In verband met samen met anderen bewerken, verwerken, afleveren en vervoeren van harddrugs, het samen met…

Team straf 3

Parketnummer: 10-127677-24 (ontneming)

Datum uitspraak: 5 november 2026

Tegenspraak

Vonnis van de rechtbank Rotterdam, meervoudige kamer voor strafzaken, naar aanleiding van de vordering als bedoeld in artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht van de officier van justitie in de zaak tegen:

[veroordeelde] ,

geboren op [geboortedatum] 1982 in [geboorteplaats],

ingeschreven op het adres:

[adres], [postcode] [woonplaats],

raadsman mr. T. Nieuwburg, advocaat in Amsterdam.

Voorafgaande aan het onderzoek ter terechtzitting hebben het Openbaar Ministerie en [veroordeelde] (hierna: de veroordeelde), bijgestaan door zijn raadsman, procesafspraken gemaakt met betrekking tot de afdoening van de inhoudelijke strafzaak en de ontnemingsprocedure.

Het onderzoek op de zitting heeft plaatsgevonden op 30 september 2026 en 5 november 2026, gelijktijdig met het onderzoek van de strafzaak. De rechtbank heeft de officier van justitie, mr. M.L.M. Kuiper, de veroordeelde en zijn raadsman hierover gehoord.

De rechtbank heeft de veroordeelde in de inhoudelijke strafzaak overeenkomstig de procesafspraken veroordeeld tot een gevangenisstraf van 30 (dertig) maanden met aftrek van het voorarrest, voor het samen met anderen bewerken, verwerken, afleveren en vervoeren van harddrugs, gepleegd in de periode van 1 november 2022 tot en met 1 september 2024, het samen met anderen in bezit hebben van harddrugs, gepleegd op 2 september 2024 en witwassen, gepleegd op 2 september 2024.

Partijen zijn onder meer overeengekomen dat de officier van justitie zal vorderen dat het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt vastgesteld op € 96.750,00 en dat de betalingsverplichting eveneens wordt vastgesteld op € 96.750,00.

Tijdens de zitting zijn de gemaakte afspraken met de veroordeelde en zijn raadsman besproken. Op vragen van de rechtbank heeft de veroordeelde geantwoord dat hij de gemaakte procesafspraken begrijpt, dat hij het inhoudelijk eens is met die afspraken en dat hij zich bewust is van de consequenties van die afspraken.

Mede op grond van de bespreking van de procesafspraken ter zitting, is de rechtbank tot de overtuiging gekomen dat de veroordeelde vrijwillig, op basis van voldoende en duidelijke informatie en terwijl hij zich bewust was van de rechtsgevolgen van de gemaakte afspraken, gekomen is tot de ondubbelzinnige beslissing om akkoord te gaan met het afdoeningsvoorstel. Ook is naar het oordeel van de rechtbank sprake van een eerlijk proces en wordt voldaan aan de eisen die artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) stelt.

De vordering van de officier van justitie strekt tot:

De vordering is gebaseerd op artikel 36e, tweede lid, Sr. Volgens de officier van justitie is sprake van voordeel verkregen door middel van of uit de baten van de strafbare feiten waarvoor de veroordeelde is veroordeeld. Daarnaast is de vordering gebaseerd op het ‘rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel’ (hierna: het ontnemingsrapport). Dit rapport is opgemaakt naar aanleiding van het strafrechtelijk onderzoek dat naar de veroordeelde is ingesteld. Verder is de vordering gebaseerd op de ‘berekening wederrechtelijk verkregen voordeel’ (hierna: de berekening wederrechtelijk verkregen voordeel), die door de officier van justitie is gemaakt en als bijlage bij de procesafspraken is gevoegd, en op de gemaakte procesafspraken.

Het bedrag waarop het wederrechtelijk verkregen voordeel moet worden geschat, is gebaseerd op de berekening wederrechtelijk verkregen voordeel. Deze berekening is in het ontnemingsrapport voldoende onderbouwd. Het gevorderde bedrag waarop het door de veroordeelde verkregen wederrechtelijk voordeel wordt geschat en op basis waarvan de procesafspraken zijn gemaakt, komt de rechtbank niet onrechtmatig of ongegrond voor en kan worden aangemerkt als wederrechtelijk verkregen voordeel. Het wederrechtelijk verkregen voordeel wordt dan ook, conform partijen in de procesafspraken hebben afgesproken, vastgesteld op € 96.750,00.

Uitgaande van een maximum duur van de gijzeling van drie jaar (artikel 36e, elfde lid, Sr) hanteert de rechtbank naar rato de volgende verdeling:

Het aantal dagen gijzeling in deze zaak zal daarom worden vastgesteld op 360 dagen voor de eerste € 50.000,00 plus 37 dagen voor de resterende € 46.750,00 (46.750,00 / 450.000,00 X 360) is 397 dagen.

stelt het bedrag waarop het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel wordt

geschat, vast op € 96.750,00 (zegge: zesennegentigduizendzevenhonderdvijftig euro);

legt aan de veroordeelde de verplichting op tot betaling aan de staat van € 96.750,00 (zegge: zesennegentigduizendzevenhonderdvijftig euro) ter ontneming van dat wederrechtelijk verkregen voordeel;

bepaalt de duur van de gijzeling die met toepassing van artikel 6:6:25 Sv ten hoogste kan worden gevorderd op 397 dagen (zegge: driehonderdzevenennegentig dagen);

Dit vonnis is gewezen door:

mr. A.M.H. Geerars, voorzitter,

en mrs. M.J.C. Spoormaker en J.A. Terstegge, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. E.F. Meekhof, griffier,

en uitgesproken op de openbare zitting van deze rechtbank op 5 november 2026.