Civiel recht overig
Huur woonruimte. Vordering tot ontbinding van de huurovereenkomst afgewezen. Onvoldoende onderbouwd gesteld…
Rechtbank Gelderland, 30 september 2026
ECLI:NL:RBGEL:2026:8018 · Rechtbank Gelderland · 30 september 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-gelderland/civiel-recht/civiel-recht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbgel-2026-8018
Zaakgegevens
Op 30 september 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Instantie
- Rechtbank GelderlandRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Zutphen
- Datum uitspraak
- 30 september 2026
- Datum publicatie
- 15 oktober 2026
- Zaaknummer
- 12118076 \ CV EXPL 26-520
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBGEL:2026:8018
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Huur woonruimte. Vordering tot ontbinding van de huurovereenkomst afgewezen. Onvoldoende onderbouwd gesteld dat huurster in het gehuurde niet haar hoofdverblijf heeft.
Uitspraak
RECHTBANK GELDERLAND
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Zutphen
Zaaknummer: 12118076 \ CV EXPL 26-520
Vonnis van 30 september 2026
in de zaak van
STICHTING PLAVEI,
te Rotterdam,
eisende partij,
hierna te noemen: Plavei,
gemachtigde: mr. K.J. van Bergenhenegouwen,
tegen
[gedaagde] ,
te [woonplaats] ,
gedaagde partij,
hierna te noemen: [gedaagde] ,
gemachtigde: mr. R.B. Rouwen, toegevoegd onder [nummer] .
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het tussenvonnis van 6 mei 2026
- de brief van mr. Van Bergenhenegouwen van 26 augustus 2026 met productie
- de mondelinge behandeling van 1 september 2026, waar door mr. Rouwen spreekaantekeningen zijn voorgedragen en door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De feiten
Plavei verhuurt sinds 8 september 2014 aan [gedaagde] de woning aan het adres [adres] in [woonplaats] (hierna: het gehuurde). De huur bedraagt € 642,02 per maand en is bij vooruitbetaling verschuldigd.
In de huurovereenkomst is, voor zover hier van belang, bepaald:
“Artikel 2 - Bestemming/gebruik
1. Het gehuurde is uitsluitend bestemd om gebruikt te worden als woning door huurder (en zijn gezin).
(…)
Artikel 6 – Algemene voorwaarden
1. Op deze huurovereenkomst zijn van toepassing de meest recente door verhuurster gehanteerde algemene huurvoorwaarden. Deze algemene voorwaarden maken onderdeel uit van de huurovereenkomst. (…)”
In artikel 6 van de algemene voorwaarden is, voor zover hier van belang, bepaald:
“Huurder zal het gehuurde gedurende de huurtijd zelf als woonruimte voor hem en leden van zijn huishouden bewonen en er zijn hoofdverblijf hebben. (…)”
3 Het geschil
Plavei vordert – samengevat – ontbinding van de huurovereenkomst en ontruiming van het gehuurde.
Plavei legt aan de vorderingen het volgende ten grondslag.
[gedaagde] is in haar verplichtingen als huurder tekortgeschoten, door het gehuurde niet als hoofdverblijf te gebruiken. Deze tekortkoming rechtvaardigt volgens Plavei de ontbinding van de huurovereenkomst en de ontruiming van het gehuurde.
[gedaagde] voert verweer en concludeert tot afwijzing van de vorderingen van Plavei, met veroordeling van Plavei in de proceskosten.
4 De beoordeling
De huurovereenkomst is gesloten met een consument. Daarom moet ambtshalve worden getoetst aan het Europese en Nederlandse consumentenrecht, met name aan Richtlijn 93/13/EEG (de Richtlijn oneerlijke bedingen).
De voor de vordering relevante bedingen zijn getoetst en niet oneerlijk bevonden.
Het uitgangspunt is dat [gedaagde] zich als goed huurder moet gedragen. Dit betekent dat [gedaagde] zich moet houden aan haar verplichtingen uit de huurovereenkomst, de algemene voorwaarden en de wet. Indien [gedaagde] deze verplichtingen niet nakomt (een tekortkoming), kan dit reden zijn om de huurovereenkomst te ontbinden, tenzij de tekortkoming, gezien haar bijzondere aard of geringe betekenis, deze ontbinding met haar gevolgen niet rechtvaardigt.
Volgens Plavei is sprake van een tekortkoming, omdat [gedaagde] in het gehuurde niet haar hoofdverblijf heeft. Daarmee handelt [gedaagde] in strijd met artikel 7:213 BW, artikel 2 van de huurovereenkomst en artikel 6 van de algemene voorwaarden. Op grond van die artikelen moet een huurder het gehuurde feitelijk zelf bewonen, het voor hemzelf en de leden van zijn huishouding gebruiken en daarin zijn hoofdverblijf houden.
Het hebben van het hoofdverblijf in het gehuurde betreft één van de essentiële verplichtingen van een huurder. Dat geldt in het bijzonder voor sociale huurwoningen omdat deze bedoeld zijn voor mensen met een smalle beurs en er lange wachtlijsten voor bestaan. Daarom kan het niet hebben van het hoofdverblijf in het gehuurde ernstig genoeg zijn om tot ontbinding en ontruiming over te gaan.
Uitgangspunt is dat het hoofdverblijf van een huurder is: de plaats van waaruit het privéleven van de huurder zich in hoofdzaak afspeelt en waar hij enkel vandaan gaat met een bepaald doel en met het plan om, als dat doel is bereikt, er terug te komen. Daarbij is de plaats waar iemand regelmatig ’s nachts slaapt van grote betekenis. Bij de beoordeling of iemand op een bepaalde plaats zijn hoofdverblijf heeft, moeten alle omstandigheden van het geval in aanmerking worden genomen.
Op grond van de hoofdregel van artikel 150 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering is het aan Plavei om te stellen en te onderbouwen dat [gedaagde] haar hoofdverblijf niet in de woning heeft. Daar staat tegenover dat hoe meer feiten en omstandigheden de verhuurder in dat verband opwerpt, hoe gemotiveerder de huurder zich zal moeten verweren door aanvoering van concrete feiten en omstandigheden waaruit kan volgen dat deze wel het hoofdverblijf in het gehuurde had.
Plavei heeft ter onderbouwing van haar standpunt gesteld dat het haar in april 2024 is opgevallen dat sprake was van een laag waterverbruik en dat zij daarom een onderzoek is gestart naar de bewoning van het gehuurde. Tijdens een bezoek aan het appartementencomplex waar het gehuurde onderdeel vanuit maakt, hebben de buren van nummer [nummer] verklaard dat ze bijna nooit iemand zien in of bij de woning. Op 3 februari 2025 heeft een medewerker van Plavei een bezoek aan de woning gebracht. [gedaagde] was niet thuis en op de deur zat een brief van de aannemer geplakt, waaruit Plavei heeft afgeleid dat de aannemer al geruime tijd geen afspraak met [gedaagde] heeft kunnen maken om het gehuurde te schilderen. Ook zat de brievenbos vol. Plavei heeft daarvan foto’s overgelegd. Op 26 mei 2025 heeft een bewoner van het appartementencomplex (nummer [nummer] ) telefonisch bij Plavei gebeld dat hij [gedaagde] soms in de avond voorbij ziet komen, waarna zij dezelfde avond weer vertrekt en dat hij niet het idee heeft dat ze in de woning woont. In de zomer van 2025 heeft Plavei vier keer een bezoek aan het gehuurde gebracht. Telkens was er niemand thuis en een folder die op 3 juli 2025 in de brievenbus is gezien, bevond zich op 4 augustus 2025 nog steeds in de brievenbus. Plavei heeft [gedaagde] gevraagd bewijsstukken aan te leveren waaruit kan blijken dat zij wel in het gehuurde woont. De door [gedaagde] aangeleverde jaarafrekeningen van haar energie- en waterleverancier zijn door Plavei in de procedure gebracht. Het verbruik van gas, water en licht is zo laag dat daarmee is aangetoond dat [gedaagde] in het gehuurde niet haar hoofdverblijf heeft, aldus Plavei.
[gedaagde] heeft de stellingen van Plavei gemotiveerd betwist. Zij woont sinds 2014 in het gehuurde. Zij is een alleenstaande moeder van twee minderjarige kinderen die in [geboortedatum] en in [geboortedatum] zijn geboren. Haar bevallingen zijn gepaard gegaan met fysieke en psychische complicaties, waaronder een postnatale depressie. Daarvan heeft [gedaagde] een medisch stuk ter onderbouwing overgelegd. Dit verklaart waarom zij in februari 2025 niet in het gehuurde aanwezig was. [gedaagde] heeft na de bevalling van haar jongste kind vijf weken bij familieleden verbleven, zodat deze voor haar en haar oudste kind konden zorgen. [gedaagde] probeert momenteel haar leven weer op te pakken. Zij is ZZP’er. Haar persoonlijke omstandigheden hebben de afgelopen jaren tot verlies van inkomen geleid. Om weer opdrachten te verwerven en uit te voeren, reist zij door het hele land. Haar kinderen brengt zij overdag naar familie en vrienden, zodat zij kan solliciteren en werken. Hierdoor is zij overdag weinig tot niet thuis. Wel keert zij elke avond terug naar huis om daar te overnachten. Uit het oogpunt van kostenbesparing maakt zij beperkt gebruik van de nutsvoorzieningen. Zij kookt op een campinggasstel met losse gasflesjes die zij bij Action koopt. Zij heeft daarvan foto’s en kassabonnetjes overgelegd. Het gehuurde is goed geïsoleerd en zoals gezegd is zij overdag bijna niet thuis. De thermostaat staat dus laag. De verklaringen van de twee buren die door Plavei in het geding zijn gebracht, zijn niet betrouwbaar. Eén van die twee buren staat niet op goede voet met [gedaagde] en de andere buurman kan niet uit eigen waarneming verklaren, omdat hij op een andere etage en aan de andere kant van het complex woont. Verklaringen van medewerkers van Plavei ontbreken. In de zomer van 2025 zijn in een periode van drie maanden tijd een aantal huisbezoeken afgelegd, waarbij [gedaagde] niet is aangetroffen, maar dit was in de vakantieperiode. Daar buiten is Plavei niet langs geweest. In de avonduren of in de ochtend hebben geen bezoeken plaatsgevonden, terwijl dat de momenten zijn waarop [gedaagde] thuis is, aldus [gedaagde] .
Het lag na deze gemotiveerde betwisting op de weg van Plavei om haar stellingen nader met concrete en objectieve aanwijzingen te onderbouwen. Daarin is zij niet geslaagd. Voor het lage verbruik van gas, water en licht is door [gedaagde] een verklaring gegeven en het verbruik is niet dusdanig laag dat enkel op basis daarvan kan worden aangenomen dat [gedaagde] niet langer haar hoofdverblijf in het gehuurde heeft. Ook na de gemotiveerde betwisting door [gedaagde] heeft Plavei nagelaten om (steekproefsgewijs) te controleren of [gedaagde] thuis de nacht doorbrengt door in de ochtend- of avonduren bij het gehuurde langs te gaan. Na de gemotiveerde betwisting door [gedaagde] had dit van een professionele verhuurder als Plavei wel mogen worden verwacht. Daarbij is ook in aanmerking genomen dat de huurrelatie al sinds 2014 bestaat en dat [gedaagde] twee minderjarige kinderen heeft. Alles overziend oordeelt de kantonrechter dat Plavei het (vermoeden van) niet hebben van een hoofdverblijf door [gedaagde] met te weinig concrete en objectieve aanwijzingen heeft onderbouwd. Daarom wordt niet aan bewijslevering toegekomen. De vorderingen van Plavei zijn dus niet toewijsbaar.
Plavei is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. Omdat [gedaagde] heeft geprocedeerd op basis van een toevoeging, zal Plavei niet worden veroordeeld tot betaling van de betekeningskosten. De proceskosten van [gedaagde] worden begroot op:
|
- salaris gemachtigde |
€ |
434,00 |
(2 punten × € 217,00) |
|
- nakosten |
€ |
108,50 |
|
|
Totaal |
€ |
542,50 |
5 De beslissing
De kantonrechter
wijst de vorderingen van Plavei af,
veroordeelt Plavei in de proceskosten van € 542,50, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe.
|
Dit vonnis is gewezen door mr. G.F. van den Berg en in het openbaar uitgesproken op 30 september 2026. (mk) |
||
|
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING SECRETARIS! |
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING RECHTER! |
|
|
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR STEMPELS! |