Ontnemingsvonnis. Aannemelijk dat veroordeelde voordeel heeft verkregen door gedurende drie dagen in zijn…

Het standpunt van de officier van justitie

De schriftelijke vordering van de officier van justitie houdt in dat aan de veroordeelde de verplichting zal worden opgelegd tot betaling aan de Staat van een bedrag van in totaal

€ 1.320,00 ter ontneming van het door veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel uit het in de strafzaak bewezenverklaarde feit.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft, gelet op de bepleite vrijspraak in de hoofdzaak, verzocht de ontnemingsvordering af te wijzen. Het wederrechtelijk verkregen voordeel is gebaseerd op de huur die aangeefsters aan veroordeelde zouden hebben betaald, terwijl veroordeelde heeft verklaard dat hij geen geld van aangeefsters heeft ontvangen.

De grondslag van de vordering

De veroordeelde is bij vonnis van vandaag, 23 mei 2023, van deze rechtbank veroordeeld voor het gedurende drie dagen een ander uit winstbejag behulpzaam zijn bij het zich verschaffen van verblijf in Nederland, terwijl hij weet dat dat verblijf van die ander wederrechtelijk is.

De grondslag voor de ontnemingsvordering is een veroordeling voor een strafbaar feit. Voor de ontnemingsvordering betekent dit dat bij de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel kan worden gelet op voordeel afkomstig uit het strafbare feit dat de veroordeelde heeft begaan en strafbare feiten waarvan aannemelijk is dat veroordeelde deze heeft begaan (artikel 36e, lid 2 Wetboek van Strafrecht).

Beoordeling en berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel

De rechtbank acht aannemelijk dat veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft verkregen door gedurende drie dagen in zijn woning onderdak te verlenen aan [slachtoffer 1] , [slachtoffer 2] en [slachtoffer 3] (hierna: de slachtoffers), die wederrechtelijk in Nederland verbleven. De rechtbank heeft in het vonnis in de hoofdzaak vastgesteld dat de slachtoffers huur betaalden voor hun verblijf in de woning van veroordeelde.

[slachtoffer 1] heeft verklaard dat zij een bedrag van tussen de € 200,00 en

€ 300,00 per dag aan huur aan veroordeelde heeft betaald. De rechtbank zal er in het voordeel van verdachte van uitgaan dat aan verdachte twee keer een bedrag van € 200,00 per dag is betaald.

[slachtoffer 2] heeft verklaard dat zij in totaal een bedrag van € 600,00 aan huur aan veroordeelde heeft betaald. [slachtoffer 3] heeft verklaard dat zij een bedrag van € 320,00 aan huur aan verdachte heeft betaald.

Dit betekent dat de rechtbank aannemelijk acht dat veroordeelde van de slachtoffers een bedrag van in totaal € 1.320,00 (€ 400,00 + € 600,00 + € 320,00) aan huur heeft ontvangen. Daarom stelt de rechtbank het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op € 1.320,00.

Betalingsverplichting

Overschrijding redelijke termijn

De redelijke termijn voor de behandeling van deze zaak is geschonden. De rechtbank zal ten aanzien van de ontneming volstaan met de constatering dat de redelijke termijn is overschreden, omdat de rechtbank hier bij de strafoplegging al rekening mee heeft gehouden.

Betalingsverplichting

De rechtbank stelt het bedrag dat door veroordeelde dient te worden betaald aan de staat, vast op € 1.320,00.