Ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel € 89.140,50 uit de illegale hennepteelt.

RECHTBANK GELDERLAND

Team strafrecht

Zittingsplaats Zutphen

Tegenspraak

Parketnummer : 05.224254.24

Datum uitspraak : 19 december 2025

uitspraak van de meervoudige kamer

in de zaak van

de officier van justitie

tegen

[veroordeelde] ,

geboren op [geboortedatum] 1968 in [geboorteplaats] (Kosovo),

wonende aan de [adres],

[postcode], in [woonplaats].

Raadsman: mr. C.A. Boeve, advocaat in Zwolle.

De officier van justitie vordert dat de rechtbank het bedrag vaststelt waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel als bedoeld in artikel 36e, vijfde lid, van het Wetboek van Strafrecht wordt geschat en dat de veroordeelde de verplichting wordt opgelegd tot betaling aan de Staat van het geschatte voordeel, welk voordeel door de officier van justitie is geschat op € 267.421,50.

De officier van justitie heeft ter terechtzitting de vordering aangepast, in die zin dat het gevorderde bedrag pondspondsgewijs dient te worden toebedeeld aan veroordeelde en zijn medeveroordeelden. Dit betekent dat volgens de officier per veroordeelde een bedrag van

€ 89.140,50 is genoten.

De verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat veroordeelde geen voordeel heeft genoten van de hennepkwekerij. Subsidiair heeft de verdediging aangevoerd dat de berekening van het Openbaar Ministerie onvoldoende onderbouwd is en dat onduidelijk is of en hoeveel oogsten er zijn geweest.

De rechtbank heeft kennisgenomen van het op 19 december 2025 tegen veroordeelde gewezen vonnis waarbij veroordeelde ter zake van (onder meer) “medeplegen van in de uitoefening van een beroep of bedrijf opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder B van de Opiumwet gegeven verbod, terwijl het feit betrekking heeft op een grote hoeveelheid van het middel, meermalen gepleegd” is veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van 12 weken, met een proeftijd van drie jaar, en een taakstraf van 180 uur, subsidiair 90 dagen hechtenis.

De rechtbank is van oordeel dat aannemelijk is dat veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft genoten en baseert zich op de volgende bewijsmiddelen.

Bij de beoordeling van de omvang van het wederrechtelijk verkregen voordeel neemt de rechtbank als uitgangspunt de door de politie Oost-Nederland, district Noord- en Oost-Gelderland, opgemaakte berekening.

De in de – inzichtelijke en duidelijke – berekening gerelateerde feiten zijn door de rechtbank gecontroleerd en juist bevonden aan de hand van onderliggende stukken. De in het proces-verbaal getrokken conclusies zijn getoetst aan datzelfde materiaal. Met name is in die stukken voldoende concreet en specifiek onderbouwd dat en waarom sprake is geweest van zes oogsten. De rechtbank neemt de berekeningen uit het voornoemd proces-verbaal over en maakt deze tot de hare.

De berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel leidt tot het volgende bedrag:

Kweekruimte A en B:

Bruto opbrengst 6 oogsten x € 52.376,83 = € 314.260,98

Totale kosten (met huur) 6 oogsten x = € 46.839,48 -/-

----------------

Totaal wederrechtelijk verkregen voordeel € 267.421,50

Veroordeelde is veroordeeld ter zake van medeplegen. De rechtbank verwerpt dan ook het verweer dat er geen voordeel is genoten, omdat dit niet aannemelijk is geworden, en gaat er dus vanuit dat de veroordeelde volledig heeft meegedeeld in de opbrengst.

Naast de veroordeelde zijn voor zover bekend nog twee anderen ([medeveroordeelde 1] en [medeveroordeelde 2]), betrokken geweest bij de hennepteelt. De rechtbank zal de totale netto-opbrengst daarom pondspondsgewijs verdelen over deze drie personen. Concreet betekent dit dat iedere verdachte een voordeel heeft genoten van € 89.140,50.

Op grond van de aangehaalde bewijsmiddelen stelt de rechtbank het door veroordeelde verkregen wederrechtelijk voordeel vast op een bedrag van € 89.140,50. De betalingsverplichting zal op datzelfde bedrag worden vastgesteld. De raadsman heeft namens veroordeelde in algemene zin aangevoerd dat veroordeelde op dit moment leeft van een uitkering. Echter, daarmee is nog niet onderbouwd dat de huidige en toekomstige draagkracht van veroordeelde in het geheel niet toereikend zal zijn om dit bedrag te voldoen.

De beslissing is gegrond op artikel 36e, tweede lid van het Wetboek van Strafrecht.

De rechtbank:

Aldus gegeven door mr. H.C. Leemreize (voorzitter), mr. P. Verkroost en mr. I.S. Termaat, rechters, in tegenwoordigheid van mr. M.C.N. Witteveen, griffier en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 19 december 2025.