Vreemdelingenrecht

De minister heeft de asielaanvraag van eiser terecht afgewezen. De minister heeft zich op basis van actuele…

Rechtbank Den Haag, 5 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 5 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Utrecht
Datum uitspraak
5 oktober 2026
Datum publicatie
9 november 2026
Zaaknummer
NL25.46315
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:33033
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

De minister heeft de asielaanvraag van eiser terecht afgewezen. De minister heeft zich op basis van actuele informatie terecht op het standpunt gesteld dat in Oromia (Ethiopië) sprake is van een lager niveau van willekeurig geweld. De rechtbank verwijst naar ECLI:NL:RBDHA:2026:28715. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat sprake is van een hogere mate van willekeurig geweld. Verder heeft de minister zich op het standpunt mogen stellen dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij vanwege zijn individuele situatie en persoonlijke omstandigheden een verhoogd risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: NL25.46315


uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser

(gemachtigde: mr. R.J.J. Flantua),

en

de minister van Asiel en Migratie,

(gemachtigde: mr. Y.E.C. Thole).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Zo voert hij aan dat de minister ten onrechte geen voornemen heeft uitgebracht. Verder voert hij aan dat hij niet kan terugkeren naar Ethiopië, in het bijzonder Oromia, vanwege de algehele veiligheidssituatie daar. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. De rechtbank is van oordeel dat de minister niet eerst een voornemen had hoeven uitbrengen. Verder heeft de minister zich terecht op het standpunt gesteld dat in Oromia sprake is van een lager niveau van willekeurig geweld. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat er persoonlijke omstandigheden zijn die leiden tot een verhoogd risico op willekeurig geweld door het gewapende conflict. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

2. Eiser heeft op 20 februari 2024 een asielaanvraag ingediend. De minister heeft in het besluit van 5 maart 2025 deze aanvraag afgewezen als ongegrond.

2.1.

Tegen de afwijzing van zijn asielaanvraag heeft eiser beroep ingesteld. De rechtbank heeft in de uitspraak van 6 mei 2025 het beroep gegrond verklaard en de minister opgedragen een nieuw besluit te nemen.

2.2.

De minister heeft met het bestreden besluit van 28 augustus 2025 de asielaanvraag van eiser opnieuw afgewezen als ongegrond.

2.3.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. De minister heeft een verweerschrift ingediend. Eiser heeft vervolgens een nadere onderbouwing van zijn gronden ingediend.

2.4.

De rechtbank heeft het beroep op 28 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, [tolk] als tolk en de gemachtigde van de minister.

Feiten

De uitspraak van 6 mei 2025

3. In de uitspraak van 6 mei 2025 heeft de rechtbank het beroep van eiser gegrond verklaard en de afwijzing van de asielaanvraag vernietigd. De rechtbank heeft de minister opdracht gegeven om te onderzoeken wat de huidige situatie in Ethiopië is. Ook moet de minister nader motiveren waarom eiser op grond van artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn niet in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning asiel.

3.1.

Naar aanleiding van die uitspraak heeft de minister het bestreden besluit genomen.

Het bestreden besluit

4. In het bestreden besluit stelt de minister zich op het standpunt dat het oordeel over de asielmotieven ongewijzigd blijft. Daarbij verwijst de minister naar de uitspraak van de rechtbank van 6 mei 2025 waarin is geoordeeld dat hij de asielmotieven ongeloofwaardig heeft mogen vinden. Verder stelt de minister zich op het standpunt dat in de regio Oromia sprake is van een relatief lager niveau van willekeurig geweld. Volgens de minister heeft eiser niet aannemelijk gemaakt dat er voor hem persoonlijke omstandigheden zijn die leiden tot een verhoogd risico op willekeurig geweld door het gewapend conflict. De minister komt tot de conclusie dat eiser niet in aanmerking komt voor een asielvergunning en wijst de asielaanvraag af.

Beoordeling door de rechtbank

Had de minister eerst een voornemen moeten uitbrengen?

5. Eiser voert aan dat de minister eerst een voornemen had moeten uitbrengen, voordat hij het bestreden besluit nam. De rechtbank oordeelt dat deze beroepsgrond niet slaagt en overweegt daartoe het volgende.

5.1.

Op 3 maart 2025 heeft de minister een voornemen uitgebracht, waar eiser op heeft gereageerd met zijn zienswijze. Vervolgens heeft de minister in het besluit van 5 maart 2025 de asielaanvraag van eiser afgewezen. De rechtbank heeft dit besluit vernietigd met de uitspraak van 6 mei 2025. Naar aanleiding van die uitspraak heeft de minister het bestreden besluit genomen. De rechtbank ziet geen juridische grondslag voor het oordeel dat de minister – na vernietiging van het besluit – eerst een voornemen moet uitbrengen voordat hij een nieuw besluit neemt. Ook blijkt uit de uitspraak van 6 mei 2025 niet dat de minister alleen uitvoering kan geven aan die uitspraak door eerst een voornemen uit te brengen.

Had de minister eisers vrees voor rekrutering moeten beoordelen als afzonderlijk asielmotief?

6. Eiser voert aan dat hij vreest voor rekrutering. De rechtbank is van oordeel dat de minister in dit stadium van de procedure de gestelde vrees voor rekrutering niet als afzonderlijk asielmotief hoefde te beoordelen, vanwege het volgende.

6.1.

Eiser heeft tijdens het nader gehoor verklaard dat hij in Ethiopië problemen heeft ondervonden vanwege militaire verplichtingen. De minister heeft dit niet als afzonderlijk asielmotief beoordeeld in het besluit van 5 maart 2025 en het daaraan voorafgaande voornemen. Los van de vraag of de minister dit als afzonderlijk asielmotief had moeten aanmerken, had het op de weg van eiser gelegen om dit eerder aan de orde te stellen dan tijdens deze beroepsfase. Zo had hij dit in de zienswijze op het voornemen naar voren kunnen brengen óf tijdens de vorige beroepsprocedure, die heeft geleid tot de uitspraak van 6 mei 2025. Dat heeft hij niet gedaan. De rechtbank ziet geen aanleiding om de minister op te dragen om de gestelde vrees voor rekrutering alsnog als afzonderlijk asielmotief te beoordelen. De beroepsgrond slaagt niet.

Heeft de minister zich voldoende gemotiveerd op het standpunt gesteld dat in Oromia sprake is van een lager niveau van willekeurig geweld?

7. Eiser voert aan dat de minister ten onrechte uitgaat van een relatief lager niveau van willekeurig geweld. De rechtbank is van oordeel dat de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat in Oromia sprake is van een lager niveau van willekeurig geweld. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat sprake zou zijn van een hogere mate van willekeurig geweld. Verder heeft de minister zich op het standpunt mogen stellen dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij een verhoogd risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld. De rechtbank licht dat hieronder toe.

7.1.

Deze rechtbank en zittingsplaats heeft bij uitspraak van 25 juni 2026 geoordeeld dat de minister zich op basis van actuele informatie terecht op het standpunt heeft gesteld dat in Oromia sprake is van een lager niveau van willekeurig geweld. De rechtbank sluit aan bij de motivering in die uitspraak. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat in afwijking van die uitspraak sprake is van een hogere mate van willekeurig geweld in Oromia. De landeninformatie die eiser heeft aangedragen schetst geen wezenlijk ander beeld dan de informatie waarop de minister zich baseert. Zo is de informatie die volgt uit het Algemeen ambtsbericht Ethiopië van augustus 2026 betrokken bij de uitspraak van 25 juni 2026. Verder zien de door eiser op 27 september 2026 overgelegde stukken op de veiligheidssituatie in een andere regio dan Oromia, namelijk de regio Tigray. Voor zover de door eiser ingediende stukken betrekking hebben op de verplichte dienstplicht in Oromia, wijkt deze informatie niet af van wat hierover in het Algemeen ambtsbericht staat.

7.2.

Eiser heeft nog verwezen naar de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Roermond, van 29 december 2025 waarin een prejudiciële vraag is gesteld. De rechtbank ziet geen aanleiding om de beantwoording van die vraag af te wachten. De vraag heeft betrekking op humanitaire omstandigheden en of die moeten worden betrokken bij het bepalen van het niveau van willekeurig geweld. Eiser verwijst naar het Algemeen ambtsbericht en stelt zich op het standpunt dat sprake is van een zeer slechte humanitaire situatie met veel ontheemden, voedselonzekerheid en geweld tegen humanitaire actoren. Hiermee heeft hij onvoldoende onderbouwd dat wanneer rekening wordt gehouden met deze omstandigheden aannemelijk is dat sprake is van een hoger niveau van willekeurig geweld. Daar komt bij dat de minister in het verweerschrift gemotiveerd heeft toegelicht dat ondanks de (in-)directe gevolgen van het gewapend conflict op de humanitaire situatie de bevolking niet is verstoken van hulp.

7.3.

Als sprake is van een relatief lager niveau van willekeurig geweld is de enkele aanwezigheid van eiser in Oromia op zichzelf niet voldoende om een reëel risico op ernstige schade aan te nemen. De minister moet beoordelen of eisers individuele situatie en persoonlijke omstandigheden zorgen voor een verhoogd risico om slachtoffer te worden van willekeurig geweld. De rechtbank is van oordeel dat de minister zich op het standpunt heeft mogen stellen dat eiser dat niet aannemelijk heeft gemaakt. Eiser stelt dat hij een verhoogd risico loopt omdat hij een jongeman is, geen opleiding heeft genoten en daardoor veel buiten op straat loopt. Deze niet nader onderbouwde stelling heeft verweerder onvoldoende mogen vinden om aannemelijk te achten dat eiser vanwege zijn individuele situatie en persoonlijke omstandigheden een verhoogd risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld. De beroepsgronden slagen niet.

Conclusie en gevolgen

8. De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als ongegrond. Het beroep is ongegrond. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.J. Janssen, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Westerhof, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op: 5 oktober 2026

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

ECLI:NL:RBDHA:2025:7678. Vgl. rechtsoverweging 7.1 van de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) van 12 mei 2021 (ECLI:NL:RVS:2021:978). Pagina 6 en 33 van het verslag nader gehoor. ECLI:NL:RBDHA:2026:28715. Hoofdstuk 6 van het Algemeen ambtsbericht Ethiopië, augustus 2026. ECLI:NL:RBDHA:2025:25445. Naar pagina 81 tot en met 86. Pagina 4 van het verweerschrift. Zie hiervoor rechtsoverweging 4. tot en met 4.3. van de uitspraak van de Afdeling van 17 juli 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:4217).