Strafrecht overig

Veroordeling voor een poging doodslag. De verdachte heeft het slachtoffer tenminste twee keer met een scherp…

Rechtbank Midden-Nederland, 9 november 2026

Zaakgegevens

Op 9 november 2026 heeft de Rechtbank Midden-Nederland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Rechtbank Midden-Nederland
Zittingsplaats
Utrecht
Datum uitspraak
9 november 2026
Datum publicatie
10 november 2026
Zaaknummers
16/220921-25, 16/098373-25 (vord. tul)
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
ECLI
ECLI:NL:RBMNE:2026:7953
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Veroordeling voor een poging doodslag. De verdachte heeft het slachtoffer tenminste twee keer met een scherp voorwerp hard tegen het hoofd geslagen. Toen het slachtoffer vervolgens probeerde te vluchten, is de verdachte de tent binnengegaan en heeft hij haar gewurgd. Nadat hij haar had gewurgd, heeft de verdachte haar nog met een hard voorwerp tegen haar lichaam geslagen. De rechtbank legt aan de verdachte een gevangenisstraf op van 48 maanden, waarvan 18 maanden voorwaardelijk, met aftrek van het voorarrest. De rechtbank legt het voorwaardelijk strafdeel op om de verdachte ervan te weerhouden opnieuw strafbare feiten te plegen en om daaraan de bijzondere voorwaarden te verbinden zoals de reclassering die adviseert. Aan de voorwaardelijke gevangenisstraf zal de rechtbank een proeftijd van 3 jaar verbinden.

Uitspraak

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Strafrecht

Zittingsplaats Utrecht

Parketnummers: 16/220921-25; 16/098373-25 (vord. tul)

Tegenspraak

Vonnis van de meervoudige kamer van 9 november 2026 in de strafzaak van:

[verdachte] ,

geboren op [1984] in [geboorteplaats] ,

gedetineerd in de [verblijfplaats] ,

hierna: de verdachte.

1 Zitting

De strafzaak van de verdachte is inhoudelijk behandeld op de openbare zitting van
26 oktober 2026.

Op de zitting waren aanwezig:

  • de verdachte;

  • de advocaat van de verdachte: mr. C.W. Dirkzwager (hierna: de advocaat);

  • de officier van justitie: mr. S. Zuithoff;

  • [A] , reclasseringswerker bij [instelling] .

Tenlastelegging

De officier van justitie beschuldigt de verdachte ervan dat hij, samengevat:

feit 1

primair:

op 4 augustus 2025 in [plaats] heeft geprobeerd om [slachtoffer] te doden;

subsidiair ten laste gelegd als poging zware mishandeling

feit 2:

op 4 augustus 2025 in [plaats] [slachtoffer] heeft bedreigd met de dood.

De volledige tekst van de beschuldiging staat in bijlage I bij dit vonnis.

2 Bewijs

2.1.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat kan worden bewezen dat de verdachte heeft geprobeerd [slachtoffer] van het leven te beroven (poging tot doodslag) en dat hij haar heeft bedreigd (feit 1 primair en feit 2). De standpunten van de officier van justitie worden, voor zover van belang voor de beoordeling, besproken in paragraaf 2.3.

2.2.

Standpunt van de verdediging

De advocaat verzoekt de rechtbank om de verdachte gedeeltelijk vrij te spreken van het slaan/zwaaien/steken met een scherp voorwerp en een hard voorwerp, nu op basis van het dossier niet kan worden vastgesteld met welk voorwerp het letsel is toegebracht. Daarnaast verzoekt de advocaat om de verdachte vrij te spreken van de poging tot doodslag omdat niet kan worden bewezen dat de verdachte opzet had op de dood van [slachtoffer] . Deze standpunten worden, voor zover van belang voor de beoordeling, hierna besproken onder paragraaf 2.3.

Ten aanzien van de beschuldiging van poging zware mishandeling (feit 1 subsidiair) en bedreiging (feit 2) is geen verweer gevoerd.

2.3.

Oordeel van de rechtbank

2.3.1.

Bewijsmiddelen feit 1 primair en feit 2

De rechtbank oordeelt dat de poging tot doodslag (feit 1 primair) en bedreiging (feit 2) zijn bewezen. De rechtbank baseert dit oordeel op de bewijsmiddelen die in bijlage II van dit vonnis staan. De bewijsmiddelen worden alleen gebruikt voor het feit of de feiten waarover deze gaan.

2.3.2.

Bewijsoverwegingen

Vaststelling van de feiten en omstandigheden

De rechtbank stelt op grond van de in de bijlage genoemde bewijsmiddelen het volgende vast.

Op 4 augustus 2025 heeft de verdachte midden in de nacht het slachtoffer, [slachtoffer] (hierna [slachtoffer] ), aangevallen op een tentenkamp in [plaats] . Daarbij heeft het slachtoffer aanzienlijk lichamelijk letsel opgelopen. Zo had zij onder meer twee flinke sneeën op haar hoofd, die gehecht moesten worden. Daarnaast had zij snijwonden op haar rug en forse blauwe plekken en striemen over haar hele lichaam, met name op haar hals, schouders en rug.

Uit het bewijs wordt duidelijk dat de verdachte degene is geweest die [slachtoffer] heeft aangevallen. Dat wordt ook niet betwist door de verdediging. De rechtbank moet de vragen beantwoorden welk geweld de verdachte heeft gebruikt en hoe het handelen van de verdachte juridisch moet worden gekwalificeerd, was het een poging tot doodslag of was het een poging om zwaar lichamelijk letsel toe te brengen.

Scherp voorwerp

De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen vast dat de verdachte het slachtoffer meermalen op het hoofd heeft geslagen met een scherp voorwerp. Dat zij tenminste tweemaal op haar hoofd is geraakt, blijkt uit het geconstateerde letsel, namelijk twee huiddoorklievingen van respectievelijk 10 en 5 centimeter. Dat de verdachte daarbij gebruik heeft gemaakt van een scherp voorwerp, leidt de rechtbank af uit de verklaring van het slachtoffer, de aard en de ernst van het geconstateerde letsel en de conclusies die het NFI aan het onderzoek naar deze letsels heeft verbonden. De forensisch arts heeft ten aanzien van de verwonding boven het rechteroor gerapporteerd dat de huidbeschadiging waarschijnlijker is onder de hypothese van slaan met een scherprandig voorwerp dan onder een hypothese van slaan met een langwerpig cilindrisch/kantig/puntig voorwerp. Daarbij neemt de rechtbank ook in aanmerking dat het voorwerp eerst door het tentdoek heen is gegaan voordat het slachtoffer op haar hoofd is geraakt. Een scherp voorwerp gaat nu eenmaal makkelijker door tentdoek heen dan een voorwerp dat niet scherp is.

Hard voorwerp

Daarnaast blijkt uit het bewijs dat de verdachte [slachtoffer] meermalen tegen het lichaam heeft geslagen met een hard voorwerp. Dit leidt de rechtbank af uit de verklaring van het slachtoffer en met name het geconstateerde letsel. In het bijzonder wijst de rechtbank daarbij op de omvangrijke bloeduitstorting op de schouder van het slachtoffer (afbeeldingen 26 en 27). Naar het oordeel van de rechtbank kan het niet anders dan dat de verdachte [slachtoffer] met een hard voorwerp heeft geslagen.

Wurgen

Tot slot vindt de rechtbank bewezen dat de verdachte het slachtoffer bij de hals heeft vastgepakt en haar heeft gewurgd, waardoor enige tijd haar ademhaling werd belemmerd. Dit wordt door de verdediging ook niet betwist.

Partiële vrijspraak

Omdat de rechtbank op basis van het dossier niet met voldoende zekerheid kan vaststellen welk(e) voorwerp(en) de verdachte heeft gebruikt bij het door hem toegepaste geweld, is niet bewezen dat het ging om een machete, een mes of een ijzeren voorwerp. Om die reden zal de rechtbank de verdachte hiervan partieel vrijspreken. Wel staat vast dat het ging om een scherp voorwerp.

Poging tot doodslag

De rechtbank moet vervolgens beoordelen of het handelen van de verdachte gezien moet worden als een poging tot doodslag. Voor het bewijs van poging tot doodslag, is vereist dat komt vast te staan dat de verdachte opzet heeft gehad. Opzet kan ook worden bewezen als de verdachte ‘voorwaardelijk opzet’ had. Voorwaardelijk opzet is het bewust aanvaarden van de aanmerkelijke kans dat het gevolg – in dit geval de dood – intreedt.

De rechtbank overweegt daarover het volgende.

De verdachte is op de betreffende dag weggegaan bij het tentenkamp waar hij en het slachtoffer verbleven. Gedurende zijn afwezigheid heeft hij het slachtoffer berichten gestuurd, waarin hij aangaf dat hij haar dood zou maken als zij niet zou vertrekken. Zo schreef hij, minder dan een uur voordat hij het slachtoffer aanviel: ‘be smart or i will kill you’ en ‘i slaughter you if i come back’. Toen de verdachte vervolgens terugkeerde naar het tentenkamp en daar het slachtoffer aantrof, heeft hij de daad bij het woord gevoegd en haar aangevallen. Daarbij riep de verdachte naar het slachtoffer dat hij haar zou vermoorden.

De verdachte heeft het slachtoffer tenminste twee keer met een scherp voorwerp hard tegen het hoofd geslagen. Toen het slachtoffer vervolgens probeerde te vluchten, is de verdachte de tent binnengegaan en heeft hij haar gewurgd. Het slachtoffer heeft verklaard dat zij tijdens het wurgen het gevoel had weg te zakken en dood te gaan. Nadat hij haar had gewurgd, heeft de verdachte haar nog met een hard voorwerp tegen haar lichaam geslagen.

De combinatie van wat de verdachte die nacht heeft gedaan – de doodsbedreigingen per telefoon vooraf, de door getuige [B] gehoorde doodsbedreigingen tijdens de aanval, het tenminste twee keer slaan met een scherp voorwerp tegen het hoofd, het wurgen en het slaan met een hard voorwerp tegen het lichaam van het slachtoffer – was onmiskenbaar gericht op het doden van het [slachtoffer] . Niets wijst erop dat de verdachte niet met vol opzet heeft gehandeld (er zijn dus geen contra-indicaties). De rechtbank vindt dan ook bewezen dat het opzet van de verdachte op de dood van [slachtoffer] was gericht.

Conclusie

Gelet op het voorgaande komt de rechtbank, net als de officier van justitie, tot de conclusie dat de verdachte opzet had op de dood van het slachtoffer en zich schuldig heeft gemaakt aan poging tot doodslag (feit 1 primair). De rechtbank verwerpt hiermee de door de advocaat gevoerde verweren.

Eerlijkheid van het proces

De rechtbank gebruikt de verklaring van [slachtoffer] voor het bewijs. De verdediging had echter verzocht om [slachtoffer] als getuige te horen. Dit verzoek is ook toegewezen. [slachtoffer] kon niet worden gehoord omdat zij onvindbaar was.

Als de verdediging niet een behoorlijke en effectieve mogelijkheid heeft gehad om het ondervragingsrecht uit te oefenen, moet de rechtbank, als zij de door de getuige afgelegde verklaring voor het bewijs wil gebruiken, beoordelen of het proces als geheel eerlijk is verlopen. Van belang hierbij zijn (i) de reden dat het ondervragingsrecht niet kan worden uitgeoefend met betrekking tot een getuige van wie de verklaring voor het bewijs wordt gebruikt, (ii) het gewicht van de verklaring van deze getuige, binnen het geheel van de resultaten van het strafvorderlijke onderzoek, voor de bewezenverklaring van het feit (is de verklaring sole or decisive?), en (iii) het bestaan van compenserende factoren die compensatie bieden voor het ontbreken van een ondervragingsgelegenheid. Deze beoordelingsfactoren moeten daarbij in onderling verband worden beschouwd.

De rechtbank overweegt daarover het volgende.

De rechter-commissaris heeft de getuige meerdere keren opgeroepen voor een verhoor. Zij is niet verschenen en bleek onvindbaar. [slachtoffer] is vervolgens opgeroepen om als getuige aanwezig te zijn op de zitting. Hierbij heeft de voorzitter de medebrenging van de getuige bevolen. Weer is zij niet verschenen en bleek zij onvindbaar. De rechtbank is van oordeel dat hiermee een goede reden bestaat voor het ontbreken van de mogelijkheid voor de verdediging om het ondervragingsrecht uit te oefenen.

Over het gewicht van deze verklaring is het volgende van belang. De verklaring van het slachtoffer ten aanzien van (essentiële) onderdelen staat niet op zichzelf, maar wordt bevestigd door ander solide steunbewijs, dat los staat van die verklaring. Zo heeft getuige [B] onafhankelijk van [slachtoffer] verklaard dat hij de verdachte rond het tijdstip van het incident hoorde roepen dat hij [slachtoffer] zou vermoorden. Ook heeft deze getuige verklaard dat hij de verdachte kort daarna zag weglopen van het tentenkamp en dat hij vervolgens het slachtoffer met bloed op haar hals aantrof. Deze getuigenverklaring ondersteunt de verklaring van het slachtoffer dat het de verdachte is geweest die haar heeft aangevallen. Ook de berichten die de verdachte in de bewuste nacht aan het slachtoffer heeft gestuurd, ondersteunen haar verklaring. Verder vindt haar verklaring over het toegepaste geweld steun in het geconstateerde letsel en de bevindingen van de politie op het tentenkamp. Dit alles brengt met zich mee dat aan de verklaring van [slachtoffer] weliswaar veel gewicht toekomt binnen het geheel van de resultaten van het strafvorderlijke onderzoek, maar dat er ook voldoende onafhankelijk steunbewijs is.

De rechtbank betrekt bovendien bij haar behoordeling dat de verdediging de betrouwbaarheid van de verklaring van het slachtoffer met name heeft betwist voor zover deze betrekking heeft op het voorwerp waarmee de verdachte het slachtoffer heeft aangevallen. De rechtbank gaat op dit punt ook niet zonder meer uit van de verklaring van het slachtoffer. De rechtbank kan, net als de officier van justitie en de advocaat, op basis van het dossier niet achterhalen welk(e) voorwerp(en) de verdachte heeft gebruikt bij de aanval.

De rechtbank is onder deze omstandigheden van oordeel dat, ondanks dat de verdediging het slachtoffer [slachtoffer] niet als getuige heeft kunnen ondervragen, de procedure in haar geheel voldoet aan het door artikel 6 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) gewaarborgde recht op een eerlijk proces.

2.4.

Bewezenverklaring

De rechtbank verklaart bewezen dat de verdachte:

1. op 4 augustus 2025, te [plaats] , ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ander, te weten [slachtoffer] , van het leven te beroven,
- die [slachtoffer] meermalen op/tegen het hoofd heeft geslagen met een scherp voorwerp, en

- die [slachtoffer] meermalen tegen het lichaam heeft geslagen met een hard voorwerp, en

- de hals van die [slachtoffer] heeft vastgepakt en gedurende enige tijd de hals van
die [slachtoffer] heeft dichtgeknepen en

- die [slachtoffer] heeft gewurgd en aldus gedurende enige tijd die [slachtoffer] de ademhaling heeft belemmerd,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

2. op 4 augustus 2025, te [plaats] , [slachtoffer] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, door die [slachtoffer] dreigend de woorden toe te voegen "I give you 9 hours to remove yourself from my area or I help you" en "be smart or I will kill you" en

"I Slaughter you if I come back" en "come here and I will kill you" en "DEAD".

De rest van de tekst van de beschuldiging kan niet worden bewezen. De verdachte wordt daarvan vrijgesproken.

3 Kwalificatie en strafbaarheid

3.1.

Kwalificatie

De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feiten op:

Feit 1 primair: poging tot doodslag;

Feit 2: bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht.

3.2.

Strafbaarheid feiten en verdachte

De feiten en de verdachte zijn strafbaar.

4 Straf en/of maatregel

4.1.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie eist dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van 30 maanden, met aftrek van het voorarrest.

De officier van justitie eist daarnaast dat aan de verdachte wordt opgelegd een maatregel tot terbeschikkingstelling (hierna: TBS) met voorwaarden, waarbij het - kort samengevat - gaat om de volgende voorwaarden:

  1. Geen strafbare feiten plegen;

  2. Meewerken aan reclasseringstoezicht;

  3. Meewerken aan time-out;

  4. Niet naar het buitenland;

  5. Opneming in een zorginstelling;

  6. Ambulante behandeling;

  7. Verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang;

  8. Verbod verdovende middelen;

  9. Alcoholverbod;

  10. Dagbesteding.

De officier van justitie eist dat deze maatregel direct na de uitspraak ingaat (dadelijk uitvoerbaar is).

De officier van justitie eist tot slot dat aan de verdachte wordt opgelegd een gedragsbeïnvloedende of vrijheidsbeperkende maatregel in de zin van artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht (hierna: GVM).

4.2.

Standpunt van de verdediging

De advocaat verzoekt de rechtbank om, indien zij tot een bewezenverklaring komt, te volstaan met een gevangenisstraf en geen TBS met voorwaarden op te leggen. De geadviseerde voorwaarden kunnen worden gesteld als bijzondere voorwaarden bij een voorwaardelijk strafdeel. De verdachte heeft niet eerder onder toezicht van de reclassering gestaan en heeft ook niet eerder een behandelverplichting opgelegd gekregen. Hij heeft nog niet de kans gehad om te laten zien dat hij ook binnen een minder streng kader dan TBS zal meewerken. Sinds zijn detentie heeft hij geen drugs meer gebruikt en hij heeft ook vrijwillig deelgenomen aan de leefstijltraining. Hij is gemotiveerd om aan zichzelf te werken en bereid om mee te werken aan alle interventies en een klinische opname. Er kan eventueel een proeftijd van drie jaar worden vastgesteld, zodat er meer tijd is voor de behandeling.

De verdediging heeft geen bezwaar tegen het dadelijk uitvoerbaar verklaren van de bijzondere voorwaarden. Bovendien kan een GVM opgelegd worden, zodat ook na afloop van de proeftijd nog kan worden ingegrepen met interventies als dat nodig is.

Als de rechtbank TBS met voorwaarden noodzakelijk vindt, verzoekt de advocaat om een veel kortere gevangenisstraf op te leggen dan de verdachte al in voorarrest heeft doorgebracht. Daarbij wijst de verdediging op de bepleite vrijspraak voor de poging doodslag. Ook verzoekt de advocaat om in dat geval geen GVM op te leggen. Oplegging van een GVM naast een TBS-maatregel heeft geen meerwaarde, omdat de TBS-maatregel pas wordt beëindigd als het risico op recidive tot een aanvaardbaar niveau is teruggebracht. Tot slot wijst de advocaat op het geslaagde mediationtraject en de rapportages over de verdachte.

4.3.

Oordeel van de rechtbank

Bij het bepalen van de straf houdt de rechtbank rekening met de ernst van de gepleegde feiten en de omstandigheden waaronder de verdachte deze feiten heeft gepleegd. Ook weegt de rechtbank het strafblad van de verdachte en zijn persoonlijke omstandigheden mee.

Ernst en omstandigheden van de feiten

De verdachte heeft ernstig geweld gebruikt tegen zijn toenmalige partner [slachtoffer] . Terwijl [slachtoffer] in de nacht in hun tent lag te slapen, heeft de verdachte haar aangevallen. Daarbij heeft hij haar meerdere malen met een scherp voorwerp hard tegen haar hoofd geslagen. Toen het slachtoffer vervolgens probeerde te vluchten, is de verdachte de tent binnengekomen en heeft hij haar gewurgd. [slachtoffer] had het gevoel dat zij dood zou gaan. Nadat zij aan de wurging was ontkomen, heeft de verdachte haar ook nog met een hard voorwerp tegen haar lichaam geslagen. Met dit handelen heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan een poging doodslag op [slachtoffer] . Daarnaast heeft de verdachte zich, kort daarvoor, schuldig gemaakt aan de bedreiging van [slachtoffer] .

De verdachte heeft met zijn handelen een ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijk integriteit van [slachtoffer] . Zij is midden in de nacht, terwijl zij in hun gezamenlijke tent lag te slapen, onverwachts geconfronteerd met een gewelddadige aanval door haar eigen partner. Dit terwijl het slachtoffer zich bij hem juist veilig zou moeten kunnen voelen. Dat de aanval enorm beangstigend moet zijn geweest, blijkt ook wel uit haar verklaring dat ze dacht dat ze het niet zou overleven. Het slachtoffer heeft geluk gehad dat zij de geweldsuitbarsting van de verdachte heeft overleefd. Wel heeft zij aanzienlijk lichamelijk letsel opgelopen. Zo had zij onder meer twee flinke sneeën op haar hoofd, die gehecht moesten worden. Daarnaast had zij snijwonden op haar rug en forse blauwe plekken en striemen op haar lichaam, met name op haar hals, schouders en rug.

De rechtbank rekent dit alles de verdachte aan. Het gedrag van de verdachte die nacht was onvoorspelbaar en buitengewoon gewelddadig. Het brengt voor alle betrokkene, ook de getuige en andere omwonenden, gevoelens van onveiligheid met zich mee dat een dergelijke aanval zich, van het ene op het andere moment, zomaar kan voordoen.

Persoonlijke omstandigheden van de verdachte

Met betrekking tot de persoon van de verdachte heeft de rechtbank gelet op het strafblad van de verdachte van 16 juli 2026. Hieruit volgt dat de verdachte eerder is veroordeeld voor geweldsdelicten. De rechtbank houdt hier in strafverzwarende zin rekening mee.

Het advies van de deskundigen

De rechtbank heeft kennisgenomen van het rapport van 23 juni 2026, opgemaakt door dr. [C] , klinisch neuropsycholoog, [D] , neuroloog, [E] , GZ-psycholoog, klinisch psycholoog en [F] , psychiater.

De rapporteurs stellen vast dat bij de verdachte sprake is van een episodische geheugenstoornis, een stoornis in de sociale cognitie (specifiek Theory of Mind) en een beperkte planning en concentratie. Daarnaast is vastgesteld dat bij de verdachte sprake is van een stoornis in cannabis- en alcoholgebruik, in remissie in een gereguleerde omgeving en een ongespecificeerde stimulantiumgerelateerde stoornis. Het is aannemelijk dat de cognitieve stoornissen het gevolg zijn van middelengebruik.

Al deze stoornissen waren ook aanwezig ten tijde van de beschuldiging. Deze stoornissen waren ten minste in enige mate van invloed op het handelen van de verdachte ten tijde van de beschuldiging. De rapporteurs adviseren daarom om de beschuldiging de verdachte ten minste in een verminderde mate toe te rekenen. Mogelijk was sprake van een sterk verminderde toerekenbaarheid, maar dit is niet helemaal duidelijk geworden.

De rapporteurs schatten de kans op recidive hoog in, wanneer de verdachte zonder verdere behandeling terugkeert in de maatschappij. Zolang de verdachte geen middelen gebruikt, wordt het recidiverisico als laag ingeschat. De verwachting is echter dat hij snel zal terugvallen in middelengebruik, waardoor het recidiverisico stijgt naar hoog. De verwachting is dat de verdachte niet in staat zal zijn om zijn leven op adequate wijze vorm te geven en zichzelf zonder begeleiding staande te houden.

Om het recidiverisico te verminderen, moet de verslavingsproblematiek worden behandeld. Daarnaast is het van belang de leefomstandigheden te stabiliseren. De aanbeveling is om te starten met een klinische verslavingsbehandeling met programma dat aan de cognitieve mogelijkheden en het beperkte leervermogen van de verdachte aangepast, gevolgd door een gefaseerde uitbreiding naar zelfstandig functioneren. Gezien de ernst van het delict, het hoge recidiverisico en de complexiteit van de problematiek, is een stevig kader van belang.

De rapporteurs hebben overwogen of een behandeling binnen bijzondere voorwaarden bij een voorwaardelijk strafdeel voldoende is om het recidiverisico te verminderen. De verdachte was aanvankelijk gemotiveerd voor een behandeling en heeft nog niet eerder een adequaat hulpverleningstraject gehad. De beoogde interventies kunnen binnen dit kader en onder reclasseringstoezicht worden vormgegeven, maar zijn wel (mede) afhankelijk van de (ambivalente) motivatie van de verdachte. Mede daarom is de inschatting van de rapporteurs dat een kader van een voorwaardelijk strafdeel met bijzondere voorwaarden onvoldoende stevigheid biedt. Indien het de verdachte niet lukt om zich aan de voorwaarden te houden, resteert niets anders dan het uitzitten van het voorwaardelijke strafdeel en staat men qua behandeling met lege handen. Daarom wordt geadviseerd om de behandeling binnen een TBS met voorwaarden vorm te geven, waarbij sprake is van een stevig kader en waarbij het langdurig niet meewerken aan behandeling kan leiden tot omzetting naar een tbs met dwangverpleging, zonder dat de noodzakelijke behandeling direct wegvalt.

Reclasseringsadvies

Verder heeft de rechtbank gelet op het reclasseringsadvies van [instelling] van 12 oktober 2026, opgesteld door reclasseringswerker [A] Hieruit volgt dat de reclassering het recidiverisico inschat als hoog. De reclassering adviseert positief over een TBS met voorwaarden. Gelet op de langdurige verslavingsproblematiek, de beperkte leerbaarheid en de cognitieve problemen is een langdurige en intensief monitoringskader nodig voor gedragsbeïnvloeding. Het is dan ook noodzakelijk dat dit klinische traject aansluitend start aan zijn detentie en dat de overgang naar een ambulant traject zeer geleidelijk is.


De reclassering heeft de optie van bijzondere voorwaarden bij een deels voorwaardelijke straf met daarbij de gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel overwogen. Echter, beide kaders zijn niet intensief genoeg volgens de reclassering. Voor beide kaders geldt dat voorwaarden beperkt afdwingbaar en controleerbaar zijn en bij een eventuele tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke straf valt de noodzakelijke behandeling weg. Een TBS met voorwaarden biedt, gelet op de responsiviteit en ambivalente motivatie, ook volgens de reclassering een steviger waarborg en biedt meer interventiemogelijkheden voor een langdurig zorgkader, ook bij terugval of demotivatie. In gesprek is bij de verdachte voldoende motivatie waargenomen om mee te werken aan de door de reclassering geadviseerde TBS met voorwaarden, waaronder opname in een zorginstelling. De reclassering adviseert dadelijke uitvoerbaarheid van deze voorwaarden en adviseert daarnaast een GVM op te leggen.

Op de zitting heeft de reclasseringsmedewerker [A] aangegeven nog steeds achter het advies te staan. Daarbij merkt zij op dat de gebruikelijke klinische behandelduur binnen een voorwaardelijk kader bij een proeftijd van twee jaar 9 tot 12 maanden is. Gelet op de complexe problematiek van de verdachte, met name zijn geheugenstoornis waardoor veel herhaling nodig is en zijn beperkte leerbaarheid, is volgens haar meer tijd nodig om de verdachte te behandelen. Een langere proeftijd zou meer ruimte bieden voor een langere klinische behandeling. Ten aanzien van de motivatie van de verdachte merkt zij op dat er geen sprake is van een gebrek aan motivatie, maar dat deze wisselend is. Hoewel de verdachte aangeeft mee te willen werken, ziet hij zelf de noodzaak van een behandeling niet in. De reclassering heeft echter geen eerdere ervaringen waaruit blijkt dat de verdachte niet bereid zou zijn om mee te werken.

TBS met voorwaarden?

Op grond van de bevindingen van de rapporteurs komt de rechtbank tot de vaststelling dat de bij de verdachte vastgestelde stoornissen dusdanig ernstig zijn dat een behandeling noodzakelijk is om herhaling te voorkomen. De rechtbank neemt de conclusie van de rapporteurs over dat het tenlastegelegde in verminderde mate aan verdachte kan worden toegerekend en maakt deze tot de hare.

Bij de beoordeling of aan de verdachte TBS moet worden opgelegd, stelt de rechtbank voorop dat TBS met voorwaarden een voor de verdachte ingrijpende strafrechtelijke maatregel is, die aan de orde kan zijn wanneer de veiligheid van anderen of de algemene veiligheid van personen of goederen dit vereist en andere, minder ingrijpende, maatregelen niet effectief zijn.

De rapporteurs adviseren met name om het strikte kader van de TBS met voorwaarden op te leggen, omdat dit een betere waarborg biedt bij een terugval of demotivatie van de verdachte, wat een risico is gezien de ambivalente motivatie en de onzekere responsiviteit. De ambivalente motivatie komt mede voort uit de vastgestelde stoornissen en betreft niet een consistente weigering. De verdachte laat zich immers op meerdere moment positief uit over hulp en heeft dit ook eerder uit eigen beweging opgestart. Het nadeel van bijzondere voorwaarden bij een voorwaardelijke straf is dat, als het de verdachte niet lukt om zich aan de bijzondere voorwaarden te houden, niets anders resteert dan het uitzitten van een voorwaardelijk strafdeel en men qua behandeling met lege handen staat. Een TBS met voorwaarden kan in dat geval worden omgezet naar een TBS met dwangverpleging, zodat de behandeling niet wegvalt.

De rechtbank overweegt als volgt. Aan de verdachte zijn niet eerder bijzondere voorwaarden opgelegd in het kader van een (deels) voorwaardelijke straf. De verdachte heeft dus nooit de gelegenheid gehad om binnen een dergelijk kader te laten zien dat hij bereid en in staat is zich aan dergelijke voorwaarden te houden en mee te werken aan een klinische behandeling. Concrete aanknopingspunten dat de verdachte niet in staat is om zich aan voorwaarden te houden, ontbreken. De verdachte heeft te kennen gegeven dat hij wil meewerken aan klinische behandeling en zich aan de voorwaarden zal houden. De rechtbank is van oordeel dat onvoldoende aannemelijk is geworden dat de verdachte niet bereid of in staat is zich aan de bijzondere voorwaarden te houden.

Gelet op het voorgaande vindt de rechtbank de stap naar het opleggen van een TBS-maatregel te groot. De rechtbank is van oordeel dat het lichtere kader van een voorwaardelijk strafdeel met bijzondere voorwaarden het meest passend is. Daarbij weegt de rechtbank mee dat zij een langere proeftijd zal vaststellen dan twee jaar, zodat er meer tijd beschikbaar is voor de klinische behandeling van de verdachte. Daarnaast zal de rechtbank een GVM opleggen, zodat de mogelijkheid gecreëerd wordt om de verdachte voor langere duur onder toezicht te stellen.

Strafkader

Gelet op de aard en de ernst van de feiten zoals hiervoor uiteengezet, kan niet anders worden gereageerd dan met het opleggen van een (forse) gevangenisstraf. Bij het bepalen van de hoogte van de gevangenisstraf heeft de rechtbank aansluiting gezocht bij de straffen die meestal in soortgelijke zaken worden opgelegd.

In strafverzwarende zin houdt de rechtbank rekening met het strafblad van de verdachte, met de omstandigheid dat het buitensporige geweld zich tegen zijn partner richtte en met het feit dat het geweld zich in het openbaar heeft afgespeeld. Daarnaast weegt de rechtbank in het nadeel van de verdachte mee dat hij in een proeftijd liep toen hij de bewezenverklaarde feiten pleegde. De rechtbank vindt het bijzonder verontrustend dat de verdachte ondanks een eerdere veroordeling en de gestelde proeftijd opnieuw strafbare feiten heeft gepleegd.

In strafverminderende zin houdt de rechtbank er rekening mee dat de gepleegde feiten in verminderde mate aan de verdachte kunnen worden toegerekend.

Conclusie

Alles afwegende legt de rechtbank aan de verdachte een gevangenisstraf op van 48 maanden, waarvan 18 maanden voorwaardelijk, met aftrek van het voorarrest. De rechtbank legt het voorwaardelijk strafdeel op om de verdachte ervan te weerhouden opnieuw strafbare feiten te plegen en om daaraan de bijzondere voorwaarden te verbinden zoals de reclassering die adviseert, zodat de verdachte verplicht wordt om mee te werken aan behandeling en de kans op herhaling wordt verkleind. Aan de voorwaardelijke gevangenisstraf zal de rechtbank een proeftijd van 3 jaar verbinden.

Dadelijk uitvoerbaar

De rechtbank is van oordeel dat er, zonder een beschermend kader, ernstig rekening mee moet worden gehouden dat de verdachte wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. De rechtbank zal daarom de op te leggen voorwaarden en het daarop uit te voeren toezicht dadelijk uitvoerbaar verklaren.

GVM

Naast de gevangenisstraf zal de rechtbank ook de door de reclassering geadviseerde GVM opleggen. Aan de wettelijke vereisten voor oplegging van de maatregel is voldaan. De maatregel wordt opgelegd ter bescherming van de veiligheid van anderen en de algemene veiligheid van personen, terwijl de verdachte wordt veroordeeld tot een (deels) onvoorwaardelijke gevangenisstraf wegens een misdrijf dat gericht is tegen de onaantastbaarheid van het lichaam van een persoon en waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van vier jaren of meer is gesteld.

Met de maatregel wordt de mogelijkheid gecreëerd om de verdachte eventueel voor langere duur onder toezicht te stellen, indien dat in verband met dan bestaande risico's noodzakelijk is. Uit het Pro Justitia-rapport en het reclasseringsadvies volgt dat bij de verdachte langdurig toezicht noodzakelijk is. De maatregel is in het belang van de bescherming van de veiligheid van anderen en gezien het hoge recidiverisico passend en geboden.

5 Vordering tot tenuitvoerlegging van een eerder opgelegde voorwaardelijke straf

De politierechter van de rechtbank Midden-Nederland heeft aan de verdachte in de zaak met parketnummer 16-098373-25 op 2 april 2025 een gevangenisstraf van 2 maanden voorwaardelijk opgelegd, met een proeftijd van 2 jaar.

5.1.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie vordert dat de rechtbank de vordering afwijst.

5.2.

Standpunt van de verdediging

De advocaat verzoekt primair de vordering af te wijzen, omdat behandeling op de voorgrond staat en zo spoedig mogelijk zou moeten aanvangen.

Indien de rechtbank besluit geen TBS-maatregel op te leggen, verzoekt de advocaat om de bijzondere voorwaarden van de eerder door de politierechter opgelegde voorwaardelijk straf aan te passen conform de voorwaarden die de reclassering nu in de strafzaak adviseert.

De advocaat verzoekt subsidiair om de proeftijd te verlengen met één jaar.

Meer subsidiair verzoekt de advocaat een gedeeltelijke toewijzing van de vordering.

5.3.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank wijst de vordering tot tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke gevangenisstraf die is opgelegd in de zaak met parketnummer 16-098373-25 af, ondanks dat vaststaat dat de verdachte zich binnen de proeftijd schuldig heeft gemaakt aan strafbare feiten. Naar het oordeel van de rechtbank is tenuitvoerlegging van die straf niet op zijn plaats, gelet op de deels voorwaardelijke gevangenisstraf met de daaraan gekoppelde bijzondere voorwaarden, die de rechtbank nu voor de tenlastegelegde feiten oplegt.

6 Toegepaste wetsartikelen

De opgelegde straf en maatregel zijn gebaseerd op de volgende wetsartikelen:

14a, 14b, 14c, 38z, 45, 57, 285 en 287 van het Wetboek van Strafrecht.

7 De beslissing

De rechtbank:

bewezenverklaring

  • verklaart bewezen dat de verdachte feit 1 primair en feit 2 heeft gepleegd, zoals hierboven in paragraaf 2.4 is omschreven;

  • verklaart het overige dat in de beschuldiging staat niet bewezen en spreekt de verdachte daarvan vrij;

strafbaarheid feit

- verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en kwalificeert dit zoals hiervoor in paragraaf 3.1 is vermeld;

strafbaarheid verdachte

- verklaart de verdachte strafbaar voor het bewezen verklaarde;

straf

- veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 48 maanden;

- bepaalt dat van de gevangenisstraf een gedeelte van 18 maanden, niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders gelast op grond van het feit dat de verdachte de hierna te melden algemene en/of bijzondere voorwaarden niet heeft nageleefd;

- stelt daarbij een proeftijd van 3 (drie) jaren vast;

- als algemene voorwaarden gelden dat de verdachte:

* zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

* ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking verleent aan het nemen van één of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;

* medewerking verleent aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht, daaronder begrepen;

- stelt als bijzondere voorwaarden dat de verdachte gedurende de proeftijd:

  • Opneming in een zorginstelling
    zich tijdens de proeftijd voor de duur van maximaal 18 maanden of zoveel korter als de reclassering nodig vindt, laat opnemen en zal verblijven in een nog nader door IFZ/ DIZ te indiceren klinische setting, of soortgelijke forensische instelling, te bepalen door de justitiële instantie die verantwoordelijk is voor plaatsing (een aanmelding bij het IFZ/DIZ is gedaan). De opname start direct aansluitend aan detentie. De verdachte houdt zich aan de daar geldende huisregels, afspraken en aanwijzingen die de zorginstelling geeft voor de behandeling. Het innemen van medicijnen kan onderdeel zijn van de behandeling;

  • Ambulante behandeling
    zich aansluitend aan zijn klinische behandeling laat behandelen door een forensisch ambulante behandelinstelling of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering. De behandeling duurt zolang de reclassering en/of de zorginstelling dat nodig vindt. De verdachte houdt zich aan de huisregels en de aanwijzingen die de zorgverlener geeft voor de behandeling. Het innemen van medicijnen kan onderdeel zijn van de behandeling;

Meewerken aan time-out na klinische opname

als de reclassering dat nodig vindt, en na goedkeuring door de rechter, voor een time-out wordt opgenomen in een Forensische verslavingskliniek of een Forensische Psychiatrische kliniek (FVK of FPK) of een soortgelijke instelling. Deze time-out duurt totdat de reclassering deze beëindigt, maar maximaal zeven weken, met de mogelijkheid van verlenging met nog eens maximaal zeven weken, tot maximaal veertien weken per jaar. Goedkeuring door de rechter kan worden gevraagd door het indienen van een vordering als bedoeld in artikel 6:6:19 Sv;

  • Verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang
    aansluitend aan zijn klinische opname, indien de verantwoordelijke kliniek en de reclassering dit wenselijk vinden, zal verblijven in een instelling voor beschermd wonen of maatschappelijke opvang, te bepalen door de justitiële instantie die verantwoordelijk is voor plaatsing. Het verblijf duurt zolang de reclassering en zorginstelling dat nodig vinden. De verdachte houdt zich aan de huisregels en het dagprogramma dat de instelling in overleg met de reclassering voor hem heeft opgesteld;

  • Verbod verdovende middelen
    geen drugs gebruikt en meewerkt aan controle op dit verbod. De reclassering bepaalt met welke controlemiddelen en hoe vaak de verdachte wordt gecontroleerd. Mogelijke controlemiddelen zijn ademonderzoek (blaastest) en urineonderzoek;

  • Alcoholverbod
    geen alcohol gebruikt en meewerkt aan controle op dit verbod. De reclassering bepaalt met welke controlemiddelen en hoe vaak de verdachte wordt gecontroleerd. Mogelijke controlemiddelen zijn ademonderzoek (blaastest) en urineonderzoek;

  • Dagbesteding
    zich inzet voor het realiseren en behouden van een passende en door de reclassering goedgekeurd werk/dagbesteding en zich houdt aan de voorwaarden c.q. regels die hem gesteld worden. De verdachte zal niet van werk/dagbesteding veranderen zonder goedkeuring van de reclassering;

  • Niet naar het buitenland
    niet naar het buitenland of het Caribisch deel van het Koninkrijk der Nederlanden gaat, zonder toestemming van de reclassering.

- beveelt dat de bijzondere voorwaarden en het toezicht door de reclassering dadelijk uitvoerbaar zijn;

maatregel

- legt aan de verdachte op de maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding en vrijheidsbeperking als bedoeld in artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht;

Vordering tenuitvoerlegging met parketnummer 16-098373-25

- wijst af de vordering tot tenuitvoerlegging.

Dit vonnis is gewezen door mr. R.P. den Otter, voorzitter, mr. S. Ourahma en mr. L.L. Veendrick, rechters, in tegenwoordigheid van mr. H. van Veenschoten als griffier en is in het openbaar uitgesproken op 9 november 2026.

De griffier is niet in de gelegenheid dit vonnis te ondertekenen.

Bijlage I: De tenlastelegging

Aan de verdachte is na nadere omschrijving van de tenlastelegging ten laste gelegd dat:

1
hij op of omstreeks 4 augustus 2025 te [plaats] , althans in Nederland,
ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om
opzettelijk
een ander, te weten [slachtoffer]
van het leven te beroven,
- die [slachtoffer] meermalen, althans eenmaal, op/tegen/in het hoofd heeft geslagen/heeft gezwaaid/heeft gestoken met een
machete en/of een mes, althans een scherp voorwerp, en/of
- die [slachtoffer] meermalen, althans eenmaal tegen het lichaam heeft geslagen met
een ijzeren voorwerp, althans een hard voorwerp, en/of
- de hals van die [slachtoffer] heeft vastgepakt en/of gedurende enige tijd de hals van
die [slachtoffer] heeft dichtgeknepen en/of
- die [slachtoffer] heeft gewurgd en aldus gedurende enige tijd die [slachtoffer] de
ademhaling heeft belet en/of belemmerd,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou
kunnen leiden:

hij op of omstreeks 4 augustus 2025 te [plaats] , althans in Nederland,
ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om
aan een ander, te weten [slachtoffer]
opzettelijk
zwaar lichamelijk letsel toe te brengen
- die [slachtoffer] meermalen, althans eenmaal, op/tegen/in het hoofd heeft geslagen/heeft gezwaaid/heeft gestoken met een
machete en/of een mes, althans een scherp voorwerp, en/of
- die [slachtoffer] meermalen, althans eenmaal tegen het lichaam heeft geslagen met
een ijzeren voorwerp, althans een hard voorwerp, en/of
- de hals van die [slachtoffer] heeft vastgepakt en/of gedurende enige tijd de hals van
die [slachtoffer] heeft dichtgeknepen en/of
- die [slachtoffer] heeft gewurgd en aldus gedurende enige tijd die [slachtoffer] de
ademhaling heeft belet en/of belemmerd,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

2

hij op of omstreeks 4 augustus 2025 te [plaats] , althans in Nederland,

[slachtoffer] heeft bedreigd

met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling,

door die [slachtoffer] dreigend de woorden toe te voegen "I give you 9 hours to

remove yourself from my area or I help you" en./of "be smart or I will kill you" en/of

"I Slaughter you if I come back" en/of "come here and I will kill you" en/of "DEAD",

althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking.

Bijlage II: Bewijsmiddelen

Een proces-verbaal van bevindingen, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:

Op 4 augustus 2025 omstreeks 03:23 uur, ontvingen wij de opdracht om te gaan naar de [straat] in [plaats] . Ter plaatse troffen wij getuige [B] .

Wij troffen hier een gewonde vrouw aan die een wond leek dicht te drukken op haar hoofd. Wij zagen dat er veel bloed zat op de vrouw en tevens op een witte kleine tent, die ingeklapt of ingestort leek te zijn.

Ik hoorde de getuige als volgt verklaren: "Ik werd wakker omdat ik mensen ruzie hoorde maken. Ik hoorde [verdachte] (de rechtbank begrijpt: de verdachte) zeggen dat hij haar ging vermoorden. Ik zag dat [verdachte] langs mij heen richting de uitgang van het tentenkamp liep."


Ik hoorde het slachtoffer het volgende verklaren:"Ik lag te slapen in de tent toen ik voelde dat ik twee keer hard op mijn hoofd werd geraakt met een scherp voorwerp. Ik zag daarna dat [verdachte] de tent in kwam. Hij greep mij bij mijn keel en probeerde mij te wurgen. Ik kreeg hierna nog een klap."

Een proces-verbaal van verhoor van de aangever [slachtoffer] , voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:

Ik ben toen weggegaan. Toen ik terugkwam was hij ineens weg. Hij kwam terug en begon te steken van buiten de tent. De tent is niet groot dus hij wist precies waar ik lag, waar mijn hoofd lag. Vanaf die kant probeerde hij mij neer te steken van buiten door de tent heen.
Door de stof van de tent ben ik neergestoken tegen mijn achterhoofd. Toen was ik helemaal wakker en begon ik naar buiten te kruipen. Ik wilde vluchten.

Hij had een gat gemaakt in de wand van de tent en hij is door het gat van de kapotte tent naar binnen gekomen. Toen begon hij zich verder op mij te storten, daarna probeerde hij mij te wurgen.
Het was zeker [verdachte] (de rechtbank begrijpt: de verdachte).

Hij sloeg tegen mijn rug en mijn kont.

Ik voelde dat mijn laatste uur had geslagen. Ik dacht ik ga nu dood. Dat dacht ik al toen hij mij begon te wurgen. Ik voelde gewoon dat ik wegzakte en doodging.

A: Hij appte terug dat ik 9 uur de tijd had om mijn spullen te pakken en op te fucken. Ik moest weg en als ik dat niet wilde doen dan wilde hij mee helpen. Hij stuurde dat hij over 90 minuten terug was. Ik ben daarna in slaap gevallen. Ik had mijn telefoon uitgezet en toen ik in de ambulance zat had ik mijn telefoon weer aangezet en zag ik dat hij appte dat het geen grap was en dat hij mij dood wilde maken.

Een proces-verbaal van verhoor van de getuige [B] , voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:

Ik werd wakker van hun discussies. Hij klonk al met een verhevenere stem dan ik gewend was. Ik hoorde hem zeggen: ik maak je dood! Ik maak je dood! Ik liep naar de tent. Ik zag daar haar op de grond liggen met bloed aan haar hals.

Een proces-verbaal forensisch onderzoek plaats delict, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:

Op 4 augustus 2025 kwamen wij aan op de locatie [straat] , [plaats] .

Wij betraden het tentenkamp. Op dit kleed lag een kapot gescheurde binnentent. Wij

zagen op het kleed en op de binnentent overal spatten en vegen van een op

bloedgelijke substantie. Naast de pallets zagen wij een kapot gescheurde buitentent liggen. Wij zagen op de buitentent, de dekens, de slaapzak en het yogamatje ook een bloedgelijkende substantie.

Een proces-verbaal van bevindingen telefoon slachtoffer, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:

Deze telefoon is van slachtoffer [slachtoffer] .

Hieronder berichten die op 4 augustus 2025 in de chat tussen contact ‘ [verdachte] ’ en de gebruiker van de telefoon werden verstuurd:

(* ivm pseudonimiseren is deze bijlage verwijderd)

Een Letselrapportage Forensische Geneeskunde, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:

Samenvatting gemelde toedracht: Door (ex-)partner aangevallen met een mes, geslagen en gewurgd.

Twee snijwonden op de schedel en meerdere bloeduitstortingen op de hals, schouders en rug, waaronder twee patroonletsels. Tevens enkele huidbeschadigingen.

Op de behaarde hoofdhuid aan de rechterzijde van het hoofd lopend vanaf de haargrens naar achteren bevindt zich een lijnvormige gebogen roodbruine scherprandige huiddoorbreking van circa 8 cm lang met korstvorming en enkele hechtingen. Past gemelde toedracht bij letsel: goed.

Op de bovenkant van het hoofd nabij de kruin bevindt zich een lijnvormige iets gebogen roodbruine scherprandige huiddoorbreking van circa 5 cm lang met korstvorming en enkele hechtingen. Past gemelde toedracht bij letsel: goed.

Aan de onderzijde van de kaakrand links bevindt zich een ronde matig scherp begrensde bruingroene huidverkleuring van circa 1 cm in diameter zonder huidbeschadiging.

Past gemelde toedracht bij letsel: goed.

Aan de rechterzijde van de hals, enkele centimeters onder de kaakrand, bevindt zich een matig scherp begrensde bruingroene huidverkleuring van circa 1 cm in diameter zonder huidbeschadiging. Past gemelde toedracht bij letsel: goed.

Aan alle zijden van de rechter schouder bevindt zich een grillig gevormde matig scherp afgrensbare vlekkerige paarsblauwe tot geelbruine huidverkleuring van circa 10 bij 10 cm groot met hierin en hiernaast enkele lijn- tot streepvormige huidbeschadigingen met

korstvorming. Past gemelde toedracht bij letsel: goed. Afbeelding 24 t/m 28d.

Op de linkerzijde van de rug ter hoogte van de bekkenkam taps toelopend naar de rechterzijde bevindt zich een langgerekte matig scherp begrensde en grillig omrande bruingele huidverkleuring van circa 20 cm lang bij 3 cm hoog zonder huidbeschadiging.

past gemelde toedracht bij letsel: goed.

Afbeelding 29, 30.

Fotomap letselrapportage, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:

(* ivm pseudonimiseren ziin deze foto's verwijderd)

(* ivm pseudonimiseren is deze foto verwijderd)

Een proces-verbaal van bevindingen, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven:

(* ivm pseudonimiseren is deze foto verwijderd)

Een forensisch geneeskundig onderzoek, voor zover inhoudende, zakelijk weergeven:

Op de foto's van 7 augustus 2025 zijn, conform de beschrijving in de letselrapportage afkomstig van de GGD, schaafwonden, bloeduitstortingen en huidverkleuringen zichtbaar onder het rechteroog, op de linkerwang, langs de kaakrand, aan de achterzijde van de hals, ter hoogte van de schouderbladen, aan de schouders, aan de linkerbovenarm, aan de rug, aan de rechterflank en ter hoogte van de linkerbekken kam.

Op het behaarde hoofd zijn twee lijnvormige huidbeschadigingen zichtbaar:

- Eén in een boogvorm verlopende, met de bolle kant naar kruinwaarts, boven het rechteroor, met een lengte van circa 10 cm en voorzien van tenminste 6 zwarte chirurgische hechtdraden.

- Eén in een rechte lijn voor-achterwaarts verlopende ter hoogte van de kruin, met een lengte van circa 5 cm en voorzien van tenminste 3 zwarte chirurgische hechtdraden.

De op het fotomateriaal waargenomen en in de letselrapportage beschreven letsels berusten op schaafwonden en kraswonden, bloeduitstortingen en (niet nader te duiden) huidverkleuringen en kunnen passen bij stompe botsende en/of samendrukkende en krassende en/of schavende geweldinwerkingen.

De huidbeschadiging boven het rechteroor is waarschijnlijker onder een hypothese van slaan met een scherprandig voorwerp, dan onder een hypothese van slaan met een langwerpig cilindrisch en kantig en puntig voorwerp.

Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, zijn dit pagina’s uit het dossier van politie eenheid Midden-Nederland, onderzoek [.] , met: - documentcode 250804.1111.19207 (PV voorgeleidingsdossier), doorgenummerd pagina 1 tot en met 104; - documentcode JM52 (PV raadkamer dossier), doorgenummerd pagina 105 tot en met 131; - BVH nummer 202526260 (PV Einddossier), doorgenummerd pagina 132 tot en met 176; - procesverbaalnummer PL0900-2025262607 (Forensisch dossier), doorgenummerd pagina 1 tot en met 154. Tenzij hieronder anders wordt vermeld, wordt steeds verwezen naar bladzijden van een in de wettelijke vorm, door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren, opgemaakt proces-verbaal. Voor zover het gaat om geschriften als bedoeld in artikel 344 eerste lid onder 5 van het Wetboek van Strafvordering worden deze alleen gebruikt in verband met de inhoud van andere bewijsmiddelen. Pagina 8. Pagina 36. Pagina 37. Pagina 31. Pagina 154. Pagina 155. Pagina 148. Pagina 150. Pagina 62. Pagina 66. Pagina 67. Pagina 68. Pagina 69. Pagina 75. Pagina 77. Pagina 98. Pagina 101. Pagina 14. Pagina 145. Pagina 146. Pagina 151.