Ontnemingsvordering. Afwijzing.

Het standpunt van de officier van justitie

De vordering van de officier van justitie van 18 januari 2018 strekt tot het vaststellen van het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel als bedoeld in artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht wordt geschat en het aan verdachte opleggen van de verplichting tot betaling aan de Staat van dat geschatte voordeel van € 547.200,00.

De officier van justitie heeft zich ter terechtzitting van 13 november 2023 op het standpunt gesteld dat de vordering moet worden afgewezen.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering moet worden afgewezen.

Het oordeel van de rechtbank

De verplichting tot betaling van een geldbedrag aan de Staat ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel kan worden opgelegd aan degene die is veroordeeld wegens een strafbaar feit en door dat feit of uit de baten daarvan voordeel heeft verkregen.

Veroordeelde is in de met deze ontnemingsprocedure verband houdende strafzaak onder andere onherroepelijk veroordeeld wegens deelname aan een criminele organisatie, gericht op wapenhandel, in de periode van 19 oktober 2013 tot 29 november 2016. Zij is vrijgesproken van wapenhandel in diezelfde periode. De vordering is erop gebaseerd dat aannemelijk is dat haar deelname aan de criminele organisatie of andere strafbare feiten op enigerlei wijze ertoe hebben geleid dat veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft verkregen. Daarbij wordt in het ontnemingsrapport uitgegaan van een economische eenheid tussen veroordeelde en haar echtgenoot, tevens medeveroordeelde in de met deze procedure verband houdende strafzaak.

De rechtbank is van oordeel dat op grond van het dossier en het verhandelde ter terechtzitting niet kan worden vastgesteld dat veroordeelde financieel heeft geprofiteerd van de deelname aan de criminele organisatie of andere strafbare feiten. Daarvoor zijn geen concrete aanwijzingen. Ook kan niet worden vastgesteld dat sprake is van een dusdanige financiële verwevenheid tussen veroordeelde en haar partner dat sprake is van gemeenschappelijk voordeel waarover zij en haar partner ieder hebben kunnen beschikken. Het enkele gegeven dat veroordeelde en haar partner gehuwd zijn, overigens onder huwelijkse voorwaarden zoals ter terechtzitting is gebleken, is daarvoor niet toereikend. Van andere aanwijzingen voor financiële verwevenheid is de rechtbank niet gebleken. Veroordeelde heeft ten tijde van de bewezen verklaarde periode waarin zij heeft deelgenomen aan een criminele organisatie altijd zelf (legaal) inkomen gehad. Uit het dossier kan niet worden opgemaakt dat zij over meer dan die inkomsten heeft kunnen beschikken. Het eventueel wel door haar echtgenoot genoten voordeel uit deelname aan de criminele organisatie heeft dus ook niet zonder meer tot financieel voordeel voor veroordeelde geleid.

De rechtbank zal de vordering tot ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel daarom afwijzen.