Arbeidsrecht

ontslag op staande voet terecht gegeven, beroepschauffeur met rijontzegging door drugsgebruik in privétijd…

Rechtbank Den Haag, 28 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 28 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over arbeidsrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
28 oktober 2026
Datum publicatie
26 oktober 2026
Zaaknummer
12314459 \ RP VERZ 26-50844
Rechtsgebied
Civiel recht Arbeidsrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:31474
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

ontslag op staande voet terecht gegeven, beroepschauffeur met rijontzegging door drugsgebruik in privétijd, geen transitievergoeding

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Den Haag

esm/c

Zaaknummer: 12314459 \ RP VERZ 26-50844

Beschikking van 28 oktober 2026

in de zaak van

[partij A] ,

te [woonplaats],

verzoekende partij,

verwerende partij in het tegenverzoek,

hierna te noemen: [partij A],

gemachtigde: mr. P. Drenth,

tegen

HAAGSE TAXIPERSONEELSSERVICES B.V.,

te Rijswijk,

verwerende partij,

verzoekende partij in het tegenverzoek,

hierna te noemen: Haagse TPS,

gemachtigde: mr. E. van Otterloo.

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het verzoekschrift,

- de aanvullende stukken van [partij A] van 4, 22 en 25 september 2026,
- de stukken van Haagse TPS van 23 september 2026,

- het verweerschrift, met een tegenverzoek,

- de mondelinge behandeling van 30 september 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt, het verweerschrift van [partij A] tegen het voorwaardelijke tegenverzoek en de pleitnotities van de gemachtigde van Haagse TPS.

1.2.

De beschikking is bepaald op vandaag.

2 De feiten

2.1.

Haagse TPS is een bedrijf in het personenvervoer, waaronder het vervoer van kwetsbare passagiers veelal in opdracht van gemeenten en andere publieke opdrachtgevers.

2.2.

[partij A], geboren [geboortedatum] 1985, is sinds [datum] 2022 in dienst bij Haagse TPS. De functie van [partij A] is chauffeur met een loon van € 2.574,23 bruto per maand. [partij A] werkt in zowel het groepsvervoer van leerlingen als in het WMO-vervoer waarbij personen met een beperking en/of ouderen of anderszins kwetsbare passagiers worden vervoerd. De CAO Taxivervoer is van toepassing.

2.3.

In het handboek van Haagse TPS staat onder meer het volgende:

“AANHOUDING/INVORDERING RIJBEWIJS

(…)

Wanneer je in werk- of privétijd wordt aangehouden en er wordt een overtreding geconstateerd waarbij je rijbewijs wordt ingevorderd, dien je dit direct te melden aan je leidinggevende en via het portaal. Je mag dan niet meer worden ingezet voor het verrichten van je werkzaamheden. Vanaf het moment dat je niet meer beschikt over een geldig rijbewijs kun je niet meer voldoen aan de verplichtingen die je volgens je arbeidsovereenkomst bent aangegaan. De werkgever is onder die omstandigheden ook niet gehouden aan de verplichting tot loondoorbetaling tot je weer kunt beschikken over een geldig rijbewijs.”

(…)

ALCOHOL, DRUGS EN ANDERE GEDRAG BEÏNVLOEDENDE MIDDELEN

Het gebruik van alcohol, drugs of andere geestverruimende of -vernauwende middelen is absoluut verboden tijdens en in de 8 uur voorafgaand aan de diensttijd. Gebruik buiten de diensttijd kan door de werkgever niet worden verboden, maar mag onder geen enkele voorwaarde invloed hebben op de prestaties of het rijgedrag tijdens de diensttijd.

Gebruik van genoemde of andere middelen die de uitvoering van het werk beïnvloeden kan ontslag op staande voet tot gevolg hebben. Je bent verantwoordelijk voor een correcte uitvoering van je werk en het in gevaar brengen van jezelf, passagiers, medeweggebruikers en derden valt hiermee niet te rijmen. Wij zullen bij een vermoeden altijd de politie inzetten om de aantoonbaarheid te borgen. Denk ook aan de gevolgen of bijwerkingen van medicijnen of een combinatie daarvan die de rijvaardigheid en het reactievermogen negatief kunnen beïnvloeden.”

2.4.

Op 9 april 2024 heeft [partij A] een officiële waarschuwing gekregen van Haagse TPS voor het te laat komen voor diensten, het niet komen opdagen voor diensten, het bewust te laat uitvoeren van ritten en het te lang pauzeren. Op 24 april 2024 heeft [partij A] een officiële waarschuwing gekregen omdat er geen verbetering is gekomen in de op 9 april 2024 genoemde (verbeter)punten. Op 8 augustus 2024 is [partij A] door Haagse TPS aangesproken op het te laat inloggen voor diensten, te weten 32 keer in de 2 maanden ervoor.

2.5.

Vanaf 12 oktober 2024 is [partij A] (gedeeltelijk) arbeidsongeschikt. Begin 2026 is [partij A] begonnen met re-integratie naar eigen werk.

2.6.

Op 11 maart 2026 is [partij A] in privétijd aangehouden door de politie vanwege gevaarlijk rijgedrag. Na bloedonderzoek is gebleken dat hij een te hoog THC-gehalte in zijn bloed had. [partij A] heeft direct een rijverbod opgelegd gekregen voor de duur van 24 uur, te weten tot 12 maart 2026 om 23:21 uur.

2.7.

[partij A] heeft zich op 12 maart 2026 ziek gemeld.

2.8.

Bij brief van 30 april 2026 heeft het Centraal Bureau Rijvaardigheid aan [partij A] geschreven dat hij niet meer mag rijden omdat hij op 11 maart 2026 en op 30 november 2024 aangehouden is onder invloed van drugs. De geldigheid van zijn rijbewijs is geschorst en hij moet een onderzoek laten doen naar zijn drugsgebruik.

2.9.

Op 11 mei 2026 heeft [partij A] een telefonisch verzuimgesprek gehad met Haagse TPS. Tijdens dit gesprek heeft [partij A] gevraagd om andere werkzaamheden te mogen verrichten dan het vervoeren van personen. [partij A] heeft in dit gesprek gezegd dat zijn rijbewijs was geschorst. Dit was de aanleiding voor Haagse TPS om [partij A] uit te nodigen voor een gesprek de volgende dag.

2.10.

Op 12 mei 2026 is [partij A] tijdens het gesprek door Haagse TPS op staande voet ontslagen.

2.11.

In de brief van gelijke datum heeft Haagse TPS aan [partij A] onder meer geschreven:

“Werkgever heeft kort inhoudelijk gereageerd op uw uitlatingen en u vervolgens medegedeeld dat de aanleiding voor het gesprek gelegen was in de door u gemelde invordering van uw rijbewijs en de gevolgen daarvan voor uw inzetbaarheid als chauffeur.

Werkgever heeft u vervolgens herhaaldelijk gevraagd openheid van zaken te geven over de invordering van uw rijbewijs en de aanleiding daarvan. Ondanks meerdere concrete vragen heeft u hierover echter slechts beperkte informatie verstrekt en geweigerd relevante documentatie met werkgever te delen.

U verklaarde dat u op of rond 30 maart 2026 bent staande gehouden door de politie nadat de politie u had achtervolgd. (…)

U weigert details te geven over wat er zich precies heeft afgespeeld. Op nadere vragen waaronder de vraag hoeveel kilometer per uur u te hard zou hebben gereden, heeft u geen antwoord willen geven. Wel heeft u verklaard dat de politie melding heeft gedaan bij het CBR en dat u in dat kader een cursus of maatregel van het CBR zou moeten volgen. Ook hierover heeft u werkgever geen nadere informatie of documentatie verstrekt. Hierdoor bestond voor werkgever tevens onduidelijkheid over de aard en de ernst van de situatie en over de vraag op welke termijn u eventueel weer volledig inzetbaar zou zijn als chauffeur.

Verder heeft u verklaard dat u op 7 mei 2026 een brief over deze kwestie heeft ontvangen. Ondanks herhaalde verzoeken heeft u geweigerd deze brief met werkgever te delen. Daarmee heeft u werkgever ook op 12 mei onvoldoende openheid van zaken gegeven over een kwestie die rechtstreeks raakt aan uw inzetbaarheid, rijbevoegdheid en betrouwbaarheid als chauffeur.

(…)

Vaststaat in ieder geval dat uw rijbewijs is ingevorderd en dat u daarvan niet onverwijld melding heeft gemaakt bij werkgever, terwijl u op grond van het medewerkershandboek uitdrukkelijk verplicht was.

(…)

Daarnaast bent u tijdens uw dienstverband meerdere keren aangesproken op uw houding, gedrag en functioneren.

(…)

Werkgever is van oordeel dat sprake is van structureel patroon waarbij u onvoldoende verantwoordelijkheid neemt voor uw handelen en onvoldoende blijk geeft van het normbesef en de betrouwbaarheid die van een chauffeur in het doelgroepenvervoer mogen worden verwacht.”

2.12.

Bij email van 10 juni 2026 heeft de gemachtigde van [partij A] bezwaar gemaakt tegen het gegeven ontslag op staande voet.

2.13.

Bij brief van 28 juli 2026 heeft het CBR meegedeeld dat is besloten dat [partij A] niet geschikt is om te rijden en heeft het zijn rijbewijs vanaf 4 augustus 2026 ongeldig verklaard. Vanaf 12 maart 2027 mag [partij A] een nieuw onderzoek aanvragen ten aanzien van zijn rijgeschiktheid.

3 Het verzoek, het verweer en het tegenverzoek

3.1.

[partij A] verzoekt de kantonrechter het ontslag op staande voet te vernietigen en Haagse TPS te veroordelen tot betaling van loon/ziekengeld en [partij A] weder te werk te stellen op straffe van een dwangsom, met veroordeling van Haagse TPS in de kosten van de procedure. Subsidiair verzoekt [partij A] - voor het geval niet wordt geoordeeld dat er sprake is van een vernietigbaar ontslag danwel als [partij A] berust in het ontslag - Haagse TPS te veroordelen tot betaling van een transitievergoeding van € 4.033,33 en een billijke vergoeding van € 40.000,00.

3.2.

[partij A] berust niet in zijn ontslag. Hij kiest dan ook niet voor de switch. Hij wil graag weer aan het werk. Volgens [partij A] is het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig. [partij A] voert aan dat er geen sprake is van een dringende reden. [partij A] heeft tijdig gemeld dat zijn rijbewijs geschorst is. De eerste mogelijkheid voor hem om het bericht van het CBR te melden aan Haagse TPS was maandag 11 mei 2026. Dat heeft hij ook gedaan. De incidenten uit het verleden kunnen niet meewegen omdat deze al lang geleden zijn gebeurd. Er had door Haagse TPS voor een minder verstrekkende maatregel gekozen kunnen worden, zoals een loonsanctie en een verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Zeker in het geval van een zieke werknemer.

3.3.

Haagse TPS voert verweer en stelt dat het verzoek moet worden afgewezen. Haagse TPS voert ‑ samengevat ‑ aan dat [partij A] een groot aantal relevante feiten ondanks herhaald verzoek van Haagse TPS heeft verzwegen, zoals omschreven in de ontslagbrief.

Zo is [partij A] op 11 maart 2026 aangehouden door de politie onder invloed van cannabis/THC en heeft hij een rijverbod voor 24 uur opgelegd gekregen. Dit heeft hij niet gemeld bij Haagse TPS. Ook heeft hij niet uit eigen beweging gemeld dat het CBR de geldigheid van zijn rijbewijs had geschorst bij brief van 30 april 2026. Verder heeft hij op 12 mei 2026 geen duidelijkheid gegeven over de details van deze schorsing en heeft hij de gevraagde stukken niet overgelegd. [partij A] heeft daarmee bewust zeer relevante feiten verzwegen voor Haagse TPS. Haagse TPS heeft pas in deze procedure kunnen kennis nemen van de uitslag van het bloedonderzoek dat de politie bij [partij A] heeft verricht op 11 maart 2026, waaruit volgt dat [partij A] 6,6 microgram THC per liter in zijn bloed had die avond, de beschikking rij- en of begeleidingsverbod van 11 maart 2026, waaruit volgt dat [partij A] op 11 maart een rijverbod opgelegd heeft gekregen op 11 maart om 23:21 uur voor de duur van 24 uur, de brief van de politie Haaglanden van 2 januari 2025 waaruit blijkt dat [partij A] op 30 november 2024 ook is aangehouden met een vergelijkbaar en te hoog gehalte aan THC in zijn bloed en dat er ook toen een rijontzegging van 24 uur is opgelegd. Dit zijn relevante documenten die betrekking hebben op de rijvaardigheid van [partij A] en die [partij A] had moeten delen met Haagse TPS.

Haagse TPS heeft een tegenverzoek gedaan. Haagse TPS verzoekt (voorwaardelijk) dat de arbeidsovereenkomst wordt ontbonden op grond van ernstig verwijtbaar handelen van [partij A] (e-grond), een verstoorde verhouding (g-grond) danwel de cumulatiegrond (i-grond). Herplaatsing binnen een redelijke termijn ligt niet in de rede.

4 De beoordeling van het verzoek

4.1.

Het gaat in deze zaak allereerst om de vraag of het ontslag op staande voet moet worden vernietigd.

4.2.

De kantonrechter oordeelt dat het ontslag op staande voet rechtsgeldig is gegeven. De kantonrechter legt hierna uit hoe tot dit oordeel is gekomen.

4.3.

Of het ontslag op staande voet rechtsgeldig is gegeven, moet worden getoetst aan de criteria van artikel 7:677 lid 1 BW: er moet sprake zijn van een dringende reden en de opzegging moet onverwijld zijn gegeven, met gelijktijdige mededeling van de dringende reden voor dat ontslag aan de werknemer. Voor de werkgever worden als dringende redenen beschouwd zodanige daden, eigenschappen of gedragingen van de werknemer dat van de werkgever redelijkerwijs niet gevergd kan worden de arbeidsovereenkomst te laten voortduren (artikel 7:678 lid 1 BW). De aanwezigheid van een dringende reden moet met zeer grote terughoudendheid worden aangenomen en gebaseerd zijn op bewijsbare feiten. De stelplicht en bewijslast van de gestelde dringende reden rusten op de werkgever.

Dringende reden

4.4.

In de ontslagbrief van 12 mei 2026 wordt aan [partij A] verweten dat sprake is van structureel patroon waarbij hij onvoldoende verantwoordelijkheid neemt voor zijn handelen en onvoldoende blijk geeft van het normbesef en de betrouwbaarheid die van een chauffeur in het doelgroepenvervoer mogen worden verwacht. In dit kader is van belang dat vast staat dat [partij A] niet op 11 maart 2026 maar ook niet direct daarna tegenover de werkgever heeft gemeld dat hij die dag is aangehouden door de politie en dat aan hem een rijontzegging voor 24 uur is opgelegd. Dit had hij wel moeten doen. Ook na bekendwording van de maatregel die het CBR hem had opgelegd in haar brief van 30 april 2026, heeft [partij A] dit niet direct gemeld bij zijn werkgever. Daarbij maakt niet uit op welk moment hij exact kennis heeft genomen van de brief van het CBR. Hij heeft hem in ieder geval op 7 mei 2026 gelezen en kunnen begrijpen dat zijn rijbewijs was geschorst voor de duur van 1 jaar. In plaats van Haagse TPS direct te melden dat hij niet meer mocht rijden, heeft [partij A] er voor gekozen om in een verzuimgesprek de week erop (11 mei 2026) te vragen om ander werk. Pas toen werd gevraagd om de reden daarvan heeft [partij A] gemeld dat hij zijn rijbewijs kwijt is. Ook dit had [partij A] direct – in ieder geval de volgende dag – kunnen en moeten melden bij zijn werkgever.

Die meldingsplicht voor [partij A] vloeit niet alleen voort uit zijn verplichtingen als werknemer, maar ook omdat dit zo is omschreven in het medewerkershandboek. Daarnaast is het evident dat er een meldingsplicht is voor een werknemer die de functie van chauffeur bekleedt indien er kwesties spelen omtrent ontzegging/schorsing van rijbewijs en bij twijfels over rijvaardigheid. Dat betekent dat, ook als [partij A] het medewerkershandboek niet zou kennen – wat de kantonrechter niet waarschijnlijk voorkomt – , hij deze zaken uit zichzelf had moeten melden aan Haagse TPS. Het mocht van hem worden verwacht dat hij begreep dat, uit hoofde van zijn functie als chauffeur, zijn rijbewijs en het behoud en de geldigheid daarvan van cruciaal belang zijn voor zijn werk.

Het valt dan ook niet goed te praten dat [partij A], ook als hem er op dringende wijze naar wordt gevraagd tijdens het gesprek op 12 mei 2026, de relevante stukken ten aanzien van zijn rijvaardigheid en de schorsing van de geldigheid van zijn rijbewijs niet heeft willen tonen aan Haagse TPS.

4.5.

Deze feiten (het niet melden van de aanhouding door de politie op 12 maart 2026 en de rijontzegging voor 24 uur, het niet melden van de schorsing van zijn rijbewijs en het geen inzage willen geven in relevante stukken met betrekking tot zijn rijvaardigheid dan wel rijbevoegdheid) zijn reeds voldoende voor het oordeel dat van de werkgever redelijkerwijs niet kan worden gevergd de arbeidsovereenkomst te laten voortduren. Het vertrouwen dat een werkgever in een werknemer moet kunnen hebben is door [partij A] ernstig beschaamd en het is evident dat de werkgever zonder dat vertrouwen niet verder kan met een werknemer. Daarbij komen nog de twee eerdere officiële waarschuwingen uit 2024, zoals eerder genoemd. [partij A] wist dus, of had moeten weten, dat hij zich in het vervolg aan de regels moest houden om een zwaardere sanctie te voorkomen. Hij heeft dat echter niet gedaan.

4.6.

De gedragingen van [partij A] tonen aan dat er sprake is van een structureel patroon waarbij [partij A] onvoldoende verantwoordelijkheid neemt voor zijn handelen en onvoldoende blijk geeft van het normbesef en de betrouwbaarheid die van een chauffeur in het doelgroepenvervoer mogen worden verwacht, zoals omschreven in de ontslagbrief van 12 mei 2026. Het is ernstig verwijtbaar dat [partij A] bewust relevante informatie over zijn rijvaardigheid en de geldigheid van zijn rijbewijs niet deelt met Haagse TPS. Dat betekent dat er sprake is van een dringende reden om de arbeidsovereenkomst direct te beëindigen.

Onverwijlde mededeling

4.7.

Tijdens het gesprek op 12 mei 2026 is [partij A] op staande voet ontslagen. Diezelfde dag is het ontslag op staande voet bevestigd per brief zodat er sprake is van een onverwijlde mededeling.

Opzegverbod

4.8.

Het opzegverbod vanwege ziekte speelt hier geen rol, omdat de reden van ontslag ziet op een andere grond dan de ziekte van [partij A].

4.9.

Het primaire verzoek van [partij A] tot vernietiging van het ontslag op staande voet wordt afgewezen, omdat het ontslag rechtsgeldig is zoals hiervoor onder 4.2. tot en met 4.7. is overwogen.

4.10.

Daarmee moet de subsidiaire vordering van [partij A] worden beoordeeld, maar slechts voor zover die vordering ziet op de transitievergoeding en de billijke vergoeding. De andere vorderingen, zoals de verklaringen voor recht en de gefixeerde schadevergoeding, maken deel uit van de zogenaamde ‘switch’, de berusting in het ontslag, waar [partij A] expliciet niet voor heeft gekozen. Deze worden daarom niet besproken.

Transitievergoeding en billijke vergoeding

4.11.

Het verzoek om Haagse TPS te veroordelen tot betaling van een transitievergoeding wordt eveneens afgewezen. Hiervoor is geoordeeld dat sprake is van feiten en omstandigheden die een dringende reden opleveren voor het ontslag op staande voet. Die feiten en omstandigheden brengen in dit geval ook mee dat het eindigen van de arbeidsovereenkomst het gevolg is van handelen of nalaten van [partij A] dat als ernstig verwijtbaar moet worden aangemerkt. Daarom is geen transitievergoeding verschuldigd.

Ook voor een billijke vergoeding is geen plaats, omdat er sprake is van ernstig verwijtbaar handelen aan de zijde van [partij A]. Niet is gebleken dat daarvan sprake is aan de zijde van Haagse TPS.

4.12.

Op het verzoek van Haagse TPS om de arbeidsovereenkomst te ontbinden, hoeft niet te worden beslist. De voorwaarde waaronder Haagse TPS dat verzoek heeft gedaan, is namelijk niet vervuld omdat het ontslag op staande voet niet wordt vernietigd. Daarmee wordt niet toegekomen aan de vraag of dit tegenverzoek moet worden aangehouden.

4.13.

De proceskosten komen voor rekening van [partij A], omdat [partij A] overwegend ongelijk krijgt. De proceskosten aan de zijde van Haagse TPS worden begroot op € 1.009,00 (€ 865,00 aan salaris gemachtigde en € 144,00 aan nakosten), plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing.

5 De beslissing

De kantonrechter

5.1.

wijst het verzoek van [partij A] af,

5.2.

veroordeelt [partij A] in de proceskosten van € 1.009,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [partij A] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en de beschikking daarna wordt betekend,

5.3.

verklaart deze beschikking wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad,

5.4.

wijst af het meer of anders gevorderde danwel verzochte.

Deze beschikking is gegeven door mr. A.J. Japenga en in het openbaar uitgesproken op 28 oktober 2026.

Uitvoerbaar bij voorraad betekent dat de veroordelingen in de beschikking uitgevoerd moeten worden, ook als eventueel in hoger beroep wordt gegaan.