De rechtbank legt de veroordeelde de verplichting op tot het betalen van € 0,- aan de Staat ter ontneming van…

De veroordeelde is bij vonnis van deze rechtbank van 3 juli 2023 onder meer veroordeeld voor:

het misdrijf: medeplegen van witwassen, meermalen gepleegd.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de stukken, te weten het met deze vordering samenhangende strafdossier, het in deze zaak opgemaakte rapport berekening wederrechtelijk voordeel van 13 oktober 2021, en het proces-verbaal van de in het openbaar gehouden terechtzitting van 19 juni 2023.

De rechtbank heeft in haar vonnis van 3 juli 2023 in de strafzaak vastgesteld dat bij veroordeelde en medeveroordeelde (zijn partner) een geldbedrag (€ 68.515,-), een auto (Volvo V40), een horloge (Cartier) en twee plakken goud in beslag zijn genomen, met een gezamenlijke waarde van € 101.861,-.

Veroordeelde heeft verklaard niets te weten over de herkomst van het aangetroffen geldbedrag en de herkomst van het geld waarmee de in beslag genomen goederen contant zijn betaald. Medeveroordeelde heeft in zijn eerste verhoor bij de politie verklaard dat hij in de afgelopen twaalf jaren geld van zijn rekening heeft gepind en dit heeft bewaard in zijn woning.

Uitgaande van die verklaring van medeveroordeelde zouden hij en veroordeelde in twaalf jaren tijd € 101.861,- bij elkaar moeten hebben gespaard. Dat komt neer op een bedrag van

€ 707,- sparen per maand.

Uit onderzoek naar de inkomsten en uitgaven van veroordeelde en medeveroordeelde volgt dat zij gezamenlijk per maand € 600,- euro overhielden, waarvan ze nog uitgaven als boodschappen en kleding moesten betalen. Gelet hierop kan het niet kloppen dat veroordeelde en medeveroordeelde gedurende twaalf jaren € 707,- euro per maand op legale wijze hebben gespaard.

Zoals de rechtbank ook heeft overwogen in het vonnis van 3 juli 2023 in de strafzaak, is de rechtbank van oordeel dat met voldoende mate van zekerheid kan worden uitgesloten dat de in beslag genomen goederen, die een waarde van € 101.861,- vertegenwoordigen, een legale herkomst hebben. Zodoende kan een criminele herkomst van die goederen als enige aanvaardbare verklaring gelden.

Gelet op het voorgaande en wat de rechtbank in de strafzaak heeft geoordeeld, acht de rechtbank het aannemelijk dat veroordeelde het bedrag en de goederen uit het bewezen verklaarde feit heeft verkregen. Om deze reden stelt de rechtbank het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat, vast op € 101.861,-.

De rechtbank heeft in de strafzaken van veroordeelde en van medeveroordeelde de in beslag genomen goederen (te weten twee stuks goud, een horloge, een geldbedrag van in totaal

€ 68.515,- en een Volvo personenauto) verbeurd verklaard als baten uit hetzelfde feit dat ten grondslag ligt aan de onderhavige ontneming. Gelet op het rechtsherstellende karakter van de ontnemingsmaatregel, dat niet ten onrechte ook een bestraffend karakter moet krijgen, zal de rechtbank de vastgestelde waarde van de onder veroordeelde en medeveroordeelde verbeurd verklaarde goederen in mindering brengen op de betalingsverplichting. De rechtbank stelt daarom het bedrag dat door veroordeelde dient te worden betaald aan de Staat, vast op € 0,-. Gelet op de omvang van de betalingsverplichting, die de rechtbank in gelijke zin aan medeveroordeelde zal opleggen, vervalt het belang bij de verzochte hoofdelijkheid.