Rechtbank Den Haag, eerste aanleg - enkelvoudig vreemdelingenrecht

In het nader gehoor heeft eiseres verklaard over de ontvoering, verkrachting, bekering en telefonisch bedreiging. Dit is door de minister geloofwaardig geacht.

Eiseres heeft in haar verklaringen steeds benadrukt dat de feiten zijn gepleegd door leden van een islamitische terroristengroep. Zo heeft zij verklaard dat het een terroristengroep is en zij niet weet welke naam zij gebruiken. De groepen krijgen allemaal de titel Islamitische terroristische groep. Eiseres geeft aan dat en waarom zij denkt dat het een georganiseerde terroristengroep is. Daaraan voegt zij toe dat zij “eerder heeft gehoord en gelezen over vrouwen die werden ontvoerd en gedwongen bekeerd door de Islam”. (Voetnoot 2) Ook verklaart eiseres “deze mannen handelen niet zelfstandig. Maar ze zijn zeker lid of horen bij een groep die hun ondersteund (…) We hebben het hier niet over twee mannen, maar over een samenwerking van een groep”. (Voetnoot 3) En verder: “Ik heb verteld dat deze twee mannen zeker voor een terroristische organisatie werken met veel contacten, waardoor ze erachter zijn gekomen dat ik ben vertrokken uit Egypte. De twee mannen die mij ontvoerd hebben zijn zeker leden of behoren tot een terreurgroep, de betrokkene ontvoeren christelijke vrouwen en bekeren hen tot de islam”. (Voetnoot 4) “Het is niet alleen die twee mannen, het is de terreurgroep, die willen mij onder controle houden. De islamitische shareaa moet uitgevoerd worden”. (Voetnoot 5) “ik ben niet het eerste slachtoffer en ik zal helaas ook niet het laatste slachtoffer zijn van de islamitische terreurgroep”. (Voetnoot 6)

In de samenvatting die de hoormedewerker aan het eind van het nader gehoor heeft gemaakt is onder meer te lezen: “U heeft verklaard dat u in Egypte ontvoerd en verkracht bent door twee mannen van een islamitische terroristengroep”.

Uit het voorgaande blijkt dat eiseres op verschillende momenten tijdens het nader gehoor heeft verklaard dat leden van een islamitische terroristengroep haar hebben ontvoerd, verkracht, bekeerd en haar man telefonisch hebben bedreigd. Anders dan de minister is de rechtbank van oordeel dat de omstandigheid dat het daarbij volgens eiseres gaat om een islamitische terroristische groep niet los kan worden gezien van de gebeurtenissen. Deze omstandigheid raakt de kern van het relaas van eiseres en kan daarvan niet worden losgetrokken. Dat betekent dan ook dat de minister dit asielmotief niet juist en volledig heeft vastgesteld. En daarmee is dit asielmotief dus ook ten onrechte niet in zijn geheel beoordeeld.

Tijdens het nader gehoor heeft eiseres over de telefoontjes aan haar man verklaard dat hij kreeg te horen “dat ze weten dat ik nog leef en dat ze weten dat ik mij heb bekeerd tot de islam. Als ik anders ga doen, val ik onder de afvalligen. En als afvallige verdien ik de doodstraf”. (Voetnoot 7) Eiseres heeft verklaard dat makkelijk te herkennen was dat zij geen moslima is, maar christelijk toen zij in de taxi stapte, omdat zij geen hoofddoek droeg, een shirt met korte mouwen en een ketting met een kruis. (Voetnoot 8) Later heeft eiseres daaraan toegevoegd dat zij op haar pols het koptische kruis heeft getatoeëerd en christenen die al vroeg in hun leven krijgen. (Voetnoot 9) Eiseres heeft verklaard dat de betrokkenen christelijke vrouwen ontvoeren en hen bekeren tot de islam. (Voetnoot 10) In de correcties en aanvullingen is er naar diverse nieuwsberichten verwezen om de verklaring van eiseres te onderbouwen “dat er in Egypte sprake is van een gestructureerde praktijk van moslimfundamentalisten om Koptische christelijke vrouwen gedwongen te laten bekeren naar de islam”.

Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat zonder nadere motivering, die niet is gegeven, de minister onbegrijpelijk heeft gemotiveerd dat er geen verband is tussen de geloofwaardig geachte gebeurtenissen en het zijn van (Koptisch) christen.

10. De minister heeft zich op het standpunt gesteld dat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat haar dochters bij terugkeer naar Egypte een reëel risico lopen op ernstige schade door gedwongen besnijdenis. Eiseres heeft aangegeven tegenstander te zijn van een besnijdenis. De minister heeft eiseres terecht tegengeworpen dat haar verklaring dat haar echtgenoot vóór besnijdenis zou zijn, in strijd is met haar eerdere verklaringen. Uit de algemene landeninformatie volgt dat de beslissing om wel of niet tot besnijdenis over te gaan bij de ouders ligt. De minister heeft eiseres tegen kunnen werpen dat zij tot op heden hebben weten te voorkomen dat hun dochters worden besneden. De rechtbank ziet in de niet nader onderbouwde stelling van eiseres dat zij vanwege haar gezondheid minder goed in staat is zich tegen besnijdenis te verzetten geen aanleiding voor vernietiging van het bestreden besluit.

11. Eiseres stelt zich op het standpunt dat de door haar overgelegde medische stukken uit Egypte en Nederland en de vertaalde verklaring van haar advocaat in Egypte niet kenbaar in de beoordeling zijn betrokken. In het voornemen is benoemd dat eiseres deze documenten heeft. Bij de beoordeling van de motieven heeft de minister zich bij ieder afzonderlijk motief op het standpunt gesteld dat eiseres geen documenten heeft overgelegd om het motief te staven. Volgens de minister is er niet specifiek op de door eiseres overgelegde documenten ingegaan, maar zijn deze wel betrokken bij de beoordeling van de asielmotieven bij het besluit. De rechtbank is van oordeel dat onduidelijk is of en hoe de documenten in de beoordeling zijn betrokken. De enkele stelling op zitting dat ze zijn betrokken is onvoldoende. Daarmee zijn de documenten door de minister niet kenbaar in de beoordeling betrokken, zodat het besluit op dit punt niet deugdelijk is gemotiveerd.