Civiel recht overig

Erfrecht. Verdeling nalatenschap. Eiser in reconventie deels niet ontvankelijk omdat vordering jegens andere…

Rechtbank Gelderland, 7 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 7 oktober 2026 heeft de Rechtbank Gelderland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Rechtbank Gelderland
Zittingsplaats
Zutphen
Datum uitspraak
7 oktober 2026
Datum publicatie
22 oktober 2026
Zaaknummer
C/05/458364 / HZ ZA 25-297
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Advocaat
mr. A.J. van de Graaf, mr. F.P. van Dalen, mr. M. van Hunnik
ECLI
ECLI:NL:RBGEL:2026:8198
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Erfrecht.

Verdeling nalatenschap.

Eiser in reconventie deels niet ontvankelijk omdat vordering jegens andere gedaagde in conventie is ingesteld en geen betrekking heeft op verdeling (ondeelbare rechtsverhouding).

Vereffingsfase voorbij omdat er in de nalatenschap geen schulden zijn van externe schuldeisers, maar alleen nog schulden van erfgenamen die in verdeling worden betrokken.

Uitspraak

RECHTBANK Gelderland

Civiel recht

Zittingsplaats Zutphen

Zaaknummer: C/05/458364 / HZ ZA 25-297

vonnis van 7 oktober 2026

in de zaak van

[eiseres] ,

uit [woonplaats] ,

eisende partij in conventie,

verwerende partij in reconventie,

hierna te noemen: [eiseres] ,

advocaat: mr. A.J. van de Graaf,

tegen

1 [gedaagde 1] ,

uit [woonplaats] ,

advocaat: mr. F.P. van Dalen,
2. [gedaagde 2],

uit [woonplaats] ,

advocaat: mr. M. van Hunnik,

gedaagde partijen in conventie,

eisende partijen in reconventie,

hierna samen te noemen: gedaagden, en afzonderlijk van elkaar [gedaagde 1] en [gedaagde 2] .

1 De procedure

1.1

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het tussenvonnis van 25 maart 2026

- de door partijen aan de rechtbank verzonden voorstellen voor verdeling van de sieraden

- het proces-verbaal van de mondelinge behandeling van 8 september 2026.

1.2

Ten slotte is vonnis bepaald.

2 De feiten

2.1

Partijen zijn broers van elkaar. Zij zijn de kinderen van [de vader] , (hierna: de vader) en mevrouw [erflaatster] , geboren op [geboortedag] 1927 (hierna: de moeder of erflaatster).

2.2

De vader is overleden op [datum] . Hij heeft bij testament van 16 mei 1980 over zijn nalatenschap beschikt. Daarin heeft hij een ouderlijke boedelverdeling opgenomen, op grond waarvan zijn nalatenschap aan de moeder werd toegedeeld en de kinderen vanwege overbedeling een vordering op haar kregen ter grootte van hun zuivere erfdeel.

2.3

Bij notariële akte houdende vaststelling ouderlijke boedelverdeling van 17 juli 1990 is vastgesteld dat het zuivere erfdeel van partijen één vierde van de nalatenschap van de vader is en f 53.924,20 (€ 24.469,74) bedraagt, waarover een enkelvoudige rente van 8% per jaar zal worden vergoed en dat de vorderingen van partijen in verband daarmee op de moeder (onder meer) opeisbaar zijn bij haar overlijden.

2.4

In 2015 is het vermogen van de moeder door de kantonrechter van deze rechtbank onder bewind gesteld met benoeming van [gedaagde 2] tot bewindvoerder.

2.5

De moeder is op [datum] overleden. Zij heeft bij testament van 16 mei 1980 over haar nalatenschap (hierna: de nalatenschap) beschikt. In het testament is, voor het geval de moeder na de vader overlijdt, niet afgeweken van de erfopvolging volgens de wet en is geen executeur benoemd.

2.6

Partijen zij erfgenaam van erflaatster, ieder voor een derde deel. Zij hebben de nalatenschap alle drie beneficiair aanvaard.

2.7

Bij brief van 6 september 2019 heeft de Belastingdienst aan [gedaagde 2] bericht dat, gelet op de beschikbare gegevens, de nalatenschap lager is dan de vrijstelling, zodat geen aangifte voor de erfbelasting hoeft te worden gedaan.

2.8

In juni 2020 heeft [gedaagde 2] een boedeloverzicht van de nalatenschap opgesteld met als bijlagen een overzicht van de banksaldi per 19 mei 2019 en per 26 juni 2020 en overzichten van bankmutaties, sieraden en de inboedel. In de boedelbeschrijving zijn de saldi van drie bankrekeningen opgenomen, roerende zaken (sieraden en inboedel) en de schuldig gebleven erfdelen van € 24.469,74 met rente van partijen in de nalatenschap van de vader.

2.9

Bij brief van 15 juli 2020 heeft de advocaat van [gedaagde 2] aan [eiseres] kort gezegd bericht dat er geen openstaande schulden van de nalatenschap (van erflaatster) meer bestaan, zodat de vereffening is afgerond en de nalatenschap gereed is voor verdeling. Voorgesteld is om over te gaan tot verdeling van het banksaldo in drie gelijke delen (“bij benadering € 6.500,-- per persoon”) en om de inboedel en sieraden eveneens te verdelen in drie gelijke delen. Verzocht is om kenbaar te maken of er sprake is van voorkeur voor bepaalde zaken.

2.10

In december 2020 heeft [gedaagde 2] bij wijze van voorschot uit de nalatenschap aan ieder van partijen een bedrag van € 5.000 overgemaakt. [gedaagde 1] heeft het bedrag teruggeboekt.

2.11

Op 13 januari 2021 heeft [gedaagde 2] aan gedaagden gemaild en per post bericht dat hij € 5.000 per persoon heeft overgemaakt, het door [gedaagde 1] teruggeboekte bedrag nogmaals heeft overgemaakt, het restant op de rekening van circa € 5.000 op een nieuwe bankrekening heeft gezet en zal gebruiken voor de verdere afronding en de betreffende ING-rekening van erflaatster heeft opgeheven. Voor de sieraden heeft [gedaagde 2] overzichten opgesteld met per object het gewicht en de waarde. [gedaagde 2] heeft voorgesteld dat ieder met een prioritering aangeeft wat hij zou willen ontvangen, zodat daarna een verdeling van de sieraden kan worden gemaakt waarbij ieder ongeveer een zelfde waarde (gewicht en waarde) aan sieraden krijgt. [gedaagde 2] heeft gedaagden verzocht om voor 27 januari 2021 hun keuzes aan hem door te geven.

2.12

In daarop volgende correspondentie is nadere informatie verzocht en (deels) verschaft maar het is niet gelukt om tot volledige overeenstemming te komen.

2.13

Op 30 januari 2025 heeft de advocaat van [gedaagde 2] aan de advocaat van [eiseres] onder meer bericht dat op de “actuele rekening van erfgenamen” ongeveer € 4.000/€ 3.500 staat en dat daar nog de kosten van opslag en van grafrechten voor de komende jaren van moet worden betaald en dat de inboedel en sieraden in [plaats] zijn opgeslagen.

3 Het geschil

in conventie

3.1

[eiseres] vordert na eiswijziging om bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

de wijze van verdeling van de nalatenschap van erflaatster als volgt vast te stellen:

1. te bepalen dat het aanwezige saldo op de ING-rekening met nummer [rekeningnummer] volledig toekomt aan [gedaagde 1] , onder de bepaling dat de eventueel aan de rekening verbonden kosten voor rekening van [gedaagde 1] blijven;

2. te bepalen dat het aanwezige saldo op de ING-(depot)rekening met nummer [rekeningnummer] aan de erfgenamen toekomt in drie gelijke delen, zonder verdere verrekening en/of zonder voorafgaande aftrek van kosten van grafonderhoud en/of kosten van opslag van de inboedel;

3. te bepalen dat de sieraden (inclusief zilverbestek) in gezamenlijke opdracht van partijen worden verkocht bij/aan de firma [bedrijf] in Leidschendam (www. [bedrijf] .nl) en dat de verkoopopbrengst, na aftrek van eventuele verkoopkosten, aan de erfgenamen toekomt in drie gelijke delen;

4. te bepalen dat de inboedel zonder verdere verrekening aan [gedaagde 1] en [gedaagde 2] wordt toegedeeld;

met compensatie van de proceskosten, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

3.2

[eiseres] legt aan zijn vordering ten grondslag dat partijen het onderling niet eens worden over verdeling van de nalatenschap. [eiseres] bevestigt dat vereffening niet meer aan de orde is nu de nalatenschap geen (externe) schulden meer heeft. Het saldo op de rekening eindigend op [nummer] kan aan [gedaagde 1] worden toegedeeld omdat dit het bedrag van € 5.000 betreft dat door [gedaagde 1] is teruggeboekt.

3.3

Gedaagden voeren verweer. Zij concluderen tot niet-ontvankelijkheid van [eiseres] in zijn vorderingen, dan wel tot afwijzing van de vorderingen. [gedaagde 1] vordert daarbij de proceskosten te compenseren. [gedaagde 2] vordert, uitvoerbaar bij voorraad, veroordeling van [eiseres] in de proceskosten.

3.4

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

in reconventie

3.5

[gedaagde 1] vordert - samengevat - bij vonnis, zoveel mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

I. voor recht te verklaren dat [gedaagde 2] in strijd heeft gehandeld met artikel 4:184 lid 1, sub d, en lid 3 van het Burgerlijk Wetboek (BW);

II. [gedaagde 2] te veroordelen om aan [gedaagde 1] te betalen een bedrag van € 15.000 in verband met het feit dat [gedaagde 2] in strijd heeft gehandeld met artikel 4: 184 lid 1 BW, althans op dit onderdeel een beslissing te nemen als de rechtbank juist acht;

III. [gedaagde 2] te veroordelen om alle bankafschriften van de boedelrekening vanaf [datum] tot de datum van dit vonnis aan [gedaagde 1] en [eiseres] af te geven binnen 2 weken na de datum van dit vonnis, zulks onder verbeurte van een dwangsom van € 500 voor elke dag dan wel dagdeel dat [gedaagde 2] daarmee in gebreke blijft;

IV. de nalatenschap te verdelen op de wijze zoals nader uitgewerkt in de conclusie van reconventie van [gedaagde 1] , althans een door de rechtbank te bepalen wijze;

V. aan [gedaagde 1] toe te delen de klok van pake en beppe, de broche in de vorm van een lelietje-van-dalen, de fotoboeken van erflaatster en [gedaagde 2] te veroordelen om deze goederen aan [gedaagde 1] af te geven;

VI. de sieraden aan [gedaagde 2] toe te delen voor de taxatiewaarde, onder gehoudenheid van [gedaagde 2] om aan [gedaagde 1] en [eiseres] ieder te betalen 1/3 van de getaxeerde waarde;

VII. de kosten van de procedure te compenseren.

3.6

[gedaagde 1] legt samengevat aan zijn vorderingen ten grondslag dat partijen gezamenlijk vereffenaar zijn en dat een van hen niet zonder overleg en toestemming van de andere twee vereffeningshandelingen kan verrichten. [gedaagde 2] heeft daarom niet zonder toestemming van de anderen aangifte voor de erfbelasting kunnen doen en € 5.000 aan ieder van partijen mogen overmaken. Door overmaking van € 15.000 van de ervenrekening is [gedaagde 2] in zijn hoedanigheid van vereffenaar tekortgeschoten en jegens [gedaagde 1] aansprakelijk. [gedaagde 1] heeft zich aanvankelijk op het standpunt gesteld dat de vereffening nog niet is afgerond omdat sprake is van schulden in de nalatenschap aan de erfgenamen. Hij stelt verder dat hij niet akkoord is gegaan met de door [gedaagde 2] opgestelde boedelbeschrijving omdat die bij gebrek aan inzicht in de administratie van erflaatster niet is te controleren. Voor zover ervan wordt uitgegaan dat de vereffeningsfase voorbij is, kan na inzicht in de administratie tot verdeling van de nalatenschap worden overgegaan van de nalatenschap.

3.7

[gedaagde 2] vordert bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, de afwikkeling en wijze van verdeling van de nalatenschap als volgt vast te stellen (samengevat):

I. het saldo op de ING rekening met nummer [rekeningnummer] komt toe aan [gedaagde 1] ;

II. op het aanwezige saldo op de ING (depot)rekening met nummer [rekeningnummer] strekken de volgende bedragen in mindering die ten laste van de nalatenschap dienen te komen:

  • de kosten van het grafonderhoud dat is af te kopen via firma Drost Totaal Grafonderhoud, waarbij [gedaagde 2] gemachtigd wordt daartoe opdracht te geven en de kosten daarvan te voldoen ten laste van de nalatenschap;

  • de kosten van opslag van de inboedel bij firma Ter Laak B.V. groot € 1.815,00, waarbij [gedaagde 2] gemachtigd wordt de kosten daarvan te voldoen ten laste van de nalatenschap;

na aftrek waarvan het resterende saldo aan de erfgenamen toekomt in drie gelijke delen;

III. de sieraden worden zonder verdere verrekening onder de erfgenamen verdeeld overeenkomstig lijsten die aan het vonnis worden gehecht;

IV. de inboedel wordt zonder verdere verrekening onder de erfgenamen verdeeld overeenkomstig de lijst die aan het vonnis wordt gehecht, met dien verstande dat al hetgeen niet aan een erfgenaam is toegekend naar eigen inzicht tussen [gedaagde 1] en [eiseres] is te verdelen wanneer zij beiden alsnog aangeven voor een onderdeel interesse te hebben, bij gebreke waarvan deze goederen door [gedaagde 2] zullen worden afgevoerd om te worden weggedaan c.q. om door hem te worden afgegeven bij een kringloopwinkel;

kosten rechtens.

3.8

[gedaagde 2] legt aan zijn vorderingen ten grondslag dat de nalatenschap geen externe schulden meer heeft, zodat de vereffening is afgerond en de nalatenschap verdeeld kan worden. De bankrekening eindigend op [nummer] , waarop de door [gedaagde 1] teruggestorte € 5.000 staat, dient aan [gedaagde 1] te worden toegedeeld met bepaling dat kosten van die bankrekening ten laste van [gedaagde 1] komen. De andere rekening, eindigend op [nummer] op naam van [gedaagde 2] , kent een saldo van circa € 4.900,00 en dient na aftrek van kosten verdeeld te worden door aan ieder een derde van het resterende saldo over te maken. [gedaagde 2] stelt dat de sieraden en inboedel verdeeld moeten worden volgens door hem opgestelde lijsten.

3.9

[eiseres] voert verweer. Hij concludeert tot niet-ontvankelijkheid van gedaagden, dan wel tot afwijzing van de vorderingen van gedaagden, met uitzondering van de vorderingen van [gedaagde 1] onder I, II en III, met compensatie van de proceskosten. Voor wat betreft de vorderingen van [gedaagde 1] onder I, II en III refereert [eiseres] zich aan het oordeel van de rechtbank.

3.10

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

4 De beoordeling

in conventie en in reconventie

4.1

Gelet op de samenhang tussen de vorderingen in conventie en in reconventie zullen deze vorderingen gezamenlijk worden behandeld.

Ontvankelijkheid

4.2

[gedaagde 1] heeft de vorderingen onder I en II uitsluitend tegen [gedaagde 2] ingesteld. Deze zullen niet inhoudelijk worden beoordeeld omdat [gedaagde 1] niet-ontvankelijk is in die vorderingen. De rechtbank overweegt daarover als volgt.

4.3

Een gedaagde kan een reconventionele vordering instellen tegen de eiser in conventie en dan alleen tegen dezelfde hoedanigheid van eiser in conventie. [gedaagde 1] heeft zich op het standpunt gesteld dat in dit geval ook een reconventionele eis tegen een medegedaagde kan worden ingesteld omdat deze procedure betrekking heeft op een processueel ondeelbare rechtsverhouding zodat de uitzondering geldt die uit jurisprudentie van de Hoge Raad volgt. De rechtbank volgt dit standpunt niet. Uit de jurisprudentie van de Hoge Raad blijkt dat de genoemde uitzondering wordt gerechtvaardigd door de omstandigheid dat meer partijen bij de rechtsverhouding zijn betrokken en het wenselijk is dat ieder van hen in een en hetzelfde geding vorderingen met betrekking tot die rechtsverhouding kan instellen en verweer tegen zulke vorderingen kan voeren, waarna één beslissing over die rechtsverhouding voor alle daarbij betrokken partijen kan worden gegeven. [gedaagde 1] heeft in dit geval zijn vordering tegen [gedaagde 2] ingesteld omdat [gedaagde 1] vindt dat [gedaagde 2] in zijn hoedanigheid van vereffenaar is tekortgeschoten en daarvoor jegens hem, [gedaagde 1] , aansprakelijk is. Nog daargelaten dat de vordering kennelijk is gericht tegen [gedaagde 2] in zijn hoedanigheid van vereffenaar, heeft de vordering geen betrekking op de verdeling van de nalatenschap, maar op een vordering die [gedaagde 1] in persoon stelt te hebben. De uitkomst hiervan gaat [eiseres] daarom niet aan. Ter zitting is namens [gedaagde 1] weliswaar gesteld dat wat [gedaagde 2] ten onrechte uit de nalatenschap heeft betaald, weer terug moet in de nalatenschap, maar dat is niet wat [gedaagde 1] vordert. De vorderingen van [gedaagde 1] onder I en II zijn geen vorderingen namens of ten behoeve van de nalatenschap, maar vorderingen ten behoeve van [gedaagde 1] zelf op [gedaagde 2] . Deze vorderingen hebben geen betrekking op de ondeelbare rechtsverhouding (de verdeling van de nalatenschap) en daarom is [gedaagde 1] niet-ontvankelijk in zijn onder I en II genoemde vorderingen.

Overleggen bankafschriften

4.4

[gedaagde 1] vordert onder III om [gedaagde 2] te veroordelen alle bankafschriften van de boedelrekening vanaf [datum] tot de datum van dit vonnis aan hem en [eiseres] af te geven. [eiseres] heeft als productie 10 bij dagvaarding de afschriften vanaf de datum van overlijden tot en met juni 2020 overgelegd. Over die periode heeft [gedaagde 1] dus geen belang bij zijn vordering. Over de periode na juni 2020 zijn geen bankafschriften overgelegd. Naar het oordeel van de rechtbank heeft [gedaagde 1] hierbij onvoldoende belang gesteld. Tijdens de mondelinge behandeling heeft hij aangegeven dat hij bereid is ervan uit te gaan dat de vereffeningsfase voorbij is in die zin dat er alleen vorderingen van partijen zelf op de nalatenschap zijn. [gedaagde 1] verzet zich wel tegen bepaalde uitgaven die [gedaagde 2] heeft gedaan, maar bij de verdeling gaat de rechtbank uit van wat er aanwezig was op het moment van overlijden van erflaatster. Voor zover er daarna bedragen zijn opgenomen, komen die in principe niet ten laste van [gedaagde 1] . Voor zover [gedaagde 2] een vergoeding wenst omdat hij meent dat sprake is van kosten van de nalatenschap, moet hij ze onderbouwen. In zoverre heeft [gedaagde 2] er eerder belang bij om bankafschriften over te leggen dan [gedaagde 1] . Daarom wijst de rechtbank deze vordering van [gedaagde 1] af.

Vereffeningsfase voorbij?

4.5

De vorderingen van partijen hebben voor het overige betrekking op de verdeling van de nalatenschap. Partijen hebben de nalatenschap alle drie beneficiair aanvaard. Dat betekent dat de nalatenschap dient te worden vereffend voordat tot verdeling kan worden overgegaan. Beoordeeld dient daarom te worden of de vereffening van de nalatenschap is afgerond en verdeling al aan de orde kan zijn. [eiseres] en [gedaagde 2] gaan er beiden van uit dat vereffening van de nalatenschap niet meer aan de orde is omdat er geen (externe) schulden meer in de nalatenschap zijn. In de nalatenschap zitten alleen nog de schulden aan partijen op grond van de ouderlijke boedelverdeling. [gedaagde 1] heeft zich aanvankelijk op het standpunt gesteld dat de vereffening niet is afgerond omdat de schulden in de nalatenschap aan partijen zelf nog niet zijn voldaan. Ter zitting - en gelet op zijn vorderingen die gericht zijn op verdeling - lijkt hij het standpunt in te nemen dat wel de vereffening is afgerond.

4.6

De rechtbank stelt voorop dat de verplichting tot vereffening van de nalatenschap in geval van beneficiaire aanvaarding strekt tot bescherming van de schuldeisers van de nalatenschap. Dat heeft ermee te maken dat schuldeisers van de nalatenschap hun vorderingen in geval van beneficiaire aanvaarding in beginsel slechts op de goederen der nalatenschap kunnen verhalen. De vereffening van een beneficiair aanvaarde nalatenschap moet daarom voltooid zijn vóór verdeling van de nalatenschap. Zo wordt gewaarborgd dat de vorderingen van de schuldeisers van de nalatenschap zo veel mogelijk daadwerkelijk uit de nalatenschap worden voldaan. Gelet op jurisprudentie van de Hoge Raadkan onder omstandigheden ook zonder (duidelijke) voltooiing van de vereffening tot een verdeling worden overgegaan, als de positie van schuldeisers van de nalatenschap maar is gewaarborgd. Omdat alleen nog de deelgenoten in de nalatenschap schuldeisers van de nalatenschap zijn, kunnen hun aanspraken worden betrokken in de verdeling en hoeft daarvoor geen vereffening meer plaats te vinden.

De omvang van de nalatenschap

4.7

Om te kunnen komen tot een verdeling zal de rechtbank eerst vaststellen wat tot de nalatenschap behoort. Daarbij zal de door [gedaagde 2] opgestelde boedelbeschrijving als uitgangspunt worden genomen, met dien verstande dat voor de saldi van de bankrekeningen van de datum van overlijden van erflaatster wordt uitgegaan. Dat is immers in beginsel de omvang van de nalatenschap. Later gemaakte kosten of ontvangen bedragen kunnen hierop in mindering komen of bij opgeteld worden.

4.8

In de boedelbeschrijving zijn de saldi van drie bankrekeningen opgenomen, te weten de ING-rekening van erflaatster met IBAN [rekeningnummer] (saldo op datum overlijden € 1.579,79) en twee ABN AMRO rekeningen met nummers [nummer] (saldo € 2.453,56) en [nummer] (saldo € 25.212,83). De saldi op de bankrekeningen heeft [gedaagde 2] onderbouwd met bankafschriften en zijn niet gemotiveerd betwist, zodat van de juistheid van die bedragen wordt uitgegaan (in totaal dus € 29.246,18).

4.9

Daarnaast behoren tot de nalatenschap sieraden en inboedelzaken die zijn vermeld in de door [gedaagde 2] opgestelde lijsten. De lijst met sieraden is inhoudelijk niet betwist, ter zake van de inboedel hebben [eiseres] en [gedaagde 1] te kennen gegeven dat zij de volledigheid hiervan niet hebben kunnen controleren. In elk geval heeft [eiseres] benoemd dat het zilveren bestek hierop ontbreekt, wat [gedaagde 2] heeft erkend.

4.10

Ten slotte behoren tot de nalatenschap schulden aan partijen in verband met de ouderlijke boedelverdeling van de nalatenschap van de vader (per persoon € 24.469,74 met rente).

Kosten van de nalatenschap en te verrekenen bedragen

4.11

De rechtbank stelt vast dat de vorderingen die partijen op de nalatenschap hebben vanwege hun erfdeel uit de nalatenschap van de vader niet volledig uit de tot de nalatenschap behorende banksaldi kunnen worden voldaan en uitgaande van de rentevorderingen evenmin uit de waarde van de sieraden en de inboedel. Dat betekent dat die schulden van partijen maar gedeeltelijk zullen worden voldaan. Omdat die schuld voor ieder van partijen hetzelfde is (€ 24.469,74 met rente) zullen deze schulden niet afzonderlijk van het nalatenschapsvermogen worden afgetrokken maar worden meegenomen bij de verdeling. Partijen dienen elk een derde van het nalatenschapsvermogen te ontvangen omdat zij voor gelijke delen schuldeiser zijn en voor gelijke delen erfgenaam.

4.12

[gedaagde 2] stelt terecht dat op het nalatenschapsvermogen de kosten van de uitvaart in mindering moeten worden gebracht. Die kosten zijn onderbouwd met een factuur van Van de Weert uitvaartzorg en bedragen € 6.705,20. Daarnaast heeft [gedaagde 2] een overzicht gemaakt van kosten die na het overlijden van erflaatster van haar rekening zijn betaald. Dit betreft een bedrag van in totaal € 3.074,39. Uit de bankafschriften die [eiseres] als productie 10 heeft overgelegd zou dat bedrag in beginsel af te leiden moeten zijn. Hiertoe behoren diverse posten waarover [eiseres] bij brief van 11 oktober 2022 vragen heeft gesteld en waarop [gedaagde 2] vervolgens een toelichting heeft gegeven.

4.13

Hoewel [eiseres] hierover geen discussie meer wenst te voeren, kan de rechtbank niet vaststellen dat [gedaagde 1] heeft ingestemd met deze kostenposten en evenmin dat hij deze toelichting van [gedaagde 2] heeft ontvangen. Van veruit de meeste kosten, waaronder kosten die verband houden met de begrafenis inclusief kosten voor bloemen ad € 228,50, de huur van een bus ten behoeve van ontruiming van de kamer (€ 270,33) en de kosten van de notaris (€ 640,36) acht de rechtbank het verband met de nalatenschap voldoende gegeven en deze kunnen worden beschouwd als redelijkerwijs noodzakelijk gemaakte kosten die voor rekening van de nalatenschap komen of daar direct toe behoren. Een uitzondering geldt voor de campingkosten van € 435,50. De toelichting van [gedaagde 2] hierop luidt als volgt:

“erflaatster betaalde altijd reiskosten voor de ontvangen mantelzorg. In de waakperiode vanaf 27 april tot en met aansluitend de begrafenis 23 mei 2019 (25 nachten) hebben we i.p.v. dagelijkse reis te ondernemen (2 x 75 km x 19 ct = € 28,50) op de dichtstbijzijnde camping gestaan (€ 435,50/25 = € 17,42 per dag). Dagelijkse aanwezigheid werd noodzakelijk geacht (verpleegarts). Andere mantelzorgers (w.o. [eiseres] ) waren niet of nauwelijks aanwezig.”

4.14

Hoewel de rechtbank ervan uitgaat dat de aanwezigheid van iemand bij erflaatster in haar levensfase noodzakelijk of in elk geval zeer belangrijk was, levert dat onvoldoende grondslag op voor deze vergoeding. Er is in elk geval geen sprake van kosten die vallen onder de kosten van de nalatenschap als bedoeld in artikel 4:7 BW. Dat erflaatster gewoonlijk reiskosten vergoedde voor ontvangen mantelzorg, wil nog niet zeggen dat dit een afdwingbare verplichting was en dat er dus een schuld van erflaatster bestond op het moment van haar overlijden. De dagen na haar overlijden was bovendien geen sprake meer van mantelzorg. Dat er veel geregeld moest worden en dat het waarschijnlijk praktisch was dat [gedaagde 2] in de buurt was, maakt dat niet anders. Dit bedrag heeft [gedaagde 2] daarom ten onrechte als kosten opgevoerd.

4.15

[gedaagde 1] heeft verder nog specifiek gesteld dat kosten van een etentje met de schoonfamilie in rekening zouden zijn gebracht. De enige betalingen die hieraan gelinkt zouden kunnen worden betreffen bedragen van € 10,05 en € 36,15 op [datum] (afgeschreven op [datum] ) ten name van [bedrijf] vof (naar de rechtbank begrijpt is dit [bedrijf] aan [adres] ). Deze betalingen dateren dus van de dag van het overlijden van erflaatster. Hoewel het niet aannemelijk lijkt dat dit kosten voor de catering van de begrafenis zelf zijn (gelet op de datum en de aard van het eten) is de rechtbank van oordeel dat de lijn uit de jurisprudentie over dergelijke kosten hier ook kan worden toegepast. Die lijn komt erop neer dat tot de handelingen die erop zijn gericht iemand erflater een passende uitvaart te bezorgen, een overleg op de sterfdag kan worden gerekend. De kosten van een daarbij genuttigde maaltijd kunnen onder omstandigheden tot redelijke kosten van de nalatenschap worden gerekend. Dat [eiseres] en [gedaagde 1] kennelijk niet bij dit overleg betrokken zijn geweest, maakt de kosten naar het oordeel van de rechtbank nog niet onredelijk.

4.16

In totaal dient dus rekening te worden gehouden met een bedrag van € 9.344,09 aan kosten. Anderzijds zijn er nog bedragen van in totaal € 2.126,84 ontvangen. Het saldo van in totaal € 29.246,18 wordt verminderd met € 9.344,09 en vermeerderd met € 2.126,84 vastgesteld op € 22.028,93.

4.17

De rechtbank begrijpt uit de stellingen van [gedaagde 2] dat hij de rekeningen van erflaatster bij de ABN Amro heeft opgeheven en de saldi van die rekeningen en het restantsaldo van de ING-rekening van de moeder, na overmaking van € 5.000 aan ieder van partijen, heeft overgemaakt op de depotrekening met IBAN [rekeningnummer] . Volgens [gedaagde 2] zou het nog gaan om zo’n € 4.900. De rechtbank kan dat niet geheel rijmen met de berekening hiervoor. Er was immers € 22.028,93 op de rekeningen aanwezig. Na aftrek van drie betalingen van € 15.000 resteert dan een saldo van € 7.028,93. Feitelijk zal dit € 435,50 lager zijn geweest vanwege de betaalde campingkosten, maar dan nog is het verschil tussen dat bedrag en € 4.900 niet verklaard. Aan het aanhouden van de depotrekening zullen kosten verbonden zijn, die partijen zullen moeten delen, maar [gedaagde 2] heeft die niet inzichtelijk gemaakt. Andere bedragen die van de rekening zouden zijn betaald zijn niet gesteld, laat staan onderbouwd.

4.18

[gedaagde 2] stelt verder dat van de depotrekening nog kosten voor grafonderhoud en voor opslag van de inboedel moeten worden voldaan, voordat het resterende saldo kan worden verdeeld. [eiseres] betwist dat die kosten ten laste van de nalatenschap dienen te komen.

4.19

Naar het oordeel van de rechtbank kunnen de kosten van grafonderhoud niet voor rekening van de nalatenschap worden gebracht. [gedaagde 2] heeft kennelijk besloten de onderhoudskosten voor het graf af te kopen. [gedaagde 2] stelt dat hij het belangrijk vindt dat het graf netjes wordt onderhouden. [eiseres] stelt dat hij daar geen behoefde aan heeft en dat [gedaagde 2] (al dan niet met [gedaagde 1] ) dat voor zijn eigen rekening moet nemen. Omdat partijen het niet eens zijn over de kosten van het uitbesteden van het grafonderhoud, kan [gedaagde 2] deze niet verhalen op de andere erfgenamen als zij daarmee niet instemmen en kan verrekening niet via de nalatenschap plaatsvinden. [gedaagde 2] heeft hiervoor geen aanvullende grondslag gesteld.

4.20

De kosten van opslag van de inboedel komen wél voor rekening van de nalatenschap. [eiseres] stelt dat die kosten niet nodig waren omdat hij ruimte heeft om de inboedel op te slaan en dat de waarde van de inboedel (behalve het zilveren bestek) praktisch nihil is, zodat het niet redelijk is dat hij in de kosten van opslag moet bijdragen. [gedaagde 2] stelt dat [gedaagde 1] en [eiseres] , ondanks zijn aandringen en voorstellen, weigerden om mee te werken aan verdeling van de inboedel en dat opslag daardoor noodzakelijk was. Uit de overgelegde correspondentie (onder meer de brieven van de advocaat van [gedaagde 2] van 15 juli 2020 en van 16 november 2022) blijkt de inzet van [gedaagde 2] om te komen tot verdeling van de inboedel. Niet gebleken is dat [eiseres] en/of [gedaagde 1] daarop hebben gereageerd met een inhoudelijk voorstel. Daar komt bij dat [eiseres] heeft erkend dat [gedaagde 2] heeft aangekondigd dat hij de inboedel zou opslaan. [eiseres] stelt dat hij [gedaagde 2] daarop heeft laten weten dat hij ruimte had, maar [gedaagde 2] bestrijdt dat hij dit bericht heeft ontvangen. Dat is ook niet komen vast te staan en [eiseres] heeft ook bevestigd dat [gedaagde 2] hem op enig moment heeft geblokkeerd. Omdat de woning van erflaatster leeg moest, ziet de rechtbank voldoende aanleiding voor het oordeel dat [gedaagde 2] genoodzaakt was om de inboedel op te slaan. De rechtbank ziet dit als een vorm van zaakwaarneming. De in verband daarmee gemaakte kosten, door [gedaagde 2] onderbouwd begroot op € 1.815 tot en met juli 2026, komen voor rekening van de nalatenschap omdat deze als redelijkerwijs gemaakte kosten in het belang van de erfgenamen zijn te beschouwen. Overigens heeft [eiseres] zich hier niet tegen verzet voor het geval de rechtbank van oordeel is dat het zilveren bestek tot de inboedel (en niet tot de sieraden) gerekend moet worden. Dat is inderdaad het geval, omdat bestek meer als gebruiksvoorwerp wordt beschouwd. Een eventuele hoge waarde (waarover hierna meer) maakt dat niet zonder meer anders.

4.21

Het voorgaande brengt met zich dat op het (theoretische) saldo op de depotrekening van € 7.028,93 een bedrag van € 1.815 in verband met kosten van opslag van de inboedel in mindering komt. Dan resteert een bedrag van € 5.213,93, te verminderen met de door [gedaagde 2] nader aan te tonen kosten voor het aanhouden van de depotrekening.

Partiële verdeling

4.22

Voordat kan worden toegekomen aan een beslissing over de verdeling dient de rechtbank nog in te gaan op het feit dat [gedaagde 1] heeft aangevoerd dat [gedaagde 2] ten onrechte heeft bewerkstelligd dat van de ING-rekening van erflaatster aan ieder van partijen € 5.000 werd betaald. Volgens [gedaagde 1] had [gedaagde 2] die bedragen niet mogen overmaken omdat hij daarvoor toestemming van de andere vereffenaars ( [gedaagde 1] en [eiseres] ) nodig had. Uitbetaling van een deel van een erfdeel is echter geen daad van vereffening, maar betreft een daad van verdeling. Gelet op wat de rechtbank hiervoor heeft overwogen was vereffening niet meer aan de orde en kon in principe tot (partiële) verdeling worden overgegaan. Partijen zijn gezamenlijk bevoegd tot verdeling en er is alleen sprake van een verdeling als alle deelgenoten betrokken zijn. Op zichzelf is dan ook juist dat [gedaagde 2] slechts in overleg met [gedaagde 1] en [eiseres] tot betaling van de bedragen van € 5.000 mocht overgaan. [eiseres] heeft gesteld dat vóór die betaling correspondentie tussen partijen heeft plaatsgevonden over de partiële verdeling. Uit de door hem overgelegde stukken volgt dat dit in ieder geval aan hem is voorgelegd. [gedaagde 1] bestrijdt weliswaar dat ook met hem is overlegd, maar dit is een wel zeer algemene betwisting, zodat de rechtbank daaraan voorbijgaat. Verder is niet gebleken dat [gedaagde 1] afwijzend heeft gereageerd op het voorstel van [gedaagde 2] om alvast tot partiële verdeling van de banksaldi over te gaan door drie gelijke delen aan partijen over te maken. Hoe dan ook kan de door [gedaagde 2] geëffectueerde betaling van € 5.000 aan ieder van partijen niet als ongegrond of onrechtmatig worden aangemerkt. Zelfs als niet gezegd zou kunnen worden dat alle deelgenoten hebben meegewerkt, en dus goed beschouwd geen sprake is van een (partiële) verdeling, ziet de rechtbank geen grond voor terugbetaling van de bedragen door [eiseres] en [gedaagde 2] , omdat deze verrekend worden met wat zij nog ontvangen. [gedaagde 1] heeft nog recht op zijn deel van de banksaldi, inclusief het deel op de ING-rekening eindigend op [nummer] . Nu [gedaagde 1] zonder overleg met de andere partijen het bedrag van € 5.000 heeft terugbetaald op de rekening, acht de rechtbank het redelijk dat de kosten van (het aanhouden van) die bankrekening voor zijn rekening komen.

4.23

Mogelijk heeft het bezwaar van [gedaagde 1] mede te maken met het feit dat hij geen sieraden, maar geld wenst te ontvangen. Door de uitbetaling van € 10.000 aan de andere deelgenoten is een verdeling waarbij [gedaagde 1] meer geld ontvangt en de andere deelgenoten meer sieraden praktisch gezien mogelijk lastiger. Omdat de rechtbank vrij is de verdeling vast te stellen, zelfs afwijkend van de vorderingen van partijen, zou zij in deze procedure ondanks die feitelijke betalingen de ruimte hebben om hierin mee te gaan. Dat [eiseres] en [gedaagde 2] al geld hebben ontvangen, betekent niet dat de rechtbank daaraan gebonden is. Er is echter geen goede reden om aan [gedaagde 1] geen sieraden toe te kennen en deze alleen onder [eiseres] en [gedaagde 2] te verdelen en aan [gedaagde 1] meer geld toe te delen. In wezen komen de aanspraken van partijen nog voort uit de ouderlijke boedelverdeling in de nalatenschap van de vader. Onder oud erfrecht bestond voor legitimarissen (erfgenamen met een legitieme portie) juist een “recht op spulletjes” zoals dat vaak werd genoemd. Wat er verdeeld wordt, is wat er feitelijk aanwezig is. Dat is in dit geval een bedrag van € 22.028,93 (of iets minder als daar nog kosten van af moeten), inboedel en sieraden. Op grond waarvan het redelijk zou zijn aan [gedaagde 1] meer dan een evenredig deel van het geld toe te delen, is niet gesteld of gebleken. Ook gelet hierop was er dus geen grond voor terugbetaling van het bedrag door [gedaagde 1] .

De verdeling van de banksaldi

4.24

Gelet op het voorgaande komt in principe aan [eiseres] en [gedaagde 1] elk 1/3 van € 5.213,93 oftewel € 1.737,98 minus 1/3 van de (door [gedaagde 2] aan te tonen) daadwerkelijk gemaakte kosten ter zake van het aanhouden van de depotrekening toe. Het resterende bedrag is dan voor [gedaagde 2] , waarmee de kosten van opslag en de campingkosten automatisch verrekend zijn.

4.25

Niet duidelijk is wat het saldo op de ING-rekening met IBAN [rekeningnummer] op dit moment precies is, maar de rechtbank gaat er gelet op de stellingen van [eiseres] en [gedaagde 2] van uit dat het saldo op die rekening precies € 5.000 minus de kosten van de rekening is. De rechtbank zal dit saldo aan [gedaagde 1] toedelen en in de verdeling hieraan een waarde van € 5.000 toekennen. Daarmee ontvangen [eiseres] en [gedaagde 2] dus bovenop het voorschot van € 5.000 nog hun hiervoor bepaalde aandelen in de depotrekening, en ontvangt [gedaagde 1] het feitelijke saldo van de ING-rekening en zijn aandeel in de depotrekening.

De verdeling van de sieraden

4.26

Tot de nalatenschap behoren de sieraden die zijn genoemd in de door [gedaagde 2] opgestelde lijsten.

4.27

[eiseres] is van mening dat de sieraden in opdracht van partijen kunnen worden verkocht, waarna de verkoopopbrengst gelijkelijk tussen partijen kan worden verdeeld. Er hoeven dan geen taxatiekosten te worden gemaakt. [gedaagde 1] kan hier eventueel mee instemmen, wil wel graag de broche met lelietjes-van-dalen en kan zich er ook in vinden als de sieraden worden getaxeerd, waarna aan hem een derde van de waarde wordt uitbetaald. [gedaagde 2] vindt dat de sieraden moeten worden verdeeld conform de door hem opgestelde lijsten waarbij voor de waarde uitgegaan kan worden van de taxatieswaardes die de juwelier van de moeder heeft opgegeven. Hij zou het jammer vinden als alle sieraden worden verkocht, omdat deze ook emotionele waarde hebben.

4.28

Omdat voor het kunnen verdelen van de sieraden verkoop niet nodig is, en partijen het over verkoop niet eens zijn, zal de rechtbank niet bepalen dat de sieraden moeten worden verkocht, zoals de voorkeur van [eiseres] is. De rechtbank zal de sieraden verdelen onder partijen. Zoals hiervoor is overwogen, ziet de rechtbank geen aanleiding [gedaagde 1] slechts een geldswaarde toe te delen. Verdelen is verdelen wat er is, niet een daarvoor in de plaats komende waarde.

4.29

Vervolgens is de vraag of het nodig is dat er een nieuwe taxatie komt. [gedaagde 2] heeft lijsten overgelegd waarop omschrijvingen en waarden zijn vermeld. [gedaagde 2] heeft onderbouwd gesteld dat die waarden zijn getaxeerd door deskundigen [deskundige] in Heino en [deskundige] in Ede. Daarbij is gekeken naar het gewicht per sieraad. Dit is - naar algemeen bekend verondersteld mag worden - een gebruikelijke manier van waarderen. Gesteld noch gebleken is dat er sprake is van bijzondere sieraden waardoor de waarde niet alleen wordt beïnvloed door het gewicht maar ook door andere factoren (bijvoorbeeld door exclusiviteit van ontwerp of maker). Daarmee is de juistheid van de taxaties niet gemotiveerd betwist. Dat [eiseres] en [gedaagde 1] hier niet in zijn betrokken, maakt dit niet anders. Het is dus niet nodig de sieraden opnieuw te laten taxeren. Dat de prijs van edelmetaal de afgelopen jaren is gewijzigd maakt dat niet anders omdat de rechtbank de sieraden zal verdelen in drie porties van nagenoeg dezelfde waarde, met inachtneming van de uitgesproken voorkeuren van partijen. Daarbij weegt de voorkeur van [gedaagde 2] relatief zwaar omdat deze de meeste emotionele waarde hecht aan (de door hem gekozen) sieraden. Vervolgens kunnen partijen zelf beslissen of zij de aan hen toegedeelde sieraden al dan niet willen verkopen. De kans of het risico op eventuele meer- of minderopbrengst bij verkoop ligt bij degene aan wie de sieraden worden toegedeeld. Omdat de waarden nooit precies gelijk zijn, zal de rechtbank de verschillen verrekenen met de bedragen van de banksaldi zoals hiervoor genoemd.

4.30

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende verdeling van de sieraden:

Aan [eiseres] wordt toegedeeld:

- briljantring witgoud (gewicht 2,7)

- ring witgoud met briljant en saffier

- gouden ring met turkoois

- armband 14 kt goud

- hanger Wilhelmina

- kleine hanger met edelsteen

- zilveren armband met groene edelstenen

totaal:

Aan [gedaagde 1] wordt toegedeeld:

- zilveren broche met lelietjes-van-dalen

- hanger Juliana

- gouden broche met carneool

- horloge Girard Perregaux

- twee oorstekers, één met cultivé parel

- zilveren postkoets

- trouwring van moeder

totaal:

Aan [gedaagde 2] wordt toegedeeld:

- bananenchoker

- gouden ketting gourmet collier

- hanger Beatrix

- trouwring vader roodgoud

- gourmetcollier (gewicht 6,8)

- gouden hanger met twee cultivé parels

- harpspeler koning David

- diverse zilveren munten

totaal:

waarde

€ 900

€ 800

€ 275

€ 1.150

€ 250

-

-

€ 3.375

-

€ 650

€ 180

€ 1.900

-

-

€ 265

€ 2.995

€ 1.350

€ 360

-

€ 30

€ 375

€ 325

€ 950

-

€ 3.390

4.31

De totale waarde van de sieraden bedraagt € 9.760. Elk van partijen heeft recht op een waarde van € 3.253,33. Dit betekent dat [gedaagde 1] bij de verdeling van de sieraden is onderbedeeld voor € 258,33 en van het saldo in depot € 258,33 extra dient te krijgen. [eiseres] is overbedeeld voor € 121,67 en [gedaagde 2] is overbedeeld voor € 136,67. Dit krijgen zij minder uit het saldo in depot.

De verdeling van het zilveren bestek

4.32

Niet in geschil is dat tot de nalatenschap zilveren bestek hoort. Partijen zijn sterk verdeeld over de waarde ervan. Ter zitting heeft [gedaagde 2] gesteld dat hij denkt dat het € 300 of € 400 waard zal zijn. [eiseres] denkt dat het circa € 7.500 waard zal zijn. [gedaagde 1] stelt zich op het standpunt dat het getaxeerd moet worden door [bedrijf] in Leidschendam.

4.33

Omdat het de voorkeur verdient dat het zilveren bestek bij elkaar blijft en niet duidelijk is wat het waard is, zal het moeten worden getaxeerd. [eiseres] en [gedaagde 2] hebben geen bezwaren hebben geuit tegen [bedrijf] als taxateur. De rechtbank zal daarom bepalen dat het zilveren bestek op kosten van de nalatenschap door [bedrijf] dient te worden getaxeerd, of een andere taxateur als partijen het daarover eens zijn. [eiseres] heeft op zijn voorkeurslijst het zilveren bestek bovenaan gezet. Na taxatie zal hij daarom de gelegenheid krijgen om het bestek tegen de taxatiewaarde toegedeeld te krijgen. Dat wil zeggen dat hij aan [gedaagde 2] en [gedaagde 1] elk 1/3 deel van de waarde dient te vergoeden. Mocht [eiseres] alsnog afzien van het bestek, dan zal [gedaagde 2] in de gelegenheid worden gesteld om het bestek tegen de taxatiewaarde toegedeeld te krijgen. Als ook [gedaagde 2] daarvan afziet, kan [gedaagde 1] ervoor kiezen dat het bestek aan hem wordt toegedeeld voor de taxatiewaarde. Als uiteindelijk geen van partijen het bestek toegedeeld wenst te krijgen, zal het worden verkocht, waarna elke partij recht heeft op een derde van de (netto) opbrengst.

De verdeling van de inboedel

4.34

[gedaagde 2] heeft van de overige inboedelzaken een overzicht gemaakt. Niet gesteld of gebleken is dat de inboedelzaken van bijzondere geldswaarde zijn. Toedeling ervan zal daarom zonder verrekening in verband met overbedeling plaatsvinden. [gedaagde 1] heeft verklaard dat hij de klok van pake en beppe wil krijgen. [gedaagde 2] en [eiseres] hebben daartegen geen verweer gevoerd. Deze klok zal daarom aan [gedaagde 1] worden toegedeeld.

[eiseres] heeft aangegeven dat hij nog wil kijken wat er aan inboedelspullen is en of hij daar misschien ook nog wat van wil krijgen. [gedaagde 2] , die de opslag van de inboedel heeft geregeld, heeft op de zitting verklaard dat [eiseres] en [gedaagde 1] kunnen komen kijken. De rechtbank zal daarom bepalen dat partijen allen binnen twee maanden na de datum van dit vonnis de gelegenheid krijgen om de inboedelzaken te bekijken, dat zij binnen twee weken daarna aan elkaar aangeven wat zij willen hebben en vervolgens afspraken maken over wie wat toegedeeld krijgt en wat zij via Marktplaats verkopen, waarna zij de opbrengst gelijkelijk zullen verdelen. Voor inboedelzaken waarvan binnen deze termijnen niet is gebleken van interesse van een van partijen in toedeling of in verkoop via Marktplaats, is ieder van partijen bevoegd die zaken af te voeren naar de kringloop of de stort, waarna de opslag kan worden beëindigd.

Resumé

4.35

[eiseres] ontvangt van het saldo in depot € 1.737,98 -/- € 121,67 = € 1.616,31 verminderd met 1/3 van de (door [gedaagde 2] aan te tonen) daadwerkelijk gemaakte kosten ter zake van het aanhouden van de depotrekening en 1/3 van de kosten van de taxatie van het zilverbestek. [gedaagde 1] ontvangt van het saldo in depot € 1.737,98 + € 258,33 = € 1.996,31 verminderd met 1/3 van de (door [gedaagde 2] aan te tonen) daadwerkelijk gemaakte kosten ter zake van het aanhouden van de depotrekening en 1/3 van de kosten van de taxatie van het zilverbestek. Het resterende bedrag op de depotrekening is voor [gedaagde 2] . Daartegenover dient hij dan nog de kosten van de taxatie van het zilverbestek te voldoen, zodat deze materieel ten laste van het saldo op de depotrekening komen. [eiseres] en [gedaagde 2] behouden het eerder ontvangen bedrag van € 5.000 per persoon, [gedaagde 1] ontvangt het (feitelijke) saldo op de rekening met IBAN [rekeningnummer] , waarna deze rekening wordt opgeheven. Partijen ontvangen elk de sieraden zoals in overweging 4.30 vermeld en verdelen de inboedel inclusief het zilveren bestek overeenkomstig overwegingen 4.32 tot en met 4.34.

Proceskosten

4.36

Gelet op de familierelatie tussen partijen zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

5 De beslissing

De rechtbank

in conventie en in reconventie

5.1

verklaart [gedaagde 1] niet-ontvankelijk in zijn vorderingen onder I en II;

5.2

stelt de verdeling van de nalatenschap van [erflaatster] , geboren op [geboortedag] 1927 en overleden op [datum] , als volgt vast:

  • het saldo van de ING-rekening [rekeningnummer] wordt toegedeeld aan [gedaagde 1] ;

  • [eiseres] en [gedaagde 2] behouden het voorschot van € 5.000 elk;

  • [eiseres] ontvangt van het saldo in depot € 1.616,31 verminderd met 1/3 van de (door [gedaagde 2] aan te tonen) daadwerkelijk gemaakte kosten ter zake van het aanhouden van de depotrekening en verminderd met 1/3 van de kosten van de taxatie van het zilverbestek. [gedaagde 1] ontvangt van het saldo in depot € 1.996,31 verminderd met 1/3 van de (door [gedaagde 2] aan te tonen) daadwerkelijk gemaakte kosten ter zake van het aanhouden van de depotrekening en verminderd met 1/3 van de kosten van de taxatie van het zilverbestek, het resterende bedrag op de depotrekening is voor [gedaagde 2] , die hieruit de kosten van de taxatie van het zilverbestek dient te voldoen;

  • de tot de nalatenschap behorende sieraden worden verdeeld zoals vermeld in overweging 4.30;

  • uit de inboedel ontvangt [gedaagde 1] de klok van pake en beppe;

  • partijen dienen gezamenlijk en voor rekening van de nalatenschap opdracht te geven tot taxatie van het zilveren bestek aan [bedrijf] in Leidschendam of een andere door partijen in gezamenlijk overleg aan te wijzen taxateur, waarna:

  • als eerste [eiseres] de gelegenheid krijgt om binnen een maand na taxatie schriftelijk aan [gedaagde 1] en [gedaagde 2] te verklaren dat hij het bestek toegedeeld wenst te krijgen, waartegenover hij aan elk van hen 1/3 van de taxatiewaarde dient te vergoeden;

  • als [eiseres] niet binnen een maand na taxatie de bedoelde verklaring heeft afgelegd of eerder kenbaar maakt dat hij het bestek niet wil overnemen, [gedaagde 2] de gelegenheid krijgt om binnen een maand nadat die situatie zich voordoet schriftelijk aan [eiseres] en [gedaagde 1] te verklaren dat hij het bestek toegedeeld wenst te krijgen, waartegenover hij aan elk van hen 1/3 van de taxatiewaarde dient te vergoeden;

  • als ook [gedaagde 2] niet de bedoelde verklaring heeft afgelegd binnen de genoemde termijn of eerder kenbaar maakt dat hij het bestek evenmin wil overnemen, [gedaagde 1] de gelegenheid krijgt om binnen een maand nadat die situatie zich voordoet schriftelijk aan [eiseres] en [gedaagde 2] te verklaren dat hij het bestek toegedeeld wenst te krijgen, waartegenover hij aan elk van hen 1/3 van de taxatiewaarde dient te vergoeden;

  • als uit verklaringen van partijen of bij het ontbreken van tijdige verklaringen als hiervoor bedoeld volgt dat geen van partijen het bestek toebedeeld wenst te krijgen, dienen partijen mee te werken aan verkoop van het zilveren bestek aan of door bemiddeling van [bedrijf] in Leidschendam of een andere door partijen in overleg aan te wijzen partij, waarna de (netto) opbrengst ervan toekomt aan partijen, ieder voor 1/3 deel;

- partijen dienen in de gelegenheid te worden gesteld binnen twee maanden de overige inboedelzaken te bekijken, waarna zij binnen twee weken aan elkaar schriftelijk dienen te verklaren wat zij daarvan nog willen ontvangen, waarna zij in overleg afspraken dienen te maken over de volgende punten:

  • welke partij wat krijgt toegedeeld (zonder verrekening in verband met overbedeling);

  • of en welke zaken via Marktplaats wordt verkocht en door wie, waarna de opbrengst gelijkelijk tussen partijen wordt verdeeld;

  • welke inboedelzaken kunnen worden afgevoerd naar de kringloop of de stort, waarna ieder van partijen bevoegd is om dat te bewerkstelligen,

waarna de opslag van de inboedelzaken wordt beëindigd,

en waarbij een partij die niet binnen de gestelde termijnen van twee maanden respectievelijk twee weken bericht doet dat hij de inboedel wil bekijken dan wel welke zaken hij nog wenst te ontvangen geacht wordt niet geïnteresseerd meer te zijn in een deel van de inboedel of de verkoopopbrengst daarvan;

5.3

verstaat dat partijen allen medewerking verlenen aan effectuering van de vastgestelde verdeling, de levering van de te verdelen goederen en opheffing van de tot de nalatenschap behorende bankrekening;

5.4

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt;

5.5

verklaart dit vonnis wat betreft de onder 5.2 en 5.3 gegeven beslissingen uitvoerbaar bij voorraad;

5.6

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. R.A. Eskes en in het openbaar uitgesproken op 7 oktober 2026.

JO/RE

!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING SECRETARIS!

!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING RECHTER!

!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR STEMPELS!

Dit sluit overigens niet aan bij de eigen vordering van [eiseres] op dit punt. Artikel 136 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Hoge Raad 10 maart 2017, ECLI:NL:HR:2017:411. Artikel 4:195 lid 1 BW. Memorie van antwoord I, Parlementaire Geschiedenis boek 4, p. 945. Hoge Raad 19 mei 2017, ECLI:NL:HR:2017:939 Artikel 4:7 lid 1 onder b BW. Productie 13 bij dagvaarding. Productie 22 bij dagvaarding. Vergelijk Hoge Raad 22 mei 2015, ECLI:NL:HR:2015:1284 en (voor een etentje op de dag van de crematie) Gerecthshof Den Haag 29 augustus 2017, ECLI:NL:GHDHA:2017:2574. Het door [gedaagde 2] gestelde bedrag van totaal € 9.779,59 verminderd met € 435,50. Artikel 6:198-200 BW. Hoge Raad 17 april 1998, ECLI:NL:HR:1998:ZC2631, NJ 1999/550.