Civiel recht overig
Ontbinding arbeidsovreenkomst wegens verstoorde arbeidsverhouding. Transitievergoeding. Billijke vergoeding…
Rechtbank Overijssel, 28 oktober 2026
ECLI:NL:RBOVE:2026:6822 · Rechtbank Overijssel · 28 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-overijssel/civiel-recht/civiel-recht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbove-2026-6822
Zaakgegevens
Op 28 oktober 2026 heeft de Rechtbank Overijssel in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Instantie
- Rechtbank OverijsselRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Zwolle
- Datum uitspraak
- 28 oktober 2026
- Datum publicatie
- 8 november 2026
- Zaaknummer
- 12289981
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBOVE:2026:6822
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Ontbinding arbeidsovreenkomst wegens verstoorde arbeidsverhouding. Transitievergoeding. Billijke vergoeding van € 50.000,00 wegens ernstig verwijtbaar handelen van de werkgever doordat zij onvoldoende zorg heeft betracht voor de arbeidsomstandigheden van werknemer en haar verplichtingen uit de arbeidsovereenkomst verzaakt doordat zij haar re-integratieverplichtingen niet deugdelijk is nagekomen.
Uitspraak
RECHTBANK OVERIJSSEL
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Zwolle
Zaaknummer / rekestnummer: 12289981 \ EJ VERZ 26-204
Beschikking van 28 oktober 2026
in de zaak van
de stichting
STICHTING ISALA KLINIEKEN,
gevestigd in Zwolle,
verzoekende partij in het verzoek, verwerende partij in het tegenverzoek,
hierna te noemen: Isala,
gemachtigde: mr. R.G. Kamphuis,
tegen
[partij B] ,
wonende in [woonplaats] ,
verwerende partij in het verzoek, verzoekende partij in het tegenverzoek,
hierna te noemen: [partij B] ,
gemachtigde: mr. N. Poggenklaas.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het verzoekschrift, ontvangen op 30 juni 2026;
- het verweerschrift met daarin ook een tegenverzoek;
- de reactie op het verweerschrift met aanvullende producties;
- de mondelinge behandeling van 30 september 2026, waarbij mr. Poggenklaas spreekaantekeningen heeft overgelegd en waarbij de griffier aantekeningen heeft gemaakt van wat er is besproken.
Ten slotte heeft de kantonrechter bepaald dat vandaag een beschikking zal volgen.
2 De feiten
[partij B] is sinds 1 maart 2001 in dienst bij Isala. Recentelijk vervult [partij B] de functie van [functie] . Zij werkt parttime (77,78%) tegen een salaris van € 4.196,23 bruto per maand exclusief emolumenten.
In 2021 is [partij B] gestart met de opleiding tot Ventilation Practitioner. Deze opleiding was nieuw en speciaal gericht op het leveren van beademingszorg en beademingsondersteuning aan pasgeborenen en kinderen. De opleiding zou veertien maanden duren.
In april 2022 heeft [partij B] zich korte tijd ziekgemeld. In mei 2022 is een verlenging van de opleiding met vier maanden aangevraagd en verkregen.
In de zomer van 2022 ontving [partij B] slecht nieuws over haar ex-partner. In oktober 2022 werd de zoon van [partij B] ernstig ziek.
Op 27 november 2022 heeft [partij B] aan mevrouw [naam 1] , een van haar toenmalige leidinggevenden, gevraagd of zij zorgverlof kon krijgen, omdat zij “het anders zo niet meer trekt”. Daarop is op 2 december 2022 de volgende Whatsappcorrespondentie gevolgd:
[naam 1] :
Hoi [partij B] , hoe is het met [naam 2] ? Je zou me gisteren nog even bellen over volgende week maar is je denk ik ontschoten. Ik ga ervan uit dat je er maandag gewoon bent. Dinsdag spreken we elkaar om te kijken of - en zo ja wat je nodig hebt. Mocht het anders zijn, dan mag je [naam 3] vandaag bellen. Ik ben vrij. Alvast een fijn weekend. Groet, [naam 1] .
[partij B] :
Goedemorgen [naam 1] , excuus niet aan gedacht, te veel aan mijn hoofd en ik kan zeggen dat ik over loop…ik denk niet dat ik maandag kan werken, krijg weer hartritmestoornissen.dus daar moeten we het evwn over hebben. Te veel aan mijn hoofd, zoals ik vorige week al aan je vertelde. Met [naam 2] gaat het langzaam elke dag beter, gelukkig. Groet, [partij B]
[naam 1] :
Joh, wat vervelend voor je. We bespreken het inderdaad dinsdag even. Ik zal aan [naam 3] doorgeven dat je maandag ziek bent. Fijn dat het met [naam 2] wat beter gaat. Tot dinsdag!!
[partij B] :
Ik weet dus ook niet of me dinsdag lukt, maar telefonisch kan overleg wel
Ik vind het heel vervelend [naam 1] maar het gaat echt niet goed met me. Ik weet niet of je [naam 4] spreekt? Maar die weet ook dat het niet goed gaat. Ik heb daar nog contact mee.
[naam 1] :
[naam 4] vertelt mij niks zonder jouw toestemming. Ik weet dat het niet goed met je gaat en daarom wil ik graag met je praten. Fysiek is dan wat fijner dan telefonisch. Misschien lukt het je om even te komen dinsdag. Zo niet, bel me maandag dan even.
[partij B] :
Oke, snap ik dat fysiek fijner is dan telefonisch, ik zal het proberen. (…)
[naam 1] :
Begin december 2022 werd de zoon van [partij B] weer opgenomen in het ziekenhuis. [naam 1] gaf [partij B] daarom zorgverlof. Terwijl [partij B] zorgverlof had, was zij wel op de werkvloer aanwezig om werkzaamheden voor haar opleiding uit te voeren. [naam 1] heeft [partij B] erop aangesproken dat het zorgverlof hiervoor niet is bedoeld.
In januari 2023 is een verlenging van de opleiding van [partij B] aangevraagd en gekregen. De afstudeerdatum kwam daarmee in april 2023 te liggen.
Op 7 maart 2023 heeft er een gesprek plaatsgevonden tussen [partij B] , [naam 5] , [naam 6] en [naam 1] . Tijdens dit gesprek is afgesproken dat [partij B] deels wordt ziekgemeld en dat een spoedinterventie bij de bedrijfsarts wordt aangevraagd. [naam 1] heeft [partij B] voor vijftig procent ziekgemeld. Afgesproken wordt dat [partij B] zich, voor het percentage dat zij niet is ziekgemeld, met haar opleiding zal bezighouden.
Op 4 en 11 april 2023 heeft [partij B] contact gehad met de bedrijfsarts. De bedrijfsarts noemt in haar probleemanalyse dat sprake is van aanzienlijke medische klachten waarbij, naast persoonlijke/privéfactoren, ook werkgerelateerde factoren en opleidingsfactoren een belangrijke rol spelen. Ze stelt vast dat [partij B] nu niet inzetbaar is voor eigen of aangepast werk en daarnaast dat er verstoorde verhoudingen bestaan in de begeleiding en de gesprekken voor de afronding van haar opleiding.
Op 27 april 2023 heeft [partij B] haar artikel en afstudeeropdracht ingeleverd bij haar praktijkbegeleider vanuit Isala.
Op 28 april 2023 heeft Isala besloten de opleiding van [partij B] te beëindigen. In een brief van 9 mei 2023 staat vermeld dat het portfolio onvolledig is, dat er geen recht bestaat op nog een verlenging van de opleiding en dat [partij B] volgens Isala niet voldoet aan de competenties die nodig zijn voor een Ventilation Practitioner.
Op 24 juli 2023 is [partij B] weer bij de bedrijfsarts geweest. De bedrijfsarts heeft vastgesteld dat [partij B] nog niet belastbaar is met haar eigen werk of aangepast werk, omdat zij daarvoor nog te veel klachten en beperkingen heeft. Daarnaast heeft de bedrijfsarts geconstateerd dat sprake is van een arbeidsconflict. Zij adviseert hiervoor om in september een extern mediaton-traject te volgen. Het mediationtraject heeft niet tot een oplossing geleid.
In het voorjaar van 2024 is bij [partij B] de aandoening sarcoïdose geconstateerd.
Op 29 juli 2024 heeft Isala een verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst met [partij B] bij de rechtbank ingediend. Bij beschikking van 14 november 2024 heeft de kantonrechter het verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst afgewezen.
Op 9 december 2024 is [partij B] weer bij de bedrijfsarts geweest. De bedrijfsarts heeft (opnieuw) mediation geadviseerd. De mediation heeft niet tot een oplossing geleid.
In januari 2025 heeft het UWV Isala een loonsanctie opgelegd. Het UWV heeft bepaald dat de loondoorbetalingsverplichting van Isala tot 7 maart 2026 werd verlengd.
Op 20 maart 2025 en op 16 en 30 juni 2025 is [partij B] opnieuw bij de bedrijfsarts geweest. Eind juni 2025 hebben Isala en [partij B] gesproken over hoe de re-integratie van [partij B] moet worden ingevuld. Volgens Isala kon [partij B] niet terugkeren naar haar eigen werkplek op de afdeling NICU. Ook schrijft Isala in een e-mail van 16 juni 2025 dat een traject in het tweede spoor niet aan de orde is, omdat het tweede spoor volgens Isala alleen kan worden ingezet als daar een medische reden voor is. Isala heeft een re-integratieplek op de afdeling Ortho/Trauma voorgesteld, maar dat werd door [partij B] niet passend geacht. Zij wilde re-integreren op haar eigen werkplek.
Op 19 augustus 2025 heeft de bedrijfsarts geadviseerd om re-integratie buiten Isala vorm te geven. Daarop heeft [partij B] – na overleg – mogelijkheden voor re-integratie buiten Isala gezocht. [partij B] is aangemeld bij het Centrum Loopbaan en Mobiliteit (CLM). Ook heeft Isala contact gezocht met het UMC Utrecht, zodat [partij B] daar een afspraak kon maken, en met [bedrijf 1] . [partij B] heeft contact opgenomen met het Deventer Ziekenhuis.
Uiteindelijk is [partij B] gestart met re-integreren bij [bedrijf 2] (een werkplek buiten het medische werkveld).
Op 23 februari 2026 heeft de bedrijfsarts geconstateerd dat [partij B] volledig is hersteld. Een nieuwe WIA-aanvraag wordt afgewezen, omdat het UWV eveneens oordeelt dat [partij B] volledig hersteld is voor haar eigen werk. Isala heeft [partij B] per 23 februari 2026 hersteld gemeld.
3 Het geschil
het verzoek en het tegenverzoek
Isala verzoekt de arbeidsovereenkomst met [partij B] op de eerst mogelijke datum te ontbinden vanwege een verstoorde arbeidsverhouding, en daarbij te bepalen dat [partij B] naast de transitievergoeding geen recht heeft op een billijke vergoeding of andere aanvullende vergoeding, met veroordeling van [partij B] in de proceskosten.
Hoewel [partij B] heeft aangegeven zelf nog steeds terug te willen naar Isala, heeft zij geen verweer meer gevoerd tegen de verzochte ontbinding. Zij heeft wel een aantal tegenverzoeken ingediend. [partij B] verzoekt de kantonrechter om Isala te veroordelen om:
I. de transitievergoeding te betalen;
II. een billijke vergoeding van € 250.000,00 bruto te betalen;
III. de wettelijke rente over deze bedragen te betalen;
IV. medewerking te verlenen aan de afronding van de opleiding van [partij B] , op straffe
van een dwangsom;
V. met veroordeling van Isala in de proceskosten en de nakosten.
Isala heeft verweer gevoerd.
4 De beoordeling
in het verzoek en het tegenverzoek
De opleiding
Ter zitting hebben partijen afspraken gemaakt over de voortzetting van de opleiding door [partij B] . Isala heeft verklaard dat zij bereid is om de dag na de mondelinge behandeling een e-mail naar het CTG te sturen, waarin Isala zal aangeven dat zij geen bezwaar heeft tegen het voortzetten en afronden van de opleiding bij een externe partij. Zoals ter zitting is besproken, leidt deze afspraak tussen partijen ertoe dat het verzoek tot het verlenen van medewerking aan de afronding van de opleiding van [partij B] als ingetrokken zal worden beschouwd.
Ontbinding van de arbeidsovereenkomst
Het verzoek van Isala om de arbeidsovereenkomst te ontbinden op grond van een verstoorde arbeidsverhouding is gebaseerd op een redelijke grond zoals bedoeld in artikel 7:669 lid 3 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW). Nu [partij B] geen verweer heeft gevoerd tegen de verzochte ontbinding en er geen sprake meer is van een opzegverbod, zal de kantonrechter de arbeidsovereenkomst ontbinden op grond van een verstoorde arbeidsverhouding.
Op grond van artikel 7:671b lid 9 onder a BW bepaalt de kantonrechter het einde van de arbeidsovereenkomst op de datum waarop de arbeidsovereenkomst bij regelmatige opzegging zou zijn geëindigd. Wanneer de ontbinding van de arbeidsovereenkomst niet het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen van de werkgever, moet de kantonrechter de duur van de periode tussen ontvangst van het verzoek en de datum van de beschikking op de opzegtermijn in mindering brengen. [partij B] heeft aangevoerd dat Isala ernstig verwijtbaar heeft gehandeld. Gelet hierop, en gelet op de billijke vergoeding waar [partij B] ook om heeft verzocht, zal de kantonrechter eerst beoordelen of Isala ernstig verwijtbaar heeft gehandeld.
Ernstig verwijtbaar handelen Isala
Naar het oordeel van de kantonrechter heeft Isala verwijtbaar onvoldoende zorg betracht voor de arbeidsomstandigheden van [partij B] en heeft Isala daarnaast haar verplichtingen die voortvloeien uit de arbeidsovereenkomst verzaakt doordat zij haar re-integratieverplichtingen heeft veronachtzaamd. Dat maakt dat Isala ernstig verwijtbaar heeft gehandeld en dat de verstoring van de arbeidsrelatie, en dus de ontbinding van de arbeidsovereenkomst, grotendeels aan Isala is te wijten. De kantonrechter zal dit oordeel hier nader toelichten.
Tussen partijen staat vast dat het al in 2022 niet goed ging met [partij B] en dat zij de combinatie van werk, opleiding en privéomstandigheden niet goed kon volhouden. Daarvan was Isala op de hoogte. In de beschikking van 14 november 2024 heeft de kantonrechter het volgende overwogen:
“De kantonrechter stelt voorop dat zowel uit de dossierstukken als uit de toelichting van partijen ter zitting volgt dat het al ruim voor 7 maart 2023 niet goed ging met [partij B] en dat dit ook bekend was bij Isala. Al in april 2022 belandde [partij B] op de Eerste Hart Long Hulp, nadat zij onwel was geworden. [partij B] heeft [naam 1] hier ook over ingelicht en aangegeven dat zij last had van hartritmestoornissen. In mei 2022 heeft er een gesprek tussen [partij B] en onder andere [naam 1] en [naam 5] plaatsgevonden, waarna [naam 7] als maatschappelijk werkster is ingeschakeld. In augustus 2022 meldt [partij B] aan [naam 1] dat berichten van/over haar ex-partner hard bij haar zijn aangekomen. Uit de door partijen overgelegde correspondentie blijkt vervolgens dat [partij B] vanaf november 2022, nadat haar zoon ziek is geworden, herhaaldelijk aan onder andere [naam 1] en [naam 5] heeft laten weten dat het echt niet goed met haar gaat, dat ze overloopt en dat ze last heeft van hartritmestoornissen. Begin december 2022 heeft [partij B] na overleg met [naam 1] ook zorgverlof gekregen. Desgevraagd heeft [naam 1] tijdens de mondelinge behandeling toegelicht dat dit zorgverlof niet alleen is ingezet zodat [partij B] er voor haar zoon kon zijn, maar ook in verband met de gesteldheid van [partij B] zelf, omdat zij wist dat het niet goed ging met [partij B] . Isala stelt zelf ook dat [partij B] meerdere keren huilend op de afdeling is aangetroffen. Daarnaast staat in de rapportage van de psycholoog van [partij B] aan de huisarts dat de stress bij [partij B] al veel eerder is ontstaan in de vorm van een gevoel van overbelasting door nachtdiensten, onregelmatige werktijden, een opleiding en waarschijnlijk een niet eerder gestelde diagnose sarcoïdose. Onder deze omstandigheden kan niet worden aangenomen dat de ziekte van [partij B] pas op 7 maart 2023 is begonnen.
(…)
Vanaf april 2022 geeft [partij B] herhaaldelijk signalen af aan haar leidinggevende dat het niet goed met haar gaat. Vanaf november 2022 worden haar meldingen dat het zowel lichamelijk als mentaal niet goed met haar gaat steeds indringender. Zoals hiervoor al is overwogen, was Isala er ook van op de hoogte dat het niet goed ging met [partij B] . Desondanks heeft Isala niet ingegrepen en haar tot 7 maart 2023 laten doorwerken. Pas vanaf toen is [partij B] ziekgemeld, maar slechts voor de helft. Isala heeft toegelicht dat hiermee tegemoetgekomen werd aan de wens van [partij B] om de opleiding af te ronden, wat zij dan kon doen tijdens de uren waarvoor zij niet was ziekgemeld. Ook al heeft Isala [partij B] hiermee willen faciliteren, het had op dat moment op haar weg gelegen om [partij B] tegen zichzelf te beschermen door haar volledig ziek te melden. Het was immers kenbaar dat [partij B] op dat moment zwaar overbelast was. In plaats daarvan heeft Isala [partij B] , hoe goed bedoeld ook, steeds aangemoedigd om de studie af te ronden. Ter zitting heeft Isala betoogd dat zij [partij B] heeft voorgehouden dat zij ook gewoon zou kunnen stoppen met de opleiding, maar dat ziet de kantonrechter niet terug in de overlegde correspondentie. Met name in de e-mails van [naam 5] ziet de kantonrechter dat [partij B] wordt bemoedigd om de studie voort te zetten.”
Uit de beschikking van 14 november 2024 volgt dus dat Isala niet op tijd heeft ingegrepen door [partij B] bijna een jaar lang door te laten werken terwijl het bij Isala bekend was dat het niet goed met [partij B] ging. Naast de correspondentie met [naam 5] die de kantonrechter in de beschikking van 14 november 2024 noemt, blijkt dit ook uit de correspondentie met [naam 1] . Isala had [partij B] tegen zichzelf moeten beschermen. Isala had [partij B] ziek moeten melden en eerder naar de bedrijfsarts moeten sturen. In het begin van 2023 was ook een preventieve afspraak bij de bedrijfsarts nog een optie geweest. Door dit na te laten, heeft Isala te weinig gedaan om te voorkomen dat [partij B] overspannen thuis kwam te zitten. Daarmee heeft Isala te weinig zorg betracht voor de omstandigheden waaronder [partij B] haar werk uitvoerde.
Verder is ter zitting gebleken dat, toen [partij B] uiteindelijk was ziekgemeld, Isala [partij B] onvoldoende begeleiding bij haar verzuim heeft geboden. Isala heeft geen plan van aanpak opgesteld en er zijn geen tussentijdse evaluaties opgesteld. Het UWV heeft in januari 2025 dan ook geoordeeld dat Isala haar re-integratieverplichtingen niet is nagekomen en heeft Isala een (grove) loonsanctie van een jaar opgelegd. Ook in deze procedure is niet kenbaar gebleken van een verzuimbegeleidingstraject door Isala. Daarmee is Isala haar re-integratieverplichtingen niet nagekomen. Dat Isala een deel van de tijd tijdens het verzuim in afwachting was van een procedure naar aanleiding van haar ontbindingsverzoek, maakt niet dat op dat moment geen inspanningen van Isala werden verwacht.
Na de loonsanctie – en nadat [partij B] dus al bijna twee jaar was ziekgemeld – heeft Isala haar re-integratieverplichtingen opgepakt. Over de periode na de loonsanctie heeft de kantonrechter geen aanleiding om te aan te nemen dat Isala (ernstig) verwijtbaar heeft gehandeld. Partijen waren het oneens over waar [partij B] kon re-integreren. Isala heeft weliswaar in ieder geval in juni 2025 geweigerd om naar mogelijkheden voor werkhervatting in het 2e spoor te kijken, maar [partij B] wilde niet naar mogelijkheden binnen Isala maar buiten haar eigen afdeling kijken. Vanaf dat moment is de verdere verstoring van de arbeidsrelatie tussen partijen niet alleen aan Isala (en ook niet alleen aan [partij B] ) te wijten. Na het advies van de bedrijfsarts hebben Isala en [partij B] zich beide ingespannen en hebben zij contact met het UMC Utrecht, respectievelijk het Deventer Ziekenhuis gelegd.
Dat Isala haar re-integratie-inspanningen na de loonsanctie wel is nagekomen, neemt niet weg dat de drempel van ernstige verwijtbaarheid in de periode daarvoor duidelijk is gehaald. De kantonrechter concludeert dan ook dat Isala ernstig verwijtbaar jegens [partij B] heeft gehandeld.
Gelet op het ernstig verwijtbaar handelen van Isala zal de proceduretijd niet in mindering worden gebracht op de opzegtermijn. De opzegtermijn is vier maanden. Het einde van de arbeidsovereenkomst zal worden bepaald op 1 maart 2027.
Transitievergoeding
Partijen zijn het erover eens dat [partij B] recht heeft op een transitievergoeding. De transitievergoeding bedraagt, rekening houdend met de einddatum van 1 maart 2027, een bedrag van € 47.276,41 bruto. Het verzoek om Isala te veroordelen tot betaling van die transitievergoeding zal worden toegewezen.
De gevorderde wettelijke rente over de transitievergoeding wordt toegewezen vanaf een maand na de dag waarop de arbeidsovereenkomst is geëindigd, dus vanaf 1 april 2027 (artikel 7:686a lid 1 BW).
Billijke vergoeding
Nu de kantonrechter heeft vastgesteld dat de beëindiging van de arbeidsovereenkomst het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen van Isala, heeft [partij B] recht op een billijke vergoeding. Voor het vaststellen van de hoogte van de toe te kennen billijke vergoeding zijn in de rechtspraak uitgangspunten geformuleerd. De kantonrechter moet bij het bepalen van de billijke vergoeding rekening houden met alle omstandigheden van het geval en de vergoeding moet daarbij aansluiten. Het gaat er uiteindelijk om dat de werknemer wordt gecompenseerd voor het ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever. Ook met de gevolgen van de ontbinding kan rekening worden gehouden, voor zover die gevolgen zijn toe te rekenen aan het verwijt dat de werkgever kan worden gemaakt. De billijke vergoeding heeft geen bestraffend doel, maar met de billijke vergoeding kan worden tegengegaan dat werkgevers ervoor kiezen een arbeidsovereenkomst op ernstig verwijtbare wijze te laten eindigen.
[partij B] heeft gesteld dat zij in normale omstandigheden niet snel zal hebben uitgezien naar een andere baan. Zij werkt al 25 jaar bij Isala. Volgens [partij B] zijn er in haar woonomgeving niet veel vacatures voor verpleegkundigen buiten Isala, omdat Isala het grootste en eigenlijk enige ziekenhuis van de regio is. Andere ziekenhuizen liggen ver(der) weg. Nu [partij B] haar BIG-registratie dreigt te verliezen en daarnaast de vijftig is gepasseerd, zijn de kansen dat zij op korte termijn aan een baan komt klein, aldus [partij B] . Verder stelt [partij B] dat de verwijtbaarheid aan de zijde van Isala groot is. Het niet nakomen van re-integratieverplichtingen en schending van de zorgplicht jegens [partij B] zijn schoolvoorbeelden van ernstig verwijtbaar handelen, aldus [partij B] .
De kantonrechter overweegt dat [partij B] op zoek moet naar een nieuwe baan, terwijl, zoals hiervoor is geoordeeld, de verstoring van de arbeidsrelatie en de ontbinding van de arbeidsovereenkomst voor een groot deel aan Isala is te wijten. Er is echter een grote vraag naar zorgmedewerkers. De kantonrechter gaat er dan ook vanuit dat de positie van [partij B] op de arbeidsmarkt niet zodanig is dat zij jarenlang zonder werk zal zitten. De kantonrechter zal er bij benadering vanuit gaan dat [partij B] binnen een jaar een nieuwe baan zal kunnen vinden. De billijke vergoeding zal dan ook in ieder geval een jaarsalaris betreffen, te verminderen met de vier maanden waarover [partij B] nog loon zal ontvangen. Het loon van [partij B] bedraagt van € 4.196,23 bruto per maand. De vakantiebijslag bedraagt 8,33%. Wat betreft de onregelmatigheids- en ploegentoeslag heeft [partij B] onvoldoende gesteld om deze mee te kunnen nemen in de berekening. Het loon voor acht maanden bedraagt dan 4.196,23 x 1,0833 x 8 maanden = € 36.366,21.
Dit bedrag zal worden verhoogd in verband met de mate van verwijtbaarheid aan de zijde van Isala. Zoals hiervoor is overwogen, heeft Isala onvoldoende zorg betracht voor de arbeidsomstandigheden van [partij B] en heeft Isala daarnaast haar verplichtingen die voortvloeien uit de arbeidsovereenkomst (toch wel grof) verzaakt doordat zij haar re-integratieverplichtingen heeft veronachtzaamd. Dat maakt dat Isala ernstig verwijtbaar heeft gehandeld en dat de verstoring van de arbeidsrelatie en daarmee de ontbinding van de arbeidsovereenkomst voor het grootste deel aan Isala is te wijten.
Aan de andere kant heeft [partij B] , toen de re-integratie eenmaal wel werd opgepakt, niet altijd makkelijk meegewerkt. Zij liet zich niet altijd makkelijk re-integreren. [partij B] lijkt eisen aan haar re-integratieplek te hebben gesteld en lijkt soms uit het oog te hebben verloren dat het ging om re-integratie en niet om hervatting van haar reguliere werkzaamheden. Ook zal de kantonrechter rekening houden met de hoogte van de transitievergoeding. Gelet op het voorgaande zal de kantonrechter Isala veroordelen tot het betalen van een billijke vergoeding van € 50.000,00 bruto.
De gevorderde wettelijke rente over de billijke vergoeding wordt toegewezen vanaf de vijftiende dag na de datum van deze beschikking.
Mogelijkheid tot intrekking
Omdat aan de ontbinding een billijke vergoeding wordt verbonden, krijgt Isala de gelegenheid om het verzoek binnen de hierna in de beslissing genoemde termijn in te trekken (artikel 7:686a lid 6 BW).
De proceskosten
Omdat partijen over en weer in het (on)gelijk worden gesteld, zal de kantonrechter – wanneer Isala het verzoek niet intrekt – de proceskosten tussen partijen compenseren, in die zin dat iedere partij de eigen proceskosten draagt.
Als Isala het verzoek intrekt, moet Isala de proceskosten van [partij B] betalen. Deze worden begroot op € 1.009,00 (€ 865,00 aan salaris gemachtigde en € 144,00 aan nakosten).
5 De beslissing
De kantonrechter
op het verzoek en het tegenverzoek
stelt Isala in de gelegenheid om het verzoek uiterlijk twee weken na de datum van deze beschikking in te trekken, door middel van een schriftelijke mededeling aan de griffier, met toezending van een kopie daarvan aan de (gemachtigde van de) wederpartij;
voor het geval Isala het verzoek niet binnen die termijn intrekt:
ontbindt de arbeidsovereenkomst tussen partijen met ingang van 1 maart 2027;
veroordeelt Isala om een transitievergoeding van € 47.276,41 bruto aan [partij B] te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf 1 april 2027 tot de dag van volledige betaling;
veroordeelt Isala om een billijke vergoeding van € 50.000,00 aan [partij B] te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf de vijftiende dag na de datum van deze beschikking tot de dag van volledige betaling;
bepaalt dat iedere partij de eigen proceskosten draagt;
verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad;
wijst het meer of anders verzochte af;
voor het geval Isala het verzoek binnen die termijn intrekt:
veroordeelt Isala in de proceskosten aan de zijde van [partij B] , begroot op € 1.009,00;
verklaart de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
Deze beschikking is gegeven door mr. G.W.G. Wijnands en in het openbaar uitgesproken op 28 oktober 2026.(SB)