Vreemdelingenrecht
Beroep, Peru, afwijzing asielaanvraag als kennelijk ongegrond op basis van artikel 42, eerste lid, onder j…
Rechtbank Den Haag, 6 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33347 · Rechtbank Den Haag · 6 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33347
Zaakgegevens
Op 6 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Datum uitspraak
- 6 november 2026
- Datum publicatie
- 12 november 2026
- Zaaknummer
- 26.49735
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33347
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Beroep, Peru, afwijzing asielaanvraag als kennelijk ongegrond op basis van artikel 42, eerste lid, onder j, van de Procedureverordening en artikel 30b van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw), twintig procentregeling, de geloofwaardige problemen met de criminelen niet zijn te herleiden tot een van
de gronden van het Vluchtelingenverdrag, eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat inroepen van bescherming van de Peruaanse autoriteiten gevaarlijk dan wel bij voorbaat kansloos is. Beroep ongegrond en inreisverbod mocht worden opgelegd.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.49735
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiseres] , V-nummer: [V-nummer] , eiseres
en haar minderjarige dochter [minderjarige] , V-nummer: [V-nummer]
(gemachtigde: mr. D. de Heuvel),
en
de minister van Asiel en Migratie,
(gemachtigde: mr. L. Altdorf).
Inleiding
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep tegen de afwijzing van de asielaanvraag van eiseres. Voorts is aan eiseres een inreisverbod van twee jaren uitgevaardigd.
2. Bij besluit van 21 augustus 2026 (het bestreden besluit) heeft de minister de aanvraag van eiseres tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel in de versnelde asielprocedure afgewezen als kennelijk ongegrond.
3. Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Ook heeft eiseres een verzoek om een voorlopige voorziening ingediend. Dit verzoek is geregistreerd onder zaaknummer NL26.49736.
4. De minister heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
5. De rechtbank heeft het beroep, samen met het verzoek om voorlopige voorziening, op 29 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van de minister. Eiseres is niet verschenen.
Beoordeling door de rechtbank
6. De rechtbank beoordeelt of de minister op goede gronden eiseres haar asielaanvraag heeft afgewezen als kennelijk ongegrond. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden van eiseres.
7. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Het asielrelaas
8. Eiseres stelt van Peruaanse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 1985. Eiseres heeft op 23 juli 2026 een asielaanvraag ingediend. Zij legt aan haar asielaanvraag het volgende ten grondslag.
9. Eiseres is gehuwd en heeft drie kinderen. Eiseres verkocht fruit. Ook verkocht ze voor een mevrouw treinkaartjes. Ze werd sinds mei 2026 bedreigd door criminelen via telefoontjes, via berichten en video’s op haar telefoon en door briefjes onder de deur. Ze moest geld betalen dan wel zorgen dat de mevrouw voor wie zij treinkaartjes verkocht zou betalen en deed ze dat niet, dan zouden de criminelen eiseres, haar man en kinderen wat aan doen. Eiseres is met haar dochter op 21 juli 2026 uit Peru vertrokken en heeft op 23 juli 2026 een asielaanvraag ingediend.
Het bestreden besluit
10. Het asielrelaas van eiseres bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:
- identiteit, nationaliteit en herkomst;
- problemen met criminelen die eiseres en haar gezin bedreigden.
11. De minister vindt eiseres haar identiteit, nationaliteit en herkomst geloofwaardig en ook de problemen die zij heeft ondervonden van de zijde van de criminelen. De minister beoordeelt deze geloofwaardige asielmotieven als volgt. Eiseres is geen vluchteling zoals bedoeld in het Vluchtelingenverdrag, waardoor eiseres geen verblijfsvergunning asiel krijgt. De problemen van eiseres van de zijde van de criminelen, te weten de bedreiging en de (poging tot) afpersing houden geen verband met één van de gronden van het Vluchtelingenverdrag. Eiseres haar identiteit, nationaliteit en herkomst zijn ook niet te herleiden tot één van de gronden van het Vluchtelingenverdrag.
12. Eiseres loopt bij terugkeer naar Peru geen reëel risico op ernstige schade. In Peru is momenteel geen sprake is van willekeurig geweld in een gewapend conflict. Bovendien heeft eiseres geen (algemene) vrees aangedragen die verband houdt met een reëel risico op
ernstige schade. Over de geloofwaardige problemen met de criminelen stelt de minister zich op het standpunt dat de verklaringen van eiseres niet blijkt dat zij geen bescherming kan krijgen van de overheid in Peru. Eiseres heeft geen enkel contact gezocht met de politie en/of andere organisatie van de overheid. Van eiseres wordt verwacht dat zij eerst probeert om bescherming te krijgen van de overheid in Peru. Dat eiseres bang was en de politie haar geen goed gevoel gaf is onvoldoende. Niet is gebleken dat het voor eiseres onmogelijk was om bescherming te vragen of dat een verzoek om bescherming bij voorbaat geen kans van slagen zou hebben gehad. Eiseres krijgt daarom geen verblijfsvergunning asiel.
13. Voor Peru geldt volgens de meest recente beschikbare Eurostat-gegevens een inwilligingspercentage voor personen met dezelfde nationaliteit twintig procent of minder. Op basis van artikel 42, eerste lid, onder j, van de Procedureverordening en artikel 30b van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) heeft de minister eiseres haar asielaanvraag daarom afgewezen als kennelijk ongegrond. Daarbij heeft de minister aan eiseres een terugkeerbesluit uitgevaardigd. Eiseres moet Nederland meteen verlaten. Dit volgt uit artikel 62, tweede lid, aanhef en onder b, van de Vw. Ook heeft de minister aan eiseres een inreisverbod van twee jaar aan eiseres uitgevaardigd op grond van artikel 66a, eerste lid, aanhef en onder a van de Vw en artikel 6.5a, eerste lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb).
Beoordeling beroepsgronden
14. Eiseres voert aan dat de minister ten onrechte geen reden heeft gezien om eiseres vanwege de problemen met de criminelen een asielvergunning toe te kennen. Eiseres wordt tegengeworpen dat zij geen bescherming heeft gevraagd van de eigen autoriteiten. In dit kader verwijst eiseres naar het feit dat bekend is dat er veel corruptie is in Peru en dat het in de praktijk niet mogelijk zal zijn daadwerkelijk bescherming te verkrijgen van de Peruaanse autoriteiten. Dit is niet alleen gebaseerd op vermoedens, maar juist ook op basis van hetgeen over Peru bekend is. Op de zitting heeft eiseres verwezen naar een rapport van Cedoca, Country of Origin Information van 15 september 2026. Volgens eiseres blijkt hieruit dat corruptie een groot probleem is in Peru. Ook is eiseres bang voor represailles richting haar familie, en hier gaat de minister aan voorbij.
Vluchtelingschap
15. De rechtbank overweegt dat dat de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat de geloofwaardige problemen met de criminelen niet zijn te herleiden tot een van de gronden van het Vluchtelingenverdrag. De enkele stelling van eiseres dat zij vanwege deze problemen in aanmerking zou moeten komen voor een asielvergunning en de toelichting van eiseres op de zitting dat haar zoon niet naar school gaat en dat haar andere zoon en echtgenoot gestopt zijn met werken leidt niet tot een ander oordeel, omdat dit niet te herleiden is tot een van de gronden van het Vluchtelingenverdrag. De beroepsgrond slaagt niet.
Bescherming door de autoriteiten
16. Op grond van artikel 7 van de Kwalificatieverordening dient bescherming tegen vervolging of ernstige schade doeltreffend en van niet-tijdelijke aard te zijn. De bescherming wordt aanwezig geacht wanneer de actoren van bescherming redelijke maatregelen tot voorkoming van vervolging of het lijden van ernstige schade treffen, onder andere door de instelling van een doeltreffend juridisch systeem voor de opsporing, gerechtelijke vervolging en bestraffing van handelingen die vervolging of ernstige schade vormen, en wanneer de verzoeker toegang tot een dergelijke bescherming heeft.
17. Uit de jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) volgt dat de minister bij de beoordeling of een vreemdeling in het land van herkomst bescherming kan verkrijgen, eerst moet onderzoeken of in dat land in het algemeen bescherming kan worden geboden tegen de gestelde vervolging of ernstige schade. Daarbij dient de minister informatie over de algemene situatie in het land van herkomst te betrekken, waaronder ambtsberichten en rapporten van internationale organisaties. Pas wanneer uit die informatie blijkt dat in het algemeen bescherming wordt geboden, ligt het op de weg van de vreemdeling om aannemelijk te maken dat het vragen van bescherming in zijn of haar individuele geval gevaarlijk dan wel bij voorbaat zinloos moet worden geacht. Indien dat laatste niet aannemelijk is gemaakt, kan slechts het tevergeefs inroepen van de bescherming van de autoriteiten leiden tot de conclusie dat aannemelijk is gemaakt dat die autoriteiten niet bereid of in staat zijn bescherming te bieden.
18. De rechtbank overweegt dat de minister voldoende heeft gemotiveerd dat niet is gebleken dat eiseres geen bescherming kan inroepen van de Peruaanse autoriteiten. Hoewel de minister erkent dat corruptie aanwezig is in Peru, heeft de minister in het verweerschrift nader toegelicht, onder verwijzing naar rapporten van internationale organisaties, dat het inroepen van bescherming tegen de problemen met de criminelen mogelijk is in Peru. De verwijzing van eiseres op de zitting naar het landenrapport van 15 september 2026 van Cedoca leidt niet tot een ander oordeel, omdat de minister dit rapport heeft betrokken in het verweerschrift. Van eiseres mag vervolgens worden verwacht dat zij eerst zelf pogingen onderneemt om de bescherming in te roepen alvorens zij zich op het standpunt stelt dat deze bescherming niet aanwezig is. De enkele stelling van eiseres dat ze bang is om bescherming in te roepen van de politie en dat het inroepen van bescherming geen zin heeft, is hiertoe niet voldoende. Eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat als ze aangifte zou doen, deze
niet in behandeling zal worden genomen vanwege corruptie. Eiseres heeft dan ook niet aannemelijk gemaakt dat het inroepen van bescherming gevaarlijk dan wel bij voorbaat zinloos is. De beroepsgrond slaagt niet.
Inreisverbod
19. Eiseres voert aan dat het feit dat haar zus in Spanje woont maakt dat afgezien had moeten worden van het opleggen van een inreisverbod. De minister had nader moeten motiveren waarom zij niet afziet van het opleggen van een inreisverbod.
20. De rechtbank stelt vast dat de minstier in het besluit summier heeft gemotiveerd waarom eiseres geen redenen heeft aangevoerd om geen inreisverbod uit te vaardigen. De enkele zin in het besluit dat het verblijf van de zus van eiseres in Spanje daartoe onvoldoende is, vindt de rechtbank onvoldoende. Het had op de weg van de minister gelegen om eiseres hier uitgebreider over te bevragen. De rechtbank stelt echter vast dat eiseres door deze gebrekkige motivering niet is benadeeld. De rechtbank passeert om die reden het geconstateerde gebrek met toepassing van artikel 6:22 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). In beroep en op de zitting heeft eiseres haar gronden tegen het inreisverbod alsnog naar voren kunnen brengen en de rechtbank toetst het besluit op dit punt volledig.
21. De enkele stelling van eiseres dat zij haar zus in Spanje door het inreisverbod niet meer kan bezoeken, is onvoldoende om aan te nemen dat sprake is van een onrechtmatig besluit. Van omstandigheden als bedoeld in artikel 8 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens (EVRM) is niet gebleken. Op de zitting heeft de gemachtigde van eiseres nog naar voren gebracht dat zich bijzondere omstandigheden kunnen voordoen met als gevolg dat eiseres zich genoodzaakt ziet haar zus in Spanje op te zoeken. Op dit moment is van dergelijke omstandigheden geen sprake. De rechtbank overweegt dat als dergelijke omstandigheden zich in de toekomst voor mogen doen, eiseres dan op grond van artikel 66b van de Vw een (tijdelijke) ontheffing kan aanvragen. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
22. De minister heeft de aanvraag als kennelijk ongegrond mogen afwijzen. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiseres geen gelijk krijgt.
23. Omdat de rechtbank wel een gebrek in het besluit heeft geconstateerd, wordt de minister veroordeeld in de door eiseres gemaakte proceskosten. De vergoeding is met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt berekend. Voor de rechtsbijstand door een gemachtigde krijgt eiseres een vast bedrag per proceshandeling. In beroep heeft elke proceshandeling een waarde van € 934,-. De gemachtigde heeft een beroepschrift ingediend en heeft aan de zitting van de rechtbank deelgenomen. De vergoeding bedraagt dan in totaal € 1.868,-.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- veroordeelt de minister tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eiseres.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A. de Snoo, rechter, in aanwezigheid van mr. M.M. van Luijk - Salomons, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 6 november 2026.
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen twee weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.