Vreemdelingenrecht

Asiel (Syrië); geloofwaardigheid identiteit; vrees voor ernstige schade vanwege bloedwraak familie…

Rechtbank Den Haag, 13 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 13 oktober 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Arnhem
Datum uitspraak
13 oktober 2026
Datum publicatie
28 oktober 2026
Zaaknummer
NL26.28494
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:31662
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Asiel (Syrië); geloofwaardigheid identiteit; vrees voor ernstige schade vanwege bloedwraak familie; 15c-situatie gouvernement Al-Hasakah; humanitaire situatie; ongegrond.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Arnhem

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.28494


uitspraak van de enkelvoudige kamer van 13 oktober 2026 in de zaak tussen

[eiser] , v-nummer [x] , eiser

(gemachtigde: mr. M.O. Wattilete),

en

de minister van Asiel en Migratie.

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daar een aantal beroepsgronden tegen aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank deze afwijzing.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. De minister vindt de identiteit van eiser terecht ongeloofwaardig en de vrees van eiser om slachtoffer te worden van bloedwraak onvoldoende aannemelijk. Verder stelt de minister zich terecht op het standpunt dat niet is gebleken dat eiser bij terugkeer een reëel risico op ernstige schade loopt vanwege het willekeurig geweld in Syrië (in het gouvernement Al-Hasakah). Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

2. Eiser heeft op 2 november 2023 een asielaanvraag ingediend. De minister heeft deze asielaanvraag met het bestreden besluit van 20 mei 2026 afgewezen als kennelijk ongegrond.

2.1.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

2.2.

De rechtbank heeft het beroep, samen met de zaak NL26.28495, op 21 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben eiser en zijn gemachtigde deelgenomen. De minister heeft van tevoren aan de rechtbank laten weten dat hij zich niet op de zitting kon laten vertegenwoordigen door een gemachtigde.

Beoordeling door de rechtbank

3. Op dit beroep is het recht van toepassing zoals dat gold vóór 12 juni 2026, tenzij anders is aangegeven.

Het asielrelaas

4. Eiser heeft de Syrische nationaliteit en stelt dat hij is geboren op [geboortedag] 2009. Hij legt aan zijn asielaanvraag ten grondslag dat hij uit Syrië is gevlucht vanwege de oorlog. Aan het begin van de oorlog woonde eiser in het gouvernement Deir ez-Zor, samen met zijn ouders, ooms en oma. Na een bombardement vluchtten de ouders van eiser naar Libanon, en bleef eiser achter in Syrië. Hij vluchtte met zijn ooms en oma naar het gouvernement Al-Hasakah. Nadat hun huis daar werd verwoest door Koerden, vluchtte eiser naar Europa. Eiser vreest bij terugkeer naar Syrië voor de oorlog. Daarnaast vreest eiser voor bloedwraak. Neven van zijn vader, die lid waren van Islamitische Staat (IS), hebben namelijk leden van een andere stam gedood en die stam wil daar nu wraak voor nemen.

Het bestreden besluit

5. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:

(1) Identiteit, nationaliteit en herkomst;

(2) Vrees vanwege bloedwraak.

5.1.

De minister vindt de nationaliteit en de herkomst van eiser geloofwaardig, maar zijn identiteit niet. Eiser staat in Bulgarije en Oostenrijk namelijk geregistreerd onder andere namen en geboortedata. Verder kan de minister de geloofwaardigheid van de vrees van eiser voor eerwraak niet beoordelen, omdat het (enkel) een toekomstige vrees betreft. De minister heeft daarom beoordeeld of eiser op basis van zijn nationaliteit, herkomst of vrees voor bloedwraak in aanmerking komt voor de gevraagde verblijfsvergunning asiel. Omdat dat volgens de minister niet het geval is en eiser de minister heeft misleid over zijn identiteit, heeft de minister de asielaanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond.

Is de identiteit van eiser geloofwaardig?

6. Eiser betoogt dat de minister de identiteit die hij in Nederland heeft opgegeven ten onrechte ongeloofwaardig vindt.

6.1.

De minister heeft zich op het standpunt gesteld dat eiser zijn identiteit niet (volledig) met objectieve bewijsstukken heeft onderbouwd. Eiser heeft dat standpunt als zodanig niet betwist. De minister heeft daarom aan de hand van de overige documenten en de verklaringen van eiser beoordeeld of zijn identiteit (alsnog) geloofwaardig is. Dat is volgens de minister niet het geval, omdat eiser niet voldoet aan de voorwaarden uit artikel 31, zesde lid, aanhef en onder c en e, van de Vw 2000. Daartegen heeft eiser wel beroepsgronden gericht.

Verklaringen vormen geen samenhangend en aannemelijk geheel (voorwaarde c) en eiser kan in grote lijnen niet als geloofwaardig worden beschouwd (voorwaarde e)

7. Eiser voert aan dat de minister ten onrechte twijfelt aan de in Nederland opgegeven geboortedatum. Eiser wijst erop dat hij in Nederland consequent heeft verklaard dat hij is geboren op [geboortedag] 2009 en dat hij dit heeft onderbouwd met een individueel uittreksel dat volgens Bureau Documenten echt is. Eiser ziet niet in waarom desondanks reden bestaat om te twijfelen aan de opgegeven geboortedatum. Uit de leeftijdsschouwen tijdens het aanmeldgehoor en het verhoor bij de politie volgt namelijk slechts dat er twijfel bestaat over de leeftijd van eiser, en niet met zoveel woorden dat hij meerderjarig is. Verder blijkt uit de registraties van eiser in Bulgarije en Oostenrijk, die overigens pas in beroep aan eiser zijn bekendgemaakt, dat hij zich daar heeft gemeld als niet-begeleide minderjarige, zodat ervan moet worden uitgegaan dat hij ook daar de geboortedatum [geboortedag] 2009 heeft opgegeven. Daarnaast volgt uit de verklaringen van eiser dat hij in Bulgarije en Oostenrijk de naam en geboortedatum van zijn broer heeft opgegeven. De minister had daarom moeten uitgaan van de minderjarigheid van eiser en hem moeten volgen in de opgegeven identiteit.

7.1.

Dit betoog slaagt niet. De minister stelt zich terecht op het standpunt dat de identiteit die eiser in Nederland heeft opgegeven niet geloofwaardig is.

7.1.1.

De rechtbank is in de eerste plaats van oordeel dat de minister voldoende reden had om te twijfelen aan de geboortedatum die eiser bij zijn asielaanvraag heeft opgegeven. Tijdens het verhoor door de Afdeling Vreemdelingenpolitie, Identificatie en Mensenhandel van de politie heeft een leeftijdsschouw plaatsgevonden, en zijn de betrokken medewerkers op basis van de lichamelijke kenmerken en het gedrag van eiser tot de conclusie gekomen dat kan worden getwijfeld over de opgegeven leeftijd van eiser. Tijdens het aanmeldgehoor heeft een tweede leeftijdsschouw plaatsgevonden, en is de hoormedewerker op basis van de lichamelijke kenmerken, het gedrag en de verklaringen van eiser tot dezelfde conclusie gekomen. Gelet op het feit dat de schouwers in het proces-verbaal van verhoor en het verslag van het aanmeldgehoor duidelijk hebben opgeschreven hoe zij tot hun conclusies zijn gekomen (wat overigens ook niet in geschil is), bestond voor de minister voldoende reden om te twijfelen aan de opgegeven geboortedatum van eiser.

7.1.2.

De rechtbank is verder van oordeel dat de minister voldoende heeft onderzocht en gemotiveerd waarom er indicaties zijn om aan te nemen dat eiser meerderjarig is. Allereerst vormen de leeftijdsschouwen – die, zoals hiervoor is overwogen, twijfel over de leeftijd van eiser hebben doen ontstaan – een indicatie. Verder zijn er indicaties gebleken uit het nader onderzoek dat de minister naar de leeftijd van eiser heeft opgestart. Uit dit onderzoek is namelijk naar voren gekomen dat eiser zowel in Bulgarije als in Oostenrijk onder andere namen ( [naam] , dan wel [naam] ) en een andere geboortedatum ( [geboortedag] 2005) staat geregistreerd, en dat aan deze registraties geen brondocumenten ten grondslag liggen. Eiser heeft hiervoor in beroep twee (onderling tegenstrijdige) verklaringen gegeven, maar de rechtbank kan die beide niet volgen. Eiser heeft in eerste instantie gewezen op zijn verklaring tijdens het nader gehoor dat hij in zowel Bulgarije als in Oostenrijk de naam en geboortedatum van zijn (inmiddels) meerderjarige broer [naam] heeft opgegeven. Dat hij dit zou hebben gedaan omdat hij meerderjarig wilde ogen, volgt de rechtbank niet. Eiser is in die landen immers geregistreerd met als geboortedatum [geboortedag] 2005, wat hem ten tijde van het doen van de aanvragen in die landen, in september en oktober 2023, sowieso minderjarig maakte. Vervolgens heeft eiser in beroep gesteld dat uit de Bulgaarse en Oostenrijkse registraties “zonder meer” blijkt dat hij [geboortedag] 2009 als geboortedatum heeft opgegeven, omdat in deze registraties staat vermeld dat hij zich als niet-begeleide minderjarige heeft gemeld. Nog daargelaten dat deze stelling van eiser (dus) niet valt te rijmen met zijn verklaringen tijdens het nader gehoor, heeft eiser zich in september en oktober 2023 in Bulgarije en Oostenrijk gemeld. Zowel uitgaande van de opgegeven geboortedatum in 2005 als van de opgegeven geboortedatum in Nederland was eiser op dat moment minderjarig. Daarom kan uit de vermelding in deze registraties dat eiser zich als niet-begeleide minderjarige heeft gemeld niet worden afgeleid dat eiser dezelfde geboortedatum heeft opgegeven als in Nederland.

7.1.3.

De enkele omstandigheid dat eiser in Nederland in het bezit is van een echt bevonden individueel uittreksel, doet aan het voorgaande niet af en maakt daarom niet dat de minister had moeten uitgaan van de minderjarigheid van eiser. De minister wijst er namelijk terecht op dat dit uittreksel is opgemaakt nadat eiser uit Syrië is vertrokken, zodat het uittreksel niet in persoon is aangevraagd en daarom niet vaststaat dat de gegevens hierop daadwerkelijk van eiser zijn.

Conclusie over deze beroepsgrond

8. Deze beroepsgrond slaagt niet. De minister stelt zich terecht op het standpunt dat de identiteit van eiser ongeloofwaardig is.

Loopt eiser bij terugkeer naar Syrië een reëel risico op ernstige schade vanwege zijn vrees voor bloedwraak?

9. Eiser betoogt dat hij bij terugkeer naar Syrië een reëel risico op ernstige schade loopt vanwege zijn vrees voor bloedwraak en dit voldoende heeft geïndividualiseerd. Eiser is lid van de [naam] -stam. De bloedwraak is uitgeroepen door de [naam] -stam, omdat neven van de vader van eiser – die beiden lid waren van Islamitische Staat (IS) – twee leden van die stam hebben gedood. Sindsdien wordt de familie van eiser door de [naam] -stam bedreigd. Deze dreiging heeft ook al geleid tot een concreet incident: een neef van eiser is neergeschoten. Eiser erkent dat niet vaststaat dat dit incident samenhangt met de bloedwraak die is uitgeroepen, maar daar staat tegenover dat eiser uitgebreid heeft verklaard over de achtergrond van de bloedwraak en het incident. Uit deze verklaringen is daarom een herkenbare keten van onder andere partijen bij de bloedwraak en de aanleiding hiervoor af te leiden. Omdat eiser behoort tot de familie waarover bloedwraak is uitgeroepen en niet van hem mag worden verwacht dat hij zijn verklaringen bewijst, is voldoende aannemelijk dat eiser bij terugkeer naar Syrië slachtoffer van bloedwraak zal worden. Daartegen kan hij niet door de Syrische autoriteiten worden beschermd, mede vanwege de fragiele veiligheidssituatie.

9.1.

Dit betoog slaagt niet. De minister stelt zich terecht op het standpunt dat eiser zijn vrees voor bloedwraak onvoldoende heeft geconcretiseerd. Het is op zichzelf genomen juist dat eiser tijdens het nader gehoor inzicht heeft gegeven in zijn vrees voor bloedwraak en het incident dat met zijn neef heeft plaatsgevonden. Nog daargelaten de vraag of de bloedwraak met enkel de verklaringen van eiser voldoende is onderbouwd, wijst de minister er terecht op dat eiser (ook) heeft verklaard dat de bloedwraak niet direct tegen de vader van eiser is gericht, dat eiser en zijn vader – ook na hun vertrek uit Syrië – nooit zijn benaderd of bedreigd vanwege deze bloedwraak, dat eiser op vermoedens van zijn ooms baseert dat zijn neef vanwege de bloedwraak is neergeschoten en dat er verder geen incidenten als gevolg van de bloedwraak zijn geweest. Daarom valt, zelfs als moet worden aangenomen dat destijds over de familie van eiser bloedwraak is uitgeroepen, niet in te zien waarom eiser bij terugkeer naar Syrië om die reden een reëel risico op ernstige schade loopt.

Loopt eiser bij terugkeer naar Syrië een reëel risico op ernstige schade vanwege het willekeurig geweld in Al-Hasakah?

10. Eiser betoogt dat hij niet kan terugkeren naar Syrië (in het bijzonder naar het gouvernement Al-Hasakah) vanwege het willekeurig geweld daar.

10.1.

Na de val van het regime van president Assad heeft de minister het landenbeleid voor Syrië gewijzigd. Deze beleidswijziging is gebaseerd op het Algemeen ambtsbericht Syrië van mei 2025. Aan de hand van dit ambtsbericht heeft de minister per gouvernement van Syrië beoordeeld of daar sprake is van een situatie als bedoeld in artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatieverordening (de zogenoemde 15c-beoordeling). De minister heeft op basis van deze beoordeling voor heel Syrië, dus ook voor het gouvernement Al-Hasakah, een relatief lager niveau van willekeurig geweld aangenomen. Nadien heeft het ministerie van Buitenlandse Zaken in januari 2026 een nieuw ambtsbericht voor Syrië uitgebracht. Dit ambtsbericht heeft voor de minister geen aanleiding gegeven om het landenbeleid voor Syrië op het punt van de 15c-beoordeling te wijzigen.

Volledigheid van het landenbeleid

11. Eiser betoogt allereerst dat de 15c-beoordeling in het landenbeleid van de minister niet volledig is, omdat de humanitaire situatie in Al-Hasakah daar onvoldoende in is betrokken. Eiser wijst erop dat in Al-Hasakah op dit moment slechts een beperkte toegang tot basisvoorzieningen (zoals infrastructuur, gezondheidszorg en voedsel) bestaat en er veel ontplofbare oorlogsresten liggen. Dit is een omstandigheid die volgens de rechtspraak van belang is voor de 15c-beoordeling, zodat de minister dat in het landenbeleid had moeten betrekken.

11.1.

Dit betoog slaagt niet. De minister stelt zich terecht op het standpunt dat het landenbeleid voor Syrië volledig is. Hoewel de minister in het landenbeleid niet is ingegaan op de humanitaire situatie in Syrië, bestond daar naar het oordeel van de rechtbank ook onvoldoende aanleiding toe. De meervoudige kamer van deze rechtbank en zittingsplaats heeft in haar uitspraak van 19 mei 2026 geoordeeld dat humanitaire omstandigheden – ook als zij indirect voortvloeien uit willekeurig geweld – in beginsel van betekenis zijn voor een 15c-beoordeling, en dus ook voor het beleid dat de minister betrekking tot de toepassing van artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatieverordening hanteert. Het is echter wel vereist dat deze humanitaire omstandigheden in voldoende rechtstreeks verband staan met dat willekeurige geweld. Ontbreekt een dergelijk verband of is dit verband te ver verwijderd geraakt, dan vallen deze humanitaire omstandigheden buiten het bereik van artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatieverordening. Dat geldt ook voor de situatie waarin de humanitaire omstandigheden zijn veroorzaakt door een actor die eerder partij was bij het conflict, maar die niet langer voldoende samenhangen met het actuele willekeurige geweld. Over de (slechte) humanitaire situatie in Syrië heeft de meervoudige kamer in diezelfde uitspraak geoordeeld dat deze in overwegende mate is veroorzaakt door het handelen van het regime van oud-president Assad, dat geen actor meer is bij het huidige gewapende conflict. Hoewel ook het handelen van de nu nog actieve partijen invloed heeft op de humanitaire situatie, is niet gebleken dat de huidige humanitaire situatie in hoofdzaak wordt veroorzaakt of in stand wordt gehouden door deze partijen. De slechte humanitaire situatie in Syrië is dus niet in overwegende mate te herleiden tot het actuele willekeurige geweld. De enkele omstandigheid dat andere zittingsplaatsen van deze rechtbank over het voorgaande tot een andere conclusie zijn gekomen, is geen reden voor een ander oordeel. Eiser heeft bovendien niet gesteld of (met landeninformatie) onderbouwd dat de op dit moment actieve partijen in het gewapend conflict de slechte humanitaire situatie in Syrië, en dan in het bijzonder in het gouvernement Al-Hasakah, in overwegende mate veroorzaken of in stand houden. De minister mocht de humanitaire situatie in Syrië daarom buiten beschouwing laten, zodat het landenbeleid voor Syrië in zoverre niet onvolledig is.

Gradatie van willekeurig geweld in het gouvernement Al-Hasakah

12. Eiser betwist verder dat in Al-Hasakah sprake is van een relatief lager niveau van willekeurig geweld. De minister moet een actuele, individuele en volledig gemotiveerde beoordeling maken van de veiligheidssituatie in Al-Hasakah, maar heeft volgens eiser te kwantitatief gekeken naar het aantal burgerslachtoffers in Al-Hasakah. Eiser wijst erop dat voor het aantal burgerslachtoffers geen drempel bestaat, waardoor de minister alle relevante omstandigheden globaal moet wegen. Gelet op de hoeveelheid geweldsincidenten en burgerslachtoffers in Al-Hasakah en de aanwezigheid van landmijnen en andere oorlogsresten valt niet in te zien waarom daar sprake is van een relatief lager niveau van willekeurig geweld. Tot dat oordeel kwamen ook de zittingsplaatsen Groningen en Haarlem van deze rechtbank.

12.1.

Dit betoog slaagt niet. De minister mocht in het landenbeleid tot uitgangspunt nemen dat in het gouvernement Al-Hasakah sprake is van een relatief lager niveau van willekeurig geweld. In het bestreden besluit heeft de minister toepassing gegeven aan het beleid zoals dat is ingevoerd met het Wijzigingsbesluit Vreemdelingencirculaire (WBV) 2026/6. Dat beleid is gebaseerd op het Algemeen ambtsbericht Syrië uit januari 2026. De rechtbank geeft daarom eerst een beschrijving van de veiligheidssituatie in het gouvernement Al-Hasakah zoals die blijkt uit dit ambtsbericht (onder 12.1.1). Omdat eiser in beroep ook heeft verwezen naar de EUAA-rapporten ‘Country Guidance: Syria’ van december 2025 en ‘Syria: Security Situation’ van juli 2026, geeft de rechtbank daarna ook een beschrijving van de veiligheidssituatie in Al-Hasakah zoals die uit deze rapporten blijkt (onder 12.1.2 en 12.1.3). Vervolgens licht de rechtbank toe waarom zij oordeelt dat de minister mocht concluderen tot een relatief lager niveau van willekeurig geweld (onder 12.1.4 en 12.1.5).

12.1.1.

Volgens het ambtsbericht uit januari 2026 wordt de veiligheidssituatie in heel Syrië nog altijd gekenmerkt door een groot gebrek aan stabiliteit en een gebrek aan controle door de Syrische overgangsregering. Het gouvernement Al-Hasakah wordt vrijwel geheel gecontroleerd door de Syrische Democratische Strijdkrachten (de SDF). Daarnaast zijn er in het gouvernement enkele militaire bases van de Internationale Anti-IS-coalitie en zijn er op een vliegbasis in Qamishli enkele Russische troepen aanwezig. Tussen 1 mei 2025 en 31 december 2025 registreerde Armed Conflict Location and Event Data (ACLED) 220 geweldsincidenten in Al-Hasakah: 62 gevechten, 17 explosies of gevallen van geweld op afstand en 141 gevallen van geweld tegen burgers. In de meeste gevallen waren de SDF, ongeïdentificeerde gewapende groepen of IS bij deze geweldsincidenten betrokken. Zo geeft het ambtsbericht enkele schermutselingen tussen de SDF en het leger van de Syrische overgangsregering en enkele operaties door de SDF tegen IS-cellen als voorbeelden van de geweldsincidenten. In vergelijking met de periode vóór 1 mei 2025 registreerde ACLED een daling in het aantal geweldsincidenten. In 2025 werden in Al-Hasakah 9 burgerdoden geregistreerd. Verder werd het aantal binnenlands ontheemden in Al-Hasakah op 11 december 2025 geschat op 120.257 (binnen ontheemdenkampen) en 255.947 (buiten ontheemdenkampen). Daarnaast keerden tussen november 2024 en december 2025 3.012 ontheemden terug naar hun oorspronkelijke woonplaats in Al-Hasakah.

12.1.2.

Het EUAA-rapport ‘Country Guidance: Syria’ van december 2025 vermeldt, net als het ambtsbericht uit januari 2026, dat het grootste deel van Al-Hasakah in handen is van de SDF, met uitzondering van een deel in het noorden van het gouvernement (dat aan Turkije grenst). Daarnaast zijn er IS-cellen actief in Al-Hasakah, proberen lokale, niet-statelijke, gewapende groeperingen de autoriteit van de SDF te ondermijnen en onderhouden de Verenigde Staten en Rusland militaire bases in Al-Hasakah. Arrestatiecampagnes door de SDF, waarbij burgers soms om onduidelijke redenen worden gearresteerd, en toenemende confrontaties tussen de SDF en het leger van de Syrische overgangsregering worden als problemen in de veiligheidssituatie genoemd. Het rapport verwijst voor het overige naar dezelfde getallen van ACLED met betrekking tot het aantal veiligheidsincidenten en burgerslachtoffers als het ambtsbericht van januari 2026. Het EUAA komt in zijn rapport daarom tot de conclusie dat in Al-Hasakah sprake is van een relatief lager niveau van willekeurig geweld.

12.1.3.

Het EUAA-rapport ‘Syria: Security Situation’ van juli 2026 beschrijft dat het leger van de Syrische overgangsregering sinds februari 2026 het grootste deel van Al-Hasakah in handen heeft, terwijl de SDF slechts nog enkele delen van het noorden en noordoosten van het gouvernement in handen heeft. Hoewel de Syrische overgangsregering en de SDF daarvoor, in januari 2026, een wapenstilstand tekenden, verliep de machtsovername door de Syrische overgangsregering niet zonder incidenten. Sinds maart 2026 wordt de veiligheidssituatie in Al-Hasakah echter als relatief stabiel omschreven. Tussen 1 oktober 2025 en 31 mei 2026 registreerde ACLED 336 veiligheidsincidenten: 81 gevechten, 83 explosies en gevallen van geweld op afstand, en 172 gevallen van geweld tegen burgers. In deze cijfers is een piek te herkennen in januari 2026, terwijl het aantal veiligheidsincidenten sinds maart 2026 juist op minder dan 42 ligt. De SDF is de veroorzaker van de meeste van deze incidenten. In de periode van 1 oktober 2025 tot 31 mei 2026 werden in totaal 5 burgerdoden geregistreerd.

12.1.4.

De rechtbank leidt uit de hiervoor beschreven landeninformatie af dat het aantal geweldsincidenten sinds maart 2026 een dalende trend laat zien en in verhouding tot andere gouvernementen in Syrië relatief laag is. Afgezet tegen het aantal inwoners in Al-Hasakah (van ongeveer 1,4 miljoen in april 2026) werd tussen december 2024 en mei 2025 ongeveer één burgerdode per 100.000 inwoners geregistreerd, werd tussen juni 2025 en september 2025 minder dan één burgerdode per 100.000 inwoners geregistreerd en werd tussen oktober 2025 en mei 2026 eveneens minder dan één burgerdode per 100.000 inwoners geregistreerd. Dat is minder dan bijvoorbeeld in de gouvernementen Damascus en Daraa, waar over de periode tussen december 2024 en september 2025 twee respectievelijk dertien burgerdoden per 100.000 inwoners werden geregistreerd. Daarnaast volgt uit de landeninformatie dat het geweld in Al-Hasakah in elk geval voor een deel gericht geweld betreft. Het gaat dan bijvoorbeeld om geweld tussen de strijdende partijen (als de SDF en IS), incidenten als gevolg van de machtsovername door de Syrische overgangsregering in januari 2026 en gerichte aanhoudingen van burgers om tal van redenen (zoals ondersteuning van het regime van oud-president Assad). De rechtbank komt, net als het EUAA in haar rapport uit december 2025 (zie hiervoor onder 12.1.2), op basis hiervan tot de conclusie dat in Al-Hasakah weliswaar willekeurig geweld plaatsvindt, maar dat dit geweld niet van zodanige aard is dat de minister in zijn landenbeleid een hogere gradatie had moeten aannemen dan een relatief lager niveau van willekeurig geweld.

12.1.5.

De omstandigheid dat landmijnen en andere oorlogsresten een afzonderlijk risico voor burgers in Al-Hasakah vormen, zoals eiser heeft aangevoerd, geeft geen reden voor een ander oordeel. Volgens het EUAA-rapport uit juli 2026 behoort Al-Hasakah immers tot de gebieden met het minste aantal slachtoffers als gevolg van landmijnen. Daarnaast blijkt dat pogingen worden ondernomen om de nog aanwezige landmijnen te ruimen. De minister hoeft daar daarom geen doorslaggevende betekenis aan toe te kennen. De omstandigheid dat sommige andere zittingsplaatsen tot een andere conclusie over de veiligheidssituatie in Al-Hasakah zijn gekomen, is evenmin reden voor een ander oordeel.

Individuele omstandigheden

13. Eiser betoogt verder dat hij voldoende heeft geïndividualiseerd waarom juist hij een risico loopt om slachtoffer van willekeurig geweld te worden. Eiser wijst erop dat hij in Syrië voortdurend voor de oorlog heeft gevreesd. Hij is geboren in Al-Hasakah, en later verhuisd naar het gouvernement Deir ez-Zor. Daar voelde hij zich onveilig door de opkomst van IS en is hij geconfronteerd met een bombardement (met dodelijke slachtoffers in de familie tot gevolg). Toen hij daarna opnieuw naar Al-Hasakah verhuisde, leefde hij onder Koerdische controle. Dat ging gepaard met voortdurende angst, conflicten in zijn omgeving (waaronder berovingen en diefstallen) en beperkte bewegingsvrijheid. Het huis van eiser in Al-Hasakah is uiteindelijk ook verwoest. Hier komt ook nog bij dat eiser een specifiek risico loopt vanwege de bloedwraak (zie ook onder 9). De minister heeft dat in het bestreden besluit niet meegewogen.

13.1.

Dit betoog slaagt niet. De minister stelt zich terecht op het standpunt dat niet valt in te zien waarom deze individuele omstandigheden maken dat eiser een verhoogd risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld. Dat eiser zich in een ander gouvernement dan het gouvernement waar hij voor het laatst heeft gewoond niet veilig voelde en met een bombardement is geconfronteerd, zegt – hoe verdrietig die gebeurtenissen ook zijn – niets over de vraag of eiser na terugkeer in Al-Hasakah een verhoogd risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld. Dat geldt ook voor het feit dat eiser stelt dat Al-Hasakah onder Koerdische controle staat. Nog daargelaten de vraag of dat – gelet op de landeninformatie zoals die onder 12.1.3 is beschreven – nog steeds aan de orde is, valt niet in te zien waarom dat maakt dat juist eiser een verhoogd risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld. Slechts de omstandigheid dat het huis van eiser in Al-Hasakah is verwoest zou relevant kunnen zijn, omdat de rechtbank eiser tot op zekere hoogte kan volgen in zijn stelling dat dit het vinden van een schuilplaats bij een geweldsincident bemoeilijkt. Desalniettemin volgt uit de verklaringen van eiser dat het hem na de verwoesting van zijn huis is gelukt om een ander onderkomen (bij een oom) te vinden. Daarom maakt ook de verwoesting van het huis van eiser niet dat hij een verhoogd risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld.

Conclusie over deze beroepsgrond

14. Het betoog van eiser slaagt niet. De minister stelt zich terecht op het standpunt dat niet is gebleken dat eiser niet kan terugkeren naar Syrië (in het bijzonder naar het gouvernement Al-Hasakah) vanwege het willekeurig geweld daar.

Loopt eiser bij terugkeer naar Syrië een reëel risico op ernstige schade vanwege de humanitaire situatie?

15. Voor zover eiser, onder verwijzing naar het arrest Sufi en Elmi, heeft betoogd dat hij bij terugkeer naar Syrië een reëel risico op ernstige schade loopt vanwege de humanitaire situatie daar, slaagt dat betoog niet. Het is de rechtbank namelijk niet gebleken dat eiser bij terugkeer niet in staat zal zijn te voorzien in zijn meest basale levensbehoeften, zoals voedsel, hygiëne en onderdak, en eiser heeft dat ook niet nader onderbouwd.

Conclusie en gevolgen

16. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt en de afwijzing van zijn asielaanvraag in stand blijft. De minister hoeft de proceskosten van eiser niet te vergoeden.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. G.A. van der Straaten, rechter, in aanwezigheid van mr. S.J.B. ter Beke, griffier.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Dat is mogelijk op grond van artikel 30b, eerste lid, aanhef en onder c, van de Vw 2000. Vergelijk artikel 31, zesde lid, van de Vw 2000. Zie het proces-verbaal van verhoor van 2 november 2023, p. 4. Zie het verslag van het aanmeldgehoor van 7 oktober 2024, p. 22. Vergelijk ABRvS 17 november 2025, ECLI:NL:RVS:2025:5550, r.o. 2.1; ABRvS 20 augustus 2025, ECLI:NL:RVS:2025:3801, r.o. 10-13. Zie het verslag van het nader gehoor van 13 mei 2026, p. 8. Zie het verslag van het nader gehoor van 13 mei 2026, p. 11. Zie het verslag van het nader gehoor van 13 mei 2026, p. 19. Zie het verslag van het nader gehoor van 13 mei 2026, p. 18. Zie het verslag van het nader gehoor van 13 mei 2026, p. 18-19. Dit beleid was tot 12 juni 2026 neergelegd in paragraaf C7/33 van de Vc 2000 en tegenwoordig in paragraaf C9/33 van de Vc 2000. Op dit beroep is, in afwijking van wat onder 3 is overwogen, de Kwalificatieverordening van toepassing. Vergelijk ook HvJEU 6 maart 2025, C-575/23, ECLI:EU:C:2025:141 (FT e.a.), r.o. 72 en artikel 41 en 42 van de Kwalificatieverordening. Zie de WBV 2026/6 en Kamerstukken II 2025/26, 19 637, nr. 3554 met de bijbehorende bijlage en beslisnota. Eiser wijst op het rapport ‘Country Guidance: Syria’ van de European Union Agency for Asylum (EUAA) van 2 december 2025. Eiser wijst op ABRvS 16 juli 2025, ECLI:NL:RVS:2025:3153 en ECLI:NL:RVS:2025:3154; Rb. Den Haag (zp ’s-Hertogenbosch) 8 juli 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:19122; Rb. Den Haag 27 maart 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:8926; Rb. Den Haag (zp Haarlem) 10 maart 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:6002. Vergelijk ook de uitspraken ABRvS 16 juli 2025, ECLI:NL:RVS:2025:3153 en ECLI:NL:RVS:2025:3154, die door eiser zijn aangehaald. Rb. Den Haag (zp Arnhem) 19 mei 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:12595, r.o. 11. Rb. Den Haag (zp Arnhem) 19 mei 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:12595, r.o. 12.1. Eiser wijst op Rb. Den Haag 21 april 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:10203. Eiser wijst op HvJEU 10 juni 2021, C-901/19, ECLI:EU:C:2021:472 (CF en DN). Eiser wijst op Rb. Den Haag (zp Groningen) 8 juni 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:15468; Rb. Den Haag (zp Haarlem) 23 april 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:11626; Rb. Den Haag (zp Haarlem) 11 december 2025, ECLI:NL:RBDHA:2025:23822. Zie het Algemeen ambtsbericht Syrië van januari 2026, p. 27 en 84-87. Zie het EUAA-rapport ‘Country Guidance: Syria’ van december 2025, p. 77-79. Zie het EUAA-rapport ‘Syria: Security Situation’ van juli 2026, p. 97-104. Vergelijk Rb. Den Haag (zp Arnhem) 19 mei 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:12595, r.o. 13.3.2. Vergelijk Rb. Den Haag (zp Arnhem) 29 juni 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:17980, r.o. 13.4. Zie het EUAA-rapport ‘Syria: Security Situation’ van juli 2026, p. 103. Vergelijk Rb. Den Haag (zp Arnhem) 19 mei 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:12595, r.o. 13.4. Zie het verslag van het nader gehoor van 13 mei 2026, p. 15. EHRM 28 juni 2011, ECLI:CE:ECHR:2011:0628JUD000831907 (Sufi & Elmi/Verenigd Koninkrijk).