Civiel recht overig

Verzoek om tussentijds hoger beroep te mogen instellen tegen een beschikking in deelgeschil. De rechtbank…

Rechtbank Noord-Holland, 19 augustus 2026

Zaakgegevens

Op 19 augustus 2026 heeft de Rechtbank Noord-Holland in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Rechtbank Noord-Holland
Zittingsplaats
Alkmaar
Datum uitspraak
19 augustus 2026
Datum publicatie
30 september 2026
Zaaknummer
C/15/380423
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Advocaat
mr. J. Huisman, mr. D.D. Markvoort
ECLI
ECLI:NL:RBNHO:2026:13226
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Verzoek om tussentijds hoger beroep te mogen instellen tegen een beschikking in deelgeschil. De rechtbank staat het hoger beroep toe.

Uitspraak

RECHTBANK Noord-Holland

Civiel recht

Zittingsplaats Alkmaar

Zaaknummer: C/15/380423 / HA ZA 26-463

Vonnis van 19 augustus 2026 (bij vervroeging)

in de zaak van

[eiseres] ,

te [woonplaats] ,

eisende partij,

hierna te noemen: [eiseres] ,

advocaat: mr. J. Huisman,

tegen

1 UNIGARANT N.V.,

te Hoogeveen,

gedaagde partij,

hierna te noemen: Unigarant,

advocaat: mr. D.D. Markvoort,

2
2. [gedaagde sub 2] ,

3. [gedaagde sub 3],

4. [gedaagde sub 4],

in hun hoedanigheid van nabestaanden van [erflater] (hierna: [erflater] ), te [woonplaats] ,

hierna samen te noemen: de nabestaanden,

gedaagde partijen

niet verschenen.

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

  • de dagvaardingen van 8 en 14 juli 2026,

  • het bericht van [eiseres] , ontvangen op 30 juli 2026 met het verzoek om verlof tot het instellen van tussentijds hoger beroep tegen de beschikking van 5 januari 2026 in het deelgeschil tussen partijen,

  • het bericht van Unigarant van 12 augustus 2026 dat Unigarant zich niet verzet tegen het verzoek om tussentijds hoger beroep in te stellen.

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2 De beoordeling

2.1.

[eiseres] heeft in een deelgeschilprocedure met zaaknummer/rekestnummer C/15/365422 / HA RK 25-77 de rechtbank – samengevat – verzocht te bepalen 1) dat aan de zijde van [eiseres] sprake was van overmacht en 2) dat Unigarant als aansprakelijkheidsverzekeraar gehouden zou zijn om de door haar als gevolg van het ongeval van 16 januari 2022 geleden en nog te lijden materiële en immateriële schade te vergoeden. Unigarant heeft in de deelgeschilprocedure geconcludeerd tot afwijzing van het verzoek van [eiseres] en de rechtbank bij wege van tegenverzoek verzocht voor recht te verklaren dat op haar als aansprakelijkheidsverzekeraar van [erflater] geen vergoedingsplicht rust.

2.2.

Bij beschikking van 5 januari 2026 heeft de rechtbank voor recht verklaard dat Unigarant gehouden is om 20% van de geleden en te lijden schade van [eiseres] als gevolg van het ongeval van 16 januari 2022 te vergoeden, en afgewezen wat door partijen meer of anders is verzocht.

2.3.

[eiseres] kan zich met de inhoud van de beschikking niet verenigen. Om die reden is [eiseres] een bodemprocedure gestart. In de dagvaarding van deze zaak vordert [eiseres] – samengevat – dat de rechtbank voor recht verklaart dat er sprake is van overmacht aan de zijde van [eiseres] en dat Unigarant als aansprakelijkheidsverzekeraar de schade van [eiseres] moet vergoeden, met een veroordeling van Unigarant in de proceskosten.

2.4.

[eiseres] verzoekt de rechtbank daarnaast - in haar bericht dat op 30 juli 2026 door de rechtbank ontvangen werd – verlof te verlenen voor het instellen van tussentijds hoger beroep van de beschikking van 5 januari 2026 en de zaak in bodemprocedure naar de parkeerrol te verwijzen in afwachting van de uitkomst van het hoger beroep.

2.5.

Unigarant heeft per bericht van 12 augustus 2026 aangegeven zich niet tegen het verzoek te verzetten. Unigarant refereert zich aan het oordeel van de rechtbank.

2.6.

In artikel 1019cc lid 1 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) staat dat voor zover in de deelgeschilbeschikking uitdrukkelijk en zonder voorbehoud is beslist op één of meer geschilpunten tussen partijen betreffende hun materiële rechtsverhouding, de rechter daaraan in de procedure ten principale op dezelfde wijze gebonden is als wanneer de beslissing zou zijn opgenomen in een tussenvonnis in die procedure. Daarmee is aangeknoopt bij de leer van de bindende eindbeslissing: de rechter in eerste aanleg kan daarvan in beginsel niet terugkomen, tenzij er inmiddels nadere gegevens voorhanden zijn waaruit blijkt dat de beslissing niet juist is geweest.

2.7.

In dit geval is in de beschikking in de deelgeschilprocedure geoordeeld dat er 1) aan de zijde van [eiseres] geen sprake is van overmacht en 2) dat Unigarant 20% van de schade van [eiseres] dient te betalen. Dit betekent dat er op twee geschilpunten tussen partijen betreffende hun materiële rechtsverhouding is beslist, zoals bedoeld in artikel 1019cc lid 1 Rv.

2.8.

In artikel 1019cc lid 3 sub a Rv is bepaald dat voor zover de beschikking een beslissing bevat zoals genoemd in 2.7, daarvan in de procedure ten principale hoger beroep kan worden ingesteld als van een tussenvonnis. Daarvoor geldt een termijn van ofwel drie maanden te rekenen vanaf de eerste roldatum, ofwel - indien de uitspraak om tussentijds appel open te stellen nadien is gedaan - binnen drie maanden te rekenen vanaf de dag van de uitspraak. Daarbij is van belang dat de appellant - binnen de grenzen van artikel 332 Rv - in het hoger beroep slechts ontvankelijk zal zijn, indien de rechter in eerste aanleg deze mogelijkheid heeft geopend op een daartoe binnen dezelfde termijn door één van partijen gedaan verzoek, waarover de wederpartij is gehoord.

2.9.

De Hoge Raad heeft in haar uitspraak van 17 december 2021 echter nader bepaald dat voor het tussentijds beroep een termijn geldt van drie maanden, te rekenen van de dag van de uitspraak van het vonnis waarbij het tussentijds beroep tegen een deelgeschilbeschikking als bedoeld in art. 1019cc lid 1 is opengesteld. Niet langer is dus vereist dat binnen de wettelijke appeltermijn hoger beroep tegen het aan te vallen tussenvonnis wordt ingesteld; hoger beroep kan nadien worden ingesteld, als dat maar gebeurt binnen de appeltermijn van het vonnis waarin tussentijds appel tegen dat tussenvonnis wordt opengesteld. De rechtbank stelt dan ook vast dat [eiseres] haar verzoek tijdig heeft gedaan.

2.10.

In de Memorie van Toelichting bij de Wet Deelgeschilprocedure is vermeld dat aan de mogelijkheid van hoger beroep tegen de deelgeschilbeschikking, voordat eindvonnis in de bodemprocedure is gewezen, behoefte kan bestaan als de beschikking een cruciale kwestie betreft die in feite bepalend is voor de afloop van de zaak. Net als wanneer een dergelijke kwestie in de bodemprocedure in een tussenvonnis zou zijn behandeld, kan het doelmatig zijn wanneer partijen over deze kwestie bij het gerechtshof (en eventueel bij de Hoge Raad) kunnen procederen, zonder dat zij gedwongen zijn om eerst de gehele bodemprocedure in eerste aanleg af te ronden (met alle kosten en vertraging door bijvoorbeeld nadere bewijslevering door getuigenverhoren of deskundigenberichten).

2.11.

Naar het oordeel van de rechtbank is in deze situatie aan het hiervoor weergegeven criterium voldaan. Het verzoek van [eiseres] wordt toegewezen.

2.12.

In verband met het te verlenen verlof voor het instellen van tussentijds hoger beroep zal de rechtbank de zaak naar de parkeerrol verwijzen in afwachting van de beslissing in hoger beroep.

2.13.

Iedere verdere beslissing wordt aangehouden.

3 De beslissing

De rechtbank

3.1.

staat hoger beroep toe van de op 5 januari 2026 onder zaaknummer/rekestnummer C/15/365422 / HA RK 25-77 gegeven beschikking in de tussen partijen gevoerde deelgeschilprocedure,

3.2.

verwijst de zaak in afwachting van de uitkomst van de procedure in hoger beroep naar de parkeerrol van 7 april 2027,

3.3.

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. N. Boots, rechter, bijgestaan door de griffier mr. M. Bouwen en in het openbaar uitgesproken op 19 augustus 2026.