Vreemdelingenrecht
asiel Jemen, Sana’a, referentiekader, problemen met de Houthi’s, uithuwelijking, alleenstaande vrouw, risico…
Rechtbank Den Haag, 5 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33437 · Rechtbank Den Haag · 5 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33437
Zaakgegevens
Op 5 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Datum uitspraak
- 5 november 2026
- Datum publicatie
- 12 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.2419
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33437
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
asiel Jemen, Sana’a, referentiekader, problemen met de Houthi’s, uithuwelijking, alleenstaande vrouw, risico op willekeurig geweld, artikel 3 van het EVRM, artikel 8 van het EVRM, ongegrond.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Arnhem
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.2419
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 5 november 2026 in de zaak tussen
[eiseres] , v-nummer: [x] , eiseres
(gemachtigde: mr. M.C.W. van der Zanden),
en
de minister van Asiel en Migratie
(gemachtigde: mr. M.L.A. Berkelmans).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiseres. Eiseres is het hier niet mee eens. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is en de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. De minister heeft namelijk voldoende rekening gehouden met het referentiekader van eiseres. Daarnaast heeft de minister de problemen van eiseres met de Houthi’s en de vrees voor uithuwelijking aan een Houthi-lid terecht ongeloofwaardig geacht. Verder heeft de minister eiseres niet hoeven aanmerken als alleenstaande vrouw en loopt eiseres ook geen reëel risico op ernstige schade vanwege de algemene veiligheidssituatie in Jemen. Tot slot heeft de minister geen reguliere vergunning op grond van artikel 8 van het EVRM aan eiseres hoeven te verlenen. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiseres heeft op 26 juni 2023 een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 8 januari 2026 deze aanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. De minister heeft een verweerschrift ingediend.
De rechtbank heeft het beroep op 16 juli 2026 samen met het verzoek om een voorlopige voorziening hangende dit beroep, op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, de gemachtigde van eiseres en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
3. Op deze zaak is het recht van toepassing dat gold vóór 12 juni 2026.
Het asielrelaas
4. Eiseres legt aan haar asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eiseres heeft de Jemenitische nationaliteit en behoort tot de Arabische bevolkingsgroep. Eiseres woonde samen met haar familie in Jemen en studeerde aan de universiteit. Haar vader is door de Houthi’s gevraagd om met hen samen te werken, maar hij heeft dit geweigerd. De Houthi’s hebben haar vader daarom gedreigd om eiseres iets aan te doen. Eiseres is achtervolgd en aangereden door een Houthi. Daarnaast willen de ooms van eiseres haar uithuwelijken aan een Houthi. Eiseres is daarom samen met haar vader naar Egypte gevlucht. Zij is vervolgens in 2021 alleen naar Nederland gekomen met een studievisum. Zij heeft haar studie in Nederland afgemaakt. Bij terugkeer vreest eiseres voor de Houthi’s; haar moeder kan haar namelijk niet beschermen tegen de uithuwelijking en haar vader is niet meer in Jemen, maar verblijft in Oman, zodat hij ook niet kan voorkomen dat eiseres wordt uitgehuwelijkt.
Het bestreden besluit
5. Het asielrelaas van eiseres bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:
1. identiteit, nationaliteit en herkomst;
2. problemen met de Houthi’s vanwege de problemen van de vader met de Houthi’s;
3. uithuwelijking aan een Houthi-lid.
De minister stelt zich hierover op het standpunt dat de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiseres geloofwaardig zijn. De minister acht het tweede en derde asielmotief echter ongeloofwaardig. De minister stelt zich op het standpunt dat eiseres haar asielmotieven niet heeft onderbouwd met objectieve documenten. Verder stelt de minister dat de verklaringen van eiseres geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen en dat eiseres haar asielaanvraag niet zo spoedig mogelijk heeft ingediend zonder dat daartoe een goede verklaring bestaat. Ook stelt de minister zich op het standpunt dat eiseres haar vrees voor vervolging en een reëel risico bij terugkeer op ernstige schade niet aannemelijk heeft gemaakt. De minister concludeert dat de asielaanvraag kennelijk ongegrond is.
Heeft de minister voldoende rekening gehouden met het referentiekader van eiseres?
6. Eiseres heeft tijdens de zitting aangevoerd dat de minister onvoldoende rekening heeft gehouden met haar referentiekader, waarbij de culturele achtergrond relevant is. Ook is van belang dat eiseres in een geweldssituatie heeft geleefd en dat zij zich niet zonder begeleiding van een man kon bewegen in Jemen. De minister had daarom bijvoorbeeld ten aanzien van het derde asielmotief rekening moeten houden met het feit dat vrouwen in Jemen voor hun 30ste moeten trouwen.
De beroepsgrond slaagt niet. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiseres onvoldoende duidelijk gemaakt wat de minister in het kader van de geloofwaardigheid anders had moeten doen gelet op haar referentiekader. Immers heeft eiseres tijdens de zitting aangegeven dat zij, ondanks het referentiekader, wel goed kan verklaren. De minister heeft op basis van deze verklaringen het asielrelaas van eiseres beoordeeld en het is de rechtbank onduidelijk hoe daarin de culturele achtergrond onvoldoende is betrokken.
Heeft de minister de problemen van eiseres met de Houthi’s vanwege de problemen van haar vader met de Houthi’s terecht ongeloofwaardig geacht?
7. Eiseres betoogt dat de minister haar problemen met de Houthi’s ten onrechte ongeloofwaardig heeft geacht. De minister heeft namelijk onvoldoende gemotiveerd dat haar verklaringen geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Eiseres verwijst naar de brief van het VluchtelingenWerk Nederland (VWN) van 15 april 2025, die gaat over de situatie van critici en de monitoring door de Houthi’s. Daarin wordt uitgelegd dat familieleden van tegenstanders ook worden geïntimideerd en slachtoffer worden van inbreuken op hun vrijheden. De problemen van eiseres passen binnen deze informatie en daarom had de minister de gestelde problemen vanuit de context van de gebeurtenissen in Jemen moeten beoordelen. De minister heeft daarom onvoldoende gemotiveerd dat de link tussen de problemen van eiseres en die van haar vader niet aannemelijk is.
Niet in geschil dat eiseres dit asielmotief niet volledig met (objectieve) documenten heeft onderbouwd. Daarom heeft de minister beoordeeld of het asielmotief alsnog geloofwaardig is. Dat is volgens de minister niet het geval, omdat de verklaringen van eiseres geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. De minister heeft eiseres in dat kader het volgende tegengeworpen: eiseres heeft de link tussen haar aanrijding en de problemen van haar vader niet aannemelijk gemaakt, eiseres heeft oppervlakkig verklaard over de geruchten, eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat de beveiliger haar gerapporteerd heeft omdat haar vader problemen had met de Houthi’s, eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat zij in het vizier staat van de Houthi’s vanwege haar familienaam en de verklaringen van eiseres omtrent dat men niet kan voorzien in levensonderhoud zonder steun van de Houthi’s is tegenstrijdig. De rechtbank stelt vast dat eiseres alleen een beroepsgrond heeft ingediend tegen de eerste tegenwerping. Volgens de minister is het asielmotief ook niet alsnog geloofwaardig, omdat eiseres haar asielaanvraag niet zo spoedig mogelijk heeft ingediend en daarvoor geen goede verklaring heeft.
Geen samenhangend en aannemelijk geheel
De rechtbank stelt voorop dat zij, gelet op het arrest van het Hof van Justitie in Ebilum, het standpunt over de geloofwaardigheid van de door een betrokkene afgelegde verklaringen voortaan zonder enige terughoudendheid zal beoordelen. Het Hof heeft namelijk geoordeeld dat de asielrechter een volledig onderzoek moet verrichten van de relevante feitelijke elementen. De rechtbank zal daarom niet langer, wanneer zij het standpunt van de minister over de geloofwaardigheid toetst, beoordelen of de minister zich ‘niet ten onrechte’ op een bepaald standpunt heeft gesteld. Dit in aanmerking genomen is de rechtbank van oordeel dat de minister zich terecht op het standpunt stelt dat de problemen van eiseres met de Houthi’s niet geloofwaardig zijn doordat haar verklaringen geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. De minister stelt zich daarbij terecht op het standpunt dat de brief van VWN waar eiseres naar verwijst niet op de persoonlijke situatie van eiseres van toepassing is. Eiseres kan haar problemen niet onderbouwd linken aan de gestelde problemen van haar vader. Eiseres baseert zich op vermoedens. De brief van VWN gaat over algemene informatie, namelijk dat familieleden van tegenstanders van de Houthi’s ook worden geïntimideerd. Eiseres heeft zelf niet aannemelijk gemaakt dat zij hiervan slachtoffer is geworden.
Eiseres heeft haar asielaanvraag niet zo spoedig mogelijk ingediend en daarvoor geen goede verklaring
Eiseres voert verder aan dat de minister haar ten onrechte heeft tegengeworpen dat zij haar aanvraag niet onverwijld heeft ingediend en daarom haar aanvraag heeft afgewezen als kennelijk ongegrond.
Deze beroepsgrond slaagt niet. De minister stelt zich terecht op het standpunt dat eiseres haar asielaanvraag niet zo spoedig mogelijk heeft ingediend en dat de omstandigheid dat eiseres uit angst en onwetendheid niet onmiddellijk asiel heeft aangevraagd, geen verschoonbare reden is voor het niet onverwijld melden voor asiel. Van een vreemdeling die asiel aanvraagt en die stelt in een vluchtelingrechtelijke positie te verkeren, mag namelijk redelijkerwijs worden verwacht dat diegene zich direct bij, of zo snel als mogelijk na binnenkomst in Nederland, tot de autoriteiten wendt om asiel aan te vragen. Ook de door eiseres gegeven verklaring - namelijk dat zij in Nederland wilde studeren en wilde aankijken of de situatie in Jemen zou verbeteren - heeft de minister terecht niet verschoonbaar geacht. Uit het relaas van eiseres volgt dat haar angst bij een eventuele terugkeer naar Jemen er al was tijdens haar aankomst in Nederland.
Tussenconclusie
De minister heeft de problemen van eiseres met de Houthi’s vanwege de problemen van haar vader met de Houthi’s terecht ongeloofwaardig geacht.
Heeft de minister de uithuwelijking van eiseres aan een Houthi-lid terecht ongeloofwaardig geacht?
8. Eiseres betoogt dat de minister onterecht ongeloofwaardig heeft geacht dat zij bij terugkeer zal worden uitgehuwelijkt aan een Houthi-lid. Daarbij heeft eiseres tijdens de zitting toegelicht dat uit algemene informatie blijkt dat vrouwen in Jemen voor hun 30ste moeten trouwen.
Niet in geschil is dat eiseres dit asielmotief niet volledig met (objectieve) documenten heeft onderbouwd. Daarom heeft de minister beoordeeld of het asielmotief alsnog geloofwaardig is. Dat is volgens de minister niet het geval, omdat de verklaringen van eiseres geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. In dat kader heeft de minister eiseres het volgende tegengeworpen: eiseres heeft haar verklaring dat ze bij terugkeer wordt uitgehuwelijkt aan een Houthi-lid bestempeld als onbelangrijk en onlogisch en eiseres verklaart vaag en summier over de personen aan wie ze mogelijk uitgehuwelijkt werd. De rechtbank stelt vast dat eiseres alleen een beroepsgrond tegen die laatste tegenwerping heeft ingediend. Volgens de minister is het asielmotief ook niet alsnog geloofwaardig, omdat eiseres haar asielaanvraag niet zo spoedig mogelijk heeft ingediend en daarvoor geen goede verklaring heeft.
Geen samenhangend en aannemelijk geheel
De minister stelt zich naar het oordeel van de rechtbank terecht op het standpunt dat niet geloofwaardig is dat eiseres bij terugkeer uitgehuwelijkt gaat worden aan een Houthi-lid. Eiseres heeft namelijk in het nader gehoor verklaard dat niet van belang is dat zij bij terugkeer zal worden uitgehuwelijkt. Daarnaast heeft eiseres vaag en summier verklaard over de personen aan wie zij mogelijk zou worden uitgehuwelijkt. Het enkele feit dat uit algemene informatie zou blijken dat alle vrouwen voor hun 30ste getrouwd moeten zijn, maakt het oordeel van de rechtbank niet anders. Naast het feit dat eiseres deze stelling niet onderbouwd heeft met stukken, heeft de minister tijdens de zitting terecht gesteld dat van eiseres verwacht wordt dat zij hier concreet over kan verklaren Het is namelijk aan eiseres om haar individuele vrees aannemelijk te maken. Dat heeft zij onvoldoende gedaan.
Eiseres heeft haar asielaanvraag niet zo spoedig mogelijk ingediend en daarvoor geen goede verklaring
De rechtbank verwijst naar rechtsoverweging 7.4. waaruit volgt dat de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat eiseres haar asielaanvraag niet zo spoedig mogelijk heeft ingediend en daar geen goede verklaring voor heeft.
Tussenconclusie
De minister heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat de uithuwelijking van eiseres aan een Houthi-lid ongeloofwaardig is.
Had eiseres aangemerkt moeten worden als vluchteling?
9. Eiseres betoogt dat de minister onvoldoende heeft gemotiveerd dat eiseres niet kan worden aangemerkt als vluchteling. Hiertoe voert eiseres aan dat door de minister ten onrechte niet is onderkend dat eiseres een alleenstaande vrouw is. De vader van eiseres woont niet meer in Jemen en eiseres heeft geen broers. De moeder van eiseres woont in het huis van haar opa. Eiseres is van mening dat de minister ten onrechte stelt dat haar opa haar kan beschermen bij terugkeer, omdat hij is overleden. Eiseres heeft een brief overgelegd waarin zij zelf toelicht dat ze kwetsbaar is als zij zal moeten terugkeren naar Jemen. Ook verwijst zij naar een brief van VWN van 19 maart 2025, over de positie van vrouwen en kritiek op gendernormen.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister eiseres niet hoeven aanmerken als alleenstaande vrouw. De minister heeft terecht gesteld dat eiseres geen alleenstaande vrouw is, zoals bedoeld in het landenbeleid dat gebaseerd is op het Algemeen ambtsbericht Jemen van april 2025. Het risicoprofiel in het landenbeleid ziet namelijk op vrouwen zonder mannelijke familieleden die haar kunnen begeleiden. Hoewel de minister daarbij niet aan eiseres heeft kunnen tegenwerpen dat haar opa in Jemen verblijft, omdat hij is overleden, heeft eiseres wel andere mannelijke familieleden, namelijk ooms (zowel aan vaders- als moederskant), waardoor zij niet onder dit risicoprofiel valt. Dat de ooms van vaderskant haar willen uithuwelijken, is ongeloofwaardig bevonden waardoor het betoog van eiseres dat zij door deze ooms niet beschermd zal worden, ook niet maakt dat eiseres wel kan worden aangemerkt als alleenstaande vrouw. Verder heeft de minister het benoemen van een aantal nieuwsartikelen onvoldoende mogen achten. Eiseres heeft hiermee namelijk niet duidelijk gemaakt waarom die algemene situatie ook op haar betrekking heeft.
Loopt eiseres bij terugkeer naar Jemen een reëel risico op ernstige schade?
10. Eiseres betoogt dat de minister niet deugdelijk heeft gemotiveerd waarom het geweldsniveau in Jemen niet dusdanig is dat van willekeurig en wijdverbreid geweld als bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn gesproken kan worden. Ter onderbouwing verwijst eiseres naar de brief van VWN van 4 april 2025 over de algemene veiligheidssituatie in Jemen. De minister heeft nagelaten om zowel de algemene veiligheidssituatie als de persoonlijke omstandigheden van eiseres in samenhang te beoordelen. Eiseres is van mening dat zij aannemelijk heeft gemaakt dat zij bij terugkeer naar Jemen, als doelwit van de Houthi’s, de uithuwelijking en de inhumane omstandigheden daadwerkelijk risico loopt op een behandeling die strijdig is met artikel 3 van het EVRM. Daar komt bij dat de minister geen rekening heeft gehouden met de situatie dat eiseres inmiddels vijf jaar buiten Jemen heeft verbleven en zij verwesterd is.
Verblijf in het Westen
Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister zich terecht op het standpunt gesteld dat de enkele stelling van eiseres, zonder onderbouwing, dat zij vijf jaar buiten Jemen heeft verbleven en dat zij verwesterd is, onvoldoende is voor de conclusie dat zij bij terugkeer naar Jemen een reëel risico loopt op ernstige schade loopt doordat zij – wat de rechtbank begrijpt – banden zou hebben met het Westen.
Willekeurig geweld
De minister gaat sinds WBV 2024/9 voor geheel Jemen uit van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld. De Afdeling heeft geoordeeld dat de minister in dit beleid onvoldoende heeft gemotiveerd dat in Jemen geen sprake is van de meest uitzonderlijke situatie die valt onder artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn. De minister heeft volgens de Afdeling niet alle in de uitspraak genoemde relevante omstandigheden in zijn beoordeling betrokken en heeft de minister opgedragen een nieuwe beoordeling te verrichten met inachtneming van het algemeen ambtsbericht van 2025. De minister heeft vervolgens het beleid met WBV 2025/20 gewijzigd, waarbij hij nog steeds aanneemt dat sprake is van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld in Sana’a.
De rechtbank stelt vast dat de minister in het besluit van 8 januari 2026 toepassing heeft gegeven aan het beleid zoals dat volgt uit WBV 2025/20. De minister heeft daarmee naar het oordeel van de rechtbank voldoende gemotiveerd dat in Sana’a sprake is van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld. Daarbij wijst de rechtbank op de uitspraak van de meervoudige kamer van deze rechtbank en zittingsplaats van 5 februari 2026. In deze uitspraak heeft de rechtbank, kort gezegd, geoordeeld dat de minister in het beleid, zoals volgt uit WBV 2025/20, terecht heeft aangenomen dat zich in Sana’a niet de hoogste gradatie van willekeurig geweld voordoet. Daarbij is de rechtbank ook ingegaan op de humanitaire omstandigheden en heeft daarover geoordeeld dat de minister deze voldoende heeft betrokken in het nieuwe landenbeleid. De brief van VWN waar eiseres een beroep op doet, maakt dit oordeel niet anders, omdat deze brief geen ander beeld schetst over de algemene veiligheidssituatie dan het beeld dat uit het beleid volgt.
Verhoogd risico slachtoffer willekeurig geweld
Omdat sprake is van een minder uitzonderlijke situatie van willekeurig geweld, dient eiseres aannemelijk te maken dat zij vanwege haar individuele situatie en persoonlijke omstandigheden een verhoogd risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld. De minister heeft terecht gesteld dat eiseres dat niet aannemelijk heeft gemaakt. Eiseres heeft als individuele omstandigheden namelijk naar voren gebracht dat zij vanwege de problemen met de Houthi’s, de uithuwelijking en de inhumane omstandigheden risico loopt op willekeurig geweld. Deze individuele omstandigheden zien echter niet op willekeurig geweld, maar op gericht geweld. Daarmee maakt eiseres niet aannemelijk dat zij een verhoogd risico op willekeurig geweld loopt. Daarbij komt dat de problemen met de Houthi’s en de vrees voor uithuwelijking terecht niet geloofwaardig zijn bevonden.
De minister heeft ook terecht gesteld dat eiseres geen risico loopt op schending van artikel 3 van het EVRM gelet op de humanitaire omstandigheden in Sana’a. Daarbij heeft de minister er terecht op gewezen dat onvoldoende is onderbouwd dat eiseres niet in haar basisbehoeften zou kunnen voorzien. Zij heeft namelijk onderdak en familie in Jemen waardoor niet aannemelijk is dat eiseres niet in haar basisbehoeften zou kunnen voorzien. Eiseres heeft deze stelling verder ook niet onderbouwd.
Had de minister aan eiseres een reguliere vergunning op grond van artikel 8 van het EVRM moeten verlenen?
11. Eiseres betoogt dat de minister ten onrechte geen reguliere vergunning heeft verstrekt op grond van artikel 8 van het EVRM. Zij doet een beroep op haar privéleven. Eiseres heeft in Nederland een goede baan, haar zus heeft hier rechtmatig verblijf en eiseres spreekt goed Nederlands. Met haar zus heeft eiseres regelmatig contact en zij steunen elkaar, waarmee sprake is van een afhankelijkheid. Daarnaast is eiseres maatschappelijk geïntegreerd, neemt zij deel aan vrouwenbewegingen en heeft zij vriendschappen opgebouwd. In Jemen heeft zij geen sociaal netwerk en kan daar daarom niets opbouwen. Dat heeft de minister onvoldoende meegewogen.
Deze beroepsgrond slaagt niet. De minister stelt zich terecht op het standpunt dat geen sprake is van familieleven in de zin van artikel 8 van het EVRM. Hoewel de zus van eiseres in Nederland woont, heeft eiseres onvoldoende onderbouwd dat tussen hen een afhankelijkheidsrelatie bestaat. Enkel regelmatig contact houden en elkaar steunen, is daarvoor onvoldoende. Met betrekking tot het privéleven dat gedurende haar rechtmatige verblijf is opgebouwd stelt de minister dat de belangenafweging in het nadeel van eiseres uitvalt. Eiseres heeft namelijk slechts twee jaar rechtmatig verblijf in Nederland gehad. Daarnaast heeft zij een band met Jemen, omdat zij de Jemenitische nationaliteit heeft, daar geboren en opgegroeid is en nog familie heeft wonen. Daarom zijn er geen belemmeringen voor eiseres om haar privéleven opnieuw in Jemen op te bouwen. De stelling van eiseres dat zij geen sociaal netwerk in Jemen heeft, is niet nader onderbouwd.
Conclusie en gevolgen
12. Het beroep van eiseres is ongegrond. Dat betekent dat de afwijzing van de asielaanvraag van eiseres in stand blijft en zij geen vergoeding krijgt van haar proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. Y. Yeniay - Cenik, rechter, in aanwezigheid van
mr. K.H.M.M. Otten, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.