Verweer onmiddellijkheidsbeginsel verworpen. Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van een…

De bewijsmiddelen

De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

Onmiddellijkheidsbeginsel

Door de verdediging is aangevoerd -zakelijk weergegeven- dat de processtukken die niet expliciet ter terechtzitting zijn besproken niet als ter zitting voorgelezen kunnen worden beschouwd en derhalve niet als bewijsmiddel mogen worden gebruikt. Dit zou in strijd zijn met het onmiddellijkheidsbeginsel.

De rechtbank overweegt als volgt.

De stelling van de verdediging dat processtukken die niet expliciet ter terechtzitting zijn voorgelezen niet voor het bewijs gebruikt mogen worden, vindt geen steun in het recht. De strekking van artikel 301 lid 3 van het Wetboek van Strafvordering is namelijk dat alle relevante punten van het dossier ter zitting ter sprake moeten komen. Met de zakelijke samenvatting van het dossier, zoals ter terechtzitting door de voorzitter besproken, is aan dit vereiste voldaan. De verdediging en de officier van justitie hebben bovendien ter zitting desgevraagd niet verzocht om bepaalde stukken integraal voor te lezen. Het verweer wordt verworpen.

Feit 1

De rechtbank stelt het volgende vast.

In de nacht van 3 op 4 december 2025 is [persoon 1] in Duitsland geweest om een aanslag te plegen bij een shishalounge genaamd ‘ [shishalounge] ’ in [plaats 1] , door middel van het naar binnen gooien van een explosief of het daar te plaatsen. Dit is niet gebeurd, omdat [persoon 1] daar op het laatste moment van af heeft gezien. De opdracht om deze aanslag te plegen is aan hem gegeven op Snapchat door [medeverdachte 4] (Snapchat-account ‘ [account naam 1] ’). Uit de telefoon van [medeverdachte 4] blijkt dat hij rond 3 en 4 december 2025 met betrekking tot het aansturen van de aanslag contact had met meerdere Snapchat- en Signalaccounts, waaronder het Signal-account met de schermnaam ‘ [schermnaam 1] ’.

De rechtbank stelt vast dat verdachte de gebruiker is geweest van het Signal-account ‘ [schermnaam 1] ’. Zij overweegt daartoe als volgt.

Uit informatie van de Duitse autoriteiten blijkt dat het account ‘ [schermnaam 1] ’ gebruik maakte van het Nederlandse [telefoonnummer] . De simkaart van dit telefoonnummer werd op 19 november 2025 geactiveerd en opgewaardeerd. Deze betaling werd uitgevoerd door een bankrekening op naam van [de vriendin van verdachte] , en daarbij werd gebruikgemaakt van het e-mailadres [emailadres] . Op

8 januari 2026 is de simkaart wederom opgewaardeerd. Deze opwaardering werd betaald met de persoonlijke bankrekening van verdachte en vond plaats vanaf het IP-adres wat behoord bij de vaste internetaansluiting van het [adres 1] , het woonadres van de vriendin van verdachte.

Uit de telefoon van [medeverdachte 4] blijkt dat ‘ [schermnaam 1] ’ op 4 december 2025 naar hem stuurt: “Broer, we zijn al hoeveel uren verder en nog steeds geen film.” [medeverdachte 4] stuurt vervolgens een schermafbeelding van dit bericht naar een snapchat-account met de naam ‘ [account naam 2] ’. [medeverdachte 4] stuurt daarbij dat “die man hem als sinds 10 belt om dat adres te sturen”. Op deze schermafbeelding is ook te zien dat er een poging tot spraakoproep door ‘ [schermnaam 1] ’ gedaan was en dat er op het moment van maken van de schermafbeelding een spraakoproep vanuit ‘ [schermnaam 1] ’ binnenkwam. Tevens blijkt uit de telefoon van [medeverdachte 4] dat hij rond 3 en 4 december 2025 contact had met de Snapchat-accounts ‘ [account naam 3] ’ (met schermnaam ‘ [schermnaam 2] ’) en ‘ [account naam 4] ’(met schermnaam ‘ [schermnaam 3] ’) over het aansturen van [persoon 1] . Uit onderzoek van de politie volgt dat dit de accounts van medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] zijn. Met deze chats is [persoon 1] uitgelokt om de aanslag te plegen. Dat het bij een poging hiertoe is gebleven, is niet aan verdachte of zijn medeverdachte te danken, maar aan [persoon 1] die zich op het nippertje heeft bedacht. Uit de chats volgt ook dat het huis van [persoon 1] de lucht in moest gaan, omdat de aanslag niet door hem is uitgevoerd.

[medeverdachte 1] heeft bij de politie verklaard dat hij de gebruiker is geweest van het

Snapchat-account ‘ [schermnaam 2] ’ en dat hij inderdaad instructies heeft (door)gegeven

voor het plegen van een aanslag in Duitsland.

Uit het voorgaande volgt dat verdachte en zijn medeverdachten [medeverdachte 4] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] opzet hadden op het uitlokken van de ontploffing/brandstichting door [persoon 1] . Hierbij hebben zij samengewerkt in de poging om [persoon 1] uit te lokken om de aanslag in Duitsland te plegen. Deze samenwerking kan worden aangemerkt als medeplegen omdat sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking, waarbij de rollen van verdachte, [medeverdachte 4] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] van voldoende (materieel en intellectueel) gewicht zijn. Zij hebben ieder berichten gestuurd die zien op het aansturen van de aanslag. Zij zijn hiermee allemaal een wezenlijke schakel in het geheel geweest, dat uiteindelijk ertoe heeft geleid dat [persoon 1] naar Duitsland is afgereisd.

Concluderend is de rechtbank van oordeel dat wettig en overtuigend bewezen is dat verdachte, samen met anderen, heeft gepoogd om [persoon 1] te bewegen om opzettelijk brand te stichten en/of een ontploffing teweeg te brengen.

Feit 2

De rechtbank stelt het volgende vast.

Op 18 december 2025 vond een aanslag plaats bij de [shishalounge] in [plaats 1] , Duitsland. Kort hierna werden [medeverdachte 6] en [medeverdachte 5] in Duitsland aangehouden. Onder [medeverdachte 5] werden twee telefoons in beslag genomen. In een van deze telefoons werden verschillende gesprekken via de apps Snapchat en Signal aangetroffen met betrekking tot de aanslag bij de [shishalounge] . Hieruit kwam naar voren dat [medeverdachte 5] onder anderen werd aangestuurd door het Snapchat-account ‘ [account naam 5] ’ met schermnaam ‘ [schermnaam 4] ’ en een Signal-account met de schermnaam ‘ [schermnaam 1] ’.

Onder feit 1 heeft de rechtbank reeds vastgesteld dat verdachte de gebruiker was van het Signal-account met de schermnaam ‘ [schermnaam 1] ’. Uit onderzoek van de politie blijkt dat [medeverdachte 3] de gebruiker was van het Snapchat-account ‘ [account naam 5] ’.

In het Snapchat-gesprek tussen [medeverdachte 5] en [medeverdachte 3] , dat begon op 16 december 2025, wordt er door [medeverdachte 3] tegen [medeverdachte 5] verteld dat ‘een pakketje’ moest worden opgehaald en vervolgens een andere man. [medeverdachte 5] antwoordt dat dit akkoord was en vraagt om een adres. Enige tijd later bericht [medeverdachte 5] dat hij “wel extra moest gaan tanken voor die rit naar Duitsland”. Kort daarna vraagt [medeverdachte 3] om over te stappen naar Signal waarna hij [medeverdachte 5] een afbeelding met het Signal-account ‘ [schermnaam 1] ’ stuurt met het verzoek om deze toe te voegen.

In het Signal-gesprek tussen [medeverdachte 5] en verdachte op 17 december 2025 wordt door verdachte gevraagd of ‘het pakket’ bij hem is. In het dossier wordt gerelateerd dat ambtshalve bekend is dat met ‘pakket’ binnen de context van aanslagen veelal een geïmproviseerd explosief/vuurwerkbom wordt bedoeld. Vervolgens bevestigt [medeverdachte 5] dat hij het pakket heeft en vraagt hij: “[shishalounge] toch?”. Verdachte antwoordt daarop met “Juist” gevolgd door: “Hoe laat aankomst”.

In de avond van 17 december 2025 informeert [medeverdachte 3] naar de stand van zaken bij [medeverdachte 5] , waarna [medeverdachte 5] aan verdachte laat weten dat alles volgens plan verloopt en hem verder verwijst naar de berichten op Signal. Op 17 december om 21:17 uur meldt [medeverdachte 5] aan [medeverdachte 3] dat hij onderweg is, waarna hij een klein uur later een Tikkie-betaalverzoek voor 100 euro stuurt met als omschrijving ‘Tanken’. Op 18 december 2025 om 03:24 uur stuurt [medeverdachte 5] twee videofragmenten naar [medeverdachte 3] met de tekst “Blauw staat daar”. Van deze videofragmenten waren tijdens het onderzoek alleen nog de schermafbeeldingen zichtbaar. Op die afbeeldingen wordt de [shishalounge] herkend.

Ondertussen is [medeverdachte 5] door verdachte ook toegevoegd aan het groepsgesprek op Signal met de titel ‘Djoen’ (straattaal voor opdracht/klus). In dit gesprek stuurt verdachte onder andere: “Is blauw nog daar?”, “En? Status”, “Is er geen andere manier om die lounge te bereiken zonder dat ze je zien?” en “En film het”.

Op grond van het voorgaande oordeelt de rechtbank dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen verdachte en zijn medeverdachten [medeverdachte 3] en [medeverdachte 5] , waarbij de bijdrage van verdachte (materieel en intellectueel) van voldoende gewicht is geweest. Verdachte en [medeverdachte 3] hebben beiden berichten gestuurd en betalingen verricht die zien op het aansturen van de aanslag, die vervolgens door [medeverdachte 5] is uitgevoerd. Zij zijn hiermee allemaal een wezenlijke schakel in het geheel geweest. Verder weegt de rechtbank mee dat een aannemelijke verklaring van verdachte voor de hiervoor genoemde feiten en omstandigheden is uitgebleven. Daarmee acht de rechtbank het ten laste gelegde medeplegen bewezen. Dat de aanslag ook daadwerkelijk heeft plaatsgevonden blijkt uit de ontvangen informatie van de Duitse autoriteiten.

Concluderend is de rechtbank van oordeel dat het primair ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen is.

De rechtbank is van oordeel dat het dossier geen bewijsmiddelen bevat dat als gevolg van de ontploffing op 18 december 2025 levensgevaar of zwaar lichamelijk letsel voor anderen te duchten was. De rechtbank zal verdachte daarom van deze onderdelen van de tenlastelegging vrijspreken.

Feit 3

Op 19 januari 2026 vond een doorzoeking plaats in de woning van de vriendin van verdachte. In de schuur behorende bij die woning werd in een schoenendoos met daarin een plastic tas met een blok van 1100 gram gestampt wit poeder met restanten van een plastic verpakking met een logo van een kroon en de term King, aangetroffen. Daarnaast werden in een kistje diverse drugsgerelateerde goederen, zoals gripzakjes, een weegschaal en wegwerphandschoenen, aangetroffen. Uit onderzoek van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) is gebleken dat het blok poeder zuivere procaïne (een versnijdingsmiddel voor cocaïne) bevat.

Uit de bevindingen van de politie blijkt dat de schuur was ingericht als een geïmproviseerde studio waarin de artiestennaam van verdachte op verschillende plaatsen te zien was. De vriendin van verdachte heeft verklaard dat de schuur door verdachte werd gebruikt. Verdachte heeft ter zitting verklaard dat het blok procaïne werd gebruikt als ‘prop’ in zijn muziekvideo’s.

Voor de vaststelling dat sprake is van strafbare voorbereidingshandelingen moet worden beoordeeld of de aangetroffen goederen naar hun uiterlijke verschijningsvorm zijn bestemd voor het drugsproces. Daarbij kunnen goederen ook in hun gezamenlijkheid worden beoordeeld op hun bestemming.

De rechtbank stelt op basis van het voorgaande vast dat de procaïne en de genoemde voorwerpen die in de schuur zijn aangetroffen naar hun aard en onderlinge samenhang bezien, zijn bedoeld om feiten zoals omschreven in artikel 10, vierde lid van de Opiumwet voor te bereiden dan wel te bevorderen. De rechtbank is van oordeel dat wettig en overtuigend kan worden bewezen dat verdachte de procaïne en voorwerpen voorhanden heeft gehad en dat hij wist dat zij bestemd waren tot het plegen van de genoemde misdrijven. Dat het blok procaïne eventueel ook als ‘prop’ in een muziekvideo gebruikt kan worden, doet daar niet aan af. Verdachte heeft bovendien geen enkele aannemelijke verklaring gegeven voor de (gezamenlijke) aanwezigheid van de gripzakjes, weegschaal en wegwerphandschoenen.

De rechtbank acht niet bewezen dat verdachte de voorbereidingshandelingen samen met anderen heeft gepleegd. De rechtbank zal verdachte partieel vrijspreken van dit deel van de tenlastelegging.