Vreemdelingenrecht

Asiel – Jemen – Geloofwaardigheid problemen met de Houthi’s: verweerder heeft onvoldoende beoordeeld of eiser…

Rechtbank Den Haag, 10 november 2026

Zaakgegevens

Op 10 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Rotterdam
Datum uitspraak
10 november 2026
Datum publicatie
12 november 2026
Zaaknummer
NL25.48401
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:33367
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Asiel – Jemen – Geloofwaardigheid problemen met de Houthi’s: verweerder heeft onvoldoende beoordeeld of eiser na zijn vertrek uit Jemen alsnog in de negatieve belangstelling van de Houthi’s is komen te staan – 15c, provincie Ibb – Beroep gegrond.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Rotterdam

Bestuursrecht

zaaknummer: NL25.48401


uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , V-nummer: [v-nummer] , eiser

(gemachtigde: mr. J.E. Groenenberg),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder

(gemachtigde: mr. J. Visschers).

Procesverloop

Op 17 september 2023 heeft eiser in Nederland een asielaanvraag ingediend (de asielaanvraag).

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op de asielaanvraag. Bij uitspraak van 17 juni 2025, zaaknummer NL25.6858, heeft de rechtbank dat beroep gegrond verklaard en verweerder opgedragen om binnen vier weken te beslissen op de asielaanvraag.

Op 6 oktober 2025 heeft eiser andermaal beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op de asielaanvraag.

Bij besluit van 16 januari 2026 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag afgewezen.

Eiser heeft op 16 februari 2026 beroepsgronden ingediend tegen het bestreden besluit.

Op 9 juni, 24 juli, 4 en 16 augustus 2026 heeft hij deze aangevuld.

Verweerder heeft op 17 augustus 2026 een verweerschrift ingediend.

De rechtbank heeft het beroep op 18 augustus 2026 op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen [persoon A] . Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Het beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit

1. Omdat verweerder alsnog een besluit op de asielaanvraag heeft genomen, heeft eiser geen belang meer bij de beoordeling van het beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit. Daarom verklaart de rechtbank dit beroep niet-ontvankelijk. Omdat het beroep destijds terecht is ingesteld (vergelijk de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) van 14 april 2021, ECLI:NL:RVS:2021:774, onder 20.3), veroordeelt de rechtbank verweerder in de proceskosten van eiser in verband met de indiening van het beroepschrift tegen het niet tijdig nemen van een besluit (zie hierover verder overweging 14).

Het beroep tegen het bestreden besluit

2. Gelet op artikel 6:20, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is het beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit mede gericht tegen het bestreden besluit.

De aanvraag

3. Eiser is geboren op [geboortedatum] 1998, heeft de Jemenitische nationaliteit en komt uit de provincie Ibb. Aan zijn asielaanvraag heeft eiser – samengevat – het volgende ten grondslag gelegd. Eiser heeft werkzaamheden verricht voor een Houthi-leider, genaamd [persoon B] . [persoon B] wilde eiser rekruteren ten behoeve van de Houthi’s, maar dit weigerde eiser. Verder heeft eiser verklaard zo nu en dan werkzaamheden te hebben verricht voor een Houthi-rechter, genaamd [persoon C] ; eiser weigerde echter ook diens rekruteringspoging. Van een kennis heeft eiser gehoord dat de Houthi-rechter hem heeft aangemerkt als lid van een slapende cel van Al-Islah, een opponent van de Houthi’s in de oorlog in Jemen, mogelijk omdat eisers oom de schoonzoon is van een leider van Al-Islah. Verder heeft eiser een ‘bevel tot medebrenging’ (arrestatiebevel) overgelegd. Volgens eiser zijn de Houthi’s zoekend naar hem langs geweest bij zijn vaders huis, ook vanwege ontduiking van de betaling van zakat (volgens eiser: een belasting van 20% van de waarde van verkochte grond) en het ertoe aanzetten van anderen om ook geen zakat te betalen. Eiser heeft in maart 2023 Jemen verlaten. In mei 2023 is eiser teruggekeerd. Op 2 september 2023 heeft eiser Jemen opnieuw verlaten.

Het bestreden besluit

4. Verweerder heeft de volgende relevante elementen vastgesteld en beoordeeld:

  1. Identiteit, nationaliteit en herkomst;

  2. Problemen met de Houthi’s.

4.1.

Element 1 heeft verweerder geloofwaardig geacht, maar element 2 niet. Verweerder heeft zich op het standpunt gesteld dat de verklaringen van eiser over de problemen met de Houthi’s geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen en vastgesteld dat eiser zijn asielaanvraag niet zo spoedig mogelijk heeft ingediend als bedoeld in – het destijds geldende – artikel 31, zesde lid, aanhef en onder c en d, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Volgens verweerder leidt het geloofwaardig geachte element niet tot een asielgrond. Daaraan ligt onder meer het beleid ten grondslag dat verweerder voor de provincie Ibb aanneemt dat sprake is van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld (paragraaf C9/19.4.2 van de Vreemdelingencirculaire 2000). Volgens verweerder heeft eiser geen individuele risicoverhogende omstandigheden aannemelijk gemaakt op grond waarvan hem asiel moet worden verleend. Verweerder heeft de asielaanvraag op grond van – destijds – artikel 31, eerste lid, gelezen in samenhang met artikel 30b, eerste lid, aanhef en onder h, van de Vw afgewezen als kennelijk ongegrond.

Beoordeling door de rechtbank

5. De rechtbank toetst het bestreden besluit aan de hand van wat partijen in beroep naar voren hebben gebracht.

Ondertekening van het besluit

6. De rechtbank stelt vast dat eiser de beroepsgrond dat het bestreden besluit onrechtmatig is omdat het niet is ondertekend ter zitting heeft laten vallen. De rechtbank bespreekt deze grond daarom niet inhoudelijk.

Case Matcher

7. Eiser heeft gevraagd of verweerder gebruik heeft gemaakt van Case Matcher. Verweerder heeft verklaard daar in deze zaak geen gebruik van te hebben gemaakt. Volgens eiser kan daar niet zonder meer van worden uitgegaan. Eiser heeft gewezen op de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Groningen, van 7 augustus 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:22096. Volgens eiser kan niet worden getoetst of gebruik is gemaakt van Case Matcher en zo ja, of dat rechtmatig zou zijn.

7.1.

Deze beroepsgrond slaagt niet. Zoals gezegd heeft verweerder verklaard dat hij in deze zaak geen gebruik heeft gemaakt van Case Matcher (een zoek- en vindfunctie bij asielaanvragen); dat staat in het bestreden besluit en heeft verweerder ter zitting desgevraagd bevestigd. Het bestreden besluit is gebaseerd op een individuele beoordeling. De rechtbank ziet geen reden om daaraan te twijfelen, ook omdat eiser geen concrete aanknopingspunten naar voren heeft gebracht voor zijn suggestie dat het bestreden besluit mogelijk (toch) geheel of ten dele het resultaat is van een geautomatiseerd proces. Of het gebruik van Case Matcher is toegestaan, waarover eiser overigens niets heeft aangevoerd, laat de rechtbank dan ook onbesproken.

Problemen met de Houthi’s

8. Over de geloofwaardigheid van eisers problemen met de Houthi’s – element 2 – overweegt de rechtbank het volgende.

9. De beroepsgrond dat volgens eiser niet kenbaar rekening is gehouden met zijn referentiekader slaagt naar het oordeel van de rechtbank niet.

9.1.

Uit verweerders werkinstructie (WI) 2024/6 ‘Geloofwaardigheidsbeoordeling asiel’ volgt dat hij bij de beoordeling van de vijf aspecten van de geloofwaardigheidstoets – voor zover relevant – kenbaar rekening moet houden met wat in zijn algemeenheid van de vreemdeling mag worden verlangd, onder andere gelet op diens persoonlijke omstandigheden, achtergrond en leeftijd. De stelling van verweerder dat hij niet verplicht is om in ieder besluit het referentiekader expliciet uit te schrijven, is juist. Zie bijvoorbeeld de bevestiging door de Afdeling van de uitspraak van 17 november 2025 van deze rechtbank en zittingsplaats, ECLI:NL:RBDHA:2025:26234 (Afdelingsuitspraak van 18 december 2025, ECLI:NL:RVS:2025:6227). Eiser heeft niet concreet gemaakt in welk opzicht verweerder onvoldoende rekening heeft gehouden met zijn referentiekader. Verweerder heeft erop gewezen dat eiser meerderjarig is, drie jaar rechten heeft gestudeerd aan de universiteit, een cursus Engels heeft gevolgd en beschikt over een diploma; verweerder verwacht daarom van eiser dat hij over wezenlijke onderdelen van zijn asielrelaas consistent en voldoende concreet kan verklaren. Naar het oordeel van de rechtbank is dat geen ongerechtvaardigde verwachting. Dit kan voor andere vreemdelingen anders zijn, bijvoorbeeld bij een ander opleidingsniveau, mentale problemen of een jeugdige leeftijd, maar dergelijke omstandigheden spelen niet in deze zaak.

10. Ten aanzien van eisers verklaringen overweegt de rechtbank als volgt. Verweerder acht niet geloofwaardig dat eiser in de negatieve belangstelling van de Houthi’s staat – vanwege de weigering om voor de Houthi’s te werken en vanwege toedichting van het lidmaatschap van of sympathie voor opponent Al-Islah –, ook omdat eiser zonder problemen de Houthi-controleposten heeft kunnen passeren. Uit algemene landeninformatie blijkt dat Houthi’s bij controleposten jonge mannen onder dwang rekruteren. Daar komt bij dat eiser volgens zijn verklaringen bij deze controleposten van de Houthi’s zich identificeerde met een werkpas van het AOBWC, een organisatie (NGO) waar de Houthi’s vijandig tegenover staan; eiser verklaarde dat de Houthi’s een inval op zijn werk hebben gedaan. Verweerder heeft het verder terecht bevreemdingwekkend geacht dat eiser ondanks zijn gestelde vrees vanuit het buitenland is teruggekeerd naar Jemen en tijdens zijn verblijf in het ouderlijk huis gedurende meerdere maanden niet werd opgespoord door de Houthi’s. Volgens eiser wist het wijkhoofd waar eiser woonde en stond het wijkhoofd in contact met [persoon B] , die eiser wilde rekruteren, en met de Houthi’s. Deze terugkeer impliceert bovendien dat eiser tot drie keer toe zonder problemen langs Houthi-controleposten is gereisd: bij zijn eerste uitreis, bij zijn terugkeer naar Jemen en bij zijn tweede uitreis. In het bestreden besluit heeft verweerder uitgebreider toegelicht waarom hij, onder meer gelet op deze onlogische gebeurtenissen, niet aannemelijk acht dat eiser in de negatieve belangstelling van de Houthi’s staat. In beroep heeft eiser in reactie hierop volstaan met een weergave van zijn asielrelaas. De rechtbank is van oordeel dat eiser daarbij niet of nauwelijks is ingegaan op de argumenten van verweerder in het bestreden besluit waarom dat relaas ongeloofwaardig wordt geacht. Eiser heeft de rechtbank onder verwijzing naar de arresten Quotal en Ebilum van het Hof van Justitie van de Europese Unie (Hof) van 4 juni 2026 (ECLI:EU:C:2026:447 en ECLI:EU:C:2026:448) voorgehouden dat hij het asielrelaas ter toetsing aan de rechtbank heeft voorgelegd, zodat de rechtbank zich een eigen oordeel kan vormen over de behoefte aan internationale bescherming. De rechtbank leest het arrest Ebilum zo dat zij bevoegd is tot het doen van een bindende uitspraak over de geloofwaardigheid van het ter staving van het verzoek om internationale bescherming naar voren gebrachte asielrelaas, een zogenoemde volle geloofwaardigheidstoetsing, rekening houdend met alle elementen die in de beroepsprocedure naar voren zijn gebracht (rechtsoverweging 68 van het arrest Ebilum). Als er op grond van het Unierecht voor de rechtbank al ruimte zou zijn om het bestreden besluit verdergaand te toetsen dan artikel 8:69, eerste lid, van de Awb toelaat, zoals eiser ondanks de zojuist aangehaalde rechtsoverweging 68 stelt, dan geldt dat de rechtbank de motivering van verweerder om niet aannemelijk te achten dat eiser ten tijde van zijn tweede uitreis uit Jemen in de negatieve belangstelling van de Houthi’s stond in essentie goed kan volgen.

10.1.

Het voorgaande betekent dat verweerder de gestelde problemen van eiser met de Houthi’s tot zijn vlucht uit Jemen op 2 september 2023 terecht ongeloofwaardig heeft geacht.

11. Eiser heeft verklaard dat hij om te kunnen reizen zijn grond heeft verkocht zonder daarover belasting te betalen (zakat) en dat hij anderen heeft aangespoord dat ook niet te betalen. Eiser heeft in beroep betoogd dat verweerder het getoonde (vertaling van een foto-kopie) arrestatiebevel onvoldoende bij de beoordeling heeft betrokken. Het arrestatiebevel (bevel tot medebrenging) van 23 januari 2024 ziet op de ‘ontduiking van de betaling van zakat op onroerend goed en het aanzetten van anderen om deze niet te betalen’.

11.1.

Verweerder heeft zich op het standpunt gesteld dat het arrestatiebevel niet aansluit bij het asielrelaas van eiser, omdat dat relaas ziet op de gestelde negatieve consequenties van de weigering om voor de Houthi’s te werken en op de toedichting van het lidmaatschap van of sympathie voor Al-Islah, terwijl het niet betalen van zakat een ander element betreft. De rechtbank gaat daar niet in mee. Verweerder acht op zichzelf geloofwaardig dat eiser geen zakat heeft betaald en anderen daartoe heeft aangezet. Het valt niet uit te sluiten dat eiser in verband hiermee na zijn vertrek uit Jemen alsnog in de negatieve belangstelling van de Houthi’s is komen te staan. Anders dan verweerder acht de rechtbank een onderzoek naar de authenticiteit van het arrestatiebevel daarom van betekenis. Het standpunt van verweerder dat het arrestatiebevel niet automatisch een asielgrond oplevert, maakt dat niet anders. Volgens verweerder ontbreekt informatie over de mogelijke consequenties voor eiser van deze verdenking, zoals de aard en duur van een eventuele detentie of een andere afdoening van de zaak. Als dergelijke informatie ontbreekt, is het aan verweerder om daar kenbaar onderzoek naar te doen. Daarvan is niet gebleken. Het standpunt van verweerder is in zoverre niet gebaseerd op een deugdelijke afweging die voldoende wordt ondersteund door betrouwbare en objectieve bronnen (vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 13 februari 2019, ECLI:NL:RVS:2019:377, onder 4.4.2, en het arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens van 23 maart 2016, F.G. tegen Zweden, ECLI:CE:ECHR:2016:0323JUD004361111, paragraaf 117). Verweerder zal bij de beoordeling van dit aspect van eisers asielrelaas alsnog relevante, nauwkeurige en actuele informatie over de situatie in Jemen, waaronder wettelijke bepalingen en de wijze waarop deze worden toegepast, moeten betrekken. Dat heeft hij in het bestreden besluit niet gedaan.

11.2.

De hiertoe aangevoerde beroepsgrond slaagt.

Eisers beroep op de algemene veiligheidssituatie in Jemen (provincie Ibb)

12. In haar uitspraak van 25 november 2025 (ECLI:NL:RBDHA:2025:22462) heeft deze rechtbank en zittingsplaats onder meer het volgende overwogen.

“12. De rechtbank is van oordeel dat verweerder met de beleidswijziging van 17 oktober 2025 niet heeft voldaan aan de Afdelingsuitspraak van 16 juli 2025 [ECLI:NL:RVS:2025:3153] en de gradatie van artikel 15c van de Kwalificatierichtlijn (…) niet deugdelijk heeft gemotiveerd. Zij overweegt daartoe als volgt.

12.1.

De beleidswijzing van 17 oktober 2025 is aangekondigd bij brief van 8 oktober 2025. In deze brief heeft verweerder onder meer verwezen naar de beslisnota en de bijlage daarbij. Uit die bijlage van 18 juni 2025 zou blijken op welke wijze de humanitaire omstandigheden die het direct of indirect gevolg zijn van het handelen of nalaten van de strijdende partijen zijn betrokken bij de beoordeling of er sprake is van (een gradatie van) een situatie als bedoeld in artikel 15c van de Kwalificatierichtlijn. (…) Uit de bijlage van 18 juni 2025 blijkt weliswaar dat de humanitaire omstandigheden zijn opgesomd op pagina 1 t/m 3, maar de humanitaire omstandigheden komen niet terug in de lijst van elementen op pagina 4 e.v. die zijn geanalyseerd om te komen tot een beoordeling van de mate van willekeurig geweld. Deze elementen (op pagina 4) betreffen:

- de vraag of partijen bij het conflict oorlogsmethoden hanteren die de kans op burgerslachtoffers vergroten of burgers tot doel nemen;

- de vraag of het gebruik van die methoden wijdverbreid is bij de strijdende partijen;

- de vraag of het geweld wijdverbreid is of plaatselijk;

- de vraag of er een veiligheidsstructuur aanwezig is;

- de intensiteit van de gewapende confrontaties en het organisatieniveau van de betrokken strijdkrachten;

- de aantallen doden, gewonden en ontheemden onder de burgerbevolking ten gevolge van de strijd.

Door zich te beperken tot het beoordelen van die elementen heeft verweerder niet voldaan aan de opdracht van de Afdeling. De humanitaire omstandigheden zijn ten slotte weliswaar genoemd in de conclusie van de bijlage (pagina 9), maar niet is gebleken dat deze daadwerkelijk zijn betrokken; van een kenbare en deugdelijke motivering is niet gebleken. Die conclusie lijkt vooral gebaseerd op het aantal (dodelijke) burgerslachtoffers afgezet tegen het totaal aantal burgers. Vooral nu wel uit de beschikbare landeninformatie – waaronder het algemeen ambtsbericht van april 2025 – volgt dat de humanitaire situatie zeer zorgelijk is, ligt het op de weg van verweerder om deugdelijk te motiveren welke rol die humanitaire situatie precies speelt in de beoordeling van artikel 15c ten aanzien van Jemen. Hierbij komt overigens dat verweerder, gelet op de Afdelingsuitspraak van 16 juli 2025 en het arrest CF en DN van het Hof van Justitie van 10 juni 2021 (ECLI:EU:C:2021:472), ook het gebied van terugkeer dient te betrekken.”

12.1.

De rechtbank blijft bij deze overwegingen. In het verweerschrift is verweerder nader ingegaan op de Afdelingsuitspraak en de algemene veiligheidssituatie in Jemen. Het verweerschrift heeft voornamelijk het karakter van een algemene juridische beschouwing en een weergave van de aan het beleid ten grondslag liggende beoordeling van de situatie in Jemen. Uit het verweerschrift blijkt niet concreet dat en hoe verweerder de algemene veiligheidssituatie in de provincie Ibb, waar eiser vandaan komt, alsnog heeft onderzocht aan de hand van alle door de Afdeling van belang geachte criteria en waar dat onderzoek toe heeft geleid. Aangezien het verweerschrift in wezen een herhaling betreft van de beoordeling die in het beleid is vervat, waarbij over de door eiser aangevoerde argumenten niet veel meer wordt gezegd dan dat die geen ander beeld opleveren, slagen de beroepsgronden over de algemene veiligheidssituatie en de humanitaire situatie in Jemen en Ibb.

Conclusie en gevolgen

13. Het beroep is gelet op het voorgaande gegrond. De rechtbank vernietigt het bestreden besluit wegens strijd met artikel 3:2 en 3:46 van de Awb. De rechtbank ziet geen mogelijkheid om zelf in de zaak te voorzien en partijen hebben de rechtbank niet gevraagd een tussenuitspraak te doen. De rechtbank doet een einduitspraak en draagt verweerder op om met inachtneming van deze uitspraak opnieuw te beslissen op de asielaanvraag van eiser.

14. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiser gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 2.335,00 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift tegen het niet tijdig nemen van een besluit, 1 punt voor het indienen van de beroepsgronden tegen het bestreden besluit en 1 punt voor het verschijnen ter zitting, met een waarde per punt van € 934,00 en wegingsfactor 0,5 voor het beroepschrift tegen het niet tijdig nemen van en besluit en wegingsfactor 1 voor de andere proceshandelingen).

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit niet-ontvankelijk;

- verklaart het beroep tegen het bestreden besluit gegrond;

- vernietigt het bestreden besluit;

- draagt verweerder op om met inachtneming van deze uitspraak een nieuw besluit te nemen op de asielaanvraag van eiser;

- veroordeelt verweerder tot betaling van € 2.335,00 aan proceskosten aan eiser.

Deze uitspraak is gedaan door mr. B. van Velzen, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Feijtel, griffier.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Als een partij het niet eens is met deze uitspraak, kan zij binnen een week na de dag van verzending daarvan hoger beroep instellen bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. In het hogerberoepschrift moet worden uitgelegd waarom de partij het niet eens is met deze uitspraak.

Omdat eisers asielaanvraag is ingediend voor 12 juni 2026 (datum inwerkingtreding migratiepact), is het voor die datum geldende recht van toepassing in deze zaak.