Strafrecht overig
Jeugd. Veroordeling voor een woningoverval in vereniging (312 Sr), eendaadse samenloop voor rijden zonder…
Rechtbank Den Haag, 12 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33414 · Rechtbank Den Haag · 12 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/strafrecht/strafrecht-overig/eerste-aanleg-meervoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33414
Zaakgegevens
Op 12 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 12 november 2026
- Datum publicatie
- 12 november 2026
- Zaaknummer
- 09-109932-26 en 09-146942-26 (ttz. gev.)
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudigMeervoudige kamerDe zaak is behandeld door drie rechters samen, meestal omdat zij ingewikkeld of zwaar is.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33414
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Jeugd. Veroordeling voor een woningoverval in vereniging (312 Sr), eendaadse samenloop voor rijden zonder begeleider (111a Wegenverkeerswet 1994) en verlaten plaats ongeval (7 Wegenverkeerswet 1994)
Uitspraak
Rechtbank DEN HAAG
Meervoudige kamer jeugdstrafzaken
Parketnummers: 09-109932-26 en 09-146942-26 (ttz. gev.)
Datum uitspraak: 12 november 2026
Tegenspraak
Vonnis van de rechtbank Den Haag in de zaken tegen de verdachte:
[verdachte] (hierna: de verdachte),
geboren op [geboortedatum] 2008 te [geboorteplaats] ,
ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres:
[adres 1] .
1 Het onderzoek ter terechtzitting
De strafzaak tegen de verdachte is behandeld op de besloten terechtzitting van 29 oktober 2026.
De officier van justitie in deze zaak is mr. L.G. de Graaf en de raadsman van de verdachte is mr. J.M. Keizer te Amsterdam. De verdachte is op de terechtzitting verschenen.
2 De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
Dagvaarding I (09-109932-26)
hij op of omstreeks 1 januari 2026 te Gouda omstreeks 04:00 uur, in elk geval gedurende de voor de nachtrust bestemde tijd, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, in de woning aan de [adres 2] sieraden en/of een reiswekker, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer 1] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, en zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft/hebben verschaft en/of dat/die weg te nemen goed/goederen onder zijn/hun bereik heeft/hebben gebracht door middel van braak, verbreking en/of inklimming, welke diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer 1] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en/of gemakkelijk te maken, en/of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf en/of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door
- op het lichaam van die [slachtoffer 1] te gaan zitten,
- tegen het gezicht van die [slachtoffer 1] te slaan,
- de mond van die [slachtoffer 1] dicht te drukken,
- de handen van die [slachtoffer 1] dubbel te vouwen,
- de ringen van de vingers van die [slachtoffer 1] af te trekken,
- een ketting van de nek van die [slachtoffer 1] te trekken en/of
- (daarbij) te zeggen "Ik maak u dood", althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking;
Dagvaarding II (09-146942-26)
1
hij op of omstreeks 21 februari 2026 te Gouda, op de weg, Sportlaan en/of parkeerplaats Klein Amerika, als houder van een rijbewijs voor de rijbewijscategorie B, een motorrijtuig van de categorie B heeft bestuurd zonder dat tijdens dat besturen op de zitplaats naast de bestuurder een op de aan hem afgegeven geldige begeleiderspas vermelde begeleider zat, terwijl hij de leeftijd van achttien jaren nog niet had bereikt;
2
hij, als degene die al dan niet als bestuurder van een motorrijtuig betrokken was geweest bij een verkeersongeval dat had plaatsgevonden in Gouda op/aan Parkeerplaats Klein Amerika, op of omstreeks 21 februari 2026 de (voornoemde) plaats van vorenbedoeld ongeval heeft verlaten, terwijl bij dat ongeval, naar hij wist of redelijkerwijs moest vermoeden, aan een ander (te weten [slachtoffer 2] ) letsel en/of schade was toegebracht;
3
hij, als degene die al dan niet als bestuurder van een motorrijtuig betrokken was geweest bij een verkeersongeval dat had plaatsgevonden in Gouda op/aan Sportlaan op of omstreeks 21 februari 2026 de (voornoemde) plaats van vorenbedoeld ongeval heeft verlaten, terwijl bij dat ongeval, naar hij wist of redelijkerwijs moest vermoeden, aan een ander (te weten [slachtoffer 3] ) letsel en/of schade was toegebracht.
3 De bewijsbeslissing
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich met betrekking tot de ten laste gelegde feiten op het standpunt gesteld dat deze bewezen kunnen worden verklaard.
Gebruikte bewijsmiddelen
De rechtbank zal voor de feiten met een opgave van bewijsmiddelen, als genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering volstaan. De verdachte heeft deze bewezen verklaarde feiten namelijk bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsman geen vrijspraak bepleit.
De officier van justitie heeft met betrekking tot deze feiten eveneens gerekwireerd tot bewezenverklaring.
De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen:
Dagvaarding I (09-109932-26)
Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer PL1500-2026000390, Onderzoek [naam] / DH7R026001, van de politie eenheid Den Haag, districtsrecherche Alpen aan den Rijn - Gouda, met bijlagen (doorgenummerd pagina 1 t/m 318).
1. De bekennende verklaring van de verdachte, afgelegd op de terechtzitting van 29 oktober 2026;
2. Het proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 1] , opgemaakt op 1 januari 2026 (p. 11-13);
3. Het proces-verbaal van verhoor van aangeefster [slachtoffer 1] , opgemaakt op 3 februari 2026 (p. 28-30);
4. Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 12 januari 2026 (p. 16);
5. Het geschrift, te weten een letselonderzoek en -verslag zonder benoeming Forensische Geneeskunde, op 5 januari 2026 opgemaakt en ondertekend door Dr. L.A. Grondhuis Palacios, forensisch arts KNMG (p. 36-52).
Dagvaarding II (09-146942-26)
Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt - tenzij anders vermeld - bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer PL1500-2026060563, van de politie eenheid Den Haag, met bijlagen (doorgenummerd pagina 1 t/m 116).
1. De bekennende verklaring van de verdachte, afgelegd op de terechtzitting van 29 oktober 2026;
2. Het proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 3] , opgemaakt op 21 februari 2026 (p. 7-9);
3. Het proces-verbaal van aangifte van [slachtoffer 2] , opgemaakt op 2 april 2026
(p. 25-27);
4. Het proces-verbaal van bevindingen, opgemaakt op 21 februari 2026 (p. 58-60).
De bewezenverklaring
De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:
Dagvaarding I (09-109932-26)
hij op 1 januari 2026 te Gouda omstreeks 04:00 uur, in elk geval gedurende de voor de
nachtrust bestemde tijd, tezamen en in vereniging met een ander, in de woning aan de
[adres 2] sieraden en een reiswekker, die aan [slachtoffer 1] , toebehoorden heeft
weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, en zich de
toegang tot de plaats van het misdrijf hebben verschaft en die weg te nemen goederen onder
hun bereik hebben gebracht door middel van braak en verbreking, welke diefstal werd
voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen die [slachtoffer 1] ,
gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken, door
- op het lichaam van die [slachtoffer 1] te gaan zitten,
- tegen het gezicht van die [slachtoffer 1] te slaan,
- de mond van die [slachtoffer 1] dicht te drukken,
- de handen van die [slachtoffer 1] dubbel te vouwen.
- de ringen van de vingers van die [slachtoffer 1] af te trekken.
- een ketting van de nek van die [slachtoffer 1] te trekken en
- te zeggen “Ik maak u dood”, althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking;
Dagvaarding II (09-146942-26)
1
hij op 21 februari 2026 te Gouda, op de weg, Sportlaan en parkeerplaats Klein Amerika, als houder van een rijbewijs voor de rijbewijscategorie B, een motorrijtuig van de categorie B heeft bestuurd zonder dat tijdens dat besturen op de zitplaats naast de bestuurder een op de aan hem afgegeven geldige begeleiderspas vermelde begeleider zat, terwijl hij de leeftijd van achttien jaren nog niet had bereikt;
2
hij, als bestuurder van een motorrijtuig betrokken was geweest bij een verkeersongeval dat had plaatsgevonden in Gouda op Parkeerplaats Klein Amerika, op 21 februari 2026 de voornoemde plaats van vorenbedoeld ongeval heeft verlaten, terwijl bij dat ongeval, naar hij wist of redelijkerwijs moest vermoeden, aan een ander (te weten [slachtoffer 2] ) schade was toegebracht;
3
hij, als bestuurder van een motorrijtuig betrokken was geweest bij een verkeersongeval dat had plaatsgevonden in Gouda op de Sportlaan op 21 februari 2026 de voornoemde plaats van vorenbedoeld ongeval heeft verlaten, terwijl bij dat ongeval, naar hij wist of redelijkerwijs moest vermoeden, aan een ander (te weten [slachtoffer 3] ) schade was toegebracht.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of typefouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd en gecursiveerd weergegeven, zonder dat de verdachte daardoor in de verdediging is geschaad.
4 De strafbaarheid van het bewezen verklaarde
Het bewezen verklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
5 De strafbaarheid van de verdachte
De verdachte is strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.
6 De op te leggen straffen
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een jeugddetentie voor de duur van 438 dagen, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht. Daarbij heeft de officier van justitie gevorderd een gedeelte van 365 dagen voorwaardelijk op te leggen met een proeftijd van twee jaren en de door de Raad voor de Kinderbescherming (hierna: de Raad) ter zitting geadviseerde bijzondere voorwaarden.
De officier van justitie heeft daarnaast een taakstraf, bestaande uit een werkstraf van 200 uren gevorderd.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft zich gerefereerd ten aanzien van de strafoplegging. Belangrijk is in ieder geval dat de verdachte niet terug moet naar de justitiële jeugdinrichting. De verdachte moet zijn schooldiploma gaan halen.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank houdt bij de strafoplegging rekening met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan uit het rapport en tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.
Ernst van de feiten
De verdachte heeft zich samen met een ander schuldig gemaakt aan een woningoverval op
een bejaarde vrouw, waarbij sieraden en een reiswekker zijn weggenomen. Nadat de verdachte een (mede)organiserende rol met betrekking tot een aanvankelijk voorgenomen woningdiefstal heeft vervuld, zijn hij en de mededader midden in de nacht de woning binnengedrongen en hebben zich – kort na elkaar - naar de slaapkamer begeven, waar het slachtoffer op dat moment lag te slapen. De mededader is op het slachtoffer gaan zitten. Hij heeft het slachtoffer vervolgens met de dood bedreigd en haar ernstig mishandeld door tegen haar gezicht te slaan, haar mond dicht te drukken en haar handen dubbel te vouwen. Daarnaast heeft hij een ketting van haar nek getrokken. Vervolgens hebben de verdachte en de mededader de ringen van haar vingers getrokken. Dat het hier gaat om een alleenwonende weerloze dame op hoge leeftijd, hetgeen de verdachte en de mededader niet kan zijn ontgaan, maakt dit een meer dan laffe daad.
De verdachte heeft met zijn handelen geen enkel respect getoond voor de persoonlijke levenssfeer en de persoonlijke eigendommen van een ander en heeft zich enkel laten leiden door eigen financieel gewin.
Deze gebeurtenissen zijn voor het slachtoffer buitengewoon beangstigend geweest. De eigen
woning is bij uitstek een plek waar men zich veilig moet kunnen voelen. Door het handelen
van de verdachte en de mededader is het slachtoffer dit gevoel van veiligheid ontnomen.
Het is een feit van algemene bekendheid dat een overval, zeker als deze gepaard gaat met
geweld, vergaande gevolgen voor slachtoffers heeft. Zij houden nog lange tijd gevoelens
van angst en onveiligheid en dit heeft bovendien veel impact op hun dagelijks leven en
functioneren. Naast persoonlijk leed voor de slachtoffers veroorzaken dergelijke misdrijven
ook onrust en gevoelens van onveiligheid in de maatschappij.
Daarnaast heeft de verdachte zich tweemaal kort na elkaar schuldig gemaakt aan het verlaten van de plaats van het ongeval waarbij hij met een auto tegen twee auto’s heeft aangereden. Hij heeft daarbij zonder een begeleider in de auto gereden. Er is gelukkig alleen schade aan de auto’s ontstaan, maar dan is niet aan het onvoorzichtige rijgedrag van de verdachte te danken.
Strafblad
De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 15 september 2026. De verdachte is niet eerder veroordeeld, maar hij heeft wel eerder boetes opgelegd gekregen voor strafbare feiten in het verkeer. Dit werkt in beperkt strafverzwarende zin mee.
Persoon van de verdachte
De rechtbank heeft kennisgenomen van het rapport van Jeugdbescherming west van 16 oktober 2026 en de mondelinge toelichting die daarop door de deskundige ter zitting is gegeven. Daaruit volgt – kort samengevat – dat de verdachte moeite heeft met het ervaren van hulp op momenten dat hij lasten ervaart. De verdachte heeft een betrokken gezin, maar zij lossen ook vaak de problemen van de verdachte op zonder dat hij daar iets aan hoeft te doen. Het is belangrijk voor de toekomst dat de verdachte zelf leert zijn problemen op te lossen. De verdachte is momenteel druk bezig met het behalen van zijn vwo diploma. Hij komt zijn schorsende voorwaarden goed na en de meldplicht en de behandeling bij de Waag verlopen zonder problemen. De jeugdreclasseerder is van mening dat begeleiding voor de duur van één jaar voldoende is aangezien de behandeling bij de Waag dit jaar zal worden afgerond.
De deskundige van de Raad heeft ter zitting naar voren gebracht dat geadviseerd wordt om de verdachte een onvoorwaardelijke jeugddetentie, gelijk aan het voorarrest, en een deels voorwaardelijke jeugddetentie op te leggen. Aan de voorwaardelijke jeugddetentie moeten de bijzondere voorwaarden worden verbonden dat de verdachte zich zal moeten melden bij Jeugdbescherming west, dat de verdachte naar school blijft gaan en dat hij meewerkt aan een behandeling bij de Waag of een soortgelijke instelling. De Raad is ook van mening dat een onvoorwaardelijke werkstraf passend is..
Strafmodaliteit en strafmaat
De rechtbank heeft, naast het hiervoor genoemde, ook gekeken naar straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd en de LOVS-oriëntatiepunten voor de straftoemeting voor minderjarigen. Daarin is als uitgangspunt vermeld een jeugddetentie vanaf zes maanden voor een woningoverval. In dit geval acht de rechtbank strafverhogend dat sprake is geweest van medeplegen, dat de woningoverval midden in de nacht plaatsvond en dat sprake was van een kwetsbaar (bejaard) slachtoffer. Daarbij weegt de rechtbank zwaar mee dat het slachtoffer met de dood is bedreigd en meermaals is geslagen terwijl zij weerloos in bed lag.
Voor het verlaten van een plaats ongeval en het rijden zonder een begeleider in een auto zijn geen oriëntatiepunten.
Gelet op de aard en ernst van de feiten is de rechtbank van oordeel dat een jeugddetentie van negen maanden zonder meer op zijn plaats zou zijn. Echter, met de deskundigen is de rechtbank van oordeel dat het niet in het belang van de verdachte – en daarmee ook indirect van de samenleving - is om hem terug te sturen naar de justitiële jeugdinrichting. De verdachte heeft tijdens de schorsing van zijn voorlopige hechtenis zijn vijfde jaar van het vwo nog weten te halen en is nu bezig met zijn examenjaar. Voor zijn toekomst is het belangrijk dat de verdachte zijn schooldiploma haalt. Het ingezette hulpverleningstraject moet bovendien niet doorbroken worden door een onvoorwaardelijke jeugddetentie. Een deel van de op te leggen jeugddetentie zal daarom voorwaardelijk worden opgelegd. De rechtbank zal daaraan wel een proeftijd van twee jaren verbinden met bijzondere voorwaarden voor de duur van één jaar. Ook zal er aan de verdachte nog een forse werkstraf worden opgelegd. De rechtbank legt deze werkstraf naast de jeugddetentie op om uitdrukking te geven aan de ernst van het feit en omdat het belangrijk is dat de verdachte de consequenties van zijn gedrag ervaart.
Alles afwegende legt de rechtbank een jeugddetentie voor de duur van 163 dagen met aftrek van 73 dagen voorarrest, waarvan 90 dagen voorwaardelijk. Daarnaast legt de rechtbank aan de verdachte een taakstraf in de vorm van een werkstraf op voor de duur van 200 uren, te vervangen door 100 dagen jeugddetentie.
7 De vordering van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel
[slachtoffer 1] heeft zich als benadeelde partij gevoegd in het strafproces en vordert een schadevergoeding van € 5.885,-, te vermeerderen met de wettelijke rente. Dit bedrag bestaat uit € 885,- aan materiële schade en € 5.000,- aan immateriële schade. Ook is oplegging van de schadevergoedingsmaatregel en een hoofdelijke veroordeling verzocht.
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie concludeert tot hoofdelijke toewijzing van de vordering van de benadeelde partij, vermeerderd met de wettelijke rente.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat er geen vordering van de benadeelde partij is aangezien de vordering lijkt te zijn ingediend in de zaak van de mededader nu het parketnummer van zijn zaak en niet (tevens) het parketnummer van deze zaak op het verzoek tot schadevergoeding is ingevuld. Indien de rechtbank van oordeel is dat de vordering wel is ingediend in de zaak van de verdachte verzoekt de verdediging om de vordering niet hoofdelijk op te leggen en maar deels toe te wijzen. De verdachte hoeft dan geen contact te leggen met de mededader om de schade van de benadeelde partij te betalen.
Het oordeel van de rechtbank
Anders dan de verdediging is de rechtbank van oordeel dat de vordering van de benadeelde partij ook is ingediend in de zaak van de verdachte, nu het dossier van de verdachte en de mededader één geheel vormt, de aangifte zich in dat dossier bevindt, de verdediging de vordering tot schadevergoeding heeft ontvangen en de vordering van de benadeelde partij ter sprake is geweest ter terechtzitting. Bovendien blijkt uit de vordering van de benadeelde partij dat een vergoeding vordert voor het gestolen goud en dat zij onder meer angst heeft overgehouden aan de woningoverval. De rechtbank acht het medeplegen van de woningoverval bewezen waardoor beide verdachten aansprakelijk zijn voor de schade die de woningoverval heeft veroorzaakt bij de benadeelde partij. De omstandigheid dat het formulier van de vordering tot schadevergoeding enkel het parketnummer van de zaak van de mededader vermeldt, is een administratieve fout die niet maakt dat de verdediging niet op de hoogte is geraakt van de vorderingen tot schadevergoeding. De rechtbank beschouwt daarom de vordering van de benadeelde partij ook als ingediend in de zaak van de verdachte.
Materiële schade
De vordering, voor zover deze betrekking heeft op materiële schade, is namens de verdachte
niet betwist en namens de benadeelde partij voldoende onderbouwd. Op grond van het
dossier en het onderzoek ter terechtzitting is de rechtbank van oordeel dat kan worden
vastgesteld dat de benadeelde partij rechtstreeks schade heeft geleden door het bij
dagvaarding I bewezen verklaarde feit, ter grootte van het gevorderde bedrag van € 885,- en
dat de verdachte daarvoor aansprakelijk is.
Immateriële schade
Op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting kan naar het oordeel van de
rechtbank worden vastgesteld dat de benadeelde partij rechtstreeks immateriële schade heeft
geleden door het bij dagvaarding I bewezen verklaarde feit.
Artikel 6:106, eerste lid, aanhef en onder b van het Burgerlijk Wetboek (BW) brengt mee
dat de benadeelde partij recht heeft op een naar billijkheid vast te stellen vergoeding van
immateriële schade indien zij ten gevolge van het strafbare feit lichamelijk letsel heeft
opgelopen, is aangetast in haar eer en goede naam of ‘op andere wijze’ in haar persoon is
aangetast.
De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij ten gevolge van het strafbare feit lichamelijk
letsel heeft opgelopen. Het lichamelijk letsel bestaat kort gezegd uit bloeduitstortingen in
het gezicht en gekneusde vingers. Daarnaast is de rechtbank, gelet op de aard en de ernst van de normschending en de gevolgen daarvan, van oordeel dat sprake is van de in artikel 6:106, aanhef en onder b, BW bedoelde aantasting in de persoon ‘op andere wijze’.
Bij het naar billijkheid vaststellen van de omvang van de immateriële schade heeft de
rechtbank gelet op de aard en de ernst van de normschending, het letsel en bedragen die
door rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend.
De rechtbank neemt bij het vaststellen van de omvang van de immateriële schade de
Rotterdamse Schaal tot uitgangspunt. De rechtbank heeft aansluiting gezocht bij categorie
19.1.a. Deze categorie ziet op de meest ernstige persoonsaantastingen in het geval van
bedreigende situaties die gepaard gaan met diefstal en/of afpersing. In deze categorie wordt
een bedrag tussen de € 3.000,- en € 8.000,- genoemd.
Al het voorgaande in ogenschouw genomen, is de rechtbank van oordeel dat een vergoeding
van € 5.000,- billijk is. De rechtbank zal de vordering van de benadeelde partij tot
vergoeding van immateriële schade daarom tot dat bedrag toewijzen.
Conclusie
De rechtbank zal - gelet op het voorgaande - de vordering toewijzen tot een bedrag van
€ 5.885,-, bestaande uit €885,- aan materiële schade en € 5.000,- aan immateriële schade.
Wettelijke rente
De rechtbank zal de gevorderde wettelijke rente toewijzen met ingang van 1 januari 2026, omdat vast is komen te staan dat de schade vanaf die datum is ontstaan.
Proceskostenveroordeling verdachte
Nu de vordering wordt toegewezen, zal de verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt. De rechtbank begroot deze kosten tot op heden op nihil. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.
Hoofdelijkheid
Omdat de verdachte het strafbare feit ter zake waarvan schadevergoeding zal worden toegekend samen met een mededader heeft gepleegd, zijn zij daarvoor ieder hoofdelijk aansprakelijk. Hetzelfde geldt voor de toegewezen proceskosten. Daarbij geldt dat de verdachte, voor zover de mededader een bedrag aan de benadeelde partij heeft betaald, dat deel van de schadevergoeding en/of proceskosten niet meer aan de benadeelde partij hoeft te betalen. Hoewel de rechtbank het argument van de verdediging tegen hoofdelijkheid begrijpt, is dit nu eenmaal de consequentie van het in groepsverband plegen van strafbare feiten. Er is geen rechtvaardiging om dit probleem van het onderlinge verhaal tussen de daders af te wentelen op het slachtoffer.
Schadevergoedingsmaatregel
Nu de verdachte ten opzichte van het slachtoffer naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door het bij dagvaarding I bewezen verklaarde strafbare feit is toegebracht en de verdachte voor dit feit zal worden veroordeeld, zal de rechtbank aan de verdachte de verplichting opleggen tot betaling aan de Staat van een bedrag € 5.885,-, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente daarover vanaf 1 januari 2026 tot aan de dag waarop deze vordering is voldaan, ten behoeve van het slachtoffer [slachtoffer 1] .
Gelet op de jeugdige leeftijd van de verdachte zal geen gijzeling worden toegepast.
8 De toepasselijke wetsartikelen
De op te leggen straffen en maatregel zijn gegrond op de artikelen:
- 36 f, 55, 77a, 77g, 77i, 77m, 77n, 77x, 77y, 77z, 77aa, 77gg en 312 van het Wetboek van Strafrecht;
- 7, 111 a, 176 en 177 van de Wegenverkeerswet 1994.
Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.
9 De beslissing
De rechtbank:
bewezenverklaring
verklaart wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het bij dagvaarding I (09-109932-26) ten laste gelegde feit en de bij dagvaarding II (09-146942-26) ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven in paragraaf 3.4 bewezen is verklaard en kwalificeert dit als:
Dagvaarding I (09-109932-26)
diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld en bedreiging met geweld
tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en
gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd gedurende de voor de
nachtrust bestemde tijd in een woning en terwijl het feit wordt gepleegd door
twee of meer verenigde personen;
Dagvaarding II (09-146942-26)
ten aanzien van feit 1 en 2
eendaadse samenloop
overtreding van artikel 111a derde lid Wegenverkeerswet 1994;
en
overtreding van artikel 7 eerste lid, onderdeel b van de Wegenverkeerswet 1994;
ten aanzien van feit 1 en 3:
eendaadse samenloop
overtreding van artikel 111a derde 3 Wegenverkeerswet 1994;
en
overtreding van artikel 7 eerste lid, onderdeel b van de Wegenverkeerswet 1994;
verklaart niet wettig en overtuigend bewezen wat aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd en spreekt hem daarvan vrij;
verklaart het bewezenverklaarde en de verdachte daarvoor strafbaar;
straffen
veroordeelt de verdachte tot:
een jeugddetentie voor de duur van 163 (honderddrieënzestig) dagen;
beveelt dat de tijd, door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
bepaalt dat een gedeelte van deze jeugddetentie, 90 (negentig) dagen, niet ten uitvoer zal worden gelegd als de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
en gedurende één jaar onder de bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde:
1. zich meldt bij op door de jeugdreclassering te bepalen tijdstippen, zo vaak en zo lang de jeugdreclassering dat noodzakelijk acht;
2. meewerkt aan behandeling bij de Waag of een soortgelijke instelling, zolang als de jeugdreclassering dat nodig acht;
3. onderwijs volgt of andere zinvolle en door de jeugdreclassering goedgekeurde dagbesteding heeft;
geeft opdracht aan Jeugdbescherming west, een gecertificeerde instelling die jeugdreclassering uitvoert om toezicht te houden op de naleving van voormelde voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;
voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde:
- ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking zal verlenen
aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld
in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
- zijn medewerking zal verlenen aan het door de jeugdreclassering te houden
toezicht, bedoeld in artikel 77aa, eerste tot en met het vierde lid, van het Wetboek
van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de
jeugdreclassering, zo vaak en zo lang als de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht,
daaronder begrepen.
veroordeelt de verdachte voorts tot:
een taakstraf, bestaande uit een werkstraf, zijnde het verrichten van onbetaalde arbeid, voor de duur van 200 (tweehonderd) uren;
beveelt, voor het geval dat de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende jeugddetentie zal worden toegepast voor de duur van 100 (honderd) dagen;
de vordering van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel
wijst de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer 1] hoofdelijk toe tot een bedrag van € 5.885,- en veroordeelt de verdachte om tegen behoorlijk bewijs van kwijting te betalen aan de benadeelde partij, een bedrag van € 5.885,-, bestaande uit € 885,- aan materiële schade en € 5.000,- aan immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente hierover vanaf 1 januari 2026 tot aan de dag waarop deze vordering is voldaan;
bepaalt dat de verdachte bij gehele of gedeeltelijke betaling door de mededader van de verdachte aan de benadeelde partij, zal zijn bevrijd tot de hoogte van het betaalde bedrag;
veroordeelt de verdachte in de proceskosten door de benadeelde partij gemaakt, tot op heden aan de zijde van de benadeelde partij begroot op nihil, en in de kosten ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken;
legt aan de verdachte hoofdelijk samen met de mededader de maatregel tot schadevergoeding op, inhoudende de verplichting aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partij te betalen € 5.885,-, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 1 januari 2026 tot aan de dag van de algehele voldoening, en bepaalt daarbij de duur van de gijzeling op 0 (nul) dagen;
verstaat dat betaling aan de benadeelde partij, waaronder begrepen betaling door de mededader, tevens geldt als betaling aan de Staat ten behoeve van de benadeelde partij en omgekeerd;
het bevel tot voorlopige hechtenis
heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de veroordeelde.
Dit vonnis is gewezen door:
mr. J.M.J. Keltjens, kinderrechter, voorzitter,
mr. S. van der Harg, kinderrechter,
en mr. N.B. Haverhoek, kinderrechter,
in tegenwoordigheid van mr. L.J. van Heel, griffier,
en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 12 november 2026.