Ontnemingsbeslissing. De rechtbank stelt het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt…

Afdeling strafrecht

Locatie Leeuwarden

Parketnummer 18-269735-22

Beslissing van de meervoudige strafkamer d.d. 12 december 2023 op een vordering van de officier van justitie tot ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel

in de zaak tegen

geboren op [geboortedatum] 1995 te [geboorteplaats] , wonende [adres] ,

hierna te noemen: veroordeelde.

De officier van justitie heeft d.d. 20 januari 2023 schriftelijk gevorderd dat de rechtbank het bedrag vast zal stellen waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel als bedoeld in artikel 36e, vijfde lid, van het Wetboek van Strafrecht (verder: Sr), wordt geschat en dat de rechtbank aan voornoemde veroordeelde de verplichting zal opleggen tot betaling aan de staat van een bedrag van 128.861,46 ter ontneming van het uit het in de zaak met parketnummer 18-269735-22 voortvloeiende, wederrechtelijk verkregen voordeel.

De behandeling heeft plaatsgevonden ter terechtzitting van 28 november 2023, waarbij veroordeelde is verschenen, bijgestaan door mr. L.E. Buiting, advocaat te Gouda.

De officier van justitie, mr. D.P. Menting, heeft gevorderd dat veroordeelde zal worden veroordeeld tot betaling aan de Staat van het voordeel, dat door de officier van justitie wordt geschat op 86.546,46. Hierbij is de officier van justitie uitgegaan van de gehele ten laste gelegde periode minus de dag dat veroordeelde is aangehouden (17 mei 2022 tot 15 november 2022, omgerekend 182 dagen). Voor wat betreft de berekening van de totale winst aan heroïne heeft de officier van justitie het rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel van 16 november 2022 (verder: het Rapport) als uitgangspunt genomen.

Anders dan in het Rapport staat beschreven stelt de officier van justitie zich evenals de raadsman op het standpunt dat de winst van een bolletje cocaïne moet worden vastgesteld op een lager bedrag.

Op grond van artikel 36e, zevende lid, Sr, vordert de officier van justitie dat de betalingsverplichting pondspondsgewijs wordt opgelegd, te weten 43.273,23.

De raadsman heeft primair bepleit dat het wederrechtelijk verkregen voordeel moet worden vastgesteld op een bedrag van 6.900,00. Door de raadsman is bepleit dat slechts een kortere dealperiode, vanaf 30 september 2022 tot en met 15 november 2022, wettig en overtuigend bewezen kan worden. Voor de vaststelling van de ontnemingsperiode dient de laatste dag buiten beschouwing te blijven, omdat veroordeelde op 15 november 2022 in de vroege ochtend is aangehouden. Gelet op het voorgaande bedraagt de ontnemingsperiode 46 dagen. Veroordeelde heeft ter terechtzitting verklaard dat hij in voornoemde periode 150,00 per dag heeft verdiend aan de harddrugshandel.

Subsidiair heeft de raadsman bepleit dat het wederrechtelijk verkregen voordeel moet worden vastgesteld op een bedrag van 21.874,38 en pondspondsgewijs moet worden verdeeld over verdachte en zijn medeverdachte.

Met betrekking tot het door veroordeelde verkregen wederrechtelijk verkregen voordeel gebruikt de rechtbank als bewijsmiddelen:

De rechtbank heeft veroordeelde bij vonnis van 12 december 2023 in de zaak met parketnummer 18- 269735-22 veroordeeld voor het medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd.

Op grond van de inhoud van wettige bewijsmiddelen is komen vast te staan dat de veroordeelde voordeel heeft verkregen door middel van of uit de baten van dit door hem gepleegde strafbare feit.

De rechtbank neemt voornoemde verklaring van veroordeelde als uitgangspunt voor de berekening van het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel door middel van voornoemd strafbaar feit is geschat. Anders dan de officier van justitie is de rechtbank van oordeel dat de verklaring van veroordeelde niet zondermeer onaannemelijk is. Veroordeelde heeft openheid van zaken gegeven en de rechtbank acht diens verklaring op het punt van het verkregen voordeel geloofwaardig.

De rechtbank heeft bewezenverklaard dat veroordeelde zich 46 dagen schuldig heeft gemaakt aan het verkopen en afleveren van heroïne en cocaïne. De rechtbank heeft daarbij de dag van de aanhouding niet meegerekend. Gelet op het tijdstip van aanhouding heeft veroordeelde die dag immers geen wederrechtelijk verkregen voordeel genoten.

De totale opbrengst bedraagt daarmee 150,00 x 46 dagen = 6.900,00.

Nu uit de verklaring van veroordeelde niet is gebleken dat hij enige kosten heeft moeten maken ten aanzien van de harddrugshandel stelt de rechtbank de kosten vast op nihil.

Opbrengsten minus kosten: 6.900,00.

De rechtbank komt aldus tot het oordeel dat de veroordeelde 6.900,00 voordeel heeft genoten.

De rechtbank heeft gelet op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.

Stelt het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op 6.900,00.

Legt [veroordeelde] voornoemd de verplichting op tot betaling van een geldbedrag van 6.900,00 (zegge: zesduizend negenhonderd euro) aan de staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel.

Bepaalt de duur van de gijzeling die ten hoogste kan worden gevorderd op 138 dagen.

Deze uitspraak is gewezen door mr. M. Brinksma, voorzitter, mr. M.E. Joha en mr. H. de Ruijter, rechters, bijgestaan door mr. M. Linde, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 12 december 2023.