Toewijzen ontnemingsvordering.

Locatie Assen

parketnummer 18/820322-14

beslissing van de meervoudige kamer, Noordelijke Fraudekamer, d.d. 4 april 2019 op een vordering van de officier van justitie tot ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel

in de zaak tegen

veroordeelde,

geboren op [geboortedatum] 1964 te [geboorteplaats],

thans zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland,

veroordeelde.

De behandeling heeft plaatsgevonden ter terechtzitting van 21 maart 2019.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gesteld dat veroordeelde uit hoofde van gewoontewitwassen, op grond waarvan veroordeelde bij vonnis van 4 april 2019 is veroordeeld, wederrechtelijk voordeel heeft verkregen. De officier van justitie heeft de hoogte van de schriftelijke vordering gewijzigd in € 100.234,-. Hij baseert de vordering op de door de Belastingdienst vastgestelde onverklaarbare inkomsten van veroordeelde ter grootte van € 139.106,-, verminderd met € 38.872,-, zijnde de inkomsten uit witwassen die aan de medeveroordeelde zijn toegekomen.

Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft voor afwijzing van de vordering gepleit.

Oordeel van de rechtbank

Op grond van de inhoud van wettige bewijsmiddelen is komen vast te staan dat veroordeelde voordeel heeft verkregen door middel van of uit de baten van dit door hem gepleegde strafbare feit.

De rechtbank neemt als uitgangspunt voor de berekening van het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel door middel van voormelde strafbare feiten wordt geschat het naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal van bevindingen d.d. 23 mei 2018, opgenomen in het dossier van Politie Noord-Nederland met nummer PL0100-2014081403, inhoudend als relatering dat de onverklaarbare inkomsten van veroordeelde € 139.106,- bedragen; dit bedrag is als compromis overeengekomen tussen de Belastingdienst en veroordeelde.

De rechtbank komt aldus tot het oordeel dat de veroordeelde € 139.106,- voordeel heeft genoten.

De rechtbank brengt voorts de kosten die in rechtstreeks verband staan met het strafbare feit in mindering op het wederrechtelijk verkregen voordeel. De rechtbank overweegt daartoe, dat uit het zaakdossier ter zake het gronddelict voldoende aannemelijk is geworden dat veroordeelde de goederen die hij heeft witgewassen heeft verworven via derden en dat hij daarvoor ook een prijs heeft betaald. De rechtbank begroot die kosten op 25% van de gegenereerde omzet; dat is € 34.776,50, zodat het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat op € 104.329,50.

Ten slotte neemt de rechtbank tot uitgangspunt dat de inbeslaggenomen goederen, die door de rechtbank bij vonnis van 4 april 2019 verbeurd zijn verklaard, door veroordeelde zijn ingekocht met de opbrengst uit gewoontewitwassen. De waarde van de verbeurdverklaarde goederen dient in mindering te worden gebracht op de betalingsverplichting van veroordeelde. Bij deze verrekening moet in beginsel worden uitgegaan van de door de rechter te schatten waarde van de verbeurdverklaarde goederen ten tijde van de inbeslagneming, waarbij het aankomt op de omstandigheden van het geval. In dit geval is de winkelwaarde van de inbeslaggenomen goederen geschat op een bedrag tussen € 50.000,- en € 200.000,-. Nu een nadere toelichting op de waarde van de inbeslaggenomen goederen zijdens de officier van justitie ontbreekt en ook verdachte geen nadere toelichting heeft verstrekt, zal de rechtbank bij het gebruikmaken van haar schattingsbevoegdheid uitgaan van het gemiddelde van deze twee bedragen, en aldus de winkelwaarde van de verbeurdverklaarde goederen vaststellen op

€ 125.000,-. De rechtbank neemt tot uitgangspunt dat veroordeelde ook deze goederen heeft verworven tegen 25% van de winkelwaarde, gelijk aan het inkooppercentage van de reeds verkochte goederen; dat is € 31.250,-.

De rechtbank zal de terugbetalingsverplichting van veroordeelde vaststellen op het wederrechtelijk verkregen voordeel verminderd met de prijs die veroordeelde heeft betaald voor de verbeurdverklaarde goederen. Dat is € 104.329,50 -/- € 31.250,- = € 73.079,50.

Legt [veroordeelde] voornoemd de verplichting op tot betaling van een geldbedrag van

€ 73.079,50,- aan de Staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel.

Deze uitspraak is gegeven door mr. W.S. Sikkema, voorzitter, mr. L.W. Janssen en mr. C.H. Beuker, rechters, bijgestaan door mr. E.W. Jeuring, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting op 4 april 2019.