Vreemdelingenrecht
Aanvraag verblijfsdocument EU/EER, Chavez-Vilchez, zorg- en opvoedingstaken, afhankelijkheidsrelatie…
Rechtbank Den Haag, 1 oktober 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33227 · Rechtbank Den Haag · 1 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33227
Zaakgegevens
Op 1 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Datum uitspraak
- 1 oktober 2026
- Datum publicatie
- 11 november 2026
- Zaaknummer
- NL25.44612
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33227
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Aanvraag verblijfsdocument EU/EER, Chavez-Vilchez, zorg- en opvoedingstaken, afhankelijkheidsrelatie, belangenafweging artikel 8 EVRM, beroep ongegrond.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.44612
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
(gemachtigde: mr. M.E. Buijsse),
en
de minister van Asiel en Migratie, de minister
(gemachtigde: mr. E. Spijkerman).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de aanvraag van eiseres om verlening van een verblijfsdocument EU/EER. Eiser is het niet eens met de afwijzing van de aanvraag. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de aanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat er sprake is van een zodanige afhankelijkheidsverhouding tussen eiser en zijn kind dat hij in aanmerking komt voor een afgeleid verblijfsrecht. Eiser krijgt dus geen gelijk en het beroep is dus ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Inleiding en procesverloop
2. In 1995 is eiser in het bezit gesteld van een verblijfsvergunning regulier zonder beperkingen, die uiteindelijk is omgezet in een verblijfsvergunning regulier onbepaalde tijd. Deze vergunning is bij besluit van 11 februari 2013 ingetrokken met terugwerkende kracht met ingang van 1 april 2001, omdat eiser een (actueel en ernstig) gevaar vormde voor de openbare orde. Ook is er een terugkeerbesluit en een inreisverbod van de duur van tien jaar aan eiser opgelegd. Op 11 november 2019 heeft eiser een aanvraag tot afgifte van een verblijfsdocument EU/EER ingediend op grond van verblijf bij zijn minderjarige Nederlandse zoon. De aanvraag is bij besluit van 18 december 2019 afgewezen. Bij het besluit van 1 april 2020 op het bezwaar is de minister bij de afwijzing gebleven. Deze afwijzing staat in rechte vast.
Eiser heeft op 31 mei 2022 opnieuw een aanvraag ingediend om afgifte van een document waaruit blijkt dat hij een afgeleid verblijfsrecht heeft op grond van artikel 20 van het VWEU en het arrest van het Hof van 10 mei 2017 in de zaak Chavez-Vilchez. Eiser beoogt verblijf bij zijn Nederlandse minderjarige zoon, [A] , geboren op [2009] .
De minister heeft deze aanvraag met het besluit van 25 maart 2024 afgewezen. Met het bestreden besluit van 19 augustus 2025 op het bezwaar van eiser is de minister bij de afwijzing van de aanvraag gebleven.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De minister heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. Eiser is wegens betalingsonmacht vrijgesteld van de verplichting om griffierecht te betalen.
De rechtbank heeft het beroep op 20 augustus 2026 samen met het verzoek om een voorlopige voorziening hangende dit beroep, op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, mr. C.T.W. van Dijk als waarnemer van de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
Het bestreden besluit
3. De minister stelt zich op het standpunt dat eiser niet voldoet aan de voorwaarden van het arrest Chavez-Vilchez. Eiser heeft zijn zorg- en/of opvoedingstaken voor zijn kind niet aangetoond. Ook heeft hij niet aangetoond dat zijn kind zo afhankelijk van hem is dat zijn kind het grondgebied van de EU zou moeten verlaten als een verblijfsrecht wordt geweigerd. De bewijsstukken en gegevens die eiser in bezwaar, tijdens en na de hoorzitting heeft overgelegd leiden niet tot een ander oordeel. Het eindverslag van het omgangshuis Noord-Holland van 27 januari 2022, waaruit een omgangsregeling blijkt, is op zichzelf niet voldoende om aan te nemen dat eiser meer dan marginale zorg- en opvoedingstaken voor zijn kind verricht. De verklaringen van eiser tijdens de hoorzitting dat de omgang met zijn kind is uitgebreid, heeft hij niet onderbouwd met bewijsstukken. Ook kan uit de verschillende foto's die eiser zonder datum en toelichting heeft opgestuurd niet worden opgemaakt dat eiser op dit moment daadwerkelijk zorg- en opvoedingstaken voor zijn kind verricht. De Whatsappgesprekken en de door de moeder overgelegde verklaring over de omgang zijn subjectief en niet onderbouwd met objectieve bewijstukken waaruit blijkt dat eiser meer dan marginale zorg- en opvoedingstaken voor zijn kind verricht.
Het niet verlenen van het gevraagde verblijfsdocument levert geen strijd op met artikel 8 EVRM, aldus de minister. Er is wel sprake van gezinsleven tussen eiser en zijn kind, maar de belangenafweging valt in het nadeel uit. Eiser vormt namelijk een gevaar voor de openbare orde, omdat hij zich al zeker achttien jaar schuldig maakt aan het plegen van misdrijven. De minister verwijst hiervoor naar zijn motivering in het besluit van 17 april 2014 waarin de verblijfsvergunning regulier onbepaalde tijd van eiser is ingetrokken. Bovendien zijn er feiten/omstandigheden die de in 2014 gemaakte belangenafweging bevestigen nu uit een recent uittreksel uit de Justitiële Documentatie blijkt dat eiser ook na de procedure in 2014 meerdere (ernstige) misdrijven heeft gepleegd. De aard en intensiteit van het gezinsleven tussen eiser en zijn zoon is gering. Eiser moet meteen terugkeren naar Suriname. Het inreisverbod blijft geldig.
Beoordeling gronden van beroep
Voorbereiding en motivering bestreden besluit
4. Eiser voert aan dat de minister het besluit onzorgvuldig heeft voorbereid. De aanvullende stukken waar de minister op de hoorzitting van 10 maart 2025 expliciet om heeft gevraagd, heeft eiser nadien overgelegd. Als daar nog vragen of onduidelijkheden over waren, had minister dat na moeten vragen. Ook heeft de minister de motiveringsplicht geschonden, omdat hij in het bestreden besluit grotendeels hergebruikte motiveringen uit eerdere besluiten van 2020, 2021 en 2024 heeft gebruikt zonder de actuele bewijspositie en gewijzigde feiten te beoordelen. De minister beperkt zich tot generieke afwijzingen zonder te verduidelijken welke objectieve vorm van bewijs redelijkerwijs geleverd had kunnen worden. De minister heeft de zienswijze, hoorzitting en de na afloop toegezonden bewijsstukken niet volledig of inhoudelijk gewogen. Er is daarmee sprake van een schending van de heroverwegingsfunctie. De bezwaarfase heeft niet gediend als een serieuze tweede kans voor herbeoordeling.
5. De rechtbank volgt eiser niet in zijn stelling dat de minister het bestreden besluit onzorgvuldig heeft voorbereid. De rechtbank stelt voorop dat uit het arrest Chavez-Vilchez en de uitspraak van de Afdeling van 16 april 2021 volgt dat de onderdaan van een derde land die de erkenning van een op artikel 20 van het VWEU gebaseerd afgeleid verblijfsrecht wenst te verkrijgen, alle gegevens moet verschaffen aan de hand waarvan kan worden beoordeeld of aan de voorwaarden voor toepassing van die bepaling is voldaan. Het is dus in eerste plaats aan eiser om zijn aanvraag te onderbouwen. Eiser heeft bij het indienen van zijn aanvraag en in bezwaar stukken overgelegd om de relatie met zijn zoon te onderbouwen. De hoorambtenaar heeft tijdens de hoorzitting meerdere keren aangegeven dat er recente en objectieve stukken nodig zijn om te onderbouwen dat er sprake is van zorg- en opvoedingstaken aan de kant van eiser. Ook geeft de hoorambtenaar voorbeelden van stukken die eiser zou kunnen overleggen. Zo vraagt hij aan eiser of hij misschien een verklaring van de coach van de baseballtraining kan overleggen waaruit blijkt dat eiser zijn zoon ophaalt en wegbrengt naar de baseball training. Anders dan eiser stelt, heeft de minister niet expliciet aan eiser gevraagd om deze stukken over te leggen om zijn aanvraag nader te onderbouwen. Uit het rapport van de hoorzitting volgt ook niet dat aan eiser is toegezegd dat het overleggen van de genoemde voorbeelden voldoende zou zijn. Ten slotte strekt de onderzoeksplicht van de minister niet zo ver dat hij na het indienen van de aanvullende stukken naar aanleiding van de hoorzitting nog meer vragen had moeten stellen.
De rechtbank stelt vast dat de minister in het bestreden besluit niet alleen verwijst naar de motiveringen in het primaire besluit en de besluiten van 18 december 2019 en 1 april 2020, maar ook ingaat op de stukken die eiser bij zijn huidige aanvraag en in bezwaar heeft opgestuurd en de verklaring van eiser tijdens de hoorzitting. De minister neemt in het bestreden besluit het standpunt in dat de stukken die eiser bij de onderhavige aanvraag heeft overgelegd niet tot een ander oordeel leiden dan in het verleden is vastgesteld. Volgens de minister heeft eiser niet aangetoond dat hij meer dan marginale zorg- en opvoedingstaken voor zijn kind heeft verricht. Evenmin heeft eiser aangetoond dat er een afhankelijkheidsrelatie tussen hem en zijn kind bestaat. De minister is in het bestreden besluit kenbaar ingegaan op de bewijsstukken die eiser bij de onderhavige aanvraag en in bezwaar heeft overgelegd en heeft over elk van die stukken een inhoudelijk standpunt ingenomen. Ook heeft de minister de verklaringen van eiser tijdens de hoorzitting van 10 maart 2025 meegewogen. Daarmee heeft de minister in zijn beslissing op bezwaar wel degelijk de relatie tussen eiser en zijn zoon op dat moment beoordeeld aan de hand van alle overgelegde informatie. Er is geen sprake van een schending van artikel 7:11, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht. De beroepsgrond slaagt niet.
Daadwerkelijke zorg- en opvoedingstaken en afhankelijkheidsrelatie - Chavez-Vilchez
6. Eiser voert verder aan dat de minister een te strikte interpretatie heeft toegepast van hetgeen onder daadwerkelijke zorg- en opvoedingstaken wordt verstaan. De beoordeling of tussen ouder en kind een zodanige afhankelijkheid bestaat dat het kind feitelijk genoodzaakt zou zijn de EU te verlaten als aan de ouder verblijf wordt geweigerd, vereist een holistische beoordeling van emotionele, economische en sociale betrokkenheid, niet enkel fysieke verzorgingsmomenten. Met het standpunt van de minister dat de overgelegde tikkies niet aantonen dat het geld voor [A (voornaam)] bestemd is, gaat de minister ten onrechte voorbij aan de toelichting van eiser tijdens de hoorzitting dat eisers zus namens eiser geld overmaakt naar de rekening van [A (voornaam)] . Met de constatering van de minister dat de foto’s zonder datum en toelichting zijn, gaat hij voorbij aan de toelichting van eiser tijdens de hoorzitting dat het recente foto’s uit 2024 betreft. Tijdens de hoorzitting heeft hij dat ook laten zien.
7. Om te kunnen vaststellen of er rechtmatig verblijf is op grond van ‘Chavez-Vilchez’ is het volgende kader van belang. Het is vaste rechtspraak van het Hof dat er zeer bijzondere situaties bestaan waarin een onderdaan van een derde land die familielid is van een burger van de Unie, een verblijfsrecht moet worden toegekend, omdat anders het Unieburgerschap de nuttige werking zou worden ontnomen indien, als gevolg van de weigering om een dergelijk recht te verlenen, deze burger feitelijk verplicht is het grondgebied van de gehele Unie te verlaten en hem zo het effectieve genot van de essentie van de aan die status ontleende rechten zou worden ontzegd. Eén zo’n zeer bijzondere situatie is de situatie dat tussen een familielid dat derdelander is en het desbetreffende kind dat Unieburger is een daadwerkelijke afhankelijkheidsverhouding bestaat. Als verzorgende ouder van een Nederlands minderjarig kind kan een vreemdeling dus rechtmatig verblijf hebben in Nederland. In paragraaf B10/2.5 van de Vc staat uitgewerkt aan welke voorwaarden moet zijn voldaan:
-
de vreemdeling moet zijn identiteit en nationaliteit aannemelijk maken;
-
de vreemdeling moet een minderjarig, Nederlands kind hebben;
-
de vreemdeling moet daadwerkelijk voor het kind zorgen; en
-
er moet een zodanige afhankelijkheid tussen hem en het kind bestaan dat het kind gedwongen zou zijn het grondgebied van de Unie te verlaten als aan de derdelands ouder een verblijfsrecht wordt geweigerd.
De rechtbank overweegt dat de minister met de motivering in het bestreden besluit geen te strikte interpretatie heeft toegepast van hetgeen onder zorg- en opvoedingstaken wordt verstaan. Volgens paragraaf B10/2.5.1.3 van de Vc moet het gaan om daadwerkelijke zorg- en opvoedingstaken, dat wil zeggen taken die op dagbasis terugkeren en meer dan een marginaal karakter hebben. De minister heeft, anders dan eiser stelt, niet alleen gekeken naar fysieke verzorgingsmomenten, maar in het algemeen naar de wijze waarop eiser feitelijk invulling geeft aan de relatie met zijn zoon.
De rechtbank stelt vast dat er sinds 27 januari 2022 een beperkte omgangsregeling bestaat vastgesteld met behulp van het omgangshuis Noord-Holland. Deze omgangsregeling houdt kort gezegd in dat eiser en zijn zoon elkaar één keer per twee weken zien voor ongeveer twee uur. Eiser verklaart tijdens de hoorzitting van 10 maart 2025 dat er inmiddels sprake is van een uitbreiding van de omgang. Zo verklaart hij dat hij zijn zoon elke week ziet, hij zijn zoon brengt en ophaalt van baseball training, ze vaak bellen en dat hij veel voor zijn zoon betaalt. Ook is er een verklaring van de moeder van [A (voornaam)] overgelegd van 15 maart 2025 waarin zij aangeeft dat eiser en [A (voornaam)] elkaar doordeweeks 2/3 dagen zien, in het weekend sportactiviteiten ondernemen, dat [A (voornaam)] om de week in het weekend bij eiser logeert en dat eiser financieel bijdraagt met leefgeld, kleding en schoolspullen. Hoewel deze verklaringen een uitbreiding van de omgang omschrijven, heeft de minister zich terecht op het standpunt gesteld dat er geen objectief bewijs is overgelegd die deze verklaringen ondersteunen. Daarbij komt dat uit de verklaringen, de omgangsregeling, de diverse foto’s, betalingsbewijzen en Whatsappgesprekken niet blijkt dat sprake is van zorg- en opvoedingstaken die het marginale overstijgen. Eisers stelling dat zijn zus namens hem geld aan [A (voornaam)] geeft, leidt niet tot een ander oordeel. Ook als zou worden aangenomen dat het om foto’s uit 2024 gaat en dat eiser enige financiële ondersteuning biedt (die via zijn zus loopt omdat eiser geen bankrekening heeft), dan nog geeft dit onvoldoende inzicht in de feitelijke rol van eiser bij de verzorging en opvoeding van zijn zoon. Ook de Whatsappgesprekken geven daarvoor onvoldoende inzicht.
Eiser heeft ter zitting desgevraagd uitgelegd hoe de band met zijn zoon er op dat moment uitzag. Eiser geeft aan dat zijn zoon in het tweede jaar van zijn studie zit en dat hij daarom pas een nieuwe laptop voor hem heeft gekocht. Ook geeft eiser aan dat hij zijn zoon ziet, zo vaak als zijn zoon dat wil. Zo gaan ze uiteten en gaat eiser mee naar de baseballtraining van zijn zoon. Volgens eiser is hij de grootste steun in het leven van zijn zoon en moet hij alles voor hem kopen. Zijn zoon heeft hem niet alleen financieel nodig, maar ook voor zijn welzijn en in deze periode waarin zijn zoon opgroeit naar een volwassen man. Hoewel de rechtbank erkent dat eiser een band heeft met zijn zoon, is zij gebonden aan het strenge kader dat volgt uit het arrest Chavez-Vilchez. Uiteindelijk gaat het om de vraag of er sprake is van een zodanige afhankelijkheid tussen eiser en zijn zoon, dat zijn zoon genoodzaakt is eiser te volgen indien aan hem een verblijfsrecht wordt geweigerd. De minister is op goede gronden tot de conclusie gekomen dat eiser niet heeft aangetoond dat er tussen hem en zijn zoon sprake is van een zodanige afhankelijkheid. De beroepsgrond slaagt niet.
Belangenafweging artikel 8 van het EVRM
8. Eiser voert ten slotte aan dat er een onvoldoende evenwichtige belangenafweging is gemaakt in het kader van artikel 8 van het EVRM. De minister wijst naar de belangenafweging van tien jaar geleden en oordeelt zonder zelfstandig onderzoek dat geen nieuwe omstandigheden zijn gebleken. Hiermee miskent de minister dat de situatie wezenlijk is gewijzigd. De relatie tussen eiser en zijn zoon is hersteld. Zij hebben contact, eiser biedt financiële ondersteuning en er is een omgangsregeling. De minister moet op grond van, onder andere, het arrest Boultif en Üner van het EHRM van 18 oktober 2006 een actuele proportionaliteitstoets uitvoeren.
9. Niet in geschil is dat er gezinsleven bestaat tussen eiser en [A (voornaam)] . Evenmin is in geschil dat eiser privéleven heeft in Nederland. De rechtbank is van oordeel dat de minister alle relevante feiten en omstandigheden in zijn belangenafweging heeft betrokken. De minister verwijst in het bestreden besluit in de eerste plaats naar de feitenvaststelling en de belangenafweging in het in rechte vaststaande besluit van 17 april 2014. Daarnaast heeft de minister feiten en omstandigheden betrokken van na die datum. De minister is ingegaan op de relatie van eiser met zijn kind en de volgens eiser herstelde en geïntensiveerde band. Verder verwijst de minister naar een uittreksel uit de Justitiële Documentatie van 15 juni 2025, waaruit blijkt dat eiser ook na het besluit van 17 april 2014 veelvuldig is veroordeeld wegens het plegen van misdrijven.
De rechtbank is van oordeel dat de belangenafweging die de minister vervolgens heeft gemaakt, heeft geresulteerd in een fair balance tussen de belangen van eiser enerzijds, en het algemeen belang, waarbij onder meer de bescherming van de openbare orde een rol speelt. De minister heeft kunnen concluderen dat, hoewel sprake is van herstel in de band en de omgang met [A (voornaam)] , de intensiteit van het gezinsleven gering is en dat het gezinsleven ook op afstand kan worden uitgeoefend wanneer eiser in Suriname is. De rechtbank verwijst naar wat hierover is overwogen onder rechtsoverweging 7.2. en 7.3. Verder heeft de minister zwaar in het nadeel van eiser mogen betrekken dat hij (ook na 2014 en ook recent) veelvuldig is veroordeeld door de strafrechter wegens het plegen van onder meer gewelds-, vermogens- en drugsmisdrijven. Verder heeft de minister bij de weging van het opgebouwde privéleven mogen betrekken dat eiser slechts zes van de 37 jaar rechtmatig verblijf heeft gehad en dat eiser na terugkeer in Suriname zijn privéleven kan gaan uitoefenen. Gelet op het voorgaande heeft de minister, anders dan eiser stelt, onderzoek gedaan naar de huidige situatie en omstandigheden die relevant zijn voor de belangenafweging aan de hand van de criteria in de arresten Boultif en Üner. De minister heeft de belangenafweging in het nadeel van eiser mogen laten uitvallen. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
10. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt. Eiser krijgt daarom geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. O. Veldman, rechter, in aanwezigheid van mr. R.R. Nortier, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
01 oktober 2026
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.