Civiel recht overig
Verzoek ontslag bestuurder stichting. Art. 2:298 BW. Verzoek door in de tussentijd door de stichting…
Rechtbank Rotterdam, 22 oktober 2026
ECLI:NL:RBROT:2026:14933 · Rechtbank Rotterdam · 22 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-rotterdam/civiel-recht/civiel-recht-overig/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbrot-2026-14933
Zaakgegevens
Op 22 oktober 2026 heeft de Rechtbank Rotterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Instantie
- Rechtbank RotterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Rotterdam
- Datum uitspraak
- 22 oktober 2026
- Datum publicatie
- 29 oktober 2026
- Zaaknummer
- C/10/714661 HA RK 26-111
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. M.J. Folkeringa, mr. P.F.Y. Yuen
- ECLI
- ECLI:NL:RBROT:2026:14933
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Verzoek ontslag bestuurder stichting. Art. 2:298 BW. Verzoek door in de tussentijd door de stichting ontslagen bestuurder. Verzoekster is nog steeds belanghebbende. Geen sprake van verwaarlozing van de bestuurstaak door aangebleven bestuurder. Afwijzing verzoek.
Uitspraak
RECHTBANK Rotterdam
Team Handel en haven
Zaaknummer / rekestnummer: C/10/714661 / HA RK 26-111
Beschikking van 22 oktober 2026
in de zaak van
[verzoeker] ,
te [plaats 1] ,
verzoekende partij,
hierna te noemen: [verzoeker] ,
advocaat: mr. M.J. Folkeringa,
tegen
[verweerder] ,
te [plaats 2] ,
verwerende partij,
hierna te noemen: [verweerder] ,
advocaat: mr. P.F.Y. Yuen.
1 De zaak in het kort
Partijen waren bestuurder van een stichting. [verzoeker] is dat sinds 2 juli 2026 niet meer. [verzoeker] verzoekt het ontslag van [verweerder] op de voet van artikel 2:298 lid 1 BW. [verzoeker] is ontvankelijk, ondanks haar ontslag als bestuurder van de stichting. Het verzoek wordt echter afgewezen, omdat geen sprake is van verwaarlozing van de bestuurstaak en ook niet van andere gewichtige redenen.
2 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het vonnis van deze rechtbank van 11 februari 2026 gewezen onder zaaknummer C/10/702730 / HA ZA 25-562, waarbij de rechtbank heeft bevolen dat de procedure ten aanzien van de vordering van [verzoeker] tot ontslag van [verweerder] als bestuurder wordt voortgezet volgens de regels van de verzoekschriftprocedure;
- de in dat vonnis genoemde stukken;
- het verweerschrift van [verweerder] , binnengekomen op 6 oktober 2026, met bijlagen 1-5;
- de brief van [verzoeker] van 8 oktober 2026 met bijlagen 35-42;
- de email van [verweerder] van 9 oktober 2026 met bijlage 6;
- de email van [verzoeker] van 9 oktober 2026 met een vervangende bijlage 41;
- de spreekaantekeningen van mr. Folkeringa en mr. Yuen.
De beschikking is bepaald op vandaag.
3 De feiten
[verzoeker] was tot 2 juli 2026 bestuurder van Stichting [naam stichting] (hierna: de stichting). [verweerder] is nog steeds bestuurder van de stichting. De stichting heeft tot doel [doelomschrijving van de stichting] .
Binnen het bestuur van de stichting vervulde [verzoeker] de functie van penningmeester en [verweerder] de functies van voorzitter en secretaris.
De stichting heeft geen raad van commissarissen.
De communicatie van de stichting verloopt via een groepsgesprek op WeChat. WeChat is een online sociaal netwerk en chatapp van een Chinees bedrijf, vergelijkbaar met een combinatie van Facebook en Whatsapp. Naast de bestuurders nemen ook donateurs van en betrokkenen bij de stichting deel aan het groepsgesprek.
Artikel 5 van de statuten van de stichting schrijft het volgende voor met betrekking tot de samenstelling van het bestuur:
“1. Het bestuur bestaat uit één of meer natuurlijke personen. Indien het bestuur uit meer personen bestaat, wijzen deze uit hun midden een voorzitter, een secretaris en een penningmeester, dan wel in de plaats van de beide laatsten een secretaris-penningmeester, aan. (…)
2. De bestuurders worden benoemd door het bestuur. Het bestuur stelt tevens het aantal bestuurders vast. (…) Een niet-voltallig bestuur behoudt zijn bevoegdheden.
3. Bestuurders worden benoemd voor onbepaalde tijd.
(…)”
Artikel 8 van de statuten van de stichting schrijft het volgende voor met betrekking tot (de bijeenroeping van) bestuursvergaderingen:
“1. De voorzitter alsmede ten minste twee van de overige bestuurders gezamenlijk zijn gelijkelijk bevoegd een vergadering van het bestuur bijeen te roepen.
2. De bijeenroeping van de vergaderingen van het bestuur geschiedt (…) schriftelijk, met inachtneming van een termijn van ten minste zeven dagen. de dag van bijeenroeping en die van de vergadering niet meegerekend, onder opgave van de te behandelen onderwerpen.
(…)
6. In de vergaderingen van het bestuur heeft iedere bestuurder één stem. Voorzover in deze statuten geen grotere meerderheid is voorgeschreven, worden alle besluiten van het bestuur genomen met volstrekte meerderheid van de uitgebrachte stemmen.
(…)”
Op 12 augustus 2024 heeft een bestuursvergadering plaatsgevonden. In die vergadering presenteerde [verweerder] een door haar opgestelde lijst met namen van tien te benoemen bestuurders. Ook maakte [verweerder] ter vergadering bekend dat zij heeft besloten [naam 1] (hierna: [naam 1] ) als nieuwe voorzitter aan te wijzen.
Op 14 augustus 2024 heeft [verzoeker] in het groepsgesprek onder andere laten weten dat de benoeming van bestuurders eerst door het bestuur moet worden besproken en dat daartoe niet kan worden besloten door één bestuurder.
Op 15 februari 2025 heeft [verweerder] via WeChat de deelnemers van het groepsgesprek uitgenodigd voor een bestuursvergadering op 24 februari 2025. Op de agenda stond de verkiezing van de volgende voorzitter van de stichting.
Op 19 februari 2025 heeft [verzoeker] via haar advocaat een sommatiebrief aan [verweerder] verzonden, waarin [verweerder] is gesommeerd om (i) haar voorzitterschap per direct neer te leggen en over te dragen aan [verzoeker] , (ii) haar registratie als bestuurder bij de KvK in te trekken, (iii) de onrechtmatige benoeming van [naam 1] als nieuwe voorzitter te rectificeren en (iv) openbare verontschuldiging te richten aan de betrokkenen voor de door haar handelen ontstane verwarring en gevolgen.
Op 24 februari 2025 heeft de bestuursvergadering plaatsgevonden, waarbij [verweerder] en in totaal 28 anderen aanwezig waren. [verzoeker] was niet aanwezig ter vergadering. Tijdens die vergadering zijn voorstellen in stemming gebracht om vier nieuwe bestuurders te benoemen. Na de vergadering heeft [verweerder] de volgende personen ingeschreven als bestuursleden van de stichting in het handelsregister van de KvK: (i) [naam 1] , (ii) [naam 2] (hierna: [naam 2] ) en (iii) [naam 3] (hierna: [naam 3] ).
Op 2 maart 2025 heeft [verweerder] via WeChat de deelnemers van het groepsgesprek uitgenodigd voor een bestuursvergadering op 10 maart 2025.
Op 10 maart 2025 heeft deze bestuursvergadering plaatsgevonden, waar [verweerder] en in totaal 26 anderen bij aanwezig waren. [verzoeker] was niet aanwezig ter vergadering. Ter vergadering is opnieuw besloten om [naam 1] , [naam 2] en [naam 3] te benoemen als bestuurders en is tevens besloten om [naam 4] (hierna: [naam 4] ) te benoemen als nieuwe bestuurder.
Op 11 februari 2026 heeft de rechtbank vonnis gewezen in een procedure die door [verzoeker] tegen [verweerder] aanhangig was gemaakt. [verzoeker] vorderde onder meer het ontslag van [verweerder] en een bevel om zich uit tet schrijven bij het handelsregister. De rechtbank heeft deze vorderingen verwezen naar de onderhavige verzoekschriftprocedure en heeft de overige vorderingen van [verzoeker] afgewezen. De rechtbank heeft voor zover van belang in deze procedure overwogen:
“5.6. Naar het oordeel van de rechtbank zijn het besluit tot benoeming van [naam 1] , [naam 2] en [naam 3] (genomen op de vergadering van 24 februari 2025) en het besluit tot benoeming van [naam 4] (genomen op de vergadering van 10 maart 2025) als bestuurders van de stichting rechtsgeldig genomen. Om die reden is er geen grond is voor hun uitschrijving bij de KvK. De rechtbank motiveert dat als volgt.
Vast staat dat [verweerder] binnen het bestuur van de stichting de positie van voorzitter vervult. Artikel 8 lid 1 van de statuten bepaalt dat een bestuursvergadering kan worden bijeengeroepen door “de voorzitter, alsmede ten minste twee van de overige bestuurders gezamenlijk”. [verzoeker] stelt zich op het standpunt dat, gelet op deze bepaling, [verweerder] niet bevoegd is om zelfstandig een bestuursvergadering bijeen te roepen. Volgens [verzoeker] is de voorzitter alleen samen met een andere bestuurder bevoegd een bestuursvergadering bijeen te roepen. De rechtbank volgt dit standpunt niet. Artikel 8 lid 1 van de statuten moet taalkundig zo worden gelezen dat de voorzitter zelfstandig en twee van de overige bestuurders gezamenlijk bevoegd zijn om bestuursvergaderingen bijeen te roepen. [verweerder] is voorzitter, zodat zij op dit punt in haar eentje bevoegd is.
Op grond van artikel 8 lid 2 dient de bijeenroeping van bestuursvergaderingen schriftelijk te geschieden met inachtneming van een termijn van ten minste zeven dagen. [verzoeker] heeft aanvankelijk gesteld dat niet is voldaan aan de in artikel 8 lid 2 voorgeschreven oproepingstermijn. Van dat standpunt is zij ter zitting teruggekomen. Gelet op de feiten vermeld in 3.9 en 3.12 is dat terecht. Daarmee staat vast dat de vergaderingen tijdig zijn bijeengeroepen. Ten aanzien van het vereiste dat de bijeenroeping schriftelijk dient te gescheden, geldt dat de statuten dit niet nader omschrijven. Tussen partijen staat vast dat binnen het bestuur en de stichting gebruikelijk is dat er wordt gecommuniceerd via WeChat. Tussen partijen staat klaarblijkelijk niet ter discussie dat met een bijeenroeping via WeChat aan het schriftelijkheidsvereiste is voldaan, zodat ook de rechtbank daarvan uitgaat. De conclusie van het voorgaande moet zijn dat de bestuursvergaderingen van 24 februari 2025 en 10 maart 2025 rechtsgeldig bijeen zijn geroepen.
Besluitvorming vindt binnen het bestuur ingevolge artikel 8 lid 6 plaats met volstrekte meerderheid van de uitgebrachte stemmen. Tussen partijen staat vast dat tijdens de betreffende bestuursvergaderingen [verweerder] als enige bestuurder aanwezig was en dat zij derhalve de enige bestuurder was die een (rechtsgeldige) stem heeft uitgebracht. De rechtbank merkt op dat op basis van de ingediende processtukken het beeld ontstaat dat ook andere personen dan de bestuurders (zoals de deelnemers van het groepsgesprek en de overige aanwezigen van de vergaderingen) in feite een rol speelden in de besluitvorming en zich uitlieten alsof ook zij stemrecht hadden. Dat is niet het geval. De enige met stemrecht tijdens de hier relevante vergaderingen was [verweerder] . [verzoeker] was immers niet aanwezig. De stem van [verweerder] vertegenwoordigt dus 100% van de uitgebrachte stemmen. Vast staat dat [verweerder] voor de benoeming van de hier bedoelde bestuurders heeft gestemd.
Gelet op het voorgaande concludeert de rechtbank dat de besluiten tot benoeming van [naam 1] , [naam 2] , [naam 3] en [naam 4] rechtsgeldig zijn genomen in de vergaderingen van 24 februari 2025 en 10 maart 2025. Nu de benoemingsbesluiten rechtsgeldig zijn, bestaat er geen grond voor de door [verzoeker] gevorderde uitschrijving van de betreffende bestuurders bij de KvK.”
Het vonnis van 11 februari 2026 is inmiddels in kracht van gewijsde gegaan.
Op 2 juli 2026 heeft een bestuursvergadering plaatsgevonden, waar [verweerder] , [naam 4] en 11 anderen bij aanwezig waren. [verzoeker] was niet aanwezig ter vergadering. Op de agenda, die via WeChat onder de bestuursleden is verspreid, stond een voorstel tot ontslag van [verzoeker] als bestuurder van de stichting. Het voorstel was uitgebreid toegelicht. In de notulen van deze vergadering staat dat het voorstel tot ontslag van [verzoeker] unaniem is aanvaard.
Uit een “Overzicht van wijzigingen” van het handelsregister van de Kamer van Koophandel blijkt dat [verzoeker] op 2 juli 2026 is uitgeschreven als bestuurder.
Uit een uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel van 27 september 2026 blijkt dat thans als bestuurder zijn ingeschreven:
|
Naam |
Functie |
Datum in functie |
|
[verweerder] |
Voorzitter en secretaris |
13 september 2018 |
|
[naam 1] |
Bestuurder |
24 februari 2025 |
|
[naam 2] |
Bestuurder |
24 februari 2025 |
|
[naam 3] |
Bestuurder |
24 februari 2025 |
|
[naam 4] |
Bestuurder |
10 maart 2025 |
4 Het verzoek en het verweer
[verzoeker] heeft verzocht dat de rechtbank [verweerder] met onmiddellijke ingang als bestuurder van de stichting op de voet van artikel 2:298 BW ontslaat en haar beveelt om zich uit te schrijven uit het handelsregister.
Aan het verzoek heeft [verzoeker] het volgende ten grondslag gelegd. [verzoeker] is als medeoprichter en bestuurder van de stichting belanghebbende voor de toepassing van artikel 2:298 lid 1 BW. [verweerder] heeft zich gedragen in strijd met de wet en de statuten. [verweerder] heeft in strijd met de statuten zelfstandig en zonder [verzoeker] daarin te betrekken meerdere bestuursvergaderingen bijeengeroepen, de samenstelling van het bestuur gewijzigd en een nieuwe voorzitter aangewezen. De besluiten hiertoe zijn nietig. [verweerder] heeft haar eigen belangen gediend. [verweerder] heeft tijdens een vergadering bestuursfuncties aangeboden aan derden die daarvoor een donatie aan de stichting moesten betalen. Het is onduidelijk of die donaties zijn gedaan en zo ja, aan wie. [verweerder] heeft iets dergelijks in het verleden ook bij een Chinese vereniging gedaan. [verweerder] heeft geprobeerd [verzoeker] zwart te maken en heeft een bestuursimpasse veroorzaakt. Tenslotte heeft [verweerder] het geld van de stichting niet goed beheerd. [verweerder] heeft uitgaven gedaan zonder rechtsgeldige besluitvorming. Zij heeft donaties toegezegd, terwijl de stichting niet door [verweerder] zelfstandig vertegenwoordigd kon worden, aldus [verzoeker] .
[verweerder] verzet zich tegen toewijzing van het verzoek en voert daartoe het volgende aan. [verzoeker] heeft bij haar verzoek geen belang. [verzoeker] is bij bestuursbesluit van 2 juli 2026 als bestuurder van de stichting ontslagen. Zij is niet tijdens de bestuursvergadering van 2 juli 2026 verschenen en heeft zich kennelijk bij haar ontslag neergelegd. Tegen haar uitschrijving uit het handelsregister heeft zij geen bezwaar gemaakt. Daarom valt niet in te zien welk persoonlijk belang zij nu nog heeft.
Subsidiair voert [verweerder] aan dat de rechtbank in het vonnis van 11 februari 2026 heeft geoordeeld dat de bestuursvergaderingen overeenkomstig de statuten zijn bijeengeroepen en dat de tijdens deze vergaderingen genomen besluiten rechtsgeldig tot stand zijn gekomen. Voor zover er al een gebrek zou kleven aan de besluitvorming, is dat onvoldoende grond voor ontslag. [verweerder] betwist dat zij ooit functies heeft aangeboden tegen betaling of op andere wijze haar eigen belangen heeft laten prevaleren boven het belang van de stichting. [verweerder] betwist dat zij een impasse heeft veroorzaakt. Er was geen impasse in de zin dat de besluitvorming stagneerde. [verweerder] heeft een bemiddelingsgesprek wegens drukte verzet, waarna [verzoeker] op de nieuwe datum niet is verschenen. Ook op vier bestuursvergaderingen is [verzoeker] niet verschenen. [verweerder] betwist tenslotte dat zij het geld van de stichting niet goed heeft beheerd. Zij heeft uitgaven gedaan in verband met activiteiten die vallen binnen het doel van de stichting en die uitgaven worden ieder jaar gedaan. Het gaat om diners, bloemen, advertenties, geschenken en dergelijke. [verzoeker] heeft daartegen nooit eerder bezwaar gemaakt. [verweerder] verzoekt daarbij de rechtbank, bij beschikking voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, [verzoeker] te veroordelen in de proceskosten.
5 De beoordeling
De rechtbank wijst het verzoek van [verzoeker] af. De rechtbank motiveert dat als volgt.
Het wettelijke kader
Een bestuurder van een stichting kan – voor zover hier van belang - op verzoek van een belanghebbende door de rechtbank worden ontslagen wegens verwaarlozing van zijn taak, wegens andere gewichtige redenen of wegens ingrijpende wijziging van omstandigheden op grond waarvan het voortduren van zijn bestuurderschap in redelijkheid niet kan worden geduld.
De huidige tekst van artikel 2:298 BW is van 1 juli 2021. Artikel 2:298 lid 1 (oud) BW houdt in dat een bestuurder op verzoek van een belanghebbende door de rechtbank ontslagen kan worden als die bestuurder iets doet of nalaat in strijd met de wet of statuten of zich schuldig maakt aan wanbeheer. In de rechtspraak over artikel 2:298 lid 1 (oud) is geoordeeld dat van handelen of nalaten in strijd met de wet of statuten sprake is indien redelijkerwijs geen verschil van mening over de onrechtmatigheid ervan mogelijk is. Bij wanbeheer gaat het niet om bestuurlijk wanbeleid in het algemeen, maar om tekortkomingen ten aanzien van het beheer over het vermogen van de betrokken stichting of van de zorg voor het verkrijgen van de inkomsten waarover zij kon beschikken. Bij de door de Hoge Raad voorgestane uitleg van de ontslaggronden "handelen of nalaten in strijd met de wet of de statuten" sluit het aan om alleen in gevallen van evident, uitgesproken falend beleid ten aanzien van het beheer van het vermogen en de zorg van de geldmiddelen van wanbeheer te spreken.
Er is geen reden om aan te nemen dat met de huidige formulering van artikel 2:298 lid 1 BW is beoogd om een lichtere toets aan te leggen. Ook nu moet de voorgestelde ontslaggrond voldoende evident zijn om ontslag te rechtvaardigen.
[verzoeker] is belanghebbende
[verzoeker] heeft aangevoerd dat zij belanghebbende is in de zin van artikel 2:298 lid 1 BW, omdat zij de stichting mede heeft opgericht en omdat zij bestuurder is van de stichting of dat in ieder geval is geweest. Zij heeft ook belang bij het verzoek, omdat de rechtvaardigheid vereist dat [verweerder] geen bestuurder blijft, aldus [verzoeker] .
[verweerder] heeft betwist dat [verzoeker] voldoende belang heeft. [verzoeker] is op 2 juli 2026 als bestuurder ontslagen, aldus [verweerder] .
De rechtbank oordeelt als volgt. In artikel 2:298 lid 1 BW is niet in het algemeen vermeld wie tot de belanghebbenden in de zin van deze bepaling is te rekenen. Dit moet uit de aard van de procedure en de daarmee verband houdende wetsbepalingen worden afgeleid. Bij de beantwoording van de vraag of iemand belanghebbende is, zal een rol spelen in hoeverre deze door de uitkomst van de desbetreffende procedure zodanig in een eigen belang kan worden getroffen dat deze daarin behoort te mogen opkomen ter bescherming van dat belang, of in hoeverre deze anderszins zo nauw betrokken is of is geweest bij het onderwerp dat in de procedure wordt behandeld, dat daarin een belang is gelegen om in de procedure te verschijnen.
[verzoeker] is bij bestuursbesluit van 2 juli 2026 als bestuurder ontslagen. Aan die omstandigheid komt echter geen beslissende betekenis toe. [verzoeker] is betrokken geweest bij de oprichting van de stichting. Zij heeft tot haar ontslag de functie van penningmeester vervuld. Tot 24 februari 2025 bestond het bestuur van de stichting uitsluitend uit [verzoeker] en [verweerder] . De verwijten die [verzoeker] aan [verweerder] maakt en die mede aan haar ontslag op 2 juli 2026 ten grondslag zijn gelegd, hebben – samengevat – ook betrekking op de manier waarop [verweerder] met het geld van de stichting zou zijn omgesprongen. [verzoeker] is om die reden voldoende nauw betrokken bij het onderwerp dat in deze procedure wordt behandeld en zij is in haar verzoek ontvankelijk.
Geen besluitvorming in strijd met de statuten
De eerste grond die [verzoeker] aan haar verzoek ten grondslag heeft gelegd, is dat [verweerder] in strijd met de statuten zelfstandig en zonder [verzoeker] daarin te betrekken meerdere bestuursvergaderingen heeft bijeengeroepen, de samenstelling van het bestuur heeft gewijzigd en een nieuwe voorzitter heeft aangewezen. Tijdens de mondelinge behandeling heeft [verzoeker] daaraan toegevoegd dat ook het bestuursbesluit van 2 juli 2026 om haar te ontslaan kennelijk niet rechtsgeldig is genomen. In de notulen van de bestuursvergadering van 2 juli 2026 (bijlage 40 van [verzoeker] ) staat dat het voorstel tot ontslag van [verzoeker] met algemene stemmen is aanvaard. De notulen merken echter alleen [verweerder] en [naam 4] aan als stemgerechtigd, terwijl het bestuur van de stichting sinds 10 maart 2025 bestond uit vijf bestuursleden. Uit de notulen blijkt niet dat de overige bestuurders aanwezig waren en in de gelegenheid zijn geweest om over het voorstel tot ontslag van [verzoeker] te stemmen, aldus [verzoeker] .
[verweerder] heeft betwist dat zij de statuten heeft geschonden. Zij heeft in dit verband aangevoerd dat de rechtbank in haar vonnis van 11 februari 2026 al heeft geoordeeld over de stellingen van [verzoeker] dat [verweerder] in strijd met de statuten bestuursvergaderingen heeft bijeengeroepen en daar besluiten heeft genomen. Die besluiten zijn naar het oordeel van de rechtbank rechtsgeldig tot stand gekomen. Ook het besluit van 2 juli 2026 is rechtsgeldig. In de notulen van die vergadering staat dat er 13 personen aan de vergadering hebben deelgenomen. Tot de 13 aanwezigen behoorden ook [naam 1] , [naam 2] en [naam 3] . De notulen merken alleen [verweerder] en [naam 4] aan als stemgerechtigd, omdat [naam 1] , [naam 2] en [naam 3] op 2 juli 2026 nog niet als bestuurder waren ingeschreven in het handelsregister van de Kamer van Koophandel. In de notulen staat echter ook: “Alle aanwezigen hebben laten blijken dit besluit volledig te ondersteunen.” [naam 1] , [naam 2] en [naam 3] hebben het voorstel tot ontslag van [verzoeker] dus ook gesteund en het is daarom met algemene stemmen aanvaard, aldus [verweerder] .
De rechtbank oordeelt als volgt. De rechtbank heeft in haar vonnis van 11 februari 2026 al geoordeeld over de besluiten die tot dat moment waren genomen. Die besluiten zijn naar het oordeel van de rechtbank geldig en dat staat tussen partijen vast. Overigens is het verwijt dat [verweerder] [naam 1] eigenmachtig als voorzitter zou hebben aangewezen ook om een andere reden onterecht. [verweerder] heeft onbetwist gesteld dat [naam 1] uiteindelijk tot bestuurder is benoemd en niet tot voorzitter. Dat strookt ook met de inschrijving in het handelsregister. [verweerder] is voorzitter gebleven. Over de bestuursvergadering van 2 juli 2026 heeft de rechtbank in het vonnis van 11 februari 2026 uiteraard nog geen oordeel gegeven. De bestuursvergadering van 2 juli 2026, waarvoor het voorstel tot ontslag van [verzoeker] als bestuurder van de stichting was geagendeerd, is op dezelfde wijze bijeengeroepen als de eerdere bestuursvergaderingen. Aan de oproeping kleeft daarom ook nu geen gebrek. Ook [verzoeker] is opgeroepen voor de vergadering van 2 juli 2026, maar zij is niet verschenen. De uitleg van [verweerder] bij het verloop van de vergadering en de vastlegging ervan in de notulen houdt de stelling in dat het voltallige bestuur met uitzondering van [verzoeker] zich op 2 juli 2026 voor het voorstel tot ontslag van [verzoeker] als bestuurder heeft uitgesproken. [verzoeker] heeft die stelling niet gemotiveerd betwist. De notulen zijn op dit punt niet heel duidelijk, maar zij zijn met die uitleg wel te rijmen. Daarom oordeelt de rechtbank dat [verzoeker] op 2 juli 2026 op geldige wijze is ontslagen en dat haar uitschrijving als bestuurder in het handelsregister op goede gronden heeft plaatsgevonden.
Dit leidt tot de conclusie dat de besluitvorming niet in strijd is geweest met de statuten en dat [verweerder] terzake van die besluitvorming geen verwijt van verwaarlozing van haar taak gemaakt kan worden.
Geen onbehoorlijk financieel beheer; geen onbevoegde vertegenwoordiging
De tweede grond die [verzoeker] aan haar verzoek ten grondslag heeft gelegd, is dat [verweerder] het geld van de stichting niet behoorlijk heeft beheerd. Tijdens de mondelinge behandeling heeft [verzoeker] hieraan toegevoegd dat [verweerder] haar oude bonnetjes heeft gegeven met de bedoeling de kosten voor rekening van de stichting te brengen. Tijdens de mondelinge behandeling is echter ook naar voren gekomen dat [verzoeker] niet zozeer bezwaar heeft tegen de uitgaven als zodanig, omdat die gebruikelijk waren en in overeenstemming met het doel van de stichting, maar tegen het feit dat [verzoeker] als penningmeester niet steeds vooraf in die uitgaven was gekend. [verweerder] heeft daar tegenover gesteld dat [verzoeker] pas bezwaar is gaan maken toen de verhoudingen waren verstoord en zij heeft aangevoerd dat [verzoeker] niet achteraf kan klagen over de binnen de stichting gebruikelijke gang van zaken.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft [verzoeker] het verwijt van onbehoorlijk financieel beheer tegenover de betwisting door [verweerder] onvoldoende onderbouwd. Niet in geschil is dat het gaat om relatief geringe uitgaven, zoals representatiekosten, die binnen het doel van de stichting jaarlijks werden gemaakt. Ook als [verweerder] dergelijke uitgaven zonder voldoende overleg zou hebben gedaan, was dat kennelijk niet ongebruikelijk. Het had op de weg van [verzoeker] als penningmeester gelegen om daarvoor duidelijker kaders te stellen als zij dat noodzakelijk had gevonden. De manier waarop dergelijke uitgaven mogelijk zijn gedaan rechtvaardigt nu niet achteraf het ontslag van [verweerder] als bestuurder.
Het verwijt dat [verweerder] dergelijke uitgaven uitsluitend had mogen doen ter uitvoering van overeenkomsten, die door [verzoeker] en [verweerder] als gezamenlijk handelende bestuurders namens de stichting zijn aangegaan, is onvoldoende uitgewerkt. [verzoeker] heeft volstaan met een verwijzing naar bijlage 28 bij de dagvaarding, waaruit alleen is op te maken dat [verweerder] bepaalde bedragen tussen € 50,00 en € 1.000,00 heeft voorgeschoten. [verweerder] heeft het overzicht van door haar voorgeschoten uitgaven op verzoek van [verzoeker] via WeChat ingebracht in de bestuursvergadering. Het stond het bestuur nog vrij om te beslissen welke uitgaven voor rekening van de stichting zouden komen. Dat [verweerder] de stichting zou hebben gebonden in strijd met de statutaire vertegenwoordigingsregeling blijkt hier niet uit.
Geen belangenconflict
De derde ontslaggrond die [verzoeker] heeft aangevoerd is dat [verweerder] voor eigen gewin bestuursfuncties zou hebben verkocht. [verweerder] heeft dit betwist. Zij heeft in dit verband aangevoerd dat [naam 1] in WeChat voorafgaand aan haar benoeming in het bestuur een donatie aan de stichting heeft toegezegd. Die donatie heeft [naam 1] nog niet betaald. De rechtbank oordeelt dat [verzoeker] op geen enkele manier heeft onderbouwd dat [verweerder] zelf baat heeft gehad bij de benoeming van [naam 1] tot een van de vijf bestuurders van de stichting. Andere feiten of omstandigheden die wijzen op een belangenconflict heeft [verzoeker] niet gesteld. Er is geen grond voor ontslag.
Geen bestuursimpasse
De laatste ontslaggrond die [verzoeker] heeft aangevoerd, is dat [verweerder] een impasse binnen het (destijds) tweekoppige bestuur heeft veroorzaakt. De rechtbank begrijpt dat [verzoeker] daarmee bedoelt dat beide bestuurders verschil van inzicht hadden over met name de wijze waarop het bestuur uitgebreid moest worden en wie de functie van voorzitter zou bekleden, dat [verweerder] zich in verband daarmee onheus over [verzoeker] heeft uitgelaten en tenslotte dat [verweerder] heeft geweigerd om de kwestie in mediation op te lossen.
[verzoeker] stelt niet dat het bestuur niet meer is toegekomen aan het nemen van besluiten die wenselijk of noodzakelijk waren. In die zin is geen sprake geweest van een impasse. Dat is een gevolg van het feit dat [verzoeker] op enig moment geen bestuursvergaderingen meer heeft bijgewoond en daardoor [verweerder] in staat heeft gesteld om het bestuur uit te breiden. Het conflict tussen [verzoeker] en [verweerder] en de kritische uitlatingen die partijen in dat verband over elkaar hebben gedaan (zie ook rov. 5.15 van het vonnis van 11 februari 2026) zijn naar het oordeel van de rechtbank niet alleen [verweerder] aan te rekenen. Dat het geschil niet in mediation is opgelost, is evenmin een omstandigheid die alleen [verweerder] is aan te rekenen. Een grond voor ontslag van [verweerder] leveren deze omstandigheden daarom niet op.
Slotsom
De slotsom is dat [verweerder] haar taak niet heeft verwaarloosd en dat zich ook geen andere gewichtige reden tot ontslag heeft voorgedaan. Dat sprake is geweest van ingrijpende wijzigingen van omstandigheden is niet gesteld. Daarom wordt [verweerder] niet ontslagen. Het verzoek wordt afgewezen.
[verzoeker] moet de proceskosten betalen
[verzoeker] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen (artikel 289 Rv). De proceskosten van [verweerder] worden begroot op:
|
- griffierecht |
€ |
341,00 |
|
|
- salaris advocaat |
€ |
1.306,00 |
(2 punten × tarief II) |
|
- nakosten |
€ |
189,00 |
(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
1.836,00 |
De proceskostenveroordeling zal uitvoerbaar bij voorraad worden verklaard (artikel 288 Rv).
6 De beslissing
De rechtbank
wijst het verzoek af,
veroordeelt [verzoeker] in de proceskosten van € 1.836,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als [verzoeker] niet tijdig aan de veroordeling voldoet en de beschikking daarna wordt betekend, dan moet [verzoeker] € 98,00 extra betalen, plus de kosten van betekening,
verklaart de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
|
Deze beschikking is gegeven door mr. P.D. Olden en in het openbaar uitgesproken op 22 oktober 2026. [3669/ 3718] |
||