Vreemdelingenrecht
asiel, Jemen, Sana’a, problemen Houthi’s, beroep ongegrond.
Rechtbank Den Haag, 21 oktober 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:32311 · Rechtbank Den Haag · 21 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-32311
Zaakgegevens
Op 21 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Datum uitspraak
- 21 oktober 2026
- Datum publicatie
- 3 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.8685
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:32311
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
asiel, Jemen, Sana’a, problemen Houthi’s, beroep ongegrond.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Arnhem
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.8685
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 21 oktober 2026 in de zaak tussen
[eiser] , v-nummer: [x] , eiser
(gemachtigde: mr. M.J. Verwers),
en
de minister van Asiel en Migratie,
(gemachtigde: mr. M.J.C. van der Woning).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. De minister stelt zich terecht op het standpunt dat eisers problemen met de Houthi’s niet geloofwaardig zijn. Ook heeft de minister terecht overwogen dat eiser geen gegronde vrees voor vervolging heeft. Verder heeft de minister in het beleid, zoals vastgelegd in Wijzigingsbesluit Vreemdelingencirculaire (WBV) 2025/20, terecht aangenomen dat zich in Sana’a in Jemen niet het hoogste niveau van willekeurig geweld voordoet. Eiser heeft onvoldoende aannemelijk gemaakt dat hij, gezien deze minder uitzonderlijke situatie, in Sana’a gelet op zijn individuele en persoonlijke omstandigheden het slachtoffer zal worden van willekeurig geweld. De minister heeft zich ook terecht op het standpunt gesteld dat eiser geen reëel risico loopt op schending van artikel 3 van het EVRM gelet op de humanitaire omstandigheden in Sana’a. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 22 januari 2026 deze aanvraag afgewezen als ongegrond.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. De minister heeft een verweerschrift ingediend.
De rechtbank heeft het beroep op 13 juli 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, zijn gemachtigde en de gemachtigde van de minister.
Na sluiting van het onderzoek op zitting heeft de gemachtigde van eiser bij brief van 5 oktober 2026 om heropening van het onderzoek verzocht.
Beoordeling door de rechtbank
3. Op deze zaak is het recht van toepassing dat gold vóór 12 juni 2026.
Het asielrelaas
4. Eiser legt aan zijn asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eiser heeft de Jemenitische nationaliteit. Eiser vreest voor de Houthi’s in Jemen, omdat zijn vader militair is geweest en weigert voor hen te werken. Eiser is zelf via zijn vader in 2019 en 2023 bedreigd door de Houthi’s. Eiser weigerde met de Houthi’s samen te werken. Bij terugkeer vreest eiser om vermoord te worden door hen.
Het bestreden besluit
5. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:
1. identiteit, nationaliteit en herkomst;
2. problemen met de Houthi’s.
De minister stelt zich hierover op het standpunt dat eisers identiteit, nationaliteit en herkomst geloofwaardig zijn. Eisers problemen met de Houthi’s zijn ongeloofwaardig geacht door de minister. Eiser is geen vluchteling en loopt bij terugkeer naar Jemen geen reëel risico op ernstige schade. De minister concludeert daarom dat de asielaanvraag kennelijk ongegrond is.
Heeft de minister de problemen met de Houthi’s terecht ongeloofwaardig geacht?
6. Eiser voert aan dat de minister ten onrechte zijn problemen met de Houthi’s ongeloofwaardig heeft geacht.
Niet in geschil is dat eiser zijn verklaringen over de problemen met de Houthi’s niet heeft onderbouwd met (objectieve) documenten die dit asielmotief volledig onderbouwen. Daarom heeft de minister beoordeeld of het asielmotief alsnog geloofwaardig is. Dat is volgens de minister niet het geval, omdat eisers verklaringen geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. In dat kader heeft de minister eiser het volgende tegengeworpen: eisers legale uitreis is tegenstrijdig aan de door eiser gestelde problemen, eisers verklaringen omtrent het huisarrest van zijn vader zijn wisselend, het is bevreemdend dat eiser zijn bruiloft in een gebied onder controle van de Houthi’s heeft gehouden, het is bevreemdend dat de Houthi’s slechts één keer bij eiser thuis zijn langs geweest, eisers verklaringen over het huisarrest van zijn vader zijn ongerijmd, eisers verklaringen omtrent de connectie tussen de bedreigingen door de Houthi’s en zijn maatschappelijke activiteiten zijn wisselend, eisers verblijf in Saudi-Arabië en het ontduiken van de overdrachtstermijn in het kader van de Dublinprocedure doet afbreuk aan de noodzaak voor bescherming en de enkele details die eiser noemt geven onvoldoende inzicht. Op zitting heeft de minister de tegenwerping dat eisers verblijf in Saudi-Arabië afbreuk doet aan de noodzaak voor bescherming laten vervallen. Verder is dit asielmotief niet alsnog geloofwaardig omdat eiser zijn asielaanvraag niet zo spoedig mogelijk heeft ingediend en daarvoor geen goede verklaring heeft. De rechtbank zal hieronder de beroepsgronden die eiser hiertegen heeft aangevoerd bespreken, waarbij de rechtbank vaststelt dat eiser geen beroepsgrond heeft aangevoerd tegen de tegenwerping dat eisers verklaringen omtrent het huisarrest van zijn vader ongerijmd zijn en dat de enkele details die eiser noemt onvoldoende inzicht geven.
Eisers legale uitreis is tegenstrijdig aan de door eiser gestelde problemen
7. Eiser betoogt dat de minister ten onrechte tegenwerpt dat hij legaal is uitgereisd. De Houthi’s beschikken niet over een volledig sluitend controlesysteem en de aandacht gaat meestal uit naar prominente tegenstanders. De wegen tussen Sana’a en Aden worden gebruikt voor afpersing en arrestaties en dat passeren is afhankelijk van de chauffeur, het kenteken van de auto en van omkoping. Eiser heeft gebruik gemaakt van een betrouwbare chauffeur en een specifieke route. De minister stelt zich onterecht op het standpunt dat eiser tegenstrijdig heeft verklaard dat het niet mogelijk is om Sana’a te verlaten buiten de controleposten om. Ten slotte betoogt eiser dat er niet tegenstrijdig is verklaard over het huurcontract van de auto waarmee hij is gevlucht. Eiser heeft toegelicht dat het huurcontract in feite een ontvangstbewijs van een betaling was. Voorts was de situatie gespannen en was eiser erg bang.
De rechtbank stelt voorop dat zij, gelet op het arrest van het Hof van Justitie in de zaak Ebilum, het standpunt over de geloofwaardigheid van de door een betrokkene afgelegde verklaringen voortaan zonder enige terughoudendheid zal beoordelen. Het Hof van Justitie heeft namelijk geoordeeld dat de asielrechter een volledig onderzoek moet verrichten van de relevante feitelijke elementen. De rechtbank zal daarom niet langer, wanneer zij het standpunt van de minister over de geloofwaardigheid toetst, beoordelen of de minister zich ‘niet ten onrechte’ op een bepaald standpunt heeft gesteld. Dit in aanmerking genomen is de rechtbank van oordeel dat de minister zich terecht op het standpunt stelt dat eisers legale uitreis tegenstrijdig is aan de door hem gestelde problemen. Eiser heeft verklaard dat hij Sana’a en Jemen zonder enige problemen op legale wijze heeft verlaten. Eiser heeft ook verklaard dat Sana’a volledig onder controle van de Houthi’s staat, en de wijk waar eiser woonde zo’n twee kilometer van het hoofdkwartier van de Houthi’s af ligt. Ook heeft eiser verklaard dat het niet mogelijk is om Sana’a te verlaten buiten de controleposten om. Aangezien eiser is vertrokken omdat de Houthi’s bij zijn vader zijn geweest en om eiser hebben gevraagd, valt niet in te zien hoe eiser, uitgaande van die verklaringen, zonder enige problemen meerdere controleposten heeft kunnen passeren. Dat eiser gebruik heeft gemaakt van een bekende en betrouwbare chauffeur en een specifieke route heeft gebruikt, maakt het niet anders. Eiser heeft immers verklaard dat het niet mogelijk is om Sana’a te verlaten buiten de controleposten om. Dat uit internationale rapporten zou blijken dat de Houthi’s geen volledig sluitend controlesysteem hebben en dat afpersing voor komt, maken eisers persoonlijke ervaringen niet anders. Daarbij heeft eiser niet toegelicht uit welke internationale rapporten dit zou blijken. De wijze van uitreis roept ook terecht vragen op bij de minister. Eiser heeft namelijk midden in de nacht, op korte termijn een auto met chauffeur kunnen huren. Het contract van de huurauto roept vragen op, nu eisers verklaringen hierover tegenstrijdig zijn. Eiser verklaart dat een vriend dit huurcontract heeft afgesloten, maar zijn eigen naam staat op het contract als huurder. Dat het contract waarover wordt gesproken eerder een ontvangstbewijs van een betaling was en de situatie gespannen was, maakt dit niet anders. Deze beroepsgrond slaagt niet.
Eisers verklaringen omtrent het huisarrest van zijn vader zijn wisselend
Eiser betoogt dat de minister hem ten onrechte tegenwerpt dat hij wisselend heeft verklaard over het huisarrest van zijn vader. In 2018 bedreigden de Houthi’s eisers vader en dwongen hem terug te keren in dienst als technicus bij de luchtmacht, en vroegen eiser om ideologische cursussen te volgen. In 2019 escaleerde dit en legden ze feitelijk huisarrest en een reisverbod op aan zijn vader. Eiser legt uit dat “huisarrest” in Jemen in veel rapporten wordt gebruikt in de betekenis van het verbod voor iemand om de stad of regio te verlaten, toezicht door de veiligheidsdiensten en dreiging van arrestatie bij overtreding en verlies van werk en inkomstenbronnen, zonder dat dit betekent dat er constant een soldaat voor de deur staat. Zo leeft ook de vader van eiser onder toezicht en dreiging van de veiligheidsdiensten, kan hij niet vrij reizen en verloor hij zijn baan, terwijl hij onder druk toch korte familiebezoeken kon afleggen. Dat hij enkele uren aanwezig kon zijn in een andere wijk voor de bruiloft, betekent dus niet dat hij vrij is maar past het binnen het patroon van feitelijk huisarrest zoals beschreven is in de rapporten over Jemen.
Naar het oordeel van de rechtbank stelt de minister zich terecht op het standpunt dat eisers verklaringen over het huisarrest van zijn vader wisselend zijn. Eiser heeft verklaard dat zijn vader in de gaten wordt gehouden en hij zich niet vrij buitenshuis kan bewegen. Ook verklaart eiser dat hij soms wel uit zijn woning komt, maar nooit buiten de wijk. Zijn vader zit vast in zijn eigen wijk, omdat hij anders langs controleposten moet waar hij zijn identiteitskaart moet laten zien. Dit komt niet overeen met eisers latere verklaringen waaruit blijkt dat hij zijn bruiloft in een andere wijk in Sana’a heeft gevierd, waarbij zijn vader aanwezig was. Na confrontatie met dit verschil verklaart eiser dat hij bedoelde dat zijn vader de provincie Sana’a niet uit mag. Dit komt echter niet overeen met de eerdere verklaringen van eiser nu hij meermaals verklaarde dat zijn vader niet uit zijn eigen wijk kon komen. Eiser heeft niet toegelicht welke rapporten hij bedoelt en bovendien kunnen deze rapporten hoe dan ook geen verklaring geven voor de eigen wisselende verklaringen van eiser. Deze beroepsgrond slaagt niet.
Het is bevreemdend dat eiser zijn bruiloft in een gebied onder controle van de Houthi’s heeft gehouden
Eiser betoogt verder dat de minister ten onrechte tegenwerpt dat het vreemd zou zijn dat de bruiloft van eiser in een door de Houthi’s gecontroleerd gebied plaatsvond en dat eiser met een bruiloftsstoet naar buiten ging. Dat eiser aanwezig was betekent niet dat hij geen angst had. Het dagelijks leven, inclusief bruiloften, gaat door, zelfs onder een gewapend bestuur. Hij beperkte zijn aanwezigheid en vertrok snel. Eiser dacht aanvankelijk dat zijn persoonlijk risico was afgenomen, maar later bleek deze inschatting onjuist door nieuwe bedreigingen aan zijn vader en de dreiging dat ook zijn minderjarige broer meegenomen zou worden.
Naar het oordeel van de rechtbank stelt de minister zich terecht op het standpunt dat het bevreemdend is dat eiser zijn bruiloft in een wijk in Sana’a heeft gehouden die onder controle van de Houthi’s staat. Te meer is bevreemdend dat eiser na zijn bruiloft met een stoet van zes à zeven auto’s is begeleid naar zijn ouderlijk huis. De stoet is volgens eiser herkenbaar als bruiloftstoet omdat de knipperlichten bijvoorbeeld aanstaan. Aangezien eiser eerder heeft verklaard dat er bij wijken controleposten van de Houthi’s zijn, kan worden geconcludeerd dat eiser ook met deze stoet langs de controleposten heeft moeten gaan. Dat eiser op deze manier aandacht op zich vestigt van de Houthi’s is bevreemdend gelet op de gestelde vrees. Dat een bruiloftsstoet een sociale gewoonte is, maakt dit niet anders. Dat eiser stelt dat hij dacht dat zijn persoonlijk risico was afgenomen komt daarbij niet overeen met zijn overige verklaringen waaruit volgt dat de Houthi’s bij zijn vader langs zijn geweest. Deze beroepsgrond slaagt niet.
Het is bevreemdend dat de Houthi’s slechts één keer bij eiser thuis zijn langs geweest
Eiser betoogt dat de minister zich ten onrechte op het standpunt stelt dat het vreemd zou zijn dat de Houthi’s tussen 2019 en 2023 slechts één keer bij het huis van zijn vader kwamen om naar eiser te vragen. Eiser heeft toegelicht dat het in Jemen normaal is dat gewapende groeperingen dreiging, salarisinhouding, reisverboden en druk via familie uitoefenen zonder dagelijks huisbezoeken af te leggen en wijst daartoe op VN-rapporten en stukken van mensenrechtenorganisaties. Bovendien verbleef eiser in die periode in Saudi-Arabië.
De minister stelt zich terecht op het standpunt dat het bevreemdend is dat de Houthi’s in de periode van 2019 tot en met 2023 slechts één keer zijn langs gekomen bij de vader van eiser om naar eiser te vragen, terwijl eiser stelt actief problemen te hebben met hen en al in 2018 door de Houthi’s werd gezocht. De minister volgt eiser terecht niet in zijn stelling dat er sprake is geweest van herhaalde bedreigingen door de Houthi’s nu eiser dat pas in de zienswijze voor het eerst stelt zonder nadere toelichting, terwijl uit het nader gehoor volgt dat er slechts één bezoek is geweest van de Houthi’s aan zijn vader. Dat eiser in de hiervoor genoemde periode niet in Sana’a verbleef maar in Saudi-Arabië maakt het voorgaande niet anders. Immers, het gaat hier over bezoeken van de Houthi’s aan eisers vader waarbij naar eiser zou worden gevraagd. Verder stelt de minister terecht dat eiser niet heeft toegelicht op welke VN-rapporten en stukken van mensenrechtenorganisaties hij doelt. Bovendien is in eisers geval niet gebleken dat er via andere wegen druk is uitgeoefend op hem, wat bevreemdend is omdat eiser stelt dat dit ook uit de rapporten zou blijken. Deze beroepsgrond slaagt niet.
Eisers verklaringen over de connectie tussen de bedreigingen van de Houthi’s en zijn maatschappelijke activiteiten zijn wisselend
Eiser voert aan dat de minister zich ten onrechte op het standpunt stelt dat hij onduidelijk heeft verklaard over zijn maatschappelijke activiteiten. De Houthi’s zijn in het leven van de familie van eiser verschenen vanwege het werk van zijn vader. Ook waren de Houthi’s op de hoogte van eisers maatschappelijke activiteiten, zoals de trainingen bij de stichting Young leaders, activiteiten rondom vrouwenrechten en het evenement Peace Brush. Hierdoor eisten de Houthi’s van eiser om hun ideologische programma’s bij te wonen en loyaliteit te tonen. Dit spreekt elkaar niet tegen.
Naar het oordeel van de rechtbank stelt de minister zich terecht op het standpunt dat eisers verklaringen over de connectie tussen de bedreigingen door de Houthi’s en zijn maatschappelijke activiteiten wisselend zijn. In eerste instantie verklaart eiser dat zijn problemen met de Houthi’s (ook) verband houden met zijn maatschappelijke activiteiten. Later verklaart eiser echter dat hij vanwege zijn maatschappelijke werkzaamheden géén problemen heeft gehad met de Houthi’s. Nu de problemen met de Houthi’s de kern van eisers asielrelaas vormen, mag verwacht worden dat eiser eenduidig kan verklaren over de aanleiding van deze problemen. Eiser geeft in de zienswijze en beroepsgronden aan dat hij (ook) vanwege zijn maatschappelijke activiteiten problemen heeft ondervonden met de Houthi’s, maar dit is tegenstrijdig met wat hij eerder heeft verklaard. Voor deze tegenstrijdigheid heeft eiser geen goede verklaring gegeven.
Het ontduiken van de Dublin overdrachtstermijn doet afbreuk aan de noodzaak voor bescherming en eiser heeft niet zo spoedig mogelijk asiel aangevraagd en heeft daar geen goede reden voor
Eiser betoogt dat de minister hem ten onrechte heeft tegengeworpen dat hij niet zo snel mogelijk asiel heeft aangevraagd en daar geen verschoonbare reden voor heeft. Eiser heeft niet direct een asielaanvraag ingediend in Nederland omdat hij psychologisch uitgeput was, onvoldoende bekend was met Europese asielsystemen en omdat hij zoals vele asielzoekers verschillende adviezen kreeg.
Uit het bestreden besluit blijkt de tegenwerping dat eiser niet zo spoedig mogelijk asiel heeft aangevraagd en daar geen goede reden voor heeft, verband houdt met de tegenwerping dat het ontduiken van de Dublin overdrachtstermijn afbreuk aan de noodzaak voor bescherming, zodat de rechtbank deze tegenwerpingen samen zal bespreken. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister eiser terecht tegengeworpen hij niet zo spoedig mogelijk zijn asielaanvraag heeft ingediend en daar geen goede reden voor heeft. Uit de verklaring van eiser blijkt dat hij op 6 juli 2023 in Nederland is aangekomen en zich pas op 6 februari 2024 heeft gemeld voor zijn asielaanvraag. Dit heeft eiser gedaan, zoals hij zelf heeft verklaard, om de overdrachtstermijn te omzeilen en hij niet langer op Frankrijk kon worden geclaimd. De minister stelt zich terecht op het standpunt dat dit geen verschoonbare reden oplevert voor het melden voor asiel zes maanden na het inreizen. Ook doet het ontduiken van de Dublin overdrachtstermijn afbreuk aan de noodzaak voor bescherming. Deze beroepsgrond slaagt niet.
Tussenconclusie
8. De minister heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat eisers problemen met de Houthi’s ongeloofwaardig zijn.
Heeft de minister zich terecht op het standpunt gesteld dat eiser geen gegronde vrees voor vervolging heeft bij terugkeer naar Jemen?
9. Eiser voert aan dat de minister zich ten onrechte op het standpunt stelt dat hij geen gegronde vrees voor vervolging heeft. Eiser heeft namelijk deelgenomen aan demonstraties in Nederland, waarbij nieuwsberichten en foto’s van zijn die zijn verspreid op (sociale) mediaplatformen. Ook is gewezen op een overgelegde bijdrage van eiser in een Nederlands tijdschrift waarin hij zich tegen de Houthi’s heeft uitgesproken. De Houthi’s monitoren sociale media.
Deze beroepsgrond slaagt niet. De minister stelt zich terecht op het standpunt dat eiser geen gegronde vrees voor vervolging heeft vanwege zijn deelname aan de demonstraties in Nederland. Uit de overgelegde foto’s kan niet worden opgemaakt wat eisers rol was bij deze demonstraties, waarom hij het belangrijk vond om deel te nemen en hoe hij dit in de toekomst zou willen doen. Ook is niet toegelicht wat het bereik is van de gedeelde beelden van de demonstraties en of hij hier persoonlijk op te zien is. Eiser heeft geen concrete aanwijzingen waaruit blijkt dat de Houthi’s op de hoogte zijn van de deelname aan deze demonstraties of de genoemde publicatie. Verder blijkt uit de door eiser aangevoerde landeninformatienaar het oordeel van de rechtbank niet dat de Jemenitische autoriteiten de sociale media van burgers in het buitenland in de gaten houden. De door eiser aangehaalde passage gaat namelijk over het monitoren van de sociale media van demonstranten binnen Jemen.
Heeft de minister zich terecht op het standpunt gesteld dat eiser bij terugkeer geen reëel risico loopt op ernstige schade?
10. Eiser betoogt dat de minister zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat eiser bij terugkeer geen reëel risico op ernstige schade loopt. Eiser betoogt dat de minister met de beleidswijziging van 17 oktober 2025 onvoldoende heeft gemotiveerd dat in Sana’a, Jemen sprake is van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld. Hiermee is niet voldaan de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) van 16 juli 2025. Eiser verwijst ter onderbouwing naar uitspraken van deze rechtbank, en landeninformatie. Verder heeft eiser betoogd dat de minister onvoldoende heeft gemotiveerd dat hij bij terugkeer naar Jemen wegens de humanitaire situatie geen reëel risico loopt op een behandeling strijdig met artikel 3 van het EVRM. Eiser verwijst hierbij naar het arrest Sufi en Elmi. De minister heeft onvoldoende gemotiveerd dat de humanitaire crisis niet in overwegende mate is of wordt veroorzaakt door de strijdende partijen. Na sluiting van het onderzoek heeft eiser om heropening van het onderzoek gevraagd, omdat zich na sluiting van het onderzoek in Jemen belangrijke ontwikkelingen hebben voorgedaan in die zin dat sprake is van een ernstige verslechtering van de veiligheidssituatie in Jemen en ook in Sana’a. Eiser heeft daartoe verwezen naar verschillende nieuwsartikelen en een rapport van ACLED van 9 september 2026.
Willekeurig geweld
De minister gaat sinds WBV 2024/9 voor geheel Jemen uit van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld. De Afdeling heeft geoordeeld dat de minister in dit beleid onvoldoende heeft gemotiveerd dat in Jemen geen sprake is van de meest uitzonderlijke situatie die valt onder artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn. De minister heeft volgens de Afdeling niet alle in de uitspraak genoemde relevante omstandigheden in zijn beoordeling betrokken en heeft de minister opgedragen een nieuwe beoordeling te verrichten met inachtneming van het algemeen ambtsbericht over Jemen van 2025. De minister heeft vervolgens het beleid met WBV 2025/20 gewijzigd, waarbij hij nog steeds aanneemt dat sprake is van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld.
De rechtbank stelt vast dat de minister in het bestreden besluit van 22 januari 2026 toepassing heeft gegeven aan het beleid zoals dat volgt uit WBV 2025/20. De minister heeft naar het oordeel van de rechtbank voldoende gemotiveerd dat in Sana’a sprake is van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld. De rechtbank volgt de minister in dit standpunt en wijst daarbij op de uitspraak van de meervoudige kamer van deze rechtbank en zittingsplaats van 5 februari 2026. In deze uitspraak heeft de rechtbank, kort gezegd, geoordeeld dat de minister in het beleid, zoals volgt uit WBV 2025/20, terecht heeft aangenomen dat zich in Sana’a niet de hoogste gradatie van willekeurig geweld voordoet. De verwijzing van eiser naar uitspraken van andere zittingsplaatsen die tot het oordeel komen dat het beleid (WBV 2025/20) van de minister nog steeds onvoldoende gemotiveerd is, geeft onvoldoende aanknopingspunten om niet langer uit te gaan van de uitspraak van de meervoudige kamer van deze rechtbank van 5 februari 2026. Dat andere zittingsplaatsen op basis van dezelfde feiten tot een andere conclusie komt dan deze zittingsplaats, acht de rechtbank hiervoor onvoldoende. De minister stelt zich terecht op het standpunt dat geen sprake is van een conflict van dien aard is dat het enkel aanwezig zijn in Sana’a al maakt dat eiser een risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld. Ook de verwijzing naar landeninformatie leidt niet tot een andere conclusie. Verder wijst de rechtbank het verzoek tot heropening van het onderzoek af. Uit de stukken waar eiser naar verwijst blijkt niet van een dermate verslechterde veiligheidssituatie in Sana’a waardoor moet worden getwijfeld aan het beleid zoals dat volgt uit WBV 2025/20.
Verhoogd risico slachtoffer willekeurig geweld
Omdat sprake is van een minder uitzonderlijke situatie van willekeurig geweld, moet eiser aannemelijk maken dat hij vanwege zijn individuele situatie en persoonlijke omstandigheden een verhoogd risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld. De minister heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat eiser dit niet aannemelijk heeft gemaakt. De gestelde problemen met de Houthi’s zien niet op willekeurig geweld, maar op gericht geweld. Daarmee maakt eiser niet aannemelijk dat hij een verhoogd risico op willekeurig geweld loopt.
De minister heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat eiser geen risico loopt op schending van artikel 3 van het EVRM gelet op de humanitaire omstandigheden in Sana’a. Uit het arrest Sufi en Elmi volgt dat voor de vraag of uitzetting zal leiden tot een schending van artikel 3 van het EVRM vanwege de slechte humanitaire omstandigheden in het betreffende land, onder meer de oorzaken voor die humanitaire omstandigheden van belang zijn. Als die omstandigheden in overwegende mate het gevolg zijn van armoede of de onmacht van de autoriteiten in het land van herkomst om met natuurlijk optredende omstandigheden om te gaan, is slechts onder zeer uitzonderlijke omstandigheden (‘very exceptional cases’), sprake van een schending. Deze omstandigheden moeten dan overtuigend (‘compelling’) zijn. Hierbij verwijst het Europees Hof voor de Rechten van de Mens naar het arrest N. tegen het Verenigd Koninkrijk. Wanneer de slechte humanitaire omstandigheden echter in overwegende mate het gevolg zijn van het doelbewust handelen of nalaten van de autoriteiten of niet-statelijke actoren in een land, moet de minister beoordelen of eiser bij terugkeer in staat zal zijn te voorzien in zijn meest basale levensbehoeften (‘to cater for his most basic needs’), zoals voedsel, hygiëne en onderdak, en moet de minister rekening houden met eventuele kwetsbaarheid voor misbruik en met het zicht op verbetering van eisers situatie binnen een redelijke termijn. Dit is het criterium zoals gehanteerd in het arrest M.S.S. tegen België.
De rechtbank stelt vast dat in Sana’a sprake is van een slechte en complexe humanitaire situatie en deze is naar het oordeel van de rechtbank in overwegende mate het gevolg van het jarenlange conflict in Jemen. Dit betekent dat beoordeeld moet worden of eiser bij terugkeer in staat zal zijn te voorzien in zijn meest basale levensbehoeften. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiser niet aannemelijk gemaakt dat dat niet het geval zal zijn. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
11. De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als kennelijk ongegrond.
Het beroep is ongegrond. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. Y. Yeniay - Cenik, rechter, in aanwezigheid van de griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
16 januari 2023 en de Brief van VluchtelingenWerk Nederland van 29 januari 2026. EHRM 28 juni 2011, Sufi en Elmi tegen het Verenigd Koninkrijk, ECLI:CE:ECHR:2011:0628JUD000831907. Het artikel 'Yemen's government announces all-out war to reclaim land from Houthis' van BBC van 4 oktober 2026, het artikel ‘Saoedische luchtaanvallen treffen Sanaa in escalatie van het conflict in Jemen’ van Business AM van 3 oktober 2026, het artikel ‘Door Saoedi-Arabië gesteunde Jemenitische troepen vallen Houthi’s aan nabij een belangrijke wereldwijde handelsroute’ van CNN van 4 oktober 2026, het artikel ‘Geweld blijft fel oplaaien in Jemen: vrees voor grootschalige oorlog groeit’ op website van de Belgische VRT van 3 oktober 2026. ABRvS 16 juli 2025, ECLI:NL:RVS:2025:3153 en ECLI:NL:RVS:2025:3154. Rb. Den Haag, zp. Arnhem, 5 februari 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:2066. Rb. Den Haag, zp. Rotterdam, 14 april 2026 ECLI:NL:RBDHA:2026:9143 en rb. Den Haag, zp. Utrecht, 7 mei 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:10815. Dat volgt uit arrest X en Y (ECLI:EU:C:2023:843) en het beleid in paragraaf C2/3.3.3.3 van de Vc 2000. Onder 278 tot en met 283. EHRM 27 mei 2008, ECLI:CE:ECHR:2008:0527JUD002656505. EHRM 21 januari 2011, ECLI:CE:ECHR:2011:0121JUD003069609.