lezen (vgl. HR 19 mei 2026, ECLI:NL:HR:2026:775, r.o. 2.1-2.4), in die zin dat het hof verstaat dat de politierechter conform artikel 14c, tweede lid, onder 5°, van het Wetboek van Strafrecht de bijzondere voorwaarde heeft gesteld dat:

de verdachte gedurende de proeftijd geen contact zal leggen of laten leggen met:

- [slachtoffer 1] , geboren op [geboortedag 2] 1979, wonende te [adres 1] ;

- [slachtoffer 2] , geboren op [geboortedag 3] 1971, wonende te [adres 2] ,

tenzij dit contact plaatsvindt met uitdrukkelijke toestemming van de reclassering en daarbij de aanwijzingen van de reclassering worden opgevolgd.

Verder leest het hof de door de politierechter gestelde bijzondere voorwaarden die strekt tot het meewerken aan praktische begeleiding als volgt:

* dat verdachte gedurende de proeftijd meewerkt aan praktische begeleiding, gericht op het bevorderen van de stabiliteit op de leefgebieden. Deze begeleiding wordt uitgevoerd door een daartoe aangewezen instantie of hulpverlenende organisatie. Verdachte verleent medewerking aan de afspraken en gesprekken die in het kader van de begeleiding nodig zijn;

Tot slot zal het hof de aangehaalde toepasselijke wetsartikelen verbeteren en aanvullen. In verband met de leesbaarheid zal het hof alle toepasselijke wettelijke voorschriften hierna weergeven.

Bewijsmiddelen

De politierechter heeft in het beroepen vonnis volstaan met een opsomming van de bewijsmiddelen, zonder de inhoud van de bewijsmiddelen weer te geven. Op grond van het bepaalde in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering kan worden volstaan met een opsomming van de bewijsmiddelen indien de verdachte het bewezenverklaarde heeft bekend en dienaangaande geen vrijspraak is bepleit. In de onderhavige zaak heeft de verdachte de tenlastegelegde feiten niet bekend en is er bovendien vrijspraak bepleit. Derhalve kan met een opsomming van de bewijsmiddelen met betrekking tot de tenlastegelegde feiten niet worden volstaan. Bovendien ziet het hof reden om de door de politierechter gebezigde bewijsmiddelen aan te vullen. De bewezenverklaring door de politierechter komt dan ook uitsluitend te berusten op de bewijsmiddelen zoals hierna is weergegeven.

Hierna wordt – tenzij anders vermeld – steeds verwezen naar het dossier van de

politie-eenheid Zeeland-West-Brabant, zaakregistratienummer PL2000-2025043518, op ambtsbelofte opgemaakt door verbalisant [verbalisant 1] , hoofdagent bij de politie-eenheid

Zeeland-West-Brabant, gesloten d.d. 20 maart 2025, bevattende een verzameling op ambtseed dan wel ambtsbelofte opgemaakte processen-verbaal van politie met doorgenummerde dossierpagina’s 1 tot en met 48.

Alle tot het bewijs gebezigde processen-verbaal zijn, voor zover niet anders vermeld, in de wettelijke vorm opgemaakt door daartoe bevoegde verbalisanten en alle verklaringen zijn, voor zover nodig, zakelijk weergegeven.

1. Het proces-verbaal van aangifte d.d. 8 november 2024 (pg. 17-19), voor zover inhoudende als verklaring van aangeefster [slachtoffer 2] :

Ik woon op het adres [adres 2] (het hof begrijpt: [adres 2] . Op 5 november (het hof begrijpt: 5 november 2024) is [verdachte] (het hof begrijpt telkens: de verdachte: [verdachte]) bij mijn woning langsgekomen. [slachtoffer 1] (het hof begrijpt: de aangeefster [slachtoffer 1]) en ik waren samen met hun dochter in mijn woning. [verdachte] schreeuwde dat ik de deur open moest doen. Dit herhaalde hij meerdere keren. Wij hoorden dat [verdachte] bleef schreeuwen dat ik de deur open moesten (toevoeging hof: moest doen). Hij riep: “Doe die deur open, doe die deur open [slachtoffer 2] . Als je de deur niet opendoet ga ik jou, je kinderen en iedereen van je familie dood maken.”

Ik heb de deur niet opengedaan. Mijn zus en ik waren heel erg bang. [verdachte] bleef schreeuwen.

Ik ben erg bang voor [verdachte] . Ik ben ook erg bang dat [verdachte] mij, mijn kinderen of andere familie iets aan gaat doen. Ik denk serieus dat [verdachte] in staat is om iemand iets aan te doen. Hij is heel erg agressief.

2. Het proces-verbaal van aangifte d.d. 11 november 2024 (pg. 5-8), voor zover inhoudende als verklaring van aangeefster [slachtoffer 1] :

Plaats delict: [adres 2]

Op 5 november 2024, omstreeks 15.40 uur, stond mijn echtgenoot [verdachte] (het hof begrijpt telkens: de verdachte [verdachte]) aan de deur bij mijn zus [slachtoffer 2] (het hof begrijpt telkens: de aangeefster [slachtoffer 2] ). Mijn echtgenoot [verdachte] kwam voor mijn dochter. Hij wilde haar graag zien, maar omdat hij stond te schreeuwen en te dreigen, zei mijn zus: "Niet op die manier, doe maar rustig." Mijn zus en ik durfden dan ook niet de voordeur open te doen. Mijn echtgenoot begon mijn zus [slachtoffer 2] te bedreigen. Ik hoorde dat hij riep: “Ik maak je dood, ik ga je familie doodmaken.”

Op 8 november 2024, omstreeks 12.00 uur, haalde ik mijn dochter op van haar school " [school] " , [locatie] (het hof begrijpt: [locatie]) te Vlissingen. Mijn echtgenoot [verdachte] zag ik ook staan bij de school. Hij kwam naar mij toegelopen en zei dat ik terug naar huis moest gaan, [adres 1] . Ik zei tegen hem dat onze relatie voorbij is en dat ik niet met hem naar huis ga. Mijn echtgenoot [verdachte] werd zo boos dat hij mij met beide handen vastpakte aan mijn lange donkergroene jas en mijn mouw eraf trok en mij naar de grond duwde.

3. Het proces-verbaal van bevindingen d.d. 27 februari 2025 (pg. 12-14), voor zover inhoudende als relaas van verbalisant [verbalisant 2] :

(Toevoeging hof: Op) 5 november 2024, omstreeks 16.04 uur, ging ik in opdracht van de politiemeldkamer naar de [adres 2] in verband met ene (hof: een) conflict. Ik kwam omstreeks 16.10 uur ter plaatse en zag en hoorde een agressieve man (het hof begrijpt telkens: de verdachte [verdachte]) op de eerste verdieping op de galerij staan. Ik zag dat hij hard meerdere keren tegen de deur sloeg met ene (hof: een) vuist en ik hoorde hem schreeuwen. Ik hoorde dat hij riep dat de deur opengemaakt moest worden. Vanaf beneden riep ik de man aan en vroeg hem wat er gaande was. Hij schreeuwde naar mij dat zijn kind daar in huis zat en dat hij zijn kind wilde zien en meenemen. Ik begreep uit zijn tirade dat zijn schoonzus (het hof begrijpt: de aangeefster [slachtoffer 2]) op [adres 2] woonde en dat zijn vrouw (het hof begrijpt: de aangeefster [slachtoffer 1]) met dochtertje daar in huis was en dat ze niet naar buiten wilden komen.

Ik zag en hoorde dat de man tijdens het vertellen een paar keer heel agressief werd. Hij zei letterlijk een paar keer: “Als ik mijn kind niet mag zien gaan er erge dingen gebeuren. Dan kunnen zij hier ook niet meer blijven wonen.”

De identiteit van de betrokkene:

Achternaam: [verdachte]

Voornamen: [verdachte]

Geboren: [geboortedag 1] 1981

Geboorteplaats: [geboorteplaats] in [land]

4. Het proces-verbaal bevindingen buurtonderzoek d.d. 12 november 2024 (pg. 20-22), voor zover inhoudende als relaas van verbalisanten [verbalisant 3] , [verbalisant 4] , [verbalisant 5] en [verbalisant 6] :

Op 12 november 2024 hebben wij een buurtonderzoek gehouden naar aanleiding van de bedreiging die heeft plaatsgevonden op 4 november (het hof begrijpt gelet op de inhoud van de onder 1, 2 en 3 opgenomen bewijsmiddelen en leest verbeterd: 5 november 2024) tussen 16.30 uur en 17.00 uur op het adres [adres 2] .

Wij hebben de volgende adressen bezocht:

[adres 3]

Ik, verbalisant [verbalisant 5] , hoorde dat de bewoonster verklaarde dat: Ik hoorde gillen en schreeuwen en bonken op de deur van [slachtoffer 2] (het hof begrijpt: de aangeefster [slachtoffer 2]) haar huis. Ik hoorde dat hij schreeuwde: “Ik wil mijn kind zien.”

5. Het proces-verbaal van verhoor d.d. 20 maart 2025 (pg. 31-36), voor zover inhoudende als verklaring van de verdachte:

V: Vraag verbalisant

A: Antwoord verdachte

V: Volgens de aangifte was je (het hof begrijpt gelet op de overige inhoud van het verhoor: op 8 november 2024) bij de school " [school] " en pakte je [slachtoffer 1] (het hof begrijpt: de aangeefster [slachtoffer 1]) vast bij haar jas. Klopt dit?

A: Ja ik heb haar zo vastgepakt bij haar schouder. De jas is gescheurd.

6. Het (losbladige) proces-verbaal van bevindingen d.d. 23 juni 2026 met

proces-verbaalnummer PL2000-2024288179-6 (pg. 1-3), voor zover inhoudende als relaas van verbalisant [verbalisant 7] :

Ik ben destijds samen met collega [verbalisant 8] ter plaatse geweest aan het [locatie] (het hof begrijpt: te Vlissingen) bij een conflict tussen een vader, [verdachte] , en een moeder, [slachtoffer 1] . Hierbij (hof: hier) had een fysieke aanvaring tussen [verdachte] en [slachtoffer 1] plaatsgevonden waarbij de jas van [slachtoffer 1] gescheurd was.

Wij waren 8 november 2024, omstreeks 12:40 uur, ter plaatse. Hier was de meldster mevr. [slachtoffer 1] bij de kinderopvang binnen en was de man [verdachte] al vertrokken met het kind, zo hoorden wij van een medewerkster van de kinderopvang.

Getuige [getuige] , docent op de naastgelegen basisschool, vertelde ons dat zij een ruziënd stel, man en vrouw, op/bij het schoolplein opmerkte. Dit bleken [verdachte] en [slachtoffer 1] te zijn.

Getuige zag dan dat [slachtoffer 1] inmiddels ook bij de auto stond en dat [verdachte] , [slachtoffer 1] achterover trok aan haar jas, in de buurt van haar hals. [verdachte] en [slachtoffer 1] verdwenen dan achter de auto uit het zicht van getuige. Mogelijk omdat de [slachtoffer 1] en [verdachte] , al dan niet geknield, op de grond terechtkwamen.

[verdachte] vertelde zijn verhaal over de ruzie met zijn vrouw [slachtoffer 1] de afgelopen dagen en wat er vandaag voorgevallen was. Vader vertelde dat hij zijn vrouw tot bedaren had willen brengen in de ruzie en daarbij zijn vrouw had vastgepakt, waarbij haar jas was gescheurd.

Aanvullende bewijsoverweging

De verdediging heeft ter terechtzitting in hoger beroep aangevoerd dat weliswaar voldoende wettig bewijs voorhanden is, maar dat de overtuiging ontbreekt dat de verdachte de tenlastegelegde feiten heeft begaan, zodat de verdachte daarvan dient te worden vrijgesproken. Ten aanzien van het onder feit 1 tenlastegelegde heeft de verdediging de betrouwbaarheid van de verklaringen van [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] betwist en bepleit dat er geen ander bewijsmiddel voorhanden is dat de tenlastegelegde bedreiging ondersteunt. Ten aanzien van het onder feit 3 tenlastegelegde heeft de verdediging bepleit dat de verdachte geen opzet, ook niet in voorwaardelijke zin, heeft gehad op de beschadiging van de jas en dat het procesdossier geen foto bevat van de jas vlak na het incident.

Het hof overweegt dienaangaande als volgt.

Het hof ziet anders dan de verdediging geen reden om te twijfelen aan de juistheid en de betrouwbaarheid van de tot het bewijs gebezigde inhoud van de verklaringen van [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] , nu deze verklaringen naar hun inhoud op wezenlijke onderdelen overeenkomen en elkaar ondersteunen, en bovendien in belangrijke mate steun vinden in de andere bewijsmiddelen.

Het hof verwerpt mitsdien het tot vrijspraak strekkende verweer van de verdediging.

Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2]

De benadeelde partij [slachtoffer 2] heeft in eerste aanleg een vordering ingesteld, strekkende tot schadevergoeding ter hoogte van € 500,00, bestaande uit immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente.

Bij het vonnis waarvan beroep is de vordering gedeeltelijk toegewezen tot een totaalbedrag van € 250,00, te vermeerderen met de wettelijke rente tot aan de dag der algehele voldoening. De politierechter heeft de verdachte veroordeeld in de gemaakte en nog te maken proceskosten van de benadeelde partij, tot aan de datum van het vonnis begroot op nihil. De politierechter heeft de benadeelde partij voor het overige gedeelte van de vordering niet-ontvankelijk verklaard.

De benadeelde partij heeft te kennen gegeven de gehele vordering in hoger beroep te handhaven.

De verdediging heeft de vordering ter terechtzitting in hoger beroep betwist en heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van de benadeelde partij niet-ontvankelijk dient te worden verklaard, gelet op de bepleite vrijspraak.

Het hof overweegt dienaangaande als volgt.

Uit het schade-onderbouwingsformulier volgt dat de onder feit 1 bewezenverklaarde bedreiging gevoelens van angst bij de benadeelde partij heeft veroorzaakt. De benadeelde partij was voortdurend op haar hoede en maakte zich grote zorgen om haar gezin. Hoewel de impact van de bedreiging op het leven van de benadeelde partij voorstelbaar is, is de vordering van de benadeelde partij naar het oordeel van het hof onvoldoende onderbouwd om te kunnen concluderen dat door verdachtes bewezenverklaarde handelen sprake is van een ‘aantasting in de persoon op andere wijze’ als bedoeld in artikel 6:106 van het Burgerlijk Wetboek. Van een andere grond voor toekenning van immateriële schade als bedoeld in dat artikel is het hof niet gebleken.

De benadeelde partij is niet ter terechtzitting in hoger beroep verschenen om een toelichting op de vordering te geven. Het alsnog in staat stellen van de benadeelde partij tot nadere onderbouwing van haar vordering zou een onevenredige belasting van het strafgeding opleveren. De benadeelde partij kan daarom thans in haar vordering niet worden ontvangen en kan de vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

Proceskosten

Het hof zal de benadeelde partij veroordelen in de kosten van het geding door de verdachte gemaakt (en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken), tot op heden begroot op nihil.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De beslissing is gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 57, 285 en 350 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van het wijzen van dit arrest rechtens gelden.

BESLISSING

Het hof:

vernietigt het vonnis waarvan beroep, voor zover nog aan het oordeel van het hof onderworpen, doch uitsluitend ten aanzien van de beslissing op de vordering van benadeelde partij [slachtoffer 2] en de daarmee samenhangende beslissing op de schadevergoedingsmaatregel, en doet in zoverre opnieuw recht:

Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2]

bepaalt dat de vordering van de benadeelde partij [slachtoffer 2] niet-ontvankelijk is en dat de benadeelde partij de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen;

veroordeelt de benadeelde partij in de door verdachte gemaakte kosten en begroot deze op nihil;

bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene.

Aldus gewezen door:

mr. W.E.C.A. Valkenburg, voorzitter,

mr. R.G.A. Beaujean en mr. A.E.J. Satink, raadsheren,

in tegenwoordigheid van mr. M.E. van Vessem, griffier,

en op 13 juli 2026 ter openbare terechtzitting uitgesproken.

mr. A.E.J. Satink is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.