Civiel recht overig

Kort geding. Vordering opheffing conservatoire beslagen afgewezen, nu de vordering niet summerlijk…

Rechtbank Amsterdam, 29 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 29 oktober 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
29 oktober 2026
Datum publicatie
4 november 2026
Zaaknummer
C/13/793711 / KG ZA 26-813
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBAMS:2026:10887
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Kort geding. Vordering opheffing conservatoire beslagen afgewezen, nu de vordering niet summerlijk ondeugdelijk is zoals bedoeld in artikel 705 lid 2 Rv. Vaststaat dat de vordering van gedaagde waarvoor de beslagen zijn gelegd is toegewezen in een in kracht van gewijsde gegaan arbitraal vonnis uit Rusland, dat onderwerp is van een Nederlandse exequatur-procedure. Onder deze omstandigheden is de ruimte voor opheffing van de gelegde beslagen beperkt.

Uitspraak

RECHTBANK Amsterdam

Civiel recht, voorzieningenrechter

Zaaknummer: C/13/793711 / KG ZA 26-813 LV/KH

Vonnis in kort geding van 29 oktober 2026

in de zaak van

[eiser] ,

te [woonplaats] (Turkije),

eisende partij bij dagvaarding van 7 oktober 2026,

hierna te noemen: [eiser] ,

advocaten: mr. N.B.A. Verhoeven en J.M.J. van der Grinten,

tegen

AKIDA TRADING LIMITED,

te Hong Kong (China),

gedaagde partij,

hierna te noemen: Akida,

advocaten: mr. B.A. Boersma en M.G.T. Boer.

1 De procedure

1.1.

Ter zitting van 15 oktober 2026 heeft [eiser] de vorderingen in zijn dagvaarding toegelicht. Akida heeft mede aan de hand van een vooraf ingediende conclusie van antwoord verweer gevoerd. Beide partijen hebben producties en een pleitnota ingediend. Na verder debat is vonnis bepaald op vandaag.

1.2.

Ter zitting waren, voor zover relevant, aanwezig:

  • [eiser] (digitaal) met [naam 1] (tolk Turks, digitaal), mr. Verhoeven en mr. Van der Grinten,

  • namens Akida: [naam 2] en [naam 3] (Russische counsel van Akida, beiden digitaal) met [naam 4] (tolk Engels), mr. Boersma en mr. Boer.

2 De feiten

2.1.

[eiser] is enig aandeelhouder en bestuurder van [bedrijf 1] B.V. (hierna: [bedrijf 1] ). Van 16 mei 2022 tot 6 mei 2024 was hij tevens aandeelhouder en bestuurder van de Turkse vennootschap [bedrijf 2] (hierna: [bedrijf 2]).

2.2.

Akida is een in Hong Kong gevestigde vennootschap.

2.3.

Op 16 december 2025 is een arbitraal vonnis gewezen (hierna: het arbitraal vonnis) door The International Commercial Arbitration Court at the Chamber of Commerce and Industry of the Russian Federation (hierna: ICAC). Daarin is [eiser] veroordeeld tot betaling aan Akida van een bedrag van omgerekend ruim een half miljard euro, te vermeerderen met rente en kosten.

2.4.

Het arbitraal vonnis gaat uit van het bestaan van een leningsovereenkomst tussen de Moscow Bank en [bedrijf 2] op grond waarvan de Moscow Bank omgerekend € 403,7 miljoen aan [bedrijf 2] heeft geleend, en een Letter of Credit agreement op grond waarvan de Moscow Bank omgerekend € 230 miljoen heeft verstrekt aan [bedrijf 2] (hierna: de LC-agreement). [eiser] heeft vervolgens borgstellingsovereenkomsten gesloten met de Moscow Bank ter zekerheid van de verplichtingen van [bedrijf 2] onder de hiervoor genoemde overeenkomsten. De Moscow Bank heeft haar vorderingen op [eiser] gecedeerd aan Akida. Alles aldus het arbitraal vonnis.

2.5.

Partijen procederen inmiddels wereldwijd tegen elkaar, waaronder in Rusland en Dubai.

2.6.

Op 29 mei 2026 heeft Akida een beslagrekest ingediend bij deze rechtbank met het verzoek tot het mogen leggen van conservatoire beslagen ter voldoening van de vordering op [eiser] . Dat beslagverlof is verleend en Akida heeft beslag gelegd (i) op de aandelen die [eiser] houdt in [bedrijf 1] , (ii) onder derden, waaronder de ING Bank N.V. waar [eiser] een rekening aanhoudt met een saldo van € 39.798,75 en (iii) op de onroerende zaak aan de [adres] . Ook in Zwitserland en Montenegro heeft Akida beslagverlof verzocht op grond van het arbitraal vonnis.

2.7.

Op 30 juli 2026 heeft Akida een verzoekschrift ingediend bij het gerechtshof Amsterdam tot erkenning en tenuitvoerlegging van het arbitraal vonnis. De zitting in deze tenuitvoerleggingsprocedure zal plaatsvinden op 20 november 2026.

3 Het geschil

3.1.

[eiser] vordert om bij uitvoerbaar bij voorraad verklaard vonnis:

Primair

I. alle door Akida gelegde beslagen met onmiddellijke ingang op te heffen;

Subsidiair

II. Akida op straffe van een dwangsom te bevelen de gelegde beslagen per direct doch uiterlijk 24 uur nadat dit vonnis is gewezen op te heffen;

Meer subsidiair

III. aan handhaving van de beslagen de voorwaarde te verbinden Akida te veroordelen zekerheid te stellen ter hoogte van € 5.968.196 in de vorm van een onherroepelijke bankgarantie, afgegeven door een in Nederland gevestigde systeembank, binnen vijf dagen nadat dit vonnis is gewezen, bij gebreke waarvan de beslagen van rechtswege vervallen;

In alle gevallen

IV. Akida op straffe van een dwangsom te verbieden om opnieuw ten laste van [eiser] conservatoir beslag te leggen voor eenzelfde vordering als die ten grondslag lag aan de onderhavige beslagen, dan wel gebaseerd op dezelfde onderliggende feiten;

V. Akida te veroordelen in de proceskosten, vermeerderd met de wettelijke rente.

3.2.

Volgens [eiser] pretendeert Akida samen met de Moscow Bank een vordering te hebben op [eiser] van ca. € 500 miljoen. Volgens [eiser] zijn de leningsovereenkomst, de LC-agreement en de borgstellingen vervalst en nooit door [eiser] (namens [bedrijf 2]) aangegaan. Tussen [bedrijf 2] en de Moscow Bank heeft geen financiële relatie bestaan en handtekeningdeskundigen hebben vastgesteld dat de overeenkomsten niet door [eiser] zijn ondertekend. Volgens [eiser] was de Russische arbitrageprocedure die heeft geleid tot het arbitraal vonnis een schijnprocedure en heeft [eiser] de daarin genoemde advocaat die namens hem zou hebben opgetreden daartoe nooit opdracht gegeven. Bovendien is de vordering van Akida summierlijk ondeugdelijk en heeft Akida de waarheidsplicht geschonden door relevante feiten in het beslagverzoek en de erkenningsprocedure achterwege te laten. Volgens [eiser] moet het verzoek tot erkenning van het arbitraal vonnis in Nederland worden geweigerd. Dit alles maakt dat de gelegde beslagen moeten worden opgeheven en dat Akida moet worden verboden opnieuw beslag te leggen.

3.3.

Akida voert verweer. [eiser] is bij arbitraal vonnis veroordeeld tot betaling van de vordering. Dat vonnis heeft kracht van gewijsde. Of het vonnis in Nederland kan worden erkend en ten uitvoer kan worden gelegd, ligt ter beslissing voor in de tenuitvoerleggingsprocedure. Dit betreft een exclusieve rechtsgang; alleen het hof beslist over de weigeringsgronden van artikel V van het Verdrag van New York. Dit kort geding botst met de exclusieve rechtsgang bij het hof. De beweerdelijke ondeugdelijkheid van Akida’s vordering – gebaseerd op een arbitraal vonnis met kracht van gewijsde – kán eenvoudigweg geen opheffingsgrond zijn, en blijkt zeker niet summierlijk. De beslagen moeten daarom blijven liggen totdat het hof heeft beslist. De stelling van [eiser] dat sprake is van vervalsing van de overeenkomsten is al in meerdere procedures beoordeeld en verworpen. De vordering is deugdelijk en van een schending van artikel 21 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) is geen sprake. De procedures die Akida volgens [eiser] in het beslagrekest had moeten vermelden waren voor de verlofverlening irrelevant.

3.4.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

4 De beoordeling

4.1.

Ingevolge artikel 705 lid 2 Rv kan de opheffing van een conservatoir beslag onder meer worden bevolen, indien op straffe van nietigheid voorgeschreven vormen zijn verzuimd, summierlijk blijkt van de ondeugdelijkheid van het door de beslaglegger ingeroepen recht of van het onnodige van het beslag.

4.2.

De voorzieningenrechter oordeelt dat de vordering niet summierlijk ondeugdelijk is zoals bedoeld in artikel 705 lid 2 Rv. Vaststaat dat de vordering van Akida waarvoor de beslagen zijn gelegd is toegewezen in het arbitraal vonnis. Dat vonnis heeft kracht van gewijsde en is onderwerp van een Nederlandse exequatur procedure. Onder deze omstandigheden is de ruimte voor opheffing van de gelegde beslagen beperkt. In het arbitraal vonnis zijn de door [eiser] aangevoerde bezwaren gepasseerd. De Nederlandse rechter aan wie het exequaturverzoek is voorgelegd zal aan de hand van wat partijen daarover naar voren brengen beoordelen of het arbitraal vonnis in aanmerking komt voor erkenning en tenuitvoerlegging. Op dit moment bestaat er onvoldoende grond om vooruit te lopen op die beoordeling en de beslagen op te heffen.

4.3.

[eiser] voert verder aan dat Akida in haar beslagrekest essentiële informatie zou hebben verzwegen en dat dat een grond is om de gelegde beslagen op te heffen. Artikel 21 Rv kan een grond vormen om gelegde beslagen op te heffen, maar in dit geval is niet gebleken dat het beslagrekest onvoldoende informatie bevat en dat de voorzieningenrechter op het verkeerde been is gezet. In het beslagrekest zijn de verweren van [eiser] opgenomen en Akida heeft ten aanzien van de niet genoemde procedures toegelicht dat deze niet relevant waren voor het verlof. De voorzieningenrechter volgt Akida hierin. Ook op die grond is opheffing van het beslag dus niet aan de orde.

4.4.

Een belangenafweging leidt ook niet tot een ander oordeel. Dat het beslag onredelijk bezwarend is, zoals [eiser] aanvoert, is niet gebleken. Dat verschillende partijen over de hele wereld niet meer met hem willen samenwerken als gevolg van de in Nederland gelegde beslagen, is onvoldoende onderbouwd. Bovendien heeft Akida een zwaarwegend belang om haar vordering, als die ten uitvoer mag worden gelegd, veilig te stellen.

4.5.

Het voorgaande betekent dat de vordering I (primair), vordering II (subsidiair) en vordering IV worden afgewezen. Evenmin ziet de voorzieningenrechter aanleiding om aan de handhaving van de gelegde beslagen de door [eiser] voorgestelde voorwaarde te verbinden in de vorm van een onherroepelijke bankgarantie. Ook die vordering is onvoldoende onderbouwd.

4.6.

[eiser] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van Akida worden begroot op:

- griffierecht

€

735

- salaris advocaat

€

1.177

- nakosten

€

189

(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing)

Totaal

€

2.101

4.7.

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

5 De beslissing

De voorzieningenrechter

5.1.

weigert de gevraagde voorzieningen,

5.2.

veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 2.101, te vermeerderen met € 98 plus de kosten van betekening voor het geval het vonnis wordt betekend,

5.3.

veroordeelt [eiser] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 Burgerlijk Wetboek over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na vandaag zijn betaald en tot betaling van de wettelijke rente over € 98 plus de kosten van betekening vanaf veertien dagen na die betekening,

5.4.

verklaart dit vonnis wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. L. Voetelink, voorzieningenrechter, bijgestaan door mr. K. Hogeman, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 29 oktober 2026.

Coll: MV