Tussenvonnis. De rechtbank kan in deze zaak op dit moment niet tot een einduitspraak komen, omdat zij zich…

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat kan worden bewezen dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft gepleegd.

In het kader van de op te leggen straf heeft de officier van justitie benoemd dat onzeker is of in een later stadium een zorgmachtiging zal worden afgegeven, maar dat het goed zou zijn als dit gebeurt. Wel is hiervoor het één en ander in gang gezet door het Verplichte Zorgteam van het Openbaar Ministerie. De officier van justitie heeft geëist dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 8 maanden met aftrek van het voorarrest. Ook heeft de officier van justitie geëist dat aan de verdachte wordt opgelegd een contactverbod met [slachtoffer] en een locatieverbod voor de woning van [slachtoffer] als vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38v Wetboek van Strafrecht. De officier van justitie heeft geëist dat deze maatregel direct na de uitspraak ingaat (dadelijk uitvoerbaar is).

Standpunt van de verdediging

De advocaat heeft geen verweer gevoerd over het bewijs. De verdachte heeft de feiten ter zitting bekend.

De advocaat heeft bepleit om aan de verdachte een gevangenisstraf van 12 weken met aftrek van het voorarrest op te leggen. Zij heeft daartoe aangevoerd dat de verdachte ten behoeve van de voorbereiding van een verzoekschrift voor een zorgmachtiging heeft gesproken met een onafhankelijke psychiater en dat de doorlooptijd van een verzoekschrift voor een zorgmachtiging 6 tot 8 weken bedraagt. Als het verzoekschrift binnen afzienbare tijd wordt ingediend, kan voor het einde van de detentie van de verdachte op het verzoekschrift worden besloten.

Indien de rechtbank overweegt om een onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen die langer is dan 12 weken, heeft de advocaat (in de vorm van een voorwaardelijk verzoek) verzocht om de behandeling van de zaak aan te houden tot het moment dat er duidelijkheid bestaat over de zorgmachtiging.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank kan in deze zaak op dit moment niet tot een einduitspraak komen. De rechtbank is bij de beraadslaging tot de conclusie gekomen onvoldoende geïnformeerd te zijn over de persoon van de verdachte. De rechtbank overweegt hierbij het volgende.

In het reclasseringsrapport van Tactus Reclassering Flevoland van 4 juni 2026 wordt benoemd dat er sprake is van complexe problematiek, waarbij psychiatrische problemen en middelengebruik voorliggend lijken. Het recidiverisico wordt als hoog ingeschat. Ook wordt benoemd dat de verdachte in het verleden een crisismaatregel en zorgmachtiging heeft gehad. De verdachte heeft meerdere trajecten binnen de psychiatrische zorg doorlopen, maar deze zijn tot nu toe ontoereikend gebleken. Het Zorg- en Veiligheidshuis acht een langdurige observatie, het stellen van diagnoses en het opstellen van een passend behandelplan van belang. De reclassering concludeert dat een dergelijk traject een klinische start zou moeten hebben. Geadviseerd wordt om het huidige traject, waarin geprobeerd zal worden om een zorgmachtiging aan te vragen, voort te zetten en om een straf zonder bijzondere voorwaarden op te leggen.

De officier van justitie heeft een mailwisseling aan het dossier toegevoegd waaruit volgt dat de verdachte recent heeft gesproken met een psychiater in het kader van de voorbereiding van een verzoekschrift voor een zorgmachtiging. Deze onafhankelijke psychiater zou een positieve verklaring ten behoeve van een zorgmachtiging hebben afgegeven. Op de zitting heeft de officier van justitie aangevuld dat het Openbaar Ministerie deze positieve verklaring nog niet op schrift heeft ontvangen. De rechtbank begrijpt dat de officier van justitie nog geen medische verklaring in de zin van artikel 5:11 van de Wet verplichte gezondheidszorg heeft ontvangen en dat er nog geen verzoekschrift tot zorgmachtiging is ingediend. Of dit uiteindelijk zal leiden tot het afgeven van een zorgmachtiging, is nog onduidelijk.

De rechtbank concludeert onvoldoende geïnformeerd te zijn over de persoon van de verdachte, over de mate waarin de feiten aan hem kunnen worden toegerekend en over de eventuele juridisch(e) kader(s) waarbinnen recidivebeperkende interventies gerealiseerd kunnen worden. De rechtbank is van oordeel dat psychiatrisch en psychologisch onderzoek dient plaats te vinden naar de persoon van de verdachte en dat daarvan rapporten dienen te worden opgemaakt.

Gelet op de door de reclassering omschreven complexe problematiek van de verdachte, kan de rechtbank zonder deze informatie niet tot een einduitspraak komen en is het onderzoek op de zitting niet volledig geweest. De rechtbank zal daarom het onderzoek heropenen en direct schorsen.

De rechtbank stelt de stukken in handen van de rechter-commissaris, belast met de behandeling van strafzaken in deze rechtbank, om het NIFP de opdracht te geven tot het benoemen van een psycholoog en een psychiater en deze rapportages te laten opmaken, waarna het onderzoek op een nader te bepalen zitting – zo mogelijk in dezelfde samenstelling – zal worden voortgezet.