Vreemdelingenrecht

Asiel Eritrea, inwilliging, leeftijdsregistratie, leeftijdsschouw, registratie in Italië, onderzoek Bureau…

Rechtbank Den Haag, 11 november 2026

Zaakgegevens

Op 11 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Middelburg
Datum uitspraak
11 november 2026
Datum publicatie
11 november 2026
Zaaknummer
NL25.35946
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:33238
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Asiel Eritrea, inwilliging, leeftijdsregistratie, leeftijdsschouw, registratie in Italië, onderzoek Bureau Documenten, presumptie van minderjarigheid, beroep gegrond.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Middelburg

Bestuursrecht

zaaknummer: NL25.35946


uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , eiser

V-nummer: [V-nummer]

(gemachtigde: mr. M.S. Yap),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder

(gemachtigde: mr. W.C. Kelderman).

Procesverloop

Bij besluit van 8 juli 2025 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag van eiser ingewilligd.

Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.

De rechtbank heeft het beroep op 15 oktober 2026 op zitting behandeld. Verschenen zijn de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van verweerder.

Overwegingen

1. Eiser heeft de Eritrese nationaliteit en stelt te zijn geboren op [geboortedag] 2006. Hij heeft op 30 maart 2023 een asielaanvraag in Nederland ingediend. Bij het bestreden besluit heeft verweerder de asielaanvraag van eiser ingewilligd en aan hem een subsidiairebeschermingsstatus verleend. Verweerder heeft in het bestreden besluit de eerdere wijziging van de leeftijd van eiser naar 21 januari 2001 aangehouden.

2. Verweerder volgt de door eiser gestelde nationaliteit en herkomst, maar acht de opgegeven identiteit ongeloofwaardig. De Afdeling Vreemdelingenpolitie, Identificatie en Mensenhandel (AVIM) en een hoormedewerker van de IND hebben afzonderlijk een leeftijdsschouw verricht en geconcludeerd dat eiser meerderjarig is respectievelijk dat er twijfel bestaat over de opgegeven leeftijd van eiser. Daarom heeft verweerder nader onderzoek verricht in Italië waar volgens de Eurodac-gegevens is uitgegaan van de meerderjarigheid van eiser. Verweerder heeft bij de Italiaanse autoriteiten navraag gedaan over de door eiser in Italië opgegeven personalia. Hieruit is gebleken dat eiser daar geregistreerd staat met de geboortedatum 21 januari 2001. Verweerder heeft daarna de AVIM verzocht de geboortedatum van eiser te wijzigen in deze geboortedatum. De door eiser overgelegde geboorteakte waaruit zou blijken dat eiser is geboren op [geboortedag] 2006, is door Bureau Documenten vals bevonden wat verweerder eiser aanrekent. Tot slot heeft eiser niet aannemelijk gemaakt dat hij bij terugkeer te vrezen heeft voor vervolging vanwege het ontduiken van de militaire dienst.

3. Eiser is het niet eens met het besteden besluit omdat hij zich niet kan vinden in de leeftijdsregistratie en omdat hij niet als vluchteling wordt beschouwd. Volgens eiser heeft hij zijn geboortedatum voldoende aannemelijk gemaakt. De leeftijdsschouw heeft niet zorgvuldig plaatsgevonden. De schouw van de AVIM bevat onvoldoende toelichting waarom de lichamelijke kenmerken, het gedrag en de houding van eiser typerend zijn voor een meerderjarige. De schouw van verweerder bevat weer andere lichamelijke kenmerken dan de AVIM beschrijft. De verklaringen van eiser over zijn schoolperiode maken dat er aansluiting moet worden gezocht bij minderjarigheid. Door verweerder is bovendien geen nader onderzoek gedaan naar de totstandkoming van de leeftijdsregistratie in Italië. De vals bevonden geboorteakte betekent niet dat er niet uitgegaan kan worden van de door eiser opgegeven geboortedatum. Verweerder heeft de door eiser ingebrachte doopakte ook niet betrokken in de besluitvorming. Voorts heeft eiser wel een gegronde vrees voor vervolging omdat hij niet wilt dienen in het leger, en moet hij om die reden als vluchteling worden aangemerkt.

De rechtbank oordeelt als volgt.

4. Niet in geschil is dat verweerder de leeftijdsbepaling in dit geval heeft verricht overeenkomstig Werkinstructie 2025/1.

Leeftijdsschouw

5. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) heeft in haar uitspraak van 20 augustus 2025, geoordeeld dat de leeftijdsschouw zoals verweerder die verricht een bruikbaar middel is, mits de verslaglegging zorgvuldig gebeurt en alle observaties, vanaf de ontmoeting tot de afsluiting, in het verslag staan beschreven. Ook moeten de conclusies van de schouw in de verslaglegging worden verbonden aan de observaties tijdens het gehoor, bestaande uit de uiterlijke kenmerken, verklaringen en gedragingen van een vreemdeling. Wanneer een van de leeftijdsschouwen niet zorgvuldig, inzichtelijk en concludent is, dan is de leeftijdsschouw in die zaak geen bruikbaar middel voor de beoordeling van de leeftijd van een vreemdeling. Verweerder moet in dat geval blijven uitgaan van de presumptie van minderjarigheid en het is aan verweerder om de stelling van een vreemdeling over zijn leeftijd te ontzenuwen.

6. Eiser is zowel geschouwd door medewerkers van de AVIM als van de IND. In het verslag van de leeftijdsschouw door de AVIM zijn de lichamelijke kenmerken en de verklaring van eiser opgesomd, waarna geconcludeerd is dat eiser evident meerderjarig is. Daarbij is niet uitgelegd welke signalen tot die conclusie hebben geleid en waarom die signalen daartoe hebben geleid. Er wordt geen verbinding gelegd tussen de observaties, de bevindingen en de conclusie. De rechtbank wijst er in het bijzonder op dat de AVIM concludeert dat het gedrag en de houding van eiser niet overeenkomen met de opgegeven leeftijd, zonder dit nader toe te lichten. Ook wordt niet uitgelegd waarom de lichamelijke kenmerken van eiser typerend zijn voor een meerderjarige. De rechtbank is van oordeel dat deze schouw niet inzichtelijk en concludent is en daarom niet betrokken kan worden bij het standpunt van verweerder over de geboortedatum van eiser.

7. Verweerder heeft met het oog op zorgvuldige besluitvorming nader onderzoek mogen doen naar de leeftijd van eiser. Daarbij moet verweerder blijven uitgaan van de presumptie van minderjarigheid. Het is aan verweerder om de stelling van eiser over zijn minderjarige leeftijd te ontzenuwen.

Registratie in Italië

8. De Afdeling heeft in haar uitspraak van 9 oktober 2024 overwogen dat het interstatelijk vertrouwensbeginsel tussen EU-lidstaten van fundamenteel belang is in het Unierecht. Dit beginsel is niet van toepassing wanneer verweerder bij de beoordeling van de leeftijd van een vreemdeling de leeftijdsregistratie in een andere EU-lidstaat betrekt. Dit maakt echter niet dat er geen gewicht toegekend mag worden aan de leeftijdsregistratie van een vreemdeling in een andere lidstaat bij de beoordeling van de leeftijd. De leeftijd van een vreemdeling zal moeten worden beoordeeld met toepassing van het nationale bestuursrechtelijke bewijsrecht, met inachtneming van wat daarover aanvullend in het Unierecht is bepaald. Daarbij zal verweerder steeds zorgvuldig moeten onderzoeken en deugdelijk moeten motiveren welk gewicht hij aan een bepaalde registratie toekent en waarom. Ook zal hij zo mogelijk moeten toelichten waarop de leeftijdsregistratie is gebaseerd. Verweerder zal steeds alle feiten en omstandigheden moeten meewegen bij het beoordelen van de leeftijd van een vreemdeling die stelt minderjarig te zijn. Als aan een leeftijdsregistratie alleen een eigen verklaring van een vreemdeling ten grondslag ligt, dan zal verweerder zich moeten laten informeren over de omstandigheden waaronder deze verklaring is afgelegd. De vreemdeling zal een plausibele verklaring moeten geven voor de afwijkende verklaring, omdat deze in beginsel afbreuk doet aan de geloofwaardigheid van andere verklaringen. Verweerder moet bij deze beoordeling ook eventuele overgelegde bewijsmiddelen, zoals officiële en onofficiële identificerende documenten en/of verklaringen van voogden van Nidos, betrekken.

9. Door verweerder is nader onderzoek gedaan naar de leeftijd van eiser door informatie op te vragen bij de Italiaanse autoriteiten. Uit deze informatie volgt dat eiser daar als meerderjarig staat geregistreerd met de geboortedatum 21 januari 2001 en dat hij onder een andere naam staat geregistreerd. Uit deze reactie valt niet op te maken op grond waarvan deze geboortedatum is geregistreerd en of de leeftijd door middel van een medisch leeftijdsonderzoek is vastgesteld. Verweerder heeft ter zitting toegelicht dat hij uit de reactie van de Italiaanse autoriteiten zelf heeft geconcludeerd dat de verklaring van eiser ten grondslag heeft gelegen aan de leeftijdsregistratie in Italië. Daarmee heeft verweerder geen aanvullende vragen gesteld aan de Italiaanse autoriteiten over de totstandkoming van de leeftijdsregistratie.

10. Ten aanzien van de omstandigheden waaronder de verklaring in Italië is afgelegd, heeft eiser verklaard dat hij op aanraden van minderjarigen een meerderjarige geboortedatum heeft opgegeven om niet naar een locatie voor minderjarigen te worden gestuurd en daarmee te voorkomen dat hij maandenlang vastgehouden zou worden. In het bestreden besluit is verweerder niet ingegaan op deze verklaring in relatie tot de verschoonbaarheid van de afwijkende verklaringen over zijn leeftijd. Daarmee heeft verweerder onvoldoende toereikend gemotiveerd waarom hij meer gewicht toekent aan de leeftijdsregistratie in Italië. Daarmee gaat verweerder voorbij aan de wijze waarop de leeftijdsregistratie in Italië tot stand is gekomen en in het bijzonder de vraag of eiser een plausibele verklaring heeft gegeven voor het verschil tussen de in Italië geregistreerde geboortedatum en de in Nederland opgegeven geboortedatum. De rechtbank vindt deze verklaring plausibel. Nu eiser in Nederland heeft verklaard dat hij minderjarig is en in Italië heeft verklaard meerderjarig te zijn en voor deze discrepantie een plausibele verklaring heeft gegeven moet verweerder met meer bewijs komen om de minderjarigheid te ontzenuwen.

11. Verweerder heeft terecht verwezen naar het rapport van Bureau Documenten waarin een door eiser overgelegde geboorteakte is onderzocht. Hieruit blijkt dat de echtheid en de opmaak en afgifte van de geboorteakte met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet echt is bevonden en de legalisatie van het Ministerie van Buitenlandse zaken van Eritrea vals is bevonden. Hierdoor kan niet worden vastgesteld of het document inhoudelijk juist is. Hoewel dit document geen bevestiging van de door verweerder gestelde meerderjarigheid bevat, mag de uitkomst van het onderzoek wel worden betrokken bij de vraag of verweerder het vermoeden van minderjarigheid heeft ontzenuwd. In dat verband heeft verweerder terecht gesteld dat het feit dat hij een document heeft overgelegd dat met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet bevoegd is opgemaakt en afgegeven in het nadeel van eiser pleit. Ook de geboorteakte die eiser heeft overgelegd, heeft verweerder onvoldoende kunnen achten nu dit geen origineel, identificerend document is. Verweerder heeft ter zitting toegelicht dat de later ingebrachte doopakte ook is onderzocht door Bureau Documenten, maar dat de conclusie neutraal was ten aanzien van de opmaak en inhoud van het document en er om die reden een geringe bewijswaarde aan toekomt.

12. De rechtbank volgt verweerder echter niet in de stelling dat hij in het bestreden besluit voldoende gemotiveerd heeft dat de tegenstrijdigheid in de verklaringen van eiser over zijn leeftijd en het resultaat van het onderzoek van Bureau Documenten aanleiding heeft gegeven om meer gewicht toe te kennen aan de in Italië geregistreerde geboortedatum. Dit betreft namelijk het enige argument dat ten grondslag ligt aan de meerderjarige leeftijdsregistratie.

13. Daarmee heeft verweerder de presumptie van minderjarigheid onvoldoende weten te ontzenuwen. De rechtbank is dan ook van oordeel dat verweerder onvoldoende heeft gemotiveerd waarom hij uitgaat van de in Italië geregistreerde geboortedatum 21 januari 2001. Hierbij acht de rechtbank van belang dat de schouw door de AVIM niet gebruikt kan worden als middel voor vaststelling van de leeftijd en dat er niet kenbaar is ingegaan op de verklaring van eiser over de omstandigheden waaronder hij in Italië zijn leeftijd heeft opgegeven.

14. Gelet op het voorgaande is het bestreden besluit in strijd is met het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel. Het beroep is daarom gegrond. De rechtbank komt om die reden niet toe aan de bespreking van de overige beroepsgronden. De rechtbank vernietigt het bestreden besluit. De rechtbank ziet geen aanleiding om zelf in de zaak te voorzien, omdat verweerder de geloofwaardigheid van eisers identiteit opnieuw zal moeten beoordelen. Verweerder moet daarbij tevens eisers asielmotieven opnieuw inhoudelijk beoordelen, nu deze worden bezien tegen de achtergrond van eisers identiteit, nationaliteit en herkomst. De rechtbank draagt verweerder op om een nieuw besluit te nemen met inachtneming van deze uitspraak. De rechtbank stelt hiervoor een termijn van zes weken.

15. Omdat het beroep gegrond is, krijgt eiser een vergoeding voor de proceskosten die hij heeft gemaakt. Verweerder moet die vergoeding betalen. De proceskosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.868 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen op de zitting met een waarde per punt van € 934 en wegingsfactor 1).

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het bestreden besluit van 8 juli 2025;

- draagt verweerder op binnen zes weken na de dag van verzending van deze uitspraak een nieuw besluit te nemen op de aanvraag, waarbij rekening wordt gehouden met deze uitspraak;

- veroordeelt verweerder tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eiser.

Deze uitspraak is gedaan op 11 november 2026 door mr. W.H. Bel, rechter, in aanwezigheid van mr. A.S.J.I. Hendrickx, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.

De uitspraak is bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

WI 2025/1: Leeftijdsbepaling. ECLI:NL:RVS:2025:3801. ECLI:NL:RVS:2025:3991, r.o. 3.3. ECLI:NL:RVS:2024:3992, onder 6.9 tot en met 7.3. Zie pagina 4 van het P-V verhoor van 30 maart 2023 en pagina 5 van het aanmeldgehoor van 2 april 2023. In de zin van paragraaf C1/4.3 van de Vreemdelingencirculaire 2000 (Vc 2000).