Afwijzing van de vordering tot ontneming. Hoewel aannemelijk is dat de veroordeelde enig wederrechtelijk…

Grondslag van de vordering

De onderhavige vordering heeft betrekking op het geval van veroordeling wegens een misdrijf, waarvoor een geldboete van de vijfde categorie kan worden opgelegd waarbij aannemelijk is dat deze feiten er op enigerlei wijze toe hebben geleid dat de veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft gekregen.

Bij vonnis van deze rechtbank van 5 december 2023 is de veroordeelde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van achttien maanden, waarvan zes maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren, waarbij is bewezenverklaard dat:

1.

zij op tijdstippen omstreeks de periode van 10 maart 2018 tot en met 6 maart 2020 in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen (telkens) opzettelijk heeft verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt cocaïne en/of amfetamine en/of MDMA.

2.

zij op tijdstippen in de periode van 27 december 2016 tot en met 6 december 2019 in Nederland, opzettelijk heeft verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt, hennep.

3.

zij op 16 juni 2020 te Abbekerk, gemeente Medemblik, opzettelijk aanwezig heeft gehad ongeveer 47,14 gram MDMA.

4.

zij op 16 juni 2020 te Abbekerk, gemeente Medemblik opzettelijk aanwezig heeft gehad ongeveer 132 gram hennep.

Op grond van deze veroordeling kan aan de veroordeelde de verplichting worden opgelegd tot betaling van een geldbedrag aan de staat ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, verkregen door middel van of uit de baten van de ingevolge dat vonnis bewezenverklaarde strafbare feiten.

De ontnemingsrapportage

Op 3 september 2020 hebben de verbalisanten [naam 1] en [naam 2] een rapport opgesteld betreffende het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel. Dit rapport zal hierna worden aangehaald als het ontnemingsrapport.

Bij het ontnemingsrapport zijn diverse bijlagen gevoegd, ontleend aan het dossier met betrekking tot de onderliggende strafzaak tegen de veroordeelde. De rechtbank heeft bovendien de beschikking gehad over het volledige dossier van de strafzaak.

De beoordeling

De rechtbank zal de vordering tot ontneming afwijzen en overweegt daartoe als volgt.

Op basis van het ontnemingsrapport heeft de officier van justitie het wederrechtelijk verkregen voordeel geschat op ruim € 165.000. De rechtbank ziet in het ontnemingsrapport onvoldoende grond om te kunnen vaststellen of de veroordeelde daadwerkelijk voordeel heeft genoten en, zo ja, hoeveel dat voordeel dan bedraagt.

Daarbij acht de rechtbank in de eerste plaats van belang dat het totaal berekende bedrag is gebaseerd op een aantal uitgangspunten in het ontnemingsrapport waarvan niet kan worden vastgesteld of deze juist zijn. De rechtbank wijst onder meer op de volgende onderdelen.

Naast de voorgaande kanttekeningen bij de berekening acht de rechtbank van belang dat het bij de veroordeelde aangetroffen vermogen (waaronder de geanalyseerde tussentijdse in- en uitgaven) niet wijst op het hebben verkregen van een aanzienlijk voordeel. Uit het dossier leidt de rechtbank af dat geen concrete aanwijzingen bestaan die erop wijzen dat er sprake is (geweest) van (een aanzienlijke toename van) bezit en/of rijkdom. De verwijzingen in het ontnemingsrapport naar beperkte verbouwingen, contante betalingen en de aanschaf van een Opel Meriva-A acht de rechtbank hiervoor onvoldoende. Naar het oordeel van de rechtbank is aannemelijk dat – zoals de verdachte ook heeft verklaard – het voordeel (grotendeels) bij derden is beland. Dat (naast de medeverdachten) derden betrokken waren, acht de rechtbank waarschijnlijk, nu bij de veroordeelde en de medeverdachten thuis geen omvangrijke handelsvoorraad aan verdovende middelen is aangetroffen en niet is gebleken dat zij de inkoop van de verdovende middelen verzorgden.

Hoewel aannemelijk is dat de veroordeelde enig wederrechtelijk voordeel zal hebben genoten, kan de rechtbank op basis van het ontnemingsrapport niet vaststellen welk bedrag dit is. Hiervoor bevat het ontnemingsrapport teveel aannames en onzekerheden. De rechtbank acht zich op basis van het voorgaande ook niet in staat om een schatting te maken van het mogelijk genoten wederrechtelijk voordeel.

Dit betekent dat de rechtbank de vordering van de officier van justitie zal afwijzen.