Verdachte is bij verstek veroordeeld voor openlijke geweldpleging met enig lichamelijk letsel ten gevolge…

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van
4 augustus 2026.

De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal.

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

hij, op of omstreeks 18 oktober 2021 te Zwanenburg, gemeente Haarlemmermeer, in elk geval in Nederland, openlijk, te weten op/aan de [adres 2] , in elk geval op of aan de openbare weg, in vereniging geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer] door te:

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.

Het vonnis waartegen beroep is ingesteld zal worden vernietigd, omdat daarvan slechts aantekening is gedaan ingevolge artikel 378a van het Wetboek van Strafvordering.

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

hij op 18 oktober 2021 te Zwanenburg, gemeente Haarlemmermeer, openlijk, te weten op/aan de [adres 2] , in vereniging geweld heeft gepleegd tegen [slachtoffer] door te:

Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat.

Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.

Het bewezenverklaarde levert op:

openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen, terwijl het door de schuldige gepleegde geweld enig lichamelijk letsel ten gevolge heeft.

De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het bewezenverklaarde uitsluit.

De politierechter heeft de verdachte voor het in eerste aanleg bewezenverklaarde veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 150 uren, te vervangen door 75 dagen hechtenis.

De advocaat-generaal heeft, rekening houdend met de overschrijding van de redelijke termijn, gevorderd dat de verdachte voor het tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van
135 uren, te vervangen door 67 dagen hechtenis.

Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.

De verdachte heeft zich – samen met een onbekend gebleven medeverdachte – schuldig gemaakt aan het openlijk in vereniging geweld plegen tegen het slachtoffer, met het kennelijke doel om een zakelijk conflict te beslechten. Daarbij is het slachtoffer met gebalde vuist in zijn gezicht geslagen en meermalen geslagen en geschopt tegen verschillende lichaamsdelen. Als gevolg hiervan heeft het slachtoffer lichamelijk letsel opgelopen.

Met zijn handelen heeft de verdachte een forse inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer. Algemeen bekend is dat slachtoffers van dergelijke feiten nog lange tijd last kunnen hebben van gevoelens van angst en onveiligheid. Daarnaast veroorzaakt in het openbaar gepleegd geweld ook gevoelens van onrust bij omstanders en de samenleving in het algemeen.

Gelet op het voorgaande doet enkel een taakstraf van aanzienlijke duur recht aan de ernst van het feit. Het hof neemt de door de politierechter opgelegde straf dan ook als uitgangspunt.

Het hof heeft gelet op omstandigheid dat in het hoger beroep de redelijke termijn voor berechting als bedoeld in artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) is overschreden. De verdachte heeft namelijk op 17 augustus 2023 hoger beroep ingesteld en het hof doet op 18 augustus 2026 uitspraak. Gelet hierop is de redelijke termijn van 24 maanden met ruim 12 maanden overschreden. In die omstandigheid ziet het hof aanleiding om de duur van de op te leggen taakstraf met 10% te verminderen.

Het hof acht, alles afwegende, de door de advocaat-generaal gevorderde taakstraf passend en geboden.

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 9, 22c, 22d, 63 en 141 van het Wetboek van Strafrecht.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 135 (honderdvijfendertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 67 (zevenenzestig) dagen hechtenis.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. L.F. Roseval, mr. D.A.C. Koster en mr. B.A.A. Postma, in tegenwoordigheid van
mr. C.H. Sillen, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van
18 augustus 2026.

=========================================================================

[…]